1401 32 214 0 206

بررسی اثرفرمولاسیون لیپوژل حاوی عصاره رامنوس کاتارتیکا (Rhamnus cathartica L.) بر روی زخم در رت های ویستار Evaluating the Effect of Lipogel Formula Containing Extracts of Rhamnus cathartica L. on Wound Healing in Wistar Rats 1 1 سابقه و هدف: زخم عارضه‌ای با شیوع بالا در جامعه می‌باشد و مطالعات مختلفی در زمینه تسـریع رونـد بهبـودی زخم به انجام رسیده است. هدف از این مطالعه بررسی اثر فرمولاسیون لیپوژل حاوی عصاره رامنوس کاتارتیکا (Rhamnus cathartica L.)، یکی از گیاهان بومی ایران، بر بهبود زخم در رت‌های نژاد ویستار بود. مواد و روش‌ها: در این مطالعه تجربی، جهت تهیه فرمولاسیون لیپوژل، فرمولاسیون‌های متفاوتی با نسبت‌های مختلف پارافین، پلی‌اتیلن و عصاره تهیه و برای یافتن بهترین فرمولاسیون آزمایش شد. برای بررسی اثربخشی عصاره در بهبود زخم، تعداد ۲۰ رت به چهار گروه (۵N=) نرمال سالین، پایه لیپوژل، لیپوژل عصاره و اکتیو واتر تقسیم شدند. زخم کامل به مساحت ۲×۲ سانتی‌متردر پشت حیوان ایجاد شد. بررسی ابعاد زخم و مطالعات هیستوپاتولوژی در روزهای ۳، ۵، ۷ و ۱۲ انجام گرفت. یافته‌ها: فرمولاسیون حاوی ۹۵ درصد پارافین و ۵ درصد پلی‌اتیلن به‌دلیل پوشانندگی بهتر پوستی، قوام مناسب و یکنواختی بهتر، به‌عنوان فرمولاسیون نهایی لیپوژل انتخاب شد. محتوای تام فنولی و فلاونوئیدی گیاه رامنوس کاتارتیکا به ترتیب برابر با 4/5 و mg/g 23/415 شد. نتایج مطالعات درون‌تنی نشان داد که ابعاد زخم در گروه عصاره نسبت به بقیه گروه‌ها تفاوت معنی‌دار آماری دارد(p0/05≤) و گیاه رامنوس کاتارتیکا قدرت خوبی در بهبود زخم داشت. هم‌چنین نتایج هیستوپاتولوژی گواه بر این بود که این گیاه در مواردی همچون رسوب کلاژن، نورگ‌زایی، بلوغ فیبروبلاست و تشکیل اپیدرم نسبت به سایر گروه‌ها اثر بهتری داشت(p0/05≤). استنتاج: بر اساس یافته‌های مطالعه حاضر، لیپوژل حاوی عصاره رامنوس کاتارتیکا در بهبود زخم با ضخامت کامل موثر است.   2 Background and purpose: Wound is a complication that is highly prevalent. The aim of this study was to investigate the effect of a lipogel formulation containing Rhamnus cathartica L., a native Iranian plant, on wound healing in Wistar rats. Materials and methods: In this experimental study, to find the best lipogel formula, several formulations with different ratios of paraffin, polyethylene and extract were examined. Twenty rats were divided into four groups (n=5), including normal saline, lipogel base, extract lipogel, and active water. Full-thickness wound of 2*2 cm was induced in the ​​ dorsal area. Wound size evaluation and histopathological study were done at days 3, 5, 7, and 12. Results: The formulation containing 95% paraffin and 5% polyethylene was selected due to better skin coverage, good consistency, and better uniformity. Total phenolic content and total flavonoid content of R. cathartica were 4.5 mg/g and 23.415mg/g, respectively. In vivo results indicated significant differences in wound size between the treatment group and other groups (P≤0.05). Histopathology studies showed that the R. cathartica extract had a better effect on collagen deposition, necrosis, fibroblast maturation, and epidermis formation compared with other groups (P≤0.05). Conclusion: This study showed that lipogel containing the R. cathartica extract was effective in full-thickness wound healing. 1 10 2021/12/2 1400/9/11 2022/09/3 1401/6/12 شکیبا عطاییان Shakiba Ataeian دانشجوی داروسازی، دانشکده داروسازی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران shakiba1996atn@gmail.com محمد ازادبخت Mohammad Azadbakht استاد، گروه فارماکوگنوزی، دانشکده داروسازی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران azadbakht110@gmail.com حسین عسگری راد Hossein Asgari rad استاد گروه فارماسیوتیکس، دانشکده داروسازی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران dr_asgarirad@yahoo.com فرشته طالب پور Fereshteh Talebpuor استاد، گروه تشریح، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران ftaleb2001@yahoo.co.uk فاطمه اکبری Fatemeh Akbari دانشجوی دکترای فارماکوگنوزی، دانشکده داروسازی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران akbariftm@yahoo.com شروین امیرخانلو shervin Amirkhanloo دانشجوی دکترای فارماسیوتیکس، دانشکده داروسازی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران shervin.amirkhanloo@gmail.com wound healing traditional Iranian medicine herbal medicine lipogel Rhamnus cathartica Wistar rats بهبود زخم طب سنتی ایرانی گیاهان دارویی لیپوژل رامنوس کاتاریکا رت‌های ویستار 1. Lordani TVA, de Lara CE, Ferreira FBP, de Souza Terron Monich M, Mesquita da Silva C, Felicetti Lordani CR, et al. Therapeutic effects of medicinal plants on cutaneous wound healing in humans: a systematic review. Mediators of Inflammation 2018; 2018: 7354250.##2. Ashkani-Esfahani S, Khoshneviszadeh M, Noorafshan A, Miri R, Rafiee S, Hemyari K, et al. The healing effect of Plantago major and Aloe vera mixture in excisional full thickness skin wounds: Stereological study. World J Plastic Surg 2019; 8(1): 51-57.##3. Boer M, Duchnik E, Maleszka R, Marchlewicz M. Structural and biophysical characteristics of human skin in maintaining proper epidermal barrier function. Adv Dermatol Allergol 2016; 33(1): 1-5.##4. Guo Sa, DiPietro LA. Factors affecting wound healing. J Dent Res 2010; 89(3): 219-229.##5. Hosseinimehr SJ, Khorasani G, Azadbakht M, Zamani P, Ghasemi M, Ahmadi A. Effect of aloe cream versus silver sulfadiazine for healing burn wounds in rats. Acta Dermatovenerol Croat 2010; 18(1): 2-7.##6. Royaniyan F, Azadbakht M, Talebpour Amiri F, Asgarirad H, Davoodi A, Akbari F, et al. Effect of Lipogel Containing Extracts of Eryngium campestre L. and Satureja hortensis L. on Wound Healing in Male Wistar Rats. Journal of Mazandaran University of Medical Sciences 2021; 31(203): 152-162 (Persian).##7. Akbari F, Azadbakht M, Bagheri A, Vahedi L. In Vitro and In Vivo Wound Healing Activity of Astragalus floccosus Boiss.(Fabaceae). Advances in Pharmacological and Pharmaceutical Sciences 2022; 2022: 1.##8. Reza G, Mohammad A. Novel advancements in wound healing. Journal Birjand Univ Med Sci 2014; 21(1): 1-19 (Persian).##9. Nigussie G, Melak H, ANNİSA ME. Traditional Medicinal Uses, Phytochemicals, and Pharmacological Activities of Genus Rhamnus: A review. Journal of the Turkish Chemical Society Section A: Chemistry 2021; 8(3): 899-932.##10. Aslam MS, Ahmad MS, Riaz H, Raza SA, Hussain S, Qureshi OS, et al. Role of flavonoids as wound healing agent. Phytochemicals 2018; 95-102.##11. Lakshman S, Murthy Y, Rao KRM. Studies on synthesis and antioxidant property of anthraquinone analogues. Materials Today: Proceedings 2021; 40: S75-S78.##12. Lapornik B, Prošek M, Wondra AG. Comparison of extracts prepared from plant by-products using different solvents and extraction time. Journal of Food Engineering 2005; 71(2): 214-222.##13. Mrowietz U, Wustlich S, Hoexter G, Graeber M, Bräutigam M, Luger T. An experimental ointment formulation of pimecrolimus is effective in psoriasis without occlusion. Acta Derm Venereol 2003; 83(5): 351-353.##14. Pourmorad F, Hosseinimehr S, Shahabimajd N. Antioxidant activity, phenol and flavonoid contents of some selected Iranian medicinal plants. African Journal of Biotechnology 2006; 5(11).##15. Mirshamsi M, Ayatollahi J, Dashti RM. A comparison between traumatic wound infections after irrigating them with tap water and normal saline. World Journal of Medical Sciences 2007; 2(1): 58-61.##16. Nasiri E, Hosseinimehr SJ, Azadbakht M, Akbari J, Enayati-Fard R, Azizi S, et al. The healing effect of Arnebia euchroma ointment versus silver sulfadiazine on burn wounds in rat. World J Plast Surg 2015; 4(2): 134-144.##17. Mohanty C, Das M, Sahoo SK. Sustained wound healing activity of curcumin loaded oleic acid based polymeric bandage in a rat model. Mol Pharm 2012; 9(10): 2801-2811.##18. Bayat P,Farshchi M, Yousefian M, Mahmoudi M, Yazdian-Robati R. Flavonoids, the compounds with anti-inflammatory and immunomodulatory properties, as promising tools in multiple sclerosis (MS) therapy: A systematic review of preclinical evidence. Int Immunopharmacol 2021; 95: 107562.##19. Lo RC, Kim H. Histopathological evaluation of liver fibrosis and cirrhosis regression. Clin Mol Hepatol 2017; 23(4): 302-307.##20. Gorain B, Pandey M, Leng NH, Yan CW, Nie KW, Kaur SJ, et al. Advanced drug delivery systems containing herbal components for wound healing. Int J Pharm 2022; 617: 121617.##21. Mukherjee PK, Mukherjee K, Rajesh Kumar M, Pal M, Saha B. Evaluation of wound healing activity of some herbal formulations. Phytother Res 2003; 17(3): 265-268.## ##

بررسی اثر کروسین و لوزارتان بر مقاومت به انسولین و محافظت از بافت پانکراس در رت‌های دیابتی القا شده با استرپتوزوتوسین Effect of Crocin and Losartan on Insulin Resistance and Protecting Pancreatic Tissue in Streptozotocin-Induced Diabetic Rats 1 1 سابقه و هدف: کروسین به عنوان یک کاروتنوئید اثرات ضد التهابی، آنتی‌اکسیدانی و ضد دیابتی دارد. علاوه بر این، شیوع روزافزون دیابت و عوارض ناشی از آن و نیز تمایل بیماران به استفاده از محصولات طبیعی برای درمان بیماری‌های خود، منجر به طراحی این مطالعه، با هدف بررسی اثربخشی کروسین، لوزارتان و مصرف همزمان آن‌ها بر مقاومت به انسولین و محافظت از بافت پانکراس در مدل حیوانی دیابت شد. مواد و روش‌ها: این مطالعه از نوع تجربی می‌باشد که القا دیابت با تزریق تک دوز استرپتوزوسین (۵۰ میلی‌گرم بر کیلوگرم) به صورت درون صفاقی روی 40 موش صحرایی انجام شد. چهار هفته پس از القای دیابت، گروه‌های درمانی، کروسین (50 میلی‌گرم بر کیلوگرم) و لوزارتان (25 میلی‌گرم بر کیلوگرم) را به مدت چهار هفته از طریق گاواژ دریافت کردند. FBS، وزن، انسولین، پروفایل لیپیدی و آسیب‌شناسی بافت پانکراس در پایان مطالعه (۸ هفته) بررسی شد. یافته‌ها: یافته‌های این مطالعه نشان داد که کروسین و لوزارتان می‌توانند در بهبود علائم دیابت (افزایش قندخون، افزایش وزن بدن، افزایش HOMA-IR، کاهش QUICKI، افزایش چربی و آسیب‌های بافت پانکراس) موثر باشند. علاوه بر این نتایج ما نشان داد که کروسین در ترکیب با لوزارتان، اثر بخشی آن را در بهبود علائم دیابت افزایش می‌دهد. استنتاج: باتوجه به نتایج مطالعه حاضر، کروسین این پتانسیل را دارد که به توسعه تکنیک‌های گیاه درمانی برای درمان دیابت و عوارض ناشی از آن کمک کند. هم‌چنین این مطالعه نشان داد که کروسین در ترکیب با لوزارتان، اثربخشی لوزارتان را در برابر دیابت افزایش می‌دهد. با این حال، برای تأیید این موضوع مطالعات انسانی بیش‌تری مورد نیاز می‌باشد.   2 Background and purpose: Crocin as a carotenoid exert anti-inflammatory, anti-oxidant, and anti-diabetic effects. There is an increasing prevalence of diabetes mellitus and its complications and patients are more interested in natural product treatments. This study aimed at investigating the efficacy of crocin and losartan alone and combination of the two drugs on insulin resistance and protecting pancreatic tissue in an animal model of diabetes. Materials and methods: In this experimental study, diabetes was induced by a single intraperitoneal injection of streptozotocin (50 mg/kg) in 40 rats .Four weeks after induction of diabetes, the treatment groups received crocin (50 mg/kg) and losartan (25 mg/kg) daily or combination of these drugs for 4 weeks via gavage. Then, FBS, weight, insulin, and lipid profiles were investigated and histopathology of pancreatic tissues were evaluated. Results: Findings showed that crocin and losartan can be effective in improving the symptoms of diabetes (hyperglycemia, increase in body weight, increased HOMA-IR, QUICKI reduction, hyperlipidemia, and pancreatic tissue damage). Also, combination of crocin and losartan increased its effectiveness in improving the symptoms of diabetes. Conclusion: According to this study, crocin could contribute to development of phytotherapeutic techniques in treatment of diabetes and its complications. Also, this study showed that crocin in combination with losartan increases the effectiveness of losartan against diabetes. However, more human studies are needed to confirm these benefits.   11 23 2021/12/22022/06/8 1401/3/18 2022/09/32022/09/19 1401/6/28 یاسر محمدی Yaser Mohammadi مربی، دانشکده پرستاری و مامایی قاین، دانشگاه علوم پزشکی بیرجند، بیرجند، ایران ایران yaser.usf11@yahoo.com محمود زردست Mahmoud Zardast دانشیار، دانشکده پزشکی، مرکز تحقیقات سم شناسی پزشکی و سوء مصرف مواد، دانشگاه علوم پزشکی بیرجند، بیرجند، ایران ایران dr.zardast@yahoo.com شادی بهشاد Shadi Behshad کارشناسی ارشد، گروه بیوشیمی بالینی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی بیرجند، بیرجند، ایران ایران اعظم رضائی فریمانی Azam Rezaei Farimani استادیار، گروه بیوشیمی بالینی، دانشکده پزشکی، مرکز تحقیقات بیماری‌های قلب و عروق، دانشگاه علوم پزشکی بیرجند، بیرجند، ایران ایران azam_rezaei1@yahoo.com diabetes crocin losartan insulin resistance pancreas دیابت کروسین لوزارتان مقاومت به انسولین پانکراس 1. Boyle JP, Thompson TJ, Gregg EW, Barker LE, Williamson DF. Projection of the year 2050 burden of diabetes in the US adult population: dynamic modeling of incidence, mortality, and prediabetes prevalence. Popul Health Metr 2010;8(1):29.##2. Mayer-Davis EJ, Lawrence JM, Dabelea D, Divers J, Isom S, Dolan L, et al. Incidence trends of type 1 and type 2 diabetes among youths, 2002–2012. N Engl J Med 2017; 376(15): 1419-1429.##3. Carstensen B, Rønn PF, Jørgensen ME. Components of diabetes prevalence in Denmark 1996-2016 and future trends until 2030. BMJ Open Diabetes Res Care 2020; 8(1): e001064.##4. Awad SF, Huangfu P, Dargham SR, Ajlouni K, Batieha A, Khader YS, et al. Characterizing the type 2 diabetes mellitus epidemic in Jordan up to 2050. Sci Rep 2020; 10(1): 21001.##5. Moradzadeh M, Sadeghnia HR, Tabarraei A, Sahebkar A. Anti-tumor effects of crocetin and related molecular targets. J Cell Physiol 2018; 233(3): 2170-2182.##6. Domingueti CP, Dusse LMSA, Carvalho Md, de Sousa LP, Gomes KB, Fernandes AP. Diabetes mellitus: the linkage between oxidative stress, inflammation, hypercoagulability and vascular complications. J Diabetes Complications 2016; 30(4): 738-745.##7. Yaribeygi H, Butler AE, Barreto GE, Sahebkar A. Antioxidative potential of antidiabetic agents: A possible protective mechanism against vascular complications in diabetic patients. J Cell Physiol 2019; 234(3): 2436-2446.##8. Yaribeygi H, Taghipour H, Taghipour H. Prevalence of cardiovascular risk factors in patients undergoing CABG: brief report. Tehran Univ Med J 2014; 72(8): 570-574.##9. Yaribeygi H, Atkin SL, Sahebkar A. A review of the molecular mechanisms of hyperglycemia‐induced free radical generation leading to oxidative stress. J Cell Physiol 2019; 234(2): 1300-1312.##10. Rathod S.Novel Insights into the Immunotherapy- Based Treatment Strategy for Autoimmune Type 1 Diabetes. Diabetology 2022; 3(1): 79-96.##11. Mariadoss AVA, Sivakumar AS, Lee CH, Kim SJ. Diabetes mellitus and diabetic foot ulcer: Etiology, biochemical and molecular based treatment strategies via gene and nanotherapy. Biomed Pharmacother 2022; 151: 113134.##12. Amirshahrokhi K, Zohouri A. Carvedilol prevents pancreatic β-cell damage and the development of type 1 diabetes in mice by the inhibition of proinflammatory cytokines, NF-κB, COX-2, iNOS and oxidative stress. Cytokine 2021; 138: 155394.##13. Kiani B, Alizadeh-Fanalou S, Khomari F, Babaei M, Alipourfard I, Kalantari Hesari A, et al. The Effect of Hydroalcoholic Seed Extract of Securigera Securidaca on the Hepatic Renin-Angiotensin System in the Streptozotocin-Induced Diabetic Animal Model. Clinical Diabetology 2022; 11(2): 97-106.##14. Friederich-Persson M, Persson P. Mitochondrial angiotensin II receptors regulate oxygen consumption in kidney mitochondria from healthy and type 1 diabetic rats. Am J Physiol Renal Physiol 2020; 318(3): F683-F688.##15. Luther JM, Brown NJ. The renin-angiotensin-aldosterone system and glucose homeostasis. Trends Pharmacol Sci 2011; 32(12): 734-739.##16. Pan Y, Qiao QY, Pan LH, Zhou DC, Hu C, Gu HF, et al. Losartan reduces insulin resistance by inhibiting oxidative stress and enhancing insulin signaling transduction. Exp Clin Endocrinol Diabetes 2015; 123(3): 170-177.##17. Tang Y, Sun M, Liu Z. Phytochemicals with protective effects against acute pancreatitis: a review of recent literature. Pharm Biol. 2022;60(1):479-490.##18. Song YN, Wang Y, Zheng YH, Liu TL, Zhang C. Crocins: A comprehensive review of structural characteristics, pharmacokinetics and therapeutic effects. Fitoterapia 2021; 153: 104969.##19. Yaribeygi H, Katsiki N, Behnam B, Iranpanah H, Sahebkar A. MicroRNAs and type 2 diabetes mellitus: Molecular mechanisms and the effect of antidiabetic drug treatment. Metabolism 2018; 87: 48-55.##20. Cerda-Bernad D, Valero-Cases E, Pastor JJ, Frutos MJ. Saffron bioactives crocin, crocetin and safranal: effect on oxidative stress and mechanisms of action. Crit Rev Food Sci Nutr 2022; 62(12): 3232-3249.##21. Sepahi S, Golfakhrabadi M, Bonakdaran S, Lotfi H, Mohajeri SA. Effect of crocin on diabetic patients: A placebo-controlled, triple-blinded clinical trial. Clin Nutr ESPEN 2022; 50: 255-226.##22. Hussain MA, Abogresha NM, AbdelKader G, Hassan R, Abdelaziz EZ, Greish SM. Antioxidant and Anti-Inflammatory Effects of Crocin Ameliorate Doxorubicin-Induced Nephrotoxicity in Rats. Oxid Med Cell Longev 2021; 2021: 8841726.##23. Hosseini SA, Nik bakht H, Azarbayjani MA. The effect of aqua extract of saffron with resistance training on glycemic indexes ##of streptozotocin induced diabetic rats. Armaghane Danesh 2013; 18(4): 284-294.##24. Behrouz V, Sohrab G, Hedayati M, Sedaghat M. Inflammatory markers response to crocin supplementation in patients with type 2 diabetes mellitus: A randomized controlled trial. Phytother Res 2021; 35(7): 4022-4031.##25. Margaritis I, Angelopoulou K, Lavrentiadou S, Mavrovouniotis IC,Tsantarliotou M, Taitzoglou I et al. Effect of crocin on antioxidant gene expression, fibrinolytic parameters, redox status and blood biochemistry in nicotinamide-streptozotocin-induced diabetic rats. J Biol Res 2020; 27(1): 4.##26. Farshid AA, Tamaddonfard E, Moradi-Arzeloo M, Mirzakhani N. The effects of crocin, insulin and their co-administration on the heart function and pathology in streptozotocin-induced diabetic rats. Avicenna J Phytomed 2016; 6(6): 658-670.##27. Ghorbanzadeh V, Mohammadi M, Dariushnejad H, Chodari L, Mohaddes G. Effects of crocin and voluntary exercise, alone or combined, on heart VEGF-A and HOMA-IR of HFD/STZ induced type 2 diabetic rats. J Endocrinol Invest 2016; 39(10): 1179-1186.##28. Alotaibi MR, Fatani AJ, Almnaizel AT, et al. In vivo Assessment of Combined Effects of Glibenclamide and Losartan in Diabetic Rats. Med Princ Pract. 2019;28(2):178-85.##29. Anbar HS, Shehatou GS, Suddek GM, Gameil NM. Comparison of the effects of levocetirizine and losartan on diabetic nephropathy and vascular dysfunction in streptozotocin-induced diabetic rats. Eur J Pharmacol 2016; 780: 82-92.##30. Kotha P, Badri KR, Nagalapuram R, Allagadda R, Chippada AR. Anti-Diabetic Potential of the Leaves of Anisomeles malabarica in Streptozotocin Induced Diabetic Rats. Cell Physiol Biochem 2017; 43(4): 1689-1702.##31. Yaribeygi H, Atkin SL, Barreto GE, Sahebkar A. Crocin Improves Oxidative Stress in Testicular Tissues of Streptozotocin-Induced Diabetic Rats. Adv Exp Med Biol 2021; 1308: 273-281.##32. Sefidgar SM, Ahmadi-Hamedani M, Jebelli Javan A, Narenji Sani R, Javaheri Vayghan A. Effect of crocin on biochemical parameters, oxidative/antioxidative profiles, sperm characteristics and testicular histopathology in streptozotocin-induced diabetic rats. Avicenna J Phytomed 2019; 9(4): 347-361.##33. Hazman Ö, Aksoy L, Büyükben A. Effects of crocin on experimental obesity and type-2 diabetes. Turk J Med Sci 2016; 46(5): 1593-1602.##34. Taheri S, Zaghloul H, Chagoury O, Elhadad S, Ahmed SH, El Khatib N, et al. Effect of intensive lifestyle intervention on bodyweight and glycaemia in early type 2 diabetes (DIADEM-I): an open-label, parallel-group, randomised controlled trial. Lancet Diabetes Endocrinol 2020; 8(6): 477-489.##35. Cornejo MA, Dhillon J, Nishiyama A, Nakano D, Ortiz R M. Mass Recovery following Caloric Restriction Reverses Lipolysis and Proteolysis, but not Gluconeogenesis, in Insulin Resistant OLETF Rats. PLoS One 2021; 16(11): e0252360.##36. Samarghandian S, Borji A, Delkhosh MB, Samini F. Safranal treatment improves hyperglycemia, hyperlipidemia and oxidative stress in streptozotocin-induced diabetic rats. J Pharm Pharm Sci 2013; 16(2): 352-362.##37. Samaha MM, Said E, Salem HA. A comparative study of the role of crocin and sitagliptin in attenuation of STZ-induced diabetes mellitus and the associated inflammatory and apoptotic changes in pancreatic β-islets. Environ Toxicol Pharmacol 2019; 72: 103238.##38. Samarghandian S, Afshari R, Sadati A. Evaluation of Lung and Bronchoalveolar Lavage Fluid Oxidative Stress Indices for Assessing the Preventing Effects of Safranal on Respiratory Distress in Diabetic Rats. Scientific World Journal 2014; 2014: 251378.##39. Shirali S, Zahra Bathaie S, Nakhjavani M. Effect of crocin on the insulin resistance and lipid profile of streptozotocin-induced diabetic rats. Phytother Res 2013; 27(7): 1042-1047.##40. Shad M, Zaheer Z, Kausar S, Chiragh S. Comaprative effects of losartan and pioglitazone on insulin resistance in rats. Biomedica 2014; 30(3): 1-5.##41. Shad MN, Aslam H, Shamim MO, Chiragh S, Ahmad Z. Comparison of Effect of Losartan with Pioglitazone on β-Cell Function in a Rat Model of Type 2 Diabetes Mellitus. Journal of Islamabad Medical Dental College 2017; 6(3): 157-161.##42. Bayatpoor ME, Mirzaee S, Karami Abd M, Mohammadi MT, Shahyad S, Bahari Z. Crocin treatment decreased pancreatic atrophy, LOX-1 and RAGE mRNA expression of pancreas tissue in cholesterol-fed and streptozotocin-induced diabetic rats. J Complement Integr Med 2019; 17(2).##43. Samarghandian S, Azimi-Nezhad M, Farkhondeh T. Crocin attenuate Tumor Necrosis Factor-alpha (TNF-α) and interleukin-6 (IL-6) in streptozotocin-induced diabetic rat aorta. Cytokine 2016; 88: 20-28.##44. Eguchi N, Vaziri ND, Dafoe DC, Ichii H. The Role of Oxidative Stress in Pancreatic beta Cell Dysfunction in Diabetes. Int J Mol Sci 2021; 22(4): 1509.##45. El-Kordy EA, Alshahrani AM. Effect of genistein,a natural soy isoflavone, on pancreatic β-cells of streptozotocin-induced diabetic rats: Histological and immunohistochemical study. J Microsc Ultrastruct 2015; 3(3): 108-119.##46. Shree J, Choudhary R, Bodakhe SH. Losartan delays the progression of streptozotocin-induced diabetic cataracts in albino rats. J Biochem Mol Toxicol 2019; 33(8): e22342.## ##

اثر تمرینات مقاومتی و استقامتی بر مسیر پیام رسانی Nrf2/Keap1 در بافت بیضه رت های مبتلا به دیابت نوع دو Effect of Resistance and Endurance Trainings on Nrf2/Keap1 Signaling Pathway in Testicular Tissue of Type 2 Diabetic Rats 1 1 سابقه و هدف: مسیر آنتی‌اکسیدانی Nrf2/Keap1 در سلول از آسیب سلولی در مقابل استرس اکسیداتیو جلوگیری می کند و این مسیر در اثر دیابت مختل می‌شود. هدف از این مطالعه، بررسی اثر تمرینات ورزشی استقامتی و مقاومتی بر این مسیر در بافت بیضه رت‌های مبتلا به دیابت است. مواد و روش‌ها: در این مطالعه تجربی 48 سر رت نر نژاد ویستار به صورت تصادفی به 6 گروه تقسیم شدند: کنترل، کنترل تمرین مقاومتی، کنترل تمرین استقامتی، دیابتی، دیابتی تمرین مقاومتی و دیابتی تمرین استقامتی بعد از 12 ساعت ناشتا نگهداشتن، دیابت در حیوانات از طریق تزریق داخل صفاقی mg/kg120 نیکوتین آمید و mg/kg65 استرپتوزوتوسین القا شد. 72 ساعت بعد از القای دیابت، حیوانات به مدت 10 هفته طبق پروتکل تحت تمرینات استقامتی و مقاومتی قرار گرفتند. پس از پایان تمرینات مورد نظر، بیان ژن‌های Nrf2، Keap1 و HO1 در بافت بیضه به روش real-time PCR اندازه‌گیری شد. یافته‌ها: نتایج نشان داد که القای دیابت به صورت معنی‌داری منجر به کاهش بیان ژن های Nrf2 و HO1 شد (0/05P<) در حالی که بیان Keap1 افزایش نشان داد اما این افزایش معنی دار نبود (0/05P>). انجام تمرینات استقامتی به‌طور معنی‌داری سطح بیان Nrf2 را افزایش داد (0/05P<). تمرینات مقاومتی سبب تغییر بیان ژنهای مرتبط با مسیر Nrf2/Keap1 شد اما این تغییرات معنی‌دار نبود (0/05P>). استنتاج: تمرینات ورزشی استقامتی و مقاومتی می توانند منجر به فعال شدن بیان ژن‌های مسیر پیام رسانی Nrf2/Keap1 شوند و فعال کردن این مسیر ممکن است منجر به کاهش عوارض ناشی از دیابت بر بیضه شود. 2 Background and purpose: The antioxidant Nrf2/Keap1 pathway prevents cellular damages against oxidative stress and this pathway is disrupted following diabetes. The aim of this study was to investigate the effect of endurance and resistance training on antioxidant Nrf2/Keap1 pathway in testicular tissue of diabetic rats. Materials and methods: In this experimental research, 48 male Wistar rats were randomly divided into six groups: control, resistance training control, endurance training control, diabetic, diabetic resistance training, and diabetic endurance training. Diabetes was induced by intraperitoneal injection of 120 mg/kg nicotinamide and 65 mg/kg streptozotocin after 12 hours of fasting. Seventy two hours after induction of diabetes, resistance and endurance training protocols were performed for 10 weeks. Afterwards, the expression of Keap1, Nrf2, and HO1 genes in testicular tissues were measured by real-time PCR. Results: According to findings, induction of diabetes significantly decreased the expression of Nrf2 and HO1 (P<0.05), while the expression of Keap1 increased (P>0.05). Endurance training significantly increased the expression level of Nrf2 (P<0.05) and resistance training changed the expression level of genes related to Nrf2/Keap1 pathway (P>0.05). Conclusion: Endurance and resistance exercises could activate Nrf2/Keap1 signaling pathway on gene expression following diabetes and by activating this pathway the complications of diabetes on testis might be reduced.   24 34 2021/12/22022/06/82022/05/18 1401/2/28 2022/09/32022/09/192022/09/20 1401/6/29 زهرا نادی Zahra Nadi کارشناسی ارشد علوم تشریح، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اراک، اراک، ایران ایران zahra.nadi223@gmail.com یوسف عباسی Yusef Abbasi استادیار، گروه علوم تشریح، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اراک، اراک، ایران ایران yusef6542@gmail.com فریده جلالی مشایخی Farideh Jalali Mashayekhi دانشیار، گروه بیوشیمی و ژنتیک، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اراک، اراک، ایران ایران mashayekhif@yahoo.com محمد بیات Mohammad Bayat استادیار، گروه علوم تشریح، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اراک، اراک، ایران ایران dr.mbayat@arakmu.ac.ir پرویندخت بیات Parvindokht Bayat استاد، گروه علوم تشریح، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اراک، اراک، ایران ایران parvin.bayat@ymail.com مریم باعزم Maryam Baazm دانشیار، گروه علوم تشریح، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اراک، اراک، ایران ایران dr.baazm@arakmu.ac.ir diabetes endurance training resistance training keap1 Nrf2 HO1 دیابت تمرینات استقامتی تمرینات مقاومتی Keap1 Nrf2 HO1 1. La Vignera S, Condorelli R, Vicari E, D'Agata R, Calogero AEJJoa. Diabetes mellitus and sperm parameters. J Androl 2012; 33(2): 145-153.##2. Ikeda A, Matsushita S, Sakakibara Y. Inhibition of protein kinase C β ameliorates impaired angiogenesis in type I diabetic mice complicating myocardial infarction. Circ J 2012; 76(4): 943-949.##3. Vargas-Mendoza N, Morales-González Á, Madrigal-Santillán EO, Madrigal-Bujaidar E, Álvarez-González I, García-Melo LF, et al. Antioxidant and adaptative response mediated by Nrf2 during physical exercise. Antioxidants 2019; 8(6): 196.##4. Son SMJDr, practice c. Role of vascular reactive oxygen species in development of vascular abnormalities in diabetes .Diabetes Res Clin Pract 2007; 77(3): S65-S70.##5. Aslani BA, Ghobadi SJLs. Studies on oxidants and antioxidants with a brief glance at their relevance to the immune system. Life Sci 2016; 146: 163-173.##6. Tvrdá E, Kňažická Z, Bárdos L, Massányi P, Lukáč NJAvh. Impact of oxidative stress on male fertility—A review. Acta Vet Hung 2011; 59(4): 465-484.##7. Mallard AR, Spathis JG, Coombes JS. Nuclear factor (erythroid-derived 2)-like 2 (Nrf2) and exercise. Free Radic Biol Med 2020; 160: 471-479.##8. Jóźków P, Rossato M. The impact of intense exercise on semen quality. Am J Mens Health 2017; 11(3): 654-662.##9. Mombeyni A, Bahmanzade M, Sarami A, Changizi-Ashtiyani S, Parastesh M. The Effect of Increasing Resistance Training on Testicular Oxidative Stress and Quality of Spermatogenesis in Male Rats. J Arak Univ Med Sci 2018; 21(4): 86-97 (Persian).##10. Adlard PA, Perreau VM, Cotman CW. The exercise-induced expression of BDNF within the hippocampus varies across life-span. Neurobiol Aging 2005; 26(4): 511-520.##11. Samadian Z, Tofighi A, Razi M, Tolouei Azar J, Ghaderi Pakdel F. Moderate‐intensity exercise training ameliorates the diabetes‐ suppressed spermatogenesis and improves sperm parameters: Insole and simultaneous with insulin. Andrologia 2019; 51(11): e13457.##12. Tu W, Wang H, Li S, Liu Q, Sha H. The anti-inflammatory and anti-oxidant mechanisms of the Keap1/Nrf2/ARE signaling pathway in chronic diseases. Aging Dis 2019; 10(3): 637-651.##13. McMahon M, Itoh K, Yamamoto M, Hayes JD. Keap1-dependent proteasomal degradation of transcription factor Nrf2 contributes to the negative regulation of antioxidant response element-driven gene expression. J Biol Chem 2003; 278(24): 21592-21600.##14. Zhang J, Bao X, Zhang M, Zhu Z, Zhou L, Chen Q, et al. MitoQ ameliorates testis injury from oxidative attack by repairing mitochondria and promoting the Keap1-Nrf2 pathway. Toxicol Appl Pharmacol 2019; 370: 78-92.##15. David JA, Rifkin WJ, Rabbani PS, Ceradini DJJJodr. The Nrf2/Keap1/ARE pathway and oxidative stress as a therapeutic target in type II diabetes mellitus. J Diabetes Res 2017; 2017: 4826724.##16. Mallard AR, Spathis JG, Coombes JSJFRB, Medicine. Nuclear factor (erythroid-derived 2)-like 2 (Nrf2) and exercise. Free Radic Biol Med 2020; 160: 471-479.##17. Zhang H, Liu M, Zhang Y, Li X. Trimetazidine attenuates exhaustive exercise-induced myocardial injury in rats via regulation of the Nrf2/NF-κB signaling pathway. Front Pharmacol 2019; 10: 175.##18. Satheesh MA, Pari L. Effect of pterostilbene on lipids and lipid profiles in streptozotocin-nicotinamide induced type 2 diabetes mellitus. J Appl Biomed 2008; (61): 31-37.##19. Parastesh M, Heidarianpour A. Effects of endurance training on the serum level of sex hormones and sperm parameters after diabetic induction by streptozotocin-nicotinamide. J Shahrekord Univ Med Sci 2017; 19(5) :94-104 (Persian).##20. Kim H-J, So B, Son JS, Song HS, Oh SL, Seong JK, et al. Resistance training inhibits the elevation of skeletal muscle derived-BDNF level concomitant with improvement of muscle strength in zucker diabetic rat. J Exerc Nutrition Biochem 2015; 19(4): 281-288.##21. Wild S, Roglic G, Green A, Sicree R, King H. Global prevalence of diabetes: estimates for the year 2000 and projections for 2030. Diabetes Care 2004; 27(5): 1047-1053.##22. Rohbarian R, SepehriMoghadam H, Sadooghi SD. Effect of aqueous extract of Launaea acanthodes on testicular tissue and sperm parameters in alloxan-induced diabetic rats. Intern Med Today 2015; 21(1): 21-29.##23. Gharagozloo P, Gutiérrez-Adán A, Champroux A, Noblanc A, Kocer A, Calle A, et al. A novel antioxidant formulation designed to treat male infertility associated with oxidative stress: promising preclinical evidence from animal models. Hum Reprod 2016; 31(2): 252-262.##24. Shah NA, Khan MRJBri. Antidiabetic effect of Sida cordata in alloxan induced diabetic rats. Biomed Res Int 2014; 2014: 671294 .##25. Pandi-Perumal SR, Trakht I, Srinivasan V, Spence DW, Maestroni GJ, Zisapel N, et al. Physiological effects of melatonin: role of melatonin receptors and signal transduction pathways. Prog Neurobiol 2008; 85(3): 335-353.##26. Sahraei M, Abdi A, Jalal H. Protective Effect of Berberine Chloride and Aerobic Training on Liver Nrf2/HO-1 Pathway and PPARγ in Streptozotocin-induced Diabetic Rats. J Ardabil Univ Med Sci 2020; 20(3): 296-306 (Persian).##27. Done AJ, Traustadóttir TJRb. Nrf2 mediates redox adaptations to exercise. Redox Biol 2016; 10: 191-199.##28. Li M, Yu H, Pan H, Zhou X, Ruan Q, Kong D, et al. Nrf2 suppression delays diabetic wound healing through sustained oxidative stress and inflammation. Front Pharmacol 2019: 1099.##29. Nakamura BN, Lawson G, Chan JY, Banuelos J, Cortés MM, Hoang YD, et al. Knockout of the transcription factor NRF2 disrupts spermatogenesis in an age-dependent manner. Free Radic Biol Med 2010; 49(9): 1368-1379.##30. Chen K, Mai Z, Zhou Y, Gao X, Yu B. Low NRF2 mRNA expression in spermatozoa from men with low sperm motility. Tohoku J Exp Med 2012; 228(3): 259-266.##31. Wang Y, Zhang Z, Guo W, Sun W, Miao X, Wu H, et al. Sulforaphane reduction of testicular apoptotic cell death in diabetic mice is associated with the upregulation of Nrf2 expression and function. Am J Physiol Endocrinol Metab 2014; 307(1): E14-E23.##32. Saeedan AS, Soliman GA, Abdel-Rahman RF, Abd-Elsalam RM, Ogaly HA, Foudah AI, et al. Artemisia judaica L. diminishes diabetes-induced reproductive dysfunction in male rats via activation of Nrf2/HO-1-mediated antioxidant responses. Saudi J Biol Sci 2021; 28(3): 1713-1722.##33. Chevion S, Moran DS, Heled Y, Shani Y, Regev G, Abbou B, et al. Plasma antioxidant status and cell injury after severe physical exercise. Proc Natl Acad Sci U S A 2003; 100(9): 5119-5123.##34. Lavín-Pérez AM, Collado-Mateo D, Villafaina S, Calle-Guisado V. The role of exercise to reduce the impact of diabetes in the seminal quality: A systematic review. Medicina 2021; 57(2): 159.##35. Nadi Z, Madadi S, Bayat P, Abbasi Y. Effect of Resistance and Endurance Trainings on Sperm Parameters and Spermatogenesis Indices in Type 2 Diabetic Rats. J Mazandaran Univ Med Sci 2020; 30(186): 47-57 (Persian).##36. Gomes F, Chuffa L, Scarano W, Pinheiro P, Fávaro W, Domeniconi RF. Nandrolone decanoate and resistance exercise training favor the occurrence of lesions and activate the inflammatory response in the ventral prostate. Andrology 2016; 4(3): 473-480.##37. Bos I, De Boever P, Panis LI, Sarre S, Meeusen RJN. Negative effects of ultrafine particle exposure during forced exercise on the expression of Brain-Derived Neurotrophic Factor in the hippocampus of rats. Neuroscience 2012; 223: 131-139.##38. Li T, He S, Liu S, Kong Z, Wang J, Zhang Y. Effects of different exercise durations on Keap1-Nrf2-ARE pathway activation in mouse skeletal muscle. Free Radic Res 2015; 49(10): 1269-1274.##39. Done AJ, Gage MJ, Nieto NC, Traustadóttir TJFRB, Medicine. Exercise-induced Nrf2-signaling is impaired in aging. Free Radic Biol Med 2016; 96: 130-138.##40. Duan F-f, Guo Y, Li J-w, Yuan KJOM, Longevity C. Antifatigue effect of luteolin-6-C-neohesperidoside on oxidative stress ##injury induced by forced swimming of rats through modulation of Nrf2/ARE signaling pathways. Oxid Med Cell Longev 2017; 2017: 3159358.##41. Vaamonde D, Garcia-Manso JM, Hackney ACJRadmdd. Impact of physical activity and exercise on male reproductive potential: a new assessment questionnaire. Rev Andal Med Deport 2017; 10(2): 79-93.## ##

بررسی مقایسه‌ای اثر بی دردی تجویز داخل نخاعی متوکلوپرامید و لیدوکائین در موش صحرایی Analgesic Effect of Intrathecal Administration of Metoclopramide in Rats 1 1 سابقه و هدف: درد، احساس ناخوشایندی است که به منظور کاهش آن از دو روش دارویی و غیردارویی استفاده ‌می‌شود. اثر ضددردی متوکلوپرامید در برخی مطالعات گزارش شده‌است. با توجه به این اثرات، هدف ‌‌این پژوهش بررسی مقایسه‌ای اثر بی دردی تجویز داخل نخاعی متوکلوپرامید و لیدوکائین در موش صحرایی بود. مواد و روش‌ها: ‌‌این مطالعه از نوع مداخله‏ای- تجربی است. در‌‌این مطالعه از 30 سر موش صحرایی نر استفاده شد، که در 5گروه شش تایی قرار گرفتند. گروه اول mg/kg 5/2، گروه دوم mg/kg 5 ،گروه سوم mg/kg 10 متوکلوپرامید نخاعی و گروه چهارم mg/kg 1 لیدوکایین دریافت کردند. به گروه پنجم(شاهد) تنها آب مقطر تزریق ‌شد. آستانه ی درد با آزمون tail flick و شدت درد توسط آزمون فرمالین سنجیده شد. شدت کمی درد هر 5 دقیقه به مدت یک ساعت اندازه‌گیری شد. آنالیز آماری داده‌های مربوط به زمان شروع بی‌دردی و شدت درد با نرم‌افزار spss26 و آزمون آنالیز واریانس‌‌ یکطرفه و کروسکال والیس انجام گرفت. یافته‌ها: نتایج مطالعه‌ نشان داد که آستانه‌ درد در گروه دریافت‌کننده‌ لیدوکایین از همه بیش‏تر بود (P=0/003). بین گروه شاهد و گروه دریافت‌کننده‌ 2/5 میلی‌گرم متوکلوپرامید اختلاف معنی‏داری در شروع درد وجود نداشت (P=0/079). شدت کمی درد هر 5 دقیقه به مدت یک ساعت اندازه‌گیری شد. یافته ها نشان داد که شدت درد درگروه دریافت‌کننده‌ لیدوکایین از سایر گروه‏ها کم‏تر بود و هم‌چنین شدت درد در گروه دریافت‌کننده‌ 10 میلی‌گرم متوکلوپرامید در مقایسه با سایر گروه‌های دریافت کننده‌ متوکلوپرامید کم‏تر بود(0/019 P=). استنتاج: از نتایج این مطالعه چنین برداشت شد که داروی متوکلوپرامید در کاهش شدت درد بعد از عمل جراحی موثر است و هرچه دوز تزریق دارو افزایش پیدا کند، میزان تاثیر آن نیز بیش‏تر خواهد بود. 2 Background and purpose: Pain is an unpleasant sensory and both pharmacological and non-pharmacological methods are applied in sedation management. The analgesic effect of metoclopramide has been reported in some studies. The aim of this study was to evaluate the analgesic effect of intrathecal administration of metoclopramide in rats. Materials and methods: In this interventional-experimental study, 30 male rats were divided into five groups (n=6 per group). Groups 1, 2, and 3 received 2.5 mg/kg, 5 mg/kg, and 10 mg/kg spinal metoclopramide, respectively. Group 4 received 1 mg/kg lidocaine and group 5 (control) received only distilled water. Pain threshold was measured by tail flick test and pain intensity was measured by formalin test. Quantitative pain intensity was measured every five minutes for one hour. Data analysis was carried out in SPSS V26 applying One-way Analysis of Variance and Kruskal-Wallis test. Results: The study showed that pain threshold was highest in group 4 that received lidocaine (P= 0.003). There was no significant difference in the onset of pain between the control group and group 1 (P= 0.079). Pain intensity was found to be lower in group 4 than other groups and group 3 (10 mg/kg metoclopramide) compared with groups 1 and 2 )P=0.019). Conclusion: Metoclopramide is effective in reducing the severity of postoperative pain and higher doses are associated with better results. 35 42 2021/12/22022/06/82022/05/182022/02/14 1400/11/25 2022/09/32022/09/192022/09/202022/10/9 1401/7/17 هوشنگ اکبری Hooshang Akbari استادیار، گروه بیهوشی و اتاق عمل، دانشکده پیراپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران Hooshangakbari48@yahoo.com نفیسه محمدی فارسانی Nafise Mohamadi Farsani دانشجوی کارشناسی ارشد اتاق عمل، دانشکده پیراپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران Nafisemohamadi3@gmail.com ابراهیم نصیری Ebrahim Nasiri استادیار، گروه بیهوشی و اتاق عمل، دانشکده پیراپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران rezanf2002@yahoo.com علی سیاه پوشت خاچکی Ali Siahposht Khachaki استادیار، گروه فیزیولوژی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران metoclopramide spinal anesthesia pain intensity pain threshold متوکلوپرامید بیحسی اسپاینال شدت درد آستانه درد 1. Reichl S, Pogatzki-Zahn E. Concepts for perioperative pain therapy. A critical stocktaking. Anaesthesist 2009; 58(9): 914-916.##2. Haji Ghahremani S. Comparative study of analgesic effects of magnesium sulfate and lidocaine during and after surgery in an animal model. Journal of Neishabour School of Medical Sciences 2017; 5(3): 47-62.##3. Mokhtari J, Sirati Nir M, Sadeghi Sherme M, Ghanbari Z, Babatabar Darzi H, Mahmoodi H. Comparison of impact of foot reflexology massage and Bensone relaxation on severity of pain after cesarean section: a randomized trial. Payesh 2010; 9(3): 289-298.##4. Heidari Tabaee Zavareh SM, Saryazdi H, Salehi J. Comparing the effect of Metoclopramide and Ketamine as a preemptive analgesia on postoperative pain. J Shahrekord Univ Med Sci 2011, 13(2): 38-45##5. Butterworth IV JF, Mackey DC, Wasnick JD. Morgan & Mikhail’s. Clinical Anesthesiology, 5e. Access Medicine McGraw Hill Medical. 2018 .##6. Sdrales LM, Miller RD. Miller’s Anesthesia Review E-Book-3rd Edition. Elsevier. 2017. 577. ##7. Golzari SEJ, Soleimanpour H, Mahmoodpoor A, Safari S, Ala A. Lidocaine and Pain Management in the Emergency Department: A Review Article. Anesth Pain Med 2014; 4(1): e15444. ##8. Mohammad FK, Al-Baggou B, Naser AS. Antinociception by metoclopramide, ketamine and their combinations in mice. Pharmacol Rep 2012; 64(2): 299-304. ##9. Chemnitius JM, Haselmeyer KH, Gonska BD, Kreuzer H,Zech R. Indirect parasympathomimetic activity of metoclopramide: Reversible inhibition of cholinesterases from the human central nervous system and blood. Pharmacol Res 1996; 34(1-2): 65-72. ##10. Fujii Y, Uemura A. Effect of Metoclopramide on Pain on Injection of Propofol-Anaesth Intensive Care 2004; 32(5): 653-656.##11. Ozucelik DN, Karaca MA, Sivri B. Effectiveness of pre-emptive metoclopramide infusion in alleviating pain, discomfort and nausea associated with nasogastric tube insertion: a randomised, double-blind, placebo-controlled trial. Int J Clin Pract 2005; 59(12): 1422-1427.##12. Gupta V. Metoclopramide is not an analgesic: reflection on premature scientific conclusion‌. Int J Clin Pract 2006; 60: 744.##13. Kandler D, Lisander B. Analgesic action of metoclopramide in prosthetic hip surgery. Acta Anaesthesiol Scand 1993; 37(1): 49-53.##14. Cicek M, Karcioglu O, Parlak İ, Ozturk V, Duman O, Serinken M, et al. Prospective, randomised, double blind, controlled comparison of metoclopramide and pethidine in the emergency treatment of acute primary vascular and tension type headache episodes. Emerg Med J 2021; 21(3): 323-326.##15. Ramaswamy S, Bapna JS. Analgesic effect of metoclopramide and its mechanism. Life Sci 1986; 38(14): 1289-1292.##16. Challa SR. Surgical animal models of neuropathic pain: Pros and Cons. Int J Neurosci 2021; 125(3): 170-174.##17. Burma NE, Leduc-Pessah H, Fan CY, Trang T. Animal models of chronic pain: Advances and challenges for clinical translation. J Neurosci Res 2021; 95(6): 1242-1256.##18. Mestre C, Pélissier T, Fialip J, Wilcox G, Eschalier A. A method to perform direct transcutaneous intrathecal injection in rats. J Pharmacol Toxicol Methods 1994; 32(4): 197-200.##19. Azin T, Fouladian SH, Arman H. Enhanced analgesic effects of lidocaine on epidural analgesia by metoclopramide in rabbits. Journal of Veterinary Microbiology 2021; 5(1): 73-77.##20. Salazar G, Fragoso M, Vergez L, Sergio P, Cuello D. Metoclopramide as an analgesic in severe migraine attacks: An open, single-blind, parallel control study. Recent Pat CNS Drug Discov 2011; 6(2): 141-145.## ##

بررسی اثر ساپونین بر میزان ادم مغزی در مدل جانوری سکته مغزی Effect of Saponin on Cerebral Edema Rate in An Animal Model of Stroke 1 1    سابقه و هدف: استرس اکسیداتیو و التهاب عصبی از اصلی‌ترین عوامل ایجاد ایسکمی مغزی، می‌باشد. ساپونین با ترکیبات استروئیدی یا تری‌ترپنوئیدی همراه با یک بخش قندی، یک آنتی‌اکسیدان قوی و ضد التهاب محسوب می‌شود. این مطالعه با هدف بررسی اثر ساپونین بر میزان ادم مغزی، سطح بیان ژن Bax و نقص‌های نورولوژیکی حاصل از ایسکمی انجام گرفت. مواد و روش‌ها: در این مطالعه تجربی 24 سر موش صحرایی نر نژاد ویستار به 3گروه شم، سکته و سکته+ساپونین تقسیم شدند. موش‌های صحرایی گروه سکته+ساپونین 30 دقیقه پیش از ایسکمی مغزی، ساپونین(mg/kg3) را با تزریق وریدی دریافت نمودند. هر گروه به دو زیر گروه ادم مغزی (5تایی) و بررسی سطح بیان ژن(3تایی) تقسیم‌بندی شدند. ایسکمی مغزی با مدل انسداد شریان مغزی- میانی القا شد. 24 ساعت بعد ارزیابی نقص‌های نورولوژیک حاصل از ایسکمی (آزمون کروسکال والیس)، میزان ادم مغزی و سطح بیان ژن Bax در بخش‌های کورتکس،کورتکس پری فرم-آمیگدال، استریاتوم و هیپوکامپ ( آزمون ANOVA یک‌طرفه) بررسی شد. یافته‌ها: نتایج این پژوهش کاهش معنی داری را در امتیاز نقص‌های نورولوژیکی حاصل از ایسکمی، میزان ادم مغزی و سطح بیان ژنBax  در گروه تجربی سکته+ساپونین نشان داده است(0/05>P). استنتاج: بر اساس یافته‌های این مطالعه، پیش درمان با ساپونین در موش‌های صحرایی متحمل ایسکمی- خونرسانی مجدد می تواند در کاهش آسیب‌های حاصل از ایسکمی مغزی موثر باشد. 2 Background and purpose: Oxidative stress and neuroinflammation are the main causes of cerebral ischemia. Saponin with steroid or triterpenoid compounds with a sugar part has strong antioxidant and anti-inflammatory properties. The aim of this study was to evaluate the effect of saponin on cerebral edema, Bax gene expression level, and ischemic neurological defects. Materials and methods: In this experimental study, 24 male Wistar rats were divided into three groups: sham, stroke, and stroke+saponin. Rats in the stroke+saponin group received intravenous injection of saponin (3mg/kg) 30 minutes before cerebral ischemia. Each group was divided into two subgroups: brain edema (n=5) and gene expression level investigation (n=3). Cerebral ischemia was induced by middle cerebral artery occlusion model. After 24 hrs, we investigated neurological deficits resulting from ischemia (Kruskal-Wallis test), the degree of brain edema, and Bax gene expression levels in the cortex, piriform cortex-amygdala, striatum, and hippocampus (one-way ANOVA). Results: Findings indicated a significant decrease in the score of neurological defects resulting from ischemia, the amount of cerebral edema, and the level of Bax gene expression in stroke+saponin group (P<0.05). Conclusion: This study showed that saponin pretreatment in rats with ischemia-reperfusion injury can be effective in reducing the damage caused by cerebral ischemia.   43 54 2021/12/22022/06/82022/05/182022/02/142022/06/15 1401/3/25 2022/09/32022/09/192022/09/202022/10/92022/09/26 1401/7/4 المیرا شیری Elmira Shiri دانشجوی دکتری فیزیولوژی جانوری، گروه زیست شناسی، واحد علوم و تحقیقات ، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران ایران Elmira.shiri@yahoo.com محمدرضا بیگدلی Mohammad Reza Bigdeli . دانشیار، گروه علوم جانوری وزیست شناسی دریا، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران ایران Bigdelimohammadreza@yahoo.com اکرم عیدی Akram Eidi استاد، گروه زیست شناسی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران ایران biologysrb99@gmail.com سید پژمان مرتضوی Seyed Pejman Mortazavi دانشیار، گروه دامپزشکی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران ایران Sp.mortazavi@gmail.com stroke cerebral edema saponin Bax سکته مغزی ادم مغزی ساپونین Bax 1. Strong K, Mathers C, Bonita R. Preventing stroke: saving lives around the world. Lancet Neurol 2007; 6(2): 182-187.##2. Feigin VL, Nguyen G, Cercy K, Johnson CO, Alam T, Parmar PG, et al. Global, Regional, and Country-Specific Lifetime Risks of Stroke, 1990 and 2016. N Engl J Med 2018; 379(25): 2429-2437.##3. Arsava EM, Helenius J, Avery R, Sorgun MH, Kim GM, Pontes-Neto OM, et al. Assessment of the Predictive Validity of Etiologic Stroke Classification. JAMA Neurol 2017; 74(4): 419-426.##4. Kunz A, Iadecola C. Cerebral vascular dysregulation in the ischemic brain. Handb Clin Neurol 2008;92:283-305.##5. Li D, Wang C,Yao Y, Chen L, Liu G, Zhang R, et al. mTORC1 pathway disruption ameliorates brain inflammation following stroke via a shift in microglia phenotype from M1 type to M2 type. Faseb J 2016; 30(10): 3388-3399.##6. Li MH, Leng TD, Feng XC, Yang T, Simon RP, Xiong ZG. Modulation of Acid-sensing Ion Channel 1a by Intracellular pH and Its Role in Ischemic Stroke. J Biol Chem 2016; 291(35): 18370-18383.##7. García-Pupo L, Van San E, Delgado-Hernández R, Vanden Berghe T, Vanden Berghe W. Emerging immune and cell death mechanisms in stroke: Saponins as therapeutic candidates. Brain Behav Immun Health 2020; 9: 100152.##8. Muir KW, Ford GA, Messow CM, Ford I, Murray A, Clifton A, et al. Endovascular therapy for acute ischaemic stroke: the Pragmatic Ischaemic Stroke Thrombectomy Evaluation (PISTE) randomised, controlled trial. J Neurol Neurosurg Psychiatry 2017; 88(1): 38-44.##9. Fu YQ, Hua C, Zhou J, Cheng BR, Zhang J. Protective effects of ginseng total saponins against hepatic ischemia/reperfusion injury in experimental obstructive jaundice rats. Pharm Biol 2013; 51(12): 1545-1551.##10. Seo MY, Lee SM. Protective effect of low dose of ascorbic acid on hepatobiliary function in hepatic ischemia/reperfusion in rats. J Hepatol 2002; 36(1): 72-77.##11. Oleszek WA. Chromatographic determination of plant saponins. Journal of Chromatography A 2002; 967(1): 147-162.##12. Kregiel D, Berlowska J, Witonska I, Antolak H, Proestos C, Babic M, et al. Saponin-Based, Biological-Active Surfactants from Plants. Application and Characterization of Surfactants 2017; 6(1): 184-205.##13. Xiaoqun Z. Effects of Dioscin in Protection of Myocardial Ischemic Reperfusion Injury in Wistar Rats. Chinese journal of Clinical Medicine 2006.##14. Liu CX, Xiao PG. Recent advances on ginseng research in China. J Ethnopharmacol 1992; 36(1): 27-38.##15. Chen Y, Miao Y, Huang L, Li J, Sun H, Zhao Y, et al. Antioxidant activities of saponins extracted from Radix Trichosanthis: an in vivo and in vitro evaluation. BMC Complement Altern Med 2014; 14: 86.##16. Brand-Williams W, Cuvelier ME, Berset C. Use of a free radical method to evaluate antioxidant activity. LWT-Food Science and Technology 1995; 28(1): 25-30.##17. Wang Y, Guo W, Liu Y, Wang J, Fan M, Zhao H, et al. Investigating the Protective Effect of Gross Saponins of Tribulus terrestris Fruit against Ischemic Stroke in Rat Using Metabolomics and Network Pharmacology. Metabolites 2019; 9(10): 240.##18. Longa EZ, Weinstein PR, Carlson S, Cummins R. Reversible middle cerebral artery occlusion without craniectomy in rats. Stroke 1989; 20(1): 84-91.##19. shiri E, Rahnema M, Bigdeli MR. The effect of pumpkin seed oil (Cucurbita Moschata) on the permeability of the blood-brain barrier and on brain edema in stroke animal model. JNKUMS 2016; 8(2): 301-311.##20. Long J, Cai L, Li J, Zhang L, Yang H, Wang T. JNK3 involvement in nerve cell apoptosis and neurofunctional recovery after traumatic brain injury. Neural Regen Res 2013; 8(16): 1491-1499.##21. Bigdeli MR, Hajizadeh S, Froozandeh M, Rasulian B, Heidarianpour A, Khoshbaten A. Prolonged and intermittent normobaric hyperoxia induce different degrees of ischemic tolerance in rat brain tissue. Brain Res 2007; 1152: 228-233.##22. Haddad JJ. Redox and oxidant-mediated regulation of apoptosis signaling pathways: immuno-pharmaco-redox conception of oxidative siege versus cell death commitment. Int Immunopharmacol 2004; 4(4): 475-493.##23. van der Worp HB, van Gijn J. Clinical practice. Acute ischemic stroke. N Engl J Med 2007; 357(6): 572-579.##24. Wang J, Xing H, Wan L, Jiang X, Wang C, Wu Y. Treatment targets for M2 microglia polarization in ischemic stroke. Biomed Pharmacother 2018; 105: 518-525.##25. Thiyagarajan M, Sharma SS. Neuroprotective effect of curcumin in middle cerebral artery occlusion induced focal cerebral ischemia in rats. Life Sci 2004; 74(8): 969-985.##26. Dorman HJD, Koşar M, Kahlos K, Holm Y, Hiltunen R. Antioxidant properties and composition of aqueous extracts from Mentha species, hybrids, varieties, and cultivars. J Agric Food Chem 2003; 51(16): 4563-4569.##27. Mao L-C, Pan X, Que F, Fang X-H. Antioxidant properties of water and ethanol extracts from hot air-dried and freeze-dried daylily flowers. European Food Research and Technology 2006; 222(3): 236-241.##28. Rodrigues HG, Diniz YS, Faine LA, Galhardi CM, Burneiko RC, Almeida JA, et al. Antioxidant effect of saponin: potential action of a soybean flavonoid on glucose tolerance and risk factors for atherosclerosis. Int J Food Sci Nutr 2005; 56(2): 79-85.##29. Zhou N, Tang Y, Keep RF, Ma X, Xiang J. Antioxidative effects of Panax notoginseng saponins in brain cells. Phytomedicine 2014; 21(10): 1189-1195.##30. Chu S-F, Zhang Z, Zhou X, He W-B, Chen C, Luo P, et al. Ginsenoside Rg1 protects against ischemic/reperfusion-induced neuronal injury through miR-144/Nrf2/ARE pathway. Acta Pharmacol Sin 2019; 40(1): 13-25.##31. Christensen LP. Ginsenosides chemistry, biosynthesis, analysis, and potential health effects. Adv Food Nutr Res 2009;55:1-99.##32. Chen J, Zhang X, Liu X, Zhang C, Shang W, Xue J, et al. Ginsenoside Rg1 promotes cerebral angiogenesis via the PI3K/Akt/mTOR signaling pathway in ischemic mice. Eur J Pharmacol 2019;856:172418.##33. Lin M, Sun W, Gong W, Ding Y, Zhuang Y, Hou Q. Ginsenoside Rg1 protects against transient focal cerebral ischemic injury and suppresses its systemic metabolic changes in cerabral injury rats. Acta Pharm Sin B 2015; 5(3): 277-284.##34. Wang Y, Zhao H, Liu Y, Guo W, Bao Y, Zhang M, et al. GC-MS-Based Metabolomics to Reveal the Protective Effect of Gross Saponins of Tribulus terrestris Fruit against Ischemic Stroke in Rat. Molecules 2019; 24(4): 793.##35. Hall JE, Hall ME, Hall J. Guyton and Hall textbook of medical physiology. Fourteenth edition. ed. 14th Edition Philadelphia, PA: Elsevier; 2021. 1152.##36. Bai XZ, He T, Gao JX, Liu Y, Liu JQ, Han SC, et al. Melatonin prevents acute kidney injury in severely burned rats via the activation of SIRT1. Sci Rep 2016; 6: 32199.##37. Cheng G, Wei L, Zhi-Dan S, Shi-Guang Z, Xiang-Zhen L. Atorvastatin ameliorates cerebral vasospasm and early brain injury after subarachnoid hemorrhage and inhibits caspase-dependent apoptosis pathway. BMC Neurosci 2009; 10: 7.##38. Endo H, Kamada H, Nito C, Nishi T, Chan PH. Mitochondrial translocation of p53 mediates release of cytochrome c and hippocampal CA1 neuronal death after transient global cerebral ischemia in rats. J Neurosci 2006; 26(30): 7974-7983.##39. Qiang H, Zhang C, Shi ZB, Yang HQ, Wang KZ. Protective effects and mechanism of Panax Notoginseng saponins on oxidative stress-induced damage and apoptosis of rabbit bone marrow stromal cells. Chin J Integr Med 2010; 16(6): 525-530.##40. Wang SS, Ji YS, Li H, Yang SJ. [Mechanisms of gross saponins of Tribulus terrestris via activating PKCepsilon against myocardial apoptosis induced by oxidative stress]. Yao Xue Xue Bao 2009; 44(2): 134-139.## ##

اثر محافظت عصبی اسانس سیاهدانه در برابر دمیلینه تجربی از طریق تنظیم سطح اسیدهای چرب درون زا در بافت نخاع موش های صحرائی Neuroprotective Effect of Nigella sativa Essential Oil against Experimental Demyelination through Regulation of Endogenous Fatty Acid Levels in Rat Spinal Cord Tissue 1 1  سابقه و هدف: تخریب میلین یکی از علل اصلی بیماری‌های عصبی متنوع است. شواهد زیادی وجود دارد که تجویز اسانس‌های گیاهی ممکن است خطر دمیلیناسیون را کاهش دهد. در این مطالعه، با استفاده از یک رویکرد لیپیدمی، تجویز اسانس سیاه دانه، Nigella sativa ) (NS بر بهبود تغییرات پروفایل اسیدهای چرب نخاعی در مدل دمیلیناسیون ناشی از تجویز داخل نخاعی اتیدیوم بروماید (EB) در موش‌های صحرائی بررسی شد. مواد و روش‌ها: در این مطالعه تجربی، تعداد 30 سر موش صحرایی نر در قالب 5 گروه (6n=) مورد مطالعه قرار گرفتند. گروه‌ها به کنترل بدون درمان، دریافت کننده حلال، درمان شده با دوزهای (2، 5 و 10 میلی‌ لیتر بر کیلوگرم داخل صفاقی) از اسانس سیاه دانه تقسیم بندی شدند. اسانس سیاه دانه تهیه و ترکیب اسیدهای چرب آن توسط کروماتوگرافی گازی– اسپکترومتری جرمی (GC-MS) تعیین شد. موش‌های بزرگ نر بالغ نژاد ویستار تحت تجویز داخل نخاعی EB 2/0درصد قرار گرفتند. از نخاع موش‌ها نمونه‌برداری شد و غلظت هفت نوع مختلف از اسیدهای چرب در هموژنای نخاع بین گروه ها مورد سنجش و مقایسه قرار گرفت. یافته‌ها: تجویز EB باعث برهم خوردن غلظت طبیعی محتوای اسیدهای چرب اشباع نشده چندگانه، افزایش مشتقات اسید آراشیدونیک و کاهش اسید چرب دوکوزاهگزانوئیک اسید در نخاع موش‌ها شد. درمان با اسانس سیاه دانه به صورت معنی دار(01/0P<) و وابسته به دوز از بروز این تغییرات ممانعت کرد. استنتاج: استفاده از اسانس NS سبب محافظت در مقابل دمیلیناسیون ناشی از EB از طریق تنظیم سطح اسیدهای چرب درون‌زاد بافت نخاعی می‌شود. 2 Background and purpose: Myelin degradation is one of the main causes of some neurological diseases. There is growing evidence that plant essential oils may reduce the risk of demyelination. In this experimental study, using a lipidomics approach, we investigated whether administration of Nigella sativa (NS) essential oil could improve changes in the profile of spinal fatty acids in demyelination model induced by intra-spinal administration of ethidium bromide (EB) in mice. Materials and methods: In this experimental study, 30 male rats were studied in five groups (n=6). The groups included control without treatment, solvent, and black seed essential oil (2, 5, and 10 ml/kg, intraperitoneally). The essential oil of NS was prepared and its fatty acid composition was determined by gas chromatography-mass spectrometry (GC-MS). The animals underwent intra-spinal administration of ET 0.2%. At the end of the experiments, samples were taken from the spinal cord of the rats and the concentration of seven different types of fatty acids in the homogenate of the spinal cord was measured and compared between the groups. Results: Ethidium bromide disturbed the normal concentration of polyunsaturated fatty acids, increased arachidonic acid derivatives, and decreased docosahexaenoic acid in rat spinal cord. Treatment with NS essential oil significantly prevented these changes in a dose-dependent manner (P<0.01). Conclusion: NS essential oil protects against EB-induced demyelination by regulating the level of endogenous fatty acids in spinal tissue.   55 64 2021/12/22022/06/82022/05/182022/02/142022/06/152022/05/29 1401/3/8 2022/09/32022/09/192022/09/202022/10/92022/09/262022/09/21 1401/6/30 نقیسه السادات میرشفیعیان Nafieseh Sadat Mirshafieyan کارشناس ارشد زیست شناسی جانوری، گروه زیست شناسی، دانشکده علوم پایه، دانشگاه شاهد، تهران، ایران ایران mir.nsm@gmail.com مجید حسن پورعزتی Majid Hassanpourezatti استادیار، گروه زیست شناسی، دانشکده علوم پایه، دانشگاه شاهد، تهران، ایران ایران hassanpour@shahed.ac.ir حسین دهقان hossein dehghan استادیار، مرکز تحقیقات گیاهان دارویی، دانشگاه شاهد، تهران، ایران ایران h.dehghan@shahed.ac.ir Nigella sativa ethidium bromide demyelination spinal cord سیاه دانه اتیدیوم بروماید دمیلیناسیون نخاع 1. Duncan ID, Radcliff AB. Inherited and acquired disorders of myelin: the underlying myelin pathology. Exp Neurol 2016; 283 (Pt B): 452-475.##2. Nogueras L, Gonzalo H, Jové M, Sol J, Gil-Sanchez A, et al. Lipid profile of cerebrospinal fluid in multiple sclerosis patients: a potential tool for diagnosis. Sci Rep 2019; 9(1): 11313.##3. Dimas P, Montani L, Pereira JA, Moreno D, Trötzmüller M, Gerber J, et al. CNS myelination and remyelination depend on fatty acid synthesis by oligodendrocytes. Elife 2019; 8: e44702. ##4. Bondan EF, Lallo MA, Sinhorini IL, Pereira LA,Graça DL. The effect of cyclophosphamide on brainstem remyelination following local ethidium bromide injection in Wistar rats. J Submicrosc Cytol Pathol 2000; 32(4): 603-612.##5. Kuypers NJ, James KT, Enzmann GU, Magnuson DS, Whittemore SR. Functional consequences of ethidium bromide demyelination of the mouse ventral spinal cord. Exp Neurol 2013; 247: 615-622.##6. Adamczyk B, Adamczyk-Sowa M. New insights into the role of oxidative stress mechanisms in the pathophysiology and treatment of multiple sclerosis. Oxid Med Cell Longev 2016; 2016: 1973834. ##7. Salem SS, Fouda A. Green synthesis of metallic nanoparticles and their prospective biotechnological applications: an overview.Biol Trace Elem Res 2021; 199(1): 344-370.##8. Pollari E, Goldsteins G, Bart G, Koistinaho J, Giniatullin R. The role of oxidative stress in degeneration of the neuromuscular junction in amyotrophic lateral sclerosis. Front Cell Neurosci 2014; 8: 131.##9. Cenini G, Lloret A, Cascella R. Oxidative Stress in Neurodegenerative Diseases: From a Mitochondrial Point of View. Oxid Med Cell Longev 2019; 2019: 2105607.##10. Chaves-Filho AB, Pinto IFD, Dantas LS, Xavier AM, Inague A, Faria RL, et al. Alterations in lipid metabolism of spinal cord linked to amyotrophic lateral sclerosis. Sci Rep 2019; 9(1): 11642. ##11. Sanchez-Rodriguez E, Biel-Glesson S, Fernandez-Navarro JR, Calleja MA, Espejo-Calvo JA, Gil-Extremera B, et al. Effects of Virgin Olive Oils Differing in Their Bioactive Compound Contents on Biomarkers of Oxidative Stress and Inflammation in Healthy Adults: A Randomized Double-Blind Controlled Trial. Nutrients 2019; 11(3): 561. ##12. Tavakkoli A, Mahdian V, Razavi BM, Hosseinzadeh H. Review on Clinical Trials of Black Seed (Nigella sativa ) and Its Active Constituent, Thymoquinone. J Pharmacopuncture 2017; 20(3): 179-193. ##13. Mazaheri Y, Torbati M, Azadmard-Damirchi S, Savage GP. A comprehensive review of the physicochemical, quality and nutritional properties of Nigella sativa oil. Food Rev Int 2019; 35(4): 342-362.##14. Yimer EM, Tuem KB, Karim A, Ur-Rehman N, Anwar F. Nigella sativa L. (Black Cumin): A promising natural remedy for wide range of illnesses. Evid Based Complement Alternat Med 2019; 2019: 1528635.##15. Bordoni L, Fedeli D, Nasuti C, Maggi F, Papa F, Wabitsch M, et al. Antioxidant and Anti-Inflammatory Properties of Nigella sativa Oil in Human Pre-Adipocytes. Antioxidants (Basel). 2019; 8(2): 51.##16. Lewkowicz N, Piątek P, Namiecińska M, Domowicz M, Bonikowski R, Szemraj J, et al. Naturally Occurring Nervonic Acid Ester Improves Myelin Synthesis by Human Oligodendrocytes. Cells 2019; 8(8): 786.##17. Wajs A, Bonikowski R, Kalemba D. Composition of essential oil from seeds of Nigella sativa L. cultivated in Poland. Flavour Fragr J 2008; 23(2): 126-132. ##18. Ghahramanloo KH, Kamalidehghan B, Akbari Javar H, Teguh Widodo R, Majidzadeh K, Noordin MI. Comparative analysis of essential oil composition of Iranian and Indian Nigella sativa L. extracted using supercritical fluid extraction and solvent extraction. Drug Des Devel Ther 2017; 11: 2221-2226.##19. Bondan EF, Lallo MA, Graça DL. Ultrastructural study of the effects of cyclosporine in the brainstem of Wistar rats submitted to the ethidium bromide demyelinating model. Arq Neuro-Psiquiatr 2008; 66(2B): 378-384.##20. Tüzgen S, Kaynar MY, Güner A, Gümüştaş K, Belce A, Etuş V, et al. The effect of epidural cooling on lipid peroxidation after experimental spinal cord injury. Spinal Cord 1998; 36(9): 654-657.##21. Siegert E, Paul F, Rothe M, Weylandt KH. The effect of omega-3 fatty acids on central nervous system remyelination in fat-1 mice. BMC Neurosci 2017; 18(1): 19.##22. Sharma N, Tan MA, An SSA. Mechanistic Aspects of Apiaceae Family Spices in Ameliorating Alzheimer's Disease. Antioxidants (Basel) 2021; 10(10): 1571. ##23. Noor NA, Fahmy HM, Mohammed FF, Elsayed AA, Radwan NM. Nigella sativa amliorates inflammation and demyelination in the experimental autoimmune encephalomyelitis- induced Wistar rats. Int J Clin Exp Pathol 2015; 8(6): 6269-6286.##24. Chen S, Zhang H, Pu H, Wang G, Li W, Leak RK, et al. n-3 PUFA supplementation benefits microglial responses to myelin pathology. Sci Rep 2014; 4:7458. ##25. Devassy JG, Leng S, Gabbs M, Monirujjaman M, Aukema HM. Omega-3 Polyunsaturated Fatty Acids and Oxylipins in Neuroinflammation and Management of Alzheimer Disease. Adv Nutr 2016; 7(5): 905-916. ##26. Knöchel C, Voss M, Grüter F, Alves GS, Matura S, Sepanski B, et al. Omega 3 Fatty Acids: Novel neurotherapeutic targets for cognitive dysfunction in mood disorders and schizophrenia? Curr Neuropharmacol 2015; 13(5): 663-680.##27. Židó M, Kačer D, Valeš K, Svobodová Z, Zimová D, Štětkárová I. Metabolomics of Cerebrospinal Fluid in Multiple Sclerosis Compared With Healthy Controls: A Pilot Study. Front Neurol 2022; 13: 874121. ##28. Trépanier MO, Hildebrand KD, Nyamoya SD, Amor S, Bazinet RP, Kipp M. Phosphatidylcholine 36:1 concentration decreases along with demyelination in the cuprizone animal model and in post-mortem multiple sclerosis brain tissue. J Neurochem 2018; 145(6): 504-515.##29. Ayalew-Pervanchon A, Rousseau D, Moreau D, Assayag P, Weill P, Grynberg A. Long-term effect of dietary {alpha}-linolenic acid or decosahexaenoic acid on incorporation of decosahexaenoic acid in membranes and its influence on rat heart in vivo. Am J Physiol Heart Circ Physiol 2007; 293(4): H2296-2304.##30. Robbez Masson V, Lucas A, Gueugneau AM, Macaire JP, Paul JL, Grynberg A, et al. Long-chain (n-3) polyunsaturated fatty acids prevent metabolic and vascular disorders in fructose-fed rats. J Nutr 2008; 138(10): 1915-1922. ##31. McNamara RK, Liu Y, Jandacek R, Rider T, Tso P. The aging human orbitofrontal cortex: decreasing polyunsaturated fatty acid composition and associated increases in lipogenic gene expression and stearoyl-CoA desaturase activity. Prostaglandins Leukot Essent Fatty Acids 2008; 78(4-5): 293-304.##32. Heller A, Won L, Bubula N, Hessefort S, Kurutz JW, Reddy GA, et al. Long-chain fatty acids increase cellular dopamine in an immortalized cell line (MN9D) derived from mouse mesencephalon. Neurosci Lett 2005; 376(1): 35-39.##33. Patil S, Chan C. Palmitic and stearic fatty acids induce Alzheimer-like hyperphosphorylation of tau in primary rat cortical neurons. Neurosci Lett 2005; 384(3): 288-293.##34. Hussain G, Schmitt F, Loeffler JP, Gonzalez de Aguilar JL. Fatting the brain: a brief of recent research. Front Cell Neurosci 2013; 7: 144.##35. Palumbo S, Toscano CD, Parente L, Weigert R, Bosetti F. Time-dependent changes in the brain arachidonic acid cascade during cuprizone-induced demyelination and remyelination. Prostaglandins Leukot Essent Fatty Acids 2011; 85(1): 29-35.##36. Moreno JJ, Carbonell T, Sánchez T, Miret S, Mitjavila MT. Olive oil decreases both oxidative stress and the production of arachidonic acid metabolites by the prostaglandin G/H synthase pathway in rat macrophages. J Nutr 2001; 131(8): 2145-2149.##37. Umemoto H, Yasugi S, Tsuda S, Yoda M, Ishiguro T, Kaba N, et al. Protective Effect of Nervonic Acid Against 6-Hydroxydopamine-Induced Oxidative Stress in PC-12 Cells. J Oleo Sci 2021; 70(1): 95-102. ##38. Oskouei Z, Akaberi M, Hosseinzadeh H. A glance at black cumin (Nigella sativa) and its active constituent, thymoquinone, in ischemia: a review. Iran J Basic Med Sci 2018; 21(12): 1200-1209.## ##

سنتز و تعیین مشخصات نانوذرات PLGA حاوی دفرازیروکس و بررسی سمیت در مدل سلولی Synthesis and Characterization of Deferasirox PLGA Nanoparticles and Investigation of Toxicity in Cell Model 1 1 سابقه و هدف: سرطان یکی از علت‌های رایج مرگ و میر در دنیاست. حذف آهن توسط یک شلات کننده سبب مهار تکثیر برخی از سلول‌های سرطانی می‌شود. از داروی دفرازیروکس اثرات ضدسرطانی گزارش شده است. هدف از این مطالعه سنتز و بررسی تاثیر نانوذره دفرازیروکس بر مهار رشد سلول‌های سرطانی پستان انسان (SKBR3) و سلول‌های سرطانی پستان موش (4T1) و مقایسه آن با فرم غیرنانو دفرازیروکس است. مواد و روش‌ها: نانوذرات دفرازیروکس با استفاده از PLGA (Poly lactic-co-glycolic acid)، به روش تشکیل امولسیون و تبخیر حلال تهیه شدند. سمیت سلولی آن‌ها با استفاده از روش MTT Assay مورد بررسی قرار گرفت و میزان غلظت مهاری 50 درصد (IC50) رده های سلولیSKBR3و 4T1 با هم مقایسه شد. یافته‌ها: نتایج نشان داد که IC50 برای فرم نانوی سلول‌های SKBR3 و  4T1به ترتیب معادل 0/011± 9/09 و 0/032± 6/6 میکروگرم در میلی‌لیتر و IC50 برای فرم غیر نانوی سلول‌های SKBR3 و 4T1 به‌ترتیب معادل  ± 0/003 21/07 و 0/013 ± 11/08 میکروگرم در میلی‌لیتر می‌باشد. استنتاج: در مورد داروی مورد مطالعه اثرات ضدسرطانی آن بر روی رده‌های سلولی تایید و بهبود خصوصیات و اثربخشی در دو رده سلول سرطانی نیز تایید شد. استفاده از سامانه‌های دلیوری نانوذره‌ای سبب بهبود جذب، افزایش اثربخشی و بهبود خصوصیات دارو می‌شود. 2 Background and purpose: Cancer is one of the causes of mortality worldwide. Evidence suggests that iron depletion by a chelator agent suppresses the development of some cancer cells. Deferasirox is shown to have anticancer properties. This research aims to synthesize and evaluate the effects of deferasirox nanoparticles on human breast cancer cells (SKBR3) and mouse breast cancer cells (4T1) compared with the drug form. Materials and methods: Deferasirox nanoparticles were synthesized by Poly lactic-co-glycolic acid (PLGA) moiety with emulsion formation and solvent evaporation. Cytotoxicity was evaluated using the MTT assay and their 50% inhibitory concentration (IC50) were assessed in SKBR3 and 4T1. Results: Findings showed that IC50 of nano-deferasirox for SKBR3 and 4T1 were 9.09±0.011 µg/ml and 6.6±0.032 µg/ml, respectively and the IC50 of the deferasirox drug form for SKBR3 and 4T1 IC50 were 21.07±0.003 µg/ml and 11.08±0.013 µg/ml, respectively. Conclusion: The anticancer effects of deferasirox were confirmed on the cell lines, and the improved properties and efficacy were also confirmed on two cancer cell lines. Nanoparticle delivery systems improve absorption and drug properties and increase the effectiveness of the drug.   65 76 2021/12/22022/06/82022/05/182022/02/142022/06/152022/05/292022/07/17 1401/4/26 2022/09/32022/09/192022/09/202022/10/92022/09/262022/09/212022/10/10 1401/7/18 حمیدرضا محمدی Hamidreza Mohammadi دانشیار، گروه سم شناسی و فارماکولوژی، مرکز تحقیقات علوم داروئی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران dr_hrm2000@yahoo.com جواد اختری Javad Akhtari دانشیار، مرکز تحقیقات ایمونوژنتیک،گروه نانوتکنولوژی پزشکی، دانشکده فناوری های نوین پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران javad.akhtari@gmail.com سارا اسدپور Sara Assadpour دکتری پژوهشی علوم دارویی، مرکز تحقیقات علوم داروئی، پژوهشکده هموگلوبینوپاتی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران saraassadpour@gmail.com میترا کمالی Mitra Kamali دانشجوی داروسازی، گروه فارماسیوتیکس، دانشکده داروسازی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران mitrakamali@gmail.com پدرام ابراهیم نژاد Pedram Ebrahimnejad دانشیار، گروه فارماسیوتیکس، مرکز تحقیقات علوم داروئی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران p_ebrahimnejad@yahoo.com cancer cell deferasirox nanoparticles cytotoxicity MTT سلول‌های سرطانی نانوذرات دفرازیروکس سمیت سلولی MTT assay 1. Zhao R, Planalp RP, Ma R, Greene BT, Jones BT, Brechbiel MW, et al. Role of zinc and iron chelation in apoptosis mediated by tachpyridine, an anti-cancer iron chelator. Biochem Pharmacol 2004; 67(9): 1677-1688.##2. Lescoat G, Léonce S, Pierré A, Gouffier L, Gaboriau F. Antiproliferative and iron chelating efficiency of the new bis-8-hydroxyquinoline benzylamine chelator S1 in hepatocyte cultures. Chem Biol Interact 2012; 195(2): 165-172.##3. Heli H, Mirtorabi S, Karimian K. Advances in iron chelation: an update. Expert Opin Ther Pat 2011; 21(6): 819-856.##4. Tavakoli S, Ebrahimzadeh MA, Sameni F, Biparva P, Mohammadi H, Ziar A, et al. Excess iron ion reduction in a thalassemia model using silver nanoparticles modified by the tannin fraction of Myrtus communis extact. Nanomed Res J 2020; 5(4): 355-363.##5. Choi JG, Kim J-L, Park J, Lee S, Park SJ, Kim JS, et al. Effects of oral iron chelator deferasirox on human malignant lymphoma cells. Korean J Hematol 2012; 47(3): 194-201.##6. Taleghani AS, Ebrahimnejad P, Heydarinasab A, Akbarzadeh A. Adsorption and controlled release of iron-chelating drug from the amino-terminated PAMAM/ordered mesoporous silica hybrid materials. J Drug Deliv Sci Technol 2020; 56: 101579.##7. Couvreur P, Vauthier C. Nanotechnology: intelligent design to treat complex disease. Pharm Res 2006;23(7):1417-1450.##8. Assadpour S, Shiran MR, Akhtari J. Chitosan coating of anionic liposomes containing sumatriptan succinate: a candidate for nasal administration. Nanomed J 2021; 8(2): 132-139.##9. Soppimath KS, Aminabhavi TM, Kulkarni AR, Rudzinski WE. Biodegradable polymeric nanoparticles as drug delivery devices. J Control Release 2001; 70(1-2): 1-20##10. Reis CP, Neufeld RJ, Ribeiro AJ, Veiga F. Nanoencapsulation I. Methods for preparation of drug-loaded polymeric nanoparticles. Nanomedicine 2006; 2(1): 8-21.##11. Jafari M, Heidari D, Ebrahimnejad P. Synthesizing and characterizing functionalized short multiwall carbon nanotubes with folate, magnetite and polyethylene glycol as multi-targeted nanocarrier of anti-cancer drugs. Iran J Pharm Res 2016; 15(2): 449-456.##12. Sadeghi-Ghadi Z, Vaezi A, Ahangarkani F, Ilkit M, Ebrahimnejad P, Badali H. Potent in vitro activity of curcumin and quercetin ##co-encapsulated in nanovesicles without hyaluronan against Aspergillus and Candida isolates. J Mycol Med 2020; 30(4): 101014.##13. Brannon-Peppas L, Blanchette JO. Nanoparticle and targeted systems for cancer therapy. Adv Drug Deliv Rev 2004; 56(11): 1649-1659.##14. Mundargi RC, Babu VR, Rangaswamy V, Patel P, Aminabhavi TM. Nano/micro technologies for delivering macromolecular therapeutics using poly (D, L-lactide-co-glycolide) and its derivatives. J Control Release 2008; 125(3): 193-209.##15. Akhtari J, Ebrahimnejad P, Rafiei A. A review on the use of nanoparticles in the release of growth factors. J Mazandaran Univ Med Sci 2015; 24(122): 424-439 (Persian).##16. Acharya S, Sahoo SK. PLGA nanoparticles containing various anticancer agents and tumour delivery by EPR effect. Adv Drug Deliv Rev 2011; 63(3): 170-183.##17. Mir M, Ebrahimnejad P. Preparation and characterization of bifunctional nanoparticles of vitamin E TPGS-emulsified PLGA-##PEG-FOL containing deferasirox. Nanosci. Nanotechnol-Asia 2014; 4(2): 80-87.##18. Mohammadi H, Nekobahr E, Akhtari J, Saeedi M, Akbari J, Fathi F. Synthesis and characterization of magnetite nanoparticles by co-precipitation method coated with biocompatible compounds and evaluation of in-vitro cytotoxicity. Toxicol Rep 2021; 8: 331-336.##19. Sharifi F, Jahangiri M, Nazir I, Asim MH, Ebrahimnejad P, Hupfauf A, et al. Zeta potential changing nanoemulsions based on a simple zwitterion. J Colloid Interface Sci 2021; 585: 126-137.##20. Ebrahimnejad P, Dinarvand R, Sajadi A. Development and validation of an ion-pair HPLC chromatography for simultaneous determination of lactone and carboxylate forms of SN-38 in nanoparticles. J Food Drug Anal 2009; 17(4): 246-256.##21. Shokrzadeh M, Parvaresh A, Shahani S, Habibi E, Zalzar Z. Cytotoxic Effects of Lagenaria siceraria Standl. Extract on Cancer Cell Lin. J Mazandaran Univ Med Sci 2013; 22(97): 225-230 (Persian).##22. Shinoda S, Kaino S, Amano S, Harima H, Matsumoto T, Fujisawa K, et al. Deferasirox, an oral iron chelator, with gemcitabine synergistically inhibits pancreatic cancer cell growth in vitro and in vivo. Oncotarget 2018; 9(47): 28434-28444.##23. Mehravaran A, Nasab MR, Mirahmadi H, Sharifi I, Alijani E, Nikpoor AR, et al. Protection induced by Leishmania Major antigens and the imiquimod adjuvant encapsulated on liposomes in experimental cutaneous leishmaniasis. Infect Genet Evol 2019; 70: 27-35.##24. Taleghani AS, Nakhjiri AT, Khakzad MJ, Rezayat SM, Ebrahimnejad P, Heydarinasab A, et al. Mesoporous silica nanoparticles as a versatile nanocarrier for cancer treatment: A review. J Mol Liq 2021; 328: 115417.##25. Ahmadi F, Sodagar-Taleghani A, Ebrahimnejad P, Moghaddam SPH, Ebrahimnejad F, Asare-Addo K, et al. A review on the latest developments of mesoporous silica nanoparticles as a promising platform for diagnosis and treatment of cancer. Int J Pharm 2022; 625: 122099.##26. Salehi S, Saljooghi AS, Shiri A. Synthesis, characterization and in vitro anticancer evaluations of two novel derivatives of deferasirox iron chelator. Eur J Pharmacol 2016; 781: 209-217.##27. Lui GY, Obeidy P, Ford SJ, Tselepis C, Sharp DM, Jansson PJ, et al. The iron chelator, deferasirox, as a novel strategy for cancer treatment: oral activity against human lung tumor xenografts and molecular mechanism of action. Mol Pharmacol 2013; 83(1): 179-190.##28. Mu L, Feng S. A novel controlled release formulation for the anticancer drug paclitaxel (Taxol®): PLGA nanoparticles containing vitamin E TPGS. J Control Release 2003; 86(1): 33-48.##29. Onishi H, Machida Y, Machida Y. Antitumor properties of irinotecan-containing nanoparticles prepared using poly (DL-lactic acid) and poly (ethylene glycol)-block-poly (propylene glycol)-block-poly (ethylene glycol). Biol Pharm Bull 2003; 26(1): 116-119.##30. Sharifi F, Jahangiri M, Ebrahimnejad P. Synthesis of novel polymeric nanoparticles (methoxy-polyethylene glycol-chitosan/hyaluronic acid) containing 7-ethyl-10-hydroxycamptothecin for colon cancer therapy: in vitro, ex vivo and in vivo investigation. Artif Cells Nanomed Biotechnol 2021; 49(1): 367-380.##31. Williams J, Lansdown R, Sweitzer R, Romanowski M, LaBell R, Ramaswami R, et al. Nanoparticle drug delivery system for intravenous delivery of topoisomerase inhibitors. J Control Release 2003; 91(1-2): 167-172.##32. Zhang S, Chen Y, Guo W, Yuan L, Zhang D, Xu Y, et al. Disordered hepcidin–ferroportin signaling promotes breast cancer growth. Cell Signal 2014; 26(11): 2539-2550.##33. Choi JH, Kim JS, Won YW, Uhm J, Park BB, Lee YY. The potential of deferasirox as a novel therapeutic modality in gastric cancer. World J Surg Oncol 2016; 14(1): 1-7.## ##

میکروکپسولاسیون اسیدهای چرب امگا-3 روغن ماهی به همراه باکتری لاکتوباسیلوس پلانتاروم به روش کواسرواسیون Microencapsulation of Fish Oil Omega-3 Fatty Acids and Lactiplantibacillus plantarum by Coacervation 1 1 سابقه و هدف: در این مطالعه، میکروکپسولاسیون اسیدهای چرب امگا-3 به همراه باکتری پروبیوتیک لاکتوباسیلوس پلانتاروم در کوآسروای حاصل از برهمکنش الکترواستاتیک در سه فرمولاسیون بیوپلیمری مورد ارزیابی قرار گرفت. مواد و روش‌ها: به‌منظور بررسی تأثیر جنس دیواره از سه فرمولاسیون ژلاتین- صمغ عربی، ژلاتین- کیتوزان و صمغ عربی- کیتوزان استفاده شد، هم‌چنین تاثیر نسبت مواد دیواره به هسته در سه سطح 2:1، 3:1 و 4:1 و دور هموژنایزر در دو سطح 3500 و rpm 7000 بررسی شد. یافته‌ها: نتایج نشان داد که تیمار 12، بالاترین مقدار بازدهی (19‏/0 ± 26‏/96) را دارد که در آن مخلوط بیوپلیمر که حاوی ژلاتین-کیتوزان بود، درصد بالایی از امگا-3 را احاطه کرده در حالی که مقدار امگا-3 که در سطح کپسول حضور دارد، بسیار کم است. تیمار 6 که حاوی مواد دیواره ژلاتین و صمغ عربی بود، قابلیت بالایی برای احاطه باکتری دارد و در مقایسه با باکتری‏های آزاد هنگامی که در شرایط شبیه سازی شده معده قرار گرفت نرخ مرگ و میر باکتری در آن کم‌تر بود. به‏علاوه بعد از قرار گرفتن در شرایط شبیه سازی شده روده تعداد باکتری‏ها بعد از گذشت 120 دقیقه افزایش یافت که این امر نشان می‏دهد کپسول در شرایط قلیایی روده به خوبی ترکیبات خود را آزاد کرده است. استنتاج: در نتیجه، استفاده از تکنیک کوآسرواسیون مرکب با استفاده از بیوپلیمرهای ژلاتین ماهی، کیتوزان و صمغ عربی به‌عنوان مواد دیواره، می‌تواند کپسول‏های حاوی امگا-3 و باکتری لاکتوباسیلوس پلانتاروم در اندازه‌های میکرومتری تولید کند و می‏تواند نقش محافظتی برای جلوگیری از اکسیداسیون این ترکیبات داشته باشد.   2 Background and purpose: In the present study, Micro-capsulated fish oil omega-3 fatty acids and Lactobacillus Plantarum produced by electrostatic interaction coacervation was investigated in three biopolymer formulations. Materials and methods: Three biopolymer formulations of fish gelatin-gum Arabic, fish gelatin–chitosan, and gum Arabic-gelatin were used to study the effect of wall materials. Also, we investigated the effect of wall-to-core materials ratio at 2: 1, 3: 1, and 4: 1 and homogenizer speeds of 3500 and 7000 rpm. Results: The results of the microencapsulation efficiency of omega-3 fatty acids showed that treatment 12 had the highest yield (96.26 ± 0.19). It contained a biopolymer mixture containing gelatin-chitosan which surrounded a high percentage of omega-3, while the amount of omega-3 on the surface of the capsule was very low. Also, treatment 6 containing gelatin wall materials and gum Arabic had a high ability to surround bacteria and compared to free bacteria, the bacterial mortality rate was lower when exposed to simulated gastric conditions. In addition, after being in the simulated intestinal condition, the number of bacteria increased after 120 minutes that shows the capsule has released its compounds in alkaline conditions of the intestine. Conclusion: This study showed that using the combined coacervation technique using fish gelatin biopolymers, chitosan, and gum Arabic as wall materials, can produce omega-3 capsules and Lactobacillus Plantarum in micrometer sizes. They can play a protective role in preventing the oxidation of probiotic and omega-3 bacteria.   77 89 2021/12/22022/06/82022/05/182022/02/142022/06/152022/05/292022/07/172021/11/1 1400/8/10 2022/09/32022/09/192022/09/202022/10/92022/09/262022/09/212022/10/102022/09/24 1401/7/2 علی جعفرپور Ali Jafarpour دانشیار، گروه شیلات، دانشکده علوم دام و شیلات، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری، ساری، ایران ایران a.jafarpour@sanru.ac.ir الهه شریفی Elahe Sharifi دانشجوی دکترای شیلات، دانشکده علوم دریایی، دانشگاه دریانوردی و علوم دریایی چابهار، چابهار، ایران ایران sharifi.elahe1370@gmail.com مجتبی نجفی Mojtaba Najafi استادیار، گروه ژنتیک و اصلاح نژاد، دانشکده علوم دامی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان، گلستان، ایران ایران mojtaba_najafy@yahoo.com علیرضا رفیعی ‪Alireza Rafiei استاد، گروه ایمونولوژی، مرکز تحقیقات بیولوژی سلولی و مولکولی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران rafiei1710@gmail.com زهرا حسینی خواه Zahra Hosseinikhah استادیار، مرکز تحقیقات دیابت، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران zahra_582005@yahoo.com microencapsulation omega-3 fatty acids Lactobacillus plantarum coacervation میکروکپسولاسیون اسیدهای چرب امگا 3 لاکتوباسیلوس پلانتاروم روش کواسرواسیون 1. Simopoulos AP, Norman HA, Gillaspy JE, Duke JA. Common purslane: a source of omega-3 fatty acids and antioxidants. J Am Coll Nutr 1992; 11(4): 374-382.##2. Eilander A, Hundscheid D, Osendarp S, Transler C, Zock P. Effects of n-3 long chain polyunsaturated fatty acid supplementation on visual and cognitive development throughout childhood: a review of human studies. Prostaglandins Leukot Essent Fatty Acids 2007; 76(4): 189-203.##3. Miyashita K. Paradox of omega-3 PUFA oxidation. European Journal of Lipid Science and Technology 2014; 116(10): 1268-1279.##4. Kaushik P, Dowling K, Barrow CJ, Adhikari B. Microencapsulation of omega-3 fatty acids: A review of microencapsulation and characterization methods. Journal of functional foods 2015;19:868-881.##5. Gan C-Y, Cheng L-H, Easa AM. Evaluation of microbial transglutaminase and ribose cross- linked soy protein isolate-based microcapsules containing fish oil. Innovative Food Science & Emerging Technologies 2008; 9(4): 563-569.##6. Shah NP. Functional cultures and health benefits. International Dairy Journal 2007; 17(11): 1262-1277.##7. Iyer RN, Hittinahalli V. Modified PAP method to detect heteroresistance to vancomycin among methicillin resistant Staphylococcus aureus isolates at a tertiary care hospital. Indian J Med Microbiol 2008; 26(2): 176-179.##8. Talwalkar A, Kailasapathy K. A Review of oxygen toxicity in probiotic yogurts: influence on the survival of probiotic bacteria and protective techniques. Compr Rev Food Sci Food Saf 2004; 3(3): 117-124.##9. Ding WK, Shah NP. Survival of free and microencapsulated probiotic bacteria in orange and apple juices. Int Food Res J 2008; 15(2): 219-232.##10. Jayalalitha V, Balasundaram B, Palanidorai N, Kumar C. Fortifiication of encapsulated iron in probiotic yoghurt. Intl J Agric Res & Rev 2012; 2(2): 80-84.##11. Capela P, Hay TKC, Shah NP. Effect of cryoprotectants,prebiotics and microencapsulation on survival of probiotic organisms in yoghurt and freeze-dried yoghurt. Food Res Int 2006; 39(2): 203-211.##12. Das UN, Ramos EJ, Meguid MM. Metabolic alterations during inflammation and its modulation by central actions of omega-3 fatty acids. Curr Opin Clin Nutr Metab Care 2003; 6(4): 413-419.##13. Sharifi E, Yazdani Z, Najafi M, Hosseini-khah Z, Jafarpour A, Rafiei A. The combined effect of fish oil containing Omega‐3 fatty acids and Lactobacillus plantarum on colorectal cancer. Food Sci Nutr 2022; 00: 1-8.##14. Eratte D, McKnight S, Gengenbach TR, Dowling K, Barrow CJ, Adhikari BP. Co-encapsulation and characterisation of omega-3 fatty acids and probiotic bacteria in whey protein isolate–gum Arabic complex coacervates. Journal of functional foods 2015; 19: 882-892.##15. Klinkesorn U, Sophanodora P, Chinachoti P, Decker EA, McClements DJ. Characterization of spray-dried tuna oil emulsified in two-layered interfacial membranes prepared using electrostatic layer-by-layer deposition. Food Research International 2006; 39(4): 449-457.##16. Charteris W, Kelly P, Morelli L, Collins JK. Ingredient selection criteria for probiotic microorganisms in functional dairy foods. International Journal of Dairy Technology 1998; 51(4): 123-136.##17. Mortazavi SA, Najafi MH, Shahidi F. The influence of multi stage alginate coating on survivability of potential probiotic bacteria in simulated gastric and intestinal juice. Food Research International 2009; 42(8): 1040-1045.##18. Yao M, Xie J, Du H, McClements DJ, Xiao H, Li L. Progress in microencapsulation of probiotics: A review. Comprehensive Reviews in Food Science and Food Safety 2020; 19(2): 857-874.##19. Panjanapongchai S, Chavapradit C, Anal AK. Microencapsulation of Probiotics and its Potential Industrial Applications. Probiotics, Prebiotics and Synbiotics: Technological Advancements Towards Safety and Industrial Applications 2022: 213-232.##20. Anitha DPM, Sellamuthu PS. Microencapsulation of probiotics in finger millet milk complex to improve encapsulation efficiency and viability. Food Science and Technology International 2022; 28(3): 216-232.##21. Camelo-Silva C, Verruck S, Ambrosi A, Di Luccio M. Innovation and Trends in Probiotic Microencapsulation by Emulsification Techniques. Food Eng Rev 2022; 14: 462-490.##22. Wang X, Gao S, Yun S, Zhang M, Peng L, Li Y, et al. Microencapsulating Alginate-Based Polymers for Probiotics Delivery Systems and Their Application. Pharmaceuticals 2022; 15(5): 644.##23. Jafarpour SA, Esfahani R, Jafari S. Efficiency evaluation of nanoencapsulation of omega-3 fatty acids with gelatin-Arabic gum complex using coaservation technique. Iranian Scientific Fisheries Journal. 2016;25(2):29-42.##24. Velasco J, Holgado F, Dobarganes C, Márquez- Ruiz G. Influence of relative humidity on oxidation of the free and encapsulated oil fractions in freeze-dried microencapsulated oils. Food Research International 2009; 42(10): 1492-1500.##25. Kolanowski W, Laufenberg G, Kunz B. Fish oil stabilisation by microencapsulation with modified cellulose. Int J Food Sci Nutr 2004; 55(4):333-343.##26. Sharifi E, JafarPour SA, Hosseini SMH. Investigating the Effects of Biopolymer Concentration and Core Material Percentage on Quality Characteristics of Fish Oil Nanocapsules Containing Clove Essential Oil Prepared by Complex Coacervation Technique. Fisheries Science and Technology 2018; 7(3): 205-213.##27. Song H, Yu W, Gao M, Liu X, Ma X. Microencapsulated probiotics using emulsification technique coupled with internal or external gelation process. Carbohydr Polym 2013; 96(1): 181-189.##28. de Lara Pedroso D, Thomazini M, Heinemann RJB, Favaro-Trindade CS. Protection of Bifidobacterium lactis and Lactobacillus acidophilus by microencapsulation using spray-chilling. International Dairy Journal 2012; 26(2): 127-132.##29. Parsa P, Alizadeh M, Rezazad Bari M, Akbarian Moghar A. Optimisation of probiotic yoghurt production enriched with phytosterols. Int J Dairy Technol 2015; 68(4): 557-564.##30. Klemmer KJ, Korber DR, Low NH, Nickerson MT. Pea protein‐based capsules for probiotic and prebiotic delivery. Int J Food Sci Technol 2011; 46(11): 2248-2256.##31. Shi L-E, Li Z-H, Li D-T, Xu M, Chen H-Y, Zhang Z-L, et al. Encapsulation of probiotic Lactobacillus bulgaricus in alginate–milk microspheres and evaluation of the survival in simulated gastrointestinal conditions. Journal of food engineering 2013; 117(1): 99-104.##32. Gbassi GK,Vandamme T,Ennahar S,Marchioni E. Microencapsulation of Lactobacillus plantarum spp in an alginate matrix coated with whey proteins. Int J Food Microbiol 2009; 129(1): 103-105.##33. Krasaekoopt W, Bhandari B, Deeth HC. The influence of coating materials on some properties of alginate beads and survivability of microencapsulated probiotic bacteria. International Dairy Journal 2004; 14(8): 737-743.##34. Zou Q,Liu X,Zhao J,Tian F,Zhang Hp, Zhang H, et al. Microencapsulation of Bifidobacterium bifidum F-35 in Whey Protein-Based Microcapsules by Transglutaminase-Induced Gelation. J Food Sci 2012; 77(5): M270-M7.##35. Gardiner GE, O'sullivan EO, Kelly J, Auty MA, Fitzgerald GF, Collins JK, et al. Comparative survival rates of human-derived probiotic Lactobacillus paracasei and L. salivarius strains during heat treatment and spray drying. ApplK Environ Microbiol 2000; 66(6): 2605-2612.##36. Tavakol M, Vasheghani-Farahani E, Dolatabadi-Farahani T, Hashemi-Najafabadi S. Sulfasalazine release from alginate-N, O-carboxymethyl chitosan gel beads coated by chitosan. Carbohydrate Polymers 2009; 77(2): 326-330.##37. Ma Y, Pacan JC, Wang Q, Xu Y, Huang X, Korenevsky A, et al. Microencapsulation of bacteriophage Felix O1 into chitosan-alginate microspheres for oral delivery. Appl Environ Microbiol 2008; 74(15): 4799-4805.##38. Ma Y, Chu X, Tang G, Yao Y. The effect of different soft segments on the formation and properties of binary core microencapsulated phase change materials with polyurea/ polyurethane double shell. Journal of colloid and interface science 2013; 392: 407-414.##39. Truelstrup Hansen L, Allan-Wojtas P M, Jin Y-L, Paulson AT. Survival of Ca-alginate microencapsulated Bifidobacterium spp. in milk and simulated gastrointestinal conditions. Food Microbiology 2002; 19(1): 35-45.##40. Allan-Wojtas P, Truelstrup Hansen L, Paulson A. Microstructural studies of probiotic bacteria-loaded alginate microcapsules using standard electron microscopy techniques and anhydrous fixation. LWT-Food Science and Technology 2008; 41(1): 101-108.## ##

شناسایی عفونت مایکوباکتریوم توبرکولوزیس کمپلکس در انسان به روش الایزای غیرمستقیم، با استفاده از پروتئین‌های سبک‌وزن به‌دست‌آمده از فیلتراسیون کشت Mtb سویه C Identification of Mycobacterium Tuberculosis Complex Infection in Human By Indirect ELISA Using Low Molecular Weight Proteins from Culture Filtrate of Mtb Strain C 1 1 سابقه و هدف: سل از مشکلات اصلی سلامت جهانی با مرگ‌ومیر بالاست. ایجاد یک روش شناسایی سریع و ارزان به خصوص در کشورهای درحال‌توسعه، بسیار قابل‌توجه است. ازاین‌رو در این مطالعه، طراحی سیستم الایزای غیرمستقیم با استفاده از آنتی‌ژن‌های با وزن مولکولی پایین، جداشده از فیلتراسیون کشت مایکوباکتریوم توبرکوزیس سویه C، جهت شناسایی عفونت Mycobacterium tuberculosis Complex در انسان، مورد هدف قرار گرفت. مواد و روش‌ها: در این مطالعه، از پروتئین‌های ترشحی Mtb سویه C جداشده با Sephadex-G50 به‌عنوان آنتی‌ژن هدف، در طراحی سیستم الایزا استفاده شد. سپس نمونه سرم موارد بالینی دارای نتایج تست توبرکولین، کشت، اسمیر میکروسکوپی اسید فست و PCR، باهدف ردیابی آنتی‌بادی علیه این پروتئین‌های سبک‌وزن، توسط سیستم الایزای طراحی‌شده، موردبررسی قرار گرفتند. یافته‌ها: از میان فرکشن های پروتئینی به‌دست‌آمده از کروماتوگرافی، فرکشن دوم (F2) با غلظت تقریبی mg/ml7/0 و باندهای پروتئینی در محدوده 40-14 کیلودالتون در آنالیز SDS-PAGE (12.5%)، به‌عنوان آنتی‌ژن هدف در طراحی سیستم الایزا مورداستفاده قرار گرفت. سیستم الایزای طراحی‌شده، 78درصد حساسیت و 92درصد ویژگی در شناسایی افراد مبتلا به سل ریوی داشت. استنتاج: نتایج حاصل از سیستم الایزای غیرمستقیم بر پایه پروتئین‌های سبک‌وزن، با حساسیت و ویژگی به‌دست‌آمده در این مطالعه، این فرضیه را پشتیبانی می‌کند که آنتی‌ژن‌های با وزن مولکولی پایین موجود در فیلتراسیون کشت Mtb می‌توانند در تست الایزا به‌عنوان ابزار شناسایی مفید در شناسایی بیماران مبتلابه سل ریوی مورداستفاده قرار گیرند.   2 Background and purpose: Tuberculosis is one of the major global health problems with high mortality. Establishing a rapid and low-cost identification method is significant, especially in developing countries. In this study, we aimed to design an indirect ELISA system with low molecular weight antigens secreted by Mycobacterium tuberculosis strain C, for identification of Mycobacterium tuberculosis Complex infection in human. Materials and methods: The secretory proteins from culture filtrate of Mtb strain C extracted by Sephadex-G50 were used as target antigen in designing an indirect ELISA system. Then, human sera with tuberculin skin test, culture, acid-fast bacilli smear, and PCR test results were selected to detect human serum antibodies against these low molecular weight proteins. Results: During gel chromatography and SDS-PAGE (12.5%) analysis, the purified protein F2 fractions with approximately 0.7 mg/ml and molecular weights in the range of 14-40 kDa were used as the target antigen in designing the indirect ELISA system. The ELISA system designed by F2 showed 78% sensitivity and 92% specificity in identifying tuberculosis. Conclusion: The ELISA results based on low molecular weight proteins, with the sensitivity and specificity achieved in this study, might support the hypothesis that the Mtb culture filtrate antigens could be used as a rapid and sensitive assay in ELISA test for detection of pulmonary TB.   90 101 2021/12/22022/06/82022/05/182022/02/142022/06/152022/05/292022/07/172021/11/12022/05/27 1401/3/6 2022/09/32022/09/192022/09/202022/10/92022/09/262022/09/212022/10/102022/09/242022/09/18 1401/6/27 مژگان خسروبیگی Mozhgan Khosrobeygi دانشجوی دکترای میکروبیولوژی، گروه علوم زیستی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران شمال، تهران، ایران ایران mozhibeygi1989@gmail.com نادر مصوری Nader Mosavari دانشیار، بخش تحقیق و تولید توبرکولین و مالئین، موسسه تحقیقات واکسن و سرم‌سازی رازی، البرز، کرج، ایران ایران n.mosavari@rvsri.ac.ir میترا صالحی Mitra Salehi استادیار، گروه علوم زیستی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران شمال، تهران، ایران ایران mitra_salehi_microbiology@yahoo.com ناهید مژگانی Naheed Mojgani استادیار، بخش تحقیق و تولید توبرکولین و مالئین، موسسه تحقیقات واکسن و سرم‌سازی رازی، البرز، کرج، ایران ایران Dnmoj@yahoo.com مجید اکبری Majid Akbari استادیار، گروه میکروبیولوژی، دانشگاه علوم پزشکی اراک، اراک، ایران ایران majakbari@yahoo.com Mycobacterium tuberculosis low-molecular weight proteins SDS-PAGE indirect ELISA مایکوباکتریوم توبرکلوزیس پروتئین‌های سبک‌وزن SDS-PAGE الایزای غیرمستقیم 1. WHO. Global Tuberculosis Report 2021. World Health Organization. Geneva; 2021.##2. WHO. Global Tuberculosis Report 2019. World Health Organization. Geneva; 2019.##3. Zhang L, Jiang X, Pfau D, Ling Y, Nathan CF. Type I interferon signaling mediates Mycobacterium tuberculosis–induced macrophage death. J Exp Med 2021; 218(2): e20200887.##4. Hall GS, Bailey, Scott. Diagnostic Microbiology. 13th Ed. American Society for Clinical Pathology,chicago; 2015.##5. El-Masry S, El-Kady I, Zaghloul MH, Al-Badrawey MK. Rapid and simple detection of a mycobacterium circulating antigen in serum of pulmonary tuberculosis patients by using a monoclonal antibody and Fast-Dot-ELISA. Clin Biochem 2008; 41(3): 145-151.##6. Marassi CD, De Souza Fonseca L, Ristow P, Ferreira R, Lilenbaum W, Oelemann WMR. Improvement of an in-house ELISA for bovine paratuberculosis serology in Brazil. Brazilian J Microbiol 2005; 36(2): 118-122.##7. Abdel-Samea SA, Ismail YM, Fayed SMA, Mohammad AA. Comparative study between using QuantiFERON and tuberculin skin test in diagnosis of Mycobacterium tuberculosis infection. Egypt J Chest Dis Tuberc 2013; 62(1): 137-143.##8. Józefowski S, Sobota A, Kwiatkowska K. How mycobacterium tuberculosis subverts host immune responses. Bioessays 2008; 30(10): 943-954.##9. Wu X, Zhang L, Zhang J, Zhang C, Zhu L, Shi Y. Recombinant early secreted antigen target 6 protein as a skin test antigen for the specific detection of Mycobacterium tuberculosis infection. Clin Exp Immunol 2008; 152(1): 81-87.##10. Crowther JR. The ELISA Guidebook. Methods Mol Biol. New York: Humana Press; 2000.##11. Khosrobeygi M, Mosavari N, Salehi M, Mojgani N,Akbari M. Isolation and Purification of Low Molecular Weight Proteins from Culture Filtrate of Mycobacterium Tuberculosis Strain C. Arch Razi Inst 2021; 76(2): 273-281.##12. Kohl TO, Ascoli CA. Indirect Immunometric ELISA. Cold Spring Harb Protoc 2017; 2017(5): 396-402.##13. Farajollahi M, Hamzehlou S. Development of a New Indirect ELISA Method for Detection of Anti-Tuberculosis Antibodies in Human Serum. J Med Bacteriol 2012; 1(1): 37-43 (Persian).##14. Hatamifar M, Mosavari N, Kazemi J. Designing of Indirect ELISA system using secreted antigens of Mycobacterium avium subsp. paratuberculosis for Diagnosis of paratuberculosis. Iran J Med Microbiol 2017; 11(2): 26-33 (Persian).##15. Mekonen A, Ayele Y, Berhan Y, Woldeyohannes D, Erku W, Sisay S. Factors which contributed for low quality sputum smears for the detection of acid fast bacilli (AFB) at selected health centers in Ethiopia: A quality control perspective. PLoS One 2018; 13(6): e0198947.##16. Dinnes J, Deeks J, Kunst H, Gibson A, Cummins E, Waugh N, et al. Rapid diagnostic tests for the detection of tuberculosis infection. Health Technol Assess 2007; 11(3): 1-196.##17. Azadi D, Shojaei H. The role of the laboratory in the diagnosis of tuberculosis. Iran J Med Microbiol 2016; 10(2): 1-15 (Persian).##18. van Pinxteren LAH, Ravn P, Agger EM, Pollock J, Andersen P. Diagnosis of Tuberculosis Based on the Two Specific Antigens ESAT-6 and CFP10. Clin Diagn Lab Immunol 2002; 7(2): 155-160.##19. Lalvani A. Diagnosing tuberculosis infection in the 21st century: New tools to tackle an old enemy. Chest 2007; 131(6): 1898-1906.##20. Anand M, Nayyar E, Concepcion B, Salani M, Schaefer H. Tuberculosis in kidney transplant recipients: A case series. World J Transplant 2017; 7(3): 213-221.##21. Diaz G, Wolfe LM, Kruh-Garcia NA, Dobos KM. Changes in the Membrane-Associated Proteins of Exosomes Released from Human Macrophages after Mycobacterium tuberculosis Infection. Sci Rep 2016; 6: 37975.##22. Beck ST, Leite OM, Arruda RS, Ferreira AW. Humoral response to low molecular weight antigens of Mycobacterium tuberculosis by tuberculosis patients and contacts. Braz J Med Biol Res 2005; 38(4): 587–596.##23. Uma Devi KR, Senthil Kumar KS, Ramalingam B, Alamelu R. Purification and characterization of three immunodominant proteins (38,30, and 16 kDa) of Mycobacterium tuberculosis. Protein Expr Purif 2002; 24(2): 188-195.##24. Espitia C, Cervera I, Gonzalez R, Mancilla R, Biomedicas I. A 38-kD Mycobacterium tuberculosis antigen associated with infection. Its isolation and serologic evaluation. Clin Exp Immunol 1989; 77(3): 373-377.##25. Abebe F, Belay M, Legesse M. IFN-c against the 38-kDa antigen of Mycobacterium tuberculosis discriminates pulmonary tuberculosis from infection and infection from exposure: evidence from a study of human population in a high endemic setting.APMIS 2018; 126(2): 135-142.##26. Senol G, Erer OF, Yalcin YA, Coskun M, Gündüz AT, Biçmen C, et al. Humoral immune response against 38-kDa and 16-kDa mycobacterial antigens in tubercolosis. Eur Respir J 2007; 29(1): 143-148.##27. Devi KRU, Ramalingam B, Brennan PJ, Narayanan SPR, Raja A. Specific and early detection of IgG, IgA and IgM antibodies to Mycobacterium tuberculosis 38kDa antigen in pulmonary tuberculosis. Tuberculosis 2001; 81(3): 249-253.##28. Beck ST, Leite OM, Arruda RS, Ferreira AW. Combined use of Western blot/ELISA to improve the serological diagnosis of human tuberculosis. Braz J Infect Dis 2005; 9(1): 35-43.## ##

تاثیر استفاده موضعی روغن سیاهدانه بر بی اختیاری ادراری زنان سالمند:یک کارآزمایی بالینی دو سو کور Effect of Topical Black Seed Oil on Urinary Incontinence in Old Women: A Double-Blind Clinical Trial 1 1 سابقه و هدف: بی‌اختیاری ادراری یک بیماری شایع درجمعیت عمومی و به‌ویژه زنان سالمند می‌باشدکه سبب کاهش کیفیت زندگی این افراد می‌شود. این مطالعه با هدف تعیین تاثیر استفاده موضعی روغن سیاهدانه بر بی‌اختیاری ادراری زنان سالمند طراحی شد. مواد و روش‌ها: در یک کارآزمایی بالینی تصادفی‌سازی شده دو سوکور 80 زن سالمند 60 تا 80 ساله‌ی دچار بی‌اختیاری ادراری استرسی، فوریتی و ترکیبی، با استفاده از روش بلوک‌بندی تصادفی به دو گروه آزمون روغن سیاهدانه (40 نفر) و دارونما با روغن بچه فیروز(40 نفر) اختصاص داده شدند. هر دو گروه به‌مدت 6 هفته، دو بار در روز(صبح و شب) و هر بار 15 قطره از روغن ویژه گروه را از ناحیه زیر ناف تا عانه استعمال نمودند. در هر دو گروه میزان بی‌اختیاری ادراری توسط پرسشنامه ICIQ-SF در سه مرحله زمانی قبل از مداخله و در پایان هفته‌های سوم و ششم سنجیده شد. داده‌ها با استفاده از آزمون‌های توصیفی و استنباطی مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. یافته‌ها: براساس آزمون تی مستقل دو گروه آزمون و کنترل در مرحله قبل از مداخله به لحاظ نمره بی‌اختیاری ادراری اختلاف آماری معناداری نداشتند. در هفته سوم مداخله کاهش معنی‌دار بی‌اختیاری ادراری در گروه روغن سیاهدانه در مقایسه با گروه دارونما دیده شد(به‌ترتیب4/59 در مقایسه با5/89 و0/004=P). در هفته ششم نیز کاهش بی‌اختیاری در گروه آزمون به‌طور معنی‌داری بیش‌تر از گروه دارونما بود(2/21 در مقایسه با 5/32 و0/001>P). استنتاج: استفاده موضعی روغن سیاهدانه در 3 و 6 هفته بعد از مداخله بر کنترل بی اختیاری ادراری زنان سالمند موثر بود و تاثیر آن طی شش هفته افزایش یافت. شماره ثبت کارآزمایی بالینی : 3N20200118046170IRCT   2  Background and purpose: Urinary incontinence is a common problem in general population, especially old women and decreases their quality of life. The purpose of this study was to evaluate the effect of topical black seed oil on urinary incontinence in old women. Materials and methods: The present double-blind randomized clinical trial was conducted in 80 women aged 60-80 years old with stress, urge and mixed urinary incontinence in Sari, Iran. They were randomly assigned into two groups: an intervention group (black seed oil, n=40) and a placebo group (Firooz baby oil, n=40) using block randomization. Both groups applied 15 drops of the group-specific oil twice a day (morning and night) for six weeks from the area below the navel to the pubic area. The rate of urinary incontinence was measured in both groups using the International Consultation of Incontinence Questionnaire – Short Form (ICIQ-SF) before the intervention and at the end of weeks three and six. Data were analyzed by descriptive and inferential tests. Results: Independent t-test showed no significant difference between the intervention and placebo groups in the ICIQ-SF score in pre-intervention phase (P>0.05). At week three, a significant decrease was seen in the score for urinary incontinence in the group that received black seed oil compared with that of the placebo group (4.59 vs. 5.89, P=0.004). Also, at week six, the mean ICIQ-SF score in the intervention group was significantly lower than that in the placebo group (2.21 vs. 5.32, P<0.001). Conclusion: The current study showed that the topical use of black seed oil for three weeks was effective in improving urinary incontinence symptoms in old women which also increased after six weeks.  (Clinical Trials Registry Number: IRCT20200118046170N3) 102 112 2021/12/22022/06/82022/05/182022/02/142022/06/152022/05/292022/07/172021/11/12022/05/272022/07/10 1401/4/19 2022/09/32022/09/192022/09/202022/10/92022/09/262022/09/212022/10/102022/09/242022/09/182022/10/12 1401/7/20 معصومه مدانلو Masome Modanlo دانشجوی کارشناسی ارشد پرستاری سالمندان، مرکز تحقیقات طب سنتی و مکمل، پژوهشکده ترک اعتیاد، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران Modanlo.66@gmail.com زهره ترقی Zohreh Taraghi دانشیار، گروه پرستاری بهداشت جامعه، دانشکده پرستاری و مامایی نسیبه، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران Ztarair@gmail.com آسیه جوکار Assie Jokar استادیار، مرکز تحقیقات طب سنتی و مکمل، پژوهشکده ترک اعتیاد، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران a.jokar@mazums.ac.ir سید نورالدین موسوی نسب seyednouraddin Mousavinasab دانشیار، گروه آمار زیستی، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران snmn1337@yahoo.com مرضیه زمانیان Marzieh Zamaniyan استادیار، مرکز ناباروری، گروه زنان و زایمان، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران Marziehzamaniiyan@gmail.com منیزه زکی زاده آبکنار زکی زاده آبکنار Manizheh Zakizad Abkenar استادیار، مرکز تحقیقات طب سنتی و مکمل، پژوهشکده ترک اعتیاد، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران zakizadeha@yahoo.com urinary incontinence black seed oil aged بی‌اختیاری ادراری روغن سیاهدانه سالمند 1. Pelangi F, Salehzadeh K. Effect of Sub-Maximal Aerobic Exercises on Improvement of Urinary Control, Balance and Aerobic Power in Elderly Women. Armaghane Danesh 2019; 23(6): 747-764 (Persian).##2. Batmani S, Jalali R, Mohammadi M, Bokaee S. Prevalence and factors related to urinary incontinence in older adults women worldwide: a comprehensive systematic review and meta-analysis of observational studies. BMC Geriatr 2021; 21(1): 212.##3. Sultana A, Rahman K, Padmaja A. Urinary incontinence (Salasal bawl) in Greco-Arabic medicine: a review. Acta Med Hist Adriat 2015; 13(suppl 2): 57-76.##4. Dehghan Manshadi F, Ghanbari Z, Jabbari Z, Miri E. Urinary incontinence, its related disorders and risk factors in women. Sci J School Pub Health Inst Pub Health Res 2013; 11(2): 53-63 (Persian).##5. Nojavan F, Sharifi H, Ghanbari Z, Kamali Nejad M, Mokaberinejad R. Urinary Incontinence in Traditional Iranian Medicine. History Med J 2015; 7(23): 99-126 (Persian).##6. Halter JB, Ouslander JG, Studenski Se, High KP, Asthana S, Supiano MA, Ritchie C. Hazzard's Geriatric Medicine and Gerontology. 7th ed. McGraw-Hill Education LLC.; 2017.##7. Niktabe Z, Eftekhaar T, Mirabzadeh Ardakani M, Yekaninejad MS, Shirbeigi L, Ebadi N, et al. Efficacy of Saussurea costus (qost) oil as an Iranian traditional medicine product on female urinary incontinence; double blinded randomized clinical trial. Res J of Pharma 2018; 5(3): 47-55 (Persian).##8. Ghanbari Z, Goodarzi S, Shariat M, Moshtaghi Z, Zamani F. Trans-Obturator Tape (TOT) efficacy in management of stress urinary incontinence and the impact on quality of life: a study in 54 patients. Tehran Univ Med J 2010; 67(12): 856-862 (Persian).##9. Ghanbari Z, Esmaeili M, Eftekhar T, Esmaeili M, Miri E. Comparison of efficacy and side-effects of Oxybutynin and Tolterodine in the treatment of overactive bladder. Tehran Univ Med J 2011; 69(5): 302-308 (Persian).##10. Abbasnezhad A. Physiological effects of Nigella sativa seed on different body systems: A review study. Quarterly of the Horizon of Medical Sciences 2015; 21(4): 71-81.##11. Tyagi P, Tyagi V, Yoshimura N, Chancellor M. Functional role of cannabinoid receptors in urinary bladder. Indian J Urol 2010; 26(1): 26-32.##12. Ahmad A, Husain A, Mujeeb M, Khan SA, Najmi AK, Siddique NA, et al. A review on therapeutic potential of Nigella sativa: A miracle herb. Asian Pac J Trop Biomed 2013; 3(5): 337-352.##13. Aljabre SH, Alakloby OM, Randhawa MA. Dermatological effects of Nigella sativa. J Dermatol Dermatol Surg 2015; 19(2): 92-98.##14. Mahboubi M. Natural therapeutic approach of Nigella sativa (Black seed) fixed oil in management of Sinusitis. Integr Med Res 2018; 7(1): 27-32.##15. Oskouei Z, Akaberi M, Hosseinzadeh H. A glance at black cumin (Nigella sativa) and its active constituent, thymoquinone, in ischemia: a review. Iran J Basic Med Sci 2018; 21(12): 1200-1208.##16. Yimer EM, Tuem KB, Karim A, Ur-Rehman N, Anwar F. Nigella sativa L.(black cumin): a promising natural remedy for wide range of illnesses. Evid Based Complement Alternat Med 2019; 2019: 1528635.##17. Cheraghi P, Cheraghi Z, Zanjari N. A Survey of Health Services Cost Patterns in Iranian Elderly: A Systematic Review. Pajouhan Sci J 2019; 17(3): 1-7 (Persian).##18. Tavakkoli A, Mahdian V, Razavi BM, Hosseinzadeh H. Review on clinical trials of black seed (Nigella sativa) and its active constituent,thymoquinone. J Pharmacopuncture 2017; 20(3): 179-193.##19. Kashanian M, Ali SS, Nazemi M, Bahasadri S. Evaluation of the effect of pelvic floor muscle training (PFMT or Kegel exercise) and assisted pelvic floor muscle training (APFMT) by a resistance device (Kegelmaster device) on the urinary incontinence in women “comparison between them: a randomized trial”. Eur J Obstet Gynecol Reprod Biol 2011; 159(1): 218-223.##20. Wrobel A, Szopa A, Serefko A, Poleszak E. A novel alternative in the treatment of detrusor overactivity? In vivo activity of O-1602, the newly synthesized agonist of GPR55 and GPR18 cannabinoid receptors. Molecules 2020; 25(6): 1384.##21. Yavangi M, Khodadadi-Arpanahi R, Heidari-Soureshjani S. Effects of Medicinal Plants on Nocturia: A Systematic Review. J Pharm Res Int 2018; 21(5): 1-7.##22. Anahita T. The effect of pelvic floor exercises on improving urinary incontinence in women. Review article. Res in Rehabilit Scienc 2013; 9(8): 1301-1308 (Persian).##23. Rhea MR. Determining the magnitude of treatment effects in strength training research through the use of the effect size. J Strength Cond Res 2004; 18(4): 918-920.##24. Gazova A, Valaskova S, Zufkova V, Castejon AM, Kyselovic J. Clinical study of effectiveness and safety of CELcomplex® containing Cucurbita Pepo Seed extract and Flax and Casuarina on stress urinary incontinence in women. J Tradition Complement Med 2019; 9(2): 138-142.##25. Bakhtiyari F, Foroughan M, Fakhrzadeh H, Nazari N, Najafi B, Alizadeh M, et al. Validation of the persian version of Abbreviated Mental Test (AMT) in elderly residents of Kahrizak charity foundation. Iran J Diabetes Metabol 2014; 13(6): 487-494 (Persian).##26. Hajebrahimi S, Nourizadeh D, Hamedani R, Pezeshki MZ. Validity and reliability of the International Consultation on Incontinence Questionnaire-Urinary Incontinence Short Form and its correlation with urodynamic findings. Urolog J 2012; 9(4): 685-690.##27. Nassaj G, Amirpour P, Shahali S, Sarikhani Z. The relationship between pelvic floor muscle’s strength and severity of urinary incontinence with quality of life in women with stress urinary incontinence. Iran J Obstetr, Gynecol Infertil 2017; 20(8): 26-32 (Persian).##28. Sharifi H, Minaie MB, Qasemzadeh MJ, Ataei N, Gharehbeglou M, Heydari M. Topical use of Matricaria recutita L (Chamomile) oil in the treatment of monosymptomatic enuresis in children: a double-blind randomized controlled trial. J Evid Based Complemen Altern Med 2017; 22(1): 12-17.##29. Faraji J, Fallahi khoshknab M, Khankeh HR. The effect of poetry therapy on the cognitive status in elderly residents of a nursing home. Complement Med J Arak 2013; 2(4): 312-323 (Persian).##30. Azam Khan M. Exir Azam. Tehran: Institute of Meical History. Islamic med and complemen med. 2008. (Persian).##31. Aghili Khorasani MH. Makhzan-ol-Adviyah [Storehouse of Medicaments]. Shams Ardakani MR, Rahimi R, Farjadmand F, (eds). Tehran: Tehran University of Medical Sciences; 2009.##32. Zangeneh FZ, Minaee B, Amirzargar A, Ahangarpour A, Mousavizadeh K. Effects of chamomile extract on biochemical and clinical parameters in a rat model of polycystic ovary syndrome. J Reproduc Infer 2010; 11(3): 169-179.##33. Aghili Khorasani shirazi MH.. Kholasat al Hekmeh (the principal's of traditional Iranian Medicine). Edited by Nazem E.Qom: Esmailian; 2006. (Persian).##34. Si Ching L. Managing the elderly with urinary incontinence and dementia. Int Arch Urol Complic 2017; 3(2): 27.## ##

مقایسه اثربخشی ترکیب پروپوفول-کتامین با پروپوفول-فنتانیل بر زمان ریکاوری در کولونوسکوپی: یک کارآزمایی بالینی دوسوکور با گروه کنترل Comparing the Efficiency of Propofol-Ketamine Combination and Propofol-Fentanyl on Recovery Time in Colonoscopy: A Double Blind Randomized Controlled Clinical Trial 1 1  سابقه و هدف: رژیم دارویی مناسب طی انجام کولونوسکوپی، از موارد مورد توجه در بیهوشی است. این مطالعه با هدف مقایسه اثربخشی ترکیب پروپوفول-کتامین با پروپوفول-فنتانیل بر روی زمان ریکاوری در کولونوسکوپی انجام شد. مواد و روش‌ها: در این کارآزمایی بالینی تصادفی یک سوکور، 200 بیمار 60-18 ساله کاندید انجام کولونوسکوپی، با روش بلوک تصادفی‌سازی به دو گروه فنتانیل- پروپوفول و کتامین- پروپوفول تخصیص یافتند. زمان ریکاوری (زمان پایان تزریق دارو تا رسیدن به نمره Steward برابر 6) به‌عنوان پیامد اولیه و علایم حیاتی،کل دوز مصرفی پروپوفول و رضایت کولونوسکوپیست به عنوان پیامد ثانویه در دو گروه مورد مقایسه قرار گرفتند. یافته‌ها: در بررسی زمان ریکاوری در دو گروه، در گروه فنتانیل- پروپوفول این مقدار برابر با 0/89±2/97 دقیقه و گروه کتامین- پروپوفول برابر با 1/73±8/84 دقیقه به‌دست آمد(0/001>P). میزان فشارخون سیستولیک و دیاستولیک و تعداد ضربان قلب در گروه فنتانیل- پروپوفول بعد از تزریق دارو به‌طور معنی‌داری نسبت به گروه کتامین- پروپوفول کاهش نشان داد(0/001>P) و این اختلاف از زمان تزریق تا پنج دقیقه پس از اتمام کولونوسکوپی نیز ادامه داشت. در گروه فنتانیل- پروپوفول صفر مورد و در پروپوفول- کتامین 28 نفر (28 درصد) دچار بی‌قراری شدند که از لحاظ آماری تفاوت معنی‌داری نشان داد(0/001>P). میزان رضایت کولونوسکوپیست و میزان دوز مصرفی پروپوفول به صورت معنی‌داری در گروه کتامین- پروپوفول بهتر بود(0/05>P). استنتاج: ترکیب فنتانیل- پروپوفول زمان ریکاوری سریع‌تر و بی‌قراری کم‌تری از کتامین- پروپوفول دارد و در بیماران تحت کولونوسکوپی الکتیو با توجه به اهمیت این موارد ارجح است، ولی ترکیب کتامین- پروپوفول ثبات همودینامیک بهتر، رضایتمندی بیش‌تر کولونوسکوپیک و میزان دوز مصرفی پروپوفول کم‌تری داشت و زمانی که ثبات همودینامیک مد نظر باشد، این ترکیب پیشنهاد می‌گردد. شماره ثبت کارآزمایی بالینی : 1N20190529043750IRCT   2  Background and purpose: Appropriate drug regimen during colonoscopy is one of the matters of concern in anesthesia. This study was conducted to compare the efficacy of propofol-ketamine combination and propofol-fentanyl in colonoscopy. Materials and methods: In a single-blind randomized clinical trial, 200 patients aged 18-60 years candidate for colonoscopy, were randomly allocated into two groups to receive either fentanyl-propofol (PF) or ketamine-propofol (PK) using block randomization. Recovery time (end of injection until Steward Score was 6) as the primary outcome and vital signs, complications, total dose of propofol, and satisfaction of the doctor performing the colonoscopy as secondary consequence were compared between the two groups. Results: Recovery time was 2.97 ± 0.89 min in the fentanyl-propofol group and 8.84 ± 1.73 min in ketamine-propofol group (P<0.001). Systolic and diastolic blood pressure and heart rate significantly decreased in the fentanyl-propofol group compared with the other group (P <0.001) which was persistent until five minutes after colonoscopy. Restlessness was seen in 28 patients receiving propofol-ketamine but no patient in fentanyl-propofol group developed this condition (P <0.001). Satisfaction of the doctor performing the colonoscopy and propofol dose were significantly better in patients that received ketamine-propofol (P<0.05). Conclusion: Fentanyl-propofol combination was associated with faster recovery time and less restlessness than the ketamine-propofol compound, but the latter combination is recommended as it led to better hemodynamic stability, greater satisfaction of the doctor, and reduced dose of propofol.  (Clinical Trials Registry Number: IRCT20190529043750N1)   113 123 2021/12/22022/06/82022/05/182022/02/142022/06/152022/05/292022/07/172021/11/12022/05/272022/07/102020/10/28 1399/8/7 2022/09/32022/09/192022/09/202022/10/92022/09/262022/09/212022/10/102022/09/242022/09/182022/10/122022/09/6 1401/6/15 محمد اسماعیلی Mohammad Esmaeili استادیار، گروه بیهوشی، واحد توسعه تحقیقات بیمارستان آیت اله روحانی، دانشگاه علوم پزشکی بابل، بابل، ایران ایران Dresmaeili48@yahoo.com قاسم یوسف نیا پاشا Ghasem Yousefinia Pasha دانشجوی دکترای تخصصی بیهوشی ،کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشگاه علوم پزشکی بابل، بابل، ایران ایران rohanresearch88@gmail.com ابراهیم علیجانپور Ebrahim Alijanpour استادیار، گروه بیهوشی، واحد توسعه تحقیقات بیمارستان آیت اله روحانی، دانشگاه علوم پزشکی بابل، بابل، ایران ایران dralijanpour@yahoo.com سید محمدتقی حمیدیان Mohamad Taghi Hamidian استادیار، گروه بیماری‌های گوارش و کبد بالغین، واحد توسعه تحقیقات بیمارستان آیت اله روحانی، دانشگاه علوم پزشکی بابل، بابل، ایران ایران meisamhamidian1982@gmail.com خدیجه ازوجی Khadijeh Ezoji استادیار، گروه پزشکی اجتماعی، مرکز تحقیقات عوامل اجتماعی موثر بر سلامت، پژوهشکده سلامت، دانشگاه علوم پزشکی بابل، بابل، ایران ایران dr.kh.ezoji@gmail.com شهرام سیفی Shahram Seyfi استادیار، گروه مراقبت‌های ویژه پزشکی، واحد توسعه تحقیقات بیمارستان آیت اله روحانی، دانشگاه علوم پزشکی بابل، بابل، ایران ایران Ficu-ss@yahoo.com ketamine propofol fentanyl colonoscopy کتامین پروپوفول فنتانیل کولونوسکوپی 1. Shafer L, Walker J, Waldman C, Yang C, Michaud V, Bernstein C, et al. Factors associated with anxiety about colonoscopy: the preparation, the procedure, and the anticipated findings. Dig Dis Sci 2018; 63(3): 610-618.##2. Kalantari H. Colonoscopic Findings. Journal of Isfahan Medical School 2011; 28(121): 1714-1715.##3. Baker FA, Mari A, Aamarney K, Hakeem AR, Ovadia B, Kopelman Y. Propofol sedation in colonoscopy: from satisfied patients to improved quality indicators. Clin Exp Gastroenterol 2019; 12: 105-110.##4. Miller R, Eriksson L, Fleisher L, Wiener-Kronish J, Cohen N, Young W, editors. Miller's Anesthesia. 8th ed. Philadelphia: Elsevier; 2016.##5. Yazdi B, Khalili M, Talebi H, Fotovat A, Nikaeen A. Effect of adding ketamine to propofol infusion on hemodynamics and recovery time of patients under cataract surgery. JAP 2011; 2(2): 10-23.##6. Bano F, Zafar S, Sabbar S, Aftab S, Haider S, Sultan ST. Intravenous ketamine attenuates injection pain and arterial pressure changes during the induction of anesthesia with propofol: a comparison with lidocaine. J Coll Physicians Surg Pak 2007; 17(7): 390-393.##7. Kaabachi O, Chettaoui O, Ouezini R, Abdelaziz AB, Cherif R, Kokki H. A ketamine-propofol admixture does not reduce the pain on injection compared with a lidocaine-propofol admixture. Paediatr Anaesth 2007; 17(8): 734-737.##8. Lee TJ, Nair S, Beintaris I, Rutter MD. Recent advances in colonoscopy. F1000Res 2016; 5 : F1000 Faculty Rev-328.##9. Tosun Z, Aksu R, Guler G, Esmaoglu A, Akin A, Aslan D, et al. Propofol‐ketamine vs propofol‐fentanyl for sedation during pediatric upper gastrointestinal endoscopy. Paediatr Anaesth 2007; 17(10): 983-988.##10. White PF, Sacan O, Nuangchamnong N, Sun T, Eng MR. The relationship between patient risk factors and early versus late postoperative emetic symptoms. Anesth Analg 2008; 107(2): 459-463.##11. Ulmer BJ, Hansen JJ, Overley CA, Symms MR, Chadalawada V, Liangpunsakul S, et al. Propofol versus midazolam/fentanyl for outpatient colonoscopy: administration by nurses supervised by endoscopists. Clin Gastroenterol Hepatol 2003; 1(6): 425-432.##12. Hosseini V, Fakheri H, Zamani A, Shoopay-Juybari A, Banihashem N, Maleki I, et al. Comparison of meperidine-midazolam and propofol-fentanil sedation in patients scheduled for elective colonoscopy. J Mazandaran Univ Med Sci 2014; 23(108): 17-22 (Persian).##13. Shahryari H, Alavi SM, Ferasat Kish R, Motamed N, Karimi M. Comparison of propofol effect with Ketamine for sedation induction in pediatric patients who underwent cardiol catheterization. Iran South Med J 2010; 13(1): 16-23.##14. Adiban V. Comparison of the effect of ketofol (ketamine and propofol combination) with midozolam-ketamine in upper gastrointestinal endoscopic procedures in children 6 months to 14 years referring to gastrointestinal ward of Taleghani hospital in Gorgan. Thesis, Gorgan University of Medical Sciencea; 2015.##15. Eshghi A, Mohammadpour M, Kaviani N, Tahririan D, Akhlaghi N. Comparative evaluation of bispectral index system after sedation with midazolam and propofol combined with remifentanil versus ketamine in uncooperative during dental procedures. Dent Res J (Isfahan) 2016; 13(1): 1-6.##16. Külling D, Fantin AC, Biro P, Bauerfeind P, Fried M. Safer colonoscopy with patient-controlled analgesia and sedation with propofol and alfentanil. Gastrointest Endosc 2001; 54(1): 1-7.##17. Seleem WM, El Hossieny KM, Abd-Elsalam S. Evaluation of Different Sedatives for Colonoscopy. Curr Drug Saf 2020; 15(1): 20-24.##18. Slavik VC, Zed PJ. Combination ketamine and propofol for procedural sedation and analgesia. Pharmacotherapy 2007; 27(11): 1588-1598.##19. Akhondzadeh R, Ghomeishi A, Nesioonpour S, Nourizade S. A comparison between the effects of propofol-fentanyl with propofol-ketamine for sedation in patients undergoing endoscopic retrograde cholangiopancreatography outside the operating room. Biomed J 2016; 39(2): 145-149.##20. Moshiri E, Modir H, Navabi M, Naziri M. Comparison effect of ketamine-propofol versus alfentanil-propofol for creating analgesia and sedation during cystoscopy. Arak Medical University Journal 2014; 17(82): 76-83.##21. Tutal ZB, Gulec H, Derelı N, Babayıgıt M, Kurtay A, Inceoz H, et al. Propofol-ketamine combination: a choice with less complications and better hemodynamic stability compared to propofol? On a prospective study in a group of colonoscopy patients. Ir J Med Sci 2016; 185(3): 699-704.##22. Khajavi M, Emami A, Etezadi F, Safari S, Sharifi A, Moharari RS. Conscious sedation and analgesia in colonoscopy: Ketamine/ propofol combination has superior patient satisfaction versus fentanyl/propofol. Anesth Pain 2013; 3(1): 208-213.##23. Koshy G, Nair S, Norkus EP, Hertan HI, Pitchumoni C. Propofol versus midazolam and meperidine for conscious sedation in GI endoscopy. Am J Gastroenterol 2000; 95(6): 1476-1479.##24. Werawatganon T,Kyokong O, Charuluxananan S, Punyatavorn S. Muscular injury after succinylcholine and electroconvulsive therapy. Anesth Analg 2004; 98(6): 1676-1679.##25. Andolfatto G, Abu-Laban RB, Zed PJ, Staniforth SM, Stackhouse S, Moadebi S, et al. Ketamine-propofol combination (ketofol) versus propofol alone for emergency department procedural sedation and analgesia: a randomized double-blind trial. Ann Emerg Med 2012; 59(6): 504-512, e1-2.## ##

تأثیر مصاحبه انگیزشی، رژیم غذایی و فعالیت فیزیکی بر پیامد جنینی- نوزادی در زنان باردار مبتلا به سندرم متابولیک: کارآزمایی بالینی تصادفی Effect of Motivational Interviewing, Dietary Advice, and Physical Activity on Fetal-Neonatal Outcome in Pregnant Women with Metabolic Syndrome: A Randomized Controlled Trial 1 1  سابقه و هدف: مطالعات زیادی درمورد اثرات بهداشتی رژیم غذایی، مصاحبه انگیزشی و فعالیت بدنی در دوران بارداری انجام شده است، اما تعداد محدودی از آن‌ها اثرات استفاده همزمان از مداخله ترکیبی بر پیامد نوزادی در زنان باردار مبتلا به سندرم متابولیک را توصیف می‌کنند. این مطالعه به منظور بررسی تأثیر مصاحبه انگیزشی، توصیه‌های رژیم غذایی و فعالیت بدنی بر پیامد جنینی- نوزادی در زنان باردار مبتلا به سندرم متابولیک انجام شد. مواد و روش‌ها: این کارآزمایی بالینی تصادفی، یک سوکور وکنترل شده در بیمارستان‌های شهر بابل(شمال ایران) در سال ۱۳۹۷ روی ۱۲۰زن باردار مبتلا به سندرم متابولیک با سن حاملگی 20-15 هفته انجام شد. مادران به‌صورت تصادفی بلوکی به دو گروه ۶۰ نفری اختصاص یافتند و تا پایان حاملگی پیگیری شدند. از هفته ۳۲ بارداری پیامدهای جنینی- نوزادی  بین دو گروه ارزیابی و مقایسه شد. گروه مداخله یک جلسه مصاحبه انگیزشی، دو جلسه مشاوره متخصص تغذیه و سه جلسه فعالیت بدنی داشت و گروه کنترل مراقبت‌های روتین بارداری را دریافت نمودند. ابزارهای جمع‌آوری اطلاعات شامل چک لیست مشخصات جمعیتی و ویژگی‌های باروری، اندازه‌گیری‌های تن‌سنجی و چک‌لیست نتایج بیوشیمیایی و حاملگی بود. داده‌ها با آمار توصیفی، تی‌مستقل، ANOVA و رگرسیون لجستیک تجزیه و تحلیل شد. یافته‌ها: بر اساس تشخیص متخصص نوزادان، گروه آموزش- مصاحبه انگیزشی کاهش قابل توجهی در سندرم دیسترس تنفسی نوزادی (3/7 درصد) در مقایسه با گروه کنترل (14/5 درصد) در پایان بارداری  نشان داد(۰/01=P). استنتاج: توصیه‌های رژیم غذایی، مصاحبه انگیزشی و فعالیت بدنی برای زنان باردار مبتلا به سندرم متابولیک در مراقبت‌های دوران بارداری می‌تواند مداخلات ایمن و عملی برای پیشگیری از سندرم دیسترس تنفسی در نوزادان باشد. شماره ثبت کارآزمایی بالینی : 1N2017042333070IRCT   2  Background and purpose: There are many studies on the health effects of dietary advice and physical activity in pregnancy while only a few reported the effects of simultaneous administration of motivational interviewing, dietary advice, and physical activity on neonatal outcome in pregnant women with metabolic syndrome (MetS). This study was designed to examine the effects of these interventions on fetal-neonatal outcome in pregnant women with MetS. Materials and methods: A randomized, single‑blind, controlled clinical trial was performed in 120 pregnant women with metabolic syndrome at 15- 20 weeks of gestation in two hospitals in Babol, north of Iran, 2018. The participants were allocated into two groups (n= 60 per group) using blocking randomization and were followed up until the end of pregnancy. Fetal-neonatal outcomes were compared between the two groups from week 32 of pregnancy. The interventional program included one motivational interview, two nutrition consultation sessions, and three sessions of physical activity (per week).  The control group received routine care. Demographic and fertility characteristics, anthropometric measurements, and biochemical and pregnancy outcomes were recorded. Data analysis was done applying independent t test, ANOVA, and logistic regression. Results: The incidence of respiratory distress syndrome was found to be significantly lower in intervention group (3.7%) compared with the control group (14.5%) at the end of the pregnancy (P=0.01). Conclusion: Dietary recommendations, motivational interviewing, and physical activity in pregnant women with MetS during prenatal care can be used as safe and practical interventions to prevent respiratory distress syndrome. (Clinical Trials Registry Number: IRCT2017042333070N1)   124 133 2021/12/22022/06/82022/05/182022/02/142022/06/152022/05/292022/07/172021/11/12022/05/272022/07/102020/10/282022/06/16 1401/3/26 2022/09/32022/09/192022/09/202022/10/92022/09/262022/09/212022/10/102022/09/242022/09/182022/10/122022/09/62022/09/18 1401/6/27 فریده محسن زاده لداری Farideh Mohsenzadeh- ledari استادیار، گروه مامایی، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی بابل، بابل، ایران ایران mohsenzadh2008@gmail.com زهرا متقی Zahra Motaghi دانشیار، گروه مامایی، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی شاهرود، شاهرود، ایران ایران zhrmotaghi@yahoo.com زیبا تقی زاده Ziba Taghizadeh دانشیار، گروه مامایی، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران ایران zibataghizadeh@outlook.com افسانه کرامت Afsaneh Keramat استاد، گروه مامایی، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی شاهرود، شاهرود، ایران ایران keramat1@yahoo.com علی نجفی Ali Najafi استادیار، گروه داخلی دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی شاهرود، شاهرود، ایران ایران a.najafi4759@gmail.com محمود موسی زاده Mahmood Moosazadeh دانشیار، گروه اپیدمیولوژی، مرکز تحقیقات علوم بهداشتی، پژوهشکده ترک اعتیاد، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران mmoosazadeh1351@gmail.com شهلا یزدانی Shahla Yazdani استاد، گروه زنان، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی بابل، بابل، ایران ایران shala_yazdani_1348@yahoo.com dietary advice motivational interviewing physical activity metabolic syndrome fetal-neonatal outcome توصیه‌های تغذیه‌ای مصاحبه انگیزشی فعالیت فیزیکی سندرم متابولیک پیامد جنینی-نوزادی 1. Mohsenzadeh-Ledari F, Taghizadeh Z, Motaghi Z, Keramat A, Moosazadeh M, Najafi A. Appropriate interventions for pregnant women with indicators of metabolic syndrome on pregnancy outcomes: A systematic review. Int J Prev Med 2019; 10: 2. ##2. Mohsenzadeh-Ledari F, Taghizadeh Z, Keramat A, Moosazadeh M, Yazdani S, Najafi A, Motaghi Z. The effect of caring intervention (physical activity, diet and counseling) on gestational diabetes for pregnant women with metabolic syndrome. J Matern Fetal Neonatal Med. 2022; 35(21): 4168-4174.##3. Xiao J, Wu CL, Gao YX, Wang SL, Wang L, Lu QY, Wang XJ, Hua TQ, Shen H, Cai H. Prevalence of metabolic syndrome and its risk factors among rural adults in Nantong, China. Sci Rep 2016; 6: 38089. ##4. Broderstad AR, Melhus M. Prevalence of metabolic syndrome and diabetes mellitus in Sami and Norwegian populations. The SAMINOR-a cross-sectional study. BMJ Open 2016 22; 6(4): e009474. ##5. Mokhayeri Y, Riahi SM, Rahimzadeh S, Pourhoseingholi MA, Hashemi-Nazari SS. Metabolic syndrome prevalence in the Iranian adult's general population and its trend: A systematic review and meta-analysis of observational studies. Diabetes Metab Syndr 2018; 12(3): 441-453. ##6. Alberti KG, Eckel RH, Grundy SM, Zimmet PZ, Cleeman JI, Donato KA, Harmonizing the metabolic syndrome: a joint interim statement of the International et al. Diabetes Federation Task Force on Epidemiology and Prevention; National Heart, Lung, and Blood Institute; American Heart Association; World Heart Federation; International Atherosclerosis Society; and International Association for the Study of Obesity. Circulation 2009; 120(16): 1640-1645.##7. Amirkalali B, Fakhrzadeh H, Sharifi F, Kelishadi R, Zamani F, Asayesh H, et al. Prevalence of Metabolic Syndrome and Its Components in the Iranian Adult Population: A Systematic Review and Meta-Analysis. Iran Red Crescent Med J 2015; 17(12): e24723.##8. Pourmohammadi A, Hosseini E, Musavizadeh A, Hosseini KM. The prevalence of metabolic syndrome and its predictors in gachsaran oil industry workers, kohgilouyeh and boyerahmad province 2017. Armaghane Danesh 2019; 24(1): 72-84.##9. Jalilian A, Kiani F, Sayehmiri F, Sayehmiri K, Khodaee Z, Akbari M. Prevalence of polycystic ovary syndrome and its associated complications in Iranian women: A meta-analysis. Iran J Reprod Med 2015; 13(10): 591-604.##10. Roberts CT. IFPA Award in Placentology Lecture: Complicated interactions between genes and the environment in placentation, pregnancy outcome and long term health. Placenta 2010; 31(Suppl): S47-53.##11. Wiznitzer A, Mayer A, Novack V, Sheiner E, Gilutz H, Malhotra A, Novack L. Association of lipid levels during gestation with preeclampsia and gestational diabetes mellitus: a population-based study. Am J Obstet Gynecol 2009; 201(5): 482.e1-8.##12. Nelson SM, Matthews P, Poston L. Maternal metabolism and obesity: modifiable determinants of pregnancy outcome. Hum Reprod Update 2010; 16(3): 255-275.##13. Spracklen CN, Smith CJ, Saftlas AF, Robinson JG, Ryckman KK. Maternal hyperlipidemia and the risk of preeclampsia: a meta-analysis. Am J Epidemiol 2014; 180(4): 346-358.##14. Ryckman KK, Spracklen CN, Smith CJ, Robinson JG, Saftlas AF. Maternal lipid levels during pregnancy and gestational diabetes: a systematic review and meta-analysis. BJOG 2015; 122(5): 643-651. ##15. Fan J, Song Y, Chen Y, Hui R, Zhang W. Combined effect of obesity and cardio-metabolic abnormality on the risk of cardiovascular disease: a meta-analysis of prospective cohort studies. Int J Cardiol 2013; 168(5): 4761-4768.##16. Ford ES, Li C, Sattar N. Metabolic syndrome and incident diabetes: current state of the evidence. Diabetes Care 2008; 31(9): 1898-1904. ##17. Lewandowski AJ, Leeson P. Preeclampsia, prematurity and cardiovascular health in adult life. Early Hum Dev 2014; 90(11): 725-729. ##18. Shen H, Liu X, Chen Y, He B, Cheng W. Associations of lipid levels during gestation with hypertensive disorders of pregnancy and gestational diabetes mellitus: a prospective longitudinal cohort study. BMJ Open 2016; 6(12): e013509. ##19. Catov JM, Dodge R, Yamal JM, Roberts JM, Piller LB, Ness RB. Prior preterm or small-for-gestational-age birth related to maternal metabolic syndrome. Obstet Gynecol 2011; 117(2 Pt 1): 225-232. ##20. Toledo E, Hu FB, Estruch R, Buil-Cosiales P, Corella D, Salas-Salvadó J, et al. Effect of the Mediterranean diet on blood pressure in the PREDIMED trial: results from a randomized controlled trial. BMC Med 2013; 11: 207. ##21. Al Wattar BH, Dodds J, Placzek A, Spyreli E, Moore A, Hooper R, et al. Effect of simple, targeted diet in pregnant women with metabolic risk factors on maternal and fetal outcomes (ESTEEM): study protocol for a pragmatic multicentre randomised trial. BMJ Open 2016; 6(10): e013495. ##22. Grieger JA, Bianco-Miotto T, Grzeskowiak LE, Leemaqz SY, Poston L, McCowan LM, Kenny LC, Myers JE, Walker JJ, Dekker GA, Roberts CT. Metabolic syndrome in pregnancy and risk for adverse pregnancy outcomes: A prospective cohort of nulliparous women. PLoS Med 2018; 15(12): e1002710. ##23. Rasouli M, Mousavi SA, Khosravi A, Keramat A, Fooladi E, Atashsokhan G. The impact of motivational interviewing on behavior stages of nulliparous pregnant women preparing for childbirth: a randomized clinical trial. J Psychosom Obstet Gynaecol 2018; 39(3): 237-245.##24. Mohsenzadeh-Ledari F, Taghizadeh Z, Motaghi Z, Keramat A, Moosazadeh M, Yazdani SH, et al. Effect of caring intervention on preeclampsia in pregnant women with metabolic syndrome: A randomized controlled trial. J Nurs Midwifery Sci 2022; 9(1): 8-15.##25. Bo S, Ciccone G, Baldi C, Benini L, Dusio F, Forastiere G, et al. Effectiveness of a lifestyle intervention on metabolic syndrome. A randomized controlled trial. J Gen Intern Med 2007; 22(12): 1695-1703. ##26. Motahari-Tabari NS, Nasiri-Amiri F, Faramarzi M, Shirvani MA, Bakhtiari A, Omidvar S. The Effectiveness of Information-Motivation- Behavioral Skills Model on Self-Care Practices in Early Pregnancy to Prevent Gestational Diabetes Mellitus in Iranian Overweight and Obese Women: A Randomized Controlled Trial. Int Q Community Health Educ 2021; 30: 272684X211020300. ##27. Nasiri-Amiri F, Sepidarkish M, Shirvani MA, Habibipour P, Tabari NSM. The effect of exercise on the prevention of gestational diabetes in obese and overweight pregnant women: a systematic review and meta-analysis. Diabetol Metab Syndr 2019; 11: 72. ##28. Tabari M, Mirdar S, Khaldan A, Ahmad Shirvani M. The effect of aerobic exercise on pregnancy outcomes. JBUMS 2010; 12(1): 36-43 (Persian).##29. Muktabhant B, Lawrie TA, Lumbiganon P, Laopaiboon M. Diet or exercise, or both, for preventing excessive weight gain in pregnancy. Cochrane Database Syst Rev 2015(6): CD007145.##30. Toosi M, Akbarzadeh M. The Effect of Aerobic Exercises on Maternal Outcomes: A Randomized Controlled Clinical Trial. Women’s Health Bulletin 2016; 3(4): 1-8.##31. Barakat R, Pelaez M, Montejo R, Luaces M, Zakynthinaki M. Exercise during pregnancy improves maternal health perception: a randomized controlled trial. Am J Obstet Gynecol 2011; 204(5): 402.e1-7. ##32. Ryu A, Kim TH, Park YJ, Enkhbold T. Re: Self-weighing and simple dietary advice for overweight and obese pregnant women to reduce obstetric complications without impact on quality of life: a randomised controlled trial: Weight control in pregnant women. BJOG 2017; 124(4): 697-698.##33. Simmons D, Devlieger R, van Assche A, Jans G, Galjaard S, Corcoy R, et al. Effect of Physical Activity and/or Healthy Eating on GDM Risk: The DALI Lifestyle Study. J Clin Endocrinol Metab 2017; 102(3): 903-913. ##34. Tinius RA, Cahill AG, Cade WT. Impact of physical activity during pregnancy on obstetric outcomes in obese women. J Sports Med Phys Fitness 2017; 57(5): 652-659.##35. Haakstad LA, Edvardsen E, Bø K. Effect of regular exercise on blood pressure in normotensive pregnant women. A randomized controlled trial. Hypertens Pregnancy 2016 35(2): 170-180.##36. International Weight Management in Pregnancy (i-WIP) Collaborative Group. Effect of diet and physical activity based interventions in pregnancy on gestational weight gain and pregnancy outcomes: meta-analysis of individual participant data from randomised trials. BMJ 2017; 358: j3119. ##37. Liu C, Zhang L, Zheng W, Liang X, Zhang L, Tian Z, Li G. Lifestyle Intervention for Overweight/Obese Pregnant Women with Polycystic Ovarian Syndrome: Lessons and Challenges. Obes Facts 2021; 14(4): 405-414.##38. Bogaerts AF, Devlieger R, Nuyts E, Witters I, Gyselaers W, Van den Bergh BR. Effects of lifestyle intervention in obese pregnant women on gestational weight gain and mental health: a randomized controlled trial. Int J Obes (Lond) 2013; 37(6): 814-821. ##39. Seneviratne SN, Jiang Y, Derraik J, McCowan L, Parry GK, Biggs JB, Craigie S, Gusso S, Peres G, Rodrigues RO, Ekeroma A, Cutfield WS, Hofman PL. Effects of antenatal exercise in overweight and obese pregnant women on maternal and perinatal outcomes: a randomised controlled trial. BJOG 2016; 123(4): 588-597.##40. Ásbjörnsdóttir B, Vestgaard M, Ringholm L, Andersen LLT, Jensen DM, Damm P, et al. Effect of motivational interviewing on gestational weight gain and fetal growth in pregnant women with type 2 diabetes. BMJ Open Diabetes Res Care 2019; 7(1): e000733. ##41. Sourinejad H, Shayan A, Niyati S, Moghaddam-Banaem L. The effect of metabolic syndrome and its components in midpregnancy on neonatal outcomes. Med J Islam Repub Iran 2019; 33: 147.##42. Wang C, Wei Y, Zhang X, Zhang Y, Xu Q, Sun Y, Su S, et al. A randomized clinical trial of exercise during pregnancy to prevent gestational diabetes mellitus and improve pregnancy outcome in overweight and obese pregnant women. Am J Obstet Gynecol 2017; 216(4): 340-351.## ##

مقایسه مطالعات الکترودیاگنوستیک قبل و بعد از جراحی آزاد سازی تونل کارپ جهت تعیین رابطه ی بین علائم بالینی بیمار و تغییرات EMG NCV بعد از عمل Comparing Electrodiagnostic Findings Before and after Carpal Tunnel Release to Determine The Relationship Between Patients Clinical Symptom and Postoperative EMG NCV Changes 1 1  سابقه و هدف: سندرم تونل کارپ یکی از شایع‎ترین نوروپاتی‎های ناشی از تحت فشار گرفتن عصب median در مچ دست است. هدف از مطالعه حاضر، ارزیابی تغییرات الکترودیاگنوستیک قبل و بعد از عمل جراحی آزادسازی تونل کارپ می‎باشد. مواد و روش‌ها: این پژوهش مطالعه‎ای توصیفی مقطعی بر 38 دست (۲۴ بیمار) مبتلا به سندرم تونل کارپ با هدف بررسی تغییرات الکترودیاگنوستیک قبل و ۱۲ ماه بعد از عمل جراحی و بررسی ارتباط بین تغییرات الکترودیاگنوستیک با Boston score، DASH score، قدرت Pinch و Grip بود. داده ها توسط نرم افزار SPSS نسخه ۲۰ آنالیز شدند. یافته‌ها: میانگین distal motor latency (DML) حاصل از مطالعه الکترودیاگنوستیک به‎طور معنی‎داری از 2/12±6/07 میلی‎ثانیه به 0/61±4/70 میلی‎ثانیه کاهش یافته بود (0001 /0=P). میانگین distal sensory latency (DSL) نیز به‎طور معنی‎داری بهبود یافته بود (از 1/06±4/98 میلی ثانیه به 0/75±4/54 میلی‎ثانیه، 0/012=P). تفاوت آماری معنی‎داری بین میانگین DML و DSL بین دو دست راست و چپ وجود نداشت(به‌ترتیب 0/378=P و 0/233=P). همبستگی مثبت معنی‎داری بین سن با DML و DSL بعد از عمل برقرار بود (به‎ترتیب 0/001=P، 0/475=r و 0/024=P، 0/341=r). ارتباط معنی‎داری بین یافته‎های الکترودیاگنوستیک بعد از عمل با Boston score، DASH score و Grip score مشاهده نشد نشد(به‌ترتیب {0/931=P sss : ، 0/629=P fss:} و 0/169=P و 0/1000=P). استنتاج: یافته‎های الکترودیاگنوستیک بعد از عمل جراحی آزادسازی تونل کارپ به‎طور معنی‎داری بهبود یافته بود، اما ارتباط مشخصی با شدت علائم بالینی بیماران وجود نداشت؛ از این‌رو جهت ارزیابی پیامد درمان، مجموع علائم بالینی بیماران و یافته‎های الکترودیاگنوستیک در کنار هم ارزشمند تلقی می‌شوند.   2   Background and purpose: Carpal tunnel syndrome (CTS) is one of the most common neuropathies caused by entrapment of the median nerve in the wrist. The purpose of this study was to evaluate the electrodiagnostic changes before and after carpal tunnel release (CTR). Materials and methods: The present descriptive study was conducted in 24 patients (38 hands) with CTS in order to evaluate the electrodiagnostic changes before and 12 months after CTR and to investigate the relationship between electrodiagnostic changes and Boston score, DASH score, and Grip and Pinch strength. Data were analyzed using SPSS V20. Results: Electrodiagnostic study showed that the mean distal motor latency (DML) significantly decreased from 6.7 ±2.12 ms to 4.70 ±0.61 ms (P=0.0001) and the mean distal sensory latency (DSL) significantly improved (from 4.98 ±1.06 ms to 4.54 ±0.75 ms, P=0.012). Findings showed no significant differences in mean DML and DSL between right and left hands (P=0.378, P=0.233). There was a significant positive correlation between age and DML and DSL after CTR (r=0.475, P=0.001, and r=0.341, P=0.024, respectively). No significant correlation was observed between postoperative electrodiagnostic findings and Boston score, DASH score, and Grip score ({sss: P=0.931, fss: P=0.629}, P=0.169, P=0.1000, respectively). Conclusion: Postoperative electrodiagnostic findings significantly improved, but there was no clear association between EMG NCV and the severity of postoperative clinical symptoms. Therefore, in order to evaluate the outcome of CTR, combination of clinical symptoms with electrodiagnostic findings is considered valuable.   134 142 2021/12/22022/06/82022/05/182022/02/142022/06/152022/05/292022/07/172021/11/12022/05/272022/07/102020/10/282022/06/162021/05/4 1400/2/14 2022/09/32022/09/192022/09/202022/10/92022/09/262022/09/212022/10/102022/09/242022/09/182022/10/122022/09/62022/09/182022/10/10 1401/7/18 مهران رضوی پور Mehran Razavipour دانشیار، گروه ارتوپدی، مرکز تحقیقات ارتوپدی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران m.razavipour@mazums.ac.ir سلمان غفاری , Salman Ghaffari دانشیار، گروه ارتوپدی، مرکز تحقیقات ارتوپدی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران sghaffari@mazums.ac.ir سجاد رضایی Sajad Rezaei متخصص طب فیزیکی و توانبخشی، ساری، ایران ایران sjdrezaie@gmail.com بهاره قریشی Bahare Ghoreishi دانشجوی پزشکی، کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران Bahar.qoreyshi@yahoo.com carpal tunnel syndrome median nerve carpal tunnel release electrodiagnostic study سندرم تونل کارپ عصب مدین جراحی آزادسازی تونل کارپ مطالعات الکترودیاگنوستیک 1. Tahririan MA, Moghtaderi A, Aran F. Changes in electrophysiological parameters after open carpal tunnel release. Adv Biomed Res 2012; 1: 46.##2. Ginanneschi F, Milani P, Reale F, Rossi A. Short-term electrophysiological conduction change in median nerve fibres after carpal tunnel release. Clin Neurol Neurosurg 2008; 110(10): 1025-1030.##3. Alanazy MH. Clinical and electrophysiological evaluation of carpal tunnel syndrome: approach and pitfalls. Neurosciences 2017; 22(3): 169-180.##4. Sonoo M, Menkes DL, Bland JD, Burke D. Nerve conduction studies and EMG in carpal tunnel syndrome: do they add value? Clin Neurophysiol Pract 2018; 3: 78-88.##5. Rivlin M, Kachooei AR, Wang ML, Ilyas AM. Electrodiagnostic grade and carpal tunnel release outcomes: a prospective analysis. J Hand Surg Am 2018; 43(5): 425-431.##6. Padua L, Coraci D, Erra C, Pazzaglia C, Paolasso I, Loreti C, et al. Carpal tunnel syndrome: clinical features, diagnosis, and management. Lancet Neurol 2016; 15(12): 1273-1284.##7. Yilmaz N, Akdemir G, Gezici AR, Basmaci M, Ergungor MF, Asalanturk Y, et al. Electrophysiological and clinical assessment of response to surgery in carpal tunnel. Int J Neurosci 2010; 120(4): 261-264.##8. Ibrahim I, Khan W, Goddard N, Smitham P. Suppl 1: carpal tunnel syndrome: a review of the recent literature. Open Orthop J 2012; 6: 69-76.##9. Genova A, Dix O, Saefan A, Thakur M, Hassan A. Carpal tunnel syndrome: a review of literature. Cureus 2020;12(3):e7333.##10. Braun RM, Jackson WJ. Electrical studies as a prognostic factor in the surgical treatment of carpal tunnel syndrome. J Hand Surg Am 1994; 19(6): 893-900.##11. Peters S, Johnston V, Hines S, Ross M, Coppieters M. Prognostic factors for return-to-work following surgery for carpal tunnel syndrome: a systematic review. JBI Database System Rev Implement Rep 2016; 14(9): 135-216.##12. Higgs PE, Edwards DF, Martin DS, Munfreesboro T, Weeks PM. Relation of preoperative nerve-conduction values to outcome in workers with surgically treated carpal tunnel syndrome. J Hand Surg 1997; 22(2): 216-221.##13. Finsen V, Russwurm H. Neurophysiology not required before surgery for typical carpal tunnel syndrome. J Hand Surg 2001; 26(1): 61-64.##14. Shetty KD, Robbins M, Aragaki D, Basu A, Conlon C, Dworsky M, et al. The quality of electrodiagnostic tests for carpal tunnel syndrome: Implications for surgery, outcomes, and expenditures. Muscle Nerve 2020; 62(1): 60-69.##15. Lu Y-T, Deol AK, Sears ED. The Association Between Electrodiagnostic Severity and Treatment Recommendations for Carpal Tunnel Syndrome. J Hand Surg Am 2021; 46(2): 92-98.##16. Katt BM, Imbergamo C, Padua F, Leider J, Fletcher D, Nakashian M, et al. Diagnostic Value of a Carpal Tunnel Corticosteroid Injection in Patients with Negative Electrodiagnostic Studies. J Hand Microsurg 2020.##17. Aghda A, Asheghan M, Amanollahi A. Comparisons of electrophysiological and clinical findings between young and elderly patients with carpal tunnel syndrome. Rev Neurol 2020; 176(5): 387-392.##18. Schrijver HM, Gerritsen AA, Strijers RL, Uitdehaag BM, Scholten RJ, De Vet HC, et al. Correlating nerve conduction studies and clinical outcome measures on carpal tunnel syndrome: lessons from a randomized controlled trial. J Clin Neurophysiol 2005; 22(3): 216-221.## ##

شناسایی عوامل مرتبط با مرگ و میر بیماران بستری کووید-19 با استفاده از مدل خطی تعمیم یافته با مقیاس لجستیک رتبه‌ای در شمال ایران Factors Associated with Mortality in Patients Hospitalized with COVID-19 Using Generalized Linear Model (Ordinal Logistic Regression) in North of Iran 1 1  سابقه و هدف: کنترل شدت بیماری و مرگ ناشی از بیماری کووید-19 همچنان یک چالش بزرگ به شمار می‏رود. در این پژوهش عوامل مرتبط با مرگ و میر بیماران بستری کووید-19 با رویکرد آماری مدل خطی تعمیم یافته شناسایی شدند. مواد و روش‌ها: در این مطالعه مقطعی با مراجعه به سامانه ملی ثبت بیماران کووید-19 با معیار تشخیصی تست مثبت RT-PCR، داده‏های دموگرافیک و بالینی مجموع 6759 بیمار کووید-19 که در بیمارستان‏های آموزشی استان مازندران در مرداد 1399 بستری شده بودند، گردآوری شد. سپس داده‌ها با استفاده از نرم‌افزارهای آماری SPSS نسخه 27 و R نسخه 0/4 و آزمون مدل خطی تعمیم یافته چندمتغیره با مقیاس لجستیک رتبه‏ای تجزیه و تحلیل شدند. یافته‌ها: از مجموع بیماران، 5888 نفر (87/11 درصد) بهبودی کامل و 400 نفر (5/92 درصد) بهبودی نسبی یافتند. میزان بروز مرگ و میر 6/97 درصدبود. شانس مرگ در بیماران با بهبودی نسبی (49/55 درصد) نسبت به وضعیت بهبودی کامل (21/61 درصد) تقریبا 2/3برابر بود. عوامل سن بالای 60 سال (1/60:OR)، نیاز به بستری در ICU (5/09:OR)، انتوباسیون (4/10:OR)، 93 درصد ≥ SpO2 (2/41 :OR)، سرطان (1/74 :OR)، دیابت (1/29 :OR)، بیماری قلبی (1/41 :OR) و بیماری‏ مزمن کلیوی (2/17 :OR) به عنوان پیش‏بینی کننده مرگ و میر ناشی از کووید-19 تعیین شدند. استنتاج: پیشنهاد می‏شود با توجه به عوامل خطر اشاره شده، مراقبت‏های درمانی اختصاصی و به موقع برای پیشگیری از مرگ و میر در بیماران بستری کووید-19 معرفی و ارائه شوند.   2  Background and purpose: Controlling the severity and death of the COVID-19 disease is still a major challenge. This research aimed at identifying the factors associated with mortality in hospitalized patients with COVID-19 applying generalized linear model. Materials and methods: In this cross-sectional study, demographic and clinical data of COVID-19 patients hospitalized with positive RT-PCR test results (n=6759) in Mazandaran hospitals (August 2019) were obtained from the national registration system for COVID-19. SPSS V27 and R V4.0 were used for data analyses and multivariate generalized linear model test with an ordinal logistic scale was applied. Results: Findings showed that full recovery and relative recovery occurred in 5888 (87.11%) and 400 (5.92%) patients, respectively. Mortality rate was 6.97%. The chance of death in patients with relative recovery (49.55%) compared with those with full recovery (21.61%) was almost 2.3 times higher. Predictors of mortality in these patients included age over 60 years (OR: 1.60), ICU admission (OR: 5.09), intubation (OR: 4.10), SpO2≤ 93% (OR: 2.41), cancer (OR: 1.74), diabetes (OR: 1.29), heart disease (OR: 1.41), and chronic kidney disease (OR: 2.17). Conclusion: Specific and timely medical care, considering the mentioned risk factors, should be introduced and provided to prevent mortality in patients hospitalized with COVID-19.   143 152 2021/12/22022/06/82022/05/182022/02/142022/06/152022/05/292022/07/172021/11/12022/05/272022/07/102020/10/282022/06/162021/05/42022/06/16 1401/3/26 2022/09/32022/09/192022/09/202022/10/92022/09/262022/09/212022/10/102022/09/242022/09/182022/10/122022/09/62022/09/182022/10/102022/09/18 1401/6/27 فائزه سادات موحدی Faezeh Sadat Movahedi دانشجوی کارشناسی ارشد آمار زیستی، کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران F.movahedi69@gmail.com جمشید یزدانی چراتی Jamshid Yazdani Charati استاد، گروه آمار زیستی، پژوهشکده اعتیاد، مرکز تحقیقات علوم بهداشتی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران jamshid.charati@gmail.com سید نورالدین موسوی نسب Seyed Nouraddin Mousavinasab استادیار، گروه آمار زیستی، پژوهشکده اعتیاد، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران snmn1337@yahoo.com محمد صادق رضائی Mohammad Sadegh Rezai استاد، مرکز تحقیقات عفونی اطفال، پژوهشکده بیماری‌های واگیر، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران drmsrezaii@yahoo.com فاطمه صفری حاجیکلائی Fatemeh Safari Haji Kolaei دانشجوی کارشناسی ارشد آمار زیستی، کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران fs3530174@gmail.com COVID-19 mortality risk factor odds ratio generalized linear model ordinal logistic کووید-19 مرگ و میر عامل خطر نسبت شانس مدل خطی تعمیم یافته لجستیک رتبه‌ ای 1. Coccia M. Preparedness of countries to face COVID-19 pandemic crisis: Strategic positioning and factors supporting effective strategies of prevention of pandemic threats. Environ Res 2022; 203: 111678.##2. Bokalli FA, Chi FM, Anutebeh E, Ngoe C, Takere M, Ewane E, et al. Mortality and Associated Risk Factors among In-Patients with Covid-19 in Douala, Cameroon: A Retrospective Cross-Sectional Study. Adv Infect Dis 2022; 12(1): 1-19.##3. Kaso AW, Hareru HE, Kaso T, Agero G. Time to recovery from Covid-19 and its associated factors among patients hospitalized to the treatment center in South Central Ethiopia. Environ Challeng 2021; 6: 100428.##4. Nino M, Harris C, Drawve G, Fitzpatrick KM. Race and ethnicity, gender, and age on perceived threats and fear of COVID-19: Evidence from two national data sources. SSM Popul Health 2021; 13: 100717.##5. Zhang J-j, Dong X, Liu G-h, Gao Y-d. Risk and Protective Factors for COVID-19 Morbidity, Severity, and Mortality. Clin Rev Allergy Immunol 2022: 1-18.##6. Pan L, Wang J, Wang X, Ji JS, Ye D, Shen J, et al. Prevention and control of coronavirus disease 2019 (COVID-19) in public places. Environ Pollut 2022; 292: 118273.##7. Liu X-q, Xue S, Xu J-b, Ge H, Mao Q, Xu X-h, et al. Clinical characteristics and related risk factors of disease severity in 101 COVID-19 patients hospitalized in Wuhan, China. Acta Pharmacol Sin 2022; 43(1): 64-75.##8. Sargin Altunok E, Satici C, Dinc V, Kamat S, Alkan M, Demirkol MA, et al. Comparison of demographic and clinical characteristics of hospitalized COVID‐19 patients with severe/ critical illness in the first wave versus the second wave. J Med Virol 2022; 94(1): 291-297.##9. Akande OW, Akande TM. COVID-19 pandemic: A global health burden. Niger Postgrad Med J 2020; 27(3): 147-155.##10. Aburto JM, Kashyap R, Schöley J, Angus C, Ermisch J, Mills MC, et al. Estimating the burden of the COVID-19 pandemic on mortality, life expectancy and lifespan inequality in England and Wales: a population-level analysis. J Epidemiol Community Health 2021; 75(8): 735-740.##11. Liu W, Yang C, Liao Y-g, Wan F, Lin L, Huang X, et al. Risk factors for COVID-19 progression and mortality in hospitalized patients without pre-existing comorbidities. J Infect public health 2022; 15(1): 13-20.##12. Li H, Tian S, Chen T, Cui Z, Shi N, Zhong X, et al. Newly diagnosed diabetes is associated with a higher risk of mortality than known diabetes in hospitalized patients with COVID‐19. Diabetes Obes Metabo 2020; 22(10): 1897-1906.##13. Alizadehsani R, Eskandarian R, Behjati M, Zahmatkesh M, Roshanzamir M, Izadi NH, et al. Factors associated with mortality in hospitalized cardiovascular disease patients infected with COVID‐19. Immun Inflamm Dis 2022; 10(3): e561.##14. Kabootari M, Tirtashi RH, Hasheminia M, Bozorgmanesh M, Khalili D, Akbari H, et al. Clinical features, risk factors and a prediction model for in-hospital mortality among diabetic patients infected with COVID-19: data from a referral centre in Iran. Public Health 2022; 202: 84-92.##15. Wu Zh, Tang Y, Cheng Q. Diabetes increases the mortality of patients with COVID-19: a meta-analysis. Acta Diabetol 2021; 58(2): 139-144.##16. Agresti A. An introduction to categorical data analysis. 3rd ed. New York: John Wiley & Sons; 2018.##17. Rashedi J, Mahdavi Poor B, Asgharzadeh V, Pourostadi M, Samadi Kafil H, Vegari A, et al. Risk factors for COVID-19. Infez Med 2020; 28(4): 469-474.##18. Kim S-W, Kim S-M, Kim YK, Kim J-y, Lee Y-M, Kim B-O, et al. Clinical characteristics and outcomes of COVID-19 cohort patients in Daegu metropolitan city outbreak in 2020. J Korean Med Sci 2021; 36(1): e12.##19. Kim S-W, Kim S-M, Kim YK, Kim J-y, Lee Y-M, Kim B-O, et al. Clinical characteristics and outcomes of COVID-19 cohort patients in Daegu metropolitan city outbreak in 2020. J Korean Med Sci 2021; 36(1): e12.##20. Yu Y, Zhu C, Yang L, Dong H, Wang R, Ni H, et al. Identification of risk factors for mortality associated with COVID-19. Peer J 2020; 8: e9885.##21. Parra-Bracamonte GM, Lopez-Villalobos N, Parra-Bracamonte FE. Clinical characteristics and risk factors for mortality of patients with COVID-19 in a large data set from Mexico. Ann Epidemiol 2020; 52: 93-98.##22. Mikami T, Miyashita H, Yamada T, Harrington M, Steinberg D, Dunn A, et al. Risk factors for mortality in patients with COVID-19 in New York City. J Gen Intern Med 2021; 36(1): 17-26.##23. Wu Z, McGoogan JM. Characteristics of and important lessons from the coronavirus disease 2019 (COVID-19) outbreak in China: summary of a report of 72 314 cases from the Chinese Center for Disease Control and Prevention. JAMA 2020; 323(13): 1239-1242.##24. Almazeedi S, Al-Youha S, Jamal MH, Al-Haddad M, Al-Muhaini A, Al-Ghimlas F, et al. Characteristics, risk factors and outcomes among the first consecutive 1096 patients diagnosed with COVID-19 in Kuwait. Eclinical Medicine 2020; 24: 100448.##25. Guan WJ, Ni Zy, Hu Y, Liang W-h, Ou C-q, He J-x, et al. Clinical characteristics of coronavirus disease 2019 in China. J Emerg Med 2020; 58(4): 711-712.##26. Muhammad R, Ogunti R, Ahmed B, Munawar M, Donaldson S, Sumon M, et al. Clinical characteristics and predictors of mortality in minority patients hospitalized with COVID-19 infection. J Racial Ethn Health Disparities 2022; 9(1): 335-345.##27. Zhou Y, Chi J, Lv W, Wang Y. Obesity and diabetes as high‐risk factors for severe coronavirus disease 2019 (Covid‐19). Diabetes Metab Res Rev 2021; 37(2): e3377.##28. Hu L, Chen S, Fu Y, Gao Z, Long H, Ren HW, et al. Risk factors associated with clinical outcomes in 323 coronavirus disease 2019 (COVID-19) hospitalized patients in Wuhan, China. Clin Infect Dis 2020; 71(16): 2089-2098.##29. Zhou F, Yu T, Du R, Fan G, Liu Y, Liu Z, et al. Clinical course and risk factors for mortality of adult inpatients with COVID-19 in Wuhan, China: a retrospective cohort study. Lancet 2020; 395(10229): 1054-1062.##30. Corona G, Pizzocaro A, Vena W, Rastrelli G, Semeraro F, Isidori AM, et al. Diabetes is most important cause for mortality in COVID-19 hospitalized patients: Systematic review and meta-analysis. Rev Endoc Metab Dis 2021; 22(2): 275-296.##31. Tehrani S, Killander A, Åstrand P, Jakobsson J, Gille-Johnson P. Risk factors for death in adult COVID-19 patients: frailty predicts fatal outcome in older patients. Int J Infect Dis 2021; 102: 415-421.##32. Bertsimas D, Lukin G, Mingardi L, Nohadani O, Orfanoudaki A, Stellato B, et al. COVID-19 mortality risk assessment: An international multi-center study. PloS One 2020; 15(12): e0243262.##33. Cho SI, Yoon S, Lee H-J. Impact of comorbidity burden on mortality in patients with COVID-19 using the Korean health insurance database. Sci Rep 2021; 11(1): 6375.##34. Noor FM, Islam M. Prevalence and associated risk factors of mortality among COVID-19 patients: a meta-analysis. J Community Health 2020;45(6):1270-1282.##35. Hur K, Price CP, Gray EL, Gulati RK, Maksimoski M, Racette SD, et al. Factors associated with intubation and prolonged intubation in hospitalized patients with COVID-19. Otolaryngol Head Neck Surg 2020; 163(1): 170-178.##36. Al Oweidat K, Albtoosh AS, Toubasi AA, Ribie MK, Hasuneh MM, Alfaqheri DL, et al. Predictors of mortality, ICU admission and intubation among hospitalized COVD-19 patients in Jordan. MedRxiv-2022.## ##

بررسی بیوانفورماتیکی برهم کنش پروتئین ملیتین با پروتئین P24 ویروس‌های HIV و SIV Bioinformatics Study of the Interaction between Melittin Protein and P24 Protein in HIV and SIV Viruses 1 1  سابقه و هدف: P24 یکی از اجزای مهم کپسید رتروویروس‌ها می‌باشد. مطالعات متعددی اثر مهاری پروتئین ملیتین را بر روی عملکرد ویروس ایدز نشان داده‌اند. هدف این مطالعه بررسی تأثیر این پروتئین بر روی پروتئین P24 در دو ویروس SIV (ویروس نقص ایمنی میمونی) و HIV (ویروس نقص ایمنی انسانی) با استفاده از نرم‌افزارهای بیوانفورماتیکی بود. مواد و روش‌ها: توالی‌های پروتئین P24 دو ویروس SIV و HIV از بانک ژنی دریافت شد و سپس توسط نرم‌افزارهای متعددی ویژگی‌های آن بررسی شد. هم‌چنین تشابهات ساختاری پروتئین P24 در SIV و HIV مورد مطالعه قرار گرفت و از آنالیز داکینیگ برای بررسی برهم‌کنش پروتئین‌های ملیتین و P24 استفاده شد و پایداری نتایج داکینیک به روش دینامیک مولکولی تایید شدند. یافته‌ها: وجود جایگاه‌های متعدد فسفوریلاسیون، گلیکوزیلاسیون و پیوند دی سولفید در پروتئین P24 مشاهده شد. نتایج داکینگ نشان‌دهنده‌ امکان اتصال بالایی بین پروتئین P24 هر دو ویروس و ملیتین بود. هم‌چنین تشابه بالای ساختار سوم پروتئین P24 در دو ویروس مشخص شد. بررسی دینامیک مولکولی نشان دهنده پایداری مولکولی برهم‌کنش بین دو پروتئین ملیتین و P24 بود. استنتاج: انرژی بالای اتصال بین ملیتین و پروتئین P24 نشان‌دهنده‌ امکان زیاد اتصال این دو پروتئین است که می‌تواند تعیین‌کننده اثر مهاری پروتئین ملیتین بر عملکرد ساختار کپسید هر دو ویروس باشد. بررسی تشابه ساختار سوم پروتئین P24 در هر دو ویروس نیز نشان داد علی‌رغم وجود تفاوت بالا در توالی پروتئینی، آن‌ها ازلحاظ فولدینگ و ساختار فضایی بسیار مشابه هستند. استفاده از ملیتین در مهار عفونت‌های SIV در میمون‌ها می‌تواند به عنوان مدلی برای مهار ویروس HIV در انسان استفاده شود.   2  Background and purpose: P24 is one of the important components of retroviruses capsid. Several studies have shown the inhibitory effect of melittin protein on the function of AIDS virus. The aim of this study was to evaluate the effect of this protein on P24 in SIV and HIV viruses using bioinformatics software. Materials and methods: P24 protein sequences of SIV and HIV were obtained from a gene bank and their features were analyzed using different software programs. Also, structural similarities of P24 protein between SIV and HIV viruses were examined. Docking analysis was used to examine the interactions between melittin and P24 proteins. The stability of docking results were confirmed by molecular dynamics simulation. Results: Findings showed numerous phosphorylation, glycosylation sites, and di-sulfide bonds in P24 protein. Docking results indicated a probable interaction between P24 protein of both viruses and melittin. The results showed similarity of the third structure of P24 protein between the two viruses. Analysis of molecular dynamics showed molecular stability of the interactions between P24 and melittin proteins. Conclusion: High energy values of the interaction between melittin and P24 indicated high binding potential of the two proteins, which can determine the inhibitory effect of melittin on the function of HIV capsid. Analysis of the third structure of P24 protein in both viruses showed that they are very similar despite the high difference in protein sequences from the point of view of folding and 3D structure. Application of melittin to control SIV infections in primates can be used as a model for inhibiting HIV in humans.   153 166 2021/12/22022/06/82022/05/182022/02/142022/06/152022/05/292022/07/172021/11/12022/05/272022/07/102020/10/282022/06/162021/05/42022/06/162019/08/19 1398/5/28 2022/09/32022/09/192022/09/202022/10/92022/09/262022/09/212022/10/102022/09/242022/09/182022/10/122022/09/62022/09/182022/10/102022/09/182022/09/20 1401/6/29 زهرا حسن شاهی Zahra Hasanshahi کارشناسی ارشد میکربیولوژی، مرکز تحقیقات ایدز شیراز، پژوهشکده سلامت، دانشگاه علوم پزشکی شیراز، شیراز، ایران ایران Behzad1@iran.ir بهزاد دهقانی Behzad Dehghani لیسانس زیست شناسی، مرکز تحقیقات ایدز شیراز، پژوهشکده سلامت، دانشگاه علوم پزشکی شیراز، شیراز، ایران ایران Behzad2@iran.ir طیبه هاشم پور Tayebeh Hashempour دکترای ویروس شناسی، مرکز تحقیقات ایدز شیراز، پژوهشکده سلامت، دانشگاه علوم پزشکی شیراز، شیراز، ایران ایران thashem@sums.ac.ir جواد مویدی Javad Moayedi کارشناسی ارشد میکربیولوژی، مرکز تحقیقات ایدز شیراز، پژوهشکده سلامت، دانشگاه علوم پزشکی شیراز، شیراز، ایران ایران Behzad3@iran.ir HIV SIV melittin bioinformatics HIV SIV P24 ملیتین بیوانفورماتیک 1. Miller RJ, Cairns JS, Bridges S, Sarver N. Human immunodeficiency virus and AIDS: insights from animal lentiviruses. J Virol 2000; 74(16): 7187-7195.##2. Sharp PM, Hahn BH. Origins of HIV and the AIDS pandemic. Cold Spring Harb Perspect Med 2011; 1(1): a006841.##3. D’arc M, Ayouba A, Esteban A, Learn GH, Boué V, Liegeois F, et al. Origin of the HIV-1 group O epidemic in western lowland gorillas. Proc Natl Acad Sci U S A 2015; 112(11): E1343-E1352.##4. Stephens EB, Mukherjee S, Liu ZQ, Sheffer D, Lamb-Wharton R, Leung K, et al. Simian-human immunodeficiency virus (SHIV) containing the nef/long terminal repeat region of the highly virulent SIVsmmPBj14 causes PBj-like activation of cultured resting peripheral blood mononuclear cells, but the chimera showed No increase in virulence. J Virol 1998; 72(6): 5207-5214.##5. Ndung'u T, Lu Y, Renjifo B, Touzjian N, Kushner N, Pena-Cruz V, et al. Infectious simian/human immunodeficiency virus with human immunodeficiency virus type 1 subtype C from an African isolate: rhesus macaque model. J Virol 2001; 75(23): 11417-11425.##6. Williams KC, Burdo TH. HIV and SIV infection: the role of cellular restriction and immune responses in viral replication and pathogenesis. APMIS 2009; 117(5‐6): 400-412.##7. Sun Y, Permar SR, Buzby AP, Letvin NL. Memory CD4+T-lymphocyte loss and dysfunction during primary simian immunodeficiency virus infection. J Virol 2007; 81(15): 8009-8015.##8. Frieden TR, Das-Douglas M, Kellerman SE, Henning KJ. Applying public health principles to the HIV epidemic. N Engl J Med 2005; 353: 2397-2402.##9. Dehghani A, Dehghani P, Dehghani B. HIV/AIDS Knowledge and Attitude among High School Students in Shiraz, Iran in 2015. J Midwifery Reprod Health 2017; 5(2): 897-903.##10. Behzad D, Zahra H, Tayebeh H, Parvin Afsar K. Subtype Classification by Polymerase and Gag Genes of HIV-1 Iranian Sequences Registered in the NCBI GenBank. Curr Proteom 2021; 18(2): 153-161.##11. Dehghani B,Dehghani A, Sarvari J. Knowledge and Awareness Regarding Hepatitis B, Hepatitis C, and Human Immunodeficiency Viruses Among College Students: A Report From Iran. Int Q Community Health Educ 2019; 41(1): 15-23.##12. Heinen TE, da Veiga ABG. Arthropod venoms and cancer. Toxicon 2011; 57(4): 497-511.##13. Moreno M, Giralt E. Three valuable peptides from bee and wasp venoms for therapeutic and biotechnological use: melittin, apamin and mastoparan. Toxins 2015; 7(4): 1126-1150.##14. Cornara L, Biagi M, Xiao J, Burlando B. Therapeutic properties of bioactive compounds from different honeybee products. Front Pharmacol 2017; 8: 412.##15. Terwilliger TC, Weissman L, Eisenberg D. The structure of melittin in the form I crystals and its implication for melittin's lytic and surface activities. Biophys J 1982; 37(1): 353-361.##16. Dehghani B, Hasanshahi Z, Hashempour T. HIV Capsid and Protease, New Targets of Melittin. Int J Pept Res Ther 2020; 26: 2057-2065.##17. Fujii G, Horvath S, Woodward S, Eiserling F, Eisenberg D. A molecular model for membrane fusion based on solution studies of an amphiphilic peptide from HIV gp41. Protein Sci 1992; 1(11): 1454-1464.##18. Apellániz B, Ivankin A, Nir S, Gidalevitz D, Nieva JL. Membrane-proximal external HIV-1 gp41 motif adapted for destabilizing the highly rigid viral envelope. Biophys J 2011; 101(10): 2426-2435.##19. Memariani H, Memariani M, Moravvej H, Shahidi-Dadras M. Melittin: a venom-derived peptide with promising anti-viral properties. Eur J Clin Microbiol Infect Dis 2020; 39(1): 5-17.##20. Hood JL, Jallouk AP, Campbell N, Ratner L, Wickline SA. Cytolytic nanoparticles attenuate HIV-1 infectivity. Antivir Ther 2013; 18(1): 95-103.##21. Wachinger M, Kleinschmidt A, Winder D, von Pechmann N, Ludvigsen A, Neumann M, et al. Antimicrobial peptides melittin and cecropin inhibit replication of human immunodeficiency virus 1 by suppressing viral gene expression. J Gen Virol 1998; 79(Pt 4): 731-740.##22. Walker JM. The proteomics protocols handbook. Berlin: Springer; 2005.##23. Dehghani B, Hashempour T, Hasanshahi Z, Rasooli I. Immunogenicity, antigenicity and epitope mapping of Salmonella InvH protein: An in silico study. J Curr Biomed Rep 2020; 1(2): 81.##24. Ferrè F, Clote P. DiANNA 1.1: an extension of the DiANNA web server for ternary cysteine classification. Nucleic Acids Res 2006; 34(suppl_2): W182-W185.##25. Iakoucheva LM, Radivojac P, Brown CJ, O’Connor TR, Sikes JG, Obradovic Z, et al. The importance of intrinsic disorder for protein phosphorylation. Nucleic Acids Res 2004; 32(3): 1037-1049.##26. Blom N, Gammeltoft S, Brunak S. Sequence and structure-based prediction of eukaryotic protein phosphorylation sites. J Mol Biol 1999; 294(5): 1351-1362.##27. Chauhan JS, Rao A, Raghava GP. In silico platform for prediction of N-, O-and C-glycosites in eukaryotic protein sequences. PloS One 2013; 8(6): e67008.##28. Gupta R, Jung E. Brunak. S. Prediction of N-glycosylation Sites in Human Proteins, 2004. Available from: http://www.cbs.dtu.dk/servi ces/NetNGlyc/. Accessed May 2, 2021.##29. Hashempour T, Dehghani B, Musavi Z, Moayedi J, Hasanshahi Z, Sarvari J, et al. Impact of IL28 Genotypes and Modeling the Interactions of HCV Core Protein on Treatment of Hepatitis C. Interdiscip Sci 2020; 12(4): 424-437.##30. Dehghani B, Hasanshahi Z, Hashempour T, Motamedifar M. The possible regions to design Human Papilloma Viruses vaccine in Iranian L1 protein. Biologia (Bratisl) 2020; 75(5): 749-759.##31. Oldroyd BP, Wongsiri S. Asian honey bees: biology, conservation, and human interactions: London :Harvard University Press; 2009.##32. Gupta RK. Taxonomy and distribution of different honeybee species. In: Gupta RK, editors . Beekeeping for Poverty Alleviation and Livelihood Security. Berlin: Springer; 2014. p. 63-103.##33. Habermann E, Kowallek H. Modifications of amino groups and tryptophan in melittin as an aid to recognition of structure-activity relationships. Hoppe Seylers Z Physiol Chem 1970; 351(7): 884-890.##34. Hood JL, Jallouk AP, Campbell N, Ratner L, Wickline SA. Cytolytic nanoparticles attenuate HIV-1 infectivity. Antivir Ther 2013; 18(1): 95-103.##35. Ramirez LS, Pande J, Shekhtman A. Helical Structure of Recombinant Melittin. J Phys Chem B 2019; 123(2): 356-368.##36. Terwilliger TC, Eisenberg D. The structure of melittin. I. Structure determination and partial refinement. J Biol Chem 1982; 257(11): 6010-6015.##37. Ceremuga M, Stela M, Janik E, Gorniak L, Synowiec E, Sliwinski T, et al. Melittin-A Natural Peptide from Bee Venom Which Induces Apoptosis in Human Leukaemia Cells. Biomolecules 2020; 10(2): 247.##38. Shi W, Cheng J, Zhang C. Expression of ##the melittin gene of Apis cerana cerana (Hymenoptera: Apidae) in insect cells. Eur J Entomol 2006; 103(4): 867-870.## ##

اعتبار سنجی پرسشنامه سواد سلامت نارسایی قلبی Validation of Heart Failure-Specific Health Literacy Scale 1 1    سابقه و هدف: جهت ارزیابی سواد سلامت در بیماران نارسایی قلبی، ابزاری معتبر و قابل اعتماد مورد نیاز است. این مطالعه با هدف اعتباریابی پرسشنامه فارسی سواد سلامت نارسایی قلبی انجام شده است. مواد و روش‌ها: در این مطالعه روش شناسی، 360 بیمار مبتلا به نارسایی قلبی پرسشنامه سواد سلامت نارسایی قلبی یا HF-Specific HL Scale (Heart Failure Self care Health Literacy) را در دو مرکز درمانی وابسته به دانشگاه علوم پزشکی مازندران تکمیل نمودند. داده‌ها پس از جمع‌آوری جهت بررسی ساختار عاملی به کمک روایی سازه، روایی همگرا و واگرا ارزیابی شدند. پایایی پرسشنامه به کمک بررسی ثبات درونی(ضرایب آلفای کرونباخ و ثبات سازه) ارزیابی شد. روایی صوری، محتوا و ساختاری مورد ارزیابی قرار گرفت. یافته‌ها: نتایج تحلیل عامل اکتشافی نشان داد که پرسشنامه دارای دو عامل "دشواری در درک نسخه‌ها و جزوات بیمارستانی" و "درک بیماری و سعی در ارتقای دانش آن" است که در مجموع 42/20 درصد واریانس را به خود اختصاص می‏دهد. ثبات درونی پرسشنامه با آلفای کرونباخ بیش از 0/7 محاسبه گردید. بارعاملی گویه ‏ها بیش از 0/5 بود که نشانه معنی‏دار بودن گویه ‏ها است. شاخص‌های برازندگی مدل نشان دادند ساختار عاملی استخراج شده مناسب است. استنتاج: بررسی ساختار عاملی HF-Specific HL Scale در بین بیماران نارسایی قلبی دو بعدی بودن سازه را نشان داد. با توجه به مقبولیت قابل قبول نتایج اعتباریابی پرسشنامه، از نسخه فارسی می‌توان به طور قابل اعتماد برای اندازه‏گیری سواد سلامت در بیماران نارسایی قلبی استفاده کرد.   2  Background and purpose: Valid and reliable tools are needed to assess the health literacy of heart failure. This study was performed to validate the Persian version of Heart Failure-Specific Health Literacy Scale (HF-Specific HL Scale). Materials and methods: In this methodological study, 360 patients with heart failure completed the Persian version of HF-Specific HL Scale in two medical centers affiliated with Mazandaran University of Medical Sciences. Factor structure was evaluated using structural validity, convergent and divergent validity. The scale reliability was evaluated by internal consistency (Cronbach’s alpha) and construct reliability. Results: The results of exploratory factor analysis showed that the scale has two factors: difficulties in understanding prescriptions and hospital pamphlets and understanding the disease and trying to improve knowledge about it, which account for 42.20% of the variance. Cronbach's alpha of the scale was higher than 0.7 and factor loading of the items was more than 0.5 indicating significant correlation coefficient of the items. The fit indices of the model showed that the extracted factor structure was suitable. Conclusion: Factor structure of the HF-Specific HL Scale in patients with heart failure showed a two-factor structure. In addition, considering the acceptable validation results of the scale, the Persian version can be used as a reliable tool for measuring health literacy in patients with heart failure.   167 177 2021/12/22022/06/82022/05/182022/02/142022/06/152022/05/292022/07/172021/11/12022/05/272022/07/102020/10/282022/06/162021/05/42022/06/162019/08/192021/02/19 1399/12/1 2022/09/32022/09/192022/09/202022/10/92022/09/262022/09/212022/10/102022/09/242022/09/182022/10/122022/09/62022/09/182022/10/102022/09/182022/09/202022/09/6 1401/6/15 مریم کرمی صلاح الدین کلا Maryam Karami Salahodinkolah دانشجوی کارشناسی ارشد پرستاری مراقبت ویژه، کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران msalahodin_57@yahoo.com حمید شریف نیا Hamid Sharif Nia دانشیار، مرکز تحقیقات روان پزشکی و علوم رفتاری، پژوهشکده اعتیاد، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران pegadis@yahoo.com پردیس رحمت پور Pardis Rahmatpour استادیار، دانشکده پرستاری، دانشگاه علوم پزشکی البرز، کرج، ایران ایران ویدا شفیع پور Vida Shafipour دانشیار، مرکز تحقیقات قلب و عروق، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران vidashafipour@yahoo.com validity reliability psychometrics health literacy heart failure روایی پایایی روانسنجی سواد سلامت نارسایی قلبی 1. Ghanbari S, Ramezankhani A, Montazeri A, Mehrabi Y. Health literacy measure for adolescents (HELMA): development and psychometric properties. PloS One 2016; 11(2): e0149202.##2. Ghanbari A, Rahmatpour P, Khalili M, Barari F. The Association Between Health Literacy And Health Status Among The Staff Of Guilan University Of Medical Sciences, Iran. health system research 2016; 12(3): 381-387 (Persian).##3. Nutbeam D. Defining and measuring health literacy: what can we learn from literacy studies? Springer; 2009.##4. Peters-Klimm F, Campbell S, Hermann K, Kunz CU, Müller-Tasch T, Szecsenyi J. Case management for patients with chronic systolic heart failure in primary care: the HICMan exploratory randomised controlled trial. Trials 2010; 11(1): 56.##5. Benjamin EJ, Muntner P, Bittencourt MS. Heart disease and stroke statistics-2019 update: A report from the American Heart Association. Circulation 2019; 139(10): e56-e528.##6. Bagheri H, Yaghmaei F, Ashtorabi T, Zayeri F. Psychometric properties of Illness Related Worries Questionnaire (IRWQ) in heart failure patients. IJPN 2014; 2(1): 23-33 (Persian).##7. Cameron J, Worrall‐Carter L, Page K, Riegel B, Lo SK, Stewart S. Does cognitive impairment predict poor self‐care in patients with heart failure? Eur J Heart Fail 2010; 12(5): 508-515. ##8. Momeni M, Khoshtarash M, Ghanbari Khanghah A, Salehzadeh a, Rahmatpour p. Self-care behaviors and related factors in patients with heart failure reffering to ‎medical & educational center of heart in Rasht. J Holist Nurs Midwifery 2013; 23(1): 22-29 (Persian).##9. Forbes A, While A. The nursing contribution to chronic disease management: a discussion paper. Int J Nurs Stud 2009; 46(1): 120-131. ##10. SheikhSharafi H, Seyedamini B. Assessment of health literacy and self-care in heart failure patients. Journal of Health Literacy 2017; 1(4): 203-219 (Persian).##11. Reisi M MF, Hasanzade A, Sharifirad GR. The relationship between health literacy, health status and healthy behaviors among elderly in Isfahan, Iran. Journal of Health System Research 2011; 7(4): 469-470 (persian).##12. Chen AM, Yehle KS, Albert NM, Ferraro KF, Mason HL, Murawski MM, et al. Relationships between health literacy and heart failure knowledge, self-efficacy, and self-care adherence. Res Social Adm Pharm 2014; 10(2): 378-386.##13. Matsuoka S, Tsuchihashi-Makaya M, Kayane T, Yamada M, Wakabayashi R, Kato NP, et al. Health literacy is independently associated with self-care behavior in patients with heart failure. Patient Educ Couns 2016; 99(6): 1026-1032.##14. Parker RM, Baker DW, Williams MV, Nurss JR. The test of functional health literacy in adults. J Gen Intern Med 1995; 10(10): 537-541.##15. Montazeri A, Tavousi M, Rakhshani F, Azin SA,Jahangiri K, Ebadi M, et al. Health Literacy for Iranian Adults (HELIA): development and psychometric properties. Payesh 2014; 13(5): 589-599 (Persian).##16. Aguirre AC, Ebrahim N, Shea JA. Performance of the English and Spanish S-TOFHLA among publicly insured Medicaid and Medicare patients. Patient Educ Couns 2005; 56(3): 332-339.##17. Baker DW, Williams MV, Parker RM, Gazmararian JA, Nurss J. Development of a brief test to measure functional health literacy. Patient Educ Couns 1999; 38(1): 33-42.##18. Matsuoka S, Kato N, Kayane T, Yamada M, Koizumi M, Ikegame T, et al. Development and validation of a heart failure–specific health literacy scale. J Cardiovasc Nurs 2016; 31(2): 131-139.##19. Yue M, Zhang L, Lu Y, Jin C. Translation and psychometric evaluation of the Chinese version of the Heart Failure-Specific Health Literacy Scale. International Journal of Nursing Sciences 2016; 3(4): 342-346.##20. Waltz CF, Strickland OL, Lenz ER. Measurement in nursing and health research: Springer publishing company; 2010.##21. Organization WH. Interim infection prevention and control guidance for care of patients with suspected or confirmed filovirus haemorrhagic fever in health-care settings, with focus on Ebola. World Health Organization, 2014.##22. Maasoumi R, Lamyian M, Montazeri A, Azin SA, Aguilar-Vafaie ME, Hajizadeh E. The sexual quality of life-female (SQOL-F) questionnaire: translation and psychometric properties of the Iranian version. Reprod Health 2013; 10: 25.##23. Colton D, Covert RW. Designing and constructing instruments for social research and evaluation: John Wiley & Sons; 2007.##24. Cook DA, Beckman TJ. Current concepts in validity and reliability for psychometric instruments: theory and application. The American Journal of Medicine 2006; 119(2): 166. e7- e16.##25. Lawshe CH. A quantitative approach to content validity. Personnel Psychology 1975; 28(4): 563-575.##26. Jay Lynn S, Surya Das L, Hallquist MN, Williams JC. Mindfulness, acceptance, and hypnosis: Cognitive and clinical perspectives. International Journal of Clinical and Experimental Hypnosis 2006; 54(2): 143-166.##27. Nikkhah M, Heravi-Karimooi M, Montazeri A, Rejeh N, Sharif Nia H. Psychometric properties the Iranian version of Older People's Quality of Life questionnaire (OPQOL). Health and Quality of Life Outcomes 2018; 16(174): 1-10.##28. Fok D. Development and testing of a Low Vision Product Selection Instrument (LV-PSI): A mixed-methods approach. 2011.##29. Sharif Nia H, Haghdoost AA, Ebadi A, Soleimani MA, Yaghoobzadeh A, Abbaszadeh A, et al. Psychometric properties of the king spiritual intelligence questionnaire (KSIQ) in physical veterans of Iran-Iraq warfare. J Mil Med 2015; 17 (3): 145-153.##30. Munro BH. Statistical methods for health care research: lippincott williams & wilkins; 2005.##31. Samitsch C. Data quality and its impacts on decision-making: How managers can benefit from good data: Springer; 2014.##32. Hair JF, Black, WC, Babin BJ, Anderson RE. Multivariate data analysis. Harlow: Pearson Education Limited. 2013##33. Rahmatpour P, Peyrovi H, Sharif Nia H. Development and psychometric evaluation of postgraduate nursing student academic satisfaction scale. Nurs Open 2021; 8(3): 1145-1156.##34. Barati M, Taheri-Kharameh Z, Farghadani Z, Rásky É. Validity and Reliability Evaluation of the Persian Version of the Heart Failure-Specific Health Literacy Scale. International Journal of Community Based Nursing and Midwifery 2019; 7(3): 222-230.##35. Riegel B, Driscoll A, Suwanno J, Moser DK, Lennie TA, Chung ML, et al. Heart failure self-care in developed and developing countries. J Card Fail 2009; 15(6): 508-516.##36. Dennison CR, McEntee ML, Samuel L, Johnson BJ, Rotman S, Kielty A, Russell SD. Adequate health literacy is associated with higher heart failure knowledge and self ##care confidence in hospitalized patients. J Cardiovasc Nurs 2011; 26(5): 359-367.##37. Peerson A, Saunders M. Health literacy revisited: what do we mean and why does it matter? Health Promot Int 2009; 24(3): 285-296.##38. Cajita MI, Rodney T, Xu J, Hladek M, Han H-R. Quality and health literacy demand of online heart failure information. J Cardiovasc Nurs 2017; 32(2): 156-164.##39. Riegel B, Lee CS, Dickson VV. Self care in patients with chronic heart failure. Nat Rev Cardiol 2011; 8(11): 644-654.##40. Kommuri NV, Johnson ML, Koelling TM. Relationship between improvements in heart failure patient disease specific knowledge and clinical events as part of a randomized controlled trial. Patient Educ Couns 2012; 86(2): 233-238.##41. Chen AM, Yehle KS, Albert NM, Ferraro KF, Mason HL, Murawski MM, et al. Health literacy influences heart failure knowledge attainment but not self-efficacy for self-care or adherence to self-care over time. Nurs Res Pract 2013; 2013: 353290.## ##

بررسی اثر مروپنم در بیماران مبتلا به پنومونی ناشی از ونتیلاتور بستری در بخش مراقبت های ویژه Effects of Meropenem on Patients with Ventilator-Induced Pneumonia in Intensive Care Unit 1 1  سابقه و هدف: پنومونی وابسته به ونتیلاتور (VAP) اختلال نسبتا شایعی است که با مرگ ومیر بالاتری نسبت به دیگر پنومونی‌های بیمارستانی همراه است. برای درمان این بیماری از آنتی‌بیوتیک‌های مختلفی از جمله مروپنم استفاده می‌شود. مطالعه حاضر جهت بررسی فارماکودینامیک جمعیتی مروپنم طراحی شد. مواد و روش‌ها: مطالعه به‌صورت Cross-sectional طراحی شد تا فارماکودینامیک جمعیتی مروپنم در 57 بیمار مبتلا به VAP بررسی گردد. به هر بیمار میزان یک گرم هر 8 ساعت انفوزیون وریدی مروپنم تجویز شد و از پارامترهای فارماکوکینتیکی بدست آمده از این بیماران، درمطالعه موازی با پژوهش حاضر برای شبیه‌سازی مدت زمان غلظت پلاسمایی بالاتر ازحداقل غلظت مهاری (MIC) استفاده شد. از آزمون‌های میکروبیولوژی استاندارد درآسپیراسیون تراشه بیماران جهت شناسایی علت میکروبیVAP استفاده شد و MIC در برابر عفونت باکتریایی بوسیله E-test تعیین شد و در نهایت  سهمی از مدت زمانی که غلظت دارو بین دو تجویز متوالی بالاترازMIC بود، محاسبه گردید. یافته‌ها: شیوع پاتوژن‌های مولدVAPمشابه نتایج سایرمطالعات بود. در۹۰ درصد از بیماران، MIC مروپنم دربرابر میکروب مولدVAP بیش‌تر از۳۲ میکروگرم در میلی‌لیتر (نسبت زمانی غلظت داروی آزاد بالاتر ازMIC) بود که حاکی از مقاومت می‌باشد و فقط در 4 بیمار کم‌تر از ۰/064 میکروگرم در میلی‌لیتر بود که نشانگر حساسیت به درمان است. استنتاج: باتوجه به شیوع بالای مقاومت به مروپنم در بین پاتوژن‌های مولد VAP، تجویزمروپنم حداقل بدون آزمون آنتی‌بیوگرام توصیه نمی‌شود.   2  Background and purpose: Ventilator-associated pneumonia (VAP) is a relatively common disorder that is associated with higher mortality than other nosocomial pneumonias. Various antibiotics, including meropenem are used in treatment of this disease. The present study was designed to evaluate the population pharmacodynamics of meropenem. Materials and methods: This cross-sectional study was carried out in 57 patients with VAP. All patients received iv infusion of meropenem (1 g) every eight hours and the pharmacokinetic parameters obtained from these patients were used in a parallel study to simulate the duration of plasma concentration above the minimum inhibitory concentration (MIC). Standard microbiological tests were used on tracheal aspiration samples to identify the microbial etiology of VAP, and MIC against bacterial infection was determined by E-test. Finally, the time when the drug concentration was higher than the MIC between two consecutive administrations was calculated. Results: The prevalence of VAP pathogens was similar to the results of other studies. In 90% of patients, the MIC of meropenem against VAP-producing microbes was more than 32 µg/ml (ratio of free drug concentration above MIC) indicating resistance to treatment and only in four patients was less than 0.064 µg/ml, which indicates sensitivity to treatment. Conclusion: Due to the high prevalence of meropenem resistance among VAP-producing pathogens, meropenem administration is recommended after antibiogram evaluation.   178 183 2021/12/22022/06/82022/05/182022/02/142022/06/152022/05/292022/07/172021/11/12022/05/272022/07/102020/10/282022/06/162021/05/42022/06/162019/08/192021/02/192022/01/3 1400/10/13 2022/09/32022/09/192022/09/202022/10/92022/09/262022/09/212022/10/102022/09/242022/09/182022/10/122022/09/62022/09/182022/10/102022/09/182022/09/202022/09/62022/09/20 1401/6/29 ترانه نقیبی Taraneh Naghibi دانشیار، گروه بیهوشی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی زنجان، زنجان، ایران ایران tnaghibi@zums.ac.ir ایرج نیکویی Iraj Nikoui دانشجوی داروسازی، دانشکده داروسازی، دانشگاه علوم پزشکی زنجان، زنجان، ایران ایران irajnikooyi@gmail.com سعید رضایی Saeid Rezaei دانشیار، گروه فارماکومتریکس، دانشکده داروسازی، دانشگاه علوم پزشکی زنجان، زنجان، ایران ایران s.rezaee@zums.ac.ir غلامرضا زرینی Gholamreza Zarrini دانشیار، گروه فارماکوسیوتیکس، دانشکده داروسازی، دانشگاه علوم پزشکی تبریز، تبریز، ایران ایران zarrini@tabrizu.ac.ir علی حیدری Ali Heydari دانشجوی داروسازی، دانشکده داروسازی، دانشگاه علوم پزشکی زنجان، زنجان، ایران ایران Heydariali1992@gmail.com مسعود اسدی خیاوی Masoud i Asadi-Khiav دانشیار، گروه فارماکولوژی، دانشکده داروسازی، دانشگاه علوم پزشکی زنجان، زنجان، ایران ایران masadi@zums.ac.ir meropenem ventilator-induced pneumonia pharmacokinetics pharmacodynamics مروپنم پنومونی ناشی ازونتیلاتور فارماکوکینتیک فارماکودینامیک 1. Chastre J, Fagon JY. Ventilator-associated pneumonia. Am J Respir Crit Care Med 2002; 165(7): 867-903.##2. Chanal C, Sirot D, Chanal M, Cluzel M, Sirot J Cluzel, R, et al. Comparative in-vitro activity of meropenem against clinical isolates including Enterobacteriaceae with expanded-spectrum β-lactamases. Journal of Antimicrobial Chemotherapy 1989; 24(suppl_A): 133-141.##3. American Thoracic Society; Infectious Diseases Society of America. Infectious Diseases Society of America: Guidelines for the management of adults with hospital-acquired, ventilator-associated, and healthcare-associated pneumonia. Am J Respir Crit Care Med 2005; 171(4): 388-416.##4. Song JH. Asian Hospital Acquired Pneumonia Working Group.Treatment recommendations of hospital-acquired pneumonia in Asian countries: first consensus report by the Asian HAP Working Group. Am J Infect Control 2008; 36(4): S83-S92.##5. Antoni Torres, Santiago Ewig, Harmut Lode, Jean Carlet, European HAP working group. Defining, treating and preventing hospital acquired pneumonia: European perspective. Intensive Care Med 2009; 35(1): 9-29.##6. O Pajot, C Burdet, C Couffignal, L Massias, L Armand-Lefevre, A Foucrier, et al. Impact of imipenem and amikacin pharmacokinetic/ pharmacodynamic parameters on microbiological outcome of Gram-negative bacilli ventilator-associated pneumonia. J Antimicrob Chemother 2015; 70(5): 1487-1494.##7. American Thoracic Society; Infectious Diseases Society of America. Guidelines for the management of adults with hospital-acquired, ventilator-associated, and healthcare-associated pneumonia. Am J Respir Crit Care Med 2005; 171(4): 388-416.##8. Roberts JA, Kirkpatrick CMJ, Roberts MS, Robertson TA, Dalley AJ, Lipman J. Meropenem dosing in critically ill patients with sepsis and without renal dysfunction: intermittent bolus versus continuous administration? Monte Carlo dosing simulations and subcutaneous tissue distribution. J Antimicrob Chemother 2009; 64(1): 142-150. ##9. Qin Lu, Rubin Luo, Liliane Bodin, Jianxin Yang, Noël Zahr, Alexandra Aubry, et al. Efficacy of high-dose nebulized colistin in ventilator-associated pneumonia caused by multidrug-resistant Pseudomonas aeruginosa and Acinetobacter baumannii. Anesthesiology 2012; 117(6): 1335-1347. ##10. Qin Lu, Jianxin Yang, Zhihai Liu, Claudia Gutierrez, Guy Aymard, Jean-Jacques Rouby, et al. Nebulized ceftazidime and amikacin in ventilator-associated pneumonia caused by Pseudomonas aeruginosa. Am J Respir Crit Care Med 2011; 184(1): 106-115.## ##

ارزیابی فراوانی و موقعیت دندان‌‌های اضافه در کلاس‌های مختلف مال‌ اکلوژن در یک جمعیت بیماران مراجعه ‌کننده به مطب خصوصی ارتودنسی در شمال ایران در طی سال های 1385 تا 1400 Prevalence and Position of Supernumerary Teeth in Patients with Different Malocclusions Attending a Private Orthodontic Clinic in North of Iran, 2006-2021 1 1  سابقه و هدف: هایپردنشیا به وجود دندان‌‌های اضافه (ST) در مرحله شیری یا دائمی گفته می‌‌شود که می‌‌تواند‌ منجر به انواع مشکلات دندانی، اکلوژن و زیبایی شوند. این مطالعه با هدف ارزیابی فراوانی و موقعیت ST در کلاس‌‌های مختلف مال‌ اکلوژن در یک جمعیت بیماران مراجعه‌کننده به مطب خصوصی ارتودنسی در طی سال‌های 1385 تا 1400 در شمال ایران، انجام پذیرفت. مواد و روش‌ها: این مطالعه مقطعی، از سال 1385 تا 1400 در شهر ساری انجام شد. در مجموع، 4873 پرونده از بیماران بررسی شد. ویژگی‌‌های ST و کلاس‌‌های مال ‌اکلوژن با استفاده از رادیوگرافی پانورامیک، لترال سفالومتری و عکس‌‌های داخل دهانی ثبت شد. تجزیه و تحلیل داده‌‌ها با استفاده از نرم‌افزار SPSS نسخه 26 و هم‌چنین آزمون‌‌های کای اسکوئر، من ویتنی، کروسکال- والیس و دقیق فیشر انجام شد. ‌ یافته‌ها: از 4873 پرونده، 36 بیمار (0/74 درصد) دارای ST بودند. این افراد شامل 21 زن (58/3 درصد) و 15 مرد(41/7 درصد) با میانگین سنی 10/76±23/39 سال بودند. فراوانی ST با جنسیت، کلاس مال ‌اکلوژن و نوع دندان ارتباط معنی‌داری نداشت (به ترتیب 0/317P=، 0/02P= و 0/18P=). ارتباط آماری معنی‌داری بین ST و جهت (یک طرفه یا دو طرفه بودن)، مال اکلوژن، نوع فک (ماگزیلا یا مندیبل) و سمت فک (چپ یا راست) مشاهده شد (0/001P<). استنتاج: توزیع ST به‌طور قابل توجهی با مال ‌اکلوژن، نوع و سمت فک مرتبط بود. با این حال مطالعات تکمیلی در این زمینه برای ارائه بهترین روش‌‌های درمانی به بیماران مورد نیاز است.   2 Background and purpose: Hyperdontia is defined as supernumerary teeth (ST) in deciduous or permanent dentitions which can cause a variety of dental, occlusion, and cosmetic problems. This study aimed to evaluate the prevalence and location of ST in different classes of malocclusion in a population of orthodontic patients attending a private orthodontic clinic in Sari, North of Iran between 2006 and 2021. Materials and methods: In this cross-sectional study, the records of 4873 patients were reviewed. ST characteristics and malocclusion classes were studied using panoramic radiography, lateral cephalometry, and intraoral photographs. Data analysis was performed in SPSS ver.26 applying Chi-square, Mann-Whitney, Kruskal-Wallis, and Fisher's exact test. Results: Out of 4873 records, 36 (0.74%) patients had ST. These included 21 (58.3%) women and 15 (41.7%) men with a mean age of 23.39±10.76 years. The prevalence of ST was not significantly associated with sex, classes of malocclusion, and the type of teeth (P= 0.317, 0.02, and 0.18, respectively). However, significant correlations were found between the incidence of ST and the direction (unilateral or bilateral), malocclusion, and type (maxilla or mandible) and direction (left or right) of the jaw (P<0.001). Conclusion: Distribution of ST is significantly associated with the direction, malocclusion, and left or right jaw. Nevertheless, additional studies are required in order to offer the best treatment.   184 190 2021/12/22022/06/82022/05/182022/02/142022/06/152022/05/292022/07/172021/11/12022/05/272022/07/102020/10/282022/06/162021/05/42022/06/162019/08/192021/02/192022/01/32022/04/10 1401/1/21 2022/09/32022/09/192022/09/202022/10/92022/09/262022/09/212022/10/102022/09/242022/09/182022/10/122022/09/62022/09/182022/10/102022/09/182022/09/202022/09/62022/09/202022/06/20 1401/3/30 مهران آرمین Mehran Armin استادیار، مرکز تحقیقات دندانپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران . گروه ارتودنسی، دانشکده دندانپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران mehranarmin1394@gmail.com سپیده دادگر Sepideh Dadgar استادیار، مرکز تحقیقات دندانپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران . گروه ارتودنسی، دانشکده دندانپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران dadgar_sepideh@yahoo.com مهدی آریانا Mehdi Aryana دانشجوی دندانپزشکی، کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشکده دندانپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران amirmasoudr1377@gmail.com نیکا رضایی کلانتری Nika Rezaeikalantari دندانپزشک، دانشکده دندانپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران . مرکز تحقیقات دندانپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران nika_rk10@yahoo.com ملیکا ملایی Melika Mollaei دانشجوی دندانپزشکی، کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشکده دندانپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران melika.mollaei.7@gmail.com ایمان میثاق توپکانلو Iman Misagh Toupkanloo دانشجوی دندانپزشکی، کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشکده دندانپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران فرهاد ثبوتی Farhad Sobouti دانشیار، مرکز تحقیقات دندانپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران.گروه ارتودنسی، دانشکده دندانپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران farhad_sobouti@yahoo.com hyperdontia malocclusion supernumerary teeth هایپردنشیا مال ‌اکلوژن دندان‌ های اضافه 1. McKinney R, Olmo H. Developmental Disturbances Of The Teeth, Anomalies Of Number. StatPearls [Internet] 2021.##2. Zhou M, Zhang H, Camhi H, Seymen F, Koruyucu M, Kasimoglu Y, et al. Analyses of oligodontia phenotypes and genetic etiologies. Int J Oral Sci 2021; 13(1): 32.##3. Gandhi R, Ruxmohan S, Puranik CP. Association Between Autism Spectrum Disorder and Dental Anomalies of the Permanent Dentition. Pediatr Dent 2021; 43(4): 307-312.##4. Sobouti F, Aryana M, Ghadiri SM, Modanloo K, Dadgar S. Relationship between Craniovertebral Abnormalities and Maxillary Lateral Incisors Agenesis: A Case-Control Study. Int J Dent 2022; 2022: 1-7.##5. Khan S, Dhiman S, Verma SK. Orthodontic management of non-syndromic hyperdontia. IP Indian Journal of Orthodontics and Dentofacial Research 2021; 7(1): 82-84.##6. El-Halafawey R, Abd Al Gawad R, Hanafy R. Prevalence of Erupted supernumerary teeth and Associated Oral Complications among a Group of Egyptian Children: A Cross Sectional Study. Egyptian Dental Journal 2021; 67(3): 1753-1759.##7. Irish JD, Scott GR. A companion to dental anthropology: John Wiley & Sons, 2015.##8. Finkelstein T, Shapira Y, Pavlidi AM, Schonberger S, Blumer S, Sarne O, et al. Prevalence and characteristics of supernumerary teeth in Israeli orthodontic patients. Journal of Clinical Pediatric Dentistry 2019; 43(4): 244-251.##9. Ata-Ali F, Ata-Ali J, Peñarrocha-Oltra D, Peñarrocha-Diago M. Prevalence, etiology, diagnosis, treatment and complications of supernumerary teeth. J Clin Exp Dent 2014; 6(4): 414-418.##10. Shih WY, Hsieh CY, Tsai TP. Clinical evaluation of the timing of mesiodens removal. J Chin Med Assoc 2016; 79(6): 345-350.##11. Hajmohammadi E, Najirad S, Mikaeili H, Kamran A. Epidemiology of Supernumerary Teeth in 5000 Radiography Films: Investigation of Patients Referring to the Clinics of Ardabil in 2015–2020. Int J Dent 2021; 2021: 6669436.##12. Nuvvula S, Ega S, Mallineni SK, Almulhim B, Alassaf A, Alghamdi SA, et al. Etiological Factors of the Midline Diastema in Children: A Systematic Review. Int J Gen Med 2021; 14: 2397-2405.##13. Šarac Z, Zovko R, Cvitanović S, Goršeta K, Glavina D. Fusion of Unerupted Mesiodens with a Regular Maxillary Central Incisor: a Diagnostic and Therapeutic Challenge. Acta Stomatol Croat 2021; 55(3): 325-331.##14. He D, Mei L, Wang Y, Li J, Li H. Association between maxillary anterior supernumerary teeth and impacted incisors in mixed dentition. J Am Dent Assoc 2017; 148: 595-603.##15. Shekhar MG. Characteristics of premaxillary supernumerary teeth in primary and mixed dentitions: a retrospective analysis of 212 cases. J Investig Clin Dent 2012; 3(3): 221-224.##16. Dadgar S, Alimohamadi M, Rajabi N, Rakhshan V, Sobouti F. Associations among palatal impaction of canine, sella turcica bridging, and ponticulus posticus (atlas arcuate foramen). Surg Radiol Anat 2021; 43(1): 93-99.##17. Bamgbose BO, Okada S, Hisatomi M, Yanagi Y, Takeshita Y, Abdu ZS, et al. Fourth molar: A retrospective study and literature review of a rare clinical entity. Imaging Sci Dent 2019; 49(1): 27-34.##18. Liu DG, Zhang WL, Zhang ZY, Wu YT, Ma XC. Three-dimensional evaluations of supernumerary teeth using cone-beam computed tomography for 487 cases. Oral Surg Oral Med Oral Pathol Oral Radiol Endod 2007; 103(3): 403-411.##19. Tuna EB, Kurklu E, Gencay K, Ak G. Clinical and radiological evaluation of inverse impaction of supernumerary teeth. Med Oral Patol Oral Cir Bucal 2013; 18(4): e613-e618.##20. Steinbock N, Wigler R, Kaufman AY, Lin S, Abu-El Naaj I, Aizenbud D. Fusion of central incisors with supernumerary teeth: a 10-year follow-up of multidisciplinary treatment. J Endod 2014; 40(7): 1020-1024.##21. Razavi Rouhani Z, Razeghinejad MH, Razavi Rouhani A, Dadgar E. Prevalence and Location of Supernumerary Teeth in Different Classes of Malocclusion among an Orthodontic Patient Population. Journal of Isfahan Dental School 2019; 14(4): 374-380 (Persian).##22. Proffit WR, Fields HW, Larson B, Sarver DM. Contemporary orthodontics-e-book: Elsevier Health Sciences 2018.##23. Atterbury RA, Vazirani SJ. Multiple impacted unerupted supernumerary teeth: Report of a case. Oral Surgery, Oral Medicine, Oral Pathology 1958; 11: 141-145.##24. Camilleri GE. Concomitant hypodontia and hyperodontia. Case report. Br Dent J 1967; 123(7): 338-339.##25. Spyropoulos N, Patsakas A, Angelopoulos A. Simultaneous presence of partial anodontia and supernumerary teeth. Oral Surg Oral Med Oral Pathol 1979; 48(1): 53-56.##26. Cawson RA. Essentials of dental surgery and pathology. Academic Medicine 1962; 37(7): 718.##27. Uslu O, Akcam MO, Evirgen S, Cebeci I. Prevalence of dental anomalies in various malocclusions. American Journal of Orthodontics and Dentofacial Orthopedics 2009; 135: 328-335.##28. Alberti G, Mondani P, Parodi V. Eruption of supernumerary permanent teeth in a sample of urban primary school population in Genoa, Italy. Eur J Paediatr Dent 2006; 7(2): 89-92.##29. Abbas Q, Aslam A, Naeem A, Amjad M. Frequency of dental Anomalies in various malocclusions in Orthodontic Patients. Pak Oral Dental J 2010; 30(1): 119-122.##30. Fardi A, Kondylidou-Sidira A, Bachour Z, Parisis NA, Tsirlis AT. Incidence of impacted and supernumerary teeth-a radiographicstudy in a North Greek population. Med Oral Patol Oral Cir Bucal 2011; 16(1): e56-61.##31. de Carli ML, do PG Pedreira R, Ramos PdS, Pedreira MR, Robazza CRC, Hanemann JAC. Association between dental anomalies and malocclusion in Brazilian orthodontic patients. J Oral Sci 2016; 58(1): 75-81.##32. Vahid-Dastjerdi E, Borzabadi-Farahani A, Mahdian M, Amini N. Supernumerary teeth amongst Iranian orthodontic patients. A retrospective radiographic and clinical survey. Acta Odontol Scand 2011; 69(2): 125-128.## ##

مقایسه تأثیر تصویرسازی ذهنی و تمرینات واقعی بر قدرت و هایپرتروفی عضلات فلکسور آرنج Comparing the Effect of Mental Imagery and Real Exercises on Strength and Hypertrophy of Elbow Flexor Muscles 1 1  سابقه و هدف: ضایعات عضلانی همواره یکی از مشکلات جدی متعاقب حوادث و آسیب‎های نخاعی بوده است. تصویرسازی حرکتی یک روش درمانی است که در آن بیمار یک حرکت را تداعی می‎کند تا اجرای آن را بهبود دهد. با توجه به مطالعات محدود در این زمینه، هدف از این مطالعه، مقایسه تاثیر تصویرسازی ذهنی بر افزایش قدرت و هایپرتروفی عضلات خم‎کننده آرنج است. مواد و روش‌ها: این مطالعه بر روی 20 فرد سالم، غیر ورزشکار و با میانگین سنی22 الی 25 سال صورت گرفت. قدرت عضلات فلکسور آرنج توسط دستگاه دینامومتر و اندازه‎گیری هایپرتروفی عضله بایسپس از متر نواری مخصوص استفاده شد. گروه تجربی تمرین قدرتی طراحی شده با دست برتر بر اساس این تحقیق را با استفاده از وزنه‎های آزاد و در همان لحظه این تمرین را به‎صورت ذهنی با دست غیر برتر به مدت 12 هفته و هفته‎ای 3 روز انجام دادند. جهت مقایسه متغیر بین دست برتر و غیر برتر از آزمون ناپارامتری منویتنی و مقایسه میزان تغییرات حداکثر نیروی انقباضی عضلات از آزمون آماری ویلکوکسان استفاده شد. یافته‌ها: نتایج نشان داد قدرت عضلات فلکسور آرنج و هایپرتروفی در دست برتر و غیر برتر افزایش یافته است. استنتاج: نتایج نشان داد اگرچه تمرینات واقعی بیش‎تر از تمرینات ذهنی بر قدرت و هایپرتروفی عضلات فلکسور آرنج تأثیرگذار بوده است، اما تمرینات ذهنی نیز توانایی در حد تمرینات واقعی در تأثیرگذاری بر قدرت و هایپرتروفی عضلات داشته است.   2  Background and purpose: Muscle damage has always been a serious problem following accidents and spinal cord injuries. Mental imagery or motor imagery is a treatment in which a patient evokes a movement to improve performance. There are limited studies in this field, so, this study aimed at investigating the effect of mental imagery on increasing the strength of elbow flexor muscles. Materials and methods: This study was performed in 20 healthy individuals, non-athletes aged 22-25 years old. The strength of the elbow flexor muscles was measured by a dynamometer and a special tape measure was used to measure the hypertrophy of the biceps muscle. The experimental group performed strength training designed for the superior hand using free weights and at the same time performed this exercise mentally with the non-superior hand (three days a week/12 weeks). Mann-Whitney U test was used to compare the changes between superior and non-superior hand and Wilcoxan test was used to compare the amount of changes in maximum muscle contractile force. Results: Findings showed increased elbow flexor strength and hypertrophy in both the superior hand and non-superior hand. Conclusion: Although real exercises were more effective in improving strength and hypertrophy of flexor elbow muscles, but mental imagery also affected muscle strength and hypertrophy as much as real exercises.   191 196 2021/12/22022/06/82022/05/182022/02/142022/06/152022/05/292022/07/172021/11/12022/05/272022/07/102020/10/282022/06/162021/05/42022/06/162019/08/192021/02/192022/01/32022/04/102021/10/13 1400/7/21 2022/09/32022/09/192022/09/202022/10/92022/09/262022/09/212022/10/102022/09/242022/09/182022/10/122022/09/62022/09/182022/10/102022/09/182022/09/202022/09/62022/09/202022/06/202022/10/10 1401/7/18 سید علی اکبر محمودی Seyyed Aliakbar Mahmoudi استادیار، گروه پزشکی ورزشی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران aliakbar.1355@gmail.com محمد خادملو Mohamad Khademlou استاد، گروه پزشکی اجتماعی، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران Moh.khademloo@gmail.com مهران رضوی پور Mehran Razavipour دانشیار، گروه ارتوپدی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران razavimehran@yahoo.com سمیه علی دوست Somaye Alidoust دانشجوی پزشکی، کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران Somaye.alidoust510@yahoo.com mental imagery strength hypertrophy elbow flexor muscles تصویرسازی ذهنی قدرت هایپرتروفی عضلات فلکسور آرنج 1. Rubin DC. Properties of autobiographical memories are reliable and stable individual differences. Cognition 2021; 210: 104583.##2. sedghiSedghi Goyaghaj N, Monjamed Z, Ghorbani S, Akbarnejhad, Khosrozadeh M. Prevalence and Intensity of Different Types of Pain in Spinal Cord Injury Patients. Iran J War Public Health 2016; 8(2): 105-110.##3. Carod-Artal FJ, Egido JA. Quality of life after stroke: the importance of a good recovery. Cerebrovasc Dis 2009; 27(Suppl. 1): 204-214.##4. Lo J, Chan L, Flynn S. A Systematic Review of the Incidence, Prevalence, Costs, and Activity and Work Limitations of Amputation, Osteoarthritis, Rheumatoid Arthritis, Back Pain, Multiple Sclerosis, Spinal Cord Injury, Stroke, and Traumatic Brain Injury in the United States: A 2019 Update. Arch Phys Med Rehabil 2021; 102(1): 115-131.##5. Paravlic AH, Maffulli N, Kovač S, Pisot R.Home-based motor imagery intervention improves functional performance following total knee arthroplasty in the short term: a randomized controlled trial. J Orthop Surg Res 2020; 15(1): 451.##6. arrasco DG, Cantalapiedra JA. Effectiveness of motor imagery or mental practice in functional recovery after stroke: a systematic review. Neurología 2016; 31(1): 43-52.##7. Limakatso K, Madden VJ, Manie S, Parker R. The effectiveness of graded motor imagery for reducing phantom limb pain in amputees: a randomised controlled trial. Physiotherapy 2020; 109: 65-74.##8. Watt AP, Morris T, Andersen MB. Issues in the Development of a Measure of Imagery Ability in Sport. Journal of mental imagery 2004; 28(3-4): 149-180.##9. Clark BC, Mahato NK, Nakazawa M, Law TD, Thomas JS. The power of the mind: the cortex as a critical determinant of muscle strength/weakness. J Neurophysiol 2014; 112(12): 3219-3226.##10. Schieber MH. Dissociating motor cortex from the motor. J Physiol 2011; 589(23): 5613-5624.##11. Loporto M, McAllister C, Williams J, Hardwick R, Holmes P. Investigating central mechanisms underlying the effects of action observation and imagery through transcranial magnetic stimulation. J Mot Behav 2011; 43(5): 361-373.##12. Ranganathan V, Kuykendall T, Siemionow V, Yue GH. Level of mental effort determines training-induced strength increases. Conference: Society for Neuroscience 2002 .##13. Paravlic AH. Motor Imagery and Action Observation as Appropriate Strategies for Home-Based Rehabilitation: A Mini-Review Focusing on Improving Physical Function in Orthopedic Patients. Front Psychol 2022; 13: 826476.##14. Wang Y, Morgan WP. The effect of imagery perspectives on the psychophysiological responses to imagined exercise. Behav Brain Res 1992; 52(2): 167-174.##15. Guillot A, Lebon F, Rouffet D, Champely S, Doyon J, Collet C. Muscular responses during motor imagery as a function of muscle contraction types. Int J Psychophysiol 2007; 66(1): 18-27.##16. Noor A, Waris A, Gilani SO, Kashif AS, Jochumsen M, Iqbal J, et al. Decoding of Ankle Joint Movements in Stroke Patients Using Surface Electromyography. Sensors (Basel) 2021; 21(5): 1575.##17. Wriessnegger SC, Kurzmann J, Neuper C. Spatio-temporal differences in brain oxygenation between movement execution and imagery: a multichannel near-infrared spectroscopy study. Int J Psychophysiol 2008; 67(1): 54-63.##18. Sidaway B, Trzaska AR. Can mental practice increase ankle dorsiflexor torque? Phys Ther 2005; 85(10): 1053-1060.##19. Yue G, Cole KJ. Strength increases from the motor program: comparison of training with maximal voluntary and imagined muscle contractions. J Neurophysiol 1992; 67(5): 1114-1123.##20. Smith D, Collins D, Holmes P. Impact and mechanism of mental practice effects on strength. International Journal of Sport and Exercise Psychology 2003; 1(3): 293-306.##21. Zijdewind I, Toering ST, Bessem B, Van Der Laan O, Diercks RL. Effects of imagery motor training on torque production of ankle plantar flexor muscles. Muscle & Nerve: Official Journal of the American Association of Electrodiagnostic Medicine 2003; 28(2): 168-173.##22. Liu KP, Chan CC, Lee TM, Hui-Chan CW. Mental imagery for promoting relearning for people after stroke: a randomized controlled trial. Archives of Physical Medicine and Rehabilitation 2004; 85(9): 1403-1408.##23. Liu KPY. Use of mental imagery to improve task generalisation after a stroke. Hong Kong Med J 2009; 15(4): 37-41.## ##

گزارش یک مورد نادر تومور دسموئید مزانتر روده باریک با پرفوراسیون و آبسه A Rare Case Report of Small Bowel Mesenteric Desmoid Tumor with Perforation and Abscess 1 1  تومورهای دسموئید (DTs)، تومورهایی با رشد آهسته و فاقد ویژگی‌های بدخیمی و متاستاز می‌باشند، اما به صورت موضعی تهاجمی هستند. این تومورها سیر بالینی غیرقابل پیش‌بینی اما متنوعی دارند. DTs اسپورادیک داخل شکمی بسیار نادرند و به دلیل تأثیر توده‌ای بر ارگان‌های شکمی پیش‌آگهی بدتری دارند. در این مقاله گزارش مورد روند تشخیصی و درمان جراحی یک مورد تومور دسموئید مزانتر روده باریک در یک مرد 34 ساله بدون عامل مستعدکننده ژنتیکی و یا سابقه تروما و جراحی شکم ارائه شد. بیمار در ابتدا دچار درد نه چندان شدید در ناحیه پری امبلیکال بود و سپس در حین اقدامات تشخیصی الکتیو، با علائم تشدید درد شکم و علائم شکم حاد و پریتونیت مراجعه نمود. سی‌تی اسکن شکم با تزریق کنتراست، یک ناحیه هیپودنس با حدود نامنظم و دارای کانون‌های هوای آزاد به ابعاد 85*160*171 میلی‌متر در قسمت میانی شکم و جا به جایی لوپ‌های روده را نشان داد. در لاپاراتومی تشخیصی و درمانی یک توده بسیار بزرگ با قطر 18 سانتی‌متر در مزانتر قسمت وسیعی از روده باریک، یک آبسه چرکی در مجاورت توده و پرفوراسیون قسمت D4 دئودنوم کشف شد. به‌دلیل درگیری شریان مزانتریک فوقانی، رزکسیون دی‌بالکینگ تومور انجام شد. core needle biopsy الکتیو قبل از جراحی، پاتولوژی نمونه‌ی جراحی و آزمایش ایمونوهیستوشیمی موید تومور دسمویید بودند. براساس این گزارش مورد می‌توان نتیجه‌گیری کرد که تومور دسموئید به‌عنوان یک تومور خوش‌خیم می تواند تظاهرات تهاجمی مشابه بدخیمی‌های داخل شکمی داشته باشد.   2  Desmoid tumors (DTs) are slow-growing tumors with no malignant or metastatic features but are locally invasive. These tumors have an unpredictable but varied clinical course. Intra-abdominal sporadic DTs are very rare and have a worse prognosis due to the mass effect on abdominal organs. This paper reports the diagnostic and surgical treatment of a 34-year-old man with DT of the small intestine without any genetic predisposing factor or history of trauma and abdominal surgery. The patient initially had mild pain in the periumbilical area and then presented with exacerbation of abdominal pain, acute abdominal symptoms, and peritonitis during elective diagnostic procedures. Abdominal CT scan with contrast injection showed a hypodense area with irregular borders and open-air foci of 171*160*85 mm in the middle of the abdomen and displacement of intestinal loops. Diagnostic and therapeutic laparotomy revealed a very large mass (18 cm in diameter) in the mesentery of a large part of the small intestine, a purulent abscess adjacent to the mass, and perforation of the D4 part of the duodenum. Debulking resection of the tumor was performed due to the involvement of the upper mesenteric artery. Preoperative elective core needle biopsy, surgical biopsy, and immunohistochemistry reports revealed desmoid tumor. Desmoid tumor as a benign tumor can have aggressive manifestations similar to intra-abdominal malignancies. 197 206 2021/12/22022/06/82022/05/182022/02/142022/06/152022/05/292022/07/172021/11/12022/05/272022/07/102020/10/282022/06/162021/05/42022/06/162019/08/192021/02/192022/01/32022/04/102021/10/132022/06/3 1401/3/13 2022/09/32022/09/192022/09/202022/10/92022/09/262022/09/212022/10/102022/09/242022/09/182022/10/122022/09/62022/09/182022/10/102022/09/182022/09/202022/09/62022/09/202022/06/202022/10/102022/09/26 1401/7/4 سید شروین شفیعی Seyed Shervin Shafiei دستیار جراحی عمومی، واحد توسعه تحقیقات بالینی بیمارستان آیت الله طالقانی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران ایران shervin.shafiei1@gmail.com فرشته کمانی Fereshteh Kamani دانشیار، گروه جراحی عمومی، واحد توسعه تحقیقات بالینی بیمارستان آیت الله طالقانی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران ایران drkamani@gmail.com intra-abdominal desmoid tumor mesentery intestinal perforation abscess case report تومور دسموئید داخل شکمی مزانتر پرفوراسیون روده آبسه گزارش مورد 1. Shruti S, Bavle RM, Konda P, Venugopal R. Periosteal desmoid tumor: a rare finding in the oral cavity. BMJ Case Rep 2017; 2017: bcr2017220989.##2. von Mehren M, Kane JM, Bui MM, Choy E, Connelly M, Dry S, et al. NCCN Guidelines Insights: Soft Tissue Sarcoma, Version 1.2021. J Natl Compr Canc Netw 2020; 18(12): 1604-1612.##3. Zenzri Y, Yahyaoui Y, Charfi L, Ghodhbani Z, Letaief F, Ayadi M, et al. The Management of Desmoid Tumors: A Retrospective Study of 30 Cases. Int J Surg Oncol 2020; 2020: 9197216.##4. NORD’s Rare Disease Database. Desmoid Tumor [Internet]. Danbury, UK: National Organization for Rare Diseases; 2019[cited 2021 December 16]. Available from: https:// rarediseases.org/rare-diseases/desmoid-tumor/. Accessed May 2, 2021.##5. AlShammari A, AlSumai TS, Alhudaib AA, Khalifa H, Aburahmah M. Ultrasound-guided sparing resection of locally recurrent abdominal wall desmoid tumor. J Surg Case Rep 2019; 2019(6): rjz165.##6. Timbergen MJM, Schut ARW, Grünhagen DJ, Sleijfer S, Verhoef C. Active surveillance in desmoid-type fibromatosis: a systematic literature review. Eur J Cancer 2020; 137: 18-29.##7. Kuwabara H, Katayanagi S, Koganezawa I, Nakagawa M, Katsumata K, Tsuchida A, et al. Sporadic intra-abdominal desmoid tumor with a very unusual onset: two case reports. J Med Case Rep 2021; 15(1): 457.##8. Lips DJ, Barker N, Clevers H, Hennipman A. The role of APC and beta-catenin in the etiology of aggressive fibromatosis (desmoid tumors). Eur J Surg Oncol 2009; 35(1): 3-10.##9. Mullen JT, DeLaney TF, Rosenberg AE, Le L, Iafrate AJ, Kobayashi W, et al. β-Catenin mutation status and outcomes in sporadic desmoid tumors. Oncologist 2013; 18(9): 1043-1049.##10. Slowik V, Attard T, Dai H, Shah R, Septer S. Desmoid tumors complicating Familial Adenomatous Polyposis: a meta-analysis mutation spectrum of affected individuals. BMC Gastroenterol 2015; 15: 84.##11. Gurbuz AK, Giardiello FM, Petersen GM, Krush AJ, Offerhaus GJ, Booker SV, et al. Desmoid tumors in familial adenomatous polyposis. Gut 1994; 35(3): 377-381.##12. Santos GAC, Cunha IW, Rocha RM, Mello CA, Guimarães GC, Fregnani JH, et al. Evaluation of estrogen receptor alpha, estrogen receptor beta, progesterone receptor, and cKIT expression in desmoids tumors and their role in determining treatment options. Biosci Trends 2010; 4(1): 25-30.##13. Kuwabara H, Katayanagi S, Koganezawa I, Nakagawa M, Katsumata K, Tsuchida A, et al. Sporadic intra-abdominal desmoid tumor with a very unusual onset: two case reports. J Med Case Rep 2021; 15(1): 457.##14. Alemanno G, Zambonin D, Sturiale A, Cavalli T, Bellucci F, Pesi B, et al. A multidisciplinary approach to desmoid tumors. When intra-abdominal fibromatosis degenerates into an abscess, which is the right treatment? Int J Surg Case Rep 2013; 4(9): 757-760.##15. Jambhekar A, Robinson S, Zafarani P, Rucinski J, Gudavalli P. Intestinal obstruction caused by desmoid tumors: a review of the literature. JRSM Open 2018; 9(5): 2054270418763340.##16. Xu Y, Duan Z, Hu W, Zhu K, You J, Abe M, et al. Huge mesenteric fibromatosis presenting with intestinal perforation and acute diffuse peritonitis: a case report. Transl Cancer Res 2020; 9(9): 5674-5678.##17. Holubar S, Dwivedi AJ, O'Connor J. Giant mesenteric fibromatosis presents as small bowel obstruction. Am Surg 2006; 72(5): 427-429.##18. Karagulle E, Gokturk HS, Turk E, Yildirim E, Kiyici H, Karakayali H. Intestinal perforation from primary intra-abdominal fibromatosis. Saudi Med J 2007; 28(4): 639-640.##19. Collins D, Myers E, Kavanagh D, Lennon G, McDermott E. Mesenteric desmoid tumor causing a ureteric obstruction. Int J Urol 2008; 15(3): 261-262.##20. Slater G, Greenstein AJ. Mesenteric fibromatosis in Crohn's disease. J Clin Gastroenterol 1996; 22(2): 147-149.##21. Desmoid Tumor Working Group. The management of desmoitumorsrs: A joint global consensus-based guideline approach for adult and pediatric patients. Eur J Cancer 2020; 127: 96-107.##22. Miyata K, Fukaya M, Nagino M. Gradually shrinking intra-abdominal desmoid tumor derived from the stomach in a young boy: a case report. Surg Case Rep 2017; 3(1): 54.##23. Hapgood C, DeLong A. Recurrent Enlarging Mesenteric Desmoid Tumor following Remote Surgical Resection. Case Rep Radiol 2017; 2017: 2312617.##24. Braschi-Amirfarzan M, Keraliya AR, Krajewski KM, Tirumani SH, Shinagare AB, Hornick JL, et al. Role of Imaging in Management of Desmoid-type Fibromatosis: A Primer for Radiologists. Radiographics 2016; 36(3): 767-782.##25. Walker EA, Petscavage JM, Brian PL, Logie CI, Montini KM, Murphey MD. Imaging features of superficial and deep fibromatoses in the adult population. Sarcoma 2012; 2012: 215810.##26. Mizuta N, Tsunemi K. Giant Intra-Abdominal Desmoid Tumor in a Young Male without History of Surgery, Trauma, or Familial Adenomatous Polyposis. Case Rep Surg 2018; 2018: 9825670.##27. Gupta S, Ray U, Chatterjee S, Kumar S, Satapathy A, Chatterjee S, et al. Sporadic intra-abdominal desmoid: a rare presentation as a hepatic mass. Case Rep pathol 2012; 2012: 245671.##28. Carlson JW, Fletcher CD. Immunohistochemistry for beta-catenin in the differential diagnosis of spindle cell lesions: analysis of a series and review of the literature. Histopathology 2007; 51(4): 509-514.##29. Panel N, Chabon F, Salas S. Adult desmoid tumors: biology, management, and ongoing trials. Curr Opin Oncol 2017; 29(4): 268-274.##30. Kasper B, Baumgarten C, Garcia J, Bonvalot S, Haas R, Haller F, et al. An update on the management of sporadic desmoid-type fibromatosis: a European Consensus Initiative between Sarcoma Patients EuroNet (SPAEN) and European Organization for Research and Treatment of Cancer (EORTC)/Soft Tissue and Bone Sarcoma Group (STBSG). Ann Oncol 2017; 28(10): 2399-2408.##31. Gronchi A, Colombo C, Le Péchoux C, Dei Tos AP, Le Cesne A, Marrari A, et al. Sporadic desmoid-type fibromatosis: a stepwise approach to a non-metastasizing neoplasm--a position paper from the Italian and the French Sarcoma Group. Ann Oncol 2014; 25(3): 578-583.##32. Mizuta N, Tsunemi K. Giant Intra-Abdominal Desmoid Tumor in a Young Male without History of Surgery, Trauma, or Familial Adenomatous Polyposis. Case Rep Surg 2018; 2018: 9825670.##33. Baltera N, Ricca R, Cotler H, Monteverde A. A Mesenteric Desmoid Tumor Causing Recurrent Intermittent Bowel Obstruction. Insouthern Medical Journal 2020; 113(12): 769-770.##34. Ivanova I, Arif S, Dinev D, Kalchev K, Atanassova M, Kotzev I. Desmoid abdominal tumor: A clinical case report and brief literature review. Gastroenterology Insights 2018; 9(1): 57-59.##35. Gronchi A, Casali PG, Mariani L, Lo Vullo S, Colecchia M, Lozza L, et al. Quality of surgery and outcome in extra-abdominal aggressive fibromatosis: a series of patients surgically treated at a single institution. J Clin Oncol 2003; 21(7): 1390-1397.##36. Chen JZ, Strosberg DS, Dettorre R, Mikami D. Resection of a large intra-abdominal desmoid tumor requiring abdominal wall reconstruction: A case report and review of the literature. Int J Acad Med 2016; 2(2): 127-131.##37. Ascari F, Segattini S, Varoli M, Beghi M, Muratori S, Scotto B, et al. Abdominal wall reconstruction for desmoid tumor surgery: A case report. Int J Surg Case Rep 2019; 64: 6-9.##38. Salas S, Dufresne A, Bui B, Blay JY, Terrier PRancherre-Vince D, Bonvalot S, et al. Prognostic factors influencing progression-free survival determined from a series of sporadic desmoid tumors: a wait-and-see policy according to tumor presentation. J Clin Oncol 2011; 29(26): 3553-3558.## ##