1401 32 215 0 202

تاثیر طب فشاری بر شدت کمردرد و خستگی بیماران بعد از آنژیوپلاستی عروق کرونر از طریق شریان فمورال: یک کارآزمایی بالینی کنترل شده تصادفی Effect of Acupressure on Low Back Pain and Fatigue after Coronary Artery Angioplasty through Femoral Artery: A Randomized Controlled Clinical Trial 1 1 سابقه و هدف: شکایت کمردرد و خستگی ناشی از دراز کشیدن طولانی به پشت، از عوارض بعد از آنژیوپلاستی است. هدف این پژوهش، بررسی تاثیر طب فشاری بر شدت کمردرد و خستگی بیماران بعدآنژیوپلاستی عروق کرونر از طریق شریان فمورال بود. مواد و روش‌ها: این مطالعه کارآزمایی بالینی کنترل شده تصادفی ساده در سه گروه طب فشاری، مداخله کاذب و کنترل در 75 بیمار بیمارستان فاطمه‌الزهرای دانشگاه علوم پزشکی مازندران در سال 1400 انجام شد. در گروه مداخله، طب فشاری در چهار نقطه ST36، GV26، SI3 و BL60، هریک به‌مدت 2دقیقه به فواصل 2، 4، 6 و8 ساعت بعد از آنژیوپلاستی انجام شد. در گروه مداخله کاذب، همه اقدامات گروه مداخله به‌صورت ماساژ آرام اعمال شد. در گروه کنترل مداخله‎ای انجام نشد. شدت کمردرد با مقیاس معیاری- دیداری سنجش درد و شدت خستگی با مقیاس معیاری- دیداری سنجش خستگی قبل و پس از مداخله اندازگیری شد. داده‌ها با روش‌های آماری توصیفی و استنباطی تجزیه و تحلیل شدند. یافته‌ها: شدت کمردرد در  4ساعت (0/001=P)، 6 ساعت (0/001>P) و 8 ساعت (0/01=P) بعد از آنژیوپلاستی در گروه طب فشاری کاهش بیش‎تری نسبت به دو گروه دیگر داشت. شدت خستگی در 4 ساعت(0/001>P) و 6 ساعت (0/001>P) بعد از آنژیوپلاستی در گروه طب فشاری کاهش بیش‎تری نسبت به دو گروه دیگر داشت. استنتاج: طب فشاری در کاهش شدت کمردرد و خستگی آنژیوپلاستی در گروه مداخله موثر بود. می‌توان این روش را به‎عنوان روشی غیرتهاجمی وکمک‌کننده در کاهش شدت کمردرد و خستگی بیماران تحت آنژیوپلاستی، معرفی نمود. شماره ثبت کارآزمایی بالینی : 7N20151004024342IRCT   2 Background and purpose: Complaints of low back pain and fatigue caused by prolonged lying on the back are complications of angioplasty. The aim of this study was to evaluate the effect of acupressure on severity of low back pain and fatigue in patients after coronary artery angioplasty through femoral artery. Materials and methods: A simple randomized controlled clinical trial was carried out in three groups of patients (n= 75); experimental group, pseudo-intervention group, and control group. The study was performed in Sari Fatemeh Al-Zahra Hospital affiliated with Mazandaran University Medical Sciences, 2021. In experimental group, acupressure was applied to four points, including ST36, GV26, SI3, and BL60, each for two minutes, at two, four, six, and eight hours after angioplasty. In pseudo-intervention group, all measures performed in the experimental group were done without putting pressure. The control group received no intervention. The severity of low back pain was measured using Visual Analogue Scale and the severity of fatigue was measured using Visual Analog Fatigue Scale before and after the intervention. Data were analyzed applying descriptive and inferential statistics. Results: Severity of back pain significantly decreased in experimental group after four hours (P=0.001), six hours (P<0.001), and eight hours (P=0.01) following angioplasty compared with other groups. Also, in this group, severity of fatigue significantly decreased after four hours (P<0.001) and six hours (P<0.001) following angioplasty when compared to other two groups. Conclusion: Acupressure was effective in reducing the severity of low back pain and fatigue in patients undergoing angioplasty. Therefore, this method can be introduced as an easy, non-invasive and helpful method in reducing the severity of low back pain and fatigue in these patients. (Clinical Trials Registry Number: IRCT20151004024342N7) 1 3 2022/05/5 1401/2/15 2022/10/22 1401/7/30 فاطمه رضوانی Fatemeh Rezvani دانشجوی کارشناسی ارشدپرستاری ویژه، دانشکده پرستاری و مامایی نسیبه، دانشگاه علوم پزشکی درمانی مازندران، ساری، ایران ایران cont@yahoo.com ویدا شفیع پور Vida Shafipour دانشیار، مرکز تحقیقات طب سنتی و مکمل، پژوهشکده اعتیاد، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران . گروه پرستاری، دانشکده پرستاری و مامایی نسیبه، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران contact1997@yahoo.com معصومه باقری نسامی Masoumeh Bagheri Nesami استاد، مرکز تحقیقات طب سنتی و مکمل، پژوهشکده اعتیاد، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران . عضو فدراسیون جهانی انجمن های طب سوزنی و موکسا درمانی(WFAS)، پکن، چین ایران ctac@yahoo.com نادعلی اسماعیلی آهنگرکلایی Nadali Esmaeili Ahangarkolai متخصص طب سوزنی، عضو فدراسیون جهانی انجمن های طب سوزنی و موکسا درمانی(WFAS)، پکن، چین ایران علی اصغر فرسویان Ali Asghar Farsavian استادیار، مرکز تحقیقات قلب و عروق، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران سید نورالدین موسوی‌نسب Seyed Nouraddin Mousavinasab دانشیار، گروه آمار زیستی، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی مازندران، ساری، ایران ایران cnt7@yahoo.com acupressure angioplasty back pain fatigue femoral طب فشاری آنژیوپلاستی کمردرد خستگی فمورال 1. Brunner LS. Brunner & Suddarth's textbook of medical-surgical nursing. Philadelphia: Lippincott Williams & Wilkins; 2018.##2. Kalani Z, Rasooli K, Andishmand A. The Effect of Time of Complete Bed Rest and Keep the Sand Bag on the Intensity of Back Pain after Coronary Angiography. J Shahid Sadoughi Univ Med Sci 2016; 24(4): 296-303 (Persian).##3. Sellers D, Srinivas C, Djaiani G. Cardiovascular complications after non-cardiac surgery. Anaesthesia 2018; 73: 34-42.##4. Ghafarzadegan R, Noruzi M, Mousavi M, Alizadeh Z, Harorani M, Javaheri J. The effect of a combined herbal ointment (pepper, rosemary, peppermint) on low back pain after coronary angiography. J Med Plant 2017; 16(64): 76-82.##5. Kardan M, Zarei B, BahramiTaghanaki H, Vagharseyyedin SA, Azdaki N. The effects of foot reflexology on back pain after coronary angiography: a randomized controlled trial. Complement Ther Clin Pract 2020; 38: 101068.##6. Abbasi Z, Abedin Z, Hasan pour azghandi S, Fadael A, Esmaeili H. Study of the effect of massage therapy on the intensity of labor fatigue. J Sabzevar Uinv Med Sci 2008; 14: 172-178 (Persian).##7. Abdollahi AA, Mehranfard S, Behnampour N, Kordnejad AM. Effect of positioning and early ambulation on coronary angiography complications: a randomized clinical trial. J Caring Sci 2015; 4(2): 125-134. ##8. Fathi M, Valiee S, Mahmoodi P. Effect of changing the duration of keeping sandbag over catheter insertion site on the coronary angiography acute complications: A controlled clinical trial. J Vasc Nurs 2017; 35(4): 193-200. ##9. Nasiri Moghadam R VA, Bagheri MM, Asadi F. Examine the impact of transparent compression bandage to reduce complications from immobility after cardiac catheterization. JSSU 2016; 24(7): 598-606. ##10. Ghods AA, Bagheri S, Ghorbani R, Asgari MR. Comparison of two Methods of Air Cushions and Sand Bags on Complications after Coronary Artery Angioplasty. J Mazandaran Univ Med Sci 2014; 24(111): 68-76 (Persian). ##11. Alexander S. Acupressure. United States: Fair Winds Press; 2016. ##12. Cook A, Wilcox G. Pressuring Pain alternative therap for labor pain management. AWHONN Lifelines 1997; 1(2): 36-41. ##13. Qu F, Zhang D, Chen LT, Wang FF, Pan JX, Zhu YM, et al. Auricular acupressure reduces anxiety levels and improves outcomes of in vitro fertilization: a prospective, randomized and controlled study. Sci Rep 2014; 4: 5028. ##14. Yeh ML, Chang YC, Huang YY, Lee TY. A randomized controlled trial of auricular acupressure in heart rate variability and quality of life for hypertension. Complement Ther Med 2015; 23(2): 200-209. ##15. Roshanravan M, Jouybari L, Bahrami Taghanaki H, Vakili M, Sanagoo A, Amini Z. Effect of foot reflexology on fatigue in patients undergoing hemodialysis: A sham-controlled randomized trial. J Mazandaran Univ Med Sci 2016; 26(137): 32-41 (Persian). ##16. Vagharseyyedin SA, Salmabadi M, Bahrami Taghanaki H, Riyasi H. The impact of self-administered acupressure on sleep quality and fatigue among patients with migraine: A randomized controlled trial. Complement Ther Clin Pract 2019; 35: 374-380. ##17. Eğlence R, Karataş N, Taşci S. The effect of acupressure on the level of fatigue in hemodialysis patients. Altern Ther Health Med 2013; 19(6): 23-31.##18. Sand-Jecklin K, Reiser V. Use of Seva Stress Release Acupressure to Reduce Pain, Stress, and Fatigue in Patients Hospitalized for Cancer Treatment. J Hosp Palliat Care Nurs 2018; 20(6): 521-528.##19. Vagharseyyedin SA, Kardan M, Rahimi H, BahramiTaghanaki H, Azdaki N. The Effects of Ear Acupressure on Back Pain after Coronary Angiography: A Randomized Controlled Trial. Trad Integr Med 2022; 7(2): 180-186. ##20. Langley G, Sheppeard H. The visual analogue scale: its use in pain measurement. Rheumatol Int 1985; 5(4): 145-148. ##21. Ghasemi C, Jafari H, Jamshidi A. Temporal stability of torque parameters and induced perception following muscle fatigue. MRJ 2010; 4(3-4): 6-11. ##22. Ghezelbash S, Khosravi M. Acupressure for nausea-vomiting and fatigue management in acute lymphoblastic leukemia children. J Nurs Midw Sci 2017; 4(3): 75-81. ##23. Mohmadi K, Shahgholian N, Valiani M, Mardanparvar H. The effect of acupressure on muscle cramps in patients undergoing hemodialysis. Iranian Journal of Nursing and Midwifery Research 2016; 21(6): 557-561. ##24. Yuan Q-l, Guo T-m, Liu L, Sun F, Zhang Y-g. Traditional Chinese medicine for neck pain and low back pain: a systematic review and meta-analysis. PloS one 2015; 10(2): e0117146. ##25. Sen S, Aygin D. A randomized trial of acupressure on pain management after cardiac surgery. Int J Clin Exp Med 2019; 12(2): 1731-1738. ##26. Hsieh LL, Kuo CH, Lee LH, Yen AM, Chien KL, Chen TH. Treatment of low back pain by acupressure and physical therapy: randomised controlled trial. BMJ 2006; 332(7543): 696-700. ##27. Li T, Li X, Huang F, Tian Q, Fan ZY, Wu S. Clinical Efficacy and Safety of Acupressure on Low Back Pain: A Systematic Review and Meta-Analysis. Evid Based Complementary Altern Med 2021; 2021: 8862399.##28. Movahedi M, Ghafari S, Nazari F, Valiani M. The effects of acupressure on pain severity in female nurses with chronic low back pain. Iran J Nurs Midw Res 2017; 22(5): 339-342.##29. Shafiee-Darabi S-M, Khankeh H, Fallahi-Khoshknab M, Soltani P-R. Effect of acupressure on pain and fatigue in people with chronic heart failure. Iran J Cardiovasc Nurs 2015; 3(4): 14-22 (Persian).##30. Mahmodzadeh Ardakani H, Akbari Kaji M, Abotalabi G, Mohamannazhad A, GHaforifard M. Effect Of Acupressure On Low Back Pain In Patients With Spondylarthritis. Nursing and Midwifery Journal 2012; 10(2): 266-273 )Persian(.##31. Karimipour F, Fayazi S, Mowla K, Latifi SM. Effect of acupressure on severity of pain in arthritis rheumatoid patient. Jundishapur Sci Med J 2012; 11(3): 269-275.##32. Salsali M, Pouresmaeil Z, Faghiehzadeh S, Sepahvand F. Effects of accupressure on low back pain. Hayat 2004; 9(4): 52-62 (Persian).##33. Bastani F, Sobhani M, Ghasemi HSE. Effect of acupressure on fatigue in women with multiple sclerosis. Glob J Health Sci 2015; 7(4): 375-381.##34. Khatiban M, BeykMoradi A, Najafi F, Roshanaie G, PourEsmaeil Z, Ahmadi A. The Effect of acupressure on the fatigue of patients with cancer: A randomized clinical trial. J Res Dev Nurs Midw 2013; 10: 36-46.##35. Sabouhi F, Kalani L, Valiani M, Mortazavi M, Bemanian M. Effect of acupressure on fatigue in patients on hemodialysis. Iran J Nurs Midw Res 2013; 18(6): 429-434.##36. Zick SM, Wyatt GK, Murphy SL, Arnedt JT, Sen A, Harris RE. Acupressure for persistent cancer-related fatigue in breast cancer survivors (AcuCrft): a study protocol for a randomized controlled trial. BMC Complement Altern Med 2012; 12: 132.##37. Lee EJ, Frazier SK. The efficacy of acupressure for symptom management: a systematic review. J Pain Symptom Manage 2011; 42(4): 589-603.## ##

تاثیر توام تمرین استقامتی و MitoQ بر بیان ژن‌های PGC-1α، ERR-α، MCAD و CPT-1α در عضله اسکلتی رت‌های نر Effect of Endurance Training and MitoQ on Expression of PGC-1α, ERR-α, MCAD, and CPT-1α Genes in Skeletal Muscle of Male Wistar Rats 1 1  سابقه و هدف: گیرنده وابسته استروژنی آلفا(ERR-α)  و PGC-1α، فاکتورهای مهم درگیر در تنظیم هموستاز انرژی سلولی به ‌شمار می‌‌آیند. هدف از مطالعه حاضر بررسی بیان ژن‌های PGC-1α وERR-α  متعاقب 6 هفته تمرین استقامتی همراه با مصرف مکمل MitoQ در عضله اسکلتی رت‌های نر نژاد ویستار و تعیین نقش آن‌ها با شاخص‌های متابولیسم لیپید در حضور مصرف مکمل MitoQ بود. مواد و روش‌ها: در این مطالعه که به روش تجربی انجام شد، تعداد 32 سر موش صحرایی نژاد ویستار به طور تصادفی به 4 گروه با تعداد مساوی (8n=) شامل گروه کنترل، تمرین استقامتی، مکمل MitoQ و گروه تمرین استقامتی + مکمل MitoQ تقسیم شدند. تمرین استقامتی دویدن به مدت 6 هفته (پنج جلسه در هر هفته)، اعمال شد. از تحلیل واریانس یک راهه برای مقایسه گروه‌ها استفاده شد. یافته‌ها: بیان ژن‌های ERR-α (0/002=P)،  PGC-1α(0/000=P)، MCAD (0/041=P) و CPT-1b (0/521=P) در گروه‌های تمرین استقامتی به‌طور معنی‌داری از گروه کنترل بیش‌تر بود. بیان ژن  ERR-α(0/036=P) و CPT-1b (0/000=P) در گروه مصرف مکمل نسبت به گروه کنترل نیز به‌طور معنی‌داری افزایش داشت. هم‌چنین بیان PGC-1α در گروه‌ تمرین استقامتی همراه با مصرف مکمل نسبت به تمرین استقامتی کاهش داشت (0/000=P). استنتاج: تمرین استقامتی موجب افزایش بیان ژن‌های ERR-α و PGC-1α می‌شود که با افزایش بیان ژن‌های درگیر در متابولیسم لیپید همراه است. با وجود افزایش در بیان ERR-α و CPT-1b متعاقب مصرف مکمل آنتی‌اکسیدانی MitoQ، اثر این مکمل به اثر تمرین استقامتی قابل اضافه شدن نبود که مؤکد واسطه‌گری اثر تمرین برمتابولیسم لیپید از طریق رادیکال‌های آزاد و استرس اکسیداتیو می‌باشد.   2  Background and purpose: Estrogen-related receptor α (ERR-α) and transcriptional activator (PGC-1α) are important factors involved in regulating cellular energy. The aim of this study was to evaluate the expression of PGC1α, ERRα genes after six weeks of endurance training and MitoQ supplementation in skeletal muscle of male Wistar rats and to determine their role in lipid metabolism indices. Materials and methods: In this experimental study, 32 male Wistar rats were randomly divided into four groups (n= 8); control group, endurance training, MitoQ supplement, and endurance training + MitoQ supplement. Training groups performed endurance training for six weeks (five sessions/ week). One-way analysis of variance was applied to compare data between the study groups. Results: Expression levels of ERR-α (P= 0.002), PGC-1α (P= 0.000), MCAD (P= 0.041), and CPT-1b (P= 0.521) genes were significantly higher in endurance training groups compared with the control group. ERR-α and CPT-1b gene expression levels significantly increased in the supplement group compared with the control group (P= 0.036 and P= 0.000, respectively). Findings showed that PGC-1α expression decreased in supplementation groups compared with the endurance training groups (P= 0.000). Conclusion: Endurance training increases the expression of ERR-α and PGC-1α genes, which is associated with an increase in expression of genes involved in lipid metabolism. Despite increase in the expression of ERR-α and CPT-1b follwing MitoQ supplement, the effects of MitoQ supplement was not additive to the effect of endurance exercise, which emphasizes that the effect of exercise on lipid metabolism is mediated through free radicals and oxidative stress.   14 25 2022/05/52022/06/1 1401/3/11 2022/10/222022/10/15 1401/7/23 محیا شریفی راینی Mahya Sharifi Rayeni دانشجوی کارشناسی ارشد فیزیولوژی ورزشی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه شهید باهنر کرمان، کرمان، ایران ایران Sharifimahya73@gmail.com داریوش مفلحی Daruosh Moflehi دانشیار، گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه شهید باهنر کرمان، کرمان، ایران ایران d_moflehi@uk.ac.ir سهیل امینی زاده Soheil Aminizadeh استادیار، گروه فیزیولوژی و فارماکولوژی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی کرمان، کرمان، ایران ایران soheilaminizadeh@gmail.com ملیحه آوسه Malihe Aveseh دکترای تخصصی فیزیولوژی ورزشی ، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه شهید باهنر کرمان، کرمان، ایران ایران Malihe_aveseh@yahoo.com endurance training ERR lipid metabolism MitoQ تمرین استقامتی ERR متابولیسم لیپید MitoQ 1. Shaw CS, Swinton C, Morales-Scholz MG, McRae N, Erftemeyer T, Aldous A, et al. Impact of exercise training status on the fiber type-specific abundance of proteins regulating intramuscular lipid metabolism. J Appl Physiol 2020; 128(2): 379-389.‌##2. Islam H, Bonafiglia JT, Granata C, Gurd BJ. Exercise-Induced Mitochondrial Biogenesis: Molecular Regulation, Impact of Training, and Influence on Exercise Performance. In The Routledge Handbook on Biochemistry of Exercise. New York USA: Routledge; 2020. p. 143-161.##3. Saltin B, Gollnick PD. Skeletal muscle adaptability: significance for metabolism and performance. In Terjung R, (ed). Comprehensive Physiology. New york: Wiley Library; 2010: p. 555-631.##4. Mole PA, Oscai LB, Holloszy JO. Adaptation of muscle to exercise: increase in levels of palmityl CoA synthetase, carnitine palmityltransferase, and palmityl CoA dehydrogenase, and in the capacity to oxidize fatty acids. J Clin Invest 1971; 50(11): 2323-2330.##5. Turcotte L P, Swenberger JR, Tucker MZ, Yee AJ. Training-induced elevation in FABPPM is associated with increased palmitate use in contracting muscle. J Appl Physioly 1999; 87(1): 285-293‌.##6. Alghannam AF, Ghaith MM, Alhussain MH. Regulation of energy substrate metabolism in endurance exercise. Int J Environ Res Public Health 2021; 18(9): 4963.‌##7. Cheng CF, HC Ku, HLin. PGC-1α as a pivotal factor in lipid and metabolic regulation. Int J Mol Sci 2018; 19(11): 3447.##8. Halling JF, Pilegaard H. PGC-1α-mediated regulation of mitochondrial function and physiological implications. Appl Physiol Nutr Metab 2020; 45(9): 927-936.‌##9. Hashida R, Kawaguchi T, Bekki M, Omoto M, Matsuse H, Nago T, et al. Aerobic vs. resistance exercise in non-alcoholic fatty liver disease: A systematic review. J Hepatology 2017; 66(1): 142-152.##10. Mootha VK, Bunkenborg J, Olsen JV, Hjerrild M, Wisniewski JR, Stahl E, et al. Integrated analysis of protein composition, tissue diversity, and gene regulation in mouse mitochondria. Cell 2003;115(5): 629-640.##11. Huss JM, Torra IP, Staels B, Giguère V, Kelly DP. Estrogen-related receptor α directs peroxisome proliferator-activated receptor α signaling in the transcriptional control of energy metabolism in cardiac and skeletal muscle. Mol Cell Biol 2004; 24(20): 9079-9091.##12. Bonnefont J, Demaugre F, Prip-Buus C, Saudubray JM, Brivet M, Abadi N, et al. Carnitine palmitoyltransferase deficiencies. Mol Genet Metab 1999; 68(4): 440-424.##13. Ramsay RR, Gandour RD, van der Leij FR. Molecular enzymology of carnitine transfer and transport. Biochim Biophys Acta 2001; 1546(1): 21-43.##14. Aminizadeh S, Habibi A, Marefati H, Shakerian S. Response of estrogen-related receptor alpha (errα) to endurance training and its participation in endurance training-induced adaptations in lipid metabolism in skeletal muscle of male wistar rats. JSSU 2017; 25(5): 414-425 (Persian).##15. Lobo V, Patil A, Phatak A, Chandra N. Free radicals, antioxidants and functional foods: Impact on human health. Pharmacogn Rev 2010; 4(8): 118-126.##16. Kelso GF, Porteous CM, Coulter CV, Hughes G, Porteous WK, Ledgerwood EC, et al. Selective targeting of a redox-active ubiquinone to mitochondria within cells antioxidant and antiapoptotic properties. J Biol Chem 2001; 276(7): 4588-4596.##17. Li G, Chan LY, Sukjamnong S, Anwer AG, Vindin H, Padula M, et al. A Mitochondrial Specific Antioxidant Reverses Metabolic Dysfunction and Fatty Liver Induced by Maternal Cigarette Smoke in Mice. Nutrients 2019; 11(7): 1669.##18. Smith RA, Porteous CM, Coulter CV, Murphy MP. Selective targeting of an antioxidant to mitochondria. Eur J Biochem 1999; 263(3): 709-716.##19. James AM, Sharpley MS, Manas ARB, Frerman FE, Hirst J, Smith RAJ, et al. Interaction of the mitochondria-targeted antioxidant MitoQ with phospholipid bilayers and ubiquinone oxidoreductases. J Biol Chem 2007; 282(20): 14708-14718.##20. Reddy PH, Tripathi R, Troung Q, Tirumala K, Reddy T, Anekonda V, et al. Abnormal mitochondrial dynamics and synaptic degeneration as early events in Alzheimer's disease: implications to mitochondria-targeted antioxidant therapeutics. Biochim Biophys Acta 2012; 1822(5): 639-649.##21. McManus MJ, Murphy MP, Franklin JL. The mitochondria-targeted antioxidant MitoQ prevents loss of spatial memory retention and early neuropathology in a transgenic mouse model of Alzheimer's disease. J Neuroscience 2011; 31(44): 15703-15715.##22. Mao P, Manczak M, Shirendeb UP, Reddy PH. MitoQ, a mitochondria-targeted antioxidant, delays disease progression and alleviates pathogenesis in an experimental autoimmune encephalomyelitis mouse model of multiple sclerosis. Biochimica Biophys Acta 2013; 1832(12): 2322-2331.##23. Baar K, Wende AR, Jones TE, Marison M, Nolte LA, Chen MH, et al. Adaptations of skeletal muscle to exercise: rapid increase in the transcriptional coactivator PGC‐1. The FASEB Journal 2002; 16(14): 1879-1886.##24. Cartoni R, Léger B, Hock MB, Praz M, Crettenand A, Pich S, et al. Mitofusins 1/2 and ERRα expression are increased in human skeletal muscle after physical exercise. J Physiol 2005; 567(1): 349-358.##25. Fritzen AM, Lundsgaard AM, Kiens B. Tuning fatty acid oxidation in skeletal muscle with dietary fat and exercise. Nature Reviews Endocrinology 2020; 16(12): 683-696.##26. Cheng CF, Ku HC, Lin H. PGC-1α as a pivotal factor in lipid and metabolic regulation. Int J Mol Sci 2018; 19(11): 3447.##27. Aminizadeh S, Habibi A, Masoumi-Ardakani Y, Shahouzehi B, Marefati H, Shakerian S. The role of estrogen-related receptor α (ERRα) in metabolic adaptations by endurance training in skeletal muscle of streptozotocin-induced diabetic rats. Sport Sci Health 2021; 17(3): 585-596.‌##28. Kompare M, Rizzo WB. Mitochondrial fatty-acid oxidation disorders. Semin Pediatr Neurol 2008; 15(3): 140-149.##29. Venditti P, Di Meo S. The role of reactive oxygen species in the life cycle of the mitochondrion. Int J Mol Sci 2020; 21(6): 2173.‌##30. Bishop DJ, Botella J, Genders AJ, Lee MJ, Saner NJ, Kuang J, et al. High-intensity exercise and mitochondrial biogenesis: current controversies and future research directions. Physiology 2019; 34(1): 56-70.‌##31. Granata C, Jamnick NA, Bishop DJ. Principles of exercise prescription, and how they influence exercise-induced changes of transcription factors and other regulators of mitochondrial biogenesis. Sports Medicine 2018; 48(7): 1541-1559.‌##32. Cantó C, Gerhart-Hines Z, Feige JN, Lagouge M, Noriega L, Milne JC, Elliott PJ, et al. AMPK regulates energy expenditure by modulating NAD+ metabolism and SIRT1 activity. Nature 2009; 458(7241): 1056-1060.##33. Sylviana N, Natalia C, Goenawan H, Pratiwi YS, Setiawan I, Tarawan VM. Effect of Short-Term Endurance Exercise on COX IV and PGC-1 mRNA Expression Levels in Rat Skeletal Muscle. Biomed Pharmacol J 2019; 12(3): 1309-1316.##34. Cantó C, Auwerx J. AMP-activated protein kinase and its downstream transcriptional pathways. Cell Mol Life Sci 2010; 67(20): 3407-3423.##35. Yu M, Blomstrand E, Chibalin AV, Krook A, Zierath JR. Marathon running increases ERK1/2 and p38 MAP kinase signalling to downstream targets in human skeletal muscle. J Physiol 2001; 536(1): 273-282.##36. Jäger S, Handschin CH, Julie St-Pierre, Bruce M Spiegelman. AMP-activated protein kinase (AMPK) action in skeletal muscle via direct phosphorylation of PGC-1α. Proc Natl Acad Sci USA 2007; 104(29): 12017-12022.##37. Granata C, Jamnick NA, Bishop DJ. Principles of exercise prescription, and how they influence exercise-induced changes of transcription factors and other regulators of mitochondrial biogenesis. Sports Med 2018; 48(7): 1541-1559.##38. Aquilano K, Baldelli S, Pagliei B, Cannata SM, Rotilio G, Ciriolo MR. p53 orchestrates the PGC-1α-mediated antioxidant response upon mild redox and metabolic imbalance. Antioxid Redox Signal 2013; 18(4): 386-399.##39. Jong-Yeon K, Hickner RC, Dohm GL, Houmard JA. Long-and medium-chain fatty acid oxidation is increased in exercise-trained human skeletal muscle. Metabolism 2002; 51(4): 460-464.##40. Di W, Lv J, Jiang S, Lu C, Yang Z, Ma Z, et al. PGC-1: the energetic regulator in cardiac metabolism. Curr Issues Mol Biol 2018; 28(1): 29-46.‌##41. Sladek R, Bader JA, Giguere V. The orphan nuclear receptor estrogen-related receptor alpha is a transcriptional regulator of the human medium-chain acyl coenzyme A dehydrogenase gene. Mol Cell Biol 1997; 17(9): 5400-5409.##42. Egan B, Zierath JR. Exercise metabolism and the molecular regulation of skeletal muscle adaptation. Cell Metab 2013; 17(2): 162-184.##43. Deblois G, Giguère V. Functional and physiological genomics of estrogen-related receptors(ERRs) in health and disease. Biochim Biophys Acta 2011; 1812(8): 1032-1040.##44. Høydal MA, Wisløff U, Kemi OJ, Ellingsen O. Running speed and maximal oxygen uptake in rats and mice: practical implications for exercise training. Eur J Cardiovasc Prev Rehabil 2007; 14(6): 753-760.##45. Giguère V. Transcriptional control of energy homeostasis by the estrogen-related receptors. Endocr Rev 2008; 29(6): 677-696.##46. Setoyama D, Fujimura Y, Miura D. Metabolomics reveals that carnitine palmitoyltransferase‐1 is a novel target for oxidative inactivation in human cells. Genes Cells 2013; 18(12): 1107-1119.## ##

ارزیابی حساسیت ضدقارچی مشتقات 3، 4-دی-هیدروپیریمیدین-1-(H2)-ال-H1- پیرول بر روی ایزوله های بالینی کاندیدا Antifungal Susceptibility of 3,4-di-hydropyrimidine-1-(H2)-L-H1-pyrrole Derivatives in Candida Clinical Isolates 1 1 سابقه و هدف: با توجه به گسترش مقاومت‌هـای دارویـی به آزول در میان گونه‌های کاندیدا یافتن ترکیبات جدیـد موثر در شرایط آزمایشگاه مانند مشتقات 3،4-دی-هیدروپیریمیدین حائز اهمیت می‌باشد. هدف از مطالعه حاضر، ارزیابی حساسیت ضدقارچی مشتقات 3،4-دی-هیدروپیریمیدین-1-(H2)-ال-H1- پیرول بر روی ایزوله‌های بالینی کاندیدا می‌باشد. مواد و روش‌ها: حساسیت دارویی 102 ایزوله کاندیدا با منشا اتومایکوزیس نسبت به مشتقات دی- هیدروپیریمیدین و داروی ایتراکونازول به روش میکرودایلوشن براث و بر اساس دستورالعمل CLSI-M27S4 ارزیابی شد. دامنه رقت دارویی ترکیبات و داروی ضدقارچ 16-0/016 میکروگرم/ میلی‌لیتر بود. غلظتی از ترکیبات که حداقل 50 درصد مهار رشد نسبت به گروه کنترل مثبت مشاهد شد به عنوان MIC (حداقل غلظت مهاری رشد) در نظر گرفته شد. آنالیز آماری با نرم‌افزار20 SPSS انجام شد. یافته‌ها: نتایج نشان داد مشتقات 3،4-دی- هیدروپیریمیدین-1-(H1)-ال-H2- پیرول، دارای MIC بیش‌تری نسبت به داروی ایتراکونازول علیه گونه‌های کاندیدا هستند. هم‌چنین در مقایسه مقادیر MIC های مشتقات 3، ‌4-دی-هیدروپیریمیدین با یکدیگر (P1-P4)، مشتقات P1 مقادیر MIC پایین‌تری نسبت به سه مشتق دیگر داشت و تقریبا تمامی ترکیبات علیه کاندیدا آلبیکنس کارایی بیش‌تری را نسبت به گونه‌های دیگر کاندیدا از خود نشان دادند . استنتاج: با وجود این که اثرات ضد قارچی مشتقات 3، ‌4-دی-هیدروپیریمیدین-1-(H2)-ال-H1- پیرول علیه گونه‌های کاندیدا در مقایسه با داروی ضدقارچی ایتراکونازل به‌طور معناداری کم‌تر بود ولی می‌توان با ایجاد تغییرات ساختاری در این ترکیبات، اثرات ضدقارچی آن‌ها را افزایش داد. 2 Background and purpose: There is an increasing rate of drug resistance to azole among Candida species, so, finding new compounds that are effective in laboratory conditions, such as 3,4-dihydropyrimidine derivatives are important. The purpose of this study was to evaluate the antifungal sensitivity of 3,4-di-hydropyrimidine-1- (H2) -L- H1-pyrrole derivatives in Candida isolates. Materials and methods: Antifungal sensitivity of 102 Candida isolates with the origin of otomycosis to dihydropyrimidine derivatives and itraconazole were evaluated by broth microdilution according to CLSI-M27S4 guidelines. The serial dilution range of compounds and antifungal drug was 0.016-16 μg/ml. A concentration of compounds that showed at least 50% growth inhibition compared to the positive control group was considered as the minimum inhibitory concentration (MIC). Statistical analysis was performed in SPSS V16.  Results: Findings showed that 3,4-di-hydropyrimidine-1-(H2)-L-H1-pyrrole derivatives have higher MIC than itraconazole against Candida species. Also, comparing the MIC values of 3,4-di- hydropyrimidine with each other (P1-P4), P1 derivatives were found with lower MIC values than the other three derivatives and almost all compounds showed more efficacy against Candida albicans than other Candida species. Conclusion: Although the antifungal effects of 3,4-dihydropyrimidine-1-(H2)-L-H1-pyrrole derivatives against Candida species were lower than itraconazole, but, making structural changes in these compounds can increase their antifungal effects.   26 34 2022/05/52022/06/12022/09/11 1401/6/20 2022/10/222022/10/152022/10/10 1401/7/18 خسرو قشعری Khosro Ghashari پزشکی عمومی، کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشگاه علوم پزشکی بابل، بابل، ایران ایران khosro.ghashaari@yahoo.com سعید مهدوی عمران Saeid Mahdavi Omran استاد، مرکز تحقیقات بیماری‌های عفونی و گرمسیری، پژوهشکده سلامت، دانشگاه علوم پزشکی بابل، بابل، ایران ایران mahdavios@yahoo.co.uk آسیه خلیل پور Asieh Khalilpur . استادیار، مرکز تحقیقات بهداشت محیط (EHRC)، مرکز تحقیقات عوامل اجتماعی سلامت، پژوهشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی بابل، بابل، ایران ایران asieh.khalilpour@gmail.com جلال جعفرزاده Jalal Jafarzadeh کارشناسی ارشد قارچ شناسی پزشکی، مرکز تحقیقات بیماری‌های عفونی و گرمسیری، پژوهشکده سلامت، دانشگاه علوم پزشکی بابل، بابل، ایران ایران j.jafarzade1@gmail.com مجتبی تقی زاده ارمکی Mojtaba Taghizadeh Armaki استادیار، مرکز تحقیقات بیماری‌های عفونی و گرمسیری، پژوهشکده سلامت، دانشگاه علوم پزشکی بابل، بابل، ایران ایران mojtabataghizade@yahoo.com اکبر حسین نژاد Akbar Hossein Nejad دانشجوی دکتری قارچ شناسی پزشکی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور، اهواز، ایران ایران akbarhosseinnejad@gmail.com احمد رضا امینیان Ahmad Reza Aminian دانشجوی دکتری فیزیولوژی پزشکی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران ایران aminianar981@mums.ac.ir 3 4-di-hydropyrimidine-1-(H2)-L-H1-pyrrole derivatives itraconazole Candida species مشتقات 3 ‌4-دی-هیدروپیریمیدین-1-(H2)-ال-H1- پیرول ایتراکونازول گونه‌های کاندیدا 1. Al-Mulla A. A review: biological importance of heterocyclic compounds. Der Pharma Chemica 2017; 9(13): 141-147.##2. Patil M, Noonikara-Poyil A, Joshi SD, Patil SA, Patil SA, Lewis AM, et al. Synthesis, molecular docking studies, and in vitro antimicrobial evaluation of piperazine and triazolo-pyrazine derivatives. Molecular Diversity 2022; 26(2): 827-841.##3. Kumari K, Raghuvanshi DS, Jouikov V, Singh KN. Sc (OTf) 3-catalyzed, solvent-free domino synthesis of functionalized pyrazoles under controlled microwave irradiation. Tetrahedron Lett 2012; 53(9): 1130-1133.##4. Pinner A. Ueber die einwirkung von acetessigäther auf die amidine. pyrimidine. Ber Dtsch Chem Ges 1884; 17(2): 2519-2520.##5. Gabriel S. Pyrimidin aus barbitursäure.Ber Dtsch Chem Ges 1900; 33(3): 3666-3668.##6. de Azambuja GO, Svetaz L, Gonçalves IL, Corbelini PF, von Poser GL, Kawano DF, et al. In vitro antifungal activity of dihydropyrimidinones/thiones against Candida albicans and Cryptococcus neoformans. Curr Bioact Compound 2019; 15(6): 648-655.##7. Kouhkan M, Souldozi A, Talebi R. In Vitro Antimicrobial Activity of New Substituted Phenylthiazole Derivatives. Iran J Toxicol 2018; 12(1): 33-37 (Persian).##8. Narwal S, Kumar S, Verma PK. Design, synthesis and antimicrobial evaluation of pyrimidin-2-ol/thiol/amine analogues. Chem Cent J 2017; 11(1): 52.##9. Singh N. Trends in the epidemiology of opportunistic fungal infections: predisposing factors and the impact of antimicrobial use practices. Clin Infect Dis 2001; 33(10): 1692-1696.##10. Pappas PG, Lionakis MS, Arendrup MC, Ostrosky-Zeichner L, Kullberg BJ. Invasive candidiasis. Nat Rev Dis Primers 2018; 4(1): 1-20.##11. Haynes K. Virulence in Candida species. Trends Microbiol 2001; 9(12): 591-596.##12. Coleman DC, Rinaldi MG, Haynes KA, Rex JH, Summerbell RC, Anaissie DJ, et al. Importance of Candida species other than Candida albicans as opportunistic pathogens. Med Mycol 1998; 36: 156-165.##13. Swidergall M, LeibundGut-Landmann S. Immunosurveillance of Candida albicans commensalism by the adaptive immune system. MucosalImmunol 2022: 15: 829-836.##14. SivaRanjani J, Selvinthanuja C, Sivakumar T. #195 Synthesis, characterization and antifungal activity of azo coupled dihydropyrimidinones. J Pharmaceut Chem (JPC) 2022; 8(Suppl).##15. Selvinthanuja C, Kiruthiga N, Prabha T, Sivakumar T, Subramanian N. Synthesis, characterization, molecular docking and antimicrobial evaluation of azo coupled–3, 4-dihydropyrimidine-2 (1h)-one derivatives .J Med Pharmaceut Allied Sci 2021; 10(6): 3993-3999.##16. Naveen K, Rani TJ, Venkanna B, Pal S, Shree AJ. Synthesis, Biological Evaluation, and Lipinski Analysis of New Hybrids Containning 1, 2, 3-Triazoles and Dihydropyrimidinone Scaffolds. Russian J General Chem 2022; 92(7): 1317-1325.##17. Vinayagamoorthy K, Pentapati KC, Prakash H. Prevalence, risk factors, treatment and outcome of multidrug resistance Candida auris infections in Coronavirus disease (COVID‐19) patients: A systematic review. Mycoses 2022; 65(6): 613-624.##18. Doorley LA, Rybak JM, Berkow EL, Zhang Q, Morschhäuser J, Rogers PD. Candida parapsilosis Mdr1B and Cdr1B Are Drivers of Mrr1-Mediated Clinical Fluconazole Resistance. Antimicrob Agents Chemother 2022; 66(7): e0028922.##19. Kilburn S, Innes G, Quinn M, Southwick K, Ostrowsky B, Greenko JA, et al. Antifungal Resistance Trends of Candida auris Clinical Isolates in New York and New Jersey from 2016 to 2020. Antimicrob Agents Chemother 2022; 66(3): e0224221##20. Shirsat SP, Tambe KP, Dhakad GG, Patil PA. Review on Antifungal Agents. Res J Pharmaceut Dos Forms Technol 2022; 14(1): 29-32.##21. Jalali M, Mahdavi M, Memarian HR, Ranjbar M, Soleymani M, Fassihi A, et al. Antimicrobial evaluation of some novel derivatives of 3,4-dihydropyrimidine-2(1H)-one. Res Pharm Sci 2012; 7(4): 243-247.##22. Garg V, Jindal D, Singh R. Synthesis And Evaluation Of Antifungal Activity Of 4, 6-Diphenyl-3, 4-Dihydropyrimidine-2-(1h)-One Derivatives. Trop J Pharmaceut Life Sci 2020; 7(6): 08-12.##23. Nesměrák K, Pelouchová H, Všetečka V, Němec I, Gabriel J. Antifungal effects of new heterocyclic compounds, 6H-pyrimido[2,1-a] isoindole derivatives. Folia Microbiol 1998; 43(1): 39-41.##24. Kim J, Park C, Ok T, So W, Jo M, Seo M, et al. Discovery of 3, 4-dihydropyrimidin-2 (1H)-ones with inhibitory activity against HIV-1 replication. Bioorg Med Chem Lett 2012; 22(5): 2119-2124.##25. Medyouni R, Elgabsi W, Naouali O, Romerosa A, Al‐Ayed AS, Baklouti L, et al. One-pot three-component Biginelli-type reaction to synthesize 3, 4-dihydropyrimidine-2-(1H)-ones catalyzed by Co phthalocyanines: Synthesis,characterization,aggregation behavior and antibacterial activity. Spectrochimica Acta Part A: Molecular and Biomolecular Spectroscopy 2016; 167: 165-174.##26. Afradi M, Foroughifar N, Pasdar H, Moghanian H, Foroughifar N. Facile green one‐pot synthesis of novel thiazolo [3, 2‐a] pyrimidine derivatives using Fe3O4@ l‐arginine and their biological investigation as potent antimicrobial agents. Appl Organometal Chem 2017; 31(9): e3683.##27. Maddila S, Jonnalagadda SB. Synthesis and Biological Activity of Ethyl 2‐(substituted benzylthio)‐4‐(3′‐(ethoxycarbonyl) biphenyl‐ 4‐yl)‐6‐methyl‐1,4‐dihydropyrimidine‐5‐carboxylate Derivatives. Arch Pharm 2012; 345(2): 163-168.##28. Borse B, Borude V, Shukla S. Synthesis of novel dihydropyrimidin-2(1H)-ones derivatives using lipase and their antimicrobial activity. Curr Chem Lett 2012; 1(2): 59-68.##29. Tale RH, Rodge AH, Hatnapure GD, Keche AP. The novel 3, 4-dihydropyrimidin-2(1H)-one urea derivatives of N-aryl urea: synthesis, anti-inflammatory, antibacterial and antifungal activity evaluation. Bioorg Med Chem Lett 2011; 21(15): 4648-4651.##30. Peng H-N, Ye L-M, Zhang M, Yang Y-C, Zheng J. Synthesis and antimicrobial activity of 3, 4-dihydropyrimidin-2 (1H)-one derivatives containing a hydrazone moiety. Heterocycl Commun 2018; 24(2): 113-117.## ##

بررسی اثرات ضد میکروبی عصاره‌ها و فراکسیون‌های مختلف گیاه Marrubium parviflorum Antimicrobial Activity of Different Extracts and Fractions of Marrubium parviflorum 1 1 سابقه و هدف: گیاهان جنس Marrubium از دیرباز به عنوان داروی سنتی در درمان بیماری‎ها استفاده می‎شدند. هدف از این مطالعه ارزیابی اثرات ضد میکروبی عصاره‎ها و فراکسیون‎های گیاه Marrubium parviflorum می‎باشد. مواد و روش‌ها: در این مطالعه تجربی، عصاره‎گیری از اندام هوایی گیاه با روش سوکسله انجام گرفت. اثر ضدمیکروبی عصاره‎ها بر روی شش سویه باکتری گرم مثبت، چهارسویه باکتری گرم منفی و یک سویه قارچ مورد ارزیابی قرار گرفت. هم‎چنین عصاره‎های موثر با انواع روش‎های کروماتوگرافی فراکسیونه شدند و اثرات ضدمیکروبی آن ها نیز بررسی شد. یافته‌ها: عصاره کلروفرمی گیاه M.parviflorum علیه باکتری‌های Micrococcus luteus، Staphylococcus epidermidis و  Bacillus cereus به ترتیب با قطر هاله عدم رشد (DIZ) 16/6، 14/6 و 11/6 میلی‎متر و همگی با حداقل غلظت باکتریسیدال (MBC)100 میلی‎گرم بر میلی‎لیتر موثر بود.  عصاره متانولی نیز علیه باکتری Proteus mirabilis و Psudomonas aeruginosa اثرات ضد میکروبی قابل توجهی نشان دادند. دربین فراکسیون‎های حاصل، فراکسیون 10، 20، 40 و 60 درصد عصاره کلروفرمی و فراکسیون‎های 20، 40 درصد عصاره متانولی بیش ترین اثر ضدمیکروبی را ایجاد کردند. مقادیر MBC و DIZ در فراکسیون‎هاای به‎دست آمده نشان‎دهنده تغلیظ ترکیبات ضدمیکروبی در برخی از فراکسیون ها و حساسیت بیش‎تر باکتری‎های گرم مثبت نسبت به باکتری‎های گرم منفی می‎باشد. استنتاج: از بین تمامی عصاره‎های مطالعه شده، عصاره کلروفرمی و متانولی گیاه M.parviflorum قوی‎ترین اثر ضد میکروبی را از خود نشان دادند و حساس‌ترین میکروارگانیسم Micrococcus luteus بود.   2 Background and purpose: Marrubium plants have long been used as a traditional medicine in treatment of diseases. The aim of this study was to evaluate the antimicrobial effects of Marrubium parviflorum extracts and fractions. Materials and methods: In this experimental study, solvent extraction from aerial parts of the plant was done by Soxhlet method. The antimicrobial effect of the extracts was evaluated on six strains of gram-positive bacteria, four strains of gram-negative bacteria, and one strain of fungus. Also, effective extracts were fractionated by various chromatographic methods and their antimicrobial effects were investigated. Results: Chloroform extract of M. parviflorum was found to be effective against Micrococcus luteus, Staphylococcus epidermidis, and Bacillus cereus with a growth inhibition zone diameter (DIZ) of 16.6, 14.6, and 11.6 mm, respectively, and MBC 100 mg/ml. Methanolic extract also showed considerable antimicrobial effects against Proteus mirabilis and Psudomonas aeruginosa. Among the fractions obtained, 10%, 20%, 40%, and 60% fractions of the chloroform extract and 20% and 40% fractions of the methanolic extract showed the highest antimicrobial effect. The superior values ​​of MBC and DIZ in fractions indicate the condensation of certain antimicrobial compounds in some fractions and higher sensitivity of gram-positive bacteria compared with gram-negative bacteria. Conclusion: Among the extracts studied, the chloroform and the methanolic extracts of M. parviflorum exhibited the strongest antimicrobial effect and Micrococcus luteus was the most sensitive microorganism.   35 48 2022/05/52022/06/12022/09/112022/07/12 1401/4/21 2022/10/222022/10/152022/10/102022/10/31 1401/8/9 ساناز حامدیزدان Sanaz Hamedeyazdan دانشیار، گروه کنترل دارو و غذا، دانشکده داروسازی، دانشگاه علوم پزشکی تبریز، تبریز، ایران ایران hamedeyazdans@hotmail.co.uk سمیه حلاج نژادی Somayeh Hallaj-Nezhadi دکترای عمومی داروسازی، کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشگاه علوم پزشکی تبریز، تبریز، ایران ایران hallajnezhadis@tbzmed.ac.ir فروغ محمدی Forough Mohammadi دکترای عمومی داروسازی، کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشگاه علوم پزشکی تبریز، تبریز، ایران ایران sanaz_redox@yhaoo.com شادی نجارصادقی Shadi Najjar-Sadeghi دانشیار، مرکز تحقیقات بیوتکنولوژی (زیست فناوری) و دانشکده داروسازی، دانشگاه علوم پزشکی تبریز، تبریز، ایران ایران shadisadeghi48@gmail.com Marrubium parviflorum extract fraction antimicrobial effect minimum bactericidal concentration Marrubium parviflorum عصاره فراکسیون اثرضدمیکروبی حداقل غلظت باکتریسیدال 1. Grassia A, Senatore F, Arnold NA, Bruno M, Piozzi F, Rigano D, et al. Chemical composition and antimicrobial activity of the essential oils from aerial parts of two Marrubium sp.(Lamiaceae) growing wild in Lebanon. Polish Journal of Chemistry 2006; 80(4): 623-628.##2. Terencio MC, Giner RM, Sanz MJ, Manez S, Rios JL. On the occurrence of caffeoyltartronic acid and other phenolics in Chondrilla juncea. Zeitschrift für Naturforschung C 1993; 48(5-6): 417-419.##3. Boudjelal A, Henchiri C, Siracusa L, Sari M, Ruberto G. Compositional analysis and in vivo anti-diabetic activity of wild Algerian Marrubium vulgare L. infusion. Fitoterapia 2012; 83(2): 286-292.##4. Ghahreman A. plant systematics cormophytes of Iran. Iran University Press.##5. Meyre-Silva C, Yunes RA, Schlemper V, Campos-Buzzi F, Cechinel-Filho V. Analgesic potential of marrubiin derivatives, a bioactive diterpene present in Marrubium vulgare (Lamiaceae). Farmaco 2005; 60(4): 321-326.##6. Assadi M. Flora of Iran. Iran Nature 2019; 4(2): 29-41.##7. Mahdizadeh S, Khaleghi Ghadiri M, Gorji A. Avicenna's Canon of Medicine: a review of analgesics and anti-inflammatory substances. Avicenna J phytomed 2015; 5(3): 182-202.##8. Rigano D, Formisano C, Basile A, Lavitola A, Senatore F, Rosselli S, et al. Antibacterial activity of flavonoids and phenylpropanoids from Marrubium globosum ssp. libanoticum. Phytotherapy Research 2007; 21(40): 395-397.##9. Hayet E, Samia A, Patrick G, Ali MM, Maha M, Laurent G, et al. Antimicrobial and cytotoxic activity of Marrubium alysson and Retama raetam grown in Tunisia. Pak J Biol Sci 2007; 10(10): 1759-1762.##10. Kurbatova NV, Muzychkina R, Mukhitdinov N, Parshina GN. Comparative phytochemical investigation of the composition and content of biologically active substances in Marrubium vulgare and M. alternidens. Chemistry of Natural Compounds 2003; 39(5): 501-502.##11. Golmakani H, Rabbani Nasab H, Sharifan M, Kamali H, Yadollahi A. The essential oil composition and antibacterial activity of marrubium duabense murata from north khorassan province, iran. Journal of Essential Oil Bearing Plants 2016; 19(4): 963-971.##12. Kunduhoglu B, Pilatin S, Caliskan F. Antimicrobial screening of some medicinal plants collected from Eskisehir, Turkey. Fresenius Environmental Bulletin 2011; 20(4): 945-952.##13. Fathiazad F, Rameshrad M, Asghari S, Hamedeyazdan S, Garjani A, Maleki-Dizaji N. Phytochemical screening and anti-inflammatory effect of Marrubium vulgare L. Methanol extract on carrageenan-induced paw inflammation in rats. Pharmaceutical Sciences 2016; 23(1): 3-11.##14. Moussaid M, Elamrani A, Berahal C, Moussaid H, Bourhime N, Benaissa M. Evaluation of the antioxidant potential of some Morocco medicinal plants. Global Journal of Pharmacology 2011; 5(3): 153-158.##15. Kahkeshani N, Gharedaghi M, Hadjiakhoondi A, Sharifzadeh M, Khanavi M. Antinociceptive effect of extracts of Marrubium astracanicum Jacq. aerial parts. Avicenna J Phytomed 2017; 7(1): 73-79.##16. Khanavi M, Delnavazi M-r, Nikoui V, Ostadhadi S, Bakhtiarian A. Evaluation of analgesic effects of hydroalcoholic extract of Marrubium parviflorum by formalin test in mice. Asian Journal of Plant Sciences 2012; 11(2): 96-99.##17. Saad S, Ouafi S, Chabane D. Anti-inflammatory and acute toxicity evaluation of aqueous infusion extract obtained from aerial parts of Marrubium deserti De Noé growing in Algeria. African Journal of Traditional, Complementary and Alternative Medicines 2016; 13(1): 71-75.##18. Essawy SS, Abo-Elmatty DM, Ghazy NM, Badr JM, Sterner O. Antioxidant and anti-inflammatory effects of Marrubium alysson extracts in high cholesterol-fed rabbits. Saudi pharmaceutical Journal 2014; 22(5): 472-482.##19. Hamedeyazdan S, Fathiazad F, Sharifi S, Nazemiyeh H. Antiproliferative activity of Marrubium persicum extract in the MCF-7 human breast cancer cell line. Asian Pacific Journal of Cancer Prevention 2012; 13(11): 5843-5848.##20. Yamaguchi K, Liggett JL, Kim N-C, Baek SJ. Anti-proliferative effect of horehound leaf and wild cherry bark extracts on human colorectal cancer cells. Oncology Reports 2006; 15(1): 275-281.##21. Elberry AA, Harraz FM, Ghareib SA, Gabr SA, Nagy AA, Abdel-Sattar E. Methanolic extract of Marrubium vulgare ameliorates hyperglycemia and dyslipidemia in streptozotocin- induced diabetic rats. International journal of Diabetes Mellitus 2015; 3(1): 37-44.##22. Paula de Oliveira A, Santin JR, Lemos M, Klein Júnior LC, Couto AG, Meyre da Silva Bittencourt C, et al. Gastroprotective activity of methanol extract and marrubiin obtained from leaves of Marrubium vulgare L. (Lamiaceae). The Journal of pharmacy and pharmacology 2011; 63(9): 1230-1237.##23. Abd El-Mohsen MM, Rabeh MA, Abou-Setta L, El-Rashedy A, Hussein A. Marrubiin: a potent α-glucosidase inhibitor from Marrubium alysson. International Journal of Applied Research in Natural Products 2014; 7(1): 21-27.##24. Kiliç Ö, Özdemir FA. Composition and Antimicrobial Activities of Marrubium astracanicum Jacq. subsp. astracanicum Essential Oil. Journal of Essential Oil Bearing Plants 2017; 20(5): 1400-1406.##25. El Bardai S, Lyoussi B, Wibo M, Morel N. Comparative study of the antihypertensive activity of Marrubium vulgare and of the dihydropyridine calcium antagonist amlodipine in spontaneously hypertensive rat. Clinical and Experimental Hypertension 2004; 26(6): 465-474.##26. Karioti A, Skopeliti M, Tsitsilonis O, Heilmann J, Skaltsa H. Cytotoxicity and immunomodulating characteristics of labdane diterpenes from Marrubium cylleneum and Marrubium velutinum. Phytochemistry 2007; 68(11): 1587-1594.##27. Oyedeji OA, Afolayan AJ, Eloff JN. Comparative study of the essential oil composition and antimicrobial activity of Leonotis leonurus and L. ocymifolia in the Eastern Cape, South Africa. South African Journal of Botany 2005; 71(1): 114-116.##28. Cakir A, Kordali S, Zengin H, Izumi S, Hirata T. Composition and antifungal activity of essential oils isolated from Hypericum hyssopifolium and Hypericum heterophyllum. Flavour and Fragrance Journal 2004; 19(1): 62-68.##29. Khaje H, Bazi S, Amini-Borojeni N, Niazi A A, Bokaeian M, Saboori E, et al. Phytochemical analysis, antibacterial activity of Marrubium vulgare L against Staphylococcus aureus in vitro. Zahedan J Res Med Sci 2014; 16(10): 60-64.##30. Krimat S, Tahar D, Lynda L, Saida B, Chabane C, Hafidha M. Antioxidant and antimicrobial activities of selected medicinal plants from. Journal of Coastal Life Medicine 2014; 2(6): 478-483.##31. Abadi A, Abdellatif F. Antibacterial and antioxidant activities of Marrubium vulgare essential oil cultivated in Eastern Algeria. Int J Chem Stud. 2013; 1(2): 32-38.##32. Enomoto S, Okada Y, Güvenc A, Erdurak CS, Coşkun M, Okuyama T. Inhibitory effect of traditional Turkish folk medicines on aldose reductase (AR) and hematological activity, and on AR inhibitory activity of quercetin-3-O-methyl ether isolated from Cistus laurifolius L. Biol Pharm Bull 2004; 27(7): 1140-1143.##33. Tlili N, Elfalleh W, Hannachi H, Yahia Y, Khaldi A, Ferchichi A, et al. Screening of natural antioxidants from selected medicinal plants. International Journal of Food Properties 2013; 16(5): 1117-1126.##34. Laouer H, Yabrir B, Djeridane A, Yousfi M, Beldovini N, Lamamra M. Composition, antioxidant and antimicrobial activities of the essential oil of Marrubium deserti. Natural product communications 2009; 4(8): 1133-1138.##35. Petrović S, Pavlović M, Maksimović Z, Milenković M, Couladis M, Tzakou O, et al. Composition and antimicrobial activity of marrubium incanum desr.(lamiaceae) essential oil. Nat Prod Commun 2009; 4(3): 431-434.##36. Bouterfas K, Mehdadi Z, Elaoufi MM, Aouad L, Latreche A, Benchiha W. In vitro antibacterial activity of flavonoids extracts from three Algerian horehound (Marrubium vulgare L.) leaves. Oriental Pharmacy and Experimental Medicine 2018; 18(1): 59-66.##37. Chemsa AE, Zellagui A, Öztürk M, Erol E, Ceylan O, Duru ME, et al. Antibiofilm formation, antioxidant and anticholinesterase activities of essential oil and methanol extract of Marrubium deserti de Noé. J Mater Env Sci 2016; 7(3): 993-1000.##38. Zarai Z, Kadri A, Chobba IB, Mansour RB, Bekir A, Mejdoub H, et al. The in-vitro evaluation of antibacterial, antifungal and cytotoxic properties of Marrubium vulgare L. essential oil grown in Tunisia. Lipids Health Dis 2011; 10: 161.##39. Marino M, Bersani C, Comi G. Impedance measurements to study the antimicrobial activity of essential oils from Lamiaceae and Compositae. International Journal of Food Microbiology 2001; 67(3): 187-195.##40. Haratym W, Weryszko-Chmielewska E. Ultrastructural and histochemical analysis of glandular trichomes of Marrubium vulgare L.(Lamiaceae). Flora 2017; 231: 11-20.##41. Dendougui H, Seghir S, Belloum Z, Benayache F, Leon F, Brouard I, et al. A new labdane diterpene and other constituents from Marrubium deserti Noe ex coss. Rec Nat Prod 2011; 5(4): 300-3004.##42. Radojević I, Stanković M, Stefanović O, Čomić L, Topuzović M, Vasić S, et al. Exploring antimicrobial activity of horehound, Marrubium peregrinum L. extracts. Kragujevac J Sci 2013; 35: 99-106.##43. Zaabat N, Hay A-E, Michalet S, Darbour N, Bayet C, Skandrani I, et al. Antioxidant and antigenotoxic properties of compounds isolated from Marrubium deserti de Noé. Food Chem Toxicol 2011; 49(12): 3328-3335.##44. Meyre-Silva C, Cechinel-Filho V. A review of the chemical and pharmacological aspects of the genus marrubium. Curr pharm Des 2010; 16(31): 3503-3518.##45. Sarikurkcu C, Ozer MS, Calli N, Popović-Djordjević J. Essential oil composition and antioxidant activity of endemic Marrubium parviflorum subsp. oligodon. Industrial Crops and Products 2018; 119: 209-213.##46. Arab Firozjae A, Azadbakht M, Habibi E. Purification and Identification of Chemical Constituents of Basidiomycete Daedaleopsis tricolor Collected from Mazandaran Province, Iran. J Mazandaran Univ Med Sci 2022; 31(205): 89-94 (Persian).##47. Tarhriz V, Yari Khosroushahi A, Ebrahimi Ghasor L, Elyasifar B, Dilmaghani A. Effect of Essential Oils of Zingiber officinale, Cinnamomum verum, Trachyspermum ammi, Cuminum cyminum, and Carum carvi on Bacteria Inducing Clonal Dysbiosis In Vitro. J Mazandaran Univ Med Sci 2021; 31(201): 16-27 (Persian).##48. Ranjbar T, Hashemi z, Sadeghian F, Goli HR, Ahanjan M, Ebrahimzadeh MA. Green Synthesis of Silver Nanoparticles with Allium paradoxum Extract and Evaluation of their Antibacterial Activities. J Mazandaran Univ Med Sci 2020; 29(182): 1-11 (Persian).##49. Termentzi A, Fokialakis N, Leandros Skaltsounis A. Natural resins and bioactive natural products thereof as potential anitimicrobial agents. Curr Pharm Des 2011; 17(13): 1267-1290 (Persian). ##50. Ramkumar KM, Rajaguru P, Ananthan R. Antimicrobial properties and phytochemical constituents of an antidiabetic plant Gymnema montanum. Advances in Biological Research 2007; 1(1-2): 67-71.## ##

طراحی Silico in پروتئین کایمریک LAMP-BDNF و تأیید آن جهت بیان BDNF در سطح اگزوزوم ها. In Silico Design and Verification of LAMP-BDNF Chimeric Protein for Presentation of BDNF on the Surface of Exosomes for Drug Delivery Through Blood-Brain Barrier 1 1 شکل بالغ فاکتور نوروتروفیک مشتق شده از مغز (BDNF)،  به گیرنده فاکتورهای رشد BDNF / NT-3 (Trk-B)متصل می شود. این اتصال منجر به فعال شدن مسیر پیام رسانی Ras-MAPK می شود که در رشد و تکثیر سلول ها دخیل است. کمبود BDNF با بروز بیماری های مختلف و ظهور اثرات پیری مرتبط می باشد. در این مطالعه هدف ما طراحی پروتئین کایمریک LAMP-BDNF و ارزیابی آن برای هدف قرار دادن سلول های عصبی توسط روش های in silico است.. به همین منظور، با استفاده از ابزارهای بیوانفورماتیک، ساختار پروتئین کایمریک BDNF / LAMP2 پیش بینی و کیفیت آن تأیید شد. سپس تعامل بین ساختارهای پروتئین BDNF / LAMP2 و Trk-B با استفاده از روش های داکینگ پروتئین-پروتئین مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. برای مقایسه فعل و انفعالات بین این دو پروتئین با فعل و انفعلات Trk-B با آنتی بادی خاص آن از روش برهم نهی ساختار استفاده شد. نتایج به دست آمده نشان داد که پروتئین کایمریک BDNF / LAMP2 می تواند ساختار اصلی مولکول BDNF را حفظ کند و می تواند به Trk-B نیز اتصال یابد. فعل و انفعالات بین پروتئین های  BDNF / LAMP2 و Trk-B مشابه فعل و انفعالات بین Trk-B و آنتی بادی اختصاصی آن بود. با توجه به این نتایج ، پروتئین کایمریک BDNF / LAMP2b که بر سطح  اگزوزوم ها بیان می شود، قادر است سلول های عصبی را هدف قرار دهد و سبب انتقال بهتر دارو به بافت مغز شود. 2 Background and purpose: The mature form of brain-derived neurotrophic factor (BDNF) binds to BDNF/NT-3 growth factors receptor (Trk-B). This binding leads to activation of Ras–MAPK pathway which is integrated with cell growth and proliferation. The BDNF deficiency is correlated with various diseases and affects aging and miscellaneous. In the present study we aimed to design a chimeric LAMP-BDNF protein and assess its suitability to target neuronal cells employed in silico approaches. Materials and methods: The specific binding between the BDNF and Trk-B would be used to guide the drug loaded lysosomes in to brain tissue. So, the structure of the chimeric BDNF/LAMP2 protein was predicted and its quality was confirmed using bioinformatics tools. Then, the interaction between the structures of BDNF/LAMP2 protein and Trk-B was analyzed by protein-protein docking. The orientation of the interaction between these proteins was compared to orientation of Trk-B interaction with its specific antibody using structural superimposition. Results: Findings showed that the chimeric BDNF/LAMP2 protein could preserve the original structure of the BDNF molecule. Moreover, the chimeric BDNF/LAMP2 protein was found to be capable of interacting with Trk-B. The interaction orientation and binding affinity for BDNF/LAMP2 protein and Trk-B were similar to the orientation and binding affinity of interaction between Trk-B and its specific antibody. Conclusion: The designed chimeric BDNF/LAMP2b protein would be capable of targeting the exosomes toward neural cells and provides better drug delivery to brain tissue. 49 61 2022/05/52022/06/12022/09/112022/07/122021/11/22 1400/9/1 2022/10/222022/10/152022/10/102022/10/312022/11/20 1401/8/29 سعید خلیلی Saeed Khalili استادیار، گروه علوم زیست شناسی، دانشکده علوم پایه، دانشگاه تربیت معلم شهید رجایی، تهران، ایران ایران سیده فرزانه مهدویان Seyedeh Farzaneh Mahdavian دانشجوی کارشناسی ارشد زیست فنوری پزشکی، دانشکده فن آوری های نوین پزشکی و مرکز تحقیقات بیولوژی سلولی و مولکولی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران نیلوفر احمدی فرد Niloufar Ahmadifard دانشجوی کارشناسی ارشد زیست فنوری پزشکی، دانشکده فن آوری های نوین پزشکی و مرکز تحقیقات بیولوژی سلولی و مولکولی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران رضا ولدان Reza Valadan استادیار، گروه ایمونولوژی، دانشکده پزشکی و مرکز تحقیقات بیولوژی سلولی و مولکولی، ساری، ایران ایران نقی شهابی مجد Naghi Shahabi Majd استادیار، گروه ایمونولوژی، دانشکده پزشکی و مرکز تحقیقات بیولوژی سلولی و مولکولی، ساری، ایران ایران حسین رنجبران Hosein Ranjbaran استایار، گروه علوم پایه، دانشکده علوم پیراپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران. ایران محمدرضا مهدوی Mohammad Reza Mahdavi استادیار، گروه علوم آزمایشگاهی، دانشکده پیراپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران. . مرکز تحقیقات تالاسمی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران. ایران آتنا شریفی رضوی Atena Sharif Razavi استادیار، گروه نورولوژی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران شعبانعلی خداشناس Shabanali Khodashenas استادیار، گروه زیست فناوری پزشکی، دانشکده فن آوری های نوین پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران s.khodashenas@mazums.ac.ir exosomes BDNF Trk-B LAMP2 drug delivery اگزوزوم bdnf trk-b LAMP2 دارو رسانی 1. Cunha C, Brambilla R, Thomas KL. A simple role for BDNF in learning and memory? Frontiers in molecular neuroscience 2010; 3: 1.##2. Jungbluth S, Bailey K, BARDE YA. Purification and characterisation of a brain‐derived neurotrophic factor/neurotrophin‐3 (BDNF/NT‐3) heterodimer. European journal of biochemistry 1994; 221: 677-85.##3. Chiaramello S, Dalmasso G, Bezin L, Marcel D, Jourdan F, Peretto P, Fasolo A, De Marchis S. BDNF/TrkB interaction regulates migration of SVZ precursor cells via PI3‐K and MAP‐K signalling pathways. European Journal of Neuroscience 2007; 26: 1780-90.##4. Reinhart V, Bove SE, Volfson D, Lewis DA, Kleiman RJ, Lanz TA. Evaluation of TrkB and BDNF transcripts in prefrontal cortex, hippocampus, and striatum from subjects with schizophrenia, bipolar disorder, and major depressive disorder. Neurobiology of disease 2015; 77: 220-7.##5. Brunoni AR, Lopes M, Fregni F. A systematic review and meta-analysis of clinical studies on major depression and BDNF levels: implications for the role of neuroplasticity in depression. International Journal of Neuropsychopharmacology 2008; 11: 1169-80.##6. Takahashi M, Hayashi S, Kakita A, Wakabayashi K, Fukuda M, Kameyama S, Tanaka R, Takahashi H, Nawa H. Patients with temporal lobe epilepsy show an increase in brain-derived neurotrophic factor protein and its correlation with neuropeptide Y. Brain research 1999; 818: 579-82.##7. Ma X-c, Liu P, Zhang X-l, Jiang W-h, Jia M, Wang C-x, Dong Y-y, Dang Y-h, Gao C-g. Intranasal delivery of recombinant AAV containing BDNF fused with HA2TAT: a potential promising therapy strategy for major depressive disorder. Scientific reports 2016; 6: 22404.##8. Kim SJ, Choi SW, Hur KJ, Park SH, Sung YC, Ha Y, Cho HJ, Hong S-H, Lee JY, Hwang T-K. Synergistic effect of mesenchymal stem cells infected with recombinant adenovirus expressing human BDNF on erectile function in a rat model of cavernous nerve injury. Korean journal of urology 2012; 53: 726-32.##9. Pardridge WM. The blood-brain barrier: bottleneck in brain drug development. NeuroRx 2005; 2: 3-14.##10. Pan W, Banks WA, Fasold MB, Bluth J, Kastin AJ. Transport of brain-derived neurotrophic factor across the blood–brain barrier. Neuropharmacology 1998; 37: 1553-61.##11. Gabathuler R. Approaches to transport therapeutic drugs across the blood–brain barrier to treat brain diseases. Neurobiology of disease 2010; 37: 48-57.##12. Watts PJ, Smith A. Re-formulating drugs and vaccines for intranasal delivery: maximum benefits for minimum risks? Drug discovery today 2011; 16: 4-7.##13. Hartkoorn RC, Chandler B, Owen A, Ward SA, Squire SB, Back DJ, Khoo SH. Differential drug susceptibility of intracellular and extracellular tuberculosis, and the impact of P-glycoprotein. Tuberculosis 2007; 87: 248-55.##14. Dong X. Current strategies for brain drug delivery. Theranostics 2018; 8: 1481.##15. Saraiva C, Praça C, Ferreira R, Santos T, Ferreira L, Bernardino L. Nanoparticle-mediated brain drug delivery: overcoming blood–brain barrier to treat neurodegenerative diseases. Journal of Controlled Release 2016; 235: 34-47.##16. Xia H, Gao X, Gu G, Liu Z, Hu Q, Tu Y, Song Q, Yao L, Pang Z, Jiang X. Penetratin-functionalized PEG–PLA nanoparticles for brain drug delivery. International journal of pharmaceutics 2012; 436: 840-50.##17. Blasi P, Giovagnoli S, Schoubben A, Ricci M, Rossi C. Solid lipid nanoparticles for targeted brain drug delivery. Advanced drug delivery reviews 2007; 59: 454-77.##18. Pakulska MM, Ballios BG, Shoichet MS. Injectable hydrogels for central nervous system therapy. Biomedical materials 2012; 7: 024101.##19. Studer AM, Limbach LK, Van Duc L, Krumeich F, Athanassiou EK, Gerber LC, Moch H, Stark WJ. Nanoparticle cytotoxicity depends on intracellular solubility: comparison of stabilized copper metal and degradable copper oxide nanoparticles. Toxicology letters 2010; 197: 169-74.##20. Pegtel DM, Gould SJ. Exosomes. Annual review of biochemistry 2019; 88: 487-514.##21. Klein R, Nanduri V, Jing S, Lamballe F, Tapley P, Bryant S, Cordon-Cardo C, Jones KR, Reichardt LF, Barbacid M. The trkB tyrosine protein kinase is a receptor for brain-derived neurotrophic factor and neurotrophin-3. Cell 1991; 66: 395-403.##22. Yamada K, Nabeshima T. Brain-derived neurotrophic factor/TrkB signaling in memory processes. Journal of pharmacological sciences 2003; 91: 267-70.##23. Khalili S, Zakeri A, Hashemi ZS, Masoumikarimi M, Manesh MRR, Shariatifar N, Sani MJ. Structural analyses of the interactions between the thyme active ingredients and human serum albumin. Turkish Journal of Biochemistry 2017; 42: 459-67.##24. Khalili S, Rasaee MJ, Mousavi SL, Amani J, Jahangiri A, Borna H. In silico Prediction and in vitro Verification of a Novel Multi-Epitope Antigen for HBV Detection. Molecular Genetics, Microbiology and Virology 2017; 32: 230-40.##25. Mard-Soltani M, Rasaee MJ, Khalili S, Sheikhi A, Hedayati M, Ghaderi-Zefrehi H, Alasvand M. The Effect of Differentially Designed Fusion Proteins to Elicit Efficient Anti-human Thyroid Stimulating Hormone Immune Responses. Iranian Journal of Allergy, Asthma and Immunology 2018; 17: 158-70.##26. Rahbar MR, Zarei M, Jahangiri A, Khalili S, Nezafat N, Negahdaripour M, Fattahian Y, Ghasemi Y. Trimeric autotransporter adhesins in Acinetobacter baumannii, coincidental evolution at work. Infection, Genetics and Evolution 2019; 71: 116-27.##27. Bahrami AA, Payandeh Z, Khalili S, Zakeri A, Bandehpour M. Immunoinformatics: in Silico approaches and computational design of a multi-epitope, immunogenic protein. International Reviews of Immunology 2019; 38: 307-22.##28. Payandeh Z, Rahbar MR, Jahangiri A, Hashemi ZS, Zakeri A, Jafarisani M, Rasaee MJ, Khalili S. Design of an engineered ACE2 as a novel therapeutics against COVID-19. Journal of Theoretical Biology 2020: 110425.##29. Scherrmann J-M. Drug delivery to brain via the blood–brain barrier. Vascular pharmacology 2002; 38: 349-54.##30. Gao P, Nie X, Zou M, Shi Y, Cheng G. Recent advances in materials for extended-release antibiotic delivery system. The Journal of antibiotics 2011; 64: 625-34.##31. Silva GA. Nanotechnology approaches for drug and small molecule delivery across the blood brain barrier. Surgical Neurology 2007; 67: 113-6.##32. van den Boorn JG, Schlee M, Coch C, Hartmann G. SiRNA delivery with exosome nanoparticles. Nature biotechnology 2011; 29: 325-6.##33. Haney MJ, Klyachko NL, Zhao Y, Gupta R, Plotnikova EG, He Z, Patel T, Piroyan A, Sokolsky M, Kabanov AV. Exosomes as drug delivery vehicles for Parkinson's disease therapy. Journal of Controlled Release 2015; 207: 18-30.##34. Alvarez-Erviti L, Seow Y, Yin H, Betts C, Lakhal S, Wood MJ. Delivery of siRNA to the mouse brain by systemic injection of targeted exosomes. Nature biotechnology 2011; 29: 341-5.##35. Limoni SK, Moghadam MF, Moazzeni SM, Gomari H, Salimi F. Engineered exosomes for targeted transfer of siRNA to HER2 positive breast cancer cells. Applied biochemistry and biotechnology 2019; 187: 352-64.##36. Khodashenas S, Moghadam MF, Moazzeni SM. In Silico Design and Verification of a Chimer Protein to Target Exosomes Towards HER2 Positive Cancer Cells. Biosciences Biotechnology Research Asia 2016; 13: 911-6.##37. Gomari H, Moghadam MF, Soleimani M, Ghavami M, Khodashenas S. Targeted delivery of doxorubicin to HER2 positive tumor models. International journal of nanomedicine 2019; 14: 5679.## ##

پیشگویی اسکار کلیه با سونوگرافی در مقایسه با Dimercapto Succinic Acid در کودکان مبتلا به پیلونفریت و ریفلاکس وزیکویورترال Prediction of Kidney Damage in Ultrasound Compared with Dimercaptosuccinic Acid in Children with Pyelonephritis and Vesicoureteral Reflux 1 1 سابقه و هدف: سونوگرافی به عنوان ابزار در دسترس، ارزان، غیرتهاجمی و بدون اشعه را شاید بتوان جایگزین Dimercapto Succinic Acid (DMSA) برای ارزیابی آسیب کلیه در نظر گرفت. این مطالعه با هدف مقایسه پیشگویی آسیب کلیه با سونوگرافی نسبت به روش استاندارد DMSA در کودکان مبتلا به پیلونفریت و ریفلاکس انجام شد. مواد و روش‌ها: این مطالعه مقطعی روی کودکان یک ماه تا 18 سال با تشخیص پیلونفریت و ریفلاکس وزیکویورترال درجه 2 و بالاتر بستری در بیمارستان کودکان امیرکلا در سال‎های 1399-1390 انجام شد. در زمان بستری سونوگرافی از کلیه کودکان و چهار تا شش ماه پس از عفونت ادراری، DMSA انجام شد. حساسیت، ویژگی و ارزش اخباری مثبت و منفی سونوگرافی با DMSA تعیین و ضریب توافق کاپا نیز بین سونوگرافی و DMSA سنجش شد. سطح معنی‎داری 05/0P< در نظر گرفته شد. یافته‌ها: از 220 کودک مبتلا به پیلونفریت و ریفلاکس، 153 کودک وارد مطالعه شدند. در سونوگرافی، از 306 واحد کلیه، بترتیب 262 (85/6 درصد) و 44 (15/1 درصد) واحد طبیعی و غیر طبیعی بودند و در DMSA، به‎ترتیب 128 (41/8درصد)، 178 (58/2 درصد) واحد طبیعی و غیرطبیعی بودند. حساسیت و ویژگی سونوگرافی در پیشگویی آسیب کلیه‎ها به ترتیب 19درصد (27-12 درصد CI:) و 86 رصد (97-74 درصد CI:) بود. ارزش اخباری مثبت و منفی سونوگرافی نسبت به DMSA در پیشگویی آسیب کلیه‎ها به ترتیب 82 درصد (96-68 درصد CI:) و 24درصد (31-17 درصدCI:) بود. استنتاج: سونوگرافی به تنهایی قادر به پیشگویی آسیب کلیه‎ها به دنبال عفونت ادراری و ریفلاکس وزیکویورترال نیست و در موارد نیاز باید از DMSA استفاده کرد. ولی در صورت طبیعی بودن سونوگرافی احتمال وجود آسیب کلیه‎ها توسط DMSA بسیار کم‎تر می‎باشد. 2 Background and purpose: Ultrasound is easily available, cheap, non-invasive and radiation-free that could be considered as an alternative to Dimercaptosuccinic Acid (DMSA) in evaluation of kidney damage. The aim of this study was to determine the prediction of kidney damage in ultrasound compared with DMSA (standard method) in children with pyelonephritis and vesicoureteral reflux. Materials and methods: This cross-sectional study was performed in children aging one month to 18 years old with pyelonephritis and vesicoureteral reflux grade 2 and higher admitted in Amirkola Children's Hospital, 2011-2020. Renal ultrasound was done in all children at admission and DMSA was done after at least 4-6 months. Then, sensitivity, specificity, and positive and negative predictive values of ultrasound were studied. The kappa coefficient was determined for the percentage agreement between ultrasound and DMSA. Results: Out of 220 children with pyelonephritis and reflux, 153 were included in the study. In ultrasound, out of 306 kidneys, 262 (85.6%) and 44 (15.1%) were normal and abnormal, respectively, but DMSA showed 128 (41.8%) normal and 178 (58.2%) abnormal kidneys. The sensitivity and specificity of ultrasound in predicting kidney damage compared with DMSA were 19% (CI: 12-27%) and 86% (CI: 97-74%), respectively. The positive and negative predictive values of ultrasound compared with DMSA in predicting kidney damage were 82% (CI: 68-68%) and 24% (CI: 17-31%), respectively. Conclusion: Based on current study, ultrasound alone is not able to predict kidney damage following pyelonephritis and vesicoureteral reflux and DMSA should be performed. If the ultrasound is normal, the chances of detecting kidney damage are much lower in DMSA. 62 70 2022/05/52022/06/12022/09/112022/07/122021/11/222022/04/10 1401/1/21 2022/10/222022/10/152022/10/102022/10/312022/11/202022/10/16 1401/7/24 محسن محمدی Mohsen Mohammadi مرکز تحقیقات بیماری های غیر واگیر کودکان، پژوهشکده سلامت، دانشگاه علوم پزشکی بابل، بابل، ایران ایران dr.mohamadi61@yahoo.com شیوا یوسفی Shiva Yousefi دانشجوی پزشکی، کمیته تحقیقات دانشجویی، پژوهشکده سلامت، دانشگاه علوم پزشکی بابل، بابل ایران ایران shivausefi1372@yahoo.com مریم نیک پور Maryam Nikpour مرکز تحقیقات بیماری های غیر واگیر کودکان، پژوهشکده سلامت، دانشگاه علوم پزشکی بابل، بابل، ایران ایران maryamnikpour19@yahoo.com هادی سرخی Hadi Sorkhi مرکز تحقیقات بیماری های غیر واگیر کودکان، پژوهشکده سلامت، دانشگاه علوم پزشکی بابل، بابل، ایران ایران hadisorkhi@yahoo.com ultrasound kidney damage Dimercaptosuccinic Acid pyelonephritis vesicoureteral reflux سونوگرافی Dimercapto Succinic Acid پیلونفریت ریفلاکس وزیکویورترال کودکان آسیب کلیه 1. Abrahamsson K, Hansson S, Jodal U, Lincoln K. Staphylococcus saprophyticus urinary tract infections in children. Eur J Pediatr 1993; 152(1): 69-71.##2. Hanna-Wakim RH, Ghanem ST, El Helou MW, Khafaja SA, Shaker RA, Hassan SA, et al. Epidemiology and characteristics of urinary tract infections in children and adolescents. Front Cell Infect Microbiol 2015; 5: 45.##3. Avner ED, Harmon W, Niaudet P, Yoshikawa N. Pediatric Nephrology. 6th ed. New York: Springer; 1994.##4. Edlin RS, Shapiro DJ, Hersh AL, Copp HL. Antibiotic resistance patterns of outpatient pediatric urinary tract infections. J Urol 2013; 190(1): 222-2227.##5. Ranjbar R, Memariani H, Sorouri R. Molecular epidemiology of extended-spectrum beta-lactamase-producing Klebsiella pneumoniae strains isolated from children with urinary tract infections. Arch Pediatr Infect Dis 2017; 5(2): e39000.##6. Bereket W, Hemalatha K, Getenet B, Wondwossen T, Solomon A, Zeynudin A, et al. Update on bacterial nosocomial infections. Eur Rev Med Pharmacol Sci 2012; 16(8): 1039-1044.##7. Renda RJIJoP. Diagnosis and Antibiotic Resistance Distribution in Children with Urinary Tract Infection: A Single Center Experience. Int J Pediatr 2018; 6(1): 6815-6822.##8. Stein R, Dogan HS, Hoebeke P, Kočvara R, Nijman RJ, Radmayr C, et al. Urinary tract infections in children: EAU/ESPU guidelines. Eur Urol 2015; 67(3): 546-558.##9. Banker H, Aeddula NR. Vesicoureteral Reflux. In: StatPearls. Treasure Island (FL): StatPearls Publishing; 2022.##10. Nikibakhsh AA. Role of imaging tools in diagnosis of Vesicoureteral reflux in children. Clin Exc 2013; 1(2): 35-46.##11. Peters C, Rushton HG. Vesicoureteral reflux associated renal damage: congenital reflux nephropathy and acquired renal scarring. J Urol 2010; 184(1): 265-273.##12. Nikibakhsh AA, Mahmodzadeh H, Karamiyar M, Ghafari A, Yekta Z. Comparsion of Imaging Studies For Follow-Up. Journal of Medical Sciences Studies 2008; 19(2): 48-51.##13. Kher K, Schnaper HW, Makker SP. Clinical pediatric nephrology. 3thrd. Boca Raton: CRC Press; 2006. ##14. Barry B, Hall N, Cornford E, Broderick N, Somers J, Rose D. Improved ultrasound detection of renal scarring in children following urinary tract infection. Clin Radiol 1998; 53(10): 747-751.##15. Sorkhi H, Nooreddini H-G, Amiri M, Osia S,Farhadi-Niakee S. Prediction of vesicoureteral reflux in children with first urinary tract infection by dimercaptosuccinic acid and ultrasonography. Iran J Pediatr 2012; 22(1): 57-62.##16. Yılmaz İ, Peru H, Yılmaz FH, Sekmenli T, Çiftçi İ, Kara F. Association of vesicoureteral reflux and renal scarring in urinary tract infections. Arch Argent Pediatr 2018; 116(4): e542-e547.##17. Roshani D, Nouri B, Moradi M. Sample size determination in medical researches. SJKU 2020; 25(5): 104-112.##18. Ozen C, Ertan P, Aras F, Gumuser G, Ozkol M, Horasan Dinc G. Evaluation of abnormal radiological findings in children aged 2 to 36 months followed by recurrent urinary tract infection: a retrospective study. Ren Fail 2017; 39(1): 100-103.##19. Ataei N, Safaian B, Madani A, Esfahani S, Ataei F. The importance of 99m -Tc DMSA renal scintigraphy in evaluation of renal lesions in children with acute pyelonephritis. Acta Med Iran 2008; 46(5): 399-404.##20. Valavi E, Kajbaf T, Ahmadzadeh A, Nikfar R, Najafi R. Clinical Correlation between Findings of Renal Scintigraphy and Clinical/ Laboratory Findings in Children with Febrile UTI. Jundishapur Sci Med J 2012; 11(1): 35-42.##21. Khanali F, Mehramiz M, Dalirani R, Parsarad E, Arad B. Doppler ultrasonography in children with acute pyelonephritis in diagnosis of renal scar compared to DMSA scintigraphy. Tehran Univ Med J 2020; 78(10): 651-657.##22. Alaee AR, Jafari H, Khademloo M. Comparing the Accuracy of Doppler Resistance Index of the Renal Artery with DSMA Scintigraphy in children with Febrile UTI and Prediction of VUR and acute Pyelonephritis. J Mazandaran Univ Med Sci 2007; 17(61): 96-104 (Persian).##23. Seyedzadeh A, Vazirian S, Naleyni F, Jalili M, Momtaz H. Diagnostic value of power doppler sonography in acute pyelonephritis in children. Journal of Inflammatory Diseases 2009; 13(2): 5-10.##24. Yılmaz S, Özçakar ZB, Kurt Şükür ED, Bulum B, Kavaz A, Elhan AH, et al. Vesicoureteral Reflux and Renal Scarring Risk in Children after the First Febrile Urinary Tract Infection. Nephron 2016; 132(3): 175-180.## ##

ارتباط فاکتور های خطر آترواسکلروز با خونریزی دیورتیکولی Association between the Risk Factors for Atherosclerosis and Diverticular Bleeding 1 1 سابقه و هدف: دیورتیکولیت یک مشکل اصلی سلامت در میانسالان و سالمندان می باشد. از آنجائیکه علت بروز خونریزی در دیورتیکول بطور شفاف مشخص نیست ولی تغییرات آرتریولار بعنوان پاتوژنز اصلی خونریزی دیورتیکول در نظر گرفته می شود، این مطالعه با هدف بررسی ارتباط فاکتورهای خطر آترواسکلروز با خونریزی دیورتیکولی انجام شد. روش پژوهش: در این مطالعه مورد-شاهدی 112 بیمار مبتلا به دیورتیکول بالای 40 سال، مراجعه کننده به بیمارستان آیت ا... روحانی بابل طی سالهای 98-1397در دو گروه با و بدون خونریزی از نظر سطح کلسترول لیپوپروتئین با چگالی بالا و پایین و تری گلیسرید، فشار خون سیستولیک و دیاستولیک، سابقه دیابت و هایپرتنشن و سایر فاکتورهای مورد نظر مورد بررسی و مقایسه قرار گرفتند. یافته ها: میانگین سنی بیماران در 45/10±42/62 سال بود. 62 بیمار (4/55%) مبتلا به بیماری دیورتیکول و 50 بیمار(6/44%) مبتلا به خونریزی دیورتیکول بودند. شانس ابتلا به خونریزی دیورتیکولی در بیمارانی که سابقه بیماری قلبی غیرکرونری داشتند، 25/4 برابر بیماران بدون سابقه بیماری قلبی غیرکرونری بوده است (001/0>p). شانس خونریزی دیورتیکول در بیمارانی که سابقه آنژیوگرافی و استنت کرونری داشتند نسبت به بیماران بدون سابقه 11/3 برابر گزارش شد (004/0=p). در تحلیل چند متغیره بر اساس نسبت شانس تطبیق یافته، سابقه بیماری قلبی غیرکرونری، سابقه هایپرتنشن، افزایش سطح تری گلیسرید و LDL و کاهش سطح HDL ریسک فاکتوری برای خونریزی دیورتیکول بشمار می روند. نتیجه گیری: نتایج این مطالعه نشان داد که به موازات ایسکیمی در عروق قلب، مغز و عروق محیطی شانس خونریزی در عروق روده ای بیماران دیورتیکولی افزایش می یابد. 2 Background and purpose: Diverticulosis is a major health problem in middle-aged and older adults. The cause of bleeding in the diverticulum is not clear, but arteriolar changes are considered as the main pathogenesis of diverticular bleeding. This study aimed at investigating the relationship between the risk factors for atherosclerosis and diverticular bleeding. Materials and methods: In this case-control study, 112 patients with diverticulitis over 40 years of age attending Babol Ayatollah Rouhani Hospital 2018-19 were studied in two groups of with and without diverticular bleeding. The participants were investigated in terms of high and low density lipoprotein cholesterol levels, triglyceride, systolic and diastolic blood pressure, history of diabetes, hypertension, and other factors. Results: The mean age of patients was 62.42±10.45 years. There were 62 patients (55.4%) with diverticular disease and 50 patients (44.6%) with diverticular bleeding. The risk of diverticular bleeding in patients with a history of heart disease was 4.25 times higher than that in patients without a history of non-coronary heart disease (P<0.001). Also, the risk of diverticular bleeding in patients with history of angiography and coronary stent was 3.11 times higher compared with patients without such history (P=0.004). In multivariate analysis based on adapted odds ratio, history of non-coronary heart disease, history of hypertension, elevated triglyceride and LDL levels, and decreased HDL levels were found as the risk factors for diverticular bleeding. Conclusion: This study showed that along with ischemia in the arteries of heart, brain, and peripheral arteries, the risk of bleeding in intestinal arteries also increases in patients with diverticulosis.   71 80 2022/05/52022/06/12022/09/112022/07/122021/11/222022/04/102022/02/21 1400/12/2 2022/10/222022/10/152022/10/102022/10/312022/11/202022/10/162022/11/13 1401/8/22 مهران شاهانی کلاکی Mehran Shahani دستیار داخلی، کمیته تحقیقات دانشجویی دانشگاه علوم پزشکی بابل، بابل، ایران ایران mehranshahani@ymail.com دردی قوجق Durdi Qujeq استاد، گروه بیوشیمی بالینی، دانشکده پزشکی، مرکز تحقیقات بیولوژی سلولی و مولکولی، پژوهشکده سلامت، دانشگاه علوم پزشکی بابل، بابل، ایران ایران dqujeq@gmail.com سیدحسن عابدی ولوکلایی Seyed Hassan Abedi Valokolaee استادیار، گروه داخلی، دانشکده پزشکی، بیمارستان آیت اله روحانی، دانشگاه علوم پزشکی بابل، بابل، ایران ایران h.abedi@doctor.com atherosclerosis diverticulosis bleeding risk factor آترواسکلروز دیورتیکول خونریزی ریسک فاکتور 1. von Rahden BH, Germer CT. Pathogenesis of colonic diverticular disease. Langenbeck's Arch Surg 2012; 397(7): 1025-1033.##2. Sheth AA, Longo W, Floch MH. Diverticular disease and diverticulitis. Am J Gastroenterol 2008; 103(6): 1550-1556.##3. Sandler RS, Everhart JE, Donowitz M, Adams E, Cronin K, Goodman C, et al. The burden of selected digestive diseases in the United States. Gastroenterology 2002; 122(5): 1500-1511.##4. Boynton W, Floch M. New strategies for the management of diverticular disease: insights for the clinician. Therap Adv Gastroenterol 2013; 6(3): 205-213.##5. Wedel T, Bottner M. Anatomy and pathogenesis of diverticular disease. Chirurg 2014; 85(4): 281-288.##6. Munson KD, Hensien MA, Jacob LN, Robinson AM, Liston WA. Diverticulitis. A comprehensive follow-up. Dis Colon Rectum 1996; 39(3): 318-322.##7. Parks TG. Natural history of diverticular disease of the colon. A review of 521 cases. Br Med J 1969;4(5684):639-642. ##8. Jensen DM, Machicado GA, Jutabha R, Kovacs TO. Urgent colonoscopy for the diagnosis and treatment of severe diverticular hemorrhage. N Engl J Med 2000; 342(2): 78-82. ##9. Jacobs DO. Clinical practice. Diverticulitis. The New England journal of medicine. 2007; 357(20): 2057-2066.##10. Weizman AV, Nguyen GC. Diverticular disease: epidemiology and management. Can J Gastroenterol 2011; 25(7): 385-389.##11. Matrana MR, Margolin DA. Epidemiology and pathophysiology of diverticular disease. Clin Colon Rectal Surg 2009; 22(3): 141-146.##12. Meyers MA, Alonso DR, Gray GF, Baer JW. Pathogenesis of bleeding colonic diverticulosis. Gastroenterology 1976; 71(4): 577-583.##13. Nagata N, Ishii N, Manabe N, Tomizawa K, Urita Y, Funabiki T, et al. Guidelines for Colonic Diverticular Bleeding and Colonic Diverticulitis: Japan Gastroenterological Association. Digestion 2019; 99(Suppl 1): 1-26.##14. Longstreth GF. Epidemiology and outcome of patients hospitalized with acute lower gastrointestinal hemorrhage: a population-based study. Am J Gastroenterol 1997; 92(3): 419-424.##15. Poncet G, Heluwaert F, Voirin D, Bonaz B, Faucheron JL. Natural history of acute colonic diverticular bleeding: a prospective study in 133 consecutive patients. Aliment Pharmacol Ther 2010; 32(3): 466-471.##16. Manjunath CN, Rawal JR, Irani PM, Madhu K. Atherogenic dyslipidemia. Indian J Endocrinol Metab 2013; 17(6): 969-976.##17. Hobson KG, Roberts PL. Etiology and pathophysiology of diverticular disease. Clin Colon Rectal Surg 2004; 17(3): 147-153.##18. Carabotti M, Annibale B. Treatment of diverticular disease: an update on latest evidence and clinical implications. Drugs Context 2018; 7: 212526.##19. Welling DR. Medical treatment of diverticular disease. Clin colon Rectal Surg 2004; 17(3): 163-168.##20. Bohm SK. Risk Factors for Diverticulosis, Diverticulitis, Diverticular Perforation, and Bleeding: A Plea for More Subtle History Taking. Viszeralmedizin 2015; 31(2): 84-94.##21. Okamoto T, Watabe H, Yamada A, Hirata Y, Yoshida H, Koike K. The association between arteriosclerosis related diseases and diverticular bleeding. Int J Colorectal Dis 2012; 27(9): 1161-1166.##22. Suzuki K, Uchiyama S, Imajyo K, Tomeno W, Sakai E, Yamada E, et al. Risk factors for colonic diverticular hemorrhage: Japanese multicenter study. Digestion 2012; 85(4): 261-265.##23. Niikura R, Nagata N, Akiyama J, Shimbo T, Uemura N. Hypertension and concomitant arteriosclerotic diseases are risk factors for colonic diverticular bleeding: a case-control study. Int J Colorectal Dis 2012; 27(9): 1137-1143.##24. Suh S, Seo PJ, Park H, Shin CM, Jo HJ, Kim HY, et al. The risk factors for colonic diverticular bleeding. Korean J Gastroenterol 2012; 60(6): 349-354.##25. Helkin A, Stein JJ, Lin S, Siddiqui S, Maier KG, Gahtan V. Dyslipidemia Part 1--Review of Lipid Metabolism and Vascular Cell Physiology. Vasc Endovascular Surg 2016; 50(2): 107-118.##26. Friedewald WT, Levy RI, Fredrickson DS. Estimation of the concentration of low-density lipoprotein cholesterol in plasma, without use of the preparative ultracentrifuge. Clin Chem 1972; 18(6): 499-502.##27. Legro RS, Azziz R, Ehrmann D, Fereshetian AG, O'Keefe M, Ghazzi MN. Minimal response of circulating lipids in women with polycystic ovary syndrome to improvement in insulin sensitivity with troglitazone. J Clin Endocrinol Metab 2003; 88(11): 5137-5144.##28. Kopylov U, Ben-Horin S, Lahat A, Segev S, Avidan B, Carter D. Obesity, metabolic syndrome and the risk of development of colonic diverticulosis. Digestion 2012; 86(3): 201-205.##29. Yanai H, Ohashi K, Otani K, Koyama T. Colonic diverticular haemorrhage is associated with atherosclerosis. QJM 2005; 98(12): 915-916.##30. Tsuruoka N, Iwakiri R, Hara M, Shirahama N, Sakata Y, Miyahara K, et al. NSAIDs are a significant risk factor for colonic diverticular hemorrhage in elder patients: Evaluation by a case‐control study. J Gastroenterol Hepatol 2011; 26(6): 1047-1052.##31. Taki M, Oshima T, Tozawa K, Taniguchi Y, Tomita T, Ohda Y, et al. Analysis of risk factors for colonic diverticular bleeding and recurrence. Medicine 2017;96(38):e8090.##32. Yamada A, Sugimoto T, Kondo S, Ohta M, Watabe H, Maeda S, et al. Assessment of the risk factors for colonic diverticular hemorrhage. Dis Colon Rectum 2008; 51(1): 116-120.##33. Jansen A, Harenberg S, Grenda U, Elsing C. Risk factors for colonic diverticular bleeding: a Westernized community based hospital study. World J Gastroenterol 2009; 15(4): 457-461.##34. Rosemar A, Angerås U, Rosengren A. Body mass index and diverticular disease: a 28-year follow-up study in men. Dis Colon Rectum 2008; 51(4): 450-455.##35. Strate LL, Liu YL, Aldoori WH, Giovannucci EL. Physical activity decreases diverticular complications. Am J Gastroenterol 2009; 104(5): 1221-1230.##36. Sugihara Y, Kudo SE, Miyachi H, Misawa M, Okoshi S, Okada H, et al. Analysis of Risk Factors for Colonic Diverticular Bleeding: A Matched Case-Control Study. Gut Liver 2016; 10(2): 244-249.## ##

تحلیل روند و بررسی عوامل مرتبط با مرگ و میر ناشی از سوء مصرف مواد با استفاده از داده های ثبت شده ملی (1397-1393): مدل رگرسیون نقاط اتصال Substance-Related Mortality in Iran: A Retrospective Study of National Registered Data (2014-2018) Using Joinpoint Regression Analysis 1 1 سابقه و هدف: به‎منظور طراحی و اجرای مداخلات پیشگیرانه و درمانی سوءمصرف مواد، این مطالعه با هدف تحلیل روند و بررسی عوامل مرتبط با مرگ و میر ناشی از سوء‎مصرف مواد، اجرا شد. مواد و روش‌ها: در این مطالعه مقطعی، داده‎های مربوط به 6810 مرگ ناشی از سوء‎مصرف مواد ثبت شده در سامانه نظام ثبت و طبقه‌بندی علل مرگ (تعریف شده با معیار ICD-10) و بر اساس گزارش وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی و سازمان پزشکی قانونی کشور بود که طی سال‎های 1397-1393 جمع آوری شده  و شامل متغیرهای سن، جنس، نحوه مسمومیت و نوع ماده بود، مورد بررسی قرار گرفت. توصیف داده‎ها و بررسی روند زمانی نوع ماده‌ی مصرفی با آزمون رگرسیون نقاط اتصال و محاسبه درصد تغییرات سالیانه(APC) و میانگین درصد تغییرات سالیانه (AAPC) با نرم‎افزارهای SPSS23 و Joinpoint Regression Program4.9.00 انجام شد. یافته‌ها: میانگین سنی متوفیان 0/17±39/2 سال و درصد عمده‎ آن‌ها مردان بودند. بیش‎ترین آمار فوت در مناطق مرکزی و سپس مناطق غربی ایران و مربوط به مسمومیت با مواد افیونی بود. مسمومیت تصادفی و سپس مسمومیت با قصد نامشخص فراوان‎ترین علل بودند. طی این سال‎ها در کل ایران، مرگ با مواد افیونی (0/008=P، 27/2=APC) و محرک‎ها (0/1=P، 10/249=APC) روندی افزایشی داشت و یک نقطه خیز در سال 1393 را نشان داد. در دو گروه مسکن-آرام بخش-ضداضطراب‎‎ها و سایر مواد روند کاهشی یافت شد، اما از نظر آماری معنادار نبود. برای مرگ با مصرف الکل روندی مشاهده نشد. استنتاج: روند رو به رشد مرگ‎های تصادفی، به خصوص ناشی از ‎مصرف مواد افیونی، به ویژه در میانسالان مرد قابل توجه است و نیاز به اقدامات لازم برای محدود کردن این روند دارد. تشدید نظارت‎های دارویی و در دسترس قرار دادن و آموزش استفاده از نالوکسان به عنوان یک پادزهر اضطراری برای بیش مصرف بیش مواد افیونی به خانواده‎ها، پلیس و اورژانس در مراحل اولیه مسمومیت با مخدرها پیشنهاد می‎شود. 2 Background and purpose: This study was carried out to analyze the trend of death due to substance abuse and related factors in Iran in order to design and implement preventive and therapeutic interventions for substance related deaths. Materials and methods: In this cross-sectional study, we investigated the data of 6810 deaths caused by drug abuse, registered in the "System of Registration and Classification of Causes of Death", defined by ICD-10 criteria and based on the reports of Ministry of Health and Legal Medicine Organization in 2014-2018. Variables including age, gender, type of poisoning and the type of substance leading to death were examined. Description of these data and examination of the time trend of the raw mortality rate were performed using joinpoint regression analysis and percentage of annual changes (APC) and average percentage of annual changes (AAPC) were calculated in SPSS V23. Results: The average age of the deceased was 39.2±17.0 years. Majority of them were men. Central regions followed by western regions of Iran accounted for the highest number of deaths that was related to opioid poisoning. Accidental poisoning and poisoning with unknown intention were the most frequent causes. Deaths due to opioids (APC=27.2, P=0.008) and stimulants (APC=109.24, P=0.1) overdose showed an increasing trend and a peak in 2014 in Iran. A decreasing trend was found in two groups of sedative-hypnotic-anxiolytics and other drugs, but it was not statistically significant. No trends were found for alcohol-related deaths. Conclusion: There is a considerable increasing trend in accidental deaths, especially caused by opioids and mainly in middle-aged men which requires limiting measures. It is recommended to intensify drug monitoring and provide trainings about using naloxone as an emergency antidote to opiate overdose to families, police and emergency staff in early stages of drug poisoning.   81 94 2022/05/52022/06/12022/09/112022/07/122021/11/222022/04/102022/02/212021/10/26 1400/8/4 2022/10/222022/10/152022/10/102022/10/312022/11/202022/10/162022/11/132022/11/5 1401/8/14 مهران ضرغامی Mehran Zarghami . استاد، گروه روان پزشکی، مرکز تحقیقات روان پزشکی و علوم رفتاری، پژوهشکده اعتیاد، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران . استاد، گروه روان پزشکی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران mehran.zarghami@gmail.com اردشیر خسروی Ardeshir Khosravi دانشیار، دکترای جمعیت و سلامت، معاونت بهداشتی، وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی، تهران، ایران ایران ardeshir1344@yahoo.com عباس علی پور Abbas Alipour دانشیار، دکترای اپیدمیولوژی، گروه پزشکی اجتماعی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران alipour.abbas59@gmail.com مهدی صابری Mehdi Saberi استادیار، روان پزشک، مرکز تحقیقات پزشکی قانونی، سازمان پزشکی قانونی ایران، تهران، ایران ایران saberi_md@yahoo.com مسعوده باباخانیان Masoudeh Babakhanian دکترای علوم بهداشتی، مرکز تحقیقات عوامل اجتماعی موثر بر سلامت، دانشگاه علوم پزشکی سمنان، سمنان، ایران ایران babakhanian.m@gmail.com time-trend analysis join point regression mortality substance abuse Iran روند زمانی رگرسیون نقاط اتصال مرگ و میر سوء مصرف مواد ایران 1. Baker AR. Stigma, Empathy, and Perceived Stress among Idaho Nurses Caring for Those with Substance Use Disorder: Idaho State University[thesis]; 2021.##2. Gutwinski S, Heinz A. Changes in ICD-11: disorders due to substance use or addictive behaviours. Psychiatr Prax 2021; 49(3): 156-163.##3. Organization WH. International statistical classifications of diseasesand related health problems 10th revisions (ICD-10): WHO; 2016. Available from: https://icd.who.int/browse10/ 2016/en.##4. Gjersing L, Jonassen KV, Biong S, Ravndal E, Waal H, Bramness JG, et al. Diversity in causes and characteristics of drug-induced deaths in an urban setting. Scand J Public Health 2013; 41(2): 119-125.##5. Degenhardt L, Charlson F, Ferrari A, Santomauro D, Erskine H, Mantilla-Herrara A, et al. The global burden of disease attributable to alcohol and drug use in 195 countries and territories, 1990–2016: a systematic analysis for the Global Burden of Disease Study 2016. The Lancet Psychiatry 2018; 5(12): 987-1012.##6. Alipour A, Babakhanian M, Zarghami M, Khosravi A, Saberi M. Years of Life Lost (YLLs) due to drug-related deaths in the Islamic Republic Of Iran (2014-2017): a temporal and geographic pattern. Ciên Saúde Colet 2022; 27(7): 2843-2854.##7. Babakhanian M, Zarghami M, Alipour A, Khosravi A, Hashemi-Nazari SS, Saberi M, et al. An estimation of drug-related deaths in Iran, using the capture-recapture method (2014-2016). Addict Health 2020; 12(2): ##87-97.##8. Shahbazi F, Mirtorabi D, Ghadirzadeh MR, Shojaei A, Nazari SSH. Years of life lost (Yll) due to substance abuse in iran, in 2014-2017: Global burden of disease 2010 method. Iran J Public Health 2020; 49(11): 2170.##9. Shahbazi F, Mirtorabi S, Ghadirzadeh M, Ghoreishi S, Hashemi Nazari S. Epidemiological study of mortality from drug abuse in bodies referred to Iranian Legal Medicine Organization in 2013-2014. Iran J Epidemiology. 2018; 14(1): 9-18 (Persian).##10. Jiang Z, Qiu Z, Hatcher J. Joinpoint trend analysis of cancer incidence and mortality using Alberta data. Cancer Surveillance, Surveillance and Health Status Assessment, Alberta Health Services. 2010; 1: 45.##11. Rosenberg D. Trend analysis and interpretation: key concepts and methods for maternal and child health professionals. Analytic paper prepared for the Maternal and Child Health Information Resource Center. Public Health Foundation. 1997.##12. Moghram I, Rahman S. Analysis and evaluation of five short-term load forecasting techniques. IEEE Transactions on power systems 1989; 4(4): 1484-1491.##13. Malaki moghadam H, Askarishahi M. Trend Analysis of Mortality Rate Due to Diabetes Mellitus in Seven Countries of Asia between 1985-2010: A Joinpoint Regression Analysis. Iran J Endocrinol Metab 2017; 18(6): 412-419 (Persian).##14. Khazaei L, Khodakarim S, Mohammadbeigi A, Alipour A. Epidemiological trends in cesarean section rate in Qom province, Iran during 2005-2017: a joinpoint regression analysis. Iranian Journal of Epidemiology 2019; 15(2): 143-152.##15. Khosravi AAS, Kazemi E. Guidline for registration and classification of causes of death Ministry of Health and Medical Education. 2015. 1th ed. Available from: https://file.qums.ac.ir/repository/vch/STATs/970717.Part%201.pdf .##16. Kim HJ, Fay MP, Yu B, Barrett MJ, Feuer EJ. Comparability of segmented line regression models. Biometrics 2004; 60(4): 1005-1014.##17. Mirzaei K. Measures of disease occurrence. Available from: https://www.bpums.ac.ir/ UploadedFiles/CourseFiles/%D8%A7%D9%86%D8%AF%D8%A7%D8%B2%D9%87_%D9%87%D8%A7%DB%8C_%D9%88%D9%82%D9%88%D8%B9_%D8%A8%DB%8C%D9%85%D8%A7%D8%B1%DB%8C__3524ffef.pdf.##18. Martins SS, Sampson L, Cerdá M, Galea S. Worldwide prevalence and trends in unintentional drug overdose: a systematic review of the literature. Am J Public Health 2015; 105(11): e29-e49.##19. Gohari K, Rezaei N, Farshad Farzadfar M. National and subnational patterns of cause of death in Iran 1990-2015: Applied methods. Arch Iran Med 2017; 20(1): 2-11.##20. Zarghami M. Iranian common attitude toward opium consumption. Iran J Psychiatry Behav Sci 2015; 9(2): e2074.##21. Shokrzadeh M, Jalilian J, Hoseinpoor R, Hajimohammadi A, Delaram A, Shayeste Y. Prevalence and causes of unintentional poisonings in patients admitted to the 5Azar Hospital of Gorgan, during 2008–2015. Beyhagh 2017; 21(4): 1-11 (Persian).##22. Crime UNOoDa. Stories from Islamic Republic of Iran. 2022. Available from: https://www.unodc.org/islamicrepublicofiran/en/frontpage/index.html.##23. Rahimi Movaghar A, Sharifi V, Motevalian A, Amin Esmaeili M, Hadjebi A, Rad Goodarzi R. Iranian National Mental Health Survey: prevalence, severity and costs of mental disorders and service utilization (IranMHS). Tehran: Mehrsa 2014; 9(2).##24. Babakhanian M, Sadeghi M, Mansoori N, Mehrjerdi ZA, Tabatabai M. Nonmedical abuse of benzodiazepines in opiate-dependent patients in tehran, iran. Iran J Psychiatry Behav Sci 2012; 6(1): 62-67.##25. Hibell B, Guttormsson U, Ahlström S, Balakireva O, Bjarnason T, Kokkevi A, et al. The 2007 ESPAD Report. Substance Use Among Students in 35 European Countries. The Swedish Council for Information on Alcohol and Other Drugs. Stockholm, Sweden. 2009.##26. McGrath SP, McGovern KM, Perreard IM, Huang V, Moss LB, Blike GT. Inpatient respiratory arrest associated with sedative and analgesic medications: impact of continuous monitoring on patient mortality and severe morbidity. J Patient Saf 2021; 17(8): 557-561.##27. Euronews. Available from: https://per. euronews.com/2019/10/02/alcohol-drinking-consumption-who-2018-report-iran.##28. Ghoreishi SMS, Shahbazi F, Mirtorabi SD, Ghadirzadeh MR, Nazari SSH. Epidemiological study of mortality rate from alcohol and illicit drug abuse in Iran. J Res Health Sci 2017; 17(4): e00395.##29. Castle IJP, Yi HY, Hingson RW, White AM. State variation in underreporting of alcohol involvement on death certificates: motor vehicle traffic crash fatalities as an example. J Stud Alcohol Drugs 2014; 75(2): 299-311.##30. Shokrzadeh M YCJ, Pourhossein M, Amadeh juybary N. Epidemiological Study of Mortality Rate From opioid Abuse in Referential Bodies to Mazandaran Department of Forensic Medicine. J Mazandaran Univ Med Sci 2014; 24(115): 122-127 (Persian).##31. Titidezh V, Arefi M, Taghaddosinejad F, Behnoush B, Mahboobi M. Epidemiologic profile of deaths due to drug and chemical poisoning in patients referred to Baharloo Hospital of Tehran, 2011 to 2014. J Forensic Leg Med 2019; 64: 31-33.##32. Khadem Rezaiyan M, Afshari R. Epidemiology of poisoning in northeast of Iran (2004-2013). Int J Med Toxicol Forensic Med 2017; 7: 54-58.##33. Choremis B, Campbell T, Tadrous M, Martins D, Antoniou T, Gomes T. The uptake of the pharmacy-dispensed naloxone kit program in Ontario: A population-based study. PloS One 2019; 14(10): e0223589.##34. Webster LR, Cochella S, Dasgupta N, Fakata KL, Fine PG, Fishman SM, et al. An analysis of the root causes for opioid-related overdose deaths in the United States. Pain Med 2011; 12(suppl_2): S26-S35.##35. Babakhanian M, Zarghami M, Alipour A, Khosravi A, Hashemi-Nazari SS, Saberi M, et al. An estimation of drug-related deaths in Iran, using the capture-recapture method (2014-2016). Addiction & Health. 2020; 12(2): 87.## ##

اپیدمیولوژی توصیفی بیماران ثبت شده مالاریا از سال 1380 الی 1399 در جمعیت تحت پوشش دانشگاه علوم پزشکی مازندران Descriptive Epidemiology of Malaria Cases in the Population Covered by Mazandaran University of Medical Sciences, 2001-2020 1 1 سابقه و هدف: مالاریا یکی از عفونت‎های ناشی از انگل‎های داخل خون است. علی‎رغم اقدامات صورت گرفته جهت پیشگیری و درمان مالاریا، هنوز به عنوان یکی از مشکلات سلامت در برخی از نقاط ایران مطرح می‎گردد. مطالعه حاضر با هدف بررسی ویژگی‎های دموگرافیکی و کلینیکی بیماران مبتلا به مالاریا از سال 1380 الی 1399 در جمعیت تحت پوشش دانشگاه علوم پزشکی مازندران، انجام پذیرفت. مواد و روش‌ها: در این مطالعه توصیفی، کل موارد مثبت مالاریا ثبت شده در مرکز مدیریت بیمارهای معاونت بهداشتی استان مازندران از سال‎های 1380 تا 1399 به صورت سرشماری وارد مطالعه شدند. جهت گردآوری داده‎های مورد نیاز از اطلاعات ثبت شده شبکه‎های بهداشت و معاونت بهداشتی استان مازندران استفاده شد. داده‎های به دست آمده در مطالعه توسط نرم‎افزار آماری SPSS نسخه 23 تجزیه و تحلیل شدند. یافته‌ها: مجموعا 649 بیمار در بازه زمانی مورد نظر ثبت شدند که 591 بیمار (91/1 درصد) مرد و مابقی زن بودند. میانگین سنی بیماران وارد شده در مطالعه 10/1±26 سال بود. بیش‎ترین و کم‎ترین فراوانی نسبی مالاریا به ترتیب در گروه سنی 20 تا 29 سال (49/5 در هر صد هزار نفر) و گروه سنی 70 سال و بالاتر (6 در هر میلیون نفر) مشاهده شد. شایع‎ترین انگل، پلاسمودیوم ویواکس بود که در 624 بیمار (96/6 درصد) مشاهده شد. شایع‎ترین فصل درگیری بهار، و شیوع مالاریا در بازه‎ی زمانی مورد نظر در حال کاهش بوده است. استنتاج: اگر چه روند رو به کاهش در طی سال‎های 1380 تا 1399 برای موارد ثبت شده از مالاریا مشاهده شد. اما در نظر گرفتن مولفه ‎ های اجتماعی، اقتصادی و جمعیت شناختی در درک اپیدمیولوژی توصیفی این بیماری و پیش‎بینی کانون‎های انتقال می ‎تواند بسیار کمک ‎کننده باشد. 2 Background and purpose: Malaria is one of the infections caused by parasites in the blood. Despite preventive measures and treatments, it is still considered as one of the health problems in some parts of Iran. The aim of this study was to investigate the demographic and clinical characteristics of patients with malaria in the population covered by Mazandaran University of Medical Sciences between 2001 and 2020. Materials and methods: In this descriptive study, all positive cases of malaria registered in the Patient Management Center in Mazandaran Health Department (2001-2020) were included by census. Data were obtained from Health Network and Health Deputy in Mazandaran province. Statistical analysis was performed in SPSS V23. Results: A total of 649 patients were found, including 591 (91.1%) men. The mean age of patients was 26±10.1 years. The patients mainly aged 20-29years (49.5 per 100,000) and the lowest rate of infection was found in cases of >70 years old (6 per 1000,000). Plasmodium vivax was the most common parasite (96.6%, n=624). Malaria transmission occurred most in spring and malaria cases declined in this period. Conclusion: Malaria cases showed a decreasing trend during the study period, however, socioeconomic and demographic factors could be of great value in understanding the epidemiology of the disease and predicting the foci eras. 95 103 2022/05/52022/06/12022/09/112022/07/122021/11/222022/04/102022/02/212021/10/262022/06/24 1401/4/3 2022/10/222022/10/152022/10/102022/10/312022/11/202022/10/162022/11/132022/11/52022/10/23 1401/8/1 میثم رضاپور Meysam Rezapour استادیار، دانشکده پیراپزشکی آمل، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری،ایران ایران meysam.rezapour@gmail.com سجاد سعیدفر Sajjad Saeedfar دانشجوی پزشکی عمومی، کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری،ایران ایران sajjad.saeedfar44253298@gmail.com هاجر ضیایی هزار جریبی Hajar Ziaei Hezarjaribi دانشیار، گروه انگل‌شناسی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری،ایران ایران ziaei2000@yahoo.com محبوبه منتظری Mahbobeh Montazeri دکتری انگل‌شناسی، مرکز تحقیقات توکسوپلاسموز، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری،ایران ایران m.montazeri@yahoo.com سیف علی مهدوی Seif Ali Mahdavi استادیار، دانشکده پیراپزشکی آمل، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری،ایران ایران seifalimahdavi@gmail.com Malaria Plasmodium vivax Plasmodium falciparum epidemiology مالاریا پلاسمودیوم ویواکس پلاسمودیوم فالسیپاروم اپیدمیولوژی 1. Basu S, Sahi P K. Malaria: An update. Indian J Pediatr 2017; 84(7): 521-528.##2. Rahmani K, Moradi G, Khadem Erfan M, Faraji L, Zamini G, Mohammadian B, et al. Malaria surveillance system in the Islamic Republic of Iran: history, structures, and achievements. IRJE 2020; 15(4): 313-322.##3. Saburi E, Rajaii T, Behdari A, Nasiri Mansour R, Seyedtabaei S. Blood disorders caused by malaria: a systematic review. Clin Exc 2016; 4(2): 42-55.##4. WHO. Malaria:Key facts. Available from: https://www.who.int/news-room/fact-sheets/ detail/malaria. Accessed July 26, 2022.##5. Organization WH. World malaria report 2020. 2020. Avaliable at: https://www.who. int/publications-detail-redirect/9789240015791. Accessed June 1, 2021.##6. Vatandoost H, Raeisi A, Saghafipour A, Nikpour F, Nejati J. Malaria situation in Iran: 2002–2017. Malar J 2049; 18(1): 200.##7. Norouzinejad F, Ghaffari F, Raeisi A. Epidemiological status of malaria in Iran, 2011–2014. Asian Pac J Trop Med 2016; 9(11): 1055-1061.##8. Soleimanifard S, Akbari M, Sabetghadam M, Saberi S. Malaria situation in Isfahan in the last five years. Journal of Isfahan Medical School 2011; 29(132): 273-280.##9. Ghaffari S, Mahdavi S, Moulana Z, Mouodi S, Karimi-Nia H, Bayani M, et al. Malaria in Mazandaran, northern Iran: passive case finding during 1997-2012. Iran J Parasitol 2012; 7(3): 82-88##10. Maude RJ, Nguon CH, Ly P, Bunkea T, Ngor P, de la Torre SEC, et al. Spatial and temporal epidemiology of clinical malaria in Cambodia 2004-2013. Malar J 2014; 13(1): 1-15.##11. Edrisian GH. Malaria in Iran: Past and present situation. Iranian J Parasitol 2006; 1(1): 1-14.##12. Fekri S, Vatandoost H, Daryanavard A, Shahi M, Safari R, Raeisi A, et al. Malaria situation in an endemic area, southeastern iran. J Arthropod Borne Dis 2014; 8(1): 82.##13. Delam H, Shokrpour N, Nikbakht HA, Hassanipour S, Safari K, Bazrafshan MR, et al. Changing patterns in epidemiology of malaria between 2006 and 2018 in the south of Fars Province, southern Iran: The fall and rise of malaria. Ann Glob Health 2020; 86(1): 80.##14. Zhang Q, Lai Sh, Zheng C, Zhang H, Zhou Sh, Hu W, et al. The epidemiology of Plasmodium vivax and Plasmodium falciparum malaria in China, 2004–2012: from intensified control to elimination. Malar J 2014; 13: 419.##15. Shafiei R, Mahmoodzadeh A, Hajia M, Sanati A, Shafiei F, et al. Epidemiology of malaria in Khorasan Razavi province, northeast of Iran, within 7 years (April 2001-March 2008). Ann Trop Med Public Health 2011; 4(1): 12.##16. Xia J, Huang X, Sun L, Zhu H, Lin W, Dong X, et al. Epidemiological characteristics of malaria from control to elimination in Hubei Province, China, 2005–2016. Malar J 2018; 17(1): 1-10.## ##

مقایسه اختلال عملکرد جنسی به دنبال جراحی پروستاتکتومی باز و TURP قبل و بعد از عمل Comparing Sexual Dysfunction Following Open Prostatectomy and Transurethral Resection of the Prostate 1 1 سابقه و هدف: بزرگی پروستات بر روی پیشابراه فشار آورده و موجب مشکلات ادراری می‎گردد که درمان آن، دارویی و جراحی می‎باشد. از آن‎جایی که اثرات جراحی برداشت پروستات بر عملکرد جنسی بیماران با بزرگی خوش‎خیم پروستات هنوز مورد بحث محققین بوده و نتایج ضد و نقیض می‎باشند، مطالعه حاضر با هدف مقایسه عملکرد جنسی بیماران پروستاتکتومی باز و TURP قبل و بعد از عمل انجام گردید. مواد و روش‌ها: این مطالعه مقطعی بر روی 100 بیمار دارای بزرگی خوش‎خیم پروستات در سن 75-50 سال که سال 1398 در مراکز دانشگاهی شهر بابل براساس سایز پروستات تحت عمل جراحی قرار گرفتند، در دو گروه 50 نفری TURP و پروستاتکتومی باز انجام شد. عملکرد جنسی بیماران از طریق پرسشنامه استاندارد IIEF-15، قبل از پروسیجر و سپس 3 و 6 ماه پس از عمل در دو گروه ارزیابی و با استفاده از آزمون های آماری کای اسکوئر، تست دقیق فیشر و T-test و آنالیز واریانس تجزیه و تحلیل شدند. یافته‌ها: میانگین سنی بیماران در گروه TURP، 27/6±42/71 سال و در گروه پروستاتکتومی باز، 91/5 ± 40/73 سال بود. نمره کلی پرسشنامه IIEF5، قبل، سه و شش ماه بعد در گروه پروستاتکتومی باز به‎ترتیب 82/10±40/37، 21/9±74/37 و 31/9 ± 22/38 و در گروه TURP به ترتیب نمرات، 62/7±40/23، 38/7 ± 34/37 و 11/7 ± 29/37 بود که اختلاف بین دو پروسیجر معنی‎دار نبود(05/0<P). اختلال شدید عملکرد جنسی 6 ماه پس از عمل به روش TURP و باز به ترتیب در 5 نفر (10 درصد) و 8 نفر (16 درصد) دیده شد. اختلال عملکرد خفیف در روش TURP مشاهده نشد اما در روش باز در 2 نفر (4 درصد) دیده شد. استنتاج: نتایج مطالعه نشان داد که روش باز و TURP بر عملکرد جنسی تأثیری ندارد. 2 Background and purpose: Enlarged prostate places pressure on the urethra and causes urinary problems, the treatment of which is medication and surgery. The effect of transurethral resection of the prostate (TURP) on sexual function is still controversial in patients with benign prostate enlargement. This study aimed at comparing sexual function in patients with open prostatectomy and TURP before and after surgery. Materials and methods: This cross-sectional study was performed in 100 patients with benign prostatic hyperplasia aged 50-75 years who underwent surgery in 2019 in hospitals affiliated with Babol University of Medical Sciences based on prostate size in two groups of 50 TURP (n=50) and open prostatectomy (n=50). Patients' sexual function was evaluated and compared between the two groups using the International Index of Erectile Function (IIEF-15), before and three and six months after the surgery. Data analysis was done applying Chi-square, Fisher's exact test, t-test, and analysis of variance. Results: The mean age in TURP group was 71.42 ± 6.27 and in open prostatectomy group was 73.40±5.91 years. The total scores for the IIEF-15 before, three, and six months after the open prostatectomy group were 37.40 ±10.82, 37.74 ±9.21, and 38.22 ± 9.31, respectively, and in TURP group were 23.40±7.62, 37.34±7.38, and 37.29±7.11, respectively. The scores showed no significant differences in sexual function between the two procedures (P>0.05). Intense sexual dysfunction was seen in five (10%) patients and eight (16%) patients, six months after TURP and open prostatectomy, respectively. Mild dysfunction was not observed after TURP, but it was seen in two (4%) patients after open prostatectomy. Conclusion: In current study, open prostatectomy and TURP did not affect sexual function. 104 111 2022/05/52022/06/12022/09/112022/07/122021/11/222022/04/102022/02/212021/10/262022/06/242022/02/2 1400/11/13 2022/10/222022/10/152022/10/102022/10/312022/11/202022/10/162022/11/132022/11/52022/10/232022/10/4 1401/7/12 محمدمهدی درزی Mohammadmehdi Darzi دانشیار، گروه ارولوژی، بیمارستان شهید بهشتی بابل، دانشگاه علوم پزشکی بابل، بابل، ایران ایران Sasandarzi@gmail.com مهسا قجرپور Mahsa Qajarpour دانشجو پزشکی، کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشگاه علوم پزشکی بابل، بابل، ایران ایران emadmoudi@gmail.com حمید شافی Hamid Shafi استاد، گروه جراحی، دانشکده پزشکی، مرکز تحقیقات سرطان، پژوهشکده سلامت، بیمارستان شهید بهشتی، دانشگاه علوم پزشکی بابل، بابل، ایران ایران dr_hamidshafi@yahoo.com عمادالدین موعودی Emadeddin Moudi دانشیار، گروه جراحی، دانشکده پزشکی، مرکز تحقیقات سرطان، پژوهشکده سلامت، بیمارستان شهید بهشتی، دانشگاه علوم پزشکی بابل، بابل، ایران ایران emadmoudi@gmail.com همت قلی نیا Hemmat Gholinia کارشناس آمار، پژوهشکده سلامت، دانشگاه علوم پزشکی بابل، بابل، ایران ایران h_gholinia@yahoo.com sexual function open prostatectomy TURP عملکرد جنسی پروستاتکتومی باز TURP 1. Barry MJ, Fowler FJ, O'leary MP, Bruskewitz RC, Holtgrewe HL, Mebust WK, et al. The American Urological Association symptom index for benign prostatic hyperplasia. J Urol 2017; 197(2): S189-S197.##2. Patel ND, Parsons JK. Epidemiology and etiology of benign prostatic hyperplasia and bladder outlet obstruction. Indian J Urol 2014; 30(2): 170-176.##3. Speakman M, Kirby R, Doyle S, Ioannou C. Burden of male lower urinary tract symptoms (LUTS) suggestive of benign prostatic hyperplasia (BPH)–focus on the UK. BJU Int 2015; 115(4): 508-519.##4. Roehrborn CG, Egan KB, Miner MM, Ni X, Wong DG, Rosen RC. Erectile dysfunction and lower urinary tract symptoms associated with benign prostatic hyperplasia (LUTS/BPH) combined responders to tadalafil after 12 weeks of treatment. BJU Int 2016; 118(1): 153-160.##5. Vuichoud C, Loughlin KR. Benign prostatic hyperplasia: epidemiology, economics and evaluation. Can J Urol 2015; 22(Suppl 1): 1-6.##6. Egan KB. The epidemiology of benign prostatic hyperplasia associated with lower urinary tract symptoms:prevalence and incident rates. Urol Clin North Am 2016; 43(3): 289-297.##7. Langan RC. Benign prostatic hyperplasia. Prim Care 2019; 46(2): 223-232.##8. Chung AS, Woo HH. Update on minimally invasive surgery and benign prostatic hyperplasia. Asian J Urol 2018; 5(1): 22-27.##9. Lepor H, Gregerman M, Crosby R, Mostofi FK, Walsh PC. Precise localization of the autonomic nerves from the pelvic plexus to the corpora cavernosa: a detailed anatomical study of the adult male pelvis. J Urol 1985; 133(2): 207-212.##10. Walsh PC, Lepor H, Eggleston JC. Radical prostatectomy with preservation of sexual function: anatomical and pathological considerations. Prostate 1983; 4(5): 473-485.##11. Reich O, Gratzke C, Stief CG. Techniques and long-term results of surgical procedures for BPH. Eur Urol 2006; 49(6): 970-978.##12. Donovan JL, Peters TJ, Neal DE, Brookes ST, Gujral S, Chacko KN, et al. A randomized trial comparing transurethral resection of the prostate, laser therapy and conservative treatment of men with symptoms associated with benign prostatic enlargement: the CLasP study. J Urol 2000; 164(1): 65-70.##13. Ferretti M, Phillips J. Prostatectomy for benign prostate disease: open, laparoscopic and robotic techniques. Can J Urol 2015; 22(Suppl 1): 60-66.##14. Voznesensky I, Shaw E, DeLay KJ, Yafi F, Hellstrom WJ. Benign prostatic hyperplasia treatment options and their effects on sexual function. Sex Med Rev 2017; 5(1): 87-102.##15. Van Moorselaar RJA, Hartung R, Emberton M, Harving N, Matzkin H, Elhilali M, et al. Alfuzosin 10 mg once daily improves sexual function in men with lower urinary tract symptoms and concomitant sexual dysfunction. BJU Int 2005; 95(4): 603-638.##16. De Rose AF, Carmignani G, Corbu C, Giglio M, Traverso P, Naselli A, et al. Observational multicentric trial performed with doxazosin: evaluation of sexual effects on patients with diagnosed benign prostatic hyperplasia. Urol Int 2002; 68(2): 95-98.##17. Shebl SE, Hamid MA, Mohamed A. Evaluation of erectile function post TURP versus transvesical prostatectomy. The Scientific Journal of Al-Azhar Medical Faculty, Girls 2019; 3(1): 261.##18. Bryan NP, Chapple CR. Frequency volume charts in the assessment and evaluation of treatment: how should we use them? Eur Urol 2004 46(5): 636-640.##19. DeWitt-Foy ME, Gill BC, Ulchaker JC. Cost comparison of benign prostatic hyperplasia treatment options. Curr Urol Rep 2019; 20(8): 45.##20. Van Kollenburg RAA, de Bruin DM, Wijkstra H. Validation of the electronic version of the International Index of Erectile Function (IIEF5 and IIEF-15): a crossover study. J Med Internet Res 21(7): e13490.##21. Pakpour AH, Zeidi IM, Yekaninejad MS, Burri A. Validation of a translated and culturally adapted Iranian version of the International Index of Erectile Function. J Sex Marital Ther 2014; 40(6):541-551.##22. Burns N, Grove S. the practice of university research: conduct, critique and utilization. 5th ed. saunders: UK, 2005##23. Aaron L, Franco OE, Hayward SW. Review of prostate anatomy and embryology and the etiology of benign prostatic hyperplasia. Urol Clin North Am 2016; 43(3): 279-288.##24. Lokeshwar SD, Harper BT, Webb E, Jordan A, Dykes TA, Neal Jr DE, Terris MK, Klaassen Z. Epidemiology and treatment modalities for the management of benign prostatic hyperplasia. Transl Androl Urol 2019; 8(5): 529-539.##25. Liu Y, Cheng Y, Zhuo L, Liu K, Xiao C, Zhao R, Lu J, Ma L. Impact on sexual function of endoscopic enucleation vs transurethral resection of the prostate for lower urinary tract symptoms due to benign prostatic hyperplasia: a systematic review and meta-analysis. J Endourol 2020; 34(10): 1064-1074.##26. Chen LK, Lai YW, Chiu LP, Chen SS. Significant relationship between parameters measured by transrectal color Doppler ultrasound and sexual dysfunction in patients with BPH 12 months after TURP. BMC Urology 2021; 21(1): 1-7.##27. Gacci M, Bartoletti R, Figlioli S, Sarti E, Eisner B, Boddi V, et al. Urinary symptoms, quality of life and sexual function in patients with benign prostatic hypertrophy before and after prostatectomy: a prospective study. BJU Int 2003; 91(3): 196-200.##28. Akman T, Binbay M, Tekinarslan E, Tepeler A, Akcay M, Ozgor F, et al. Effects of bipolar and monopolar transurethral resection of the prostate on urinary and erectile function: a prospective randomized comparative study. BJU Int 2013; 111(1): 129-136.##29. Soleimani M, Hosseini SY, Aliasgari M, Dadkhah F, Lashay A, Amini E. Erectile dysfunction after prostatectomy: an evaluation of the risk factors. Scand J Urol Nephrol 2009; 43(4): 277-281.## ##

تاثیر سبک زندگی بر اختلال سلامتی سالمندان شهر اهواز Effect of Lifestyle on Health Disorders Among Older Adults in Ahvaz 1 1 سابقه و هدف: ورزش و شیوه زندگی فعال موجب به تعویق انداختن روند پیری می‎شود. شناخت بهتر سبک زندگی و سطح سلامت سالمندان در طراحی و اولویت‎بندی مداخلات مربوط به بیماری‌های مزمن، مفید است. لذا هدف این پژوهش تاثیر سبک زندگی بر اختلال سلامت سالمندان شهر اهواز در سال 1399 بود. مواد و روش‌ها: در این مطالعه توصیفی- تحلیلی، 1000 سالمند با روش تصادفی سیستماتیک انتخاب شدند. داده‌ها با پرسشنامه‌های سبک زندگی،کیفیت زندگی و اختلال سلامتی جمع‌آوری شد. سپس با نرم‌افزار SPSS22،آزمون‌های آمار توصیفی، ضریب همبستگی پیرسون یا معادل ناپارامتری آن ضریب همبستگی اسپیرمن تجزیه و تحلیل شد و برای آزمون مدل نظری تحقیق و اعتبار پرسشنامه، مدل‎سازی معادلات ساختاری با نرم‌افزار AMOS صورت گرفت. یافته‌ها: میانگین سنی سالمندان 6/5±69/5 سال و 9/50 درصد، مرد بودند. 51 درصد دارای اضافه وزن و 23 درصد چاق بودند. بر اساس نتایج تحلیل عاملی تاییدی، اختلال سلامتی با سلامت اجتماعی، کیفیت زندگی، سلامت روحی-روانی، سبک زندگی، عوامل فردی، سلامت معنوی و فیزیکی به‎ترتیب با ضرایب استاندارد شده23/1، 0/99، 0/78-، 0/57، 0/52، 0/49 و 0/46- ارتباط معنی‎داری داشت(0/05<P). بر اساس ضریب تعیین، بعد روحی- روانی 61 درصد، بعد معنوی 51 درصد، سبک زندگی 33 درصد، عوامل فردی 27 درصد، بعد اجتماعی 24 درصد و بعد فیزیکی با 21 درصد، متغیر پنهان اختلال سلامتی را تبیین می‎کنند. در برازش مدل سبک زندگی، شاخص ریشه میانگین مربعات خطای برآورد (RMSEA) برابر با 0/052 بود، که نشان می‎دهد مدل برازش قابل قبولی دارد. استنتاج: آگاهی سالمندان در خصوص سبک زندگی سالم ضروری است و می‎توان با آموزش‎های شیوه زندگی سالم،گامی در ارتقای سلامتی این گروه آسیب‎پذیر جامعه برداشت. کلاس‎هایی نظیر آموزش مدیریت اختلال اضطراب و تغذیه سالم و برنامه‎های تفریحی ازجمله راهکارهای پزشکی است.   2 Background and purpose: Physical activity and active lifestyle delay the aging process. A better understanding of the lifestyle and health level of the elderly is useful in designing and prioritizing interventions for chronic diseases. This study aimed at exploring the relationship between lifestyle and health disorders in older adults in Ahvaz, Iran 2020. Materials and methods: In this descriptive-analytical study, 1000 older people were selected by systematic random sampling. Data were collected using Life Style Questionnaire (LSQ), Older People's Quality of Life Questionnaire (OPQOL), and the General Health Questionnaire (GHQ). Data were analyzed in SPSS V22 applying descriptive statistics and analytical statistics (Pearson correlation coefficient or Spearman correlation coefficient). Structural equation modeling using AMOS software was used to test the theoretical model of the research and the validity of the questionnaires. Results: The mean age of participants was 69.5±6.5 years of whom 50.9% were women. Among the population studied 51% were overweight and 23% were obese. Confirmatory factor analysis showed significant relationships between health disorders and social health (β=1.23), quality of life (β=0.99), mental health (β=-0.78), lifestyle (β=0.57), individual factors (β=0.52), spiritual health (β=0.49), and physical health (β=-0.46), (P<0.05). According to the coefficient of determination, mental-psychological dimension (61%), spiritual dimension (51%), lifestyle (33%), individual factors (27%), social dimension (24%), and physical dimension (21%) explained the hidden variable of health disorder. In fitting the lifestyle model, the root mean square error of approximation (RMSEA) was 0.052, which shows that the model has an acceptable fit. Conclusion: Old adults should to be aware of the benefits of healthy lifestyle. Therefore, the health of this vulnerable group can be improved by implementing healthy lifestyle interventions, including stress management, healthy nutrition, and recreational activities.   112 122 2022/05/52022/06/12022/09/112022/07/122021/11/222022/04/102022/02/212021/10/262022/06/242022/02/22022/04/22 1401/2/2 2022/10/222022/10/152022/10/102022/10/312022/11/202022/10/162022/11/132022/11/52022/10/232022/10/42022/10/10 1401/7/18 عبدالرضا نجفی Abdolreza Najafi گروه علوم اجتماعی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی تهران، ایران ایران najafi2022000@gmail.com منصور شریفی Mansour Sharifi گروه علوم اجتماعی، واحد گرمسار، دانشگاه آزاد اسلامی، گرمسار، ایران ایران sharifim@ut.ac.ir علی پژهان Ali Pezhhan گروه علوم اجتماعی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی تهران، ایران ایران ezhhan_ali@yahoo.com lifestyle health disorders older people سبک زندگی اختلال سلامتی جمعیت سالمند 1. Shahnazi H, Sobhani A, Cherkzi A. Relation of different aspects of lifestyle and elderly quality of life. Journal of Sabzevar University of Medical Sciences 2018; 25(3): 363-370.##2. Wang Q, Li L. The effects of population aging, life expectancy, unemployment rate, population density, per capita GDP, urbanization on per capita carbon emissions. Sustainable Production and Consumption 2021; 28: 760-774.##3. Hashemi A, Jafar Qolikhani A. Normative and structural factors of legislation in the system of the Islamic Republic of Iran. Scientific Quarterly Journal of International Legal Research. 2012; 5(16): 221-282.##4. Murray CJL, Lopez AD, The global burden of disease: a comprehensive assessment of mortality and disability from diseases, injuries, and risk factors in 1990 and projected to 2020: summary: World Health Organization, World Bank & Harvard School of Public Health; 1996. Available from: https://apps. who.int/iris/handle/10665/41864. Accessed October 19, 2022.##5. Northrup RS. Decision making for health care in developing countries, in consequences of mortality trens and differentials. Population Studies 1986; 95: 14-19.##6. Eshaghi SR, Farajzadegan Z, Babak A. Healty lifestyle assessment questionnaire in elderly: translation, reliability and validity. Payesh (Health Monitor) 2010; 9(1): 91-99.##7. Ali Mohammadi Q, Armand M, Delbazi Asl M. Analysis and evaluation of demographic indicators of aging in Iran. Social Science Studies Quarterly. 2016;3(1):51-4. Available from: http://uctjournals.com/farsi/archive/ socials/1396/spring/6.pdf. Accessed October 19, 2022.##8. Hekmatpou D, Shamsi M, Zamani M. The Effect of Healthy Lifestyle Educational Programs on the Quality of Life of the Elderly in Arak. J Arak Uni Med Sci 2013; 16(72): 1-11 (Persian).##9. Riahi ME. A Comparative Study on the Status of Elderly In the Traditional and Modern Societies. Salmand: Iranian Journal of Ageing 2008; 3(3): 10-21.##10. Alaee N, Jafari R, heravi-Karmooi M, Arsang S. Investigation of Lifestyle and Its Related Factors in the Elderly Population in Qom City, 2017 (Iran). Qom Univ Med Sci J 2018; 12(8): 69-77 (Persian).##11. Garoosi S, Naghavi A. Social Capital and Quality of Life in Kerman City. Social Welfare 2008; 8(30): 61-82.##12. Gomez R, Fisher JW. Domains of spiritual well-being and development and validation of the Spiritual Well-Being Questionnaire. Personality and Individual Differences 2003; 35(8): 1975-1991.##13. Mirzaie M. Factors affecting the elderly self-perceived health status. Salmand: Iranian Journal of Ageing 2008; 3(2): 539-546.##14. Babak A, Davari S, Aghdak P, Pir Haji O. Assessment of elderly life style in Isfahan. Journal of Isfahan Medical School 2011; 29(149): 1064-1073.##15. Park G, Park K. Medical textbook of prevention and social science and health service generalities. Trans Shojaeitehrani H, Malek-Afzali H. Tehran: Samt Publication; 2007.##16. Mueller Ralph O. Basic Principles of Structural Equation Modeling. New York, NY: Springer New York; 1996.##17. Ghasemi V. Estimating the optimal sample size in structural equation models and assessing its adequacy for social researchers. Iranian Journal of Sociology 2012; 12(4): 138-161.##18. Farhadi A, Foroughan M, Mohammadi F, Sahranavard M. The effect of healthy lifestyle educational program on rural elderly’s quality of life in Dashti district of Boushehr province. Iranian Journal of Ageing 2013; 8(3): 35-43.##19. Grimmett C, Wardle J, Steptoe A. Health behaviours in older cancer survivors in the English Longitudinal Study of Ageing. Eur J Cancer 2009; 45(12): 2180-2186.##20. Basharpoor S, Hoseinikiasari ST, Soleymani E, Massah O. The Role of Irrational Beliefs and Attitudes to Death in Quality of Life of the Older People. Salmand: Iranian Journal of Ageing 2019; 14(3): 260-271.##21. Robbins RA. Bugen's Coping with Death Scale: Reliability and Further Validation. OMEGA-Journal of Death and Dying 1991; 22(4): 287-299.##22. Ataie Z, Allahverdi A, Dehnoalian A, Orooji A. The relationship between lifestyle and general health among elderly people in Neyshabur. Iran Journal of Nursing 2018; 31(111): 10-19.##23. Ghanbari Moghadam A, Mohammadi Shahbolaghi F, Dalvandi A, Hoseinzade S. Relationship between lifestyle and general health among elderly people in Tehran. Iranian Journal of Ageing 2015; 10(3): 90-99.##24. Adib-Hajbaghery M, Abasinia M. Assessing Quality of life of elders with femoral neck fractures, using SF36 and EQ5D. Iranian Journal of Nursing Research 2010; 4(15): 71-79.## ##

ارزیابی رابطه اینسایزور های سنترال ماگزیلا با اینسایزیو پاپیلا در دنچر کامل و مقایسه آن با افراد با دندان Relationship between Incisive Papilla and Maxillary Central Incisors in Complete Dentures and Dentate People 1 1  سابقه و هدف: این مطالعه با هدف ارزیابی رابطه اینسیزورهای سانترال ماگزیلا با اینسیزیو پاپیلا در دنچر کامل و مقایسه آن با افراد با دندان انجام پذیرفت. مواد و روش‌ها: در این مطالعه توصیفی- تحلیلی، فاصله افقی بین حداکثر برجستگی سطح لیبیال اینسیزورهای سانترال ماگزیلا تا نقطه میانی و نقطه خلفی اینسایزیو پاپیلا به وسیله‌ی کولیس بر روی کست تهیه شده از 30 بیمار با دندان و 30 دنچر کامل که در دانشکده دندان پزشکی دانشگاه علوم پزشکی مازندران ساخته شده بود، اندازه‌گیری شد. یافته‌ها: با استفاده از آزمون T فاصله میانگین از نقطه میانی اینسایزیو پاپیلا تا سطح لیبیال در افراد با دندان 0/866±9/641 میلی‌متر و در دنچرهای کامل 1/504±8/851 میلی‌متر اندازه‌گیری شد. هم‌چنین فاصله میانگین از نقطه خلفی اینسایزیو پاپیلا تا سطح لیبیال در افراد با دندان 1/264±12/815 میلی‌متر و در دنچرهای کامل 1/837±10/788 میلی‌متر بوده است. از آزمون T مستقل جهت مقایسه دو گروه استفاده شد. در تعیین فاصله نقطه میانی تا سطح لیبیال اختلاف بین دو گروه با دندان و دنچرهای کامل، از لحاظ آماری معنی‌دار و به‌طور میانگین 0/790 میلی‌متر بوده است (0/05>P). هم‌چنین در تعیین فاصله نقطه خلفی تا سطح لیبیال نیز اختلاف بین دو گروه از لحاظ آماری معنی‌دار بوده است و اختلاف آن‌ها در این مورد 0/407±2/026 میلی‌متر محاسبه شد (0/001>P). استنتاج: با توجه به محدودیت‌های مطالعه استفاده از نقطه ی میانی اینسیزیو پاپیلا نسبت به نقطه خلفی جهت ارزیابی مکانی دندان‌های قدامی در بیماران پروتز کامل پیشنهاد می‌شود.   2  Background and purpose: This study was carried out to determine the relationship between maxillary central incisors and incisive papilla in complete dentures and compare that with dentate people. Materials and methods: In this descriptive-analytical study, the horizontal distance between the maximum prominence of labial surface of maxillary central incisors to the middle and posterior points of incisor papilla was measured using a caliper, on the casts prepared from 30 dentate patients and 30 complete dentures made in Dental School affiliated with Mazandaran University of Medical Sciences. Results: Average distance between the midpoint of incisive papilla to the labial surface was 9.641±0.866 mm in dentate people and 8.851±1.504 mm in complete dentures. The mean distance between the posterior point of incisive papilla and the labial surface was 12.815±1.264 mm in dentate people and 10.788±1.837 mm in complete dentures. Independent t-test showed significant difference between the two groups in mean distance between the midpoint and the labial surface (0.790 mm, P<0.05). The distance between the posterior point and the labial surface was also found to be significantly different between the two groups (2.026±0.407 mm, P<0.001). Conclusion: According to the limitations of this study, the midpoint of incisive papilla is suggested to be more reliable than posterior point in assessing the position of anterior maxillary teeth among complete denture patients.   123 130 2022/05/52022/06/12022/09/112022/07/122021/11/222022/04/102022/02/212021/10/262022/06/242022/02/22022/04/222020/06/30 1399/4/10 2022/10/222022/10/152022/10/102022/10/312022/11/202022/10/162022/11/132022/11/52022/10/232022/10/42022/10/102022/11/13 1401/8/22 کوثر دادگر Kosar Dadgar استادیار، گروه پروتز های دندانی، دانشکده دندانپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران ramezaniatefeh2007@yahoo.com عاطفه رمضانی Atefeh Ramezani استادیار، گروه پروتز های دندانی، دانشکده دندانپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران ramezaniatefeh2007@yahoo.com جمشید یزدانی چراتی Jamshid Yazdani Charati استاد، آمار زیستی، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران jamshid.cherati@gmail.com سهیلا حسنی Soheila Hasani دستیار تخصصی گروه آموزشی اندودانتیکس، دانشکده دندانپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی شیراز، شیراز، ایران ایران ramezaniatefeh2007@yahoo.com علی اکبر استبصاری Aliakbar Estebsari دانشجوی دندانپزشکی، دانشکده دندانپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران ramezaniatefeh2007@yahoo.com horizontal distance incisive papilla central incisor complete denture anterior tooth فاصله افقی اینسایزیو پاپیلا اینسایزور سنترال دنچرکامل دندان قدامی 1. Guldag MU, Sentut F, Buyukkaplan US. Investigation of vertical distance between incisive papilla and incisal edge of maxillary central incisors. Eur J Dent 2008; 2(03): 161-166.##2. Wang P, Li D, Liu J. Analysis of the relationship among maxillary anterior teeth width, anterior arch perimeter and anterior segment depth. Journal of Peking University Health Sciences 2020; 52(1): 124-128.##3. Isa ZM, Abdulhadi LM. Relationship of maxillary incisors in complete dentures to the incisive papilla. J Oral Sci 2012; 54(2): 159-163.##4. Nasiri P, Estebsari A, Hosseini Shirazi SM, Mokhtarpour H, Mousavi SJ, Ebrahimi Saravi M. Relationship between Anterior Teeth Sizes and Facial Dimensions in Dentate Patients. J Mazandaran Univ Med Sci 2021; 30(194): 100-107 (Persian).##5. Shah M, Verma AK, Chaturvedi S. A comparative study to evaluate the vertical position of maxillary central incisor and canine in relation to incisive papilla line. J forensic Dent Sci 2014; 6(2): 92-96.##6. Amin WM, Taha S TH, Al-Tarawneh S, Saleh M, Ghzawi A. The relationships of the maxillary central incisors and canines to the incisive papilla in Jordanians. J Contemp Dent Pract 2008; 9(5): 42-51.##7. Kar R, Mishra N, Pati D, Birmiwal KG, Gupta A, Raut S. The incisive papilla as a guide to maxillary anterior teeth position for complete dentures. Indian J Dent Res 2019;30(4): 496-499.##8. Avhad R, Tembhurne J, Sar R. Evaluation of the relation of maxillary canine and edge of central incisor to incisive papilla in Indian population with respect to arch form. J Indian Prosthodont Soc 2014; 14(3): 228-232.##9. Zia M, Azad AA, Ahmed S. Comparison of distance between maxillary central incisor and incisive papilla in dentate individuals with different arch forms. J Ayub Med Coll Abbottabad 2009; 21(4): 125-128. ##10. Grave AM, Becker PJ. Evaluation of the incisive papilla as a guide to anterior tooth position. J Prosthet Dent 1987; 57(6): 712-714.##11. Karthigeyan S, Ali SA, Koruthu AV, Mohan K. Incisive papilla as a bio-metric guide in the arrangement of teeth. Pakistan Oral & Dental Journal 2012; 32(2): 351-355.##12. Fu PS, Hung CC, Hong JM, Wang JC, Tsai CF, Wu YM. Three‐dimensional Relationship of the Maxillary Anterior Teeth to the Incisive Papilla in Young Adults. The Kaohsiung J Med Sci 2007; 23(10): 519-525.##13. Pachore N, Bhakhar V, Patel J, Patel A, Adeshra K. An in-vivo comparison of vertical and horizontal distance between incisive papilla and incisal edge of maxillary central incisors in dentates with different arch forms. J Clin Diagn Res 2017; 11(4): 97-100.##14. Shrestha S, Joshi SP, Yadav SK. Relationship of Incisive Papilla to Maxillary Incisors and Canines. J Contemp Dent Pract 2016; 17(4): 306-312.##15. Zarb G, Hobkirk J, Eckert S, Jacob R. Prosthodontic Treatment for Edentulous Patients. 13th ed. Elsevier; 2012. p.464.##16. Huang S-J, Chou T-M, Lee H-E, Wu Y-C, Yang Y-H, Ho C-D, et al. Exploring the distance between upper central incisor edge and incisive papilla in Taiwanese population. Taiwan J Oral Med Health Sci 2004; 20: 4-10.##17. Khalaf HA. Evaluation of the incisive papilla as a guide to the maxillary central incisors and canine teeth position in Iraqi and Yemenian samples. J Fac Med Baghdad 2009; 51(2): 146-150.##18. Shin S-Y, Kim TH. Correlation between the size of the incisive papilla and the distance from the incisive papilla to the maxillary anterior teeth. J Dent Sci 2016; 11(2): 141-145.##19. Jain AR. Review on Incisive papilla: A solution to prosthetic dentistry. Drug Invention Today 2018; 10(5): 677-683.##20. Ortman HR, Tsao DH. Relationship of the incisive papilla to the maxillary central incisors. J Prosthet Dent 1979; 42(5): 492-496.##21. Solomon EGR, Arunachalam KS. The incisive papilla: A significant landmark in prosthodontics. J Indian Prosthodont Soc 2012; 12(4): 236-247.## ##

بررسی فراوانی گفتگوی سلامت جنسی میان مادران و نوجوانان و عوامل مرتبط با آن در شهر ساری در سال 1399 Prevalence of Sexual Health Dialogue between Mothers and Adolescents and Associated Factors in Sari, Iran 2020 1 1  سابقه و هدف: مادران، خط اول آموزش سلامت جنسی به نوجوانان به شمار می‎آیند. مطالعه حاضر با هدف تعیین فراوانی گفتگوی سلامت جنسی میان مادران و نوجوانان و عوامل مرتبط با آن در خانوارهای تحت پوشش مراکز بهداشتی- درمانی شهر ساری انجام شد. مواد و روش‌ها: این پژوهش مقطعی در فاصله زمانی ماه مرداد تا دی سال 1399 بر روی 196 مادر دارای فرزند نوجوان 15 تا 19 ساله تحت پوشش مراکز بهداشتی- درمانی و پزشکان خانواده شهر ساری با روش نمونه گیری تصادفی ساده انجام شد. ابزار مورد استفاده در این مطالعه شامل فرم اطلاعات جمعیتی- اجتماعی- طبی، پرسشنامه موانع گفتگوی سلامت جنسی میان والدین و نوجوانان و ابزار موضوعات سلامت جنسی مورد گفتگو میان والدین و نوجوانان بود. برای تجزیه و تحلیل داده‎ها از میانگین و انحراف معیار و توزیع فراوانی و آزمون رگرسیون لجستیک استفاده شد. یافته‌ها: تقریبا همه مادران (99/5درصد) حداقل در مورد یکی از موضوعات سلامت جنسی با نوجوانانشان گفتگو داشتند، اما گفتگوی سلامت جنسی مطلوب در 49 درصد  مادران مشاهده شد. خجالت زده شدن نوجوان(54/8 درصد پسران و 38درصد دختران) و امکان ایجاد حس کنجکاوی در نوجوان در زمینه جنسی(49 درصد پسران و 58/7 درصد دختران) شایع‎ترین موانع گفتگوی سلامت جنسی مادر با هردو جنس بود. آزمون رگرسیون لجستیک نشان داد که شانس گفتگوی سلامت جنسی مطلوب میان مادران و پسران، 93درصد کم‎تر از گفتگوی سلامت جنسی مطلوب میان مادران و دختران است. استنتاج: با توجه به فراوانی پایین گفتگوی مطلوب سلامت جنسی میان مادران و نوجوانان، توجه به موانع این گفتگو و اتخاذ راهکارهای لازم برای رفع آن از اقدامات ضروری در سیاستگذاری سلامت نوجوانان می‎باشد.   2  Background and purpose: Mothers are in the first line of adolescent sexual health education. The aim of this study was to determine the prevalence of sexual health dialogue between mothers and adolescents and related factors in households covered by urban health care centers in Sari, Iran. Materials and methods: This cross-sectional study was conducted in 196 mothers of adolescents (15-19 years) using simple random sampling between August 2020 and January 2021. Data were collected using a Medical Socio-Demographic Questionnaire, a researcher-made questionnaire investigating the barriers to sexual health dialogue between parents and adolescents, and the Sexual Health Dialogue. Data analysis was performed applying logistic regression analysis. Results: Almost all mothers (99.5%) had a dialogue about at least one of the topics associated with sexual health with their adolescents. However, good-quality dialogue about sexual health was observed in 49%. Embaressment (54.8% of boys and 38% of girls) and encouraging curiosity about sex (49% of boys and 58.7% of girls) were the most frequent barriers to sexual health dialogue between mothers and adolecents of both genders. Logistic regression analysis showed that the odds of good-quality dialogue about sexual health between mothers and sons were 93% less than that between mothers and daughters. Conclusion: Considering the low frequency of good-quality dialogue about sexual health between mothers and adolescents, attention to the barriers involved in this dialogue and essential appropriate approaches are necessary measures in adolescent health policy.   131 142 2022/05/52022/06/12022/09/112022/07/122021/11/222022/04/102022/02/212021/10/262022/06/242022/02/22022/04/222020/06/302022/08/14 1401/5/23 2022/10/222022/10/152022/10/102022/10/312022/11/202022/10/162022/11/132022/11/52022/10/232022/10/42022/10/102022/11/132022/10/11 1401/7/19 حدیثه السادات نبوی Hadiseh Sadat Nabavi دانشجوی ارشد مشاوره در مامایی، کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشکده پرستاری و مامایی نسیبه، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران h3.nabavi@gmail.com ژیلا گنجی Jila Ganji استادیار، مرکز تحقیقات جنسی و سلامت باروری، گروه مشاوره در مامایی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران . دانشکده پرستاری و مامایی نسیبه، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران zhila.ganji@yahoo.com رضاعلی محمدپور Reza Ali Mohammadpour استاد، گروه آمار زیستی و اپیدمیولوژی، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران Mohammadpoure2002@Yahoo.Com زهره شاه حسینی Zohreh Shahhosseini استاد، مرکز تحقیقات جنسی و سلامت باروری، گروه مشاوره در مامایی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران. دانشکده پرستاری و مامایی نسیبه، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران zshahhosseini@yahoo.com sexual health sexual dialogue sexual education mothers adolescents سلامت جنسی گفتگوی جنسی آموزش جنسی مادر نوجوان 1. Young People's Health-a challenge for society. Report of WHO Study Group on Young People and “Health for All by the Year 2000”.World Health Organization Technical Report Series 731 [Internet]. World Health Organization. [cited January 14, 2018]. Available from: http://whqlibdoc.who.int/trs/WHO_TRS_731.pdf. Accessed may 2, 2021.##2. Alimoradi Z, Kariman N, Simbar M, Ahmadi F. Empowerment of Adolescent Girls for Sexual and Reproductive Health Care: A Qualitative Study. Afr J Reprod Health 2017; 21(4): 80-92.##3. Adolescence: An Age of Opportunity [Internet]. UNICEF. 2011 [cited October 2, 2022]. Available from: https://data.unicef.org/ resources/the-state-of-the-worlds-children-2011-adolescents-an-age-of-opportunity/. ##4. Latifnejad Roudsari R, Javadnoori M, Hasanpour M, Hazavehei SM, Taghipour A. Socio-cultural challenges to sexual health education for female adolescents in Iran. Iran J Reprod Med 2013; 11(2): 101-110.##5. Lameiras-Fernández M, Martínez-Román R, Carrera-Fernández MV, Rodríguez-Castro Y. Sex Education in the Spotlight: What Is Working? Systematic Review. Int J Environ Res Public Health 2021; 18(5): 2555.##6. Beckett MK, Elliott MN, Martino S, Kanouse DE, Corona R, Klein DJ, et al. Timing of parent and child communication about sexuality relative to children's sexual behaviors. Pediatrics 2010; 125(1): 34-42.##7. Diiorio C, Pluhar E, Belcher L. Parent-Child Communication About Sexuality. J HIV/AIDS Prev Educ Adolesc Child 2003; 5(3-4): 7-32.##8. Jaccard J, Dodge T, Dittus P. Parent-adolescent communication about sex and birth control: a conceptual framework. New Dir Child Adolesc Dev 2002; 97: 9-41.##9. Crichton J, Ibisomi L, Gyimah SO. Mother-daughter communication about sexual maturation, abstinence and unintended pregnancy: experiences from an informal settlement in Nairobi, Kenya. J Adolesc 2012; 35(1): 21-30.##10. Pluhar EI, DiIorio CK, McCarty F. Correlates of sexuality communication among mothers and 6-12-year-old children. Child Care Health Dev 2008; 34(3): 283-290.##11. Pariera K.Understanding Mothers’ Information- Seeking About Mother–Adolescent Sexual Communication. Int J Health Wellness Soc 2016; 6(4): 23-33.##12. Widman L, Choukas-Bradley S, Helms SW, Golin CE, Prinstein MJ. Sexual communication between early adolescents and their dating partners, parents, and best friends. J Sex Res 2014; 51(7): 731-741.##13. Davis AN, Gahagan JC, George C. "Everyone just keeps their eyes closed and their fingers crossed": sexual health communication among black parents and children in Nova Scotia, Canada. Int J Equity Health 2013; 12: 55.##14. Kusheta S, Bancha B, Habtu Y, Helamo D, Yohannes S. Adolescent-parent communication on sexual and reproductive health issues and its factors among secondary and preparatory school students in Hadiya Zone, Southern Ethiopia: institution based cross sectional study. BMC Pediatr 2019; 19(1): 9.##15. de Looze M, Constantine NA, Jerman P, Vermeulen-Smit E, ter Bogt T. Parent-adolescent sexual communication and its association with adolescent sexual behaviors: a nationally representative analysis in the Netherlands. J Sex Res 2015; 52(3): 257-268.##16. Amoran OE, Onadeko MO, Adeniyi JD. Parental Influence on Adolescent Sexual Initiation Practices in Ibadan, Nigeria. Int Q Community Health Educ 2003; 23(1): 73-81.##17. Atienzo EE, Ortiz-Panozo E, Campero L. Congruence in reported frequency of parent-adolescent sexual health communication: A study from Mexico. Int J Adolesc Med Health 2015; 27(3): 275-283.##18. Emelumadu OF, Ezeama NN, Ifeadike CO, Ubajaka CF, Adogu PO, Umeh U, et al. Parents' perceptions of timing of initiation of sexuality discussion with adolescents in Anambra State, South Eastern Nigeria. J Pediatr Adolesc Gynecol 2014; 27(5): 294-300.##19. Manu AA, Mba CJ, Asare GQ, Odoi-Agyarko K, Asante RK. Parent-child communication about sexual and reproductive health: evidence from the Brong Ahafo region, Ghana. Reprod Health 2015; 12: 16.##20. Noe MTN, Saw YM, Soe PP, Khaing M, Saw TN, Hamajima N, et al. Barriers between mothers and their adolescent daughters with regards to sexual and reproductive health communication in Taunggyi Township, Myanmar: What factors play important roles? PloS one 2018; 13(12): e0208849.##21. Edwards LL, Hunt A, Cope-Barnes D, Hensel DJ, Ott MA. Parent-Child Sexual Communication Among Middle School Youth. J Pediatr 2018; 199: 260-262.##22. Atienzo EE, Walker DM, Campero L, Lamadrid-Figueroa H, Gutiérrez JP. Parent-adolescent communication about sex in Morelos, Mexico: does it impact sexual behaviour? Eur J Contracept Reprod Health Care 2009; 14(2): 111-119.##23. Widman L, Choukas-Bradley S, Noar SM, Nesi J, Garrett K. Parent-Adolescent Sexual Communication and Adolescent Safer Sex Behavior: A Meta-Analysis. JAMA Pediatr 2016; 170(1): 52-61.##24. Guilamo-Ramos V, Jaccard J, Dittus P, Collins S. Parent-adolescent communication about sexual intercourse: an analysis of maternal reluctance to communicate. Health Psychol 2008; 27(6): 760-769.##25. Malacane M, Beckmeyer JJ. A Review of Parent-Based Barriers to Parent–Adolescent Communication about Sex and Sexuality: Implications for Sex and Family Educators. Am J Sex Educ 2016; 11(1): 27-40.##26. Eisenberg ME, Sieving RE, Bearinger LH, Swain C, Resnick MD. Parents’ Communication with Adolescents About Sexual Behavior: A Missed Opportunity for Prevention? J Youth Adolesc 2006; 35(6): 893-902.##27. Epstein M, Ward LM. “Always Use Protection”: Communication Boys Receive About Sex From Parents, Peers, and the Media. J Youth Adolesc 2008; 37(2): 113-126.##28. Werner-Wilson RJ, Fitzharris JL, Morrissey KM. Adolescent and parent perceptions of media influence on adolescent sexuality. Adolescence 2004; 39(154): 303-313.##29. Alimoradi ZPC, Kariman NP, Simbar MP, Ahmadi FP. Contributing Factors to High-Risk Sexual Behaviors among Iranian Adolescent Girls: A Systematic Review. Int J Community Based Nurs Midwifery 2017; 5(1): 2-12.##30. Ahmadi K, Khodadadi Sangdeh J, Aminimanesh S, Mollazamani A, Khanzade M. The role of parental monitoring and affiliation with deviant peers in adolescents' sexual risk taking: toward an interactional model. Int J High Risk Behav Addict 2013; 2(1): 22-27.##31. Garmaroudi G, Makarem J, Alavi S, Abbasi Z. Health related risk behaviors among high school students In Tehran, Iran. Payesh 2010; 9(1): 13-19 (Persian).##32. Soliemani Nia L, Jazayeri A, Mohammad khani P. The Role of Positive and Negative Mental Health in Adolescent's Health Risk Behaviors. Refahj 2006; 5(19): 75-90 (Persian).##33. Javadnoori M, Roudsari RL, Hasanpour M, Hazavehei SM, Taghipour A. Female adolescents' experiences and perceptions regarding sexual health education in Iranian schools: A qualitative content analysis. Iran J Nurs Midwifery Res 2012; 17(7): 539-546 (Persian).##34. Ziaei T, Ghanbari Gorji M, Behnampour N, Rezaei Aval M. Effect of communication skills based group counseling on mothers' sex dialogue with their adolescent daughters. Int J Adolesc Med Health 2018; 32(3).##35. Ziaei T, Ghanbari M, Rezaei Aval M, Behnampour N. Effect of Communication Skills-Based Consulting on the Correlation Between Viewpoint the Mothers and Teenage Girls About Sex Dialogue (Gorgan, Iran). J Sex Med 2017; 14(5): e261-e262 (Persian).##36. Ziaei T, Kabiri G, Rezaei Aval M, Ali Vakili M. The Effect of Group Counseling Based on Self-Awareness on Sexual Risk-Taking Amongst High School Girls (Gorgan, Iran). J Sex Med 2017; 14(5): e262.##37. Bullinger M, Alonso J, Apolone G, Leplège A, Sullivan M, Wood-Dauphinee S, et al. Translating health status questionnaires and evaluating their quality: the IQOLA Project approach. International Quality of Life Assessment. J clinic Epidemiol 1998; 51(11): 913-923.##38. Dessie Y, Berhane Y, Worku A. Parent-Adolescent Sexual and Reproductive Health Communication Is Very Limited and Associated with Adolescent Poor Behavioral Beliefs and Subjective Norms: Evidence from a Community Based Cross-Sectional Study in Eastern Ethiopia. PloS One 2015; 10(7): e0129941.##39. Zakaria M, Xu J, Karim F, Cheng F. Reproductive health communication between mother and adolescent daughter in Bangladesh: a cross-sectional study. Reprod Health 2019; 16(1): 114.##40. Somers C, Vollmar W. Parent-adolescent relationships and adolescent sexuality: Closeness, communication, and comfort among diverse US adolescent samples. Soc Behav Pers 2006; 34(4): 451-460.##41. Yadeta TA, Bedane HK, Tura AK. Factors affecting parent-adolescent discussion on reproductive health issues in Harar, eastern Ethiopia: a cross-sectional study. J Environ Public Health 2014; 2014: 102579.##42. Zhang L, Li X, Shah IH, Baldwin W, Stanton B. Parent-adolescent sex communication in China. Eur J Contracept Reprod Health Care 2007; 12(2): 138-147.##43. Raffaelli M, Green S. Parent-Adolescent Communication About Sex: Retrospective Reports by Latino College Students. J Marriage Fam 2003; 65: 474-481.##44. Wilson EK, Koo HP. Mothers, fathers, sons, and daughters: gender differences in factors associated with parent-child communication about sexual topics. Reprod Health 2010; ##7: 31.##45. Wisnieski D, Sieving R, Garwick A. Parent and family influences on young women's romantic and sexual decisions. Sex Educ 2015; 15(2): 144-157.## ##

ارتباط بین موقعیت کانین ماگزیلاری نهفته و عرض فولیکولی آن: خصوصیات توصیفی با استفاده از CBCT Relationship between Position of the Impacted Maxillary Canine and Its Follicular Width: Descriptive Features Using CBCT 1 1  سابقه و هدف: هدف از انجام این مطالعه بررسی موقعیت کانین نهفته و عرض فولیکولی دندان همراه با آن می‌باشد. مواد و روش‌ها: مطالعه حاضر مطالعه‌ای توصیفی مقطعی می‌باشد که به منظور بررسی کانین نهفته انجام گرفت. جامعه آماری رادیوگرافی‌های 70 نمونه CBCT از آرشیو یکی از مراکز تصویربرداری فک و صورت شهر ساری را شامل می‌شد. سپس تصاویر توسط نرم‌افزار Planmeca Romexis Viewer ورژن 2/8/3 آنالیز گردیدند. پس از تعیین متغیرهای موردنظر، روابط فاکتورهای اندازه‌گیری شده نسبت به هم بررسی شد. در نهایت، داده‌های به‌دست آمده با نرم‌افزار SPSS ver. 22 مورد تجزیه و تحلیل آماری قرار گرفت. یافته‌ها: نتایج بررسی 70 مورد نشان داد که 61/43 درصد کانین‌ها در موقعیت پالاتالی، 28/57 درصد در موقعیت سنترال زائده آلوئولار و 10 درصد در موقعیت باکالی بود. هم‌چنین فراوانی موقعیت عمودی نوک کاسپ کانین نهفته در ⅓ کرونالی، ⅔ اپیکالی و ناحیه سرویکالی ریشه اینسایزوور لترال به ترتیب 50/86 درصد، 40 درصد و 7/14 درصد بود و در 28/57 درصد و 2/86 درصد موارد به ترتیب تحلیل ریشه خفیف و شدیدی مشاهده شد. استنتاج: نهفتگی کانین غالبا در موقعیت پالاتالی نسبت به کرست استخوان رخ می‌دهد و ریسک بروز آن با افزایش فاصله کانین از میدلاین و افزایش سایز فولیکول افزایش می‌یابد. این پدیده که در زنان بیشتر از مردان گزارش شده است، در نهایت می‌تواند تحلیل ریشه دندان اینسیزور لترال را در پی داشته باشد.   2  Background and purpose: This study was conducted to investigate the relationship between the position of impacted canine and associated follicular width. Materials and methods: This cross-sectional descriptive study, included CBCT archival images (n=70) in a maxillofacial imaging center in Sari, Iran. The images were studied by Planmeca Romexis Viewer ver. 3.8.2. Variables were determined and any relationship was investigated. Data analysis was carried out in SPSS V22. Results: Findings showed that 61.43% of the canines were in palatal position, 28.57% were in central position of the alveolar process and 10% were in buccal position. Also, the frequencies of vertical position of the canine cusp tip impacted in coronal 1/3, apical 2/3, and cervical region of the lateral incisor root were 50.86%, 40%, and 7.14%, respectively, and there were mild and severe root resorption in 28.57% and 2.86% of the cases, respectively. Conclusion: Canine impaction often occurs in the palatal position relative to the bone crest and the risk of its occurrence increases with increase in the distance of the canine from the midline and increase in the size of the follicle. This phenomenon, which is reported more in women, can eventually lead to root resorption of the lateral incisor tooth.   143 150 2022/05/52022/06/12022/09/112022/07/122021/11/222022/04/102022/02/212021/10/262022/06/242022/02/22022/04/222020/06/302022/08/142021/11/19 1400/8/28 2022/10/222022/10/152022/10/102022/10/312022/11/202022/10/162022/11/132022/11/52022/10/232022/10/42022/10/102022/11/132022/10/112022/11/21 1401/8/30 تهمینه بامدادیان Tahmineh Bamdadian استادیار، گروه پروتزهای دندانی، دانشکده‌ی دندانپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران tbamdadian@yahoo.com آتنا شیوا Atena Shiva استادیار، گروه پاتولوژی دهان و فک و صورت، دانشکده‌ی دندانپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران atenashiva@yahoo.com نادیا الیاسی گرجی Nadia Elyassi Gorji دانشجوی دندانپزشکی، کمیته‌ی تحقیقات دانشجویی، دانشکده‌ی دندانپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران nadia.elyassi@gmail.com مهدی شایسته آذر Mehdi Shayesteh Azar دندانپزشک، ساری، ایران ایران Msha1369@yahoo.com محمد ابراهیمی ساروی Mohammad Ebrahimi Saravi استادیار، گروه پروتزهای دندانی، دانشکده‌ی دندانپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران mohammadebrahimisaravi@gmail.com امیرحسین پاکروان AmirHossein Pakravan استادیار، گروه جراحی دهان و فک و صورت، دانشکده‌ی دندانپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران dr.a.pakravan@gmail.com impacted canine teeth cone beam computed tomography dental follicle width دندان کانین نهفته CBCT عرض فولیکول دندانی 1. Meda RG, Sans FA, Esquivel J, Zufía J. Impacted maxillary canine with curved apex: Three-dimensional guided protocol for autotransplantation J Endod 2022; 48(3): 379-387.##2. Koç A, Kaya S, Abdulsalam WA. Three-Dimensional Analysis of Impacted Maxillary and Mandibular Canines and Evaluation of Factors Associated With Transmigration on Cone-Beam Computed Tomography Images. J Oral Maxillofac Surg 2021; 79(3): 538.e1-538.e11.##3. Lai CS, Suter VGA, Katsaros C, Bornstein MM.Localization of impacted maxillary canines and root resorption of neighbouring teeth: A study assessing the diagnostic value of panoramic radiographs in two groups of observers. Eur J Orthod 2014; 36(4): 450-456.##4. Kalavritinos M, Benetou V, Bitsanis E, Sanoudos M, Alexiou K, Tsiklakis K, et al. Incidence of incisor root resorption associated with the position of the impacted maxillary canines: A cone-beam computed tomographic study. Am J Orthod Dentofacial Orthop ##2020; 157(1): 73-79.‌##5. Bastos VC, Vitório JG, Martins-Chaves RR, Leite-Lima F, Lebron YAR, Moreira VR, et al. Age-Related Metabolic Pathways Changes in Dental Follicles: A Pilot Study. Front Oral Health 2021; 2: 677731.##6. Dağsuyu İM, Okşayan R, Kahraman F, Aydın M, Bayrakdar İŞ, Uğurlu M. The Relationship between Dental Follicle Width and Maxillary Impacted Canines’ Descriptive and Resorptive Features Using Cone-Beam Computed Tomography. Biomed Res Int 2017; 2017: 2938691.##7. Haba D, Decolli Y, Marciuc E, Sîrghe AE. Teeth Impaction and Structural Teeth Anomalies. Semin Musculoskelet Radiol 2020; 24(5): 523-534. ##8. Mahabob N. A review on prevalence rate, etiology, and management of impacted and transmigrated mandibular canines. Int J Oral Health Dent 2021; 13(5): 423-428.‌##9. Barham M, Okada S, Hisatomi M, Khasawneh A, Tekiki N, Takeshita Y, et al. Influence of mesiodens on adjacent teeth and the timing of its safe removal. Imaging Sci Dent 2022; 52(1): 67-74.##10. Power SM, Short MB. An investigation into the response of palatally displaced canines to the removal of deciduous canines and an assessment of factors contributing to favourable eruption. Br J Orthod 1993; 20(3): 215-223.##11. Yu JN, Gu YG, Zhao CY, Liu K, Mo SC, Li H, et al. Threedimensional localization and assessment of maxillary palatal impacted canines with cone-beam computed tomography. Shanghai Kou Qiang Yi Xue 2015; 24(1): 65-70.##12. Ericson S, Kurol J. CT diagnosis of ectopically erupting maxillary canines–a case report. Eur J Orthod 1988; 10(2): 115-121.##13. Dağsuyu İM, Kahraman F, Okşayan R. Three-dimensional evaluation of angular, linear, and resorption features of maxillary impacted canines on cone-beam computed tomography. Oral Radiol 2018; 34(1): 66-72.‌##14. Szarmach IJ, Szarmach J, Waszkiel D. Complications in the course of surgical-orthodontic treatment of impacted maxillary canines. Adv Med Sci 2006; 51(Suppl 1): 217-220.##15. Ericson S, Kurol PJ. Resorption of incisors after ectopic eruption of maxillary canines: a CT study. Angle Orthod 2000; 70(6): ##415-423.##16. Ericson S, Bjerklin K. The dental follicle in normally and ectopically erupting maxillary canines: a computed tomography study. Angle Orthod 2001; 71(5): 333-342.##17. Lai CS, Bornstein MM, Mock L, Heuberger BM, Dietrich T, Katsaros C. Impacted maxillary canines and root resorptions of neighbouring teeth: A radiographic analysis using cone-beam computed tomography. Eur J Orthod 2013; 35(4): 529-538.##18. Almasan O, Leucata DC, Buduru S, Manea A, Cristian DI. Evaluation of Cause, Severity, Complications, and Treatment of Maxillary Canine Impaction: Dental Specialists' Perspectives. Appl Med Inform 2022; 44(3): 100-111.##19. Razeghinejad MH, Bardal R, Shahi S, Mortezapoor E, Mostafavi M. Volumetric Evaluation of Maxillary Lateral Incisor Root Resorption due to Positional Variations of Impacted Canine. Int J Dent 2022: 2626222.##20. Chávez-Alvarez C, Arriola-Guillén LE, Rodríguez-Cárdenas YA, Ruíz-Mora GA, Fiori-Chincaro G, Dias-Da Silveira HL, et al. Changes in maxillary incisor inclination and position after traction of unilateral vs bilateral maxillary impacted canines in nonextraction treatment: A cone-beam computed tomography study. Am J Orthod Dentofacial Orthop 2019; 156(6): 767-778.‌## ##

مقایسه آزمایشگاهی حیات سلول‌های فیبروبلاست لثه‌ی انسانی بر داربست‌های حاوی کلاژن In vitro Comparison of Viability of Human Gingival Fibroblast Cells on Collagen Barriers 1 1  سابقه و هدف: کشت فیبروبلاست‎های لثه انسانی برروی غشای کلاژنی به عنوان یک روش درمانی جایگزین در رژنراسیون هدایت شونده به کاررفته است. مطالعه آزمایشگاهی حاضر، حیات فیبروبلاست‎های لثه‎ای را روی دو نوع غشای غنی از کلاژن ارزیابی و مقایسه کرده است. مواد و روش‌ها: سلول‎های فیبروبلاست لثه‌ای انسان (HGF1-RT1) روی دو نوع غشای غنی از کلاژن قابل جذب Regen و CenoMembrane کشت داده شدند. 24 و 72 ساعت بعد تست MTT انجام شد. برای مقایسه میانگین MTT در گروه‌ها و زمان‎های مختلف از آزمون ANOVA و تست تعقیبی Tukey استفاده شد. یافته‌ها: پس از 24 و 72 ساعت بیش‎ترین حیات سلول‎های فیبروبلاست در گروه‎های کنترل و غشا Regen بود و کم‎ترین میزان در CenoMembrane بود. حیات سلول‎ها در گروه کنترل به‌طور معنی‎داری بیش‌تر از غشای CenoMembrane و در غشای Regen به‌طور معنی‎داری بیش‎تر از CenoMembrane بود(0/05P<) تفاوت آماری معنی‎داری بین گروه کنترل و غشای Regen وجود نداشت (0/05<P). استنتاج: حیات فیبروبلاست‎ها روی غشا Regen پس از 24 و 72 ساعت براساس تست MTT، در مقایسه با CenoMembrane بیش‎تر بود.   2  Background and purpose: Human gingival fibroblasts cultured on collagen membrane is an alternative treatment method in guided regeneration. This in vitro study aimed at evaluating and comparing the human gingival fibroblasts viability on two types of collagen-rich membranes. Materials and methods: Human gingival fibroblast cells (HGF1-RT1) were cultured on two types of collagen-rich membranes, including Regen and CenoMembrane. After 24 and 72 hours, the MTT test was performed. ANOVA test and Post Hoc Tukey were applied to compare MTT mean values in different groups and times. Results: After 24 and 72 hours, the highest rates of viability of fibroblast cells were observed in the control group and the Regen membrane, and the lowest viability was seen in the CenoMembrane group. Cell viability in control group was significantly higher than the CenoMembrane and in Regan membrane was significantly higher than the CenoMembrane (P<0.05). There were no significant differences between the Regen membrane and the control group (P>0.05). Conclusion: Based on MTT assay, the viability of fibroblasts after 24 and 72 hours was higher in the Regen membrane compared with the CenoMembrane.   151 156 2022/05/52022/06/12022/09/112022/07/122021/11/222022/04/102022/02/212021/10/262022/06/242022/02/22022/04/222020/06/302022/08/142021/11/192021/11/24 1400/9/3 2022/10/222022/10/152022/10/102022/10/312022/11/202022/10/162022/11/132022/11/52022/10/232022/10/42022/10/102022/11/132022/10/112022/11/212022/10/22 1401/7/30 آسیه مظفری Asieh Mozaffari استادیار، گروه پریودانتیکس، مرکز تحقیقات پیشگیری از پوسیدگی دندان، دانشگاه علوم پزشکی قزوین، قزوین، ایران ایران asiehmozaffari@yahoo.com منا اکبری Mona Akbari دستیار تخصصی پریودانتیکس، کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشگاه علوم پزشکی قزوین، قزوین، ایران . استادیار، گروه پریودانتیکس، دانشکده دندانپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی زنجان، زنجان، ایران ایران Mona_akbari91@yahoo.com زهره یزدی Zohreh Yazdi دانشیار، مرکز تحقیقات عوامل اجتماعی موثر بر سلامت، دانشگاه علوم پزشکی قزوین، قزوین، ایران ایران Dr.zyazdi@yahoo.com آزاده زینب تی تی دژ Azadehzeinab Titidezh استادیار، گروه پاتولوژی دهان و دندان، مرکز تحقیقات پیشگیری از پوسیدگی دندان، دانشگاه علوم پزشکی قزوین، قزوین، ایران ایران azadeh_titidezh@yahoo.com fibroblast cell culture CenoMembrane Regen فیبروبلاست کشت سلول Regen CenoMembrane 1. Erdag G, Sheridan RL. Fibroblasts improve performance of cultured composite skin substitutes on athymic mice. Burns 2004; 30(4): 322-328.##2. Morelli T, Neiva R, Nevins ML, McGuire MK, Scheyer ET, Oh T-J, et al. Angiogenic biomarkers and healing of living cellular constructs. J Dent Res 2011; 90(4): 456-462.##3. Lotfi G, Shokrgozar MA, Mofid R, Abbas FM, Ghanavati F, Bagheban AA, et al. A clinical and histologic evaluation of gingival fibroblasts seeding on a chitosan-based scaffold and its effect on the width of keratinized gingiva in dogs. J periodontol 2011; 82(9): 1367-1375.##4. Jhaveri HM, Chavan MS, Tomar GB, Deshmukh VL, Wani MR, Miller Jr PD. Acellular dermal matrix seeded with autologous gingival fibroblasts for the treatment of gingival recession: A proof-of-concept study. J periodontol 2010; 81(4): 616-625.##5. Guan W, Liao H, Guo L, Wang C, Cao Z. Root coverage using a coronally advanced flap with or without acellular dermal matrix: a meta-analysis. J Periodontal Implant Sci 2016; 46(1): 22-34.##6. Borges GJ, Novaes Jr AB, de Moraes Grisi MF, Palioto DB, Taba Jr M, De Souza SLS. Acellular dermal matrix as a barrier in guided bone regeneration: a clinical, radiographic and histomorphometric study in dogs. Clin Oral Implants Res 2009; 20(10): 1105-1115.##7. Moreira ARO, Santamaria MP, Silvério KG, Casati MZ, Nociti Junior FH, Sculean A, et al. Coronally advanced flap with or without porcine collagen matrix for root coverage: a randomized clinical trial. Clin Oral Investig 2016; 20(9): 2539-2549. ##8. Liu C, Su Y, Tan B, Ma P, Wu G, Li J, et al. Reconstruction of attached soft tissue around dental implants by acelluar dermal matrix grafts and resin splint. Int J Clin Exp Med 2014; 7(12): 4666-4676. ##9. Shkreta M, Atanasovska-Stojanovska A, Dollaku B, Belazelkoska Z. Exploring the gingival recession surgical treatment modalities: A literature review. Open Access Maced J Med Sci 2018; 6(4): 698-708. ##10. Kim BS, Mooney DJ. Development of biocompatible synthetic extracellular matrices for tissue engineering. Trends Biotechnol 1998; 16(5): 224-230.##11. Vahabi S, Yadegary Z, Karamshahi M. Evaluating the adhesion of human gingival fibroblasts and MG-63-osteoblast-like cells to activated PRP-coated membranes. Cell Tissue Bank 2019; 20(3): 339-349.##12. Rodrigues AZ, Oliveira PTd, Novaes Jr AB, Maia LP, Souza SLSd, Palioto DB. Evaluation of in vitro human gingival fibroblast seeding on acellular dermal matrix. Braz Dent J 2010; 21(3): 179-189.##13. Esmaeilnejad A, Kadkhodazadeh M, Mohammadi S, Yadegari Z, Amid R. Viability, Distribution and Penetration of Human Gingival Fibroblasts into Three Types of Acellular Dermal Matrix Membranes. Journal of Maxillofacial and Oral Surgery 2021: 1-12.##14. Moghaddas O, Miremadi B, Jafari ES. Effect of two commercial acellular dermal scaffolds on biological behavior of human gingival fibroblasts. J Adv Periodontol Implant Dent 2020; 12(2): 84-89.##15. Maia LP, Novaes Jr AB, Souza SL, Grisi MF, Taba Jr M, Palioto DB. In vitro evaluation of acellular dermal matrix as a three-dimensional scaffold for gingival fibroblasts seeding. J Periodontol 2011; 82(2): 293-301.## ##

بررسی رابطه ناحیه‌‌آسیب مغزی با زبانپریشی روان و ناروان Correlation between Brain Lesion Site and Fluent/Non-Fluent Aphasia 1 1  سابقه و هدف: آفازی (زبان‌پریشی) رایج‌ترین اختلال ارتباطی ناشی از سکته مغزی است، که می‌تواند بر عملکردهای زبانی شامل خواندن، نوشتن، درک شنیداری و بیان شفاهی اثرگذار باشد. آفازی براساس شدت روانی برونداد گفتاری، خطاهای گرامری، درک شنیداری، لحن گفتار و جایگاه آسیب به دو دسته‌ روان (زبان‌پریشی ورنیکه، ترانس‌کورتیکال حسی، انتقالی و آنومی) و ناروان (زبان‌پریشی بروکا، گلوبال، ترانس‌کورتیکال حرکتی و ترانس‌کورتیکال آمیخته) تقسیم می‌شود. درنتیجه انواع آفازی بستگی به ناحیه‌ ‌آسیب مغزی دارد. در این مطالعه ارتباط آفازی روان و ناروان با ناحیه‌ ‌آسیب مغزی در بیماران دچار سکته مغزی بستری شده در بیمارستان‎های تابعه دانشگاه علوم پزشکی بابل در سال 1397 بررسی شد. مواد و روش‌ها: در مطالعه‌ مقطعی حاضر، تشخیص و نوع زبان‌پریشی با اجرای آزمون زبان‌پریشی نسخه فارسی بررسی شد و ناحیه‌ ‌آسیب مغزی باتوجه ‌به تصاویر MRI و سی‌تی‌اسکن توسط متخصص مغز و اعصاب مشخص شد. داده‌ها با استفاده از نرم افزار SPSS26 توصیف شدند. یافته‌ها: از میان 123 نمونه تحت مطالعه 70 بیمار(56/9 درصد) با میانگین سنی 68/16 سال و توزیع جنسیتی 41 مرد و 29 زن دچار آفازی بودند. لوب‌های فرونتال(25/7 درصد) و تمپورال(25/7 درصد) شایع‌ترین نواحی آسیب دیده مغزی بودند. استنتاج: آسیب لوب‌ فرونتال و نواحی اطراف آن با بروز زبان‌پریشی ناروان و آسیب لوب تمپورال و نواحی اطراف آن با بروز زبان‌پریشی روان مرتبط است.   2  Background and purpose: Aphasia is the most common communication disorder resulting from stroke. In this condition all modalities of language, including reading, writing, auditory perception, and oral speech may be affected. Aphasia is divided into two categories: fluent (Wernicke's aphasia, Transcortical sensory aphasia, conduction aphasia, and anomic aphasia) and non-fluent (Broca's aphasia, global aphasia, transcortical motor aphasia, and mixed transcortical aphasia). As a result, the types of aphasia depend on the area of brain damage. In this study, the relationship between fluent aphasia and non-fluent aphasia with the brain damage area was investigated in stroke patients admitted to hospitals affiliated with Babol University of Medical Sciences in 2018. Materials and methods: In this cross-sectional study, the diagnosis and discrimination of aphasia types were determined by performing the Persian version of the aphasia test and MRI/CT-scan images were taken to find the exact brain damage area. Data were analyzed in SPSS V26. Results: We studied 123 patients. There were 70 cases with aphasia (mean age: 68.16 years), including 41 men and 29 women. Frontal lobes (25.7%) and temporal lobes (25.7%) were the most common brain regions affected. Conclusion: Damage to the frontal lobe and its surrounding areas is associated with incidence of aphasia, and damage to the temporal lobe and its surrounding areas is linked to the occurrence of fluent aphasia.   157 162 2022/05/52022/06/12022/09/112022/07/122021/11/222022/04/102022/02/212021/10/262022/06/242022/02/22022/04/222020/06/302022/08/142021/11/192021/11/242022/04/13 1401/1/24 2022/10/222022/10/152022/10/102022/10/312022/11/202022/10/162022/11/132022/11/52022/10/232022/10/42022/10/102022/11/132022/10/112022/11/212022/10/222022/11/7 1401/8/16 الناز راشد چیتگر Elnaz Rashed Chitgar کارشناس ارشد گفتاردرمانی، دانشکده توانبخشی، دانشگاه علوم پزشکی بابل، دانشگاه، بابل، ایران ایران elnazchitgar@yahoo.com پیام سعادت Payam Saadat دانشیار، گروه نورولوژی، دانشکده پزشکی، واحد توسعه تحقیقات بیمارستان آیت الله روحانی، دانشگاه علوم پزشکی بابل، ایران ایران sepanta1968@yahoo.com مرسده مداحیان Mersede Maddahiyan کارشناس گفتاردرمانی، دانشکده توانبخشی دانشگاه علوم پزشکی بابل، بابل، ایران ایران mersede.maddahian@yahoo.com پیمان امیری فر Peyman Amirifar کارشناس ارشد گفتاردرمانی، دانشکده توانبخشی، دانشگاه علوم پزشکی بابل، دانشگاه، بابل، ایران ایران peymanamirifar703@gmail.com سید محمد مسعود حجتی Seyed Mohammad Masood Hojjati دانشیار، گروه نورولوژی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی بابل، ایران ایران Dr.hojjati@yahoo.com مهدی دهقان Mehdi Dehghan مربی، گروه گفتاردرمانی، دانشکده توانبخشی، دانشگاه علوم پزشکی بابل، دانشگاه، بابل، ایران . واحد توسعه تحقیقات بیمارستان آیت الله روحانی، دانشکده توانبخشی، دانشگاه علوم پزشکی بابل، ایران ایران m.dehghan26@gmail.com fluent aphasia non-fluent aphasia stroke زبان‌پریشی روان زبان‌پریشی ناروان سکته‌ی مغزی 1. Cahana-Amitay D, Albert ML, Pyun S-B, Westwood A, Jenkins T, Wolford S, et al. Language as a stressor in aphasia. Aphasiology 2011; 25(5): 593-614.##2. Lahiri D, Dubey S, Ardila A, Ray BK. Factors affecting vascular aphasia severity. Aphasiolo 2020; 35(5): 633-641.##3. Dickey L, Kagan A, Lindsay MP, Fang J, Rowland A, Black S. Incidence and profile of inpatient stroke-induced aphasia in Ontario, Canada. Arch Phys Med Rehabil 2010; 91(2): 196-202.##4. Flowers HL, Skoretz SA, Silver FL, Rochon E, Fang J, Flamand-Roze C, et al. Poststroke aphasia frequency, recovery, and outcomes: a systematic review and meta-analysis. Arch Phys Med Rehabil 2016; 97(12): 2188-2201.##5. Azizbeigi-Boukani J, Khatoonabadi AR, Maroufizadeh S, Abdi S. Validity and reliability of the Persian version of the Stroke and Aphasia Quality of Life Scale-39 (SAQOL-39). Aphasiology 2021; 35(6): 859-873.##6. Malekian M, Azimi T, Yousefi A. Pattern of language impairment in aphasic patients applying the p-dab-1 test. J Mazandaran Univ Med Sci 2020; 30 (183) :62-72 (Persian).##7. Clough S, Gordon JK. Fluent or nonfluent? Part A. Underlying contributors to categorical classifications of fluency in aphasia. Aphasiology 2020; 34(5): 515-539.##8. Yang ZH, Zhao X Q, Wang CX, Chen HY, Zhang YM. Neuroanatomic correlation of the post-stroke aphasias studied with imaging. Neurol Res 2008; 30(4): 356-360.##9. Bohra V, Khwaja GA, Jain S, Duggal A, Ghuge VV, Srivastava A. Clinicoanatomical correlation in stroke related aphasia. Ann Indian Acad Neurol 2015; 18(4): 424-429.##10. Devido-Santos M, Gagliardi RJ, Mac-Kay APMG. Language disorders and brain lesion topography in aphasics after stroke. Arq Neuropsiquiatr 2012; 70(2): 129-133.##11. Fridriksson J, Fillmore P, Guo D, Rorden C. Chronic Broca's aphasia is caused by damage to Broca's and Wernicke's areas. Cereb Cortex 2015; 25(12): 4689-4696.##12. Yourganov G, Smith KG, Fridriksson J, Rorden C. Predicting aphasia type from brain damage measured with structural MRI. Cortex 2015; 203-215.##13. Kang EK, Sohn HM, Han M-K, Kim W, Han TR, Paik N-J. Severity of post-stroke aphasia according to aphasia type and lesion location in Koreans. J Korean Med Sci 2010; 25(1): 123-127.##14. Soltani S, Khatoonabadi A R, Jenabi M S, Piran A. Frequency of aphasia resulting from stroke at hospitals affiliated to Tehran University of Medical Sciences. MRJ 2013; 6(4): 44-48.##15. Yao J, Han Z, Song Y, Li L, Zhou Y, Chen W, et al. Relationship of post-stroke aphasic types with sex, age and stroke types. World J Neurosci 2015; 5(1): 34-39.##16. Rosenberg MD, Song H. Predicting post-stroke aphasia from brain imaging. Nat Hum Behav 2020; 4(7): 675-676.##17. Nilipour R, Pour Shahbaz A, Ghoreishi ZS, Yousefi A. Reliability and validity of Persian aphasia battery test. Iranian Journal of Ageing 2016; 10(4): 182-191.##18. Wu C, Qin Y, Lin Z, Yi X, Wei X, Ruan Y, et al. Prevalence and impact of aphasia among patients admitted with acute ischemic stroke. J Stroke Cerebrovasc Dis 2020; 29(5): 104764.##19. Lima RR, Rose ML, Lima HN, Cabral NL, Silveira NC, Massi GA. Prevalence of aphasia after stroke in a hospital population in southern Brazil: a retrospective cohort study. Top Stroke Rehabil 2020; 27(3): 215-223.##20. Døli H, Andersen Helland W, Helland T, Specht K. Associations between lesion size, lesion location and aphasia in acute stroke. Aphasiology 2020; 35(6):745-763.##21. Ghandehari K. Relationship of Aphasia and Topography of Cerebrovascular Territories. Avicenna J Clin Med 2004; 11(3) :12-15.##22. Mansouri B, Raghibdoust S. The Assessment of Cognitive and Linguistic Function of Left and Right Hemispheres in Persian Speaking Patients With Brain Damage. Advances in Cognitive Sciences 2008; 10(1): 37-50.## ##

کارایی توسیلیزوماب در بیماران مبتلا به کووید-19 Efficacy of Tocilizumab in Patients with COVID-19 1 1  سابقه و هدف: داروی توسیلیزوماب (Tocilizumab) یک مونوکلونال آنتی‎بادی علیه رسپتور اینترلوکین-6 می‎باشد. این دارو به‎عنوان درمان کمکی برای بیماری کووید-19 در بیمارانی که خطر طوفان سایتوکینی در آن‎ها وجود دارد، استفاده می‎شود. لذا این مطالعه با هدف بررسی پاسخ درمانی به توسیلیزوماب در بیماران مبتلا به کووید-19 طراحی شد. مواد و روش‌ها: در این مطالعه مشاهده‎ای گذشته نگر، خصوصیات دموگرافیک و بالینی بیماران مبتلا به کووید-19 و پیامدهای بالینی شامل مرگ یا بهبودی به دنبال دریافت برندهای داروی توسیلیزوماب شامل اکتمرا (Actemra®) و تمزیوا (Temziva®) در بیمارستان رازی قائم‎شهر (استان مازندران) مورد بررسی قرار گرفت. یافته‌ها: از تعداد ۵۶ پرونده مورد ارزیابی، ۳۲ نفر(57/1 درصد) زن بودند و میانگین سنی 57/5 سال بود. ۱۹ بیمار (33/9 درصد) در بخش ICU بستری شدند و ۷ مورد (12/7 درصد) اینتوبه شده و ۸ بیمار (14/3 درصد) فوت شدند. متوسط اشباع اکسیژن پس از دریافت توسیلیزوماب از 90/1 به 93/8 درصد (0/001=P) رسید. مقایسه دو برند اکتمراً و تمزیوا نشان داد که مرگ و میر در گروه تمزیوا به‎طور شاخص کم‎تر بوده است (0/004=P). استنتاج: با توجه به نتایج به‎دست آمده به نظر می‎رسد تجویز توسیلیزوماب در کووید-19 می‎تواند باعث بهبود اشباع اکسیژنی شود و استفاده از برند تمزیوا مرگ و میر کم‌تری را به همراه دارد ولی با توجه به تعداد کم نمونه، تایید این مساله نیاز به مطالعه با حجم نمونه بیش‎تر دارد.   2  Background and purpose: Tocilizumab (TCZ), a monoclonal antibody against interleukin-6 (IL-6) receptor, is emerged as an alternative treatment for COVID-19 patients with a risk of cytokine storms. This study aimed at investigating the efficacy of TCZ in patients with COVID-19. Materials and methods: In a retrospective observational study, we examined the demographic and clinical characteristics of patients with COVID-19 and also the outcomes of TCZ therapy (Actemra® and Temziva®) in Qaemshahr Razi Hospital. Results: Out of 56 cases, 32 (57.1%) were women and the median age of the patients was 57.5 years. Among the patients, 19 (33.9%) were admitted to ICU where seven (12.7%) were intubated and eight (14.3%) patients deceased. Before TCZ therapy, mean oxygen saturation level was 90.1% which elevated to 93.8% after receiving TCZ (P=0.001). In this study, Temziva® was associated with lower mortality rate compared with Actemra® (P=0.004). Conclusion: TCZ therapy in patients with COVID-19 could improve oxygen saturation level and Temziva® results in lower mortality rate. However, further studies with larger sample size are required to confirm these results.    163 168 2022/05/52022/06/12022/09/112022/07/122021/11/222022/04/102022/02/212021/10/262022/06/242022/02/22022/04/222020/06/302022/08/142021/11/192021/11/242022/04/132022/07/22 1401/4/31 2022/10/222022/10/152022/10/102022/10/312022/11/202022/10/162022/11/132022/11/52022/10/232022/10/42022/10/102022/11/132022/10/112022/11/212022/10/222022/11/72022/10/23 1401/8/1 احمد علیخانی Ahmad Alikhani دانشیار، مرکز تحقیقات مقاومت‌های میکروبی، پژوهشکده بیماری‌های واگیر، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران ahalikhani@yahoo.com زهرا نکوکار Zahra Nekoukar دستیار گروه داروسازی بالینی، گروه داروسازی بالینی، دانشکده داروسازی دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران nazanin.nekoukar@gmail.com مینو مقیمی Minoo Moghimi دستیار گروه داروسازی بالینی، گروه داروسازی بالینی، دانشکده داروسازی دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران minoomoghimii@gmail.com میثم رضاپور Maysam Rezapour استادیار، گروه پیراپزشکی، دانشکده پیراپزشکی آمل، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران maysam.rezapour@gmail.com سید جواد بسکابادی Seyyed Javad Boskabadi دستیار گروه داروسازی بالینی، گروه داروسازی بالینی، دانشکده داروسازی دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران boskabadi.masoud@yahoo.com امیر محمد شعبانی Amir Mohammad Shabani دستیار گروه داروسازی بالینی، گروه داروسازی بالینی، دانشکده داروسازی دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران amirmohammadshabanii@gmail.com حمیده عباسپور کاسگری Hamideh Abbaspour Kasgari استادیار، گروه گروه داروسازی بالینی، دانشکده داروسازی دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران dr.abbaspour1@yahoo.com Tocilizumab IL6 COVID-19 cytokine storm توسیلیزوماب اینترلوکین 6 کووید-19 طوفان سایتوکینی 1. Struyf T, Deeks JJ, Dinnes J, Takwoingi Y, Davenport C, Leeflang MM, et al. Signs and symptoms to determine if a patient presenting in primary care or hospital outpatient settings has COVID-19. Cochrane Database Syst Rev 2021; 2(2): CD013665.##2. Bonetti G, Manelli F, Patroni A, Bettinardi A, Borrelli G, Fiordalisi G, et al. Laboratory predictors of death from coronavirus disease 2019 (COVID-19) in the area of Valcamonica, Italy. Clin Chem Lab Med 2020; 58(7): 1100-1105.##3. Gao Y, Li T, Han M, Li X, Wu D, Xu Y, et al. Diagnostic utility of clinical laboratory data determinations for patients with the severe COVID‐19. J Med Virol 2020; 92(7): 791-796.##4. Mazzoni A, Salvati L, Maggi L, Capone M, Vanni A, Spinicci M, et al. Impaired immune cell cytotoxicity in severe COVID-19 is IL-6 dependent. J Clin Invest 2020; 130(9): 4694-4703.##5. Herold T, Jurinovic V, Arnreich C, Lipworth BJ, Hellmuth JC, von Bergwelt-Baildon M, et al. Elevated levels of IL-6 and CRP predict the need for mechanical ventilation in COVID-19. J Allergy Clin Immunol 2020; 146(1): 128-136.e4.##6. Tleyjeh IM, Kashour Z, Damlaj M, Riaz M, Tlayjeh H, Altannir M, et al. Efficacy and safety of tocilizumab in COVID-19 patients: a living systematic review and meta-analysis. Clin Microbiol Infect 2021; 27(2): 215-227.##7. Babamahmoodi F, Ahangarkani F, Alikhani A, Hatami M, Delavaryan L, Emadi S, et al. Comparing Clinical and Para-clinical Findings and Risk Factors among COVID-19 Survived and Deceased Patients in North of Iran, 2019-2020. J Mazandaran Univ Med Sci 2021; 31(201): 70-82 (Persian).##8. Wei Q, Lin H, Wei R-G, Chen N, He F, Zou D-H, et al. Tocilizumab treatment for COVID-19 patients: a systematic review and meta-analysis. Infect Dis Poverty 2021; 10(1): 71.##9. Gupta S, Leaf DE. Tocilizumab in COVID-19: some clarity amid controversy. Lancet 2021; 397(10285): 1599-1601.## ##

شناسایی گونه های کاندیدا جدا شده از کشت خون بیماران بستری در بخش های انکولوژی و مراقبت های ویژه بیمارستان ولیعصر زنجان سال 97-1396 DNA Determination of Candida Species in Blood Cultures of Patients in Oncology Department and Intensive Care Unit in Zanjan Valiasr Hospital, 2017-2018 1 1  سابقه و هدف: کاندیدمی (عفونت خون ناشی ازگونه‎های کاندیدا) یکی از جدی‎ترین مشکلات بخش‎های مراقبت ویژه بزرگسالان و نوزادان است. تکنیک‎های مولکولی در شناسایی عفونت‎های قارچی از جایگاه ارزشمندی برخوردار بوده که درکنار روش‎های تشخیص قارچ شناسی مانند تهیه اسمیر و کشت خون، مفید می‎باشد. این مطالعه با هدف تعیین‎گونه‎های کاندیدا جدا شده از کشت خون بیماران بستری در بخش‎های انکولوژی و مراقبت‎های ویژه بیمارستان ولیعصر، انجام پذیرفت. مواد و روش‌ها: در این مطالعه توصیفی- مقطعی، 154 بیمار از بخش‌های انکولوژی و مراقبت‌‌های ویژه بیمارستان ولیعصر(عج) زنجان در بازه زمانی آبان 1396 تا اردیبهشت 1397 از نظرکاندیدمی مورد بررسی قرارگرفتند. سپس روی نمونه‎های خون پس از کشت و استخراج DNA، تست واکنش زنجیره‎ای پلیمراز یا PCR (Polymerase Chain Reaction) انجام گردید. یافته‌ها: در این مطالعه نشان داده شد که کاندیدمی در مردان با میانگین سنی 72 سال به‎طور چشمگیری بیش از زنان می‎باشد، به علاوه، نشان داده شد که وجود بیش از یک پراسیجر در بیمار، بروز تب و مصرف آنتی‎بیوتیک می‎تواند به عنوان عوامل مهم زمینه ساز در ایجاد کاندیدمی مطرح گردد. نتایج این مطالعه نشان داد که در 2/6 درصد بیماران (کاندیدا آلبیکنس در 1/3درصد و کاندیدا تروپیکالیس 0/65 درصد و کاندیدا گلابراتا 0/65 درصد) کشت خون از نظر رشد مخمر مثبت بوده است. استنتاج: گونه های کاندیدا از جمله عوامل مهم ایجادکننده عفونت خون در بیماران بستری در بخش مراقبت‎های ویژه می‎باشند که میزان مرگ و میر ناشی از آن‎ها در صورت عدم تشخیص به موقع می‎تواند 100درصد باشد.   2  Background and purpose: Candidiasis is one of the most serious problems in adult and neonatal intensive care units. Molecular techniques play a key role in identifying invasive fungal infections and could be of great benefit beside other mycological diagnostic methods such as smear preparation and blood culture. The aim of this study was to detect candida species isolated from patients in oncology unit and intensive care unit in Zanjan Valiasr Hospital, Iran. Materials and methods: In this cross-sectional descriptive study, we examined 154 patients between November 2017 and May 2018. Blood culture was done and PCR was carried out after DNA extraction. Results: In this study, Candidemia was found to be considerably higher in men with a mean age of 72 years old compared with women. Also, more than one procedure in a patient, fever, and antibiotic treatments were the main underlying factors causing Candidemia. In this study, blood cultures were positive for yeast growth in 2.6% of the patients (C. albicans in 1.3%, C. tropicalis in 0.65%, and C. glabrata in 0.65 %(.  Conclusion: Candida species are among the main causes of blood infection in patients admitted to intensive care units and death rate of the condition can approach 100% in case of late diagnosis.   169 175 2022/05/52022/06/12022/09/112022/07/122021/11/222022/04/102022/02/212021/10/262022/06/242022/02/22022/04/222020/06/302022/08/142021/11/192021/11/242022/04/132022/07/222022/05/22 1401/3/1 2022/10/222022/10/152022/10/102022/10/312022/11/202022/10/162022/11/132022/11/52022/10/232022/10/42022/10/102022/11/132022/10/112022/11/212022/10/222022/11/72022/10/232022/10/23 1401/8/1 حمیدرضا عصائیان Hamidreza Asaiyan استادیار، گروه بیماری های عفونی پردیس خودگردان رامسر، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، رامسر، ایران ایران h.asaeian@mazums.ac.ir زهرا دانش فر Zahra Danshfar دکتری تخصصی بهداشت باروری، پردیس خودگردان رامسر، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، رامسر، ایران ایران zahra_23j@yahoo.com بهاره لشتوآقائی Bahareh Lashtoo Aghaee استادیار، پردیس خودگردان رامسر، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، رامسر، ایران ایران b.aghaee@mazums.ac.ir منیژه جزپناهی Manijeh Jozpanahi دانشیار، گروه بیماری های عفونی، مرکز آموزشی درمانی حضرت ولیعصر، دانشگاه علوم پزشکی زنجان، ایران ایران dr.panahi48@gmail.com حبیب ضیغمی Habib Zeighami استاد، گروه میکروب شناسی و ویروس شناسی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی زنجان، ایران ایران zeighami@zums.ac.ir احمد شفیع زاده ارجمندی Ahmad Shafizadeh Arjmandi متخصص بیماری های عفونی و گرمسیری، بیمارستان الغدیر، زنجان، ایران ایران b.aghaee@hotmail.com سبحان بهرامی Sobhan Bahrami استادیار، پردیس خودگردان رامسر، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، رامسر، ایران ایران bs1343761@gmail.com Candida DNA determination blood sample کاندیدا شناسایی DNA کشت خون 1. Mosadeghrad A, Afshari M, Isfahani P. Prevalence of Nosocomial Infection in Iranian Hospitals: A Systematic Review and Meta- Analysis. IRJE 2021; 16(4): 352-362.##2. Ducel G , Fabry J, Nicolle L. Prevention of hospital-acquired infections: a practical guide. 2thed. Geneva, Switzerland: WHO; 2002.##3. Rangel-Frausto MS, Wiblin T, Blumberg HM, Saiman L, Patterson J, Rinaldi M, et al. National epidemiology of mycoses survey (NEMIS): variations in rates of bloodstream infections due to Candida species in seven surgical intensive care units and six neonatal intensive care units. Clin Infect Dis 1999; 29(2): 253-258.##4. White PL, Price JS, Cordey A, Backx M. Molecular diagnosis of yeast infections. Curr Fungal Infect Rep 2021; 15(3): 67-80.##5. Avni T, Leibovici L, Paul M. PCR diagnosis of invasive candidiasis: systematic review and meta-analysis. J Clin Microbiol 2011; ##49(2): 665-670.##6. Eskandari A, Mesbah Namin Sar, Yadgari Mh. Identification Of Important Pathogenic Yeast Candida Species In Acute Candidiasis Using Pcr. Kowsar Med J 2008; 13(2): 115-124.##7. Köchl S, Niederstätter H, Parson W. DNA extraction and quantitation of forensic samples using the phenol-chloroform method and real-time PCR. Methods Mol Biol 2005; 297: 13-30.##8. Liu ZY, Sheng RY, Li XL, Li TS, Wang AX. Nosocomial fungal infections, analysis of 149 cases. Zhonghua Yi Xue Za Zhi 2003; 83(5): 399-402.##9. Mirhendi S, Kordbacheh P, Kazemi B, Samiei S, Pezeshki M, Khoramizadeh MR. A PCR-RFLP method to identification of the important opportunistic fungi: Candida species, Cryptococcus neoformans, Aspergillus famigatus and Fusarium solani. Iranian J Publ Health 2001; 30(3-4): 103-106.##10. Ahangarkani F, Shokohi T, Rezai MS, Ilkit M, Mahmoodi Nesheli H, Karami H, et al. Epidemiological features of nosocomial candidaemia in neonates, infants and children: a multicentre study in Iran. Mycoses 2020; 63(4): 382-394.##11. Ahangarkani F, Badali H, Rezai MS, Shokohi T, Abtahian Z, Nesheli HM, et al. Candidemia due to Candida guilliermondii in an immuno-compromised infant: a case report and review of literature. Curr Med Mycol 2019; 5(1): 32-36.##12. Shokohi T, Aslani N, Ahangarkani F, Meyabadi MF, Hagen F, Meis JF, et al. Candida infanticola and Candida spencermartinsiae yeasts: Possible emerging species in cancer patients. Microb Pathog 2018; 115: 353-357.##13. Bergamasco MD, Garnica M, Colombo AL, Nucci M. Epidemiology of candidemia in patients with hematologic malignancies and solid tumours in Brazil. Mycoses 2013; 56(3): 256-263.##14. Aysegul Ulu Kilic A, Alp E, Cevahir F, Ture Z, Yozgat N. Epidemiology and cost implications of candidemia, a 6-year analysis from a developing country. Mycoses 2017; 60(3): 198-203.##15. Tukenmez Tigen E, Bilgin H, Perk Gurun H, Dogru A, Ozben B, Cerikcioglu N, et al. Risk factors, characteristics, and outcomes of candidemia in an adult intensive care unit in Turkey. Am J Infect Control 2017; 45(6): e61-e63.##16. Wu YM, Huang PY, Lu JJ, Shie SS, Ye JJ, Wu TS, et al. Risk factors and outcomes of candidemia caused by Candida parapsilosis complex in a medical center in northern Taiwan. Diagn Microbiol Infect Dis 2018; 90(1): 44-49.##17. Bassetti M, Merelli M, Ansaldi F, de Florentiis D, Sartor A, Scarparo C, et al. Clinical and therapeutic aspects of candidemia: a five year single centre study. PLoS One 2015; 10(5): e0127534.##18. O'Leary RA, Einav S, Leone M, Madách K, Martin C, Martin-Loeches I. Management of invasive candidiasis and candidaemia in critically ill adults: expert opinion of the European Society of Anaesthesia Intensive Care Scientific Subcommittee. J Hosp Infect 2018; 98(4): 382-390.## ##

شیوع ژن های ویرولانس مقاوم به چند دارو در ایزوله های جدا شده از سودوموناس آئروژینوزا در نمونه های بالینی ایرانی: مروری- متا آنالیز Multidrug-Resistant Virulence Genes in Isolates of Pseudomonas aeruginosa in Iranian Clinical Samples: A Review-Meta-Analysis 1 1  سابقه و هدف: عفونت سودوموناس شامل عفونت دستگاه ادراری (UTIs)، عفونت تنفسی، عفونت بافت نرم، درماتیت، باکتریمی، عفونت‎های گوارشی، استخوانی و مفصلی و انواع سیستمیک عفونت‎ها به ویژه در بیماران بستری شده در بیمارستان با سوختگی شدید، یا بیماران سرکوب شده سیستم ایمنی مبتلا به سرطان یا ایدز است. با توجه به اهمیت ژن‎های ویرولانس باکتری سودوموناس آئروژینوزا و هم‎چنین مقاومت دارویی که می‎تواند توسط این باکتری صورت گیرد، این مطالعه با هدف بررسی شیوع ژن‎های ویرولانس مقاوم به چند دارو در ایزوله‎های جدا شده از سودوموناس آئروژینوزا در نمونه‎های بالینی ایرانی، انجام پذیرفت. مواد و روش‌ها: در این مطالعه مروری، با استفاده از پایگاه‎های اطلاعاتی Scopus, ISI, Web of sciene، Pubmed، کلید واژه‎های مرتبط phzM، phzH، phzII، phzI، phzS، plcH، plcN،algD ،algU ،pilB ، pilA مورد جستجو قرار گرفت. پس از محدود نمودن استراتژی جستجو و حذف موارد تکراری، مطالعات باقیمانده با بررسی عنوان و چکیده مورد غربالگری قرار گرفتند. در نهایت شاخص هتروژنیتی بین مطالعات با استفاده از آزمون کوکران (Q) و I2 تعیین گردید. بر اساس نتایج هتروژنیتی از مدل اثر تصادفی برای برآورد شیوع عفونت استفاده گردید. یافته‌ها: در 26 مطالعه وارد شده به متاآنالیز، فراوانــی ژن‎های phzM،phzH ، phzII، phzI، phzS، plcH،plcN ، algD، algU،pilB ، و pilA و براساس مدل اثر تصادفی ترتیب 39/6، 38/5، 57، 53/1، 41، 77/8، 58/3، 61/6، 74، 25/5 و 25/5درصد بوده است. استنتاج: در مجموع، نتایج مطالعه حاضر نشان‎دهنده حضور انواع ژن‎های کدکننده فاکتورهای ویرولانسphzM ، phzH، phzII، phzI، phzS، plcH، plcN، algD،algU ،pilB ، و pilA در سویه‎های بالینی سودوموناس آئروژینوزا بوده است. به‎طور کلی انواع مختلفی از ژن‎های ویرولانس این باکتری نشان‎دهنده این است که این ژن‎ها با شدت بیماری‎زایی ارتباط دارند.   2  Background and purpose: Pseudomonas infections include urinary tract infections (UTIs), respiratory infections, soft tissue infections, dermatitis, bacteremia, gastrointestinal, bone and joint infections, and systemic types of infections, especially in hospitalized patients with severe burns, or patients with immunosuppression such as cancer or AIDS. Considering the importance of the virulence genes of Pseudomonas aeruginosa and the drug resistance that can be caused by this bacterium, the purpose of this study was to investigate the prevalence of multidrug-resistant virulence genes in isolates of P. aeruginosa in Iranian clinical samples. Materials and methods: Using Scopus, ISI, Web of science, Pubmed, and Web of science databases, the following were used as keywords: phzM, phzH, phzII, phzI, phzS, plcH, plcN, algD, algU, pilB, and pilA. After limiting the search strategy and removing duplicates, the remaining articles were screened by examining the titles and abstracts. Finally, the heterogeneity index between studies was determined using Cochran's test (Q) and I2. Based on this information, the fixed effect model was used to estimate the prevalence of Pseudomonas infection. Results: In 26 studies included in the meta-analysis, the frequencies of phzM, phzH, phzII, phzI, phzS, plcH, plcN, algD, algU, pilB, and pilA genes based on random effect model were 39.6%, 38.5%, 57%, 53.1%, 41%, 77.8%, 58.3%, 61.6%, 74%, 25.5%, and 25.5%, respectively. Conclusion: This study showed presence of genes encoding virulence factors (phzM, phzH, phzII, phzI, phzS, plcH, plcN, algD, algU, pilB, and pilA) in clinical strains of P. aeruginosa. In general, different types of virulence genes of this bacterium indicate that these genes are linked to severity of pathogenicity.   176 188 2022/05/52022/06/12022/09/112022/07/122021/11/222022/04/102022/02/212021/10/262022/06/242022/02/22022/04/222020/06/302022/08/142021/11/192021/11/242022/04/132022/07/222022/05/222022/09/6 1401/6/15 2022/10/222022/10/152022/10/102022/10/312022/11/202022/10/162022/11/132022/11/52022/10/232022/10/42022/10/102022/11/132022/10/112022/11/212022/10/222022/11/72022/10/232022/10/232022/11/15 1401/8/24 نگین مسگر ساروی Negin Mesgar Saravi دانشجوی کارشناسی ارشد ژنتیک، مرکز تحقیقات بیولوژی سلولی مولکولی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران،‌ ساری، ایران ایران saravi_negin@yahoo.com طهورا موسوی Tahoora Mousavi استادیار، مرکز تحقیقات بیولوژی سلولی مولکولی، پژوهشکده هموگلوبینوپاتی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران،‌ ساری، ایران ایران stm.jmums@gmail.com virulence genes drug resistance Pseudomonas aeruginosa clinical samples meta-analysis ژن‎های ویرولانس مقاومت دارویی سودوموناس آئروژینوزا نمونه‎های بالینی متاآنالیز 1. Fazeli N, Momtaz H. Virulence gene profiles of multidrug-resistant Pseudomonas aeruginosa isolated from Iranian hospital infections. Iran Red Crescent Med J 2014; 16(10): e15722.##2. Faraji F, Mahzounieh M, Ebrahimi A, Fallah F, Teymournejad O, Lajevardi B. Molecular detection of virulence genes in Pseudomonas aeruginosa isolated from children with Cystic Fibrosis and burn wounds in Iran. Microb Pathog 2016; 99: 1-4.##3. Momtaz H, Eskandari M, Zabihi F. Distribution of virulence factors in biofilm formation strains of Pseudomonas aeroginosa isolated from hospital infections in Shahrekord Township. Navid No 2018; 21(67): 30-40 (Persian).##4. Asadpour L. Antimicrobial resistance, biofilm- forming ability and virulence potential of Pseudomonas aeruginosa isolated from burn patients in northern Iran. J Global Antimicrob Resist 2018; 13: 214-220.##5. Dadmanesh M, Pilehvarzadeh M, Eramabadi M, Eramabadi P, Moghadam MB, Mashayekhi F. Community acquired Pseudomonas aeroginosa urinary tract infections in children hospitalized in a Baqiatallah hospital, Tehran, Iran: Virulence profile and antibiotic resistance properties. Biosc Biotechnol Res Asia 2014; 11(2): 417-426.##6. Badamchi A, Masoumi H, Javadinia S, Asgarian R, Tabatabaee A. Molecular detection of six virulence genes in Pseudomonas aeruginosa isolates detected in children with urinary tract infection. Microb Pathog 2017; 107: 44-47.##7. Haghi F, Zeighami H, Monazami A, Toutouchi F, Nazaralian S, Naderi G. Diversity of virulence genes in multidrug resistant Pseudomonas aeruginosa isolated from burn wound infections. Microb Pathog 2018; 115: 251-256.##8. Pournajaf A, Razavi S, Irajian G, Ardebili A, Erfani Y, Solgi S, et al. Integron types, antimicrobial resistance genes, virulence gene profile, alginate production and biofilm formation in Iranian cystic fibrosis Pseudomonas aeruginosa isolates. Infez Med 2018; 26(3): 226-236.##9. Derakhshan S, Hosseinzadeh A. Resistant Pseudomonas aeruginosa carrying virulence genes in hospitalized patients with urinary tract infection from Sanandaj, west of Iran. Gene Reports 2020; 20(1): 100675.##10. Bazghandi SA, Arzanlou M, Peeridogaheh H, Vaez H, Sahebkar A, Khademi F. Prevalence of Virulence Genes and Drug Resistance Profiles of Pseudomonas aeruginosa Isolated from Clinical Specimens. Jundishapur Journal of Microbiology 2021; 14(8): e118452.##11. Panic N, Leoncini E, De Belvis G, Ricciardi W, Boccia S. Evaluation of the endorsement of the preferred reporting items for systematic reviews and meta-analysis(PRISMA) statement on the quality of published systematic review and meta-analyses. PloS One 2013; 8(12): e83138.##12. Luchini C, Stubbs B, Solmi M, Veronese N. Assessing the quality of studies in meta-analyses: Advantages and limitations of the Newcastle Ottawa Scale. World J Meta-Anal 2017; 5(4): 80-84.##13. Gholami S, Tabatabaei M, Sohrabi N. Comparison of biofilm formation and antibiotic resistance pattern of Pseudomonas aeruginosa in human and environmental isolates. Microb Pathog 2017; 109: 94-98.##14. Taee SR, Khansarinejad B, Abtahi H, Najafimosleh M, Ghaznavi-Rad E. Detection of algD, oprL and exoA genes by new specific primers as an efficient, rapid and accurate procedure for direct diagnosis of Pseudomonas aeruginosa strains in clinical samples. Jundishapur J Microbiol 2014; 7(10): e13583.##15. Sharifi H, Pouladfar G, Shakibaie MR, Pourabbas B, Mardaneh J, Mansouri S. Prevalence of β-lactamase genes, class 1 integrons, major virulence factors and clonal relationships of multidrug-resistant Pseudomonas aeruginosa isolated from hospitalized patients in southeast of Iran. Iran J Basic Med Sci 2019; 22(7): 806-812.##16. Jahromi SIP, Mardaneh J, Sharifi A, Pezeshkpour V, Behzad-Behbahani A, Seyyedi N, et al. Occurrence of a multidrug resistant Pseudomonas aeruginosa strains in hospitalized patients in southwest of Iran: Characterization of resistance trends and virulence determinants. Jundishapur J Microbiol 2018; 11(4): e57341.##17. Heidary Z, Bandani E, Eftekhary M, Jafari AA. Virulence genes profile of multidrug resistant Pseudomonas aeruginosa isolated from Iranian children with UTIs. Acta Med Iran 2016; 54(3): 201-210.##18. Habibi A, Honarmand R. Profile of Virulence Factors in the multi-drug resistant Pseudomonas aeruginosa strains of human urinary tract infections(UTI). Iran Red Crescent Med J 2015; 17(12): e26095.##19. Ghadaksaz A, Fooladi AAI, Hosseini HM, Amin M. The prevalence of some Pseudomonas virulence genes related to biofilm formation and alginate production among clinical isolates. J Appl Biomed 2015; 13(1): 61-68.##20. Derakhshan S, Rezaee A, Mohammadi S. Relationship between type III secretion toxins, biofilm formation, and antibiotic resistance in clinical Pseudomonas aeruginosa isolates. Russian Journal OF Infection AND Immunity 2021; 11(6): 1075-1082.##21. Mokhtari K, Amini K. Identification of virulence genes in Pseudomonas aeruginosa isolated from human and animal samples by multiplex-PCR and their antibiotic resistance pattern. Iran J Med Microbiol 2019; 13(4): 294-301 (Persian).##22. Tahmasebi H, Dehbashi S, Alikhani MY, Porbaran M, Arabestani MR. Prevalence and molecular typing of Metallo-β-lactamase-producing Pseudomonas aeruginosa with adhesion factors: a descriptive analysis of burn wounds isolates from Iran. Gene Reports 2020; 21: 100853.##23. Dehbashi S, Pourmand MR, Alikhani MY, Asl SS, Arabestani MR. Coordination of las regulated virulence factors with Multidrug-Resistant and extensively drug-resistant in superbug strains of P. aeruginosa. Mol Biol Rep 2020; 47(6): 4131-4143.##24. Tahmasebi H, Dehbashi S, Nasaj M, Arabestani MR. Molecular epidemiology and collaboration of siderophore-based iron acquisition with surface adhesion in hypervirulent Pseudomonas aeruginosa isolates from wound infections. Sci Rep 2022; 12(1): 1-11.##25. Rahbar ZM, Noorbakhsh F, Honarmand JS. Assessment of virulence factors (elastase and phospholipase) andantibiotic susceptibility in pseudomonas aeruginosa isolated fromclinical samples. New Cellular and Molecular Biotechnology Journal 2018; 29(8): 31-38 (Persian).##26. Tahmasebi H, Maleki F, Dehbashi S, Arabestani MR. Role and Function of KPC and MBL Enzymes in Increasing the Pathogenicity of Pseudomonas Aeruginosa Isolated from Burn Wounds. J Babol Univ Med Sci 2019; 21: 127-134 (Persian).##27. Gholami S, Tabatabaei M. The Prevalence of Virulence Factors in Human and Environmental Isolates of Pseudomonas aeruginosa. Avicenna Journal of Clinical Microbiology and Infection 2019; 6(1): 9-14 (Persian).## ##

فعال سازی دوباره ی مسیر پیام رسانی Wnt/β-catenin در سلول های بنیادی فولیکول های مو در بیماران مبتلا به آندروژنتیک آلوپسی Re-activation of Wnt/β-catenin Signaling Pathway in Hair Follicle Stem Cells in Treatment of Androgenetic Alopecia 1 1  ریزش مو، اختلال شایع مو در جمعیت‌های انسانی است. به دلیل تاثیر آن برکیفیت زندگی، تلاش مداوم برای یافتن درمان ماندگار آن صورت می‌گیرد. روش‌های درمانی فعلی هنوز نتوانسته‌اند درمان قطعی را برای همه‌ی افراد مبتلا فراهم کند. اما، در ریزش موی آندروژنتیک آلوپسی با وجود از دست رفتن فولیکول مو، سلول‌های بنیادی فولیکول‌های مو به صورت خاموش باقی می‌مانند ولی بالقوه قادرند در حضور فعال‌کننده‌های مناسب تحریک شده و دوباره با تکثیر و تمایز، فولیکول های جدید مو را ساخته و تار مو تولید کنند. از این‌رو، تمرکز زیادی برروی کاشت سلول‌های بنیادی مزانشیمی، سلول‌های پیش‌ساز فولیکول‌های مو، سلول‌های درمال پاپیلا که می‌توانند مانند سلول‌های بنیادی عمل‌کنند، شده است. فعال کردن مسیرهای پیام رسانی سلول‌های بنیادی فولیکول مو نظیر مسیر پیام‌رسانی Wnt/β-catenin می‌تواند، سلول‌های فوق را فعال و وادار به تکثیر و تمایز نماید تا ترمیم مو صورت گیرد. در حال حاضر، این روش درمانی افق روشنی را در درمان ماندگار ریزش موی ناشی از آندروژنتیک آلوپسی باز کرده است. این مقاله مروری کوتاه بر یافته‌هایی است که تاکنون به دست آمده است. 2 Hair loss is a common hair disorder in human population. It affects quality of life and there are ongoing attempts to find permanent treatment for this condition. But, today there is no completely safe and protective treatment for all. Hair follicle stem cells are alive, but quiescence in androgenetic alopecia and are potentially active and can proliferate and differentiate, then regenerate hair follicles. Currently, research is more focussed on mesenchymal stem cells, hair follicle progenitor cells, and dermal papilla cells implantation which act like hair follicle stem cells. Therefore, activating the hair follicle stem cells signaling pathways such as Wnt/β-catenin can stimulate these cells for proliferation and differentiation and lead to hair regeneration. Nowadays, this treatment strategy has shown promising horizon to treat androgenetic alopecia. This paper reviews latest findings in treatment of androgenetic alopecia using re-activation Wnt/β-catenin signaling pathway in hair follicle stem cells.   189 200 2022/05/52022/06/12022/09/112022/07/122021/11/222022/04/102022/02/212021/10/262022/06/242022/02/22022/04/222020/06/302022/08/142021/11/192021/11/242022/04/132022/07/222022/05/222022/09/62021/12/29 1400/10/8 2022/10/222022/10/152022/10/102022/10/312022/11/202022/10/162022/11/132022/11/52022/10/232022/10/42022/10/102022/11/132022/10/112022/11/212022/10/222022/11/72022/10/232022/10/232022/11/152022/10/8 1401/7/16 راضیه زارعی Razieh Zarei استادیار، گروه علوم آزمایشگاهی، واحد چالوس، دانشگاه آزاد اسلامی، چالوس، ایران ایران raziehzarei7@gmail.com مجید سعیدی Majid Saeedi استاد، گروه فارماسیوتیکس، مرکز تحقیقات علوم داروئی، پژوهشکده هموگلوبینوپاتی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران majsaeedi@gmail.com علی حسین زاده Ali Hosseinzade دانشجوی پزشکی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران alihzade1997@gmail.com hair follicle stem cells Wnt/β-catenin signaling pathway androgenetic alopecia سلول‌های بنیادی فولیکول مو مسیر پیام رسانی Wnt/β-catenin آندروژنتیک آلوپسی 1. Choi BY. Targeting Wnt/-Catenin Pathway for Developing Therapies for Hair Loss. Int J Mol Sci 2020; 21(4): 4915##2. Hu XM, Li ZX, Zhang DY, Yang YC, Fu Sh, Zhang ZQ, et al. A systematic summary of survival and death signaling during the life of hair follicle stem cells. Stem Cell Res Ther 2021; 12(1): 453.##3. Wei G, Cheng Sh F, Dyce PW, Felici MD, Shen W. Skin-derived stem cells as a source of primordial germ cell-and oocyte-like cells. Cell Death Dis 2016; 7(11): e2471.##4. Chen ChL, Huang WY, Wang ChEH, Tai K, et al. Functional complexity of hair follicle stem cell niche and therapeutic targeting of niche dysfunction for hair regeneration. J Biomed Sci 2020; 27(1): 43.##5. Miranda BH, Charlesworth MR, Tobin DJ, Sharpe DT, Valerie A. Randall "Androgens trigger different growth responses in genetically identical human hair follicles in organ culture that reflect their epigenetic diversity in life. FASEB J 2018; 32(2): 795-806.##6. Clevers H, Loh KM, Nusse R. Stem cell signaling. An integral program for tissue renewal and regeneration: Wnt signaling and stem cell control. Science 2014; 346(6205): 1248012.##7. Welle MM, Wiener DJ. The Hair Follicle: A Comparative Review of Canine Hair Follicle Anatomy and Physiology. Toxicol Pathol 2016; 44(4): 564-574.##8. Buffoli B, Rinaldi F, Labanca M, Sorbellini E, Trink A, Guanziroli E, et al. The human hair: from anatomy to physiology. Int J Dermatol 2014; 53(3): 331-341.##9. Driskell RR, Clavel C, Rendl M, Watt MF. Hair follicle dermal papilla cells at a glance. J Cell Sci 2011; 124(8): 1179-1182.##10. Kovalev AV, Kholmogorskaya OV, Korenkova MV. Structural Dynamics Of Skin Regeneration After Thermal Burns In Controlled Waterenvironment (Experimental Study). Sys Rev Pharm 2020; 11(12): 1564-1567.##11. Guo L. Understanding the cellular basis of skin growth. In: Orgill D, Blanco C, ed. biomaterials for treating skin. Cambridge: Woodhead Publ; 2009. p. 80-86.##12. Mingxing Lei, Li Yang .Getting to the core of dermal papilla. J Invest Dermatol 2017; 137(11): 2250-2253.##13. Yari A, Heidari F, Veijouye SJ, Nobakht M. Hair follicle stem cells promote cutaneous wound healing through the SDF-1α/CXCR4 axis: an animalmodel. J Wound Care 2020; 29(9): 526-536.##14. Torkamani N, Rufaut WN, Jones L, Sinclair DR. Beyond Goosbumps: Does the arrector muscle have a role in hair loss? Int J Trichology 2014; 6(3): 88-94.##15. Balañá ME,Charreau HE, Leirós GJ. Epidermal stem cells and skin tissue engineering in hair follicle regeneration. World J Stem Cells 2015; 7(4): 711-727.##16. Duverger O, Morasso MI. To grow or not to grow: Hair morphogenesis and human genetic hair disorders. Semin Cell Dev Biol 2014; 25-26: 22-33.##17. Burg D, Yamamoto M, Namekata M, Haklani J, Koike K, Halasz M. Promotion of anagen, increased hair density and reduction of hair fall in a clinical setting following identification of FGF5-inhibiting compounds via a novel 2-stage process. Clin Cosmet Investig Dermatol 2017; 10: 71-85.##18. Paus R, Foitzik K. In search of the “hair cycle clock”: a guided tour. Differentiation 2004; 72(9-10): 489-511.##19. Muller-Rover S, Handjiski B, van der Veen C, Eichmuller S, Foitzik K, McKay IA, et al. A comprehensive guide for the accurate classification of murine hair follicles in distinct hair cycle stages.J Invest Dermatol 2001; 117(1): 3-15.##20. Foitzik K, Langan EA, Paus R. Prolactin and the Skin: A Dermatological Perspective on an Ancient Pleiotropic Peptide Hormone. Journal of Investigative Dermatology 2009; 129(5): 1071-1087.##21. Oh JW, Kloepper J, Langan EA, Kim Y, Yeo J, Kim MJ, et al. A Guide to Studying Human Hair Follicle Cycling In Vivo. J Invest Dermatol 2016; 136(1): 34-44 .##22. Lee J, Tumbar T. Hairy tale of signaling in hair follicle development and cycling. Semin Cell Dev Biol 2012; 23(8): 906-916.##23. Muneeb F, Hardman JA, Paus R. Hair growth control by innate immunocytes: Perifollicular macrophages revisited. Exp Dermatol 2019; 28(4): 425-431.##24. Oshimori N, Fuchs E. Paracrine TGF-beta signaling counterbalances BMP-mediated repression in hair follicle stem cell activation. Cell Stem Cell 2012; 10(1): 63-75.##25. Qiu W, Lei M, Zhou L, Bai X, Lai X, Yu Y, et al. Hair follicle stem cell proliferation, Akt and Wnt signaling activation in TPA-induced hair regeneration. Histochem Cell Biol 2017; 147(6): 749-758.##26. Schuler N, Timm S, Rube CE. Hair follicle stem cell faith is dependent on chromatin remodeling capacity following low-dose radiation. Stem Cells 2018; 36(4):574-588.##27. Witsch E, Sela M, Yarde Y. Roles for Growth Factors in CancerProgression. Physiology 2010; 25(2): 85-101.##28. Larrain J, Olivares G,Wnt signaling in health and disease. Progress in Molecular Biology and Translational Science. Book Series 2018; 153: 1-354.##29. Qiu W, Lei M, Zhou L, Bai X, Lai X, Yu Y, et al. Hair follicle stem cell proliferation, Akt and Wnt signaling activation in TPA-induced hair regeneration. Histochem Cell Biol 2017; 147(6): 749-758.##30. Su Y, Wen J, Zhu J, Xie Z, Liu C, Ma C, et al. Pre-aggregation of scalp progenitor dermal and epidermal stem cells activates the WNT pathway and promotes hair follicle formation in in vitro and in vivo systems. Stem Cell Res Ther 2019; 10(1): 403.##31. Tripurani SK, Wang Y, Fan YX, Rahimi M, Wong L, Lee MH, et al. Suppression of Wnt/beta-catenin signaling by EGF receptor is required for hair follicle development. Mol Biol Cell 2018; 29(22): 2784-2799.##32. Lowry WE, Blanpain C, Nowak JA, Guasch G, Lewis L, Fuchs E. Defining the impact of beta-catenin/Tcf transactivation on epithelial stem cells. Genes Dev 2005; 19(3): 1596-1611.##33. English RS Jr. A hypothetical pathogenesis model for androgenic alopecia: clarifying the dihydrotestosterone paradox and rate-limiting recovery factors. Med Hypotheses 2018; 111: 73-81.##34. Liu Ch, Takada K, Zhu D. Targeting Wnt/β-Catenin Pathway for Drug Therapy. Medicine in Drug Discovery 2020; 8: 100066.##35. Zhao H, Ming T, Tang Sh, Ren S, Yang H, Liu M, et al. Wnt signaling in colorectal cancer: pathogenic role and therapeutic target. Mol Cancer 2022; 21(1): 144.##36. Rebora A. Telogen effluvium: A comprehensive review. Clin Cosmet Investig Dermatol 2019; 12: 583-590.##37. Chen X, Liu B, Li Y, Han L, Tang X, Deng W, et al. Dihydrotestosterone Regulates Hair Growth Through the Wnt/β-Catenin Pathway in C57BL/6 Mice and In Vitro Organ Culture. Front Pharmacol 2020; 10: 1528.##38. Gentile P, Scioli MG, Cervelli V, Orlandi A, Garcovich S. Autologous micrografts from scalp tissue: trichoscopic and long-term clinical evaluation in male and female androgenetic alopecia. Biomed Res Int 2020; 2020: 7397162.##39. Jung H, Jung DM, Lee SS, Kim EM, Yoo K, Kim KK. Mangifera Indica leaf extracts promote hair growth via activation of wnt signaling pathway in human dermal papilla cells. Anim Cells Syst (Seoul) 2022; 26(3): 129-136.##40. Blagodatski A, Klimenko A, Jia L, Vladimir L. Katanaev" Small Molecule Wnt Pathway Modulators from Natural Sources: History, State of the Art and Perspectives. Cells 2020; 9(3): 589.##41. Atkinson JM, Rank KB, Zeng Y, Capen A, Yadav V, Manro JR, et al. Activating the Wnt/beta-Catenin Pathway for the Treatment of Melanoma–Application of LY2090314, a Novel Selective Inhibitor of Glycogen Synthase Kinase-3. PLoS One 2015; 10(4): e0125028.##42. Gentile P. Autologous cellular method using micrografts of human adipose tissue derived follicle stem cells in androgenic alopecia. Int J Mol Sci 2019; 20(14): 3446.##43. Blagodatski A, Klimenko A, Jia L, Katanaev VL. Small Molecule Wnt Pathway Modulators from Natural Sources: History, State of the Art and Perspectives. Cells 2020; 9(3): 589.##44. Kozikowski AP, Gaisina IN, Petukhov PA, Sridhar J, King LT, Blond SY, et al. Highly potent and specific GSK-3beta inhibitors that block tau phosphorylation and decrease alpha-synuclein protein expression in a cellular model of Parkinson’s disease. ChemMedChem 2006; 1(2): 256-266.##45. Blagodatski A, Poteryaev D, Katanaev V. Targeting the Wnt pathways for therapies. Mol Cell Ther 2014; 2: 28.##46. Vano-Galvan S; Camacho F. New Treatments for Hair Loss. Actas DermoSifiliogr 2017; 108(3): 221-228.##47. Kamelamela N, Zalesne M, Morimoto J, Robbat A, Wolfe BE. Indigo- and indirubin-producing strains of Proteus and Psychrobacter are associated with purple rind defect in a surface-ripened cheese. Food Microbiol 2018;76: 543-552.##48. Blagodatski A, Poteryaev D, Katanaev V. Targeting the Wnt pathways for therapies. Mol Cell Ther 2014; 2: 28.##49. Adil A, Godwin M. The effectiveness of treatments for androgenetic alopecia: a systematic review and meta-analysis. J Am Acad Dermatol 2017; 77(1): 136-141.## ##

اصلاحیه : تأثیر مصاحبه انگیزشی، رژیم غذایی و فعالیت فیزیکی بر پیامد جنینی- نوزادی در زنان باردار مبتلا به سندرم متابولیک: کارآزمایی بالینی تصادفی Correction to: Effect of Motivational Interviewing, Dietary Advice, and Physical Activity on Fetal-Neonatal Outcome in Pregnant Women with Metabolic Syndrome: A Randomized Controlled Trial 1 1 اصلاحیه : تأثیر مصاحبه انگیزشی، رژیم غذایی و فعالیت فیزیکی بر پیامد جنینی- نوزادی در زنان باردار مبتلا به سندرم متابولیک: کارآزمایی بالینی تصادفی فریده محسن زاده لداری1         زهرا متقی2         زیبا تقی زاده3       افسانه کرامت4 علی نجفی5       محمود موسی زاده6       شهلا یزدانی7 مولف مسئول: فریده محسن زاده لداری- بابل: دانشگاه علوم پزشکی بابل، دانشکده پرستاری و مامایی             mohsenzadh2008@gmail.com  E-mail: 1. استادیار، گروه مامایی، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی بابل، بابل، ایران 2. دانشیار، گروه مامایی، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی شاهرود، شاهرود، ایران 3. دانشیار، گروه مامایی، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران 4. استاد، گروه مامایی، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه  علوم پزشکی شاهرود، شاهرود، ایران 5. استادیار، گروه داخلی دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی شاهرود، شاهرود، ایران 6، دانشیار، گروه اپیدمیولوژی، مرکز تحقیقات علوم بهداشتی، پژوهشکده ترک اعتیاد، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران 7. استاد، گروه زنان، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی بابل، بابل، ایران در مقاله فوق که در شماره 214 آبان سال 1401 در دوره 32 این نشریه منتشر شده بود، آدرس نویسنده مسئول سرکارخانم فریده محسن زاده لداری اشتباه چاپ شده بود، اصلاح گردید.   2 Correction to: Effect of Motivational Interviewing, Dietary Advice, and Physical Activity on Fetal-Neonatal Outcome in Pregnant Women with Metabolic Syndrome: A Randomized Controlled Trial Farideh Mohsenzadeh-ledari1,  Zahra Motaghi2,  Ziba Taghizadeh3,  Afsaneh Keramat4,  Ali Najafi5, Mahmood Moosazadeh6, Shahla Yazdani7 1 Assistant Professor, Department of Midwifery, Faculty of Nursing and Midwifery, Babol University of Medical Sciences, Babol, Iran 2 Associate Professor, Department of Midwifery, Faculty of Nursing and Midwifery, Shahroud University of Medical Sciences, Shahroud, Iran 3 Associate Professor, Department of Midwifery, Faculty of Nursing and Midwifery, Shahroud University of Medical Sciences, Shahroud, Iran 4 Professor, Department of Midwifery, Faculty of Nursing and Midwifery, Shahroud University of Medical Sciences, Shahroud, Iran 5 Assistant Professor, Department of Internal Medicine, Faculty of Medicine, Shahroud University of Medical Sciences, Shahroud, Iran 6 Associate Professor, Health Sciences Research Center, Addiction Institute, Mazandaran University of Medical Sciences, Sari, Iran 7 Assistant Professor, Department of Gynecology, Faculty of Medicine, Babol University of Medical Sciences, Babol, Iran Corresponding Author: Farideh Mohsenzadeh-ledari - Faculty of Nursing and Midwifery, Babol University of Medical Sciences, Babol, Iran.  (E-mail: mohsenzadh2008@gmail.com) In the article published in volume 32, issue 214, 2022, the correspondence address of Farideh Mohsenzadeh-ledari was published incorrectly, which is now corrected.   201 202 2022/05/52022/06/12022/09/112022/07/122021/11/222022/04/102022/02/212021/10/262022/06/242022/02/22022/04/222020/06/302022/08/142021/11/192021/11/242022/04/132022/07/222022/05/222022/09/62021/12/292022/12/6 1401/9/15 2022/10/222022/10/152022/10/102022/10/312022/11/202022/10/162022/11/132022/11/52022/10/232022/10/42022/10/102022/11/132022/10/112022/11/212022/10/222022/11/72022/10/232022/10/232022/11/152022/10/82022/12/6 1401/9/15 فریده محسن زاده لداری Farideh Mohsenzadeh-ledari استادیار، گروه مامایی، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی بابل، بابل، ایران ایران mohsenzadh2008@gmail.com زهرا متقی Zahra Motaghi دانشیار، گروه مامایی، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی شاهرود، شاهرود، ایران ایران زیبا تقی زاده Ziba Taghizadeh دانشیار، گروه مامایی، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران ایران افسانه کرامت Afsaneh Keramat استاد، گروه مامایی، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی شاهرود، شاهرود، ایران ایران علی نجفی Ali Najafi استادیار، گروه داخلی دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی شاهرود، شاهرود، ایران ایران محمود موسی زاده Mahmood Moosazadeh دانشیار، گروه اپیدمیولوژی، مرکز تحقیقات علوم بهداشتی، پژوهشکده ترک اعتیاد، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران شهلا یزدانی Shahla Yazdani استاد، گروه زنان، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی بابل، بابل، ایران ایران Erratum Erratum اصلاحیه اصلاحیه .## ##