1400 31 199 0 194

اثرات استفاده از خمیر دندان آتروستاتین 2 درصد همراه با آسکوربیک اسید خوراکی در درمان پریودنتیت مزمن Effects of Dentifrice Containing 2% Atorvastatin and Oral Ascorbic Acid in Treatment of Chronic Periodontitis 1 1 سابقه و هدف: آسکوربیک اسید یکی از مهم‌ترین مواد آنتی‌اکسیدان می‌باشد که کمبود آن ریسک فاکتوری برای بیماری‌های پریودنتال است. مطالعه حاضر با هدف بررسی اثر استفاده از خمیر دندان آتروستاتین 2 درصد همراه با آسکوربیک اسید برای بهبود پارامترهای کلینیکی پریودنتال، در بیماران پریودنتیت مزمن انجام شد. مواد و روش‌ها: این مطالعه کارآزمایی بالینی، بر روی 72 بیمار مبتلا به پریودنتیت مزمن متوسط و شدید مراجعه کننده به بخش پریودنتولوژی دانشکده دندانپزشکی یزد صورت گرفت. بیماران به‌صورت تصادفی به 4 گروه 18 نفری تقسیم شدند. گروه 1) گروه کنترل که بعد از SRP تنها خمیر دندان حاوی فلوراید 0/2 درصد مصرف کردند. گروه 2) پس از SRP، خمیر دندان حاوی فلوراید2/0 درصد+ آتروستاتین 2 درصد مصرف کردند.گروه 3) بعد از SRP، خمیر دندان حاوی فلوراید 2/0 درصد همراه با قرص جویدنی آسکوربیک اسید با دوز 250 میلی‌گرم مصرف کردند. گروه 4) پس از SRP خمیر دندان حاوی فلوراید2/0 درصد+ آتروستاتین 2 درصد و قرص جویدنی آسکوربیک اسید با دوز 250 میلی‌گرم مصرف کردند. پارامترهای پریودنتالی PD، CAL، BOP و MGI در ابتدا و پس از یک‌ماه بعد از درمان اندازه‌گیری شد. داده‌ها توسط نرم‌افـزار SPSS17 و آزمون‌های آماری Chi-square، ANOVA و Tukey تحلیل شد. یافته‌ها: بعد از یک ماه کاهش پارامترهای CAL (0001/0=P) و MGI (029/0=P) معنی‌داری بود. در گروه 2 و 4 کاهش CAL نسبت به گروه کنترل به‌‌طور معنی‌داری بیش‌تر بوده(0001/0=P) و در مقایسه گروه‌های مورد باهم تفاوت گروه 3 و 4 معنادار بود(0001/0=P). در گروه3 کاهش MGI نسبت به گروه کنترل بیش‌تر و از لحاظ آماری معنی‌داری بود (05/0>P). استنتاج: درمان SRP همراه با خمیر دندان آتروستاتین 2 درصد و آسکوربیک اسید در بهبود پارامترهای پریودنتال موثرتر از SRP به تنهایی می‌باشد.   شماره ثبت کارآزمایی بالینی : 5N20171015036782IRCT 2 Background and purpose: Ascorbic acid is an important antioxidant and its depletion is a risk factor for periodontal diseases. This study aimed to evaluate the effect of 2% atorvastatin dentifrice and ascorbic acid on improving clinical periodontal parameters in patients with chronic periodontitis. Materials and methods: This clinical trial included 72 patients with moderate and severe chronic periodontitis attending periodontology department in Yazd Dental School, Iran. They were randomly divided into four groups (n=18 per group). Group 1 was the control group that used 0.2% fluoride dentifrice after Scaling and Root Planing (SRP). Group 2 used 0.2% flouride dentifrice + adjunctive use of atorvastatin 2% following SRP. Group 3 used 0.2% fluoride dentifrice and 250mg chewable ascorbic acid tablet after SRP. Group 4 used 0.2% fluoride dentifrice + adjunctive use of atorvastatin 2% and 250mg chewable ascorbic acid after SRP. Periodontal parameters including probing depth (PD), clinical attachment level (CAL), bleeding on probing (BOP), and modified gingival index (MGI) were measured at baseline and one month after treatment. Data were analyzed in SPSS V17 applying Chi square, ANOVA, and Tukey test. Results: After one month, significant decreases were seen in CAL (P= 0.0001) and MGI (P= 0.029). In groups 2 and 4, the decrease in CAL was significantly higher than the control group (P= 0.0001) and in comparison between case groups there were significant differences between groups 3 and 4 (P= 0.0001). In group 3, significant decrease was seen in MGI compared to the control group (P<0.05). Conclusion: Combination treatment with SRP, 2% atorvastatin dentifrice and ascorbic acid is more effective in improving periodontal parameters than SRP alone.   (Clinical Trials Registry Number: IRCT20171015036782N5)   1 11 2020/10/26 1399/8/5 2021/05/30 1400/3/9 فرزانه وزیری Farzane Vaziri استادیار، گروه پریودنتیکس، دانشکده دندانپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی شهید صدوقی، یزد، ایران ایران farzane.vaziri@gmail.com محسن نبی میبدی Mohsen Nabi Meybodi استادیار، گروه آموزشی فارماکولوژی، دانشکده داروسازی، دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی شهید صدوقی، یزد، ایران ایران Nabimeybodi@razi.tums.ac.ir امیرحسین وطن دوست Amirhosein Vatandoust استادیار، گروه پریودنتیکس، دانشکده دندانپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی شهید صدوقی، یزد، ایران ایران mirzaeeianalireza@gmail.com chronic periodontitis atorvastatin ascorbic acid dentifrices پریودنتیت مزمن آتروستاتین آسکوربیک اسید خمیر دندان‌ها 1. Seyed Hashemi M, Hashempur MH, Lotfi MH, Hemat H, Mousavi Z, Emtiazy M, et al. The efficacy of asafoetida (Ferula assa-foetida oleo-gum resin) versus chlorhexidine gluconate mouthwash on dental plaque and gingivitis:A randomized double-blind controlled trial. Eur J Integr Med 2019; 29: 100929.##2. Ramôa CP, Eissenberg T, Sahingur SE. Increasing popularity of waterpipe tobacco smoking and electronic cigarette use: Implications for oral healthcare. J Periodontal Res 2017; 52(5): 813-823.##3. Al-Taweel FB, Abdulkareem AA, Abdulbaqi HR. Association of modifiable and non-modifiable risk factors with periodontal disease in iraq individuals: a retrospective study. J Stoma 2019; 72, 4: 222-227.##4. Chapple IL, Matthews JB. The role of reactive oxygen and antioxidant species in periodontal tissue destruction. Periodontol 2000. 2007; 43: 160-232.##5. Han DH, Kim MS, Shin HS, Park KP, Kim HD. Association between periodontitis and salivary nitric oxide metabolites among community elderly Koreans. J Periodontol 2013; 84(6): 776-784.##6. Van der Velden U, Kuzmanova D, Chapple IL. Micronutritional approaches to periodontal therapy. J Clin Periodontol 2011; 38(Suppl 11): 142-158.##7. Aurer-Kozelj J, Kralj-Klobucar N, Buzina R, Bacic M. The effect of ascorbic acid supplementation on periodontal tissue ultrastructure in subjects with progressive periodontitis. Int J Vitam Nutr Res 1982; 52(3): 333-341.##8. Nishida M, Grossi SG, Dunford RG, Ho AW, Trevisan M, Genco RJ. Dietary vitamin C and the risk for periodontal disease. J Periodontol 2000; 71(8): 1215-1223.##9. Glickman I. Acute vitamin C deficiency and the periodontal tissues; the effect of acute vitamin C deficiency upon the response of the periodontal tissues of the guinea pig to artificially induced inflammation. J Dent Res 1948; 27(2): 201-210.##10. Rubin MB. Vitamins Wound Healing. Plast Surg Nurs 1984; 4(1): 16-19. ##11. Bhaskaram P. Micronutrient malnutrition, infection, and immunity: an overview. Nutr Rev 2002; 60(suppl_5): S40-S45.##12. Field CJ, Johnson IR, Schley PD. Nutrients and their role in host resistance to infection. J Leukoc Biol 2002; 71(1): 16-32.##13. Geesin JC, Darr D, Kaufman R, Murad S, Pinnell SR. Ascorbic acid specifically increases type I and type III procollagen messenger RNA levels in human skin fibroblasts. J Invest Dermatol 1988; 90(4): 420-424.##14. Pradeep AR, Kumari M, Rao NS, Martande SS, Naik SB. Clinical efficacy of subgingivally delivered 1.2% atorvastatin in chronic periodontitis: a randomized controlled clinical trial. J Periodontol 2013; 84(7): 871-879.##15. Pradeep AR, Thorat MS. Clinical effect of subgingivally delivered simvastatin in the treatment of patients with chronic periodontitis: a randomized clinical trial. J Periodontol 2010; 81(2): 214-222.##16. Blanco-Colio LM, Tuñón J, Martín-Ventura JL, Egido J. Anti-inflammatory and immunomodulatory effects of statins. Kidney Int 2003; 63(1): 12-23.##17. Horiuchi N, Maeda T. Statins and bone metabolism. Oral diseases 2006; 12(2): 85-101.##18. Mach F. Statins as immunomodulatory agents. Circulation 2004; 109(21 Suppl 1): II15-II17.##19. Petit C, Batool F, Bugueno IM, Schwinté P, Benkirane-Jessel N, Huck O. Contribution of Statins towards Periodontal Treatment: A Review. Mediators Inflamm 2019; 2019: 6367402.##20. Dalcico R, de Menezes AMA, Deocleciano OB, Oriá RB, Vale ML, Ribeiro RA, et al. Protective mechanisms of simvastatin in experimental periodontal disease. J Periodontol 2012; 84(8): 1145-1157.##21. De Araújo RF, Souza TO,De Moura LM, Torres KP, De Souza LB, Alves-Mdo S, et al. Atorvastatin decreases bone loss, inflammation and oxidative stress in experimental periodontitis. PloS One 2013; 8(10): e75322.##22. Pradeep A, Kumari M, Rao NS, Martande SS, Naik SB. Clinical efficacy of subgingivally delivered 1.2% atorvastatin in chronic periodontitis: a randomized controlled clinical trial. J Periodontol 2013; 84(7): 871-879.##23. Jeger R, Dieterle T. Statins: have we found the Holy Grail? Swiss Med Wkly 2012; 142: w13515.##24. Muniz FWMG, Taminski K, Cavagni J, Celeste RK, Weidlich P, Rösing CK. The effect of statins on periodontal treatment-a systematic review with meta-analyses and meta-regression. Clin Oral Investig 2018; 22(2): 671-687.##25. Schachter M. Chemical, pharmacokinetic and pharmacodynamic properties of statins: an update. Fundam Clin Pharmacol 2005; 19(1): 117-125.##26. Armitage GC. The complete periodontal examination. Periodontology 2000. 2004; 34(1): 22-33.##27. Chitsazi M, Faramarzie M, Sadighi M, Shirmohammadi A, Hashemzadeh A. Effects of adjective use of melatonin and vitamin C in the treatment of chronic periodontitis: A randomized clinical trial. J Dent Res Dent Clin Dent Prospects 2017; 11(4): 236-240 (Persian).##28. Rosenberg DR, Andrade CX, Chaparro AP, Inostroza CM, Ramirez V, Violant D, et al. Short term effects of 2% atorvastatin dentifrice as an adjunct to periodontal therapy: A randomized double masked clinical trial. J Periodontol 2015; 86(5): 623-630.##29. Todd PA, Goa KL. Simvastatin. A review of its pharmacological properties and therapeutic potential in hypercholesterolaemia. Drugs 1990; 40(4): 583-607.##30. Goodson JM, Offenbacher S, Farr DH, Hogan PE. Periodontal disease treatment by local drug delivery. J Periodontol 1985; 56(5): 265-272.##31. Silva MA, Swanson AC, Gandhi PJ, Tataronis GR. Statin-related adverse events: a meta-analysis. Clin Ther 2006; 28(1): 26-35.##32. Shiga M, Kapila YL, Zhang Q, Hayami T, Kapila S. Ascorbic acid induces collagenase 1 in human periodontal ligament cells but not in MC3T3 E1 osteoblast like cells: potential association between collagenase expression and changes in alkaline phosphatase phenotype. J Bone Miner Res 2003; 18(1): 67-77.##33. Zanoni JN, Lucas NM, Trevizan AR, Souza I. Histological evaluation of the periodontal ligament from aged wistar rats supplemented with ascorbic acid. An Acad Bras Cienc 2013; 85(1): 327-335.##34. Özaslan M, Aytekin T, Kiliç IH, Bozkurt AI, Güdür E, Cengiz B, et al. The effect of vitamin c supplementation on leucocyte counts and exercise performance. J Exerc Physiol Online 2004; 7(2): 101-105.##35. Surve SM, Acharya AB, Thakur SL. Efficacy of subgingivally delivered atorvastatin and simvastatin as an adjunct to scaling and root planing. Drug Metab Pers Ther 2015; 30(4): 263-269.##36. Martande SS, Kumari M, Pradeep AR, Singh SP, Suke DK. Comparative evaluation of efficacy of subgingivally delivered 1.2% Atorvastatin and 1.2% Simvastatin in the treatment of intrabony defects in chronic periodontitis: a randomized controlled trial. J Dent Res Dent Clin Dent Prospects 2017; 11(1): 18-25.##37. Fajardo ME, Rocha ML, Sánchez Marin FJ, Espinosa Chávez EJ. Effect of atorvastatin on chronic periodontitis: a randomized pilot study. J Clin Periodontol 2010; 37(11): 1016-1022.##38. Lindy O, Suomalainen K, Mäkelä M, Lindy S. Statin use is associated with fewer periodontal lesions: A retrospective study. BMC Oral Health 2008; 15(8): 16.##39. Sinjab K, Zimmo N, Lin GH, Chung MP, Shaikh L, Wang HL. The effect of locally delivered statins on treating periodontal intrabony defects: a systematic review and meta analysis. J Periodontol 2017; 88(4): 357-367.##40. Yussif NM, Abdul Aziz MA, Abdel Rahman AR. Evaluation of the Anti-Inflammatory Effect of Locally Delivered Vitamin C in the Treatment of Persistent Gingival Inflammation: Clinical and Histopathological Study. J Nutr Metab 2016; 2016: 2978741.##41. Shimabukuro Y, Nakayama Y, Ogata Y, Tamazawa K, Shimauchi H, Nishida T, et al. Effects of an Ascorbic Acid–Derivative Dentifrice in Patients With Gingivitis: A Double Masked, Randomized,Controlled Clinical Trial. J Periodontol 2015; 86(1): 27-35.##42. Abou Sulaiman AE, Shehadeh RMH. Assessment of total antioxidant capacity and the use of vitamin C in the treatment of non smokers with chronic periodontitis. J Periodontol 2010; 81(11): 1547-1554.##43. Vogel RI, Lamster IB, Wechsler SA, Macedo B, Hartley LJ, Macedo JA. The effects of megadoses of ascorbic acid on PMN chemotaxis and experimental gingivitis. J Periodontol 1986; 57(8): 472-479.## ##

ابتلا و شدت کووید 19 در بین کارکنان بیمارستان های دانشگاه علوم پزشکی مازندران و ارتباط آن با واکسیناسیون آنفلوانزای فصلی در سال 1399 Incidence and Severity of COVID-19 in Hospital Staff and Their Relationship with Influenza Vaccination in Mazandaran Province, 2020 1 1 سابقه و هدف: محافظت از کارکنان درمان به‌عنوان خط مقدم مقابله با ویروس کرونا بسیار حائر اهمیت است. این مطالعه با هدف بررسی بروز عفونت کووید19 در کارکنان بیمارستانی و ارتباط آن با دریافت واکسن آنفلوانزای فصلی در سال 1399 انجام شد. مواد و روش‌ها: این مطالعه توصیفی-تحلیلی بر روی4446 نفر از کارکنان بیمارستان‌های دولتی استان مازندران انجام شد. حجم نمونه با فرمول کوکران محاسبه و روش نمونه‌گیری تصادفی ساده مورد استفاده قرار گرفت. اطلاعات دموگرافیک و درمانی مورد نیاز مطالعه با استفاده از پرسشنامه الکترونیکی جمع‌آوری شد. داده‌ها با آمار توصیفی و آزمون کای اسکوئر و یا آزمون دقیق فیشر با استفاده از نرم افراز 21 SPSS تجزیه و تحلیل شدند. یافته‌ها: در مطالعه حاضر از 4446 داوطلب مورد بررسی، 1388 نفر (21/31 درصد) مبتلا به کووید19 و 3058 نفر (79/68 درصد) نیز سابقه ابتلا به کووید 19 نداشتند. در مبتلایان به کووید19 و افراد سالم به ترتیب 384 نفر (66/27 درصد) و 761 نفر (88/24 درصد) مرد بودند. دریافت واکسن در کل داوطلبان مطالعه به تفکیک عفونت کووید19 نشان داد که واکسیناسیون در افراد مبتلا کم‌تر از افراد غیرمبتلا بوده است و این اختلاف در افرادی که یک سال قبل واکسینه شدند معنی‌دار نبود (07/0=P). استنتاج: طبق نتایج مطالعه حاضر دریافت واکسن آنفلوانزا نقش محافظتی در برابر ابتلا به کووید19 ندارد. طبق مشاهدات ما مصرف واکسن آنفلوانزا با شدت بیماری رابطه نداشته و نمی‌توان بر اساس وضعیت واکسیناسیون آنفلوانزای بیماران درباره پیش‌آگهی کووید19در آن‌ها اظهار نظر کرد. 2 Background and purpose: Protecting healthcare workers on the front line of Coronavirus disease 2019 (COVID-19) is very important. The aim of this study was to investigate the incidence of COVID-19 in hospital staff and its relationship with influenza vaccine in 2020. Materials and methods: A descriptive-analytical study was performed in 4446 staff working in public hospitals in Mazandaran province, Iran. The sample size was calculated using the Cochran's formula and the participants were selected by simple random sampling. Demographic and therapeutic information were collected using an electronic checklist. Data were analyzed by descriptive statistics and Chi-square test and analysis of variance using SPSS V21. Results: In this study, 1388 (31.21%) cases were infected with COVID-19 and 3058 (68.79%) had no history of the disease. In people with and without COVID-19, 384 (27.66%) and 761 (24.88%) were men, respectively. According to findings, the rate of COVID-19 infection was lower in individuals who received influenza vaccine compared to non-infected people, but there was no significant difference between these groups in receiving influenza vaccine within a year ago (P = 0.07). Conclusion: In present study, the influenza vaccine did not have a protective role against COVID-19. Moreover, it did not influence the severity of the disease and cannot be helpful in making a prognosis of COVID-19. 12 19 2020/10/262021/01/5 1399/10/16 2021/05/302021/07/20 1400/4/29 رویا ملک زاده Roya Malekzadeh دکتری تخصصی مدیریت خدمات بهداشتی درمانی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران ، ساری، ایران ایران roya.malekzadeh30@yahoo.com کیوان حیدری Kivan Heydari دانشجوی پزشکی، کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران K1heydari96@gmail.com محمود موسی زاده Mahmood Moosazadeh دانشیار، مرکز تحقیقات سرطان های دستگاه گوارش، پژوهشکده بیماری های غیرواگیر، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران mmoosazadeh1351@gmail.com تورج اسدی Touraj Assadi استادیار، گروه طب اورژانس، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران touraj.assadi@yahoo.com Influenza vaccine COVID-19 Influenza Hospital واکسن آنفلوانزا کووید 19 آنفلوانزا بیمارستان 1. Huang C, Wang Y, Li X, Ren L, Zhao J, Hu Y, et al. Clinical features of patients infected with 2019 novel coronavirus in Wuhan, China. Lancet 2020; 395(10223): 497-506.##2. Wang Y, Wang Y, Chen Y, Qin QJJoMV. Unique epidemiological and clinical features of the emerging 2019 novel coronavirus pneumonia (COVID 19) implicate special control measures. J Med Virol 2020; 29: 10.##3. Jiang F, Deng L, Zhang L, Cai Y, Cheung CW, Xia ZJJoGIM. Review of the Clinical Characteristics of Coronavirus Disease 2019 (COVID-19). J Gen Intern Med 2020; 35(5): 1545-1549.##4. Guo YR, Cao QD, Hong ZS, Tan YY, Chen SD, Jin HJ, et al. The origin, transmission and clinical therapies on coronavirus disease 2019 (COVID-19) outbreak-an update on the status. Mil Med Res 2020; 7(1): 11.##5. Singhal T. A Review of Coronavirus Disease- 2019 (COVID-19). Indian J Pediatr 2020; 87(4): 281-286.##6. Li Q, Ding X, Xia G, Geng Z, Chen F, Wang L, et al. A simple laboratory parameter facilitates early identification of COVID-19 patients. 2020 Pre-print downloaded Feb 18 from https://doi.org/10.1101/2020.02.13.20022830.##7. Center NVI. What is the History of Influenza Vaccine Use in America? National Vaccine Information Center 2019 Available from: https://www.nvic.org/vaccines-and-diseases/influenza/vaccine-history.aspx.##8. Jackson ML, Chung JR, Jackson LA, Phillips CH, Benoit J, Monto AS, et al. Influenza vaccine effectiveness in the United States during the 2015–2016 season. N Engl J Med 2017; 377(6): 534-543.##9. McLean HQ, Thompson MG, Sundaram ME, Kieke BA, Gaglani M, Murthy K, et al. Influenza vaccine effectiveness in the United States during 2012–2013: variable protection by age and virus type. J Infect Dis 2015; 211(10): 1529-1540.##10. Ohmit SE, Thompson MG, Petrie JG, Thaker SN, Jackson ML, Belongia EA, et al. Influenza vaccine effectiveness in the 2011–2012 season: protection against each circulating virus and the effect of prior vaccination on estimates. Clin Infect Dis 2014; 58(3): 319-327.##11. Treanor JJ, Talbot HK, Ohmit SE, Coleman LA, Thompson MG, Cheng P-Y, et al. Effectiveness of seasonal influenza vaccines in the United States during a season with circulation of all three vaccine strains. Clin Infect Dis 2012; 55(7): 951-959.##12. Cowling BJ, Fang VJ, Nishiura H, Chan K-H, Ng S, Ip DK, et al. Increased risk of noninfluenza respiratory virus infections associated with receipt of inactivated influenza vaccine. Clin Infect Dis 2012; 54(12): 1778-1783.##13. Suzuki M, Camacho A, Ariyoshi K. Potential effect of virus interference on influenza vaccine effectiveness estimates in test-negative designs. Epidemiology & Infection 2014; 142(12): 2642-2646.##14. Cowling BJ, Nishiura H. Virus interference and estimates of influenza vaccine effectiveness from test-negative studies. Epidemiology 2012; 23(6): 930-931.##15. Feng S, Fowlkes AL, Steffens A, Finelli L, Cowling BJ. Assessment of virus interference in a test-negative study of influenza vaccine effectiveness. Epidemiology 2017; 28(4): 514-524.##16. Rikin S, Jia H, Vargas CY, de Belliard YC, Reed C, LaRussa P, et al. Assessment of temporally-related acute respiratory illness following influenza vaccination. Vaccine 2018; 36(15): 1958-1964.##17. Saffari M, vahedian-azimi A, Mahmoudi H. Nurses’ Experiences on Self-Protection when caring for COVID-19 patients. J Mil Med 2020; 22(6): 570-579.##18. Streubert HJ, Carpenter DR. Qualitative research in nursing: Advancing the humanistic imperative. 4th ed. Philadelphia: Lippincott Williams & Wilkins; 2007.##19. Massoudi N, Mohit B. A Case-Control Study of the 2019 Influenza Vaccine and Incidence of COVID-19 Among Healthcare Workers. J Clin Immunol 2021; 41(2): 324-334.##20. Ilic I, Zdravkovic M, Timcic S, Stojanovic DU, Bojic M, Loncar G. Pneumonia in medical professionals during COVID-19 outbreak in cardiovascular hospital. Int J Infect Dis 2020; 103: 188-193.##21. Ragni P, Marino M, Formisano D, Bisaccia E, Scaltriti S, Bedeschi E, et al. Association between Exposure to Influenza Vaccination and COVID-19 Diagnosis and Outcomes. Vaccines 2020; 8(4): 675.## ##

یافته های سی تی اسکن در بیماران مبتلا به کووید-19 CT Scan Findings in Patients with COVID-19 1 1 سابقه و هدف: با توجه به اهمیت درگیری ریه در بیماران مبتلا به کرونا و نقشی که سی‌تی‌اسکن در تشخیص و انتخاب درمان بیماران دارد، این مطالعه با حجم نمونه بزرگ بر روی نتایج سی‌تی اسکن ریه بیماران مبتلا به کووید-19 انجام شد. مواد و روش‌ها: این مطالعه توصیفی مقطعی بر روی نتایج سی‌تی اسکن تمامی بیماران مشکوک، محتمل و قطعی کووید-19 که در اسفند 98 و فروردین 99 به بیمارستان شفای ساری مراجعه کرده بودند، انجام شد. دستگاه سی‌تی‌اسکن، زیمنس ۱۶ اسلایس سری Emotion بود. سی‌تی‌اسکن به شیوه HRCT و فقط در مقاطع اگزیال و بدون استفاده از ماده حاجب و با مقاطع به ضخامت 2 میلی‌متر انجام شد. اطلاعات مورد نیاز ازجمله اطلاعات دموگرافیک نظیر سن، جنسیت، نتایج HRCT توسط رادیولوژیست از روی سیستم PACS جمع‌آوری و آنالیز شد. یافته‌ها: از 3132 مورد سی‌تی‌اسکن انجام شده، 1883 نفر (1/60 درصد) یافته مثبتی نداشتند. از بین افراد با درگیری ریه 1138 نفر (4/36 درصد) علائم Highly suggestive و 111 نفر (5/3 درصد) علائم Inconsistent داشتند. توزیع درگیری در 9/79 درصد دوطرفه، 3/53 درصد پریفرال و 6/87 درصد منتشر و از نظر مورفولوژی در 9/64 درصد تکه‌ایی (patchy) بود. یافته گرند گلاس (Ground glass) در 7/96 درصد موارد با یافته مثبت وجود داشت و پلورال افیوژن نیز در 4/6 درصد موارد مشاهده شد. بیش‌ترین درگیری در لوب راست تحتانی (82 درصد) بود. 697 نفر از افراد با یافته مثبت درگیری کم‌تر از 25 درصد داشتند. استنتاج: نتایج نشان داد گرند گلاس شایع‌ترین یافته سی‌تی‌اسکن در بیماران کووید-19 بوده و درگیری‌های ریه بیش‌تر دو طرفه و در مناطق تحتانی ریه است. 2 Background and purpose: Lung involvement is highly important in patients with Coronavirus disease 2019 (COVID-19) and CT scan plays a major role in diagnosis and treatment of patients. This study investigated a large sample size of COVID-19 patients who performed CT scan. Materials and methods: This descriptive cross-sectional study was done using the CT scan findings of all suspected, probable, and definite patients of COVID-19 attending Sari Shafa Hospital, Iran during March and April 2020. The Siemens Somatom Emotion 16-slice CT scanner was used. CT scan was performed by HRCT method only in axial sections without contrast material and with 2 mm thickness sections. Data, including demographic information and HRCT findings were collected from the picture archiving and communication system (PACS). Results: From 3132 patients, 1883 (60.1%) were found with no positive results. Among those with lung involvement, 1138 (36.4%) had highly suggestive symptoms of COVID-19 and 111 (3.5%) had inconsistent symptoms. Bilateral, peripheral, and diffuse lung involvement were seen in 79.9%, 53.3%, and 87.6%, respectively. Patchy morphology was detected in 64.9%. Ground-glass opacities were seen in 96.7% and pleural effusion was observed in 6.4%. The highest frequency involvement was in the lower right lobe (82%) and 697 patients with positive findings had less than 25% lung involvement. Conclusion: The present study showed ground-glass opacity as the most common finding of the CT scan in patients with COVID-19 and bilateral lung involvement that occurred mainly in lower lobes.   20 26 2020/10/262021/01/52021/07/4 1400/4/13 2021/05/302021/07/202021/08/8 1400/5/17 غلامعلی گدازنده Gholam Ali Godazandeh دانشیار جراحی قفسه صدری، گروه جراحی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران ghgous@yahoo.com هادی مجیدی Hadi Majidi استادیار، گروه رادیولوژی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران hadimajidi2000@yahoo.com الهام السادات بنی مصطفوی Elham-Sadat Bani-Mostafavi استادیار، گروه رادیولوژی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران razavi109@yahoo.com فرناز گدازنده Farnaz Godazandeh استادیار، گروه رادیولوژی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران farnaz_godazandeh@yahoo.com CT scan COVID-19 lung involvement سی تی اسکن کووید 19 درگیری ریه 1. Zhu N, Zhang D, Wang W, Li X, Yang B, Song J, et al. A novel coronavirus from patients with pneumonia in China, 2019. N Engl J Med 2020; 382(8): 727-733.##2. Su S, Wong G, Shi W, Liu J, Lai AC, Zhou J, et al. Epidemiology, genetic recombination, and pathogenesis of coronaviruses. Trends Microbiol 2016; 24(6): 490-502.##3. Cui J, Li F, Shi Z-L. Origin and evolution of pathogenic coronaviruses. Nat Rev Microbiol 2019; 17(3): 181-192.##4. Chan JF-W, Yuan S, Kok K-H, To KK-W, Chu H, Yang J, et al. A familial cluster of pneumonia associated with the 2019 novel coronavirus indicating person-to-person transmission: a study of a family cluster. Lancet 2020; 395(10223): 514-523.##5. Hessami A, Shamshirian A, Heydari K, Pourali F, Alizadeh-Navaei R, Moosazadeh M, et al. Cardiovascular diseases burden in COVID-19: Systematic review and meta-analysis. Am J Emerg Med 2020; S0735-6757(20): 30908-30906.##6. Zheng Z, Peng F, Xu B, Zhao J, Liu H, Peng J, et al. Risk factors of critical & mortal COVID-19 cases: A systematic literature review and meta-analysis. J Infect 2020; 81(2): e16-e25.##7. Rouhanizadeh H, Mousavi SA, Yazdani-Charati J, Pourali F, Saeedi M, Ajami A, et al. Association between COVID-19 Infection and ABO Blood Types in Mazandaran Province, Iran: A Cross-Sectional Study. J Mazandaran Univ Med Sci 2021; 31(197): 35-43 (Persian).##8. Ufuk F, Savaş R. Chest CT features of the novel coronavirus disease (COVID-19). Turk J Med Sci 2020; 50(4): 664-678.##9. Wu J, Liu J, Zhao X, Liu C, Wang W, Wang D, et al. Clinical Characteristics of Imported Cases of COVID-19 in Jiangsu Province: A Multicenter Descriptive Study. Clin Infect Dis 2020; ciaa199.##10. Xie C, Jiang L, Huang G, Pu H, Gong B, Lin H, et al. Comparison of different samples for 2019 novel coronavirus detection by nucleic acid amplification tests. Int J Infect Dis 2020; 93: 264-267.##11. Ai T, Yang Z, Hou H, Zhan C, Chen C, Lv W, et al. Correlation of Chest CT and RT-PCR Testing in Coronavirus Disease 2019 (COVID-19) in China: A Report of 1014 Cases. Radiology 2020; 296(2): E32-E40.##12. Li B, Hu Y, Lang C, Huang D, Sun Q, Xiong Y, et al. Clinical features of severe pediatric patients with coronavirus disease 2019 in Wuhan: a single center's observational study. World J Pediatr 2020; 16(3): 251-259.##13. Hossein H, Ali KM, Hosseini M, Sarveazad A, Safari S, Yousefifard M. Value of chest computed tomography scan in diagnosis of COVID-19; a systematic review and meta-analysis. Clin Transl Imaging 2020: 1-13.##14. Mahdavi A, Khalili N, Davarpanah AH, Faghihi T, Mahdavi A, Haseli S, et al. Radiologic Management of COVID-19: Preliminary Experience of the Iranian Society of Radiology COVID-19 Consultant Group (ISRCC). Iran J Radiol 2020; 17(2): e102324.##15. Bernheim A, Mei X, Huang M, Yang Y, Fayad ZA, Zhang N, et al. Chest CT Findings in Coronavirus Disease-19 (COVID-19): Relationship to Duration of Infection. Radiology 2020 ; 295(3): 685-691.##16. Majidi H, Bani-Mostafavi ES, Mardanshahi Z, Godazandeh F, Ghasemian R, Heydari K, et al. High-resolution computed tomography finding in 552 patients with symptomatic COVID-19: first report from north of Iran. Emerg Radiol 2020; 27(6): 633-639.##17. Bai HX, Hsieh B. Performance of Radiologists in Differentiating COVID-19 from Non-COVID-19 Viral Pneumonia at Chest CT. Radiology 2020; 296(2): E46-e54.##18. Lu Y, Zhou J, Mo Y, Song S, Wei X, Ding K. Characteristics of chest high resolution computed tomography images of COVID-19: A retrospective study of 46 patients. Pak J Med Sci 2021; 37(3): 840-845.##19. Kuzan TY, Murzoğlu Altıntoprak K, Çiftçi H, Ergül U, Ünal Özdemir NB, Bulut M, et al. A comparison of clinical, laboratory and chest CT findings of laboratory-confirmed and clinically diagnosed COVID-19 patients at first admission. Diagn Interv Radiol 2021; 27(3): 336-343.##20. Wang W, Chen L, He Q, Wang M, Liu M, Deng T, et al. Clinical characteristics of inpatients with coronavirus disease 2019 (COVID-19) in Sichuan province. BMC Infectious Diseases 2021; 21(1): 155.##21. Guan WJ, Ni ZY, Hu Y, Liang WH, Ou CQ, He JX, et al. Clinical Characteristics of Coronavirus Disease 2019 in China. N Engl J Med 2020; 382(18): 1708-1720.## ##

استرس ادراک شده و راهبردهای مقابله‌ای عمومی و معنوی افراد در همه گیری کووید-19: یک مطالعه ترکیبی Perceived Stress and General and Spiritual Coping Strategies among People during COVID-19 Pandemic: A Mixed-Method Study 1 1 سابقه و هدف: بیماری همه‌گیر کووید-19 علاوه بر نگرانی‌های سلامت همگانی، اختلالات روانشناختی همچون اضطراب، ترس، افسردگی، انگ و... را نیز موجب گردیده است. مطالعه حاضر به بررسی میزان استرس ادراک شده افراد در اپیدمی کووید-19، چگونگی کاهش این استرس و همچنین به راهبردهای مقابله‌ای و میزانی که هریک در کاهش استرس موفق بوده‌اند، پرداخته است. مواد و روش‌ها: این مطالعه ترکیبی(کمی-کیفی) به شیوه آنلاین بر روی 246 نفر از مردم ایران در گروه سنی 65-15 سال انجام شد. در بخش کمی، میزان استرس ادراک شده و در بخش کیفی، راهبردهای مقابله‌ای افراد از طریق سوالات بازپاسخ مورد بررسی قرار گرفت. داده‌های کمی توسط نرم‌افزار STATA و داده‌های کیفی از طریق تحلیل محتوا مورد آنالیز قرار گرفتند. یافته‌ها: میزان استرس ادراک شده در کل نمونه مورد بررسی در سطح متوسط می باشد (56/4±56/19). مطابق با نتایج تحلیل کیفی راهبردهای مقابله‌ای شامل 2 درونمایه مقابله عمومی و مقابله مذهبی- معنوی بودند. 67 درصد از نمونه‌ها اذعان کردند که از مقابله معنوی در شرایط استرس اپیدمی کرونا استفاده کرده‌اند. میانگین میزانی که هریک از راهکارهای بکار گرفته شده به کاهش استرس پاسخ‌دهندگان کمک می‌کرد، در مقیاسی از 1 تا 10 در مقابله عمومی (61/2± 94/5) و مقابله معنوی (19/3±06/5) برآورد شد، این تفاوت از نظر آماری معنی‌دار می‌باشد (05/0< P). (paired t-test;). استنتاج: درک راهبردهای مقابله‌ای افراد در بازه سنی گوناگون در هر دو جنس و آگاهی از آن‌ها جهت بکارگیری کارآمد از استراتژی‌های مفید در برنامه‌های سلامت روان عمومی نه تنها در همه‌گیری کووید-19 بلکه برای همه‌گیری‌های آینده نیز به سیاست‌گذاران کمک می‌کند. 2 Background and purpose: In addition to public health concerns, coronavirus disease 2019 (COVID-19) pandemic has caused psychological disorders such as anxiety, fear, depression, stigma, etc. The present study aimed at examining the perceived stress levels of people in COVID-19 pandemic, their coping strategies and the efficacy of each strategy in reducing stress. Materials and methods: This mixed-method online survey was performed in 246 Iranians aged 15-65 years old. In quantitative part, the level of stress was assessed and in qualitative part, coping strategies were examined through open-ended questions. Quantitative data were analyzed in STATA software and qualitative data were analyzed by content analysis. Results: Moderate levels of perceived stress were seen in all samples (19.56±4.56). According to qualitative analysis, coping strategies included two themes: general coping and religious-spiritual coping. Generally, 67% of the participants reported using spiritual coping strategies during COVID-19 outbreak. The degree of efficacy of each coping strategy was estimated using a 1-10 scale which showed a significant difference between general coping (5.94±2.61) and spiritual coping (5.06±3.19) (P <0.05). Conclusion: Understanding coping strategies used by different age groups in both sexes and using them in public mental health programs helps policymakers not only in the COVID-19 pandemic but also in future outbreaks. 27 41 2020/10/262021/01/52021/07/42020/12/27 1399/10/7 2021/05/302021/07/202021/08/82021/05/30 1400/3/9 زهرا ولیدآبادی Zahra Validabady دانشجوی کارشناسی ارشد سلامت روان، کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشکده علوم رفتاری و سلامت روان (انستیتو روانپزشکی ایران)، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران ایران validabady.z@iums.ac.ir مهرنوش اقدسی Mehrnoosh Aqdasi دانشجوی کارشناسی ارشد سلامت روان، کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشکده علوم رفتاری و سلامت روان (انستیتو روانپزشکی ایران)، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران ایران aqdasi.m@yahoo.com فاطمه تاکی Fateme Taaki دانشجوی کارشناسی ارشد سلامت روان، کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشکده علوم رفتاری و سلامت روان (انستیتو روانپزشکی ایران)، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران ایران taakifateme@gmail.com نادره معماریان Nadere Memaryan 2. دانشیار، مرکز تحقیقات سلامت معنوی، گروه سلامت روان، دانشکده علوم رفتاری و سلامت روان (انستیتو روانپزشکی ایران)، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران ایران memaryan.n@iums.ac.ir stress coping spirituality pandemic COVID-19 استرس مقابله معنویت همه‌گیری کووید-19 1. Wu T, Jia X, Shi H, Niu J, Yin X, Xie J, et al. Prevalence of mental health problems during the COVID-19 pandemic: A systematic review and meta-analysis. Journal of Affective Disorders 2020; 281: 91-98.##2. Asmundson GJ, Taylor S. Coronaphobia: Fear and the 2019-nCoV outbreak. Journal of Anxiety Disorders 2020; 70: 102196.##3. Naser AY, Dahmash EZ, Al-Rousan R, Alwafi H, Alrawashdeh HM, Ghoul I, et al. Mental health status of the general population, healthcare professionals, and university students during 2019 coronavirus disease outbreak in Jordan: a cross-sectional study. Brain Behav2020; 10(8): e01730.##4. Pakpour AH, Griffiths MD. The fear of COVID-19 and its role in preventive behaviors. Journal of Concurrent Disorders 2020; 2(1): 58-63.##5. Pakpour AH, Griffiths MD, Chang K-C, Chen Y-P, Kuo Y-J, Lin C-Y. Assessing the fear of COVID-19 among different populations: A response to Ransing et al. (2020). Brain, Behavior, and Immunity 2020; 89: 524-525.##6. Brooks SK, Webster RK, Smith LE, Woodland L, Wessely S, Greenberg N, et al. The psychological impact of quarantine and how to reduce it: rapid review of the evidence. The Lancet 2020; 395: 912-920.##7. Hossain MM, Tasnim S, Sultana A, Faizah F, Mazumder H, Zou L, et al. Epidemiology of mental health problems in COVID-19: a review. F1000 research 2020; 9: 636.##8. Huang L, rong Liu H. Emotional responses and coping strategies of nurses and nursing college students during COVID-19 outbreak. Med Rxiv 2020.##9. Lazarus RS, Folkman S. Stress, appraisal, and coping: Springer publishing company; 1984.##10. Braido F, Baiardini I, Bordo A, Menoni S, Di Marco F,Centanni S, et al. Coping with asthma: Is the physician able to identify patient's behaviour? Respiratory Medicine 2012; 106(12): 1625-1630.##11. Hassan Adeli S, Moghaddam Shiri S, Hosseinzadeh F. General health and religious copingstrategies in patients suffering from asthma. Health Spiritual Med Ethics 2014; 1(3): 2-9 (Persian).##12. Pargament KI. The psychology of religion and coping: Theory,research, practice: Guilford press; 1997.##13. Ibrahim MA, Isa KQ, Haji-Idris A, Nawi S-H, Teo YC, Rahman HA, et al. Spiritual Coping with Stress Among Emergency and Critical Care Nurses: A Cross-Sectional Study. Community Mental Health Journal 2019; 56(2): 287-293.##14. Koenig H, Koenig HG, King D, Carson VB. Handbook of religion and health: Oup Usa; 2012.##15. Pirutinsky S, Cherniak AD, Rosmarin DH. COVID-19, mental health, and religious coping among American Orthodox Jews. Journal of Religion and Health 2020; 59(5): 2288-2301.##16. Riklikienė O, Kaselienė S, Spirgienė L, Karosas L, Fisher JW. Spiritual Wellbeing of Cancer Patients: What Health-Related Factors Matter? J Relig Health 2020; 59(6): 2882-2898.##17. Yates III L, Moore J, Vairez Jr MR, Barber-Freeman PT, Ross W, Parker WH, et al. The Grit of African American Male Pre-Service Teachers. Journal of the Texas Alliance Black School Educators 2015; 1(2): 11-38.##18. Chew QH, Wei KC, Vasoo S, Chua HC, Sim K. Narrative synthesis of psychological and coping responses towards emerging infectious disease outbreaks in the general population: practical considerations for the COVID-19 pandemic. Singapore Med J 2020; 61(7): 350-356.##19. Gurvich C, Thomas N, Thomas EH, Hudaib A-R, Sood L, Fabiatos K, et al. Coping styles and mental health in response to societal changes during the COVID-19 pandemic. Int J Soc Psychiatry 2020; 67(5): 540-549.##20. Park CL, Russell BS, Fendrich M, Finkelstein-Fox L, Hutchison M, Becker J. Americans’ COVID-19 stress, coping, and adherence to CDC guidelines. J Gen Intern Med 2020; 35(8): 2296-2303.##21. Yu H, Li M, Li Z, Xiang W, Yuan Y, Liu Y, et al. Coping style, social support and psychological distress in the general Chinese population in the early stages of the COVID-19 epidemic. BMC Psychiatry 2020; 20: 426.##22. Tashakkori A, Johnson RB, Teddlie C. Foundations of mixed methods research: Integrating quantitative and qualitative approaches in the social and behavioral sciences. 2nd ed: Sage publications; 2020.##23. Leech NL, Onwuegbuzie AJ. A typology of mixed methods research designs. Quality & Quantity 2009; 43(2): 265-275.##24. Martínez de Toda IM, Miguélez L, Siboni L, Vida C, De la Fuente M. High perceived stress in women is linked to oxidation, inflammation and immunosenescence. Biogerontology 2019; 20(6): 823-835.##25. Maroufizadeh S, Zareiyan A, Sigari N. Reliability and validity of Persian version of perceived stress scale (PSS-10) in adults with asthma. Arch Iran Med 2014; 17(5): 361-365 (Persian).##26. Koenig H, Cohen H, Blazer D, Pieper C, Meador K, Shelp F, et al. Religious coping and depression among elderly, hospitalized medically ill men. Am J Psychiatry 1992; 149(12): 1693-1700.##27. Hodge DR. How Do Trafficking Survivors Cope? Identifying the General and Spiritual Coping Strategies of Men Trafficked into the United States. Journal of Social Service Research 2021; 47(2): 155-166.##28. Polit DF, Beck CT. Nursing research: Generating and assessing evidence for nursingpractice: Lippincott Williams & Wilkins; 2008.##29. Hsieh H-F, Shannon SE. Three approaches to qualitative content analysis. Qualitative Health Research 2005; 15(9): 1277-1288.##30. Tabatabaee A, Hasani P, Mortazavi H, Tabatabaeichehr M. Strategies to enhancerigor in qualitative research. J North Khorasan Univ Med Sci 2013; 5(3): 663-670 (Persian).##31. Billings AG, Moos RH. The role of coping responses and social resources in attenuating the stress of life events. Journal of Behavioral Medicine 1981; 4(2): 139-157.##32. Folkman S. Stress: Appraisal and Coping.In: Gellman MD, Turner JR, editors. Encyclopedia of Behavioral Medicine. New York, NY: Springer New York; 2013: 1913-1915.##33. Taylor SE, Stanton AL. Coping Resources, Coping Processes, andMental Health. Annual Review of Clinical Psychology 2007; 3(1): 377-401.##34. Khademian F, Delavari S, Koohjani Z, Khademian Z. An investigation of depression, anxiety, and stress and its relating factors during COVID-19 pandemic in Iran. BMC Public Health. 2021; 21: 275.##35. Shokri A, Moradi G, Piroozi B, Darvishi S, Amirihosseini S, Veysi A, et al. Perceived stress due to COVID-19 in Iran: Emphasizing the role of social networks. Med J Islam Repub Iran 2020; 34: 55.##36. Malone J, Dadswell A. The Role of Religion, Spirituality and/or Belief in Positive Ageing for Older Adults. Geriatrics (Basel) 2018; 3(2): 28.##37. Meyer B. Coping with severe mental illness: Relations of the Brief COPE with symptoms, functioning, and well-being. Journal of Psychopathology and Behavioral Assessment 2001; 23(4): 265-277.##38. Penley JA, Tomaka J, Wiebe JS. The association of coping to physical and psychological health outcomes: A meta-analytic review. J Behav Med 2002; 25(6): 551-603.##39. Vannini P, Gagliardi GP, Kuppe M, Dossett ML, Donovan NJ, Gatchel JR, et al. Stress, Resilience, and Coping Strategies in a sample of community-dwelling Older Adults during COVID-19. J Psychiatr Res 2021; 138: 176-185.##40. Ai AL, Tice TN, Peterson C, Huang B. Prayers, spiritual support, and positive attitudes in coping with the September 11 national crisis. J Pers 2005; 73(3): 763-791.##41. Ano GG, Vasconcelles EB. Religious coping and psychological adjustment to stress: A meta‐analysis. J Clin Psychol 2005; 61(4): 461-80.##42. Hodge DR. Spiritual assessment in social work and mental health practice: Columbia University Press; 2015.##43. Bernard M, Strasser F, Gamondi C, Braunschweig G, Forster M, Kaspers-Elekes K, et al. Relationship between spirituality, meaning in life, psychological distress, wish for hastened death, and their influence on quality of life in palliative care patients. J Pain Symptom Manage 2017; 54(4): 514-522.##44. Pargament KI, Ensing DS, Falgout K, Olsen H, Reilly B, Van Haitsma K, et al. God help me:(I): Religious coping efforts as predictors of the outcomes to significant negative life events. American Journal of Community Psychology 1990; 18(6): 793-824.##45. Monfared Kashki M, Maleki A, Amini K, Faghihzadeh S. Effect of Spirituality-Based Consultation on Coping Patterns with Pregnancy Challenges in Primigravida Women. J Mazandaran Univ Med Sci 2019; 29(176): 81-91 (Persian).##46. Hedayatizadeh-Omran A, Janbabaei G, Faraji Emafti M, Noroozi A, Kolagari S, Modanloo M. Relationship between Spirituality and Death Anxiety in Patients with Cancer Undergoing Chemotherapy. J Mazandaran Univ Med Sci 2018; 27(156): 98-108 (Persian).##47. Sira N, Lamson A, Foster CL. Relational and Spiritual Coping Among Emerging and Young Adult Cancer Survivors. Journal of Holistic Nursing 2020; 38(1): 52-67.##48. Ferrell BR, Handzo G, Picchi T, Puchalski C, Rosa WE. The urgency of spiritual care: COVID-19 and the critical need for whole-person palliation. J Pain Symptom Manag 2020; 60(3): e7-e11.##49. Chirico F, Nucera G. An Italian Experience of Spirituality from the Coronavirus Pandemic. Journal of Religion and Health 2020; 59: 2193-2195.##50. Bayod RP. COVID-19 Age: Spirituality and Meaning Making in the Face of Trauma, Grief and Deaths. Eubios Journal of Asian and International Bioethics 2020; 30(5): 238-241.##51. Fardin MA. COVID-19 epidemic and spirituality: A Review of the benefits of religion in times of crisis. Jundishapur J Chronic Dis Care 2020; 9(2): e104260.##52. Rabelo I, Lee V, Fallah MP, Massaquoi M, Evlampidou I, Crestani R, et al. Psychological Distress among Ebola Survivors Discharged from an Ebola Treatment Unit in Monrovia, Liberia-A Qualitative Study. Fron Public Health 2016; 4: 142.##53. McCauley M, Minsky S, Viswanath K. The H1N1 pandemic: media frames, stigmatization and coping. BMC Public Health 2013; 13: 1116.##54. Kołodziejczyk A, Misiak B, Szcześniak D, Maciaszek J, Ciułkowicz M, Łuc D, et al. Coping Styles, Mental Health, and the COVID-19 Quarantine: A Nationwide Survey in Poland. Front Psychiatry 2021; 12: 625355.##55. Wang H, Xia Q, Xiong Z, Li Z, Xiang W, Yuan Y, et al. The psychological distress and coping styles in the early stages of the 2019 coronavirus disease (COVID-19) epidemic in the general mainland Chinese population: A web-based survey. Plos One 2020; 15(5): e0233410.##56. Thomas J, Barbato M. Positive religious coping and mental health among Christians and Muslims in response to the COVID-19 pandemic. Religions 2020; 11(10): 498.##57. Costa DT, Silva DMRd, Cavalcanti IDL, Gomes ET, Vasconcelos JLdA, Carvalho MVGd. Religious/spiritual coping and level of hope in patients with cancer in chemotherapy. Rev Bras Enferm 2019; 72(3): 640-645.##58. Cruz JP, Colet PC, Alquwez N, Inocian EP, Al-Otaibi RS, Islam SMS. Influence of religiosity and spiritual coping on health-related quality of life in Saudi haemodialysis patients. Hemodial Int 2017; 21(1): 125-132.##59. Pinho CM, Dâmaso BFR, Gomes ET, Trajano MdFC, Andrade MS, Valença MP. Religious and spiritual coping in people living with HIV/Aids. Rev Bras Enferm 2017; 70(2): 392-399.##60. Milner K, Crawford P, Edgley A, Hare-Duke L, Slade M. The experiences of spirituality among adults with mental health difficulties: a qualitative systematic review. Epidemiology and Psychiatric Sciences 2020; 29: e34.## ##

تعیین فون کنه های سخت دامی و شناسایی مولکولی باکتری کوکسیلا بورنتی در آن ها به عنوان ناقلین بالقوه بیماری تب کیو در استان خراسان جنوبی Identification of Fauna of Hard Ticks Collected from Livestock and Molecular Investigation of Coxiella burnetii as Potential Vectors of Q-Fever in South-Khorsan 1 1 سابقه و هدف: آلودگی با کوکسیلا بورنتی (عامل بیماری تب کیو) یک مشکل بهداشت عمومی و یک بیماری مشترک بین انسان و دام با شیوع جهانی است. اهمیت بیماری‌های زئونوز و تأثیر آن‌ها بر سلامت افراد جامعه، غیرقابل انکار است. هدف مطالعه حاضر بررسی شیوع باکتری کوکسیلا بورنتی در کنه‌های سخت جدا شده از دام‌های مناطق مختلف خراسان جنوبی است. مواد و روش‌ها: در این مطالعه مقطعی، در 5 شهرستان استان خراسان جنوبی در تابستان 1398 نمونه‌برداری از دام‌های گاو، گوسفند، شتر و بز صورت گرفت. جنس و گونه کنه‌های سخت پس از جداسازی از دام‌ها، مورد شناسایی قرار گرفت. تکنیک Nested-PCR برای شناسایی ژنوم باکتریایی استفاده شد. یافته‌ها: 2 جنس و 6گونه شامل ریپیسفالوس سانگوئینوس (3/41 درصد)، هیالوما دتریتیوم (8٫9 درصد)، هیالوما مارژیناتوم (2/2 درصد)، هیالوما آناتولیکوم (3/3 درصد)، هیالوما آسیاتیکوم(9/0 درصد)، هیالوما درومداری (5/33 درصد) و سایر هیالوماها (7/3 درصد) شناسایی شد. 11 عدد (1/4 درصد) نمف هیالوما و 3 عدد (1/1 درصد) نمف ریپیسفالوس نیز در نمونه ها شناسایی شدند. در مطالعه حاضر هیچ نمونه کنه‌ای آلوده به کوکسیلا بورنتی در استان خراسان جنوبی مشاهده نشد. استنتاج: نتایج مطالعه انجام شده نشان می‌دهد که درحال حاضر، استان خراسان جنوبی از نظر وجود کانون‌های اپیدمیک و اندمیک باکتری کوکسیلابورنتی در کنه‌ها پاک است. 2 Background and purpose: Coxiella burnetii infection (causative agent of Q fever) is a public health problem and a zoonotic disease with a global prevalence. The importance of zoonotic diseases and their impact on the health of people in a community is undeniable. The aim of this study was to investigate the prevalence of Coxiella burnetii in hard ticks isolated from livestock in different parts of South Khorasan, Iran. Materials and methods: In summer 2019, ticks were collected from cattle, sheep, camels, and goats in five counties of South Khorasan province. The genus and species of hard ticks were identified after isolation from livestock. Nested-PCR was used to identify the bacterial genome. Results: We identified two genera and six species, including Rhipicephalus sanguineus (41. 3%), Hyalomma detritum (8.9%), Hyalomma marginatum (2.2%), Hyalomma anatolicum (3.3%), Hyalomma asiaticum (0.9%), Hyalomma dromedarii (33.5%), and Hyalomma spp. (3.7%). Hyalomma nymphs (n=11, 4.1%) and Rhipicephalus nymphs (n= 3, 1.1%) were also identified. In the present study, none of the samples were infected with Coxiella burnetii. Conclusion: The present study revealed that South Khorasan province is free from epidemic and endemic foci of Coxiella burnetii. 42 52 2020/10/262021/01/52021/07/42020/12/272021/02/12 1399/11/24 2021/05/302021/07/202021/08/82021/05/302021/05/29 1400/3/8 امیرسجاد جعفری Amirsajad Jafari دانش آموخته دکتری حرفه ای دامپزشکی، دانشکده دامپزشکی زابل، زابل، ایران ایران a.sajad.jafari@gmail.com مهدی راسخ Mehdi Rasekh استادیار، گروه علوم درمانگاهی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه زابل، زابل، ایران ایران Mrasekh@ut.ac.ir امیرمسعود جعفری نوزاد Amirmasood Jafari Nozad دانشجوی دکتری عمومی پزشکی، کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشگاه علوم پزشکی بیرجند، بیرجند، ایران ایران hoseini.a@lu.ac.ir سحر اسدالهی زوج Sahar Asadolahizoj دانش آموخته دکتری حرفه ای دامپزشکی، دانشکده دامپزشکی زابل، زابل، ایران ایران dr.sahar.asd@gmail.com داریوش سعادتی Dariush Saadati استادیار، گروه تغذیه و اصلاح نژاد دام، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه زابل، زابل، ایران ایران saadati.dariush@gmail.com فائزه فقیهی Faezeh Faghihi استادیار پژوهشی زیست شناسی، مرکز تحقیقات سلولی مولکولی، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران ایران faezefaghihi@yahoo.com زکیه تلمادره ای Zakkyeh Telmadarraiy دانشیار، گروه حشره شناسی پزشکی و مبارزه با ناقلین، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران . دانشگاه راهیان نوین دانش ساری، ساری، ایران ایران telmadarraiy@tums.ac.ir اسدالله حسینی چگنی Asadollah Hosseini Chegeni استادیار، گروه گیاه پزشکی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه لرستان، لرستان، ایران ایران hoseini.a@lu.ac.ir منیژه روحنواز Manizhe Roohnavaz کارشناس ارشد باکتری شناسی پزشکی، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران ایران hoseini.a@lu.ac.ir Coxiella burnetii zoonotic hard ticks Q fever South Khorasan کوکسیلا بورنتی زئونوتیک کنه‌های سخت تب کیو خراسان جنوبی 1. Angelakis E, Raoult D. Q fever. Vet Microbiol 2010; 140(3-4): 297-309.##2. KHalili M, SHahabinejhad N, Aflatoniyan MR. Q fever a forgotten disease in Iran. J Kerman Univ Med Sci 2011; 17(1): 93-97 (Persian).##3. Esmaeilnejad B, Gharekhani J, Rezaei ASH. Molecular detection of Coxiella burnetii in ticks isolated from goats of Meshkin-Shahr County, Ardabil Province, Iran. Nov Biol Reper 2020; 7(3): 315-321.##4. Bashiribod H, Rahbarian N, Eslami G, Kazemi B, Jannatsharif E, Mahmoudirad M, et al. Prevalence of coxiella burnetii in human, animal hosts and hard ticks in west mazandaran province Iran, 2003-4. Research in Medicine 2008; 32(3): 253-257.##5. Eldin C, Melenotte C, Mediannikov O, Ghigo E, Million M, Edouard S, et al. From Q fever to Coxiella burnetii infection: a paradigm change. Clin Microbiol Rev 2017; 30(1): 115-190.##6. Million M, Raoult D. Recent advances in the study of Q fever epidemiology, diagnosis and management. J Infect 2015; 71: S2-S9.##7. Parker NR, Barralet JH, Bell AM. Q fever. Lancet 2006; 367(9511): 679-688.##8. Kazar J. Coxiella burnetii Infection. Ann N Y Acad Sci 2005; 1063(1): 105-114.##9. Maurin M, Raoult D fever. Q fever. Clin Microbiol Rev 1999; 12(4): 518-553.##10. McQuiston JH, Holman RC, McCall CL, Childs JE, Swerdlow DL, Thompson HA. National surveillance and the epidemiology of human Q fever in the United States, 1978-2004. Am J Trop Med Hyg 2006; 75(1): 36-40.##11. Kaplan MM, Bertagna P. The geographical distribution of Q fever. Bull World Health Organ 1955; 13(5): 829-860.##12. Karagul MS, Malal ME, Akar K. Seroprevalence of Q fever in sheep and goats from the Marmara region, Turkey. J Vet Res 2019; 63(4): 527-532.##13. Zahid MU, Hussain MH, Saqib M, Neubauer H, Abbas G, Khan I, et al. Seroprevalence of Q fever (Coxiellosis) in small ruminants of two districts in Punjab, Pakistan. Vector-Borne Zoonotic Dis 2016; 16(7): 449-454.##14. Faix DJ, Harrison DJ, Riddle MS, Vaughn AF, Yingst SL, Earhart K, et al. Outbreak of Q fever among US military in western Iraq, June–July 2005. Clin Infect Dis 2008; 46(7): e65-e68.##15. Fard SRN, Khalili M. PCR-detection of Coxiella burnetii in ticks collected from sheep and goats in southeast Iran. Iran J Arthropod Borne Dis 2011;5(1):1-6 16. ##16. Arthur DR. Ticks and disease. Oxford :Pergamon Press Oxford; 1962.##17. Ghashghaei O, FARD SRN, Khalili M, Sharifi H. A survey of ixodid ticks feeding on cattle and molecular detection of Coxiella burnetii from ticks in Southeast Iran. Turkish J Vet Anim Sci 2017;41(1): 46-50.##18. Hosseini-Chegeni A, Tavakoli M, Telmadarraiy Z. The updated list of ticks (Acari: Ixodidae & Argasidae) occurring in Iran with a key to the identification of species. Syst Appl Acarol 2019; 24(11): 2133-2166.##19. Bakhshai A, Askari N, Etebar F, Ebrahimzade E. Hard ticks fauna in the area of domestic ruminants and Kohnuj Jiroft, Kerman Province, Iran. J Veterinary Laboratory Research 2012; 4(1): 145-149 (Persian).##20. Champour M, Chinikar S, Mohammadi G, Razmi G, Mostafavi E, Shah-Hosseini N, et al. Crimean-Congo hemorrhagic fever in the one-humped camel (Camelus dromedarius) in East and Northeast of Iran. J Arthropod Borne Dis 2016; 10(2): 168-177.##21. Noaman V, Abdi Gm, Nabinezhad Aar, Heydari Mr, Khalilifard M. Identification of hard ticks of domestic ruminants in two ecological zones of Isfahan province, Iran. Pajouhesh-Va-Sazandegi 2008; 20(4): 88-95.##22. Jafarbekloo A, Bakhshi H, Faghihi F, Telmadarraiy Z, Khazeni A, Oshaghi MA, et al. Molecular detection of Anaplasma and Ehrlichia infection in ticks in borderline of Iran-Afghanistan. J Biomed Sci Eng 2014; 7(11): 919-926.##23. Ganjali M, Dabirzadeh M, Sargolzaie M. Species diversity and distribution of ticks (Acari: Ixodidae) in Zabol County, eastern Iran. J Arthropod Borne Dis 2014; 8(2): 219-223.##24. Telmadarraiy Z, Vatandoost H, Chinikar S, Oshaghi MA, Moradi M, Ardakan EM, et al. Hard ticks on domestic ruminants and their seasonal population dynamics in Yazd Province, Iran. Iran J Arthropod Borne Dis 2010; 4(1): 66-71.##25. Ghashghaei O, Yakhchali M, Nourollahi-Fard SR. Hard ticks (Acari: Ixodidae) Infestation in Ruminants of Some Areas in Ilam Province, Iran. Journal of Veterinary Research 2019; 74(3): 322-329.##26. Yakhchali M, Ranjbargarmabolia B. Ixodid ticks fauna in sheep and goats flocks in Torbatejam suburb (South Khorasan province), Iran. Pajouhesh-Va-Sazandegi 2008; 21(3): 27-32.##27. Alanazi A, Al-Mohamed H, Alysousif M, Puschendorf R, Abdel-Shafy S. Ticks (Acari: Ixodidae) infesting domestic and wild mammalians on the Riyadh Province, Saudi Arabia. J Entomol 2018; 15(2): 75-82.##28. Ramzan M, Naeem-Ullah U, Saba S, Iqbal N, Saeed S. Prevalence and identification of tick species (Ixodidae) on domestic animals in district Multan, Punjab Pakistan. Int J Acarology 2020; 46(2): 83-87.##29. Aydin L, Bakirci S. Geographical distribution of ticks in Turkey. Parasitol Res 2007; 101(2): 163-166.##30. Bursali A, Keskin A, Tekin S. A review of the ticks (Acari: Ixodida) of Turkey: species diversity, hosts and geographical distribution. Exp Appl Acarol 2012; 57(1): 91-104.##31. Abdoli R, Sedaghat MM, Oshaghi MA, Edalat H, Telmadarraiy Z, Azarmi S, et al. The Distribution of Hard Ticks as a Vector of Crimean-Congo Hemorrhagic Fever in the Border Areas in the North West of Iran. Scientific Journal of School of Public Health and Institute of Public Health Research 2019; 17(1): 71-82.##32. Khalili M, Rezaei M, Akhtardanesh B, Abiri Z, Shahheidaripour S. Detection of Coxiella burnetii (Gammaproteobacteria: Coxiellaceae) in ticks collected from infested dogs in Kerman, Southeast of Iran. Persian J Acarol 2018; 7(1): 93-100.##33. Khademi P, Ownagh A, Ataei B, Kazemnia A, Eydi J, Khalili M, et al. Molecular detection of Coxiella burnetii in horse sera in Iran. Comp Immunol Microbiol Infect Dis 2020; 72: 101521.##34. Doosti A, Arshi A, Sadeghi M. Investigation of Coxiella burnetii in Iranian camels. Comp Clin Path 2014; 23(1): 43-46.##35. Esmaeili S, Mobarez AM, Khalili M, Mostafavi E, Moradnejad P. Molecular prevalence of Coxiella burnetii in milk in Iran: a systematic review and meta-analysis. Trop Anim Health Prod 2019; 51(6): 1345-1355.##36. Halajian A, Palomar AM, Portillo A, Heyne H, Luus-Powell WJ, Oteo JA. Investigation of Rickettsia, Coxiella burnetii and Bartonella in ticks from animals in South Africa. Ticks Tick Borne Dis 2016; 7(2): 361-366.##37. Ghoneim NH, Abdel-Moein KA, Zaher HM, Abuowarda MM. Investigation of Ixodidae ticks infesting camels at slaughterhouse and its potential role in transmitting Coxiella burnetii in Egypt. Small Ruminant Res 2020; 191: 106173.##38. Khoo J-J, Lim F-S, Chen F, Phoon W-H, Khor C-S, Pike BL, et al. Coxiella detection in ticks from wildlife and livestock in Malaysia. Vector-Borne Zoonotic Dis 2016; 16(12): 744-751.##39. Dhaka P, Malik SVS, Yadav JP, Ghosh S, Kumar M, Barbuddhe SB, et al. Molecular investigation of the status of ticks on infected cattle for Coxiella burnetii in India. Acta Parasitol 2020; 65(3): 779-782.##40. Bolaños-Rivero M, Carranza-Rodríguez C, Rodríguez NF, Gutiérrez C, Pérez-Arellano J-L. Detection of Coxiella burnetii DNA in peridomestic and wild animals and ticks in an endemic region (Canary Islands, Spain). Vector-Borne Zoonotic Dis 2017; 17(9): 630-634.##41. Mediannikov O, Fenollar F, Socolovschi C, Diatta G, Bassene H, Molez J-F, et al. Coxiella burnetii in humans and ticks in rural Senegal. PLoS Negl Trop Dis 2010; 4(4): e654.## ##

شناسایی، توزیع فصلی و فاکتورهای تاثیرگذار بر غلظت بیوآئروسل های هوای آزاد در شهرکرد، ایران Identification and Seasonal Distribution of Ambient Bioaerosols and Associated Meteorological Factors in Shahrekord, Iran 1 1 سابقه و هدف: بیوآئروسل‌‌ای باکتریایی و قارچی نقش مهمی در جو دارند و تأثیرات قابل توجهی بر سلامت انسان می‏گذارند. در این مطالعه غلظت بیوآئروسل‏ها در هوای آزاد در طول دو فصل گرم و سرد در سال 1398 در سه نقطه متفاوت از شهر شهرکرد اندازه‌گیری شد. همچنین، تاثیر پارامترهای هواشناسی مانند دما، رطوبت نسبی، شدت تابش اشعه UV، سرعت و جهت باد بر بیوآئروسل‌ها بررسی شد. مواد و روش‌ها: این مطالعه از نوع توصیفی- تحلیلی می‌باشد. نمونه‌برداری از بیوآئروسل‌ها با استفاده از نمونه‌بردار تک مرحله‌ای آندرسون با دبی 3/28 لیتر بر دقیقه و به مدت 5 دقیقه بر روی محیط کشت سابرود دکستروز آگار (SDA) و تریپتیک سوی آگار (TSA) به ترتیب برای بیوآئروسل‏های باکتریایی و قارچی انجام شد. یافته‌ها: نتایج این مطالعه نشان داد که غلظت بیوآئروسل‌های قارچی در فصل گرم و سرد نسبت به بیوآئروسل‏های باکتریایی بیش‌تر بود. جنس غالب باکتری‌ها در هر دو فصل‏گرم و سرد به‏ترتیب شامل میکروکوکوس لوتئوس(35/21 درصد)، سودوموناس آئروژینوزا (68/12 درصد)، باسیلوس سوبتیلیس (14/10 درصد) و استافیلوکوکوس اورئوس(93/9 درصد) و جنس غالب قارچ‌ها کلادوسپوریوم (41 درصد)، آلترناریا (16 درصد) و آسپرژیلوس (11 درصد) بود. بر اساس نتایج آنالیز همبستگی در فصل گرم بین جهت باد و رطوبت نسبی با غلظت بیوآئروسل‌ها همبستگی مثبت و معنی‏دار و بین دما، سرعت باد و تابش UV همبستگی منفی و معنی دار وجود دارد. استنتاج: گونه‌های غالب بیوآئروسل‌های شناسایی شده در این مطالعه جزو عوامل بیماری‌زای فرصت طلب و آلرژن بودند که قادر به تهدید سلامت عمومی هستند، بنابراین پایش غلظت بیوآئروسل‌های هوابرد برای ارزیابی اثرات سلامتی آلودگی هوای آزاد در شهرها امری حیاتی است.  2  Background and purpose: Bacterial and fungal bioaerosols play important roles in the atmosphere and have significant effects on human health. This study aimed at investigating the concentration of bioaerosols in ambient air in Shahrekord, Iran during two warm and cold seasons at three different points in 2019. Moreover, the effect of meteorological factors such as temperature, relative humidity, UV intensity, and wind speed and direction on bioaerosols were studied. Materials and methods: In this descriptive-analytical study, sampling of bioaerosols was conducted using Andersen single-stage sampler at a flow rate of 28.3 L/min for 5 min on Sabrod dextrose agar (SDA) and Tryptic Soy agar (TSA) media for bacterial and fungal bioaerosols, respectively. Results: The study showed that the concentration of fungal bioaerosols was higher than bacterial bioaerosols in warm and cold seasons. The predominant genera of bacteria in both seasons included Micrococcus luteus (21.35%), Pseudomonas aeruginosa (12.68%), Bacillus subtilis (10.14%), and Staphylococcus aureus (9.93%). The predominant genus of fungi were Cladosporium (41%), Alternaria (16%), and Aspergillus (11%). Correlation analysis showed a significant positive correlation between the concentration of bioaerosols and wind direction and relative humidity and a significant negative correlation between temperature, wind speed and UV intensity in warm season. Conclusion: The predominant species of bioaerosols identified in this study were opportunistic pathogens and allergens which can threaten public health. So, monitoring of the concentration of airborne bioaerosols in cities is a vital key to assess the health effects of ambient air pollution. 53 65 2020/10/262021/01/52021/07/42020/12/272021/02/122020/12/7 1399/9/17 2021/05/302021/07/202021/08/82021/05/302021/05/292021/05/5 1400/2/15 میلاد باقری Milad Bagheri دانشجوی کارشناسی ارشد مهندسی بهداشت محیط، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی شهرکرد، شهرکرد، ایران ایران milad.bagheri.farsani1371@gmail.com عباس خدابخشی Abbas Khodabakhshi دانشیار، گروه مهندسی بهداشت محیط، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی شهرکرد، شهرکرد، ایران ایران khodabakhshi16@gmail.com غلامرضا مبینی Gholam Reza Mobini استادیار، گروه پزشکی مولکولی، مرکز تحقیقات سلولی و مولکولی، دانشگاه علوم پزشکی شهرکرد، شهرکرد، ایران ایران gmobini52@gmail.com میترا باقری Mitra Bagheri کارشناس ارشد میکروب شناسی، مرکز تحقیقات سلولی و مولکولی، دانشگاه علوم پزشکی شهرکرد، شهرکرد، ایران ایران mitrabaqeri65@gmail.com مجید ولیدی Majid Validi استادیار باکتری شناسی ، دانشکده پیراپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی شهرکرد، شهرکرد، ایران ایران validi543@gmail.com علی احمدی Ali Ahmadi دانشیار، گروه اپیدمیولوژی و آمار زیستی، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی شهرکرد، شهرکرد، ایران ایران aliahmadi2007@gmail.com مرضیه فرهادخانی Marzieh Farhadkhani استادیار مهندسی بهداشت محیط، مرکز مطالعات و توسعه آموزش پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی شهرکرد، شهرکرد، ایران ایران m_farhadkhani@yahoo.com سارا همتی Sara Hemati دانشجوی دکتری مهندسی بهداشت محیط، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی شهرکرد، شهرکرد، ایران ایران hemati.sara88@yahoo.com فاضل محمدی مقدم Fazel Mohammadi-Moghadam دانشیار، گروه مهندسی بهداشت محیط، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی شهرکرد، شهرکرد، ایران ایران fm.moghadam@skums.ac.ir bioaerosol airborne bacteria airborne fungi Shahrekord بیوآئروسل باکتری‌های هوابرد قارچ‌های هوابرد شهرکرد 1. Harbizadeh A, Mirzaee SA, Khosravi AD, Shoushtari FS, Goodarzi H, Alavi N, et al. Indoor and outdoor airborne bacterial air quality in day-care centers (DCCs) in greater Ahvaz, Iran. Atmos Environ 2019; 216(1): 116927 (Persian).##2. Humbal C, Gautam S, Trivedi U. A review on recent progress in observations, and health effects of bioaerosols. Environ Int 2018; 118: 189-193.##3. Chen L-WA, Zhang M, Liu T, Fortier K, Chow JC, Alonzo F, et al. Evaluation of epifluorescence methods for quantifying bioaerosols in fine and coarse particulate air pollution. Atmos Environ 2019; 213: 620-628.##4. Shelton BG, Kirkland KH, Flanders WD, Morris GK. Profiles of airborne fungi in buildings and outdoor environments in the United States. Appl Environ Microbiol 2002; 68(4): 1743-1753.##5. Fan X-Y, Gao J-F, Pan K-L, Li D-C, Dai H-H, Li X. More obvious air pollution impacts on variations in bacteria than fungi and their co-occurrences with ammonia-oxidizing microorganisms in PM2. 5. Environ Pollut 2019; 251: 668-680.##6. Kourtev PS, Hill KA, Shepson PB, Konopka A. Atmospheric cloud water contains a diverse bacterial community. Atmos Environ 2011; 45(30): 5399-5405.##7. Gong J, Qi J, Beibei E, Yin Y, Gao D. Concentration, viability and size distribution of bacteria in atmospheric bioaerosols under different types of pollution. Environ Pollut 2020; 257: 113485.##8. Fatahinia M, Zarei-Mahmoudabadi A, Shokri H, Ghaymi H. Monitoring of mycoflora in outdoor air of different localities of Ahvaz, Iran. J Mycol Med 2018; 28(1): 87-93 (Persian).##9. Schlosser O, Robert S, Debeaupuis C, Huyard A. Inhalable dust as a marker of exposure to airborne biological agents in composting facilities. Waste Manag 2018; 81: 78-87.##10. Soleimani Z, Goudarzi G, Sorooshian A, Marzouni MB, Maleki H. Impact of Middle Eastern dust storms on indoor and outdoor composition of bioaerosol. Atmos Environ 2016; 138: 135-143.##11. Kim K-H, Kabir E, Jahan SA. Airborne bioaerosols and their impact on human health. J Environ Sci 2018; 67: 23-35.##12. Lee BU, Lee G, Heo KJ. Concentration of culturable bioaerosols during winter. J Aerosol Sci 2016; 94: 1-8.##13. Rodriguez-Gomez C, Ramirez-Romero C, Cordoba F, Raga GB, Salinas E, Martinez L, et al. Characterization of culturable airborne microorganisms in the Yucatan Peninsula. Atmos Environ 2020; 223: 1-27.##14. Lee BU, Hong IG, Lee DH, Chong E-S, Jung JH, Lee JH, et al. Bacterial bioaerosol concentrations in public restroom environments. Aerosol Air Qual Res 2012; 12(2): 251-255.##15. Rostami R, Tahsini M. Survey of urban and rural bioaerosols in passages' air of Damghan in the winter of 2012. Tolooe Behdasht 2014; 12(4): 97-104 (Persian).##16. Goudarzi G, Shirmardi M, Khodarahmi F, Hashemi-Shahraki A, Alavi N, Ankali KA, et al. Particulate matter and bacteria characteristics of the Middle East Dust (MED) storms over Ahvaz, Iran. Aerobiologia 2014; 30(4): 345-356 (Persian).##17. Madhwal S, Prabhu V, Sundriyal S, Shridhar V. Ambient bioaerosol distribution and associated health risks at a high traffic density junction at Dehradun city, India. Environ Monit Assess 2020;192(3):1-15.##18. Faridi S, Hassanvand MS, Naddafi K, Yunesian M, Nabizadeh R, Sowlat MH, et al. Indoor/outdoor relationships of bioaerosol concentrations in a retirement home and a school dormitory. Environ Sci Pollut Res 2015; 22(11): 8190-8200.##19. Talaiekhozani A, Nematzadeh S, Eskandari Z, Dehkordi AA, Rezania S. Gaseous emissions of landfill and modeling of their dispersion in the atmosphere of Shahrekord, Iran. Urban climate 2018; 24: 852-862.##20. Zhong X, Qi J, Li H, Dong L, Gao D. Seasonal distribution of microbial activity in bioaerosols in the outdoor environment of the Qingdao coastal region. Atmos Environ 2016; 140: 506-513.##21. Sautour M, Sixt N, Dalle F, L'Ollivier C, Fourquenet V, Calinon C, et al. Profiles and seasonal distribution of airborne fungi in indoor and outdoor environments at a French hospital. Sci Total Environ 2009; 407(12): 3766-3771.##22. Akpeimeh G, Fletcher L, Evans B. Exposure to bioaerosols at open dumpsites: A case study of bioaerosols exposure from activities at Olusosun open dumpsite, Lagos Nigeria. Waste manage 2019; 89: 37-47.##23. Tarigan YG, Chen R-Y, Lin H-C, Jung C-Y, Kallawicha K, Chang T-P, et al. Fungal bioaerosol exposure and its effects on the health of mushroom and vegetable farm workers in Taiwan. Aerosol Air Qual Res 2017; 17(8): 2064-2075.##24. Gao M, Yan X, Qiu T, Han M, Wang X. Variation of correlations between factors and culturable airborne bacteria and fungi. Atmos Environ 2016; 128: 10-19.##25. Li M, Qi J, Zhang H, Huang S, Li L, Gao D. Concentration and size distribution of bioaerosols in an outdoor environment in the Qingdao coastal region. Sci Total Environ 2011; 409(19): 3812-3819.##26. Nasir ZA, Colbeck I, Sultan S, Ahmed S. Bioaerosols in residential micro-environments in low income countries: A case study from Pakistan. Environ pollut 2012; 168: 15-22.##27. Al-Dabbas M, Abbas MA, Al-Khafaji R. The mineralogical and micro-organisms effects of regional dust storms over Middle East region. Int J Water Resources Arid Environ 2011; 1(2): 129-141.##28. Du P, Du R, Ren W, Lu Z, Zhang Y, Fu P. Variations of bacteria and fungi in PM2. 5 in Beijing, China. Atmos Environ 2018; 172(2): 55-64.##29. Fang Z, Ouyang Z, Hu L, Wang X, Zheng H, Lin X. Culturable airborne fungi in outdoor environments in Beijing, China. Sci Total Environ 2005; 350(1-3): 47-58.##30. Chegini FM, Baghani AN, Hassanvand MS, Sorooshian A, Golbaz S, Bakhtiari R, et al. Indoor and outdoor airborne bacterial and fungal air quality in kindergartens: seasonal distribution, genera, levels, and factors influencing their concentration. Build Environ 2020; 175(2): 1-35.##31. Aydogdu H, Asan A, Otkun MT. Indoor and outdoor airborne bacteria in child day-care centers in Edirne City (Turkey), seasonal distribution and influence of meteorological factors. Environ Monit Assess 2010; 164(1-4): 53-66.##32. Amarloei A, Fazlzadeh M, Jafari AJ, Zarei A, Mazloomi S. Particulate matters and bioaerosols during Middle East dust storms events in Ilam, Iran. Microchem J 2020; 152: 104280.##33. Nourmoradi H, Moradnejadi K, Mohammadi- Moghadam F, Khosravi B, Hemati L, Khoshniyat R, et al. The effect of dust storm on the microbial quality of ambient air in Sanandaj: A city located in the west of Iran. Glob J Health Sci 2015; 7(7): 114-119.##34. Shams-Ghahfarokhi M, Aghaei-Gharehbolagh S, Aslani N, Razzaghi-Abyaneh M. Investigation on distribution of airborne fungi in outdoor environment in Tehran, Iran. J Environ Health Sci Eng 2014; 12(1): 1-7 (Persian).##35. Topbaş M, Tosun I, Çan G, Kaklikkaya N, Aydin F. Identification and seasonal distribution of airborne fungi in urban outdoor air in an eastern Black Sea Turkish town. Turk J Med Sci 2006; 36(1): 31-36.##36. Brągoszewska E, Pastuszka JS. Influence of meteorological factors on the level and characteristics of culturable bacteria in ##the air in Gliwice, Upper Silesia (Poland). Aerobiologia 2018; 34(2): 241-255.##37. Zhen Q, Deng Y, Wang Y, Wang X, Zhang H, Sun X, et al. Meteorological factors had more impact on airborne bacterial communities than air pollutants. Sci Total Environ 2017; 601-602: 703-712.##38. Genitsaris S, Stefanidou N, Katsiapi M, Kormas KA, Sommer U, Moustaka-Gouni M. Variability of airborne bacteria in an urban Mediterranean area (Thessaloniki, Greece). Atmos Environ 2017; 157: 101-110.##39. Li Y, Lu R, Li W, Xie Z, Song Y. Concentrations and size distributions of viable bioaerosols under various weather conditions in a typical semi-arid city of Northwest China. J Aerosol Sci 2017; 106: 83-92.##40. Gonzalez-Martin C, Teigell-Perez N, Lyles M, Valladares B, Griffin DW. Epifluorescent direct counts of bacteria and viruses from topsoil of various desert dust storm regions. Res Microbiol 2012; 164(1): 17-21.##41. Asan A, Okten SS, Sen B. Airborne and soilborne microfungi in the vicinity Hamitabat Thermic Power Plant in Kirklareli City (Turkey), their seasonal distributions and relations with climatological factors. Environ Monit Assess 2010; 164(1-4): 221-231.##42. Mocali S, Chiellini C, Fabiani A, Decuzzi S, de Pascale D, Parrilli E, et al. Ecology of cold environments: new insights of bacterial metabolic adaptation through an integrated genomic-phenomic approach. Sci Rep 2017; 7(1): 839.##43. Meng X, Li M, Li H, Gao D, Qi J. Microbial activity in bioaerosols in winter at the coastal region of Qingdao. Huan jing ke xue 2016; 37(11): 4147-4155.## ##

ارزیابی خطر سلامت انسانی ناشی از مواجهه با کادمیوم در گرد و غبار خشک اتمسفری (آنالیز عدم قطعیت) Human Health Risk Assessment of Cadmium Exposure in Dry Deposition of Atmospheric Dust (Uncertainty Analysis) 1 1  سابقه و هدف: ذرات معلق هوابرد یکی از مهم‌ترین مسیرهای مواجهه انسان با انواع آلودگی‌های محیطی به‌ویژه فلزات سنگین است. هدف از این مطالعه ارزیابی خطر سرطان‌زایی و غیرسرطان‌زایی کادمیوم در گرد و غبار خشک اتمسفری در شهر قزوین بود. مواد و روش‌ها: برای نمونه‌برداری ذرات خشک راسب شونده اتمسفری از تله شیشه‌ای استفاده شد. جهت تعیین غلظت فلز کادمیوم، نمونه‌ها پس از آماده‌سازی به دستگاه ICP-OES تزریق شدند. با توجه به نتایج به‌دست آمده خطر سرطان‌زایی و غیرسرطان‌زایی ناشی از کادمیوم در گروه‌های سنی کودکان و بزرگسالان محاسبه شد. یافته‌ها: میانگین غلظت کادمیوم در گرد و غبار اتمسفری شهر قزوین 0164/0 میلی‌گرم در کیلوگرم بود. خطر تجمعی غیرسرطانزایی (HI) در همه مسیرهای مواجهه برای کودکان و بزرگسالان به‌ترتیب 4- 10×31/2 و 4- 10×94/1 به‌دست آمد. همچنین مقدار خطر تجمعی سرطان‌زایی (TCR) در کودکان 9- 10×72/4 و در بزرگسالان 9- 10×21/9 محاسبه شد. استنتاج: میزان خطر سرطان‌زایی و غیرسرطان‌زایی ناشی از وجود کادمیوم در گرد و غبار خشک اتمسفری و مواجهه در کودکان و بزرگسالان کم‌تر از حدود مجاز قابل قبول بود. با این حال به ‌دلیل آلودگی روز افزون هوا در آینده، ممکن است کادمیوم منجر به ایجاد اثرات زیانبار بر سلامت شهروندان شود. 2  Background and purpose: The atmospheric suspended particulate matter is a major route of human exposure to different kinds of environmental pollutants especially toxic heavy metals. The aim of this study was to assess the carcinogenic and non-carcinogenic risk of cadmium in dry deposition of atmospheric dust in Qazvin, Iran. Materials and methods: Glass traps were used for sampling dry atmospheric dust. To determine the concentration of cadmium (Cd), the samples were injected into ICP-OES after preparation. Then, the risk of carcinogenicity and non-carcinogenicity of Cd was calculated in children and adults. Results: The mean concentration of Cd was 0.0164 mg/kg. Cumulative non-carcinogenic risk (HI) in all exposure pathways for children and adults were 2.31E-4 and 1.94 E-4, respectively. The cumulative carcinogenic risk (TCR) in children and adults were 4.72 E-9 and 9.21 E-9, respectively. Conclusion: The risk of carcinogenicity and non-carcinogenicity due to the presence of cadmium in atmospheric dust and exposure in children and adults was found to be lower than acceptable limits. However, due to increasing air pollution in the future, it may cause harmful effects to the health of citizens. 66 80 2020/10/262021/01/52021/07/42020/12/272021/02/122020/12/72021/01/20 1399/11/1 2021/05/302021/07/202021/08/82021/05/302021/05/292021/05/52021/05/23 1400/3/2 حمید کاریاب Hamid Karyab دانشیار، گروه مهندسی بهداشت محیط، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی قزوین، قزوین، ایران ایران hkaryab@ gmail.com یعقوب حاجی زاده Yaghoub Hajizadeh دانشیار، گروه مهندسی بهداشت محیط، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان،اصفهان، ایران ایران yaghoub.hajizadeh@gmail.com سیدعلیرضا بابایی Seyed Alireza Babaee MPH، گروه آموزش بهداشت و ارتقاء سلامت، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی قزوین، قزوین ایران دانشجوی دکتری بهداشت محیط، گروه مهندسی بهداشت محیط، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان،اصفهان، ایران ایران s.alireza_babaee@yahoo.com air pollution risk assessment atmospheric dust heavy metals آلودگی هوا ارزیابی ریسک ذرات اتمسفری فلزات سنگین 1. Manisalidis I, Stavropoulou E, Stavropoulos A, Bezirtzoglou E. Environmental and Health Impacts of Air Pollution: A Review. Front Public Health 2020; 8: 14.##2. Wang K, Tian H, Hua S, Zhu C, Gao J, Xue Y, et al. A comprehensive emission inventory of multiple air pollutants from iron and steel industry in China: Temporal trends and spatial variation characteristics. Science of The Total Environment 2016; 559: 7-14.##3. Jafary Mosavy SAA, Sheykhi Z, Sekhavtjou MS, Takdastan A. Investigation on the concentration of the total suspended particles and heavy metals in Ahvaz ambient air compared with permissible levels. Jundishapur J Health Sci 2011; 3(2): e94249 (Persian).##4. Menéndez I, Díaz-Hernández JL, Mangas J, Alonso I, Sánchez-Soto PJ. Airborne dust accumulation and soil development in the North-East sector of Gran Canaria (Canary Islands,Spain). Journal of Arid Environments 2007; 71(1): 57-81.##5. Karimdost S, Ardebili L. Evaluation of dust phenomenon and its environmental impacts. The 14th Congress of the Geological Society of Iran and the 28th meeting of Earth Sciences 25-27 September; Urmia University, Urmia, Iran 2007 (Persian).##6. Norouzi S, Khademi H. Spatial and Temporal Variation in Dust Deposition Rate in Isfahan and its Relationship with Selected Climatic Parameters. Journal of Water and Soil Science 2015; 19(72): 149-162 (Persian).##7. Faraji Ghasemi F, Dobaradaran S, Saeedi R, Nabipour I, Nazmara S, Ranjbar Vakil Abadi D, et al. Levels and ecological and health risk assessment of PM2.5-bound heavy metals in the northern part of the Persian Gulf. Environmental Science and Pollution Research 2020; 27(5): 5305-5313.##8. Wang S, Yuan W, Shang K. The impacts of different kinds of dust events on PM10 pollution in northern China. Atmospheric Environment 2006; 40(40): 7975-7982.##9. Zheng N, Liu J, Wang Q, Liang Z. Health risk assessment of heavy metal exposure to street dust in the zinc smelting district, Northeast of China. Sci Total Environ 2010; 408(4): 726-733.##10. Coz E,Gómez-Moreno FJ,Pujadas M, Casuccio GS, Lersch TL, Artíñano B. Individual particle characteristics of North African dust under different long-range transport scenarios. Atmospheric Environment 2009; 43(11): 1850-1863.##11. K Naddafi RN, Z Soltanianzadeh, M.H Ehrampoosh. Evaluation of dustfall in the air of Yazd. Journal of Environmental Health Science & Engineering 2006; 3(3): 161-168 (Persian).##12. Järup L. Hazards of heavy metal contamination. British Medical Bulletin 2003; 68: 167-182.##13. Jaishankar M, Tseten T, Anbalagan N, Mathew BB, Beeregowda KN. Toxicity, mechanism and health effects of some heavy metals. Interdiscip Toxicol 2014; 7(2): 60-72.##14. Jafari F, Khademi H. Evaluating the Rate of Atmospheric Dust Deposition in Different Locations of Kerman City. Journal of Water and Soil Science 2015; 18(70): 207-217.##15. Norouzi S, Khademi H, Ayoubi S, Cano AF, Acosta JA. Seasonal and spatial variations in dust deposition rate and concentrations of dust-borne heavy metals, a case study from Isfahan, central Iran. Atmospheric Pollution Research 2017; 8(4): 686-699.##16. Kamani H, Mahvi AH, Seyedsalehi M, Jaafari J, Hoseini M, Safari GH, et al. Contamination and ecological risk assessment of heavy metals in street dust of Tehran, Iran. Int J Environ Sci Technol 2017; 14(12): 2675-2682.##17. Cancer IAfRo. IARC Monographs on the Evaluation of Carcinogenic Risks to Humans. lyon, france: IARC; 1993.##18. Godt J, Scheidig F, Grosse-Siestrup C, Esche V, Brandenburg P, Reich A, et al. The toxicity of cadmium and resulting hazards for human health. J Occup Med Toxicol 2006; 1: 22.##19. Bernard A. Cadmium & its adverse effects on human health. Indian J Med Res 2008; 128(4): 557-564.##20. ohammadi AA, Zarei A, Esmaeilzadeh M, Taghavi M, Yousefi M, Yousefi Z, et al. Assessment of Heavy Metal Pollution and Human Health Risks Assessment in Soils Around an Industrial Zone in Neyshabur, Iran. Biological Trace Element Research 2020; 195(1): 343-352 (Persian).##21. Guidelines for Human Exposure Assessment. Washington, D.C: Risk Assessment Forum U.S. Environmental Protection Agency; 2019.##22. Dorne JL, Kass GE, Bordajandi LR, Amzal B, Bertelsen U, Castoldi AF, et al. Human risk assessment of heavy metals: principles and applications. Met Ions Life Sci 2011; 8: 27-60.##23. U.S. Department of Energy (DOE) OoEM. the Risk Assessment Information System 2021. Available from: https://rais.ornl.gov/.##24. (Report)USEPAF. Exposure Factors Handbook 2011 Edition ed. Washington, DC: US-EPA; 2011.##25. rld Halth Organization. Life expectancy and Healthy life expectancy, Life expectancy and life tables, World Health Statistics 2021.##26. Ghaderpoori M, Kamarehie B, Jafari A, Alinejad AA, Hashempour Y, Saghi MH, et al. Health risk assessment of heavy metals in cosmetic products sold in Iran: the Monte Carlo simulation. Environ Sci Pollut Res Int 2020; 27(7): 7588-7595.##27. u L, Huang H, Xia F, Liu Y, Dahlgren RA, Zhang M, et al. Risk analysis of heavy metal concentration in surface waters across the rural-urban interface of the Wen-Rui Tang River, China. Environ Pollut 2018; 237: 639-649.##28. Kabata-Pendias A. Trace Elements in Soils and Plants. 4th Edition. Blaxter K, (ed). Boca Raton: CRC Press; 2010.##29. Soltani N, Keshavarzi B, Moore F, Tavakol T, Lahijanzadeh AR, Jaafarzadeh N, et al. Ecological and human health hazards of heavy metals and polycyclic aromatic hydrocarbons (PAHs) in road dust of Isfahan metropolis, Iran. Sci Total Environ 2015; 505: 712-723.##30. World Health Organization. Preventing disease through healthy environments: exposure to cadmium: a major public health concern. Geneva: World Health Organization; 2019. Contract No.: WHO/CED/PHE/EPE/19.4.3.##31. Abyareh M, Nejadkoorki F, Ekhtesasi Mr, Akhavan ghalibaf M. Evaluation of Heavy Metals contamination in Surface Soil Caused by Steel Industry. Journal of Research in Environmental Health 2019; 4(4): 302-310 (Persian).##32. Jahandari A. Pollution status and human health risk assessments of selected heavy metals in urban dust of 16 cities in Iran. Environmental Science and Pollution Research 2020; 27(18): 23094-23107 (Persian).##33. Farahmand kia Z, Mehrasbi MR, Sekhawatju MS, Hasanalizadeh AS, Ramezanzadeh Z. Study of Heavy Metals in the Atmospheric Deposition in Zanjan, Iran. Iranian Journal of Health and Environment 2010; 2(4): 240-##249 (Persian).##34. Li N, Kang Y, Pan W, Zeng L, Zhang Q, Luo J. Concentration and transportation of heavy metals in vegetables and risk assessment of human exposure to bioaccessible heavy metals in soil near a waste-incinerator site, South China. Science Total Environment 2015; 521-522: 144-151.##35. Chabukdhara M, Nema AK. Heavy metals assessment in urban soil around industrial clusters in Ghaziabad, India: Probabilistic health risk approach. Ecotoxicology and Environmental Safety 2013; 87(1): 57-64.##36. Qing X, Yutong Z, Shenggao L. Assessment of heavy metal pollution and human ##health risk in urban soils of steel industrial city (Anshan), Liaoning, Northeast China. Ecotoxicology and Environmental Safety 2015; 120: 377-385.##37. Wei X, Gao B, Wang P, Zhou H, Lu J. Pollution characteristics and health risk assessment of heavy metals in street dusts from different functional areas in Beijing, China.Ecotoxicology and Environmental Safety 2015; 112: 186-192.##38. Tao XQ, Shen DS, Shentu JL, Long YY, Feng YJ, Shen CC. Bioaccessibility and health risk of heavy metals in ash from the incineration of different e-waste residues. Environ Sci Pollut Res 2015; 22(5): 3558-3569.##39. Chen H, Teng Y, Lu S, Wang Y, Wang J. Contamination features and health risk of soil heavy metals in China. Science of The Total Environment 2015; 512-513: 143-153.##40. Benhaddya ML, Boukhelkhal A, Halis Y, Hadjel M. Human Health Risks Associated with Metals from Urban Soil and Road Dust in an Oilfield Area of Southeastern Algeria. Archives of Environ Contam Toxicol 2016; 70(3): 556-571.##41. Dehghani S, Moore F, Keshavarzi B, Hale BA. Health risk implications of potentially toxic metals in street dust and surface soil of Tehran, Iran. Ecotoxicology and Environmental Safety 2017; 136: 92-103 (Persian).##42. Men C, Liu R, Xu F, Wang Q, Guo L, Shen Z. Pollution characteristics, risk assessment, and source apportionment of heavy metals in road dust in Beijing, China. Sci The Total Environ 2018; 612: 138-147.##43. Jing C ML, XianHua L, Xiao L, LiLi W, Lei G. Primary research on health risk assessment of heavy metals in road dust of Shanghai. China Environmental Science 2009; 29(5): 548-554.##44. Ma J, Singhirunnusorn W. Distribution and Health Risk Assessment of Heavy Metals in Surface Dusts of Maha Sarakham Municipality. Procedia-Social and Behavioral Sciences 2012; 50: 280-293.##45. Sobhanardakani S. Human health risk assessment of potentially toxic heavy metals in the atmospheric dust of city of Hamedan, west of Iran. Environ Sci Pollut Res Int 2018; 25(28): 28086-28093.##46. Yang S, Zhao J, Chang SX, Collins C, Xu J, Liu X. Status assessment and probabilistic health risk modeling of metals accumulation in agriculture soils across China: A synthesis. Environ Int 2019; 128: 165-174.## ##

بررسی ارتباط بین سطح سرمی کلسی تونین با استئوپروزیس در خانم های 40 تا 70 سال Relationship between Serum Calcitonin Levels and Osteoporosis in Female Patients Aged 40-70 Years 1 1 سابقه و هدف: استئوپروز یک بیماری اسکلتی عمومی است که با کاهش توده استخوانی در طی سال‌ها، شکستگی‌های استخوانی، کاهش مقاومت استخوان و در نتیجه افزایش‌شکنندگی استخوان و استعداد شکستگی توصیف می‌شود. متاسفانه تاکنون اثرات هورمون کلسیتونین بر استئوپروز در کشور ما مورد توجه قرار نگرفته است. هدف از این مطالعه، بررسی ارتباط بین سطح سرمی کلسی‌تونین با استئوپروزیس در خانم‌های 40 تا 70 سال در بیمارستان امام خمینی ساری می‌باشد. مواد و روش‌ها: این پژوهش مطالعه‌ای مقطعی بوده است که با هدف بررسی ارتباط بین سطح سرمی کلسی‌تونین با استئوپروز در خانم‌های ۴۰ تا ۷۰ ساله، به صورت سرشماری، مراجعه‌کننده به بیمارستان امام خمینی(ره) ساری/ کلینیک ارتوپدی در طی سال 1398 صورت گرفت. تعداد 29 خانم با سن ۴۰ تا ۷۰ ساله مبتلا به استئوپروز که بر مبنای انجام آزمایش تراکم سنجی استخوان (دنسیتومتری) و اخذ رضایت وارد مطالعه شدند. بیماران طبق تعریف به سه گروه طبیعی، استئوپنیک و استئوپروز تقسیم شدند و میانگین سطح سرمی کلسیم، فسفر و کلسی‌تونین در این بیماران اندازه‌گیری شد. اطلاعات توسط نرم‌افزار SPSS ورژن 23 مورد تجزیه تحلیل قرار گرفت. یافته‌ها: تعداد 29 بیمار شامل 8 بیمار طبیعی، 10 بیمار استئوپنیک و 11 بیمار استئوپروتیک وارد مطالعه شدند. میانگین سطح سرمی کلسی‌تونین در سه گروه طبیعی، استئوپنیک و استئوپروتیک به‌ترتیب 58/1 ± 43/0، 04/2 ± 64/0 و 59/3 ± 08/1 اندازه‌گیری شد. ارتباط معنی‌داری بین سطح سرمی کلسیم، فسفر و کلسی‌تونین با استوپروزیس یافت نشد (05/0> P). استنتاج: در بررسی نتایج نشان داده شد که ارتباطی بین سطح سرمی کلسیم و فسفر در بین سه گروه بیماران وجود ندارد که بدان معنی است بدن حتی با وجود استئوپروز شدید هم سطح سرمی این املاح را در حد طبیعی نگه‌می‌دارد و با انجام آزمایشات تعیین سطح سرمی کلسیم و فسفر نمی‌توان در مورد وضعیت دانسیته استخوانی به هیچ وجه اظهار نظر کرد.   2 Background and purpose: Osteoporosis is a general skeletal disease characterized by decreased bone mass over the years, bone fractures, decreased bone strength, and consequently increased bone fragility and fracture susceptibility. There is paucity of information about the effect of calcitonin on osteoporosis in Iran. The current study aimed at investigating the relationship between serum calcitonin levels and osteoporosis in women aged 40-70 years old. Materials and methods: This cross-sectional study was carried out in women with osteoporosis (n=29) attending Sari Imam Khomeini Hospital who were selected by census sampling in 2019.  Written consent was obtained and the participants entered the study based on bone densitometry. They were divided into three groups of normal (n=8), osteopenic (n=10), and osteoprotic (n=11). Mean serum levels of calcium, phosphorus, and calcitonin were measured in all patients. Data analysis was conducted in SPSS V23. Results: The mean serum levels of calcium, phosphorus, and calcitonin were 0.43±1.58, 0.64±2.04, and 1.08±3.59, respectively indicating no significant relationship between their concentrations and osteoporosis (P> 0.05).   Conclusion: The study showed no relationship between the three groups of patients in serum calcium and phosphorus levels, which means that the body maintains normal serum levels of these salts even with severe osteoporosis. Serum calcium and phosphorus tests can not be used to comment on bone density.   81 88 2020/10/262021/01/52021/07/42020/12/272021/02/122020/12/72021/01/202020/11/19 1399/8/29 2021/05/302021/07/202021/08/82021/05/302021/05/292021/05/52021/05/232021/07/14 1400/4/23 مسعود شایسته آذر Masoud Sahyestehazar دانشیار، گروه ارتوپدی، مرکز تحقیقات ارتوپدی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران mshayestehazar@yahoo.com شادی شایسته آذر shadi Sahyestehazar دانشجوی پزشکی عمومی، پردیس بین الملل، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، رامسر، ایران ایران Shadishayestehazar@yahoo.com حسین آزاده Hosein Azade استادیار، گروه داخلی، مرکز تحقیقات ارتوپدی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران محمد حسین کریمی نسب MohammadHosein KarimiNasab دانشیار، گروه ارتوپدی، مرکز تحقیقات ارتوپدی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران mhkariminasab@gmail.com محمد خادملو Mohammad khademloo دانشیار، گروه پزشکی اجتماعی، مرکز تحقیقات ارتوپدی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران Moh.khademloo@gmail.com سید اسماعیل شفیعی Seyed Esmaeil Shafiei استادیار، گروه ارتوپدی، مرکز تحقیقات ارتوپدی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران dr-e-shafiee@yahoo.com Osteoporosis Calcitonin Diagnosis Prevention استئوپروز کلسیتونین تشخیص پیشگیری 1. Klibanski A, Adams-Campbell L, Bassford T, Blair SN, Boden SD, Dickersin K, et al. Osteoporosis prevention, diagnosis, and therapy. Journal of the American Medical Association 2001; 285(6): 785-795.##2. Lovato C, Lewiecki EM. Emerging Anabolic Agents in the Treatment of Osteoporosis. Expert Opinion on Emerging Drugs 2017; 22(3): 247-257.##3. Rachner TD, Khosla S, Hofbauer LC. Osteoporosis: now and the future. The Lancet 2011; 377(9773): 1276-1287.##4. Raisz LG. Pathogenesis of osteoporosis: concepts, conflicts, and prospects. Journal of Clinical Investigation 2005; 115(12): 3318-3325.##5. Seeman E,Delmas PD.Bone quality—the material and structural basis of bone strength and fragility. N Engl J Med 2006; 354(21): 2250-2261.##6. Mcdermott MT, Kidd GS, Blue P, Ghaed V, Hofeldt FD. Reduced bone mineral content in totally thyroidectomized patients: possible effect of calcitonin deficiency. J Clin Endocrinol Metab 1983; 56(5): 936-939.##7. Horsman A, Gallagher J, Simpson M, Nordin B. Prospective trial of oestrogen and calcium in postmenopausal women. Br Med J 1977; 2(6090): 789-792.##8. Lindsay R, Aitken J, Anderson L, Hart D, MacDonald E, Clarke A. Long-term prevention of postmenopausal osteoporosis by oestrogen: evidence for an increased bone mass after delayed onset of oestrogen treatment. The Lancet 1976; 307(7968): 1038-1041.##9. Nordin B, Speed R, Aaron J, Crilly R. Bone formation and resorption as the determinants of trabecular bone volume in postmenopausal osteoporosis. The Lancet 1981; 318(8241): 277-279.##10. Riggs BL, Jowsey J, Kelly PJ, Jones JD, Maher FT. Effect of sex hormones on bone in primary osteoporosis. Journal of Clinical Investigation 1969; 48(6): 1065-1072.##11. Kanis JA, Johnell O, Oden A, Sembo I, Redlund-Johnell I, Dawson A, et al. Long-term risk of osteoporotic fracture in Malmo. Osteoporosis International: A Journal Established as Result of Cooperation Between the European Foundation for Osteoporosis and the National Osteoporosis Foundation of the USA 2000; 11(8): 669-674.##12. Kanis JA, Borgstrom F, De Laet C, Johansson H, Johnell O, Jonsson B, et al. Assessment of fracture risk. Osteoporos Int 2005; 16(6): 581-589.##13. Kanis J, McCloskey E, Johansson H, Cooper C, Rizzoli R, Reginster J-Y. European guidance for the diagnosis and management of osteoporosis in postmenopausal women. Osteoporos Int 2013; 24(1): 23-57.##14. Cooper C, Atkinson EJ, Jacobsen SJ, O’Fallon WM, Melton III LJ. Population-based study of survival after osteoporotic fractures. Am J Epidemiol 1993; 137(9): 1001-1005.##15. Cooper C, Campion G, Melton Lr. Hip fractures in the elderly: a world-wide projection. Osteoporos Int 1992; 2(6): 285-289.##16. Kanis JA. Assessment of osteoporosis at the primary health-care level. Technical Report. WHO Collaborating Centre, University of Sheffield, UK, 2007.##17. Lin T, Wang C, Cai XZ, Zhao X, Shi MM, Ying ZM, et al. Comparison of clinical efficacy and safety between denosumab and alendronate in postmenopausal women with osteoporosis: a meta‐analysis. Int J Clin Pract 2012; 66(4): 399-408.##18. Fauci AS. Harrison's principles of internal medicine. McGraw-Hill Education; 2015.##19. Cosman F, Nieves J, Woelfert L, Formica C, Gordon S, Shen V, et al. Parathyroid hormone added to established hormone therapy: effects on vertebral fracture and maintenance of bone mass after parathyroid hormone withdrawal. J Bone Miner Res 2001; 16(5): 925-931.##20. Harris ST, Watts NB, Genant HK, McKeever CD, Hangartner T, Keller M, et al. Effects of risedronate treatment on vertebral and nonvertebral fractures in women with postmenopausal osteoporosis: a randomized controlled trial. Jama 1999; 282(14): 1344-1352.##21. Black DM, Cummings SR, Karpf DB, Cauley JA, Thompson DE, Nevitt MC, et al. Randomised trial of effect of alendronate on risk of fracture in women with existing vertebral fractures. The Lancet 1996; 348(9041): 1535- 1541.##22. Misof BM, Roschger P, Cosman F, Kurland ES, Tesch W, Messmer P, et al. Effects of intermittent parathyroid hormone administration on bone mineralization density in iliac crest biopsies from patients with osteoporosis: a paired study before and after treatment. J Clin Endocrinol Metab 2003; 88(3): 1150-1156.##23. Tam CS, Heersche JN, Murray TM, Parsons JA. Parathyroid hormone stimulates the bone apposition rate independently of its resorptive action: differential effects of intermittent and continuous administration. Endocrinology 1982; 110(2): 506-512.##24. Ebadi Fard Azar AA, Rezapour A, Alipour V, Sarabi-Asiabar A, Gray S, Mobinizadeh M, et al. Cost-effectiveness of teriparatide compared with alendronate and risedronate for the treatment of postmenopausal osteoporosis patients in Iran. Med J Islam Repub Iran 2017; 31(1): 224-229 (Persian).##25. Tanaka S, Yoshida A, Kono S, Ito M. Effectiveness of monotherapy and combined therapy with calcitonin and minodronic acid hydrate, a bisphosphonate, for early treatment in patients with new vertebral fractures: An open-label, randomized, parallel-group study. Journal of Orthopaedic Science 2017; 22(3): 536-541.##26. Endo N, Fujino K, Doi T, Akai M, Hoshino Y, Nakano T, et al. Effect of elcatonin versus nonsteroidal anti-inflammatory medications for acute back pain in patients with osteoporotic vertebral fracture: a multiclinic randomized controlled trial. J of Bone Mineral Metabolism 2017; 35(4): 375-384.##27. Henriksen K, Byrjalsen I, Andersen JR, Bihlet AR, Russo LA, Alexandersen P, et al. A randomized, double-blind, multicenter, placebo-controlled study to evaluate the efficacy and safety of oral salmon calcitonin in the treatment of osteoporosis in postmenopausal women taking calcium and vitamin D. Bone 2016; 91: 122-129.##28. Atbinici H, Sipahioglu S, Aksoy N, Baykara I, Isikan UE. Effects of salmon calcitonin treatment on serum and synovial fluid ##bone formation and resorption markers in osteoporosis patients. Acta Orthop Traumatol Turc 2015; 49(2): 160-165.##29. Karsdal M, Tanko L, Riis B, Sondergard B, Henriksen K, Altman R, et al. Calcitonin is involved in cartilage homeostasis: is calcitonin a treatment for OA? Osteoarthritis Cartilage 2006; 14(7): 617-624.##30. Kaskani E, Lyritis G, Kosmidis C, Galanos A, Andypas G, Chorianopoulos K, et al. Effect of intermittent administration of 200 IU intranasal salmon calcitonin and low doses of 1α (OH) vitamin D3 on bone mineral density of the lumbar spine and hip region and biochemical bone markers in women with postmenopausal osteoporosis: a pilot study. Clin Rheumatol 2005; 24(3): 232-238.##31. Cranney A, Tugwell P, Zytaruk N, Robinson V, Weaver B, Shea B, et al. VI. Meta-analysis of calcitonin for the treatment of postmenopausal osteoporosis. Endocrine Reviews 2002; 23(4): 540-551.##32. Ushiroyama T, Ikeda A, Sakai M, Higashiyama T, Ueki M. Effects of the combined use of calcitonin and 1α-hydroxycholecalciferol on vertebral bone loss and bone turnover in women with postmenopausal osteopenia and osteoporosis: a prospective study of long-term and continuous administration with low dose calcitonin. Maturitas 2001; 40(3): 229-238.## ##

رویکرد جدید برای بررسی پیچیدگی سیگنال کوتاه مدت EEG بر اساس شبکه عصبی A New Approach for Investigating the Complexity of Short Term EEG Signal Based on Neural Network 1 1  سابقه و هدف: کیفیت غیرخطی بودن EEG مانند سایر سیگنال‌های بی‌نظم را می‌توان با مقداری کمی نمود. بعضی از این مقادیر مانند نمای لیاپانف (Lyapunov) در بررسی واگرایی مسیر سیگنال و برخی از این کمی‌کننده‌ها نیاز به بازسازی مسیر سیگنال دارند و برخی دیگر ندارند. اما همه این کمی کننده‌ها برای تعیین کمیت پیچیدگی سیگنال به سیگنال های طولانی نیاز دارند. مواد و روش‌ها: در این مطالعه ما یک رویکرد جدید برای بررسی پیچیدگی سیگنال آشفته در کوتاه مدت و استفاده از این روش برای بررسی پیچیدگی EEG ارائه خواهیم نمود. این روش، مبتنی بر مدل‌سازی سیگنال و مقایسه این مدل با سیگنال واقعی است. اهمیت این روش توانایی آن در تخمین پیچیدگی سیگنال کوتاه مدت به ویژه در سیگنال‌هایی است که پویایی آن‌ها به سرعت تغییر می‌کند. یافته‌ها: برای بررسی کمی میزان مناسب بودن روش ارائه شده، این روش بر روی یک سیگنال EEG محاسبه شد و همچنین مقادیر نمای لیاپانف با دو روش Wolf و Rosenstein محاسبه شد و میزان همبستگی مقدار به دست آمده از روش ارائه شده و دو نمای لیاپانف محاسبه گردید که مشابهت این مقدار با مقایسه با روش Wolf برابر با 90 درصد و با مقایسه با روش Rosenstein برابر با 83 درصد بود. استنتاج: روش ارائه شده می‌تواند پیچیدگی سیگنال‌ها را در دوره‌های کوتاه مدت تخمین بزند. این ویژگی کمی‌کننده که برای سیگنال‌های کوتاه مدت کاربرد دارد این ویژگی را برای بررسی تغییرات سریع و بررسی زمانی این تغییر قابل استفاده می‌کند. این کمی‌ساز همچنین می‌تواند در بررسی سیگنال‌های آشوب‌گون دیگر نیز مورد استفاده قرار گیرد. 2  Background and purpose: The nonlinear quality of electroencephalography (EEG), like other irregular signals, can be quantified. Some of these values, such as Lyapunov's representative, study the signal path divergence and some quantifiers need to reconstruct the signal path but some do not. However, all of these quantifiers require a long signal to quantify the signal complexity. Materials and methods: In this study, we present a new approach to investigate the complexity of turbulent signals in short term and use this method to investigate the complexity of EEG. This method is based on signal modeling and we compared this model with the real signal. The importance of this method is its ability to estimate the complexity of short-term signals, especially in signals whose dynamics change rapidly. Results: To quantify the appropriateness of the proposed method, this method was calculated on an EEG signal and also the values ​​of Lyapunov view were calculated by Wolf and Rosenstein and the correlation of the value obtained from the proposed method and two Lyapunov views were calculated. This value was 90% compared to Wolf method and 83% compared to Rosenstein method. Conclusion: The method used in current study, can estimate the complexity of signals in short periods. This quantifier feature is of great help for tracking rapid changes and tracking the time sequence of this change. This quantifier can also be used to detect other disturbed signals. 89 97 2020/10/262021/01/52021/07/42020/12/272021/02/122020/12/72021/01/202020/11/192020/11/30 1399/9/10 2021/05/302021/07/202021/08/82021/05/302021/05/292021/05/52021/05/232021/07/142021/07/14 1400/4/23 علیرضا خرمی مقدم Alireza Khorrami moghaddam استادیار، گروه رادیولوژی، دانشکده پیراپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران ar.khorrami@gmail.com chaos quantifier neural network electroencephalography آشوب کمی ساز شبکه عصبی EEG 1. Fujimoto Y, Iokibe T. Evaluation of deterministic property of time series by the method of surrogate data and the trajectory parallel measure method. IEICE Trans Fundamentals 2000; 83(2): 343-349.##2. Han M, Guo W, Fan M. Multivariate chaotic time series prediction based on radial basis function neural network. In: Wang J, Yi Z, Zurada JM, Lu BL, Yin H, (eds.) Advances in Neural Networks Lecture Notes in Computer Science, Berlin: Springer; 2006. p. 741-746.##3. Omidvar AE, Hashemi R, Lucas C, Badie K. Dynamic modeling of chaotic systems using neural networks. 14th Annual International Conference of the IEEE Engineering in Medicine and Biology Society; 1992 29 Oct-1 Nov; Paris, France: IEEE; 1992.##4. Myers C,Singer A, Shin F, Church E. Modeling chaotic systems with hidden Markov models. IEEE International Conference on Acoustics, Speech, and Signal Processing; 1992; 4: 565-568.##5. Porto M, Amato P. A fuzzy approach for modeling chaotic dynamics with assigned properties. Ninth IEEE International Conference on Fuzzy Systems FUZZ-IEEE 2000 (Cat No 00CH37063); 2000 May 7-10; San Antonio, TX, USA: IEEE; 2000.##6. Xu X, Ren W. A hybrid model based on a two-layer decomposition approach and an optimized neural network for chaotic time series prediction. Symmetry 2019; 11(5): 610.##7. Ong P, Zainuin Z. Optimizing wavelet neural networks using modified cuckoo search for multi-step ahead chaotic time series prediction. Appl Soft Comput 2019; 80: 374-386.##8. Golovko V. Estimation of the Lyapunov spectrum from one-dimensional observations using neural networks. Proceedings of the 2th IEEE International Workshop on Intelligent Data Acquisition and Advanced Computing Systems: Technology and Applications; 2003 Sep 8-10; Lviv, Ukraine: IEEE; 2003.##9. Namazi H, Jafari S. Estimating of brain development in newborns by fractal analysis of sleep Electroencephalographic (EEG) signal. Fractals 2019; 27(3): 1950021.##10. Allahverdy A, Jafari AH. Non-auditory effect of noise pollution and its risk on human brain activity in different audio frequency using electroencephalogram complexity. Iran J Public Health 2016; 45(10): 1332-1339.##11. Sarbadhikari S, Chakrabarty K. Chaos in the brain: a short review alluding to epilepsy, depression, exercise and lateralization. Med Eng Phys 2001; 23(7): 447-457.##12. Kunhimangalam R, Joseph PK, Sujith O. Nonlinear analysis of EEG signals: Surrogate data analysis. IRBM 2008; 29(4): 239-244.##13. Allahverdy A, Moghadam AK, Mohammadi MR, Nasrabadi AM. Detecting ADHD Children using the Attention Continuity as Nonlinear Feature of EEG. Frontiers in Biomedical Technologies 2016; 3(1-2): 28-33.##14. Allahverdy A, Nasrabadi AM, Mohammadi MR, editors. Detecting ADHD children using symbolic dynamic of nonlinear features of EEG. Proceedings of the 19th Iranian Conference on Electrical Engineering; 2011 May 17-19; Tehran, Iran: IEEE; 2011.##15. Wolf A, Swift JB, Swinney HL, Vastano JA. Determining Lyapunov exponents from a time series. Physica D: Nonlinear Phenomena 1985; 16(3): 285-317.##16. Rosenstein MT, Collins JJ, De Luca CJ. A practical method for calculating largest Lyapunov exponents from small data sets. Physica D: Nonlinear Phenomena 1993; 65(1-2): 117-134.##17. Cao Z, Prasad M, Lin C-T, editors. Estimation of SSVEP-based EEG complexity using inherent fuzzy entropy. IEEE International Conference on Fuzzy Systems (FUZZ-IEEE); 2017 July 9-12; Naples, Italy :IEEE; 2017.##18. Farmer JD, Sidorowichl JJ. Exploiting chaos to predict the future and reduce noise. In: Lee YC, (ed). Evolution, learning and cognition. Singapore: World Scientific; 1989. p. 277-330.##19. Casdagli M. Nonlinear prediction of chaotic time series. Physica D: Nonlinear Phenomena 1989; 35(3): 335-356.##20. Li Yl, Liu Bf, Wu G, Liu Z-q, Ding Jf, Abubakar S. Intelligent prediction on air intake flow of spark ignition engine by a chaos radial basis function neural network. J Cent South Univ T 2020; 27(9): 2687-2695.##21. Lapedes A, Farber R. Nonlinear signal processing using neural networks: Prediction and system modelling. Washington DC, Los Alamos National Laboratory 1987.##22. Weigend A, Huberman BA, Rumelhart DE. Predicting sunspots and exchange rates with connectionist networks. In: Casdagli M, Eubank S, (eds). Nonlinear Modeling and Forecasting. Redwood City: Addison Wesley; 1992. p. 395-432.##23. Albano A,Passamante A,Hediger T,Farrell ME. Using neural nets to look for chaos. Physica D: Nonlinear Phenomena 1992; 58(1-4): 1-9.##24. Principe JC, Rathie A, Kuo J-M. Prediction of chaotic time series with neural networks and the issue of dynamic modeling. Int J Bifurc Chaos 1992; 2(04): 989-996.##25. Lerga J, Saulig N, Mozetič V. Algorithm based on the short-term Rényi entropy and IF estimation for noisy EEG signals analysis. Comput Biol Med 2017; 80: 1-13.##26. Ruiz-Padial E, Ibáñez-Molina AJ. Fractal dimension of EEG signals and heart dynamics in discrete emotional states. Biol Psychol 2018; 137: 42-48.## ##

ارزیابی اخلاق حرفه ای کارورزان پزشکی دانشگاه علوم پزشکی مازندران در محیط بالینی از دیدگاه اساتید: یک مطالعه توصیفی-تحلیلی Professional Ethics of Medical Interns in Clinical Settings of Mazandaran University of Medical Sciences from the Perspective of Professors: A Descriptive-Analytical Study 1 1  سابقه و هدف: یکی از مباحث مطرح و مهم در اخلاق پزشکی، اخلاق حرفه‌ای است. مطالعه حاضر با هدف ارزیابی اخلاق حرفه‌ای کارورزان پزشکی دانشگاه علوم پزشکی مازندران در محیط بالینی از دیدگاه اساتید، انجام پذیرفت. مواد و روش‌ها: این مطالعه توصیفی-تحلیلی، بر روی 161 نفر از اعضای هیئت علمی دانشکده پزشکی در سال تحصیلی 99-98 انجام شد. انتخاب نمونه‌ها با استفاده از روش سرشماری انجام گرفت، و جهت جمع‌آوری داده‌‌ها از پرسشنامه‎ محقق ساخته 25 آیتمی ارزیابی اخلاق حرفه‌ای کارورزان استفاده گردید. تحلیل اطلاعات با استفاده از آمار توصیفی (فراوانی، درصد، میانگین و انحراف‌معیار) و تحلیلی (آزمون‌های تی تست، ضریب همبستگی پیرسون و ANOVA) انجام شد. یافته‌ها: از مجموع 161 نفر از اعضای هیئت علمی دانشکده پزشکی شرکت‌کننده در مطالعه حاضر، 5/66 درصد مرد و 8/93 درصد متاهل بودند. میزان اخلاق حرفه‌ای اکثر کارورزان پزشکی از دیدگاه اساتید، با میانگین و انحراف معیار 74/9±71/86 ، در سطح خوب بود. اخلاق حرفه‌ای اکثر کارورزان (06/49 درصد) در سطح خوب بود. بین نمره ارزیابی شده اخلاق حرفه‌‌ای کارورزان توسط اساتید با متغیرهایی نظیر سن، جنس، وضعیت تاهل و سابقه کار اساتید ارتباط معناداری وجود نداشت (05/0<P). همچنین، بالاترین نمره اخلاق حرفه‌ای کارورزان پزشکی داده شده توسط اساتید گروه گوش، حلق و بینی (65/5 ± 114) و کم‌ترین نمره توسط اساتید گروه طب اورژانس (27/4±57/78) بود (05/0>P). استنتاج: اخلاق حرفه‌ای اکثر کارورزان پزشکی در سطح خوب بود. همچنین، اساتید مرد و متاهل نظرات مطلوب‌تری را نسبت به اخلاق حرفه‌ای کارورزان پزشکی داشتند. 2  Background and purpose: Professional ethics is one of the most important issues in medical ethics. The aim of this investigation was to study the levels of professional ethics among medical interns in Mazandaran University of Medical Sciences in a clinical setting from the perspective of professors. Materials and methods: This descriptive-analytical study was performed in 161 faculty members of the Medical School in 2020. The samples were selected using census sampling. A researcher-made questionnaire consisting of 25 items on internship professional ethics was administered. Data analysis was performed using descriptive statistics and applying t-test, ANOVA, and Pearson correlation coefficient. Results: Participants included 66.5% males and 93.8% were married. According to the viewpoints of professors, most interns' professional ethics was at a good level (86.71±9.74). The professional ethics of most interns was found to be at a good level (49.06%). Findings showed no significant relationship between professional ethics evaluation score and age, gender, marital status, and working experience of the faculty members (P>0.05). The highest score was given by professors in otorhinolaryngology department (114±5.65) and the lowest score was given by the department of emergency medicine (78.57±4.27) (P<0.05). Conclusion: A good level of professional ethics was seen in most interns. In this study, male and married professors had more favorable opinions about professional ethics of interns. 98 106 2020/10/262021/01/52021/07/42020/12/272021/02/122020/12/72021/01/202020/11/192020/11/302021/03/26 1400/1/6 2021/05/302021/07/202021/08/82021/05/302021/05/292021/05/52021/05/232021/07/142021/07/142021/07/5 1400/4/14 عبدالمجید قلی نتاج Abdolmajid Gholinataj استادیار، گروه آموزشی بیهوشی و مراقبت های ویژه، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران contacttomd@yahoo.com علی روان بد Ali Ravanbod دانشجوی پزشکی، کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران contact@yahoo.com معصومه باقری نسامی Masoumeh Bagheri-Nesami استاد، مرکز تحقیقات طب سنتی و مکمل، پژوهشکده اعتیاد، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران contact19904@yahoo.com زهرا مردانشاهی Zahra Mardanshahi استادیار، گروه آموزشی رادیولوژی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران zmardanshahi @yahoo.com professional ethics ethics medical interns اخلاق حرفه‌ای اخلاق کارورزان پزشکی 1. Momeni G, Yavari N, Ghasemi M. Evaluation of physicians’Attitude about Medical Ethics. J Isfahan Med Sch 2015; 33(325): 242-251 (Persian).##2. Terrasse M, Gorin M, Sisti D. Social media, e-health, and medical ethics. Hastings Cent Rep 2019; 49(1): 24-33.##3. Hwang Y-S, Jang J-H, Kang K-H, Kim M, Park J-R, Son S, et al. Level of professional ethics awareness and medical ethics competency of dental hygienists and dental hygiene students: the need to add ethics items to the Korean Dental Hygienist Licensing Examination. J Educ Eval Health Prof 2020; 17: 34.##4. Alencar SBV, de Lima FM, Dias LDA, Dias VDA, Lessa AC, Bezerra JM, et al. Depression and quality of life in older adults on hemodialysis. Braz J Psychiatry 2020; 42(2): 195-200.##5. Ranasinghe A, Fernando B, Sumathipala A, Gunathunga W. Medical ethics: knowledge, attitude and practice among doctors in three teaching hospitals in Sri Lanka. BMC Med Ethics 2020; 21: 1-10.##6. Safari Y, Khatony A, Khodamoradi E, Rezaei M. The role of hidden curriculum in the formation of professional ethics in Iranian medical students: A qualitative study. J Edu Health Promot 2020; 9: 180.##7. Radu CC, Podilă C, Cămărășan A, Bulgaru-Iliescu D, Perju-Dumbravă D. Ethical professional-personal model of making decisions in forensic medicine. Rom J Leg Med 2017; 25(3): 314-316.##8. Mosalanejad L, Abdollahifar S. An investigation of the empathy with patients and association with communicational skills and compliance of professional ethics in medical students of Jahrom University of Medical Sciences: a pilot study from the south of IRAN. Future Med Educ J 2020; 10(1): 28-31.##9. Fazeli Z, Fazeli Bavand-Pour F, Rezaei Tavirani M, Mozafari M, Haidari Moghadam R. Professional ethics and its role in the medicine. Sci J Med Sci Illam 2012; 20(4): 1-6 (Persian).##10. Ibrahim H, Nair S, Abdel-Razig S. Acceptability of the American Board of Internal Medicine medical professionalism framework in the United Arab Emirates. Int J Med Educ 2021; 12: 31-33. ##11. Kusumaningrum DE, Sumarsono RB, Gunawan I. Professional ethics and teacher teaching performance: Measurement of teacher empowerment with a soft system methodology approach. Int J Innov Creativ Chang 2019; 5(4): 611-624. ##12. Alni JR, Borhani F, Ebadi A, Bazmi S. Professional ethical competence for medical students: a qualitative study. Electron J Gen Med 2018; 15(3): 1-7. ##13. Fu Y, Xing H, Li W, Cao C, Wan X, Cao F, et al. Efficacy and Safety of Ureteral Catheter Use During Arteriovenous Fistula in End-Stage Renal Disease Patients with Poor Vascular Status. Med Sci Mon 2020; 26: e920421. ##14. Bagheri A. Iranian Medical Ethics prioritis: The result of national study. J Med Ethics Hist Med (ijme) 2011; 4(5): 39-48 (Persian). ##15. Tabe Z, Pasalar M, Kiyani M. Medical ethics in “Kholasat-Al-Hekmat”: one of the textbooks of Iranian traditional medicine. J Med Ethics Hist Med (ijme) 2011; 4(5): 22-30 (Persian). ##16. Tabatabai M, Alam-al-Hoda H. The realm of medical juris prudence and Medical Ethics. J Med Ethics Hist Med (ijme) 2012; 5(5): 1-9 (Persian). ##17. Heidari AE, Keshavarz H, Nouri Sepehr M. Review of Medical Ethics in Avicenna’s Book; canon of medicine. J Med Ethics Hist Med (ijme) 2012; 5(5): 66-75 (Persian). ##18. Mahmoudi GA, Azargon A, Almasi V. The Opinion of the Interns and Externs of Lorestan University of Medical Sciences about the Professional Behavior of The Teachers of Internal Medicine, General Surgery, Pediatrics and Gynecology in 2009. J Med Educ Dev 2013; 6(10): 56-62 (Persian). ##19. Bazrafcan L, Amin M, Lotfi F, Jalali Z. Professionalism among clinical faculty in Shiraz medical school by self sssessment. Hormozgan Med J 2012; 16(5): 378-394 (Persian). ##20. Sanjarani F, Haghighi M, Shahraki Mojahed L, Bagheri S, Jangizahi M. A Study of Professional Ethics in Clinical Training of Teachers and Students of Zabol University of Medical Sciences. J Zabol Med Sch 2019; 2(2): 88-94 (Persian). ##21. Karampoorian A, Imeni B, Torkzaban P. The Attitude of faculty members Towards professional Ethics at Hamadan university school of Dentistery. J Res Dent Sci 2013; 10(1): 43-51 (Persian). ##22. Siegler M. Clinical Medical Ethics: Its history and contributions to American medicine. J Clin Ethics 2019; 30(1): 17-26. ##23. Selvakumar D, Joseph L. The importance of including bio-medical ethics in the curriculum of health education institutes. Educ Health 2004; 17(1): 93-96.##24. Gholipour Baradari A, Babaei A, Bagheri-Nesami M, Gholshan Ara S. Self-Assessment of Professional Ethics in Interns in the ##Clinical Setting of Mazandaran University of Medical Sciences in 2015. Int J Adv Biotechnol Res 2016; 7(3): 1644-1650.##25. Rodríguez JV, Juričić Ž. Perceptions and attitudes of community pharmacists toward professional ethics and ethical dilemmas in the workplace. Res Social Adm Pharm 2018; 14(5): 441-450.##26. Committee SE. Ethics of emergency department triage: SAEM position statement. Acad Emerg Med 1995; 2(11): 990-995.## ##

حذف فتوکاتالیستی رنگ مالاشیت گرین از محلولهای آبی با استفاده از نانوکامپوزیت هالوسیت-دی اکسید تیتانیوم Photocatalytic Removal of Malachite Green Dye from Aqueous Solutions Using Halloysite–TiO2 Nanocomposite 1 1  سابقه و هدف: مالاشیت گرین یکی از رنگ‌های پرکاربرد در صنایع مختلف، آبزی پروری و قارچ‌کش‌هاست. باقیمانده آن اثرات سوئی بر سلامت محیط و انسان دارد. بنابراین حذف آن‌ها از پساب قبل از تخلیه به محیط زیست ضروری است. با توجه به مطالعات انجام شده در حذف باقیمانده از محیط آبی، هدف این مطالعه بررسی کارایی فرایند فتوکاتالیستی با استفاده از نانوکامپوزیت هالوسیت- دی اکسید تیتانیوم در حذف مالاشیت‌گرین از محلول‌های آبی و تاثیر پارامترهای مختلف بر کارایی فرایند می‌باشد. مواد و روش‌ها: این مطالعه تجربی در مقیاس آزمایشگاهی در یک سیستم ناپیوسته انجام شد. در این فرایند از یک عدد لامپ 15 وات (UV-C) با قطر 26 میلی‌متر، طول 45 سانتی‌متر و نانوکامپوزیت (هالوسیت- دی‌اکسید تیتانیوم) استفاده شد. تاثیر متغیرهای زمان، تماس، دوز نانوکامپوزیت، غلظت رنگ و pH واکنش برکارایی حذف بررسی شد. مشخصات نانوکامپوزیت سنتز شده با استفاده از روش سل- ژل توسط تکنیک‌های XRD و SEM تعیین شد. غلظت مالاشیت گرین با استفاده از دستگاه اسپکتروفتومتر UV-VIS در طول موج 619 نانومتر ارزیابی شد. یافته‌ها: نتایج نشان داد، بهترین راندمان حذف فتوکاتالیستی رنگ با نانوکامپوزیت هالوسیت- دی اکسید تیتانیوم در غلظت 3 میلی‌گرم در لیتر، 10pH=، زمان تماس90 دقیقه، دوز نانوکامپوزیت 1/0 گرم در لیتر با راندمان 29/91 درصد بود. استنتاج: این مطالعه نشان داد که فرایند فتوکاتالیستی با استفاده از نانوکامپوزیت (هالوسیت- دی اکسید تیتانیوم) در تجزیه و حذف رنگ مالاشیت گرین کارآمد می‌باشد. 2  Background and purpose: Malachite green is one of the most widely used dyes in various industries, aquaculture, and fungicides. The residues have adverse effects on environmental and human health and should be removed from the effluent before discharging to the environment. The purpose of this study was to investigate the efficiency of photocatalytic process using halloysite-titanium dioxide nanocomposite in the removal of malachite green from aqueous solutions and the effect of various parameters on the process efficiency. Materials and methods: This experimental study was performed on a laboratory scale in a discontinuous system. In this process, a 15 W (UV-C) lamp of 26 mm diameter and length of 45 cm and a nanocomposite (halloysite-titanium dioxide) were used. The influence of contact time, nanocomposite dose, dye concentration, and pH of the reaction on the removal efficiency was investigated. The properties of the synthesized nanocomposite were determined by sol-gel method using XRD and SEM techniques. The concentration of malachite green was measured using a UV-VIS spectrophotometer at 619 nm. Results: The best photocatalytic dye removal efficiency (91.29%) was seen at 3 mg/l dye concentration, pH= 10, contact time= 90 min, and nanocomposite dose= 0.1 g/l. Conclusion: This study showed that photocatalytic process using nanocomposite (halloysite-titanium dioxide) is efficient in decomposing and removing malachite green.   107 120 2020/10/262021/01/52021/07/42020/12/272021/02/122020/12/72021/01/202020/11/192020/11/302021/03/262021/02/22 1399/12/4 2021/05/302021/07/202021/08/82021/05/302021/05/292021/05/52021/05/232021/07/142021/07/142021/07/52021/07/18 1400/4/27 محمد علی ززولی Mohammad Ali Zazouli استاد، گروه مهندسی بهداشت محیط، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، مازندران، ایران ایران zazoli49@yahoo.com فتح اله غلامی بروجنی Fathollah Gholami-Borujeni دانشیار، گروه مهندسی بهداشت محیط، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، مازندران، ایران ایران gholami.b.f@gmail.com اسماعیل بابانژاد Esmaeil Babanejad استادیار، گروه مهندسی بهداشت محیط، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، مازندران، ایران ایران esmaeil.babanezhad@gmail.com سهیلا امیری حسینی Soheila Amiri-Hosseini دانشجوی کارشناسی ارشد مهندسی بهداشت محیط، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، مازندران، ایران ایران sohyl85959@gmail.com malachite green photocatalytic decomposition halloysite titanium dioxide nanocomposite wastewater treatment مالاشیت گرین تجزیه فتوکاتالیستی هالوسیت دی اکسید تیتانیوم نانوکامپوزیت تصفیه فاضلاب 1. Zarrabi M, Haghighi M, Alizadeh R, Mahboob S. Solar-light-driven photodegradation of organic dyes on sono-dispersed ZnO nanoparticles over graphene oxide: Sono vs. conventional catalyst design. Separation and Purification Technology 2019; 211: 738-752.##2. Tan KA, Morad N, Teng TT, Norli I, Panneerselvam P. Removal of cationic dye by magnetic nanoparticle (Fe3O4) impregnated onto activated maize cob powder and kinetic study of dye waste adsorption. APCBEE Procedia 2012; 1: 83-89.##3. Jafari H, Afshar S. Improved photodegradation of organic contaminants using nano‐TiO2 and TiO2–SiO2 deposited on Portland cement concrete blocks. Photochemistry and Photobiology 2016; 92(1): 87-101 (Persian).##4. Moussavi G, Mahmoudi M. Removal of azo and anthraquinone reactive dyes from industrial wastewaters using MgO nanoparticles. J Hazard Mater 2009; 168(2-3): 806-812.##5. Yaseen DA, Scholz M. Shallow pond systems planted with Lemna minor treating azo dyes. Ecological Engineering 2016; 94: 295-305.##6. Sekomo CB, Rousseau DP, Saleh SA, Lens PN. Heavy metal removal in duckweed and algae ponds as a polishing step for textile wastewater treatment. Ecological Engineering 2012; 44: 102-110.##7. Michailidou K, Hall P, Gonzalez-Neira A, Ghoussaini M, Dennis J, Milne RL, et al. Large-scale genotyping identifies 41 new loci associated with breast cancer risk. Nat Genet 2013; 45(4): 353-361.##8. Yaseen D, Scholz M. Textile dye wastewater characteristics and constituents of synthetic effluents: a critical review. International Journal of Environmental Science and Technology 2019; 16(2): 1193-1226.##9. Khatri J, Nidheesh P, Singh TA, Kumar MS. Advanced oxidation processes based on zero-valent aluminium for treating textile wastewater. Chemical Engineering Journal 2018; 348: 67-73.##10. Ghaedi M, Azad FN, Dashtian K, Hajati S, Goudarzi A, Soylak M. Central composite design and genetic algorithm applied for the optimization of ultrasonic-assisted removal of malachite green by ZnO Nanorod-loaded activated carbon. Spectrochim Acta A Mol Biomol Spectrosc 2016; 167: 157-164.##11. Ghorbani F, Molavi H, Fathi S, Piri F. Application of response surface methodology to optimize malachite green removal by Cl-nZVI nanocomposites. Journal of Water and Wastewater 2017; 28(4): 79-92 (Persian).##12. Tewari K, Singhal G, Arya RK. Adsorption removal of malachite green dye from aqueous solution. Reviews in Chemical Engineering 2018; 34(3): 427-453.##13. Baek M-H, Ijagbemi CO, Se-Jin O, Kim D-S. Removal of Malachite Green from aqueous solution using degreased coffee bean. J Hazard Mater 2010; 176(1-3): 820-828.##14. Sacara AM, Cristea C, Muresan LM. Electrochemical detection of Malachite Green using glassy carbon electrodes modified with CeO2 nanoparticles and Nafion. Journal of Electroanalytical Chemistry 2017; 792: 23-30.##15. Kiani G, Dostali M, Rostami A, Khataee AR. Adsorption studies on the removal of Malachite Green from aqueous solutions onto halloysite nanotubes. Applied Clay Science 2011; 54(1): 34-39.##16. Rajabi HR, Khani O, Shamsipur M, Vatanpour V. High-performance pure and Fe3+-ion doped ZnS quantum dots as green nanophotocatalysts for the removal of malachite green under UV-light irradiation. J Hazard Mater 2013; 250-251: 370-378.##17. Yong L, Zhanqi G, Yuefei J, Xiaobin H, Cheng S, Shaogui Y, et al. Photodegradation of malachite green under simulated and natural irradiation: kinetics, products, and pathways. Journal of Hazardous Materials 2015; 285: 127-136.##18. Verma S, Daverey A, Sharma A. Slow sand filtration for water and wastewater treatment–a review. Environmental Technology Reviews 2017; 6(1): 47-58.##19. Teh CY, Budiman PM, Shak KPY, Wu TY. Recent advancement of coagulation–flocculation and its application in wastewater treatment. Ind Eng Chem Res 2016; 55(16): 4363-4389.##20. Levchuk I, Màrquez JJR, Sillanpää M. Removal of natural organic matter (NOM) from water by ion exchange–A review. Chemosphere 2018; 192: 90-104.##21. Lee B-H, Song W-C, Manna B, Yang H-J, Kim J-H, Kim Y-S. Removal of color from wastewater using various ozonation techniques. 2007 International Forum on Strategic Technology; 2007.##22. Malaeb L, Ayoub GM. Reverse osmosis technology for water treatment: State of the art review. Desalination 2011; 267(1): 1-8.##23. Sevda S, Sreekishnan T, Pous N, Puig S, Pant D. Bioelectroremediation of perchlorate and nitrate contaminated water: a review. Bioresource technology 2018; 255: 331-339.##24. Gholami-Borujeni F, Nejatzadeh-Barandozi F, Mahvi AH. Application of low purity horseradish peroxidase enzyme to removal of oil from oily wastewater. Desalination and Water Treatment 2016; 57(42): 19760-19767.##25. Bansal J, Hafiz A, Sharma SN. Photoreduction of Dye with Noble Metal Gold Permeated with Metal Oxide Titania. J Nanosci Nanotechnol 2020; 20(6): 3896-3901.##26. Kurczewska J, Cegłowski M, Schroeder G. Alginate/PAMAM dendrimer–Halloysite beads for removal of cationic and anionic dyes. Int J Biol Macromol 2019; 123: 398-408.##27. Anastopoulos I, Mittal A, Usman M, Mittal J, Yu G, Núñez-Delgado A, et al. A review on halloysite-based adsorbents to remove pollutants in water and wastewater. Journal of Molecular Liquids 2018; 269: 855-868.##28. Zheng P, Du Y, Chang PR, Ma X. Amylose–halloysite–TiO2 composites: preparation, characterization and photodegradation. Applied Surface Science 2015; 329: 256-261.##29. Gilja V, Katančić Z, Krehula LK, Mandić V, Hrnjak-Murgić Z. Efficiency of TiO2 catalyst supported by modified waste fly ash during photodegradation of RR45 dye. Science and Engineering of Composite Materials 2019; 26(1): 292-300.##30. Souza RP, Freitas TK, Domingues FS, Pezoti O, Ambrosio E, Ferrari-Lima AM, et al. Photocatalytic activity of TiO2, ZnO and Nb2O5 applied to degradation of textile wastewater. Journal of Photochemistry and Photobiology A: Chemistry 2016; 329: 9-17.##31. Eaton A, Clesceri L, Association APH, Greenberg AE, Federation WPC, Association AWW, et al. Standard methods for the examination of water and wastewater Washington: American Public Health Association. 1995.##32. Du F, Sun L, Huang Z, Chen Z, Xu Z, Ruan G, et al. Electrospun reduced graphene oxide/TiO2/poly (acrylonitrile-co-maleic acid) composite nanofibers for efficient adsorption and photocatalytic removal of malachite green and leucomalachite green. Chemosphere 2019; 239: 124764.##33. Jafari H, Afshar S, Zabihi O, Naebe M. Enhanced photocatalytic activities of TiO2-SiO2 nanohybrids immobilized on cement-based materials for dye degradation. Research on Chemical Intermediates 2016; 42(4): 2963-2978.##34. Sayılkan F, Asiltürk M, Tatar P, Kiraz N, Arpaç E, Sayılkan H. Photocatalytic performance of Sn-doped TiO2 nanostructured mono and double layer thin films for Malachite Green dye degradation under UV and vis-lights. J Hazard Mater 2007; 144(1): 140-146.##35. Zeidi A, Mehrjo F. Investigation on the Removal of Malachite Green from Aqueous Solutions Using Photocatalysis of Titanium Dioxide and Zinc Oxide Nanoparticles. J Health 2020; 11(2): 156-169.##36. Yang J, Xu X, Liu Y, Gao Y, Chen H, Li H. Preparation of SiO2@ TiO2 composite nanosheets and their application in photocatalytic degradation of malachite green at emulsion interface. Colloids and Surfaces A: Physicochemical and Engineering Aspects 2019; 582: 123858.##37. Eskizeybek V, Sarı F, Gülce H, Gülce A, Avcı A. Preparation of the new polyaniline/ZnO nanocomposite and its photocatalytic activity for degradation of methylene blue and malachite green dyes under UV and natural sun lights irradiations. Applied Catalysis B: Environmental 2012; 119-120: 197-206.##38. Zahra D, Mohammad Ali Z, Mohammad S, Noureddin Mousavi N, Ehsan R. Photocatalytic degradation of diazinon using Zno/TiO2 nano-photocatalysts. Koomesh 2016; 18(3): 343-349 (Persian).##39. Purkayastha MD, Datta J, Ray PP, Singh N, Darbha GK, Denrah S, et al. Modelling the photocatalytic behaviour of pn nickel-titanium oxide nanocomposite. Chemical Engineering Research and Design 2020; 161: 82-94.##40. Noori Motlagh z, Darvishi R, Shams khoram abadi G, Godini H, Foroughi M. of Methylene Blue Using UV Radiation in Study of the Effective Parameters on Decolorizationof Methylene Blue Using UV Radiation in the Presence of Immobilized Catalyst. Journal of Ilam University of Medical Sciences 2013; 21(1): 36-46 (Persian).##41. Veisi F, Zazouli MA, Ebrahimzadeh MA, Charati JY, Dezfoli AS. Photocatalytic degradation of furfural in aqueous solution by N-doped titanium dioxide nanoparticles. Environ Sci Pollut Res 2016; 23(21): 21846-21860.##42. Zazouli MA, Yousefi M, Ghanbari F, Babanezhad E. Performance of photocatalytic ozonation process for pentachlorophenol (PCP) removal in aqueous solution using graphene-TiO 2 nanocomposite (UV/G-TiO 2/O 3). Journal of Environmental Health Science and Engineering 2020; 18(2): 1083-1097.## ##

مقایسه دو باندینگ اشورپلاس و ترانس باند XT بر استحکام باند برشی و شاخص اثر چسبندگی براکت های فلزی باند شده به مینا Comparing the Effect of Assure Plus and Transbond XT Bonding on Shear Bond Strength and Adhesive Remnant Index in Metal Brackets Bonded to Enamel 1 1 سابقه و هدف: دباندینگ براکت در طول درمان ارتودنسی یک مشکل اساسی است. این مطالعه با هدف، بررسی استحکام باند برشی (SBS) و شاخص اثر چسبندگی (ARI) دو نوع باندینگ (اشورپلاس (تقویت‌کننده باند) و کنترل)، انجام پذیرفت. مواد و روش‌ها: در این مطالعه آزمایشگاهی، 90 پرمولر به دو گروه تقسیم شدند. در یک گروه براکت‌ها توسط ترانس باند XT و در گروه دیگر توسط اشورپلاس باند شدند. بعد از aging و ترموسایکلینگ، SBS با دستگاه تست یونیورسال و میزان ARI با استریومیکروسکوپ ارزیابی شد. داده‌ها توسط نرم‌افزار SPSS20 و آنالیز واریانس یک طرفه و دو طرفه، تست Tukey و Kruskal-Wallis آنالیز شد. جهت یافتن ارتباط بین استحکام باند و امتیاز ARI ضریب همبستگی Spearman انجام شد و 05/0P< از نظر آماری معنی‌دار در نظر گرفته شد. یافته‌ها: Aging تأثیر معنی‌داری بر SBS نمونه‌های اشورپلاس نداشت (252/0=P) ولی در ترانس باند XT استحکام باند نمونه‌ها بعد از 6 ماه aging به‌طور معنی‌داری کم‌تر از 3 ماه (000/0=P) و 24 ساعت aging (001/0=P) بود. تفاوت معناداری بین ترانس باند XT و اشورپلاس بعد از 24 ساعت (280/0=P) و 3 ماه aging (114/0=P) وجود نداشت ولی هنگامی که به مدت 6 ماه دچار aging شد استحکام باند اشورپلاس به‌طور معنی‌داری بیش‌تر بود (000/0=P). تست همبستگی Spearman ارتباط مستقیم و معنی‌داری بین استحکام باند و امتیاز ARI یافت (001/0>P و 834/0=r). استنتاج: استحکام باند برشی اشورپلاس تحت تأثیر aging قرار نگرفت، بنابراین در مواردی که به استحکام باند بالاتری برای دوره طولانی تری نیاز است اشورپلاس می‌تواند مفید باشد. 2 Background and purpose: Bracket debonding is a major problem during orthodontic treatment. This research aimed at studying shear bond strength (SBS) and adhesive remnant index (ARI) in two bonding systems (Assure Plus (adhesion booster) and control). Materials and methods: In this vitro trial, premolars (n=90) were divided into two groups. The brackets were bonded either with Transbond XT or Assure Plus. After aging and thermocycling, SBS was measured by universal testing machine. ARI scores were recorded using stereomicroscope. Data were analyzed in SPSS V20 applying One-way and two-way analysis of variance, Tukey test, and Kruskal-Wallis test. Spearman correlation coefficient was calculated to determine any correlation between bond strength and ARI scores. Results: Aging had no significant effect on SBS in Assure Plus samples (P=0.252) but in Transbond XT, samples with 6 months of aging had significantly lower bond strength compared to 24 hours (P=0.001) and 3 months (P=0.000) of aging. There were no significant differences between Transbond XT and Assure Plus when aged for 24 hours (P=0.280) or 3 months (P=0.114) but when aged for 6 months, Assur Plus had significantly higher bond strength (P=0.000). Spearman correlation test showed significant and direct relation between ARI score and SBS (r=0.834, P<0.001). Conclusion: Shear bond strength of Assure Plus was not affected by aging, so it could be useful when higher bond strength is needed for longer period of time. 121 130 2020/10/262021/01/52021/07/42020/12/272021/02/122020/12/72021/01/202020/11/192020/11/302021/03/262021/02/222020/10/4 1399/7/13 2021/05/302021/07/202021/08/82021/05/302021/05/292021/05/52021/05/232021/07/142021/07/142021/07/52021/07/182021/05/30 1400/3/9 رویا ناصح Roya Naseh دانشیار، گروه ارتودانتیکس، مرکز تحقیقات پیشگیری از پوسیدگی دندان، دانشگاه علوم پزشکی قزوین، قزوین، ایران ایران roya_naseh@yahoo.com شیوا جعفریان Shiva Jafarian دستیار تخصصی، گروه ارتودانتیکس، کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشگاه علوم پزشکی قزوین، قزوین، ایران ایران sh.jafarian90@gmail.com مریم مرتضوی Maryam Mortazavi دستیار تخصصی، گروه دندانپزشکی ترمیمی، کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشگاه علوم پزشکی قزوین، قزوین، ایران ایران maryam_mortazavi85@yahoo.com فرنوش فلاح زاده Farnoosh Fallahzadeh دانشیار، گروه دندانپزشکی ترمیمی، دانشکده دندانپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی قزوین، قزوین، ایران ایران drfarnooshfal@gmail.com Shear strength orthodontic bracket dental bonding استحکام برشی براکت ارتودنسی باندینگ دندانی 1. AL-Duliamy MJA. The Effect of Oral Hygiene Status on the Bond Failure Rate of the Orthodontic Bracket. Journal of Oral and Dental Research 2018; 5(2): 2-12.##2. Newman GV, Newman RA, Sun BI, Ha JL, Ozsoylu SA. Adhesion promoters, their effect on the bond strength of metal brackets. Am J Orthod Dentofacial Orthop 1995; 108(3): 237-241.##3. Kanashiro LK, Robles-Ruíz JJ, Ciamponi AL, Medeiros IS, Dominguez GC, de Fantini SM. Effect of adhesion boosters on indirect bracket bonding. Angle Orthod 2014; 84(1): 171-176.##4. Dadgar S, Armin M, Namdar P, Yazdani Charati J, Koohi Z. Shear Bond Strength of Metallic and Ceramic Brackets Bonded ##with Two-step and Three-step Light Cure Adhesives. J Mazandaran Univ Med Sci 2020; 30(183): 53-61.##5. Rodrigues-Tonetto M, Alves de Campos E, Fernández E, Carlos Kuga M, Ferrarezi de Andrade M, Coelho-Bandéca M. Bond strength and adhesive remnant index of experimental brackets bonded with self-adhesive resin cement. Rev Clin Periodoncia Implantol Rehabil Oral 2017; 10(2): 115-117.##6. Prakki A. Bond Strength of Universal Self-Etch 1-Step Adhesive Systems for Orthodontic Brackets. J Can Dent Assoc 2019; 85(j6): 1488-2159.##7. Gaur A, Maheshwari S, Verma SK, Tariq M. Effects of adhesion promoter on orthodontic bonding in fluorosed teeth: A scanning electron microscopy study. J Orthod Sci 2016; 5(3): 87-91.##8. Assure Plus. 2015. Homepage on the Internet. Available at: URL:http://RelianceOrthodontics. com. Accessed April 20, 2019.##9. Zeppieri IL, Chung CH, Mante FK. Effect of saliva on shear bond strength of an orthodontic adhesive used with moisture-insensitive and self-etching primers. Am J Orthod Dentofacial Orthop 2003; 124(4): 414-419.##10. Cacciafesta V, Sfondrini MF, De Angelis M, Scribante A, Klersy C. Effect of water and saliva contamination on shear bond strength of brackets bonded with conventional, hydrophilic, and self-etching primers. Am J Orthod Dentofacial Orthop 2003; 123(6): 633-640.##11. Reis A, dos Santos JE, Loguercio AD, de Oliveira Bauer JR. Eighteen-month bracket survival rate: conventional versus self-etch adhesive. Eur J Orthod 2008; 30(1):94-99.##12. Invernici SdM, Maruo IT, Camargo ES, Hirata TM, Maruo H, Guariza Filho O, et al. Influence of Ortho Primer Morelli adhesion booster on orthodontic brackets shear bond strength. Dental Press J Orthod 2012; 17(3): 9-31.##13. Eliades T, Bourauel C. Intraoral aging of orthodontic materials: the picture we miss and its clinical relevance. Am J Orthod Dentofacial Orthop 2005; 127(4): 403-412.##14. Ferracane JL, Berge HX, Condon JR. In vitro aging of dental composites in water--effect of degree of conversion, filler volume, and filler/matrix coupling. J Biomed Mater Res 1998; 42(3): 465-472. ##15. Oesterle LJ, Shellhart WC. Effect of aging on the shear bond strength of orthodontic brackets. Am J Orthod Dentofacial Orthop 2008; 133(5): 716-720.##16. Behnaz M, Dalaie K, Mirmohammadsadeghi H, Salehi H, Rakhshan V, Aslani F. Shear bond strength and adhesive remnant index of orthodontic brackets bonded to enamel using adhesive systems mixed with TiO2 nanoparticles. Dental Press J Orthod 2018; 23(4): 43.e1-43.e7.##17. Naseh R, Rahnamoon N, Afshari M. Shear Bond Strength of Orthodontic Attachments to Amalgam Surfaces Using Assure Universal Bonding Resin after Different Surface Treatments. Iran J Orthod 2016; 11(2): e5804.##18. Qeblawi DM, Campillo-Funollet M, Munoz CA. In vitro shear bond strength of two self-adhesive resin cements to zirconia. J Prosthet Dent 2015; 113(2): 122-127.##19. Diedrich P. Enamel alterations from bracket bonding and debonding: a study with the scanning electron microscope. Am J Orthod 1981; 79(5): 500-522.##20. Vicente A, Bravo L, Romero M, Ortiz A, Canteras M. Bond strength of brackets bonded with an adhesion promoter. Br Dent J 2004; 196(8): 482-485.##21. Shafiei F, Sardarian A, Fekrazad R, Farjood A. Comparison of shear bond strength of orthodontic brackets bonded with a universal adhesive using different etching methods. Dental Press J Orthod 2019; 24(4): 33.e1-33.e8.##22. Ansari MY, Agarwal DK, Gupta A, Bhattacharya P, Ansar J, Bhandari R. Shear bond strength of ceramic brackets with different base designs: Comparative in-vitro study. J Clin Diagn Res 2016; 10(11): ZC64-ZC68##23. Hosein I, Sherriff M, Ireland AJ. Enamel loss during bonding, debonding, and cleanup with use of a self-etching primer. Am J Orthod Dentofacial Orthop 2004; 126(6): 717-724.##24. Ravadgar M, Arash V, Pachenari H. Comparison of shear bond strength of the stainless steel metallic brackets bonded by three bonding systems. Caspian J Dent Res 2013; 2(2): 29-35.##25. Naseh R, Afshari M, Shafiei F, Rahnamoon N. Shear bond strength of metal brackets to ceramic surfaces using a universal bonding resin. J Clin Exp Dent 2018; 10(8): e739-–e745.##26. Nematollahi F, Azizi N, Shahabi S, Ghahremani L, Asgari Z, Bagheri H. Comparison effect of artificial tooth type and cyclic loading on the bond strength to auto-polymerized acrylic denture base resins. Journal of Dental Medicine 2013; 26(2): 81-90.##27. Bahrami M, Memarian M, Kashi FK. Comparative evaluation of pH, bond strength and washability in four common denture adhesives in Iran. Journal of Dental Medicine 2015; 28(3): 229-238.##28. Mohammadi Z, Sheikh-Mehdi Mesgar A, Rahmdar S, Farhangi E. Microstructural Characterization and Physical and Mechanical Evaluation of Relevant Amalgams in Iran Dental Materials Market. Journal of Mashhad Dental School 2019; 43(2): 155-166.##29. Rezaee Soufi L, Kasraee S, Ghannadan K. The effect of Er: YAG and Nd: YAG lasers on microtensile bond strength of a sixth-generation two-step adhesive. Journal of Mashhad Dental School 2016; 40(4): 335-344.##30. Artun J, Bergland S. Clinical trials with crystal growth conditioning as an alternative to acid-etch enamel pretreatment. Am J Orthod 1984; 85(4): 333-340.##31. Reynolds IR, von Fraunhofer JA. Direct bonding of orthodontic attachments to teeth: the relation of adhesive bond strength to gauze mesh size. Br J Orthod 1976; 2(3): 91-95.##32. Zhang ZY, Tian FC, Niu LN, Ochala K, Chen C, Fu BP, et al. Defying ageing: An expectation for dentine bonding with universal adhesives? J Dent 2016; 45: 43-52.##33. Tay FR, Pashley DH, Suh BI, Hiraishi N, Yiu CK. Water treeing in simplified dentin adhesives--déjà vu? Oper Dent 2005; 30(5): 561-579.##34. Schaneveldt S, Foley TF. Bond strength comparison of moisture-insensitive primers. Am J Orthod Dentofacial Orthop 2002; 122(3): 267-273.##35. Nemeth BR, Wiltshire WA, Lavelle CL. Shear/ peel bond strength of orthodontic attachments to moist and dry enamel. Am J Orthod Dentofacial Orthop 2006; 129(3): 396-401.##36. Öztoprak MO, Isik F, Sayınsu K, Arun T, Aydemir B. Effect of blood and saliva contamination on shear bond strength of brackets bonded with 4 adhesives. Am J Orthod Dentofacial Orthop 2007; 131(2): 238-242.##37. Iijima M, Ito S, Muguruma T, Saito T, Mizoguchi I. Bracket bond strength comparison between new unfilled experimental self-etching primer adhesive and conventional filled adhesives. Angle Orthod 2010; 80(6): 1095-1099.##38. Drubi-Filho B, Sousa ABS, Chinelatti MA, Pires-de-Souza FCP. Shear Bond Strength of Orthodontic Brackets after Accelerated Artificial Aging. J Dent 2013; 1(1): 35-41.##39. Adanir N, Türkkahraman H, Yalçin Güngör A. Effects of adhesion promoters on the shear bond strengths of orthodontic brackets to fluorosed enamel. Eur J Orthod 2009; 31(3): 276-280.## ##

تجارب آموخته اعضای هیات علمی از ساختار موسسات آموزشی و پژوهشی دنیا؛ مطالعه کیفی Learned Experiences of Faculty Members from the Structure of Educational and Research Institutions in the World: A Qualitative Study 1 1 سابقه و هدف: توجه به تغییر نیازهای جامعه در زمینه سلامت و ضرورت نظام آموزشی پاسخگو و همسو با نیازهای جامعه، ضرورت بازنگری ساختار آموزشی و پژوهشی دانشگاه‌های علوم پزشکی کشور را نمایان می‌‌نماید. هدف از این مطالعه تبیین تجارب آموخته ساختار موسسات آموزشی و پژوهشی می‌باشد. مواد و روش‌ها: در این مطالعه‌کیفی، به منظور تبیین تجارب خبرگان از ساختار موسسات آموزشی و پژوهشی، بر اساس نمونه‌گیری مبتنی بر هدف با 26 نفر از اعضای هیات علمی رشته‌های علوم پزشکی فارغ التحصیل از دانشگاه‌های خارج از کشور مصاحبه‌های نیمه ساختار انفرادی در خصوص ساختار سازمانی، کارکرد و سلسه مراتب سازمانی دانشگاه محل تحصیل آن‌ها بعمل آمد. مصاحبه‌ها ضبط و دست نویس، کدگذاری و طبقه‌بندی شد و مطابق رویکرد تحلیل محتوا مرسوم مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. یافته‌ها: از آنالیز داد‌ه‌ها، 4 درونمایه اصلی و 12 درونمایه فرعی و 75 گویه استخراج شد. نوع ساختار سازمانی، راهبردها، مدیریت منابع و زیرساخت‌های آموزشی بعنوان مضامین اصلی در ساختار سازمانی موسسات آموزشی پژوهشی و ساختار سنتی، ساختار نوین، کارآفرینی، مدیریت تغییر، بینش بین رشته‌ای، منابع انسانی، منابع ملی، منابع فیزیکی، مراکز آموزشی، گروه‌های آموزشی، رشته‌های آموزشی و مراکز تحقیقاتی از سوی مشارکت‌کنندگان به عنوان زیر مضامین فرعی بیان شد. استنتاج: نتایج مطالعه حاکی از تاثیر نظام برنامه‌ریزی هر کشور (تمرکز/ عدم تمرکز) در نوع ساختار سازمانی موسسات آموزشی و پژوهشی می‌باشد. از این رو طراحی یک ساختار مناسب برای موسسات آموزشی و پژوهشی جهت تطابق آن با نیازهای جامعه و متناسب با ماموریت و اهداف هر دانشگاه ضروری می‌باشد. 2 Background and purpose: Paying attention to the changing needs of society in health and the need for a responsive education system in line with the needs of society, shows the need to review educational and research structure of medical universities in a country. The purpose of this study was to explain the learned experiences of academic members on the structure of educational and research institutions. Materials and methods: This qualitative study was performed in 26 faculty members of medical sciences graduated from foreign universities using purposeful sampling. Individual semi-structured interviews were performed and the participants were asked about organizational structure, the function, and organizational hierarchy of the university where they had studied. Interviews were recorded and handwritten, coded, and analyzed according to the conventional content analysis approach. Results: We extracted four main themes, 12 sub-themes, and 75 items from the data. Main themes included type of organizational structure, strategies, management of resources, and educational infrastructures. The sub-themes were as follows: the organizational structure of educational and research institutions and traditional structure, new structure, entrepreneurship, change management, interdisciplinary insight, human resources, national resources, physical resources, educational centers, educational groups, fields of study, and research centers. Conclusion: Planning system of every country (centralized/decentralized) was found to affect the type of organizational structure of educational and research institutions. Therefore, universities and research institutions are needed to design a suitable structure consistent with the needs of society and their own goals. 131 143 2020/10/262021/01/52021/07/42020/12/272021/02/122020/12/72021/01/202020/11/192020/11/302021/03/262021/02/222020/10/42021/06/26 1400/4/5 2021/05/302021/07/202021/08/82021/05/302021/05/292021/05/52021/05/232021/07/142021/07/142021/07/52021/07/182021/05/302021/07/11 1400/4/20 غلامعلی گدازنده Gholam¬Ali Gadazandeh دانشیار، گروه جراحی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران godazandeh.gh@gmail.com قاسم عابدی Ghasem Abedi دانشیار، گروه علوم بهداشت، مرک تحقیقات علوم بهداشتی، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پ شکی مازندران، ساری، ایران ایران iq134589@yahoo.com مهدی پوراصغر Mehdi Pourasghar دانشیار، گروه روان پزشکی، مرکز تحقیقات روان پزشکی و علوم رفتاری، پژوهشکده اعتیاد،دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران me_pourasghar@yahoo.com منصور رنجبر Mansour Ranjbar دانشیار، مرکز توسعه مطالعات آموزس علوم پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران ساری ایران ایران Manfm43@gmail.com رویا ملک زاده Roya Malekzadeh دکتری تخصصی مدیریت خدمات بهداشتی درمانی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران ساری، ایران ایران roya.malekzadeh30@yahoo.com سیاووش مرادی Siavash Moradi استادیار، مرکز توسعه مطالعات آموزش علوم پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران ساری ایران ایران d.smor86@yahoo.com مریم خزایی پول Maryam Khazaei pool استادیار، گروه بهداشت عمومی، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران khazaie_m@yahoo.com ارمین اله وردی Armin Allahverdi استادیار، گروه رادیولوژی، دانشکده پیراپزشکی ساری،دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران a.allahverdi@mazums.ac.ir structure institutions university education research ساختار موسسات دانشگاه آموزش پژوهش 1. Farajollahi M, Hasani K, Safari S, Moeinikia M. Designing of the Organizational Structure of Open and Distance Universities: The Case Study of Payame Noor University. Research in School and Virtual Learning 2016; 4(15): 49-64.##2. Pertusa-Ortega EM, Zaragoza-Sáez P, Claver- Cortés E. Can formalization, complexity, and centralization influence knowledge performance? Journal of Business Research 2010; 63(3): 310-320.##3. Willem A, Buelens M, De Jonghe I. Impact of organizational structure on nurses’ job satisfaction: A questionnaire survey. International Journal of Nursing Studies 2007; 44(6): 1011-1020.##4. Ramezan M. Intellectual capital and organizational organic structure in knowledge society: How are these concepts related? International Journal of Information Management 2011; 31(1): 88-95.##5. Mihm J, Loch CH, Wilkinson D, Huberman BA. Hierarchical structure and search in complex organizations. Management science 2010; 56(5): 831-48.##6. Najjari R, Madani J. A comparative study of the structure and function of Payame Noor University with five open universities in ##the world. Quarterly Journal of Public Organzations Management 2019; 7(1): 89-110 (Persian).##7. Rameshgar R, Rajaee Pour S, Siadat SA. A Comparative Study on the Organizational Structure of Isfahan University and Isfahan University of Medical Sciences. Higher Education Letter 2015; 7(27): 77-98 (Persian).##8. Goudarzi M, Honari H. Designing and Developing the Strategic System of Wrestling in IR Iran Improving Wrestling in Islamic Republic of Iran. World Journal of Sport Sciences 2009; 2(1): 65-74 (Persian).##9. Raeisoon M, Abbaspour A, Rahimian H, Taskoh AK, Shirvan SB. An exploration of the organizational structure components of universities of medical sciences in transition to third generation university. J Birjand Univ Med Sci 2018; 25 (Persian).##10. El Talla SA, Al Shobaki MJ, Abu-Naser SS, Abu Amuna YM. Organizational Structure and its Relation to the Prevailing Pattern of Communication in Palestinian Universities. International Journal of Engineering and Information Systems 2018; 2(6): 1-22.##11. Graneheim UH, Lundman B. Qualitative content analysis in nursing research: concepts, procedures and measures to achieve trustworthiness. Nurse Education Today 2004; 24(2): 105-112.##12. Guba EG, Lincoln YS. Competing paradigms in qualitative research. Handbook of qualitative research 1994; 2(163-194): 105-117.##13. Majidi A, Mohamadi Y, Ghasemi F. The effect of organizational structure on improving the performance of the Vice Chancellor for Education of the University of Law Enforcement Sciences. Development Quarterly 2012; 6(21): 201-220 (Persian).##14. Bell CH, French WL, Zawacki RA. Organizational development and transformation: Managing effective change. Boston, MA: McGraw-Hill; 2000.##15. Chen CJ, Huang JW, Hsiao YC. Knowledge management and innovativeness. International Journal of Manpower 2010; 31(8): 848-870.##16. Pawlowski E. Flexibility of organizational structure in a context of organizational innovations and modern concepts of enterprise management. 2016 Portland International Conference on Management of Engineering and Technology (PICMET); 2016: IEEE.##17. Hatami S, Sobhani H, Beyrami Igdaraj J. The effect of organizational structure on the empowerment of the staff of the General Department of Sports and Youth of Lorestan Province. Journal of Sports Management 2015; 7(4): 533-546 (Persian).##18. Nasiri Walik b, Shaygani S. Investigating the relationship between organizational structure and organizational development. Journal of Development and Transformation Management 2016; 26(1): 45-51 (Persian).##19. Alimardani M, Gahramani M, Abolghasemi M. On the relationship between organizational structure and entrepreneurship (a case study of shahid beheshti university). Journal of New Approach in Educational Administration 2009; 1(3): 131-144 (Persian).##20. Aghababaei R, Rahimi H. The study of structural aspects of knowledge-based organizations In kashan University of Medical Sciences. Research in Medical Education 2016; 8(2): 1-8 (Persian).##21. Kezar A, Eckel PD. The effect of institutional culture on change strategies in higher education: Universal principles or culturally responsive concepts? The Journal of Higher Education 2002; 73(4): 435-460.##22. West-Burnham J. Building leadership capacity: Helping leaders learn. Inglaterra: NCSL; 2004.##23. BagheriNejad J. Strategic Planning in Higher Education Institutions A Necessity or Choice: A Comparative Study and Needs Analysis. Welfare Planning and Social Development 2010; 2(2): 83-112 (Persian).##24. Khorasani A, Zamani manesh H. Effective Strategies in Internationalization of Universities and institutes higher education in Iran. Educ Strategy Med Sci 2012;5(3): 183-189 (Persian).##25. Fathi Vajargah K, Arefi M, Zamani Manesh H. A study of barriers of admission of foreign students to higher education universities and institutions. Research and Planning in Higher Education Journal 2012; 62: 1-15 (Persian).##26. Arasteh H. International Higher Education Contributions in Iran and How to Improve Them. Quarterly Journal of Research and Planning in Higher Education 2006; 12(1): 99-115 (Persian).##27. Taleghani G, Ghaffari A, Haqiqi M. The impact of human resource management practices (hrmps) on the organizational performance among employees of the university of Tehran. Journal of Public Administration 2016; 8(1): 1-14 (Persian).##28. Salimian M, Azizi F, Boshrooyeh N, Zahedkar P. The Impact of Human Resource Management Measures on Organizational Performance (Case Study:Islamic Azad University, Astara Branch). Journal of Modern Thouchts in Education 2020; 15(2): 21-35. (Persian)##29. Kargar GR. Human resource optimization A strategy for sustainable development of the organization: A review of factor analysis and strategies. Police Human Development 2010; 6(27): 67-85 (Persian).##30. Mirsaid IG, Imani MN, Nazem F. Evaluation of effective organizational infrastructure in the use of e-learning. Quarterly Journal of Nursing Management 2016; 5(2): 51-58 (Persian).##31. Garrison DR. E-learning in the 21st century: A framework for research and practice: Taylor & Francis; 2011.## ##

تبیین فرایند یادگیری معکوس در آموزش دانشگاه علوم پزشکی مازندران: یک مطالعه کیفی Flipped Learning Process in Mazandaran University of Medical Sciences: A Grounded Theory Study 1 1 سابقه و هدف: نبود انگیزه یادگیری، حجم زیاد آموختنی‌هایی که باید در زمانی کوتاه آموخته شوند و به روز نبودن بخشی از محتوای آموزشی از جمله محدودیت‌های افراد در حال یادگیری هستند. یادگیری معکوس به عنوان یک راه حل مطرح می‌گردد. در این روش، آموزش و یادگیری فردی با کمک ابزار و تکنولوژی‌های آموزشی جایگزین آموزش مستقیم یک گروه بزرگ در محیط یادگیری توسط مدرس می‌شود. در پژوهش حاضر فرایند یادگیری معکوس در آموزش دانشگاه علوم پزشکی مازندران در سال 1399 تبیین شد. مواد و روش‌ها: طرح تحقیق از نوع کیفی با نظریه داده بنیاد بود. مصاحبه عمیق با 16 نفر از خبرگان دانشگاهی و اعضاء کمیته آموزش و توانمندسازی در دانشگاه‌های علوم پزشکی مازندران، تهران و بابل با استفاده از روش نمونه‌گیری هدفمند انجام شد. داده‌های گردآوری‌شده از مصاحبه‌ها با کمک نرم‌افزار تحلیل کیفی MAXQDA 2018 تجزیه و تحلیل شدند. یافته‌ها: فرایند یادگیری معکوس در آموزش دانشگاه علوم پزشکی مازندران دارای 12 بعد انگیزه یادگیری، عوامل فردی، عوامل فرهنگ سازمانی، عوامل ساختاری، استقرار یادگیری معکوس، اقدامات تسهیلی، موانع و چالش‌های سازمانی، موانع و چالش‌های غیرسازمانی، بسترسازی و برنامه‌ریزی، آگاهی‌بخشی، کیفیت آموزش و کیفیت یادگیری بود. استنتاج: پذیرش یادگیری معکوس به عنوان یک رویکرد مستقل توسط مدیران عالی، فراهم‌سازی و ارتقای کیفیت زیرساخت‌ها و امکانات آموزش مجازی و ارتقای توانمندی‌های مدیریتی از طریق پذیرش اساتید شایسته و آشنا به فرایند یادگیری معکوس برای آموزش می‌توانند راهکارهای مناسبی برای اجرایی کردن یادگیری معکوس باشند. 2 Background and purpose: Lack of learning motivation, large amount of information that must be learned in a short time, and lack of up-to-date content are among the limitations of effective learning. Flipped learning is suggested as a solution in which direct teaching in classroom environment is replaced by teaching and individual learning using educational tools and technologies. In this study, we investigated flipped learning process in Mazandaran University of Medical Sciences, aiming in-service training of employees, 2020. Materials and methods: A qualitative study using grounded theory approach was performed. The participants (n=16) included elite university experts and members of the education and empowerment committees in Mazandaran, Babol, and Tehran universities of medical sciences. They were selected via purposeful sampling. In-depth interviews were done and data were analyzed by MAXQDA 2018. Results: Flipped learning process in Mazandaran University of Medical Sciences has 12 dimensions, including learning motivation, individual factors, factors of organizational culture, structural factors, establishment of flipped learning, facilitating measurements, organizational barriers and challenges, non-organizational barriers and challenges, planning, awareness, the quality of education, and learning quality. Conclusion: Acknowledging flipped learning, as an independent approach, by senior managers, providing and improving the quality of e-learning infrastructure and facilities, and improving management capabilities and performances through recruiting professors who are familiar with this phenomenon can be of great benefit in implementing this approach.   144 155 2020/10/262021/01/52021/07/42020/12/272021/02/122020/12/72021/01/202020/11/192020/11/302021/03/262021/02/222020/10/42021/06/262020/06/30 1399/4/10 2021/05/302021/07/202021/08/82021/05/302021/05/292021/05/52021/05/232021/07/142021/07/142021/07/52021/07/182021/05/302021/07/112020/09/1 1399/6/11 عبدالله علی اسماعیلی Abdullah Ali-Ismaili استادیار گروه مدیریت آموزشی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه آزاد اسلامی، بابل، ایران ایران Shahramae@yahoo.com ارسطو گوران اوریمی Arasto Goran Orimi استادیار گروه مدیریت آموزشی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه آزاد اسلامی، بابل، ایران ایران Aras144@gmail.com سید زهرا حسینی درونکلایی Seyed Zahra Hosseini Daroun kolaei دانشجوی دکتری مدیریت آموزشی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه آزاد اسلامی، بابل، ایران ایران s.zahra.hoseini61@gmail.com flipped learning grounded theory in-service training of employees Mazandaran University of Medical Sciences یادگیری معکوس نظریه داده بنیاد آموزش ضمن خدمت کارکنان دانشگاه علوم پزشکی مازندران 1. Karimi S, Nasr AR, Sharif M. Universtiy challenges in compiling of the suitable content with competencies of lifelong learner. J Res Curriculum Plan 2016; 13(23): 14-26 (Persian).##2. Steen-Utheim AT, Foldnes N. A qualitative investigation of student engagement in a flipped classroom. Teach Higher Educ 2018; 23(3): 307-324.##3. Bahmani M, Javadipour M, Hakimzade R, Salehi K, Alavi Moghaddam S. Evaluating the rate of engagement and academic achievement of high school students by using flipped classroom instruction. J Appl Psychol Res 2017; 8(2): 35-49 (Persian).##4. Altemueller L, Lindquist C. Flipped classroom instruction for inclusive learning. Br J Special Educ 2017; 44(4): 341-358.##5. Long T, Cummins J, Waugh M. Use of the flipped classroom instructional model in higher education: instructors’ perspectives. J Comput Higher Educ 2017; 29(2): 179-200.##6. Dehaqin V, Hejazi E. Investigating the Process of Learning and Motivation in the flipped classroom: Review Article. Pooyesh 2020; 8(11): 149-158. (Persian)##7. Bergmann J, Sams A. Flipped learning: Gateway to student engagement. 1st ed. Washington DC: International Society for Technology in Education: 2014.##8. O'Flaherty J, Phillips C. The use of flipped classrooms in higher education: A scoping review. Int High Educ 2015; 25: 85-95.##9. Findlay-Thompson S, Mombourquette P. (2014). Evaluation of a flipped classroom in an undergraduate business course. Business Educ Accredit 2014; 6(1): 63-71.##10. Ghanbarpour Z, Bigdeli L. The flipped Teaching Method Approach as a Learning-Teaching Process in the Iranian Educational System, 10th National Conference on Education, Tehran, Shahid Rajaei; 2016. (Persian).##11. Lee J, Beatty S, Feng P, Hoffman N, McDermott B. Traditional instruction reformed with flipped classroom techniques. University of Calgary, University of Calgary (PRISM); 2015.##12. Wolff LC, Chan J. Flipped Classrooms for Legal Education. London: Springer; 2016.##13. Teng FM. Flipping the Classroom and Tertiary Level EFL Students Academic Performance and Satisfaction. J Asia TEEF 2017; 14(4): 605-620.##14. Chen Hsieh JS, Wu WCV, Marek MW. Using the flipped classroom to enhance EFL learning. Comput Assist Lang Learn 2016; 30(1-2): 1-25.##15. Mori T. The Flipped Classroom: An Instructional Framework for Promotion of Active Learning. In book: Deep Active Learn 2018; 95-109.##16. Dinarvand A. The Effects of flipped Classroom Approach on the Academic and Psychological Aspects of High School Students, 2nd International Conference on Innovation and Research in Educational Sciences, Management and Psychology, Tehran, Soroush Hekmat Mortazavi Islamic Studies and Research Center; 2018. (Persian).##17. Shafiei Sh, Shahbazi M. Representation of the curriculum experienced in the flipped class in a higher education complex, 5th National Conference on Management Research and Humanities in Iran, Tehran, Modbar Management Research Institute; 2018. (Persian).##18. Joshagha Nnejad F, Bagheri M. The effect of flipped classroom On Students’ Achievement Motivation And Learning In Computer Course. Curric Plan Knowledge Res Educ Sci 2018; 15(31): 95-107 (Persian).##19. Goh CF, Ong ET. Flipped classroom as an effective approach in enhancing student learning of a pharmacy course with a historically low student pass rate. Curr Pharm Teach Learn 2019; 11(6): 621-629.##20. Wang Y, Qi GY. Mastery-based language learning outside class: Learning support in flipped classrooms. Lang Learn Technol 2018; 22(2): 50-74.##21. Kehoe T, Schofield P, Branigan E, Wilmore M. The Double Flip: Applying a Flipped Learning Approach to Teach the Teacher and Improve Student Satisfaction. J Univ Teach Learn Pract 2018; 15(1): 1-17.##22. Kheirabadi R. The effect of reverse classroom strategy on learning the grammar of English language in the tenth grade. Sci Innovat Quart 2017; 16(64): 141-162 (Persian).##23. Mobser Maleki S, Kian M. The effect of reverse education method on learning the work and technology course. J Teach Res 2018; 6(2): 1-14 (Persian).##24. Strauss A, Corbin J. Principles of Qualitative Research Methods: Basic Theory, Procedures and Methods, translated by Beuck Mohammadi. Tehran: Institute of Humanities and Cultural Studies; 2014. (Persian).##25. Bazargan Harandi A. An Introduction to Qualitative and Mixed Research Methods: Common Approaches in Behavioral Sciences. Tehran: Didar; 2016. (Persian).##26. Moradi R. The effectiveness of reverse teaching on elementary school math lessons. 8th Scientific-Research Conference on Educational Sciences and Psychology, Social and Cultural Harms of Iran, Tehran, Scientific Association for the Development and Promotion of Basic Sciences and Technologies, 2020. (Persian).##27. Sadat Mehrizi M, Karamoz F. The role of the teacher in the reverse classroom, the 8th National Conference on Sustainable Development in Educational Sciences and Psychology. 8th National Conference on Sustainable Development in Educational Sciences and Psychology, Social and Cultural Studies. Social and Cultural Studies, Tehran, Center for Strategies for Achieving Sustainable Development-Mehr Arvand Higher Education Institute, 2020. (Persian).##28. Azizkhani F, Jafarkhani F, Ahmadabadi M. The effect of reverse learning on academic motivation of fifth grade elementary students in social studies course, 6th International Conference on Psychology, Counseling and Educational Sciences, International Organization of Academic Studies, Tehran; 2020. (Persian).##29. Jafarkhani F, Vahedi M, Moslehian A. The effect of reverse learning on motivation and learning of elementary students. Sixth International Conference on Psychology, Counseling and Educational Sciences, International Organization for Academic Studies, Tehran; 2020. (Persian).##30. SahebYar H, GolMohammadnejad Gh, Bargh I. Study of the effectiveness of reverse learning on reflective thinking of high school students in mathematics. J Innovat Creat Human 2019; 8(4): 33-62 (Persian).##31. Delfan Azari M. Comparison of students' academic achievement with reverse and normal learning methods in experimental sciences. 4th National Conference on New Approaches in Education and Research, Ministry of Education of Mazandaran; Mahmoudabad, Mazandaran; 2019. (Persian).##32. Musazadeh S, Mahmoudi M. Evaluating the effectiveness of the reverse classroom on students' academic results. 4th National Conference on Psychology and Educational Sciences of Iran,Jiroft;Kerman. 2019. (Persian).##33. Amani Sari Begloo J, Vahedi Sh, Fathi Azar A, Obaidi L. The effect of reverse jigsaw puzzle on academic performance and student statistics anxiety. J Educat Psychol 2019; 15 (52): 133-153. (Persian).##34. Zahedi A, Mohebbi Bahmani b. The method of reverse teaching in mathematics and examining its impact in the classroom. National Conference on Professional Research in Psychology and Counseling with the Approach of New Achievements in Educational and Behavioral Sciences from the Teacher's Perspective, Minab, Hormozgan. Education Department of Minab, Hormozghan; 2019. (Persian).##35. Ghahramani Tulabi H. Investigating the effect of reverse teaching on the learning rate of sixth grade elementary students in experimental science course. 2nd International Congress of Humanities, Center for Empowerment of Community Cultural and Social Skills, Cultural Studies; Tehran. 2017. (Persian).##36. Moa'zami Godarzi F. Comparison of the effect of reverse class teaching method and traditional teaching method in learning the physic of 10th grade female high school students. 3rd National Conference on Modern Studies and Research in the Field of Educational Sciences and Psychology of Iran, Soroush Hekmat Mortazavi Center for Islamic Studies and Research. Qom; 2017. (Persian).##37. Fazel Ashrafi R, Fatemeh Sina P. The effect of reverse class approach on learning and motivation of seventh grade female students in mathmatics in Behshahr. 2nd National Conference on New Approaches in Education and Research, Mahmoudabad Education- Mahmoudabad Technical and Vocational College. Mahmoud Abad, Mazandaran; 2017. (Persian).##38. Jafarkhani F, Dehvari S. The effect of reverse education on the progress of work and technology lessons and academic motivation of seventh grade students. Conference on New Management Paradigms and Behavioral Sciences, Permanent Secretariat of the Conference. Tehran; 2017. (Persian).##39. Alawi M, panah Shuva k, Fazal Ali F. The Impact of Reverse Learning on the Professional Development of New English Teachers: Their Occupation and Attitudes, Linguistic Research in Foreign Languages. 2017; 7(2): 471-496 (Persian).##40. Kaviani H, Liyaghatdar MJ, Zamani B, Abedini Y. The reverse classroom learning process: a representation of the curriculum experienced in higher education. J Higher Educat Curricul Stud 2017; 8(15): 179-214 (Persian).##41. Kia Hosseini Z, Dosti V. Comparison of the effect of reverse classroom teaching and conventional teaching methods on the learning of fifth grade elementary students in social studies. 4th International Conference on Psychology and Social Sciences, Connoisseurs of Mehr Ishraq Tehran; 2015. (Persian).##42. Van Alten D CD, Phielix C, Janssen J, Kester L. Self-regulated learning support in flipped learning videos enhances learning outcomes. Comput Educat 2020; 158 104000.##43. Awidi IT, Paynter M. The impact of a flipped classroom approach on student learning experience. Comput Educat 2019; 128: 269-283.##44. Asaka S, Shinozaki F, Yoshida H. The Effect Of A Flipped Classroom Approach On Efl Japanese Junior High School Students’ Performances And Attitude. Int J Heritage Multimed 2018; 1(3): 71-87.##45. Chang SC, Hwang GJ. Impacts of an augmented reality-based flipped learning guiding approach on students’ scientific project performance and perceptions. Comput Educat 2018; 125: 226-239.##46. Zainuddin Z. Students' learning performance and perceived motivation in gamified flipped- class instruction, Comput Educat 2018; 126: 75-88.## ##

بررسی وضعیت متیلاسیون پروموتر ژن PCSK9 در بیماران مبتلا به هایپرلیپیدمی PCSK9 Associated Promoter Methylation Status in Patients with Hyperlipidemia 1 1  سابقه و هدف: هایپرلیپیدمی از مهم‌ترین عوامل خطر بروز بیماری‌های عروق کرونر محسوب می‌شود و به معنای افزایش غیرطبیعی لیپیدها یا لیپوپروتئین‌ها در خون می‌باشد. PCSK9 نهمین عضو شناسایی شده از خانواده پروپروتئین کانورتاز (PC) می‌باشد، به LDLR در سطح سلول‌های کبدی متصل می‌شود و منجر به تجزیه آن در لیزوزوم‌ها می‌شود که بدین‌صورت منجر به هایپرلیپیدمی می‌شود. هدف از این مطالعه، بررسی متیلاسیون پروموتر ژن PCSK9 در بیماران مبتلا به هایپرلیپیدمی می‌باشد. مواد و روش‌ها: در این تحقیق مورد شاهدی، 50 بیمار مبتلا به هایپرلیپیدمی و50 فردکنترل سالم شرکت نمودند و استخراج DNA به روش حذف نمکی (Salting Out) انجام گردید. جهت بررسی متیلاسیون پروموتر ژن PCSK9، واکنش زنجیره‌ای پلیمراز ویژه متیلاسیون (MSP) انجام گردید. همچنین جهت تایید نتایج به‌دست آمده، 10 محصول MSP توالی‌یابی شد. یافته‌ها: نتایج حاصل از MSP وضعیت غیرمتیله را در تمامی نمونه‌های افراد بیمار و کنترل نشان داد، به عبارتی در هیچ یک از نمونه‌های بیمار و کنترل متیلاسیون مشاهده نشد. استنتاج: یافته ها موید این مطلب می‌باشد که متیلاسیون پروموتر ژن PCSK9 در گروه بیمار و افراد کنترل با سطح پروفایل چربی خون ارتباط معنی‌داری وجود ندارد. 2  Background and purpose: Hyperlipidemia is one of the main risk factors for coronary artery disease and is defined as abnormal elevation of lipids or lipoproteins in the blood. Pcsk9 is the ninth member of the proprotein convertase family that binds to the LDLR on the surface of the hepatocyte, leading to degradation of LDLR in lysosomes which could cause hyperlipidemia. The present study aimed to analyze the methylation status of pcsk9 promoter in patients with hyperlipidemia. Materials and methods: This case-control study was conducted in 50 patients with hyperlipidemia and 50 healthy controls. DNA isolation from whole blood was performed using salting out procedure. Promoter methylation of the Pcsk9 gene was analyzed by methylation-specific PCR (MSP). Ten MSP products were sequenced to confirm the data obtained. Results: According to MSP results, methylation pattern of pcsk9 gene promoter displayed an unmethylated status among the patients and control individuals. In other words, no methylation was seen in case and control samples. Conclusion: The current study showed no significant association between PCSK9 methylation pattern and blood lipid profile level in case group and control group. 156 161 2020/10/262021/01/52021/07/42020/12/272021/02/122020/12/72021/01/202020/11/192020/11/302021/03/262021/02/222020/10/42021/06/262020/06/302019/11/26 1398/9/5 2021/05/302021/07/202021/08/82021/05/302021/05/292021/05/52021/05/232021/07/142021/07/142021/07/52021/07/182021/05/302021/07/112020/09/12021/05/25 1400/3/4 سمانه بهرامی Samaneh Bahrami دانشجوی کارشناسی ارشد ژنتیک پزشکی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی جندی شا پور اهواز، اهواز، ایران ایران samane_bahrami@yahoo.com مریم طهماسبی بیرگانی Maryam Tahmasebi-birgani استادیار، گروه ژنتیک پزشکی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی جندی شا پور اهواز، اهواز، ایران ایران Tahmasebi-ma@ajums.ac.ir مهدی بیژن زاده Mahdi Bijanzadeh دانشیار، گروه ژنتیک پزشکی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی جندی شا پور اهواز، اهواز، ایران ایران mbijanz@yahoo.com علی حسین صابری Ali-Hossein Saberi استاد، گروه ژنتیک پزشکی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی جندی شا پور اهواز، اهواز، ایران ایران ahsaberi70@hotmail.com hyperlipidemia methylation pcsk9 هایپرلیپیدمی متیلاسیون PCSK9 1. Li B, Hui F, Yuan Z, Shang Q, Shuai G, Bao Y, et al. Untargeted fecal metabolomics revealed biochemical mechanisms of the blood lipid-lowering effect of koumiss treatment in patients with hyperlipidemia. Journal of Functional Foods 2021; 78: 104355.##2. Nobukuni Y, Higashikawa F, Miyagawa K, Eboshida A. Hyperlipidemia: Complex Pathophysiology Caused by Multiple Genetic and Environmental Factors. Nippon Eiseigaku Zasshi 2005; 60(4): 426-441.##3. Nomura A, Tada H, Okada H, Nohara A, Ishikawa H, Yoshimura K, et al. Impact of genetic testing on low-density lipoprotein cholesterol in patients with familial hypercholesterolemia (GenTLe-FH): a randomised waiting list controlled open-label study protocol. BMJ Open 2018; 8(12): e023636.##4. Raal F, Panz V, Immelman A, Pilcher G. Elevated PCSK9 levels in untreated patients with heterozygous or homozygous familial hypercholesterolemia and the response to high-dose statin therapy. J Am Heart Assoc 2013; 2(2): e000028.##5. on JD, Cohen JC, Hobbs HH. Molecular biology of PCSK9: its role in LDL metabolism. Trends Biochem Sci 2007; 32(2): 71-77.##6. Nelson RH. Hyperlipidemia as a risk factor for cardiovascular disease. Prim Care 2013; 40(1): 195-211.##7. Zadel M, Maver A, Kovanda A, Peterlin B. DNA methylation profiles in whole blood of Huntington’s disease patients. Front Neurol 2018; 9: 655.##8. Braun KV, Voortman T, Dhana K, Troup J, Bramer WM, Troup J, et al. The role of DNA methylation in dyslipidaemia: A systematic review. Prog Lipid Res 2016; 64: 178-191.##9. Egger G, Liang G, Aparicio A, Jones PA. Epigenetics in human disease and prospects for epigenetic therapy. Nature 2004; 429(6990): 457-463.##10. Teschendorff AE, Marabita F, Lechner M, Bartlett T, Tegner J, Gomez-Cabrero D, et al. A beta-mixture quantile normalization method for correcting probe design bias in Illumina Infinium 450 k DNA methylation data. Bioinformatics 2013; 29(2): 189-196.##11. Miller S, Dykes D, Polesky H. A simple salting out procedure for extracting DNA from human nucleated cells. Nucleic Acids Res 1988; 16(3): 1215.##12. Gomez-Alonso MdC, Kretschmer A, Wilson R, Pfeiffer L, Karhunen V, Seppälä I, et al. DNA methylation and lipid metabolism: an EWAS of 226 metabolic measures. Clinical Epigenetics 2021; 13(1): 1-19.##13. van Asch B, da Costa LFT. Patterns and tempo of PCSK9 pseudogenizations suggest an ancient divergence in mammalian cholesterol homeostasis mechanisms. Genetica 2021; 149(1): 1-19.##14. Peng P, Wang L, Yang X, Huang X, Ba Y, Chen X, et al. A preliminary study of the relationship between promoter methylation of the ABCG1, GALNT2 and HMGCR genes and coronary heart disease. PloS One 2014; 9(8): e102265.##15. Ghaznavi H, Mahmoodi K, Soltanpour MS. A preliminary study of the association between the ABCA1 gene promoter DNA methylation and coronary artery disease risk. Mol Biol Res Commun 2018; 7(2): 59-65 (Persian).##16. Alonso R, Mata P, Muñiz O, Fuentes-Jimenez F, Díaz JL, Zambón D, et al. PCSK9 and lipoprotein (a) levels are two predictors of coronary artery calcification in asymptomatic patients with familial hypercholesterolemia. Atherosclerosis 2016; 254: 249-253.##17. An F, Liu C, Wang X, Li T, Fu H, Bao B, et al. Effect of ABCA1 promoter methylation on premature coronary artery disease and its relationship with inflammation. BMC Cardiovasc Disord 2021; 21(1): 78.##18. Guay S, Brisson D, Lamarche B, Marceau P, Vohl M, Gaudet D, et al. DNA methylation variations at CETP and LPL gene promoter loci: new molecular biomarkers associated with blood lipid profile variability. Atherosclerosis 2013; 228(2): 413-420.## ##

ارتباط بین سطح CRP سرم در روز بستری با پیوندپذیری و طول مدت بستری در بیماران تحت پیوند اتولوگ سلول های بنیادی خونساز Association between CRP Level on Admission Day and Length of Hospitalization and Engraftment in Patients Undergoing Autologous Hematopoietic Stem Cell Transplantation 1 1  سابقه و هدف: در مطالعات مختلفی نقش پروتئین واکنشی c (CRP) طی روزهای مختلفی از پیوند و در فرآیندهای التهابی و پیامدهای بالینی پس از پیوند سلول بنیادی مورد بررسی قرار گرفته است. در این مطالعه ما به بررسی ارتباط میزان CRP روز بستری، با اولین پیامد پس از پیوند، پیوندپذیری و همچنین طول مدت بستری در بیماران تحت پیوند اتولوگ سلول‌های بنیادی خونساز پرداختیم. مواد و روش‌ها: در این مطالعه گذشته‌نگر طی سال‌های 1399-1393 استخراج داده‌ها شامل اطلاعات دموگرافیک بیماران، سطح CRP بدو ورود، شمارش گلبول‌های سفید و پلاکت برای محاسبه روز پیوندپذیری و محاسبه مدت زمان بستری صورت گرفت. جهت آنالیز داده‌ها، مدل مخاطرات متناسب کاکس، بررسی نمودار Score process، آزمون Kolmogorov-type supremum و مدل رگرسیون خطی انجام شد. یافته‌ها: داده‌های حاصل از این مطالعه، رابطه معنی‌داری بین سطح CRP روز اول بستری و روز پیوندپذیری و همچنین طول مدت بستری نشان نداد. استنتاج: بررسی‌های آتی شامل در نظر گرفتن روند تغییرات CRP، سطح CRP در کنار سایر فاکتورهای التهابی در روزهای شیمی درمانی مهیاسازی و یا روز تزریق سلول‌های بنیادی، ممکن است اطلاعات سودمندتری فراهم آورد. 2  Background and purpose: Several studies investigated the role of C-reactive protein (CRP) during transplantation and inflammation, and clinical outcomes after stem cell transplantation. In this study, we examined the relationship between the earliest CRP level on admission day, and the first outcome after transplantation, myeloid and platelet engraftment, and the length of hospitalization in patients with Autologous hematopoietic stem cell transplantation (Auto-HSCT). Materials and methods: In this retrospective study, using clinical records from 2014-2020, information including patients’ demographic characteristics, CRP levels on admission day, white blood cell, and platelet counts were investigated. Engraftment day and duration of hospitalization were also recorded. To analyze the data, Cox regression, score process plot, Kolmogorov-type supremum test, and linear regression were performed. Results: Results did not show a significant relationship between CRP level on first day of hospitalization, the day of myeloid and platelet engraftment, and duration of hospitalization (P values= 0.91, 0.68, 0.39 respectively). Conclusion: Future studies, assessing changes in CRP levels, along with the impact of other inflammatory factors during conditioning chemotherapy or the day of stem cell injection, might improve our understanding of lymphoma and multiple myeloma treatment and management. 162 168 2020/10/262021/01/52021/07/42020/12/272021/02/122020/12/72021/01/202020/11/192020/11/302021/03/262021/02/222020/10/42021/06/262020/06/302019/11/262020/12/14 1399/9/24 2021/05/302021/07/202021/08/82021/05/302021/05/292021/05/52021/05/232021/07/142021/07/142021/07/52021/07/182021/05/302021/07/112020/09/12021/05/252021/05/23 1400/3/2 فرزانه توکلی Farzaneh Tavakoli کار شناسی ارشد خون شناسی و بانک خون، مرکزتحقیقات سلول های بنیادی خونساز، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران ایران farzanehtavakoli1990@yahoo.com الهام روشندل Elham Roshandel دکترای خون شناسی و بانک خون، مرکزتحقیقات سلول های بنیادی خونساز، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران ایران elham.roshandel@gmail.com حسین بنکچی Hossein Bonakchi کارشناسی ارشد آمار زیستی، مرکزتحقیقات سلول های بنیادی خونساز، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران ایران hb_1365@yahoo.com عباس حاجی فتحعلی Abbas Hajifathali استاد، مرکزتحقیقات سلول های بنیادی خونساز، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران ایران hajifathali@yahoo.com سایه پرخیده Sayeh Parkhideh استادیار، مرکزتحقیقات سلول های بنیادی خونساز، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران ایران s.parkhideh@sbmu.ac.ir Autologous stem cell transplantation C reactive protein engraftment hospitalization پیوند سلول‌های بنیادی اتولوگ پروتئین واکنشی c پیوندپذیری طول مدت بستری 1. Hübel K, de la Rubia J, Azar N, Corradini P. Current status of haematopoietic autologous stem cell transplantation in lymphoid malignancies: a European perspective. Eur J Haematol 2015; 94(1): 12-22.##2. Kahng J, Yahng S-A, Lee JW, Kim Y, Kim M, Oh E-J, et al. Novel markers of early neutrophilic and monocytic engraftment after hematopoietic stem cell transplantation. Ann Lab Med 2014; 34(2): 92-97.##3. Sato M, Nakasone H, Oshima K, Ishihara Y, Wada H, Sakamoto K, et al. Prediction of transplant-related complications by C-reactive protein levels before hematopoietic SCT. Bone Marrow Transplantation 2013; 48(5): 698-702.##4. Qiao J, Wu J, Li Y, Xia Y, Chu P, Qi K, etal. Blockage of caspase-1 activation ameliorates bone marrow inflammation in mice after hematopoietic stem cell transplantation. Clin Immunol 2016; 162: 84-90.##5. Wang XS, Shi Q, Shah ND, Heijnen CJ, Cohen EN, Reuben JM, et al. Inflammatory markers and development of symptom burden in patients with multiple myeloma during autologous stem cell transplantation. Clin Cancer Res 2014; 20(5): 1366-1374.##6. ahng SA, Lee JW, Kim Y, Kim M, Oh EJ, Park YJ, et al. New proposed guidelines for early identification of successful myeloid and erythroid engraftment in hematopoietic stem cell transplantation. J Clin Lab Anal 2014; 28(6): 469-477.##7. husch M, Pihusch R, Fraunberger P, Pihusch V, Andreesen R, Kolb HJ, et al. Evaluation of C-reactive protein, interleukin‐6, and procalcitonin levels in allogeneic hematopoietic stem cell recipients. European Journal of Haematology 2006; 76(2): 93-101.##8. Lu YX, Yu XC, Zhu MY. Comparison of the diagnostic value of procalcitonin and C-reactive protein after hematopoietic stem cell transplantation: a systematic review and meta-analysis. Transpl Infect Dis 2013; 15(3): 290-299.##9. yu J, Lee SR, Park SG, Kang S, Kim H-J, Park BC. Change in serum proteome during allogeneic hematopoietic stem cell transplantation and clinical significance of serum C-reactive protein and haptoglobin. Experimental & Molecular Medicine 2010; 42(9): 651-661.##10. Remberger M, Mattsson J. C-reactive protein levels before reduced-intensity conditioning predict outcome after allogeneic stem cell transplantation. Int J Hematol 2010; 92(1): 161-167. ##11. Harada K, Sekiya N, Konishi T, Nagata A, Yamada Y, Takezaki T, et al. Predictive implications of albumin and C-reactive protein for progression to pneumonia and poor prognosis in Stenotrophomonas maltophilia bacteremia following allogeneic hematopoietic stem cell transplantation. BMC Infect Dis 2017; 17(1): 638. ##12. McNeer JL, Kletzel M, Rademaker A, Alford K, O'Day K, Schaefer C, et al. Early elevation of C-reactive protein correlates with severe infection and nonrelapse mortality in children undergoing allogeneic stem cell transplantation. Biol Blood Marrow Transplant 2010; 16(3): 350-357. ##13. Min C, Kim S, Eom K, Kim Y, Kim H, Lee S, et al. Patterns of C-reactive protein release following allogeneic stem cell transplantation are correlated with leukemic relapse. Bone Marrow Transplant 2006; 37(5): 493-498. ##14. Kollu V, Mott SL, Khan R, Farooq U, Jethava Y, Dilek I, et al. C-Reactive Protein Monitoring Predicts Neutropenic Fever Following Autologous Hematopoietic Stem Cell Transplantation for Multiple Myeloma. Cureus 2018; 10(7): e2945. ##15. ichel C, Teschner D, Wagner E, Theobald M, Radsak MP. Diagnostic value of sTREM-1, IL-8, PCT, and CRP in febrile neutropenia after autologous stem cell transplantation. Ann Hematol 2017; 6(12): 2095-2101. ##16. akraborty R, Muchtar E, Kumar SK, Buadi F, Dingli D, Dispenzieri A, et al. Elevated pre-transplant C-reactive protein identifies a high-risk subgroup in multiple myeloma patients undergoing delayed autologous stem cell transplantation. Bone marrow Transplant 2018; 53(2): 155-161. ##17. Ariizumi H, Saito B, Uto Y, Hattori N, Nakashima H, Yanagisawa K, et al. Predictive role of levels of soluble interleukin-2 receptor and C-reactive protein in selecting autologous PBSC transplantation for lymphoma. Bone Marrow Transplantation 2015; 50(2): 301-303. ##18. Witte HM, Bonorden B, Riecke A, Biersack H, Steinestel K, Merz H, et al. The Glasgow Prognostic Score at Diagnosis Is a Predictor of Clinical Outcome in Patients with Multiple Myeloma Undergoing Autologous Haematopoietic Stem Cell Transplantation. Cancers 2020; 12(4): 921. ##19. Pavlů J, Auner HW, Ellis S, Szydlo RM, Giles C, Contento A, et al. LACE‐conditioned autologous stem cell transplantation for relapsed or refractory diffuse large B‐cell lymphoma: treatment outcome and risk factor analysis from a single centre. Hematol Oncol 2011; 29(2): 75-80.##20. Spoerl S, Hendlmeier C, Hapfelmeier A, Wildgruber M, Schmid RM, Peschel C, et al. Characteristics and outcome of patients presenting to the emergency department after autologous/allogeneic stem cell transplantation. Eur J Emerg Med 2017; 24(6): 435-442.##21. Artz AS, Wickrema A, Dinner S, Godley LA, Kocherginsky M, Odenike O, et al. Pre-treatment C-reactive protein (CRP) is a predictor for allogeneic hematopoietic cell transplantation outcomes. Biol Blood Marrow Transplant 2008; 14(11): 1209-1216.## ##

بررسی مقایسه ای ارزش تشخیصی hs-CRP با معیارهای ABCD2 در پیش بینی بروز آتی حوادث حاد عروق مغزی در طی فالوآپ در بیماران TIA A Comparative Study of hs-CRP Diagnostic Value and ABCD2 Criteria in Predicting the Future Incidence of Acute Cerebrovascular Events during Follow-up in TIA Patients 1 1  سابقه و هدف: سکته مغزی شایع‌ترین و در عین حال مرگ آورترین و پر عارضه‌ترین بیماری مغز و اعصاب محسوب می‌گردد. هدف از انجام این مطالعه، مقایسه hs-CRP با معیارهای ABCD2 در پیش‌بینی بروز آتی حوادث حاد عروق مغزی در طی فالوآپ در بیماران TIA می‌باشد. مواد و روش‌ها: این مطالعه از نوع کوهورت بوده که در بیمارانTIA  در طی 24 ساعت اول بروز علایم بررسی شد. از افراد مورد بررسی پس از اخذ نمونه خون و اطلاعات دموگرافیک، hs-CRP آن‌ها اندازه‌گیری شد. سابقه هایپرتنشن، وجود اترواسکلروز و نمره امتیازدهی ABCD2 نیز ثبت شد. یافته‌ها: 135 بیمار مورد مطالعه 69 نفر (11/51 درصد) مرد و 66 نفر (88/48 درصد) زن بودند. در طی سه ماه، 8 نفر دچار سکته گردیدند. در بررسی ارتباط سطح hs-CRP با بروز سکته رابطه معنی‌داری دیده نشد (303/0P=). اما نمره ABCD2 بالاتر از کات آف 5/1 با حساسیت 5/87 درصد و اختصاصیت 9/81 به‌صورت معنی‌داری قادر به پیش‌بینی وقوع سکته بود (011/0P=). فشار خون سیستولی و نمره ABCD2، به‌ترتیب با OR برابر 04/1 و 43/2 قادر به پیش‌بینی وقوع سکته بودند (05/0< P). اما رابطه معنی‌داری بین سن بالاتر از 60 سال و بروز اختلال در تکلم با سطح hs-CRP وجود داشت (05/0< P). استنتاج: سطح CRP ارتباط معنی‌داری با بروز یا عدم بروز سکته طی سه ماه آینده پس از TIA نداشت و نمره ABCD2 کارایی بهتری در این زمینه داشت. 2 Background and purpose: Stroke is the most common and the most deadly neurological disease that is accompanied with many complications. The aim of this study was to compare the diagnostic value of hs-CRP and ABCD2 criteria in predicting the future incidence of acute cerebrovascular events during follow-up in patients with transient ischemic attack (TIA). Materials and methods: This cohort study was performed in TIA patients during the first 24 hours of onset of symptoms. Blood samples were taken and demographic information was obtained, then hs-CRP was measured in all patients. History of hypertension, atherosclerosis, and ABCD2 scores were also recorded. Results: The patients (n= 135) included 69 (51.11%) male and 66 (48.88%) female cases. Eight subjects had a stroke within three months. There was no significant relationship between hs-CRP level and stroke incidence (P= 0.303), but ABCD2 cut-off scores of >1.5 had the most sensitivity (87.5%) and specificity (81.9) that could significantly predict the occurrence of stroke (P= 0.011). Systolic blood pressure (OR=1.04) and ABCD2 score (OR=2.43) could predict the occurrence of stroke (P <0.05). Findings showed a significant relationship between hs-CRP level and age (over 60 years) and the incidence of slurred speech (P <0.05). Conclusion: CRP level was not significantly associated with the incidence or absence of stroke in three months after TIA, but ABCD2 score was found to be more accurate in this regard.  169 173 2020/10/262021/01/52021/07/42020/12/272021/02/122020/12/72021/01/202020/11/192020/11/302021/03/262021/02/222020/10/42021/06/262020/06/302019/11/262020/12/142020/11/29 1399/9/9 2021/05/302021/07/202021/08/82021/05/302021/05/292021/05/52021/05/232021/07/142021/07/142021/07/52021/07/182021/05/302021/07/112020/09/12021/05/252021/05/232021/03/13 1399/12/23 آزاده شیرین زاده Azadeh Shirinzadeh رزیدنت، گروه طب اورژانس، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران ایران paeeze.7sh@gmail.com رضا حبیب زاده Reza Habibzadeh استادیار، گروه طب اورژانس، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران ایران habibzadehr@mums.ac.ir فرناز زاهدی اول Farnaz Zahedi Avval دانشیار، گروه بیوشیمی، دانشکده پزشکی مرکز تحقیقات سندرم متابولیک، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران ایران zahediaf@mums.ac.ir مرتضی طالبی دولوئی Morteza Talebi Doluee دانشیار، گروه طب اورژانس، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران ایران talebidm@mums.ac.ir مرتضی سعیدی Morteza Saeidi دانشیار، گروه بیماری‌های مغز و اعصاب، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران ایران saeidim@mums.ac.ir نگار مروت دار Negar Morovatdar استادیار، گروه پزشکی اجتماعی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران ایران morovatdarn@mums.ac.ir مهدی فروغیان Mahdi Foroughian استادیار، گروه طب اورژانس، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران ایران foroughianmh@mums.ac.ir نوید کلانی Navid Kalani کارشناسی ارشد مدیریت خدمات بهداشتی درمانی، مرکز تحقیقات مولفه های اجتماعی نظام سلامت، دانشگاه علوم پزشکی جهرم، جهرم، ایران ایران navidkalani@ymail.com CRP TIA acute stroke transient stroke CRP TIA سکته حاد مغزی سکته گذرای مغزی 1. Wilson D, Charidimou A, Ambler G, Fox ZV, Gregoire S, Rayson P, et al. Recurrent stroke risk and cerebral microbleed burden in ischemic stroke and TIA: a meta-analysis. Neurology 2016; 87(14): 1501-1510.##2. Sacco R, Kasner S, Broderick J, Caplan L, Connors J, Culebras A, et al. An updated definition of stroke for the 21st century: a statement for healthcare professionals from the American Heart Association/American Stroke Association. Stroke 2013; 44(7): 2064-2089.##3. Johnston SC, Gress DR, Browner WS, Sidney S. Short-term prognosis after emergency department diagnosis of TIA. JAMA 2000; 284(22): 2901-2906.##4. Kernan WN, Viscoli CM, Brass LM, Makuch RW, Sarrel PM, Roberts RS, et al. The stroke prognosis instrument II (SPI-II): a clinical prediction instrument for patients with transient ischemia and nondisabling ischemic stroke. Stroke 2000; 31(2): 456-462.##5. Redgrave JN, Coutts SB, Schulz UG, Briley D, Rothwell PM. Systematic review of associations between the presence of acute ischemic lesions on diffusion-weighted imaging and clinical predictors of early stroke risk after transient ischemic attack. Stroke 2007; 38(5): 1482-1488.##6. Douglas VC, Johnston CM, Elkins J, Sidney S, Gress DR, Johnston SC. Head computed tomography findings predict short-term stroke risk after transient ischemic attack. Stroke 2003; 34(12): 2894-2898.##7. Xue Y, Lei Y, Liu F, Muyang LI, Liu J. Association between serum biochemical parameters and transient ischemic attack. Chinese Journal of Geriatric Heart Brain and Vessel Diseases 2018; 20(3): 275-277.##8. Irimie CA,Vârciu M, Irimie M, Ifteni PI, Minea DI. C-Reactive Protein and T3: New Prognostic Factors in Acute Ischemic Stroke. J Stroke Cerebrovasc Dis 2018; 27(10): 2731-2737.##9. Rana DS, Anand I, Batra A, Sethi PK, Bhargava S. Serum levels of high-sensitivity C-reactive protein in acute ischemic stroke and its subtypes: a prospective case-control study. Asia Pac J Clin Trials Nerv Syst Dis 2018, 3: 128.##10. Bolvardi E, Shayesteh Bilandi V, Habibzadeh S R, Morovatdar N, Zemorshidi F, Kalani N et al . Predictive Factors for ICU Admission in Patients with Spontaneous, Nontraumatic Intracerebral Hemorrhage. J Mazandaran Univ Med Sci 2021; 30(192): 68-76 (Persian).## ##

بررسی الگوی توارثی و غیر توارثی انواع ناشنوایی در استان گلستان Hereditary and Non-hereditary Pattern of Deafness in Golestan Province, Iran 1 1 سابقه و هدف: ناشنوایی یک اختلال رایج حسی می‌باشد. مطالعات نشان داده‌اند ناشنوایی در 50 درصد موارد علل ژنتیکی (وراثتی) و در 50 درصد باقیمانده غیر وراثتی، علل محیطی و ناشناخته دارد. هدف از این مطالعه، بررسی ﻧﻘﺶ ازدواج ﺧﻮﻳﺸﺎوﻧﺪی و رابطه بین نوع و الگوی توارثی ناشنوایی در خانواده‌‌های دارای بیش از یک بیمار ناشنوا در استان گلستان است. مواد و روش‌ها: 165 ﺧﺎﻧﻮاده ﻧﺎﺷﻨﻮا ﻛﻪ ﭘﺮوﻧﺪه آن‌ها در اداره ﻛﻞ ﺑﻬﺰﻳﺴﺘﻰ اﺳﺘﺎن ﮔﻠﺴﺘﺎن ﻣﻮﺟﻮد ﺑﻮد طی سال­های 1398-1399 ﺑﻪ‌ﺻﻮرت ﺗﺼﺎدﻓﻰ اﻧﺘﺨﺎب ﺷﺪﻧﺪ. ﻃﻰ ﻣﺼﺎﺣﺒﻪ ﭼﻬﺮه ﺑﻪ ﭼﻬﺮه ﺑﺎ واﻟﺪﻳﻦ، ﭘﺮﺳﺸﻨﺎﻣﻪ ﺣﺎوی اﻃﻼﻋﺎت ﺗﻜﻤﻴﻠﻰ از ﻗﺒﻴـﻞ ﺗﻌـﺪاد اﻓـﺮاد ﺑﻴﻤـﺎر و ﻣﻴـﺰان ﻧﺎﺷـﻨﻮاﻳﻰ ﺟﻤﻊآوری ﮔﺮدﻳﺪ. داده‌ﻫﺎ ﺗﻮﺳﻂ ﻧﺮم‌اﻓﺰار SPSS آﻧﺎﻟﻴﺰ ﺷﺪﻧﺪ. یافته‌ها: میانگین سنی افراد مورد مطالعه، 71/9 ± 67/27 سال بود. 1/42 درصد و 9/57 درصد ناشنوایان به‌ترتیب زن و مرد بودند. در 85 درصد موارد، عامل ژنتیکی و 15 درصد موارد عامل اکتسابی از علل ناشنوایی شناخته شد که از میان علل ژنتیکی الگوی توارث 9/90 درصد جمعیت از نوع اتوزومی مغلوب و 1/9 درصد موارد از نوع اتوزوم غالب بود. علاوه بر این، 70 درصد ازدواج ﺧﻮﻳﺸﺎوﻧﺪی داﺷﺘﻨﺪ ﻛﻪ در 80 درصد موارد، ﻧﺴﺒﺖ ﻓﺎﻣﻴﻠﻰ از ﻧﻮع درﺟﻪ ١ ﺑﻮد. استنتاج: عامل ژنتیکی با الگوی توارث اتوزوم مغلوب، شایع‌ترین عامل ناشنوایی است. آﮔﺎﻫﻰ زوجﻫﺎ از ﭘﻴﺎﻣﺪﻫﺎی ازدواج ﺧﻮﻳﺸﺎوﻧﺪی و اﻧﺠﺎم ﻣﺸﺎوره‌ﻫﺎی ژﻧﺘﻴﻜﻰ در این زمینه، ﺿﺮوری به نظر می‌رسد. 2 Background and purpose: Hearing impairment as a heterogeneous disorder is the most common sensory defect. Genetic (hereditary) hearing loss involves 50% of total cases and the remaining 50% are non-hereditary cases caused by unknown causes. This study aimed to investigate the role of consanguineous marriage and the relationship between the type of deafness and the hereditary pattern in families with more than one deaf patient in Golestan province, Iran. Materials and methods: The study population included 165 families with deaf members whose files were available in the General Welfare Department of Golestan Province. They were randomly selected during 2018-2019. Data, including number of family members with hearing loss and severity of the condition were collected by face-to-face interviews with parents. Data analysis was done in SPSS. Results: The mean age of the subjects was 27.67±9.71. Female and male cases included 42.1% and 57.9%, respectively. In 85% of the cases, genetic factor and in 15% acquired factors were responsible for hearing loss. Among the genetic causes, 90.9% of the population were autosomal recessive and 9.1% were autosomal dominant. Moreover, 70% of families had consanguineous marriage and first-degree family relationship was seen in 92 families (80%). Conclusion: Genetic factor with the autosomal recessive inheritance pattern was the most common cause of hearing loss in the population studied. Increasing awareness about the consequences of consanguineous marriage and genetic counseling are indispensable in decreasing the rate of this condition. 174 178 2020/10/262021/01/52021/07/42020/12/272021/02/122020/12/72021/01/202020/11/192020/11/302021/03/262021/02/222020/10/42021/06/262020/06/302019/11/262020/12/142020/11/292021/01/18 1399/10/29 2021/05/302021/07/202021/08/82021/05/302021/05/292021/05/52021/05/232021/07/142021/07/142021/07/52021/07/182021/05/302021/07/112020/09/12021/05/252021/05/232021/03/132021/08/8 1400/5/17 مرتضی اولادنبی Morteza Oladnabi استادیار، مرکز تحقیقات ناهنجاری های مادرزادی، دانشکده فناوری های نوین علوم پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی گلستان، گرگان، ایران ایران oladnabidozin@gmail.com الهام هاشمی نسب گرجی Elham Hasheminasabgorji کارشناسی ارشد سلولی و مولکولی، مرکز تحقیقات بیولوژی سلولی و مولکولی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران elham.hasheminasabgorji@gmail.com مهدی محمدی Mahdi Mohammadi پزشکی عمومی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران mahdi.mohammadi201473@gmail.com سهند لطفی Sahand Lotfi پزشکی عمومی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران sahand.lotfi1994@gmail.com جواد حمله ور Javad Hamlevar پزشکی عمومی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران javadhr94@gmail.com فرزاد دست آویز Farzad Dastaviz کارشناسی ارشد ژنتیک انسانی، کمیته تحقیقات دانشجویی دانشگاه علوم پزشکی گلستان ،گرگان ، ایران ایران farzaddastaviz1372@gmail.com ابوذر باقری Abouzar Bagheri استادیار، دانشکده پزشکی، مرکز تحقیقات بیولوژی سلولی و مولکولی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران a.bagherimg@gmail.com Syndromic deafness nonsyndromic deafness consanguineous marriage hereditary pattern ناشنوایی سندرومی ناشنوایی غیر سندرومی ازدواج فامیلی الگوی توارثی 1. Finsterer J, Fellinger J. Nuclear and mitochondrial genes mutated in nonsyndromic impaired hearing. International Journal of Pediatric Otorhinolaryngology 2005; 69(5): 621-647.##2. Wilson J. Deafness in developing countries: approaches to a global program of prevention. Arch Otolaryngol 1985; 111(1): 2-9.##3. Morton CC, Nance WE. Newborn hearing screening—a silent revolution. N Engl Med 2006; 354(20): 2151-2164.##4. Nance WE. The genetics of deafness. Mental Retardation and Developmental Disabilities Research Reviews 2003; 9(2): 109-119.##5. Frei K, Szuhai K, Lucas T, Weipoltshammer K, Schöfer C, Ramsebner R, et al. Connexin 26 mutations in cases of sensorineural deafness in eastern Austria. European Journal of Human Genetics 2002; 10(7): 427-432.##6. Shahin H, Walsh T, Sobe T, Lynch E, King MC, Avraham KB, et al. Genetics of congenital deafness in the Palestinian population: multiple connexiná26 alleles with shared origins in the Middle East. Human Genetics 2002; 110(3): 284-289.##7. Lefebvre PP, VanDeWater TR. Connexins, hearing and deafness: clinical aspects of mutations in the connexin 26 gene. Brain Research Reviews 2000; 32(1): 159-162.##8. Hashemzadeh CM, Dowlati M, Farhoud D, Hoghooghi RL, Sasanfar R, Hoseinipour A, et al. Two novel mutations and predominant 35delG mutation in the Connexin 26 Gene (GJB2) in Iranian populations. Iranian Journal of Public Health 2004; 33(2): 14-19 (Persian).##9. Tabatabaiefar MA, Alasti F, Zohour MM, Shariati L, Farrokhi E, Farhud D, et al. Genetic linkage analysis of 15 DFNB loci in a group of Iranian families with autosomal recessive hearing loss. Iranian Journal of Public Health 2011; 40(2): 34-48 (Persian).##10. Asaadi Tehrani G, Ebrahimkhani S. Evaluation of the GJB2 and GJB6 Polymorphisms with Autosomal Recessive Nonsyndromic Hearing Loss in Iranian Population. Iranian Journal of Otorhinolaryngology 2021; 79-86 (Persian).##11. Dianatpour M, Smith E, Hashemi SB, Farazifard MA, Nezafat N, Razban V, et al. Identification of homozygous mutations for hearing loss. Gene 2021; 778: 145464.##12. Tabchi B, Rassi B, Akl E, Fares G. Epidemiology of profound neurosensory deafness in Lebanese children. J Med Liban 2000; 48(5): 294-297.##13. Nemati S, Asadi MM. Prevalence of Cousin Marriage among Parents of Intellectually Disabled and Normal Children and Its Association with Intellectual Disability. Middle Eastern Journal of Disability Studies 2015; 5: 1-5 (Persian).##14. Pour Jafari h, Hashemzadeh Chaleshtori m. Pedigree patterns of families having at least one member with sensorineural deafness in Hamadan. J Shahrekord Uuniv Med Sci 2004; 5(4): 1-4 (Persian).##15. Sadeghi A, San'ati MH, Alasti F, Hashemzadeh- Chaleshtari M. Accessing Genetic and Environmental Factors of Hearing Loss in 354 Families in Gom and Markazi Provinces. Archives of Rehabilitation 2005; 6(2): 7-11 (Persian).## ##

اپیدمیولوژی سیتومگالوویروس در بیماران تحت همودیالیز Epidemiology of Cytomegalovirus among Patients Undergoing Hemodialysis in Sari, Iran 2017-2018 1 1 سابقه و هدف: یکی از مهم‌ترین عوامل بیماریزا در بیماران مبتلا به نقص ایمنی، افرادی که نیاز به انتقال منظم خون دارند و بیماران نارسایی کلیوی تحت همودیالیز، سیتومگالوویروس(CMV) است. هدف از این مطالعه تعیین اپیدمیولوژی سیتومگالوویروس در بیماران همودیالیزی در شهر ساری بود. مواد و روش‌ها: مطالعه مقطعی حاضر طی سال‌های 97-1396 و بر روی 180 بیمار همودیالیزی در دو مرکز مرجع شهر ساری انجام شد، روش نمونه‌گیری‌، سرشماری بود. بیماران از نظر مشخصات اجتماعی، تاریخچه و مدت زمان انتقال خون، طول مدت و فراوانی همودیالیز در هفته درنظر گرفته شدند. از تمامی بیماران، نمونه خون جمع‌آوری شد و پس از سانتریفیوژ، نمونه‌های سرمی با روش ایمونوسوربنت متصل به آنزیم (ELISA)، از نظر ایمونوگلوبولین  Gاختصاصی CMV (CMV-IgG) آزمایش شدند. از آزمون‌های Kolmogorov-Smirnov، Mann-Whitney و Kruskal-Wallis و آنالیز توصیفی شامل محاسبه فراوانی داده‌های کیفی و میانه به همراه چارک 75-25 برای داده‌های کمی استفاده شد. یافته‌ها: از مجموع 180 بیمار، 93 نفر (7/51 درصد) مونث و 87 نفر (3/48 درصد) مذکر بودند و میانگین سنی آن‌ها 5/61 سال (4/14 ±) بود. تمام بیماران(100 درصد) از نظر CMV-IgG مثبت بودند. طی این مطالعه ارتباطی بین تیتر آنتی‌بادی و جنس، سن، دوره دیالیز، مدت زمان دیالیز، تعداد دیالیز در هفته، انتقال خون، پیوند کلیه، عفونت HBV و HCV یافت نشد(05/0 P->). استنتاج: یافته های مطالعه فراوانی بالایی را برای CMV-IgG مثبت در بیماران همودیالیزی نشان داد (100 درصد). با توجه به پتانسیل پیشرفت عفونت CMV در بیماران مبتلا به نقص ایمنی (به‌ویژه در افراد تحت همودیالیز)، برای جلوگیری از عواقب نامطلوب باید برنامه‌های غربالگری انجام شود. 2 Background and purpose: Cytomegalovirus (CMV) is one of the most important pathogens in immunocompromised patients, those who need regular blood transfusion, and renal failure patients undergoing hemodialysis. The aim of this investigation was to study the epidemiology of cytomegalovirus in hemodialysis patients in Sari, Iran. Materials and methods: This cross-sectional study was performed in 180 hemodialysis patients attending two referral centers in Sari, 2017-2018. To include the patients we considered sociodemographic characteristics, blood transfusion history and period, and duration and frequency/week of hemodialysis. Blood samples were collected from all patients and after centrifuge, serum samples were examined for CMV-specific immunoglobulin G (IgG) using enzyme-linked immunosorbent assay (ELISA). Statistical tests including Kolmogorov-Smirnov, Mann-Whitney, and Kruskal-Wallis, and descriptive analysis including proportion for qualitative data and median (quartile range 25-75) for quantitative data were used. Results: The participants were 180 patients, including 93 (51.7%) females and 87 (48.3%) males (mean age: 61.5±14.4). All patients (100%) were positive for anti-CMV IgG antibody. There were no significant relationships between antibody titer and sex, age, dialysis period, dialysis duration, dialysis frequency per week, transfusion, transplantation, or HBV and HCV status (P >0.05). Conclusion: Our findings showed high frequency of CMV-IgG positive in hemodialysis patients. Due to the possibility of CMV infection progression in immunocompromised patients, especially those who undergo hemodialysis, screening programs should be performed to prevent adverse consequences.   179 185 2020/10/262021/01/52021/07/42020/12/272021/02/122020/12/72021/01/202020/11/192020/11/302021/03/262021/02/222020/10/42021/06/262020/06/302019/11/262020/12/142020/11/292021/01/182020/09/30 1399/7/9 2021/05/302021/07/202021/08/82021/05/302021/05/292021/05/52021/05/232021/07/142021/07/142021/07/52021/07/182021/05/302021/07/112020/09/12021/05/252021/05/232021/03/132021/08/82021/07/3 1400/4/12 صدیقه آقاجانیان Sedigheh Aghajanian دانشجوی کارشناسی علوم آزمایشگاهی، کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشکده پیراپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران negaraghajanian@gmail.com امیرحسین رنگانی Amirhosein Rangani دانشجوی پزشکی، کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران amirhosseinrangani@gmail.com رضا علیزاده-نوائی Reza Alizadeh-Navaei استادیار، مرکز تحقیقات سرطان دستگاه گوارش، پژوهشکده بیماری های غیر واگیر، علوم دانشگاه پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران Reza_nava@yahoo.com فاطمه اسپهبدی Fatemeh Espahbodi دانشیار، گروه داخلی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران ftespahbodi@yahoo.com حامد جعفرپور Hamed Jafarpour دانشجوی پزشکی، کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران hamed.jafarpour7@gmail.com کیوان حیدری Keyvan Heydari دانشجوی پزشکی، کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران.مرکز تحقیقات سرطان دستگاه گوارش، پژوهشکده بیماری های غیر واگیر، علوم دانشگاه پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران k1heydari96@gmail.com علیرضا صالحی Alireza Salehi دانشجوی پزشکی، کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران Alireza.salehi99@gmail.com محمد زاهدی Mohammad Zahedi دانشجوی کارشناسی علوم آزمایشگاهی، کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشکده پیراپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران Mohammadzhd9435@yahoo.com امیرحسین حسامی Amirhossein Hessami دانشجوی پزشکی، کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران Hessami.amirhossein@gmail.com علیرضا آزاد Alireza Azad استادیار، مرکز تحقیقات قلب و عروق، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، مازندران، ساری، ایران ایران Alirezaazad19888@gmile.com سهیل عزیزی Soheil Azizi استادیار، مرکز تحقیقات قلب و عروق، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، مازندران، ساری، ایران . استادیار، گروه علوم آزمایشگاهی، دانشکده پیراپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، مازندران، ساری، ایران ایران soheil_azizi@yahoo.com CMV cytomegalovirus hemodialysis transfusion renal transplantation سیتومگالوویروس همودیالیز انتقال خون پیوند کلیه 1. Adjei AA, Armah HB, Gbagbo F, Boamah I, Adu-Gyamfi C, Asare I. Seroprevalence of HHV-8, CMV, and EBV among the general population in Ghana, West Africa. BMC Infect Dis 2008; 8(1): 1-8.##2. Landolfo S, Gariglio M, Gribaudo G, Lembo D. The human cytomegalovirus. Pharmacol Ther 2003; 98(3): 269-297.##3. Ljungman P, Boeckh M, Hirsch HH, Josephson F, Lundgren J, Nichols G, et al. Definitions of cytomegalovirus infection and disease in transplant patients for use in clinical trials. Clin Infect Dis 2016; 64(1): 87-91.##4. Zuhair M, Smit GSA, Wallis G, Jabbar F, Smith C, Devleesschauwer B, et al. Estimation of the worldwide seroprevalence of cytomegalovirus: A systematic review and meta- analysis. Rev Med Virol 2019; 29(3): e2034.##5. Shaiegan M, Rasouli M, Zadsar M, Zolfaghari S. Meta-analysis of cytomegalovirus seroprevalence in volunteer blood donors and healthy subjects in Iran from 1992 to 2013. Iran J Basic Med Sci 2015; 18(7): 627-634.##6. Koch S, Solana R, Rosa OD, Pawelec G. Human cytomegalovirus infection and T cell immunosenescence: a mini review. Mech Ageing Dev 2006; 127(6): 538-543.##7. Ziyaeyan M, Sabahi F. Human cytomegalovirus: infections and diagnosis. Iran J Med Sci 2008; 33(3): 127-132.##8. Vilibic-Cavlek T, Kolaric B, Ljubin-Sternak S, Kos M, Kaic B, Mlinaric-Galinovic G. Prevalence and dynamics of cytomegalovirus infection among patients undergoing chronic hemodialysis. Indian J Nephrol 2015; 25(2): 95-98.##9. Abd Alla AAE, Altayeb AA, Alshareef MA, Elboni MS, Ali SE, Abosalif KO, et al. Seroprevalence of cytomegalovirus antibodies among hemodialysis patients in Gezira State, Central Sudan. World J Pharm Res 2015; 4(7): 19-25.##10. Khameneh Z, Sepehrvand N, Aghazadeh T. Cytomegalovirus infection among Iranian kidney graft recipients Transplant Proc 2013; 45(1): 178-181.##11. Manuel K, Ambroise M, Varghese R, Veerapan I, Abraham A, Abraham G. Prevalence of Cytomegalovirus and BK Polyoma Virus Infections in Post-Renal Transplant Patients. Transplantation 2014; 98: 261.##12. Tolkoff-Rubin NE, Rubin RH, Keller EE, Baker GP, Stewart JA, Hirsch MS. Cytomegalovirus infection in dialysis patients and personnel. Ann Intern Med 1978; 89(5): 625-628.##13. Dollard SC, Staras SA, Amin MM, Schmid DS, Cannon MJ. National prevalence estimates for cytomegalovirus IgM and IgG avidity and association between high IgM antibody titer and low IgG avidity. Clin Diagn Lab Immunol 2011; 18(11): 1895-1899.##14. Njeru D, Mwanda W, Kitonyi G, Njagi E. Prevalence of cytomegalovirus antibodies in blood donars at the National Blood Transfusion Centre, Nairobi. East Afr Med J 2009; 86(12Suppl): S58-S61.##15. Souza MA, Passos AM, Treitinger A, Spada C. Seroprevalence of cytomegalovirus antibodies in blood donors in southern, Brazil. Rev Soc Bras Med Trop 2010; 43(4): 359-361.##16. Aminzadeh Z, Yaghmaei F, Gachkar L. Prevalence of cytomegalovirus infection in hemodialysis patients in Labbafinejad Hospital in 2002-2003. Sci J Iran Blood Transfus Organ 2005; 2(3): 31-35.##17. Sepehrvand N, Khameneh ZR, Eslamloo H-RF. Survey the seroprevalence of CMV among hemodialysis patients in Urmia, Iran. Saudi J Kidney Dis Transpl 2010; 21(2): 363-367##18. Tarabadi F, Shayegan M, Babaeie G, Talebian A. Comparison of Anti-CMV (IgG, IgM) Prevelence and Serum p2-MG (Beta-2 Microglobulin) in Heomodialysed Patients and Blood Donors. Tehran Univ Med J 2002; 60(1): 45-51.##19. Pabla L, Watkins E, Doughty H. A study of blood loss from phlebotomy in renal medical inpatients. Transfus Med 2009; 19(6): 309-314.##20. Vilibić-Čavlek T, Kolarić B, Bogdanić M, Tabain I, Beader N. Herpes group viruses: a seroprevalence study in hemodialysis patients. Acta Clin Croat 2017; 56(2): 255-261.##21. Fowotade A, Okonko IO, Agbede OO, Suleiman S. High seropositivity of IgG and IgM antibodies against cytomegalovirus (CMV) among HIV-1 seropositive patients in Ilorin, Nigeria. Afr Health Sci 2015; 15(1): 1-9.##22. Vilibic-Cavlek T, Kolaric B, Beader N, Vrtar I, Tabain I, Mlinaric-Galinovic G. Seroepidemiology of cytomegalovirus infections in Croatia. Wien Klin Wochenschr 2017; 129(3-4): 129-135.##23. Roback JD. CMV and blood transfusions. Rev Med Virol 2002; 12(4): 211-219.## ##

ارتباط بین احساس تنهایی و تجربه سوء رفتار در سالمندان Relationship between Loneliness and Abuse in Elderly People 1 1 سابقه و هدف: یکی از مهم‌ترین چالش‌ها در زمینه مراقبت و حمایت از سالمندان پدیده سوء رفتار در سالمندان می‌باشد. پژوهش حاضر با هدف تعیین ارتباط بین احساس تنهایی و تجربه سوء رفتار در سالمندان مراجعه‌کننده به اورژانس بیمارستان‌های شهرستان آمل در سال 1398 صورت گرفت. مواد و روش‌ها: این پژوهش از نوع توصیفی همبستگی است که روی 220 سالمند 60 سال و بالاتر مراجعه‌کننده به اورژانس بیمارستان‌های شهرستان آمل در سال 1398 و به‌صورت نمونه‌گیری در دسترس انجام شد. ابزار گردآوری داده‌ها شامل پرسشنامه‌های بررسی سوء رفتار خانواده نسبت به سالمندان، احساس تنهایی (SELSA) و اطلاعات جمعیت‌شناختی بود. تجزیه و تحلیل داده‌ها با نرم‌افزار 22SPSS و با استفاده از آزمون‌های آمار توصیفی، ضریب همبستگی اسپیرمن، مدل رگرسیون چندگانه و تحلیل واریانس صورت گرفت. یافته‌ها: میانگین سنی سالمندان 45/5 ±5/66 سال بود و 7/62 درصد از شرکت‌کنندگان زن بودند. 9/50 درصد از سالمندان، حداقل یکی از انواع سوء رفتار را تجربه کرده بودند. بیش‌ترین میزان شیوع سوء رفتار، غفلت عاطفی (1/29 درصد) و کم‌ترین آن مربوط به سوء رفتار جسمی (5/0 درصد) بود. در مطالعه حاضر بین تمام ابعاد سوء رفتار به جز سه بعد سلب اختیار (5/0=P)، سوءرفتار جسمی(1/0P=) و غفلت مالی (1/0=P)، با احساس تنهایی ارتباط معنی‌داری وجود داشت (001/0P=). استنتاج: آموزش و آگاهی سالمندان و مراقبین از پدیده سوء رفتار می‌تواند به کم‌تر شدن سوء رفتار کمک کرده و ارتباط بین مراقب و سالمندان را بهبود ببخشد و در نتیجه موجب کاهش احساس تنهایی در سالمندان شود. 2 Background and purpose: Elder abuse is one of the major challenges in caring and supporting elderly people. Current research aimed to investigate the relationship between loneliness and experiencing abuse in elderly people attending emergency departments in Amol hospitals, Iran 2019. Materials and methods: A descriptive-analytical correlation study was conducted in 220 people aged>60 years selected by convenience sampling. Demographic information of the participants was recorded and Elder abuse questionnaire in the family and the Social and Emotional Loneliness Scale for Adults (SELSA) were used. Data analysis was performed applying descriptive statistics test, Spearman correlation coefficient, multiple regression model and analysis of variance in SPSS V22. Results: The mean age of the elderly was 66.5±5.45 years and 62.7% were female participants. Among the subjects, 50.9% reported at least one type of abuse. Emotional neglect (29.1%) and physical abuse (0.5%) were the most and least frequent types of abuse, respectively. The current study showed significant relationships between all dimensions of abuse and the sense of loneliness (P=0.001) except for authority deprivation (P=0.5) and physical abuse (P=0.1) and financial neglect (P=0.1(. Conclusion: Education and increasing awareness of elderly people and their caregivers can reduce elder abuse and improve their relationship, which will consequently improve the sense of loneliness in elderly people.   186 192 2020/10/262021/01/52021/07/42020/12/272021/02/122020/12/72021/01/202020/11/192020/11/302021/03/262021/02/222020/10/42021/06/262020/06/302019/11/262020/12/142020/11/292021/01/182020/09/302020/12/6 1399/9/16 2021/05/302021/07/202021/08/82021/05/302021/05/292021/05/52021/05/232021/07/142021/07/142021/07/52021/07/182021/05/302021/07/112020/09/12021/05/252021/05/232021/03/132021/08/82021/07/32021/06/22 1400/4/1 سحر قاسمی مرزبال Sahar Ghasemi marzbal دانشجوی کارشناس ارشد سالمندی، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ایران ایران saharghasemi86.86@gmail.com منیژه زکی زاد آبکنار Manizheh Zakizad abkenar استادیار، گروه سلامت جامعه، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ایران ایران zakizadeha@yahoo.com رضاعلی محمدپور Rezaali Mohammadpour استاد، گروه آمار زیستی، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ایران ایران mohammadpour2002@yahoo.com احترام السادات ایلالی Ehteram sadat Ilali دانشیار، گروه پرستاری سالمندان، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ایران ایران Paradis2082000@Yahoo.com elder abuse loneliness emergency ward سوء رفتار سالمندان احساس تنهایی بخش اورژانس 1. Sembiah S, Dasgupta A, Taklikar CS, Paul B, Bandyopadhyay L, Burman J. Elder abuse and its predictors: a sectional cross study in a rural area of West Bengal, eastern part of India. Psychogeriatrics 2020; 20(5): 636-644.##2. Habibi A, Nikpour S, Seyedoshohadaei M, Haghani H. Health promoting behaviors and its related factors in elderly. Iran J Nurs 2006; 19(47): 35-48.##3. érez–Rojo G, Izal M, Montorio I, Penhale B. Risk factors of elder abuse in a community dwelling Spanish sample. Arch Gerontol Geriatr 2009; 49(1): 17-21.##4. Storey JE. Risk factors for elder abuse and neglect: A review of the literature. Aggress Violent Behav 2020; 50: 101339.##5. Karimooi M, Rejeh N, Montazeri A. Health-related quality of life among abused and non-abused elderly people: a comparative study. Payesh 2013; 12(5): 479-488.##6. Ageing WHO, Unit LC, gérontologie UdGCid. A global response to elder abuse and neglect: building primary health care capacity to deal with the problem worldwide: main report. Genève.World Health Organization; 2008.##7. Cooper C, Selwood A, Livingston G. The prevalence of elder abuse and neglect: a systematic review. Age Ageing 2008; 37(2): 151-160.##8. Heravi Karimoei M, Reje N, Foroughan M, Montazeri A. Elderly abuse rates within family among members of senior social clubs in Tehran. Salmand: Iranian Journal of Ageing 2012; 6(4): 37-50.##9. Dyer CB, Pavlik VN, Murphy KP, Hyman DJ. The high prevalence of depression and dementia in elder abuse or neglect. J Am Geriatr Soc 2000; 48(2): 205-208.##10. Dong X, Simon MA, Gorbien M, Percak J, Golden R. Loneliness in older Chinese adults: a risk factor for elder mistreatment. J Am Geriatr Soc 2007; 55(11): 1831-1835.##11. Mohebi L, Heravi-Karimooi M, Zahednezhad S. Comparison of the rates and types of Domestic Elder Abuse and the impact on their quality of life in Dezful. Nova Journal of Medical and Biological Sciences 2015; 4(4): 1-9.##12. Koochaki G, Hojjati H, Sanagoo A. The relationship between loneliness and life satisfaction of the elderly in Gorgan and Gonbad City. J Res Dev Nurs Midw 2012; 9(1): 61-68.##13. Zarghami H, Mahmoudian H. Children s Out-Migration and Loneliness Feeling in Rural Older Parents. Quarterly Journal of Health Psychology 2016; 5(19): 103-122.##14. Hawkley LC, Cacioppo JT. Loneliness matters: a theoretical and empirical review of consequences and mechanisms. Ann Behav Med 2010; 40(2): 218-227.##15. Rosedale M. Loneliness: An exploration of meaning. J Am Psychiatr Nurses Assoc 2009; 13(4): 201-209.##16. Fulmer T, Paveza G, Abraham I, Fairchild S. Elder neglect assessment in the emergency department. J Emerg Nurs 2000; 26(5): 436-443.##17. Rosen T, Bloemen EM, LoFaso VM, Clark S, Flomenbaum NE, Lachs MS. Emergency department presentations for injuries in older adults independently known to be victims of elder abuse. J Emerg Med 2016; 50(3): 518-526.## ##

اصلاحیه :اثربخشی آموزش خود مدیریتی مبتنی بر درمان شناختی رفتاری گروهی بر کیفیت زندگی بزرگسالان مبتلا به سندرم متابولیک: یک کارآزمایی بالینی تصادفی Correction to: Effectiveness of Self-Management Training Based on Group Cognitive Behavioral Therapy on Quality of Life in Adults with Metabolic Syndrome: A Randomized Clinical Trial 1 1 در مقاله فوق که در شماره 197 خرداد 1400 در دوره 31 این نشریه منتشر شده بود، وابستگی سازمانی آقای علی دلشاد نوقابی اصلاح گردید و نام سرکارخانم فاطمه محمدزاده از لیست نویسندگان مقاله حذف گردید. 2 In the article published in volume 31, issue 197, 2021, the affiliation of Ali Delshad Noghabi was published incorrectly, which is now corrected. Also, the name of Fatemeh Mohammadzadeh was removed from the list of authors. 193 194 2020/10/262021/01/52021/07/42020/12/272021/02/122020/12/72021/01/202020/11/192020/11/302021/03/262021/02/222020/10/42021/06/262020/06/302019/11/262020/12/142020/11/292021/01/182020/09/302020/12/62021/08/9 1400/5/18 2021/05/302021/07/202021/08/82021/05/302021/05/292021/05/52021/05/232021/07/142021/07/142021/07/52021/07/182021/05/302021/07/112020/09/12021/05/252021/05/232021/03/132021/08/82021/07/32021/06/222021/08/8 1400/5/17 علی دلشاد نوقابی Ali Delshad Noghabi دانشجوی دکنرای تخصصی روانشناسی سلامت، گروه روانشناسی، واحد تربت جام، دانشگاه آزاد اسلامی، تربت جام، ایران ایران محمد حسین بیاضی Mohammad Hossein Bayazi استادیار، گروه روانشناسی، واحد تربت جام، دانشگاه آزاد اسلامی، تربت جام، ایران ایران bayazi123@gmail.com علیرضا رجایی Alireza Rajaei دانشیار، گروه روانشناسی، واحد تربت جام، دانشگاه آزاد اسلامی، تربت جام، ایران ایران Correction to: Correction to: Correction to: اصلاحیه .اصلاحیه Correction to: Effectiveness of Self-Management Training Based on Group Cognitive Behavioral Therapy on Quality of Life in Adults with Metabolic Syndrome: A Randomized Clinical Trial##Ali Delshad Noghabi1, ##Mohammad Hossein Bayazi2, ##Alireza Rajaei3 ##1 PhD Candidate in Health Psychology, Department of Psychology, Torbat-e Jam Branch, Islamic Azad University, Torbat-e Jam, Iran##2 Assistant Professor, Department of Psychology, Torbat-e Jam Branch, Islamic Azad University, Torbat-e Jam, Iran##3 Associate Professor, Department of Psychology, Torbat-e Jam Branch, Islamic Azad University, Torbat-e Jam, Iran##(Received December 29, 2021 ; Accepted March 14, 2021)##In the article published in volume 31, issue 197, 2021, the affiliation of Ali Delshad Noghabi was published incorrectly, which is now corrected. Also, the name of Fatemeh Mohammadzadeh was removed from the list of authors.## ##