1402 33 223 0 184

تاثیر درمان هم افزایی پی پرین و ممانتین در کاهش علائم افسردگی و بیان BDNF در آمیگدال و هیپوکامپ مغز در مدل افسردگی اضطرابی ناشی از کورتیکوسترون در موش صحرایی Synergistic Effects of Piperine and Memantine on Reducing the Symptoms of Depression and BDNF Expression in Corticosterone Model of Depression in Amygdala and Hippocampus of Rat Brain 1 1  سابقه و هدف: افسردگی یکی از شایع‌ترین اختلالات روانی است. در رابطه با اثر ضد افسردگی پی پرین، مطالعاتی وجود دارد، لذا این مطالعه به بررسی اثر هم افزایی پیپرین و ممانتین در بهبود رفتاری علائم افسردگی در مدل حیوانی و بیان BDNF در مغز موش می‌پردازد. مواد و روش‌ها: در این مطالعه تجربی، موش‌های صحرایی نژاد ویستار به 4 گروه تقسیم شدند: 1- هیچ دارویی به آن‌ها تزریق نشد، 2- دریافت کورتیکواسترون(mg/kg20) به‌صورت داخل صفاقی، 3- دریافت کورتیکوسترون و پی پرین (mg/kg10) به‌صورت داخل صفاقی و 4- علاوه بر کورتیکوسترون، پی پرین (mg/kg10) و ممانتین(mg/kg3) دریافت کردند. پس از اتمام دوره سه هفته‌ای، آزمون شنای اجباری جهت بررسی افسردگی، آزمون Plus-Maze جهت بررسی اضطراب و آزمون open-field جهت بررسی فعالیت لوکوموتور صورت پذیرفت. تجزیه و تحلیل داده‌ها از طریق Post test Tukey و One-way ANOVA انجام گرفت. جهت بررسی بیان ژن BDNF از بافت‌های مغزی، روش real time PCR به‌کار رفت. یافته‌ها: آزمون شنای اجباری و Plus-Maze نشان داد که بین گروه درمانی (کورتیکوسترون+پی پرین+ ممانتین) و گروه (کورتیکوسترون+ پی پرین) تفاوت معنی‌داری وجود دارد(0/05>P). هم‌چنین نتایج realtime PCR نشان داد که افزایش معنی‌دار بیان BDNF در گروه‌های (پی پرین+کورتیکوسترون) و (پی پرین+کورتیکوسترون+ ممانتین) نسبت به گروه کورتیکوسترون تنها و در گروه (کورتیکوسترون+پی پرین+ممانتین) در مقایسه با (کورتیکوسترون+ پی پرین) وجود داشت(0/05>P). استنتاج: این مطالعه نشان داد که پی پرین و ممانتین به تنهایی و به‌صورت هم افزا می‌توانند به‌طور معنی‌دار باعث کاهش علائم افسردگی و اضطراب در موش صحرایی گردند، که این کاهش افسردگی با افزایش بیان BDNF در مغز رت همراه بوده است.   2  Background and purpose: Depression is a common psychiatric disorder.There are some studies about anti-depressant effect of piperien. This study is about the synergistic effect of piperine and memantine on behavior improvement and BDNF gene expression in depression model in rat brain. Materials and methods: In this experimental study, Wistar rats were divided into four groups: Negative control which received no drug, Positive control that received only 20 mg/kg corticosterone i.p., group 3 which received corticosterone+piperine (10 mg/kg, i.p.), and group 4 that received corticosterone + piperine (10mg/kg) + memantine (3mg/kg). After three weeks, the forced swim test for depression, the Plus-Maze test for anxiety and Openfield test for locomotor activity assay were done. Data analysis was carried out by One-way ANOVA and Tukey's test. The study of BDNF gene expression was also performed using Real-time PCR. Results: The results of water swim test and plus-maze showed a significant difference between corticosterone+piperine+memantine group and corticosterone+piperine(P<0.05). The gene expression study revealed that increased expression of BDNF occurred in piperine+corticosterone group and piperine+ memantine+corticosterone group compared with coticosterone alone group and piperine+corticosterone+ memantine group compared with piperine+corticosterone group (P<0.05). Conclusion: In current study, piperine and memantine alone and in combination diminished depression and anxiety that also caused increased BDNF expression.   1 10 2020/07/18 1399/4/28 2023/06/18 1402/3/28 کاظم نمازی Kazem Namazi دانشجوی پزشکی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران knamazi91@gmail.com حسین عسگریان عمران Hosein Asgarian Emran استاد، مرکز ایمونوژنتیک، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران asgarianhossein@yahoo.com امین عطایی Amin Ataie استادیار،گروه داروشناسی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی بابل، ایران ایران ataieamin@yahoo.com محمد کرمی Mohammad Karami استاد، مرکز تحقیقات علوم دارویی، انستیتو هموگلوبینوپاتی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران toxkarami@gmail.com رامین عطایی Ramin Ataee دانشیار، مرکز تحقیقات گیاهان دارویی، مرکز تحقیقات علوم دارویی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران raminataee1349@gmail.com حسین خالق زاده آهنگر Hossein Khaleghzadeh-Ahangar استادیار، گروه فیزیولوژی دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی بابل، ایران . مرکز تحقیقات تنظیم ایمنی، پژوهشکده سلامت، دانشگاه علوم پزشکی بابل، بابل، ایران ایران ataieamin@yahoo.com مهدی محمودی Mahdi Mahmoudi استادیار،گروه داروشناسی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی بابل، ایران ایران ataieamin@yahoo.com امیر حسین پولادی Amir Hossein Pouladi استادیار،گروه داروشناسی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی بابل، ایران ایران ataieamin@yahoo.com piperine depression corticosterone memantine پی پرین افسردگی کورتیکوسترون ممانتین 1. Mao QQ, Huang Z, Zhong XM, Xian YF, Ip SP. Piperine reverses the effects of corticosterone on behavior and hippocampal BDNF expression in mice. Neurochem Int 2014; 74: 36-41.##2. Mao QQ, Huang Z, Zhong XM, Xian YF, Ip SP. Brain-derived neurotrophic factor signalling mediates the antidepressant-like effect of piperine in chronically stressed mice. Behav Brain Res 2014; 261 140-145.##3. Pelton GH, Harper OL, Roose SP, Marder K, D'Antonio K, Devanand D. Combined treatment with memantine/es‐citalopram for older depressed patients with cognitive impairment: a pilot study. Int J Geriatr Psychiatry 2016; 31(6): 648-655.##4. Dimitrakopoulos S, Konstantakopoulos G. Pharmacological agents under research for the maintenance treatment in bipolar disorder. Psychiatriki 2015; 26(3): 169-180.##5. Gordon RP, Brandish EK, Baldwin DS. Anxiety disorders, post-traumatic stress disorder, and obsessive–compulsive disorder. Medicine 2016; 44(11): 664-671.##6. Pourabdolhossein F. Piperine ameliorated memory impairment and myelin damage in lysolecethin induced hippocampal demyelination. Life Sci 2020; 253: 117671.##7. Marosi K, Mattson MP. BDNF mediates adaptive brain and body responses to energetic challenges. Trends Endocrinol Metab 2014; 25(2): 89-98.##8. Mirisis AA, Alexandrescu A, Carew TJ, Kopec AM. The contribution of spatial and temporal molecular networks in the induction of long-term memory and its underlying synaptic plasticity. AIMS Neurosci 2016; 3(3): 356-384.##9. Sakr HF, Abbas A, Elsamanoudy A, Ghoneim F. Effect of fluoxetine and resveratrol on testicular functions and oxidative stress in a rat model of chronic mild stress-induced depression. J Physiol Pharmacol 2015; 66(4): 515-527.##10. Fan Y, Chen P, Li Y, Cui K, Noel DM, Cummins ED, et al. Corticosterone administration up‐regulated expression of norepinephrine transporter and dopamine β‐hydroxylase in rat locus coeruleus and its terminal regions. J Neurochem 2014; 128(3): 445-458.##11. Shen F, Tsuruda PR, Smith JA, Obedencio GP, Martin WJ. Relative contributions of norepinephrine and serotonin transporters to antinociceptive synergy between monoamine reuptake inhibitors and morphine in the rat formalin model. PLoS One 2013; 8(9): e74891.##12. Pytka K, Podkowa K, Rapacz A, Podkowa A, Żmudzka E, Olczyk A, et al. The role of serotonergic, adrenergic and dopaminergic receptors in antidepressant-like effect. Pharmacol Rep 2016; 68(2): 263-274.##13. Bayramlou R, Mohammadzadeh M, Babaei Balderlou F. A Comparative Survey of the Effects of Fluoxetine and Imipramine on Depression-Like Behavior and Serum Levels of Corticosterone and Glucose in Male Rats under Immobilization Stress. Qom Univ Med Sci J 2018; 12(2): 1-10 (Persian).##14. Mao QQ, Huang Z, Ip SP, Xian YF, Che CT. Protective effects of piperine against corticosterone-induced neurotoxicity in PC12 cells. Cell Mol Neurobio 2012; 32(4): 531-537.##15. Zhao Y, Xie W, Dai J, Wang Z, Huang Y. The varying effects of short-term and long-term corticosterone injections on depression-like behavior in mice. Brain Res 2009; 1261: 82-90.##16. Crupi R, Mazzon E, Marino A, La Spada G, Bramanti P, Cuzzocrea S, et al. Melatonin treatment mimics the antidepressant action in chronic corticosterone‐treated mice. J Pineal Res 2010; 49(2): 123-129.##17. Luo L, Li C, Du X, Shi Q, Huang Q, Xu X, Wang Q. Effect of aerobic exercise on BDNF/proBDNF expression in the ischemic hippocampus and depression recovery of rats after stroke. Behav Brain Res 2019; 362: 323-331.##18. Bago Rožanković P, Rožanković M, Badžak J, Stojić M, Šušak Sporiš I. Impact of Donepezil and Memantine on Behavioral and Psychological Symptoms of Alzheimer Disease: Six-month Open-label Study.Cogn Behav Neurol 2021; 34(4): 288-294.##19. Réus GZ, Abelaira HM, Stringari RB, Fries GR, Kapczinski F, Quevedo J. Memantine treatment reverses anhedonia, normalizes corticosterone levels and increases BDNF levels in the prefrontal cortex induced by chronic mild stress in rats. Metab Brain Dis 2012; 27(2): 175-182.##20. Amidfar M, Kim Y-K, Wiborg O. Effectiveness of memantine on depression-like behavior, memory deficits and brain mRNA levels of BDNF and TrkB in rats subjected to repeated unpredictable stress. Pharmacol Rep 2018; 70(3): 600-606.##21. Shokrzadeh M, Javanmard H, Zadeh GG, Yaghubi-Beklar S, Ataee R. Evaluation of the anti-apoptotic and anti-cytotoxic effect of epicatechin gallate and edaravone on SH-SY5Y neuroblastoma cells. Basic and Clinical Neurosciences 2019; 10(6): 619-630.## ##

اثرات آنتی اکسیدانی دفراسیروکس و دفریپرون به تنهایی یا ترکیبی بر استرس نیترو- اکسیداتیو القایی سرب در موش‌های صحرایی Antioxidant Effects of Defrasirox, Defropyrone, and Their Combination on Lead-Induced Nitro-Oxidative Stress in Male Rats 1 1  سابقه و هدف: مسمویت با سرب از طریق القای استرس اکسیداتیو منجر به اختلال در بسیاری از ارگان‌ها می‌شود. داروهای کیلیتورکننده آهن می‌توانند با تشکیل کمپلکس با فلزات توکسیک مثل سرب، غلظت آن را در خون و بافت‌ها کاهش دهند. هدف از این مطالعه بررسی اثرات آنتی‌اکسیدانی دفراسیروکس و دفریپرون به تنهایی یا ترکیبی بر سمیت مزمن ناشی از سرب در موش‌های صحرایی است. مواد و روش‌ها: مطالعه حاضر از نوع مطالعه مداخله‌ای بود که مسمویت با سرب در موش‌های صحرایی نر نژاد اسپراگوداولی با خوراندن استات سرب به میزان mg/kg30 طی 60 روز به صورت گاواژ القا شد. حیوانات با دفراسیروکس (mg/kg140)، دفریپرون (mg/kg300) و ترکیب آن دو از طریق گاواژ خوراکی، از روزهای 47 تا 60 آزمایش به مدت 14 روز تیمار شدند. غلظت سرب  به روش اسپکتروسکوپی جذب اتمی شعله و سطح مالون‌دی‌آلدئید (MDA) و متابولیت‌های اکسیدنیتریک(NOx) به‌عنوان پارامترهای استرس نیترو- اکسیداتیو و متابولیت آنتی‌اکسیدان گلوتاتیون (GSH) و ظرفیت تام آنتی‌اکسیدانی (TAC) در خون، مغز، کبد، کلیه و بیضه بررسی شد. جهت بررسی آماری نتایج از نرم‌افزار گراف پد پریزم وآنالیز واریانس یک طرفـه بـه همراه تـست Tukey استفاده شد. یافته‌ها: مسمومیت با سرب باعث افزایش غلظت این فلز، استرس نیترو- اکسیداتیو و کاهش ظرفیت تام اکسیدانی و GSH در خون و بافت‌های مغز، کبد، کلیه و بیضه شد(05/0P<). تجویز کیلیتورهای دفریپرون و دفراسیروکس به‌صورت مجزا یا ترکیبی، سبب کاهش غلظت سرب در خون و بافت‌های حیوانات شد. هم­چنین تجویز این دو کیلیتور منجر به کاهش سطوحMDA  و NOx و افزایش TAC و سطح  GSHشد(0/05P<)، اما بیش­ترین میزان این تغییرات با مصرف همزمان هر دو دارو به‌دست آمد. استنتاج: دو داروی دفریپرون و دفراسیروکس در کاهش غلظت سرب در خون و بافت‌های مختلف و هم‌چنین تاثیرات آنتی‌اکسیدانی خود، اثرات هم‌افزا با یکدیگر دارند.   2  Background and purpose: Lead poisoning induces oxidative stress and causes disorders in several organs. Iron-chelating drugs can form a complex with toxic metals such as lead and lower their content in the blood and tissues. This study aims to examine the antioxidant effects of Deferasirox, Deferiprone, and their combination in rats with subchronic lead exposure. Materials and methods: In this interventional study, lead poisoning was induced in Sprague-Dawley male rats by gavage administration of 30 mg/kg lead acetate for 60 days. The animals were treated with Deferasirox (140 mg/kg), Deferiprone (300 mg/kg), and their combination through oral gavage from days 47 to 60 of the experiment (14 days). Lead concentration was measured by flame atomic absorption spectroscopy. We examined malondialdehyde (MDA) level, nitric oxide metabolites (NOx) as nitro-oxidative stress markers, glutathione (GSH), and total antioxidant capacity (TAC) in the blood, brain, liver, kidney, and testis. Data analysis was performed in Graphpad Prism software applying one-way variance analysis and Tukey's test. Results: Lead poisoning increased the concentration of this metal and nitro-oxidative stress and decreased the TAC and GSH in the brain, liver, kidney, and testis (P<0.05). Alone or in combination, Defropyrone and Defrasirox lowered the lead content in the blood and tissues of rats. In addition, treatment with these two chelators resulted in drops in MDA and NOx levels and increase in TAC and GSH levels (P<0.05), although these effects were most pronounced when the medicines were administered together. Conclusion: In addition to their antioxidant properties, it seems that Defropyrone and Defrasirox have synergistic effects in lowering lead content in blood and other tissues.   11 24 2020/07/182023/03/13 1401/12/22 2023/06/182023/07/4 1402/4/13 سمیه کشاورز Somaye Keshavarz استادیار، گروه فیزیولوژی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی شیراز، شیراز، ایران ایران keshavarso@sums.ac.ir مریم اوج فرد Maryam Owjfard دکترای فیزیولوژی، مرکز پژوهشی نورولوژی بالینی، دانشگاه علوم پزشکی شیراز، شیراز، ایران ایران maryam.owjfard@yahoo.com نرگس کربلایی Narges Karbalaei دانشیار، مرکز تحقیقات هیستومورفومتری و استریولوژی، دانشگاه علوم پزشکی شیراز، شیراز، ایران ایران karbalai@sums.ac.ir lead oxidative stress deferopyron deferasirox سرب استرس اکسیداتیو دفریپرون دفراسیروکس 1. Wani AL, Ara A, Usmani JA. Lead toxicity: a review. Interdiscip Toxicol 2015; 8(2): 55-64.##2. Collin MS, Venkatraman SK, Vijayakumar N, Kanimozhi V, Arbaaz SM, Stacey RGS, et al. Bioaccumulation of lead (Pb) and its effects on human: A review. Journal of Hazardous Materials Advances 2022; 7: 100094.##3. Jaishankar M, Tseten T, Anbalagan N, Mathew BB, Beeregowda KN. Toxicity, mechanism and health effects of some heavy metals. Interdiscip Toxicol 2014; 7(2): 60-72.##4. Sansar W, Ahboucha S, Gamrani H. Chronic lead intoxication affects glial and neural systems and induces hypoactivity in adult rat. Acta Histochem 2011; 113(6): 601-607.##5. Nemsadze K, Sanikidze T, Ratiani L, Gabunia L, Sharashenidze T. Mechanisms of lead-induced poisoning. Georgian Med News 2009; (172-173): 92-96.##6. Khalil N, Cauley JA, Wilson JW, Talbott EO, Morrow L, Hochberg MC, et al. Relationship of blood lead levels to incident nonspine fractures and falls in older women: the study of osteoporotic fractures. J Bone Miner Res 2008; 23(9): 1417-1425.##7. Jang WH, Lim KM, Kim K, Noh JY, Kang S, Chang YK, et al. Low level of lead can induce phosphatidylserine exposure and erythrophagocytosis: a new mechanism underlying lead-associated anemia. Toxicol Sci 2011; 122(1): 177-184.##8. Flora SJ, Mittal M, Mehta A. Heavy metal induced oxidative stress & its possible reversal by chelation therapy. Indian J Med Res 2008; 128(4): 501-523.##9. El-Nekeety AA, El-Kady AA, Soliman MS, Hassan NS, Abdel-Wahhab MA. Protective effect of Aquilegia vulgaris (L.) against lead acetate-induced oxidative stress in rats. Food Chem Toxicol 2009; 47(9): 2209-2215.##10. Mansour LAH, Elshopakey GE, Abdelhamid FM, Albukhari TA, Almehmadi SJ, Refaat B, El-Boshy M, Risha EF. Hepatoprotective and Neuroprotective Effects of Naringenin against Lead-Induced Oxidative Stress, Inflammation, and Apoptosis in Rats. Biomedicines 2023; 11(4): 1080.##11. Fang JY, Wang PW, Huang CH, Hung YY, Pan TL. Evaluation of the hepatotoxic risk caused by lead acetate via skin exposure using a proteomic approach. Proteomics 2014; 14(21-22): 2588-2599.##12. Gandhi J, Hernandez RJ, Chen A, Smith NL, Sheynkin YR, Joshi G, et al. Impaired hypothalamic-pituitary-testicular axis activity, spermatogenesis, and sperm function promote infertility in males with lead poisoning. Zygote 2017; 25(2): 103-110.##13. BaSalamah MA, Abdelghany AH, El-Boshy M, Ahmad J, Idris S, Refaat B. Vitamin D alleviates lead induced renal and testicular injuriesby immunomodulatory and antioxidant mechanisms in rats. Scientific Reports 2018; 8(1): 4853.##14. Heydari A, Norouzzadeh A, Khoshbaten A, Asgari A, Ghasemi A, Najafi S, et al. Effects of short-term and subchronic lead poisoning on nitric oxide metabolites and vascular responsiveness in rat. Toxicol Lett 2006; 166(1): 88-94.##15. Vaziri ND, Ding Y. Effect of lead on nitric oxide synthase expression in coronary endothelial cells: role of superoxide. Hypertension 2001; 37(2): 223-226.##16. Kontoghiorghes GJ, Kontoghiorghe CN. Iron and Chelation in Biochemistry and Medicine: New Approaches to Controlling Iron Metabolism and Treating Related Diseases. Cells 2020; 9(6): 1456.##17. Balooch FD, Fatemi SJ,Iranmanesh M. Combined chelation of lead (II) by deferasirox and deferiprone in rats as biological model. Biometals 2014; 27(1): 89-95.##18. Jamilaldin Fatemi S, Saljooghi AS, Balooch FD, Iranmanesh M, Golbafan MR. Chelation of cadmium by combining deferasirox and deferiprone in rats. Toxicol Ind Health 2011; 27(4): 371-377.##19. Amiri A, Mirhoseiny Z. Beneficial role of deferasirox and deferiprone in the mobilization of arsenic and recovery of iron in rat tissues. Main Group Chemistry 2017; 16(1): 1-5.##20. Salehi S, Saljooghi AS, Badiee S, Moqadam MM. Chelation of Thallium (III) in Rats Using Combined Deferasirox and Deferiprone Therapy. Toxicol Res 2017; 33(4): 299-304.##21. Zahmati M, Shokooh Saljooghi A. The Evaluation of Deferasirox on Hematological Parameters after Lead Administration. Asia Pac J Med Toxicol 2016; 5(4): 124-129.##22. Najarnezhad V, Asri Rezaei S. Therapeutic Effect of Deferasirox and Glycine on Chronic Cadmium Toxicosis in Rats. Int J Adv Biol Biom Res 2015; 3(3): 231-236.##23. Timoshnikov VA, Kobzeva T, Selyutina OY, Polyakov NE, Kontoghiorghes GJ. Effective inhibition of copper-catalyzed production of hydroxyl radicals by deferiprone. J Biol Inorg Chem 2019; 24(3): 331-341.##24. Elgawish RAR, Abdelrazek HMA. Effects of lead acetate on testicular function and caspase-3 expression withrespect to the protective effect of cinnamon in albino rats. Toxicol Rep 2014; 1: 795-801.##25. Timbrell JA. Biochemical mechanisms of toxicity: Specific examples". Principles of Biochemical Toxicology. 4th ed. Informa Health Care. 2009.##26. PearceJM. Burton's line in lead poisoning. Eur Neurol 2007; 57(2): 118-119.##27. Singh R, Gautam N, Mishra A, Gupta R. Heavy metals and living systems: An overview. Indian J pharmacol 2011; 43(3): 246-253.##28. Fan Y, Zhao X, Yu J, Xie J, Li C, Liu D, Tang C, Wang C. Lead-induced oxidative damage in rats/mice: A meta-analysis. J Trace Elem Med Biol 2020; 58: 126443.##29. Babiker F, Al-Kouh A, Kilarkaje N. Lead exposure induces oxidative stress, apoptosis, and attenuates protection of cardiac myocytes against ischemia–reperfusion injury. Drug Chem Toxicol 2019; 42(2): 147-156.##30. Olaleye SB, Adaramoye OA, Erigbali PP, Adeniyi OS. Lead exposure increases oxidative stress in the gastric mucosa of HCl/ethanol-exposed rats. World J Gastroenterol 2007; 13(38): 5121-5126.##31. Chen P, Bornhorst J, Diana Neely M, Avila DS. Mechanisms and Disease Pathogenesis Underlying Metal-Induced Oxidative Stress. Oxid Med Cell Longev 2018; 2018: 7612172.##32. Gaweł S,Wardas M, Niedworok E, Wardas P. Malondialdehyde(MDA) as a lipid peroxidation marker. Wiad Lek 2004; 57(9-10): 453-455.##33. Wang J, Yang Z, Lin L, Zhao Z, Liu Z, Liu X. Protective effect of naringenin against lead-induced oxidative stress in rats. Biol Trace Elem Res 2012; 146(3): 354-359.##34. Mohammadi M, Ghaznavi R, Keyhanmanesh R, Sadeghipour HR, Naderi R, Mohammadi H. Caloric Restriction Prevents Lead-Induced Oxidative Stress and Inflammation in Rat Liver. Sci World J 2014; 2014: 821524.##35. Ghareeb DA, Hussien HM, Khalil AA, El-Saadani MA, Ali AN. Toxic effects of lead exposure on the brain of rats: Involvement of oxidative stress, inflammation, acetylcholinesterase, and the beneficial role of flaxseed extract. Toxicol Environ Chem 2009; 92(1): 187-195.##36. Behairy A, Hashem MM, Abo-El-Sooud K, El-Metwally AE, Hassan BA, Abd-Elhakim YM. Quercetin Abates Aluminum Trioxide Nanoparticles and Lead Acetate Induced Altered Sperm Quality, Testicular Oxidative Damage, and Sexual Hormones Disruption in Male Rats. Antioxidants 2022; 11(11): 2133.##37. Cappellini MD. Long-term efficacy and safety of deferasirox. Blood Rev 2008; 22(Suppl 2): S35-S41.##38. Flora SJS, Pachauri V. Chelation in Metal Intoxication. Int J Environ Res Public Health 2010; 7(7): 2745-2788.## ##

تاثیر یک دوره تمرین تناوبی شدید و تزریق سوماتوتروپین بر نشانگرهای آپوپتوز هپاتوسیت و شاخص آتروژنیک موش‎های سوری مبتلا به کبد چرب Effect of High-Intensity Interval Training and Somatotropin Injection on Hepatocyte Apoptosis Markers and Atherogenic Index in Mice with Fatty Liver Disease 1 1  سابقه و هدف: غلبه بر کبد چرب یکی از دغدغه‎های جامعه امروزی می‎باشد، لذا این مطالعه با هدف بررسی اثر یک دوره تمرین تناوبی شدید و تزریق سوماتوتروپین بر نشانگرهای آپوپتوز هپاتوسیت و شاخص آتروژنیک موش‎های سوری مبتلا به کبد چرب، انجام پذیرفت. مواد و روش‌ها: پژوهش حاضر از نوع بنیادی و به روش تجربی- آزمایش بنیان است. تعداد 21 سر موش به صورت تصادفی به سه گروه هفت تایی، کنترل (C)، تمرین (HIIT) و تمرین + سوماتوتروپین (H-GH) تقسیم شدند. تمرین تناوبی شدید به مدت هشت هفته و پنج جلسه در هفته با سرعت 25 متر بر دقیقه شروع و با سرعت 70 متر بر دقیقه در پایان هفته هشتم پایان پذیرفت. پروتکل تزریق سوماتروپین به صورت روزانه یک میلی‎گرم/کیلوگرم وزن بدن بود. نشانگرهایی چون سیتوکراتین-18، پاراکسوناز، مقاومت به انسولین، نسبت ALT/AST و LDL/HDL مورد ارزیابی قرار گرفت. جهت ارزیابی داده‌ها از آزمون آماری تحلیل واریانس و آزمون تعقیبی توکی استفاده شد. یافته‌ها: مقادیر سیتوکراتین-18 تنها در گروه HIIT کاهش معنی‎داری داشت (01/0=P). مقادیر پاراکسوناز در هر دو گروه HIIT (0/00=P) و H-GH (0/01=P) نسبت به گروه کنترل افزایش معنی‎داری به همراه داشت. تغییرات بین گروهی مقاومت به انسولین به لحاظ آماری در گروه HIIT، کاهش معنی‌دار (05/0=P) و در گروه H-GH، افزایش ناچیزی داشت و در سطح معنی‎داری نبود (0/36=P). نسبت ALT/AST در هر دو گروه HIIT (0/02=P) و H-GH (0/03=P) کاهش معنی‌داری داشت. نسبت LDL/HDL تنها در گروه HIIT کاهش معنی‎داری داشت (0/01=P). استنتاج: تمرین تناوبی شدید به نسبت GH، پاسخ موثرتری در بهبود نشانگرهای NAFLD ایجاد نمود، تزریق هورمون رشد به تنهایی می‎تواند تبعات منفی بر برخی شاخص‎های این ناهنجاری داشته باشد.   2  Background and purpose: Fatty liver disease and overcoming it is a health concern. This study aimed to investigate the effect of a period of high-intensity interval training (HIIT) and somatotropin injection on hepatocyte apoptosis markers and atherogenic index in mice with fatty liver disease. Materials and methods: In this basic experimental study, 21 male mice were randomly divided into three groups (n=7): control (C), exercise (HIIT), Exercise + somatotropin (H-GH). The HITT was performed for eight weeks/ five sessions a week. The speed was 25 meters per minute at the beginning which increased to 70 meters per minute at the end of week eight. The somatropin dosage was 1 mg/kg. Markers, including CK-18, paraoxonase, insulin resistance, ALT/AST ratio, and LDL/HDL were measured. Statistical analysis was carried out using One-way ANOVA and post hoc Tukey test. Results: CK18 values significantly decreased only in the HIIT group (P=0.01). Paraoxonase levels in both HIIT (P=0.00) and H-GH (P=0.01) groups significantly increased compared to the control group. Between groups changes of HOMA-IR index significantly reduced in the HIIT group (P=0.05) and slightly increased in the H-GH group but was not significant (P=0.36). The ratio of ALT/AST in both HIIT (P=0.02) and H-GH (P=0.03) groups significantly reduced. LDL/HDL ratio showed significant decrease only in the HIIT group (P=0.01). Conclusion: High-intensity interval training produced a more effective response in improving the markers of none alcoholic fatty liver disease than GH. Injection of growth hormone alone can have negative consequences on some indicators of the disease.   25 38 2020/07/182023/03/132023/05/7 1402/2/17 2023/06/182023/07/42023/07/17 1402/4/26 بهاره کتابدار Bahareh Ketabdar دانشجوی دکتری فیزیولوژی ورزشی، گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران ایران bahareketabdar@yahoo.com مهرداد فتحی Mehrdad Fathi دانشیار، گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران ایران mfathei@um.ac.ir سید رضا عطارزاده حسینی Seyyed Reza Attarzadeh Hosseini استاد، گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران ایران srezaattarzadehhosseini@gmail.com محمد مسافری ضیاءالدینی Mohammad Mosaferi Ziaaldini استادیار، گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران ایران mmosaferi.zia@gmail.com high-intensity interval training Growth hormone hepatic damage CK18 PON Liver enzymes تمرین تناوبی شدید هورمون رشد آسیب کبدی CK18 پاراکسوناز آنزیم های کبد 1. Iqbal U, Perumpail BJ, Akhtar D, Kim D, Ahmed A. The epidemiology, risk profiling and diagnostic challenges of nonalcoholic fatty liver disease. Medicines 2019;6(1):41.##2. Hunter GR, Brock DW, Byrne NM, Chandler‐ Laney PC, Del Corral P, Gower BA. Exercise training prevents regain of visceral fat for 1 year following weight loss. Obesity 2010; 18(4): 690-695.##3. Salehisahlabadi A, Khoshgoftar M, Asadi E, Jadid H. The prevalence of non-alcoholic fatty liver disease in Iranian children and adolescents: A systematic review and meta-analysis. Journal of Sabzevar University of Medical Sciences 2018; 25(4): 486-494 (Persian).##4. Rajabi S, Askari R, Haghighi AH, Razaviyanzadeh N. Effect of resistance-interval training with two different intensities on cytokeratin18 and some functional parameters in women with fatty liver. The Iranian Journal of Obstetrics, Gynecology and Infertility 2020; 23(3): 68-81 (Persian).##5. Kim D, Touros A, Kim WR. Nonalcoholic fatty liver disease and metabolic syndrome. Clin Liver Dis 2018; 22(1): 133-140.##6. Yang J, Fernández-Galilea M, Martínez-Fernández L, González-Muniesa P, Pérez-Chávez A, Martínez JA, et al. Oxidative stress and non-alcoholic fatty liver disease: effects of omega-3 fatty acid supplementation. Nutrients 2019; 11(4): 872.##7. Adams LA, Angulo P, Lindor KD. Nonalcoholic fatty liver disease. Canadian Medical Association Journal 2005; 172(7): 899-905.##8. Bril F, Sninsky JJ, Baca AM, Superko HR, Portillo Sanchez P, Biernacki D, et al. Hepatic steatosis and insulin resistance, but not steatohepatitis, promote atherogenic dyslipidemia in NAFLD. J Clin Endocrinol Metab 2016; 101(2): 644-652.##9. Monserrat-Mesquida M, Quetglas-Llabrés M, Abbate M, Montemayor S, Mascaró CM, Casares M, et al. Oxidative stress and pro-inflammatory status in patients with non-alcoholic fatty liver disease. Antioxidants 2020; 9(8): 759.##10. Lee J, Vali Y, Boursier J, Duffin K, Verheij J, Brosnan MJ, et al. Accuracy of cytokeratin 18 (M30 and M65) in detecting non-alcoholic steatohepatitis and fibrosis: A systematic review and meta-analysis. PLoS One 2020; 15(9): e0238717.##11. Agbim U, Asrani SK. Non-invasive assessment of liver fibrosis and prognosis: an update on serum and elastography markers. Expert Rev Gastroenterol Hepatol 2019; 13(4): 361-374.##12. Kotur‐Stevuljević J, Vekić J, Stefanović A, Zeljković A, Ninić A, Ivanišević J, et al. Paraoxonase 1 and atherosclerosis‐related diseases. Biofactors 2020; 46(2): 193-205.##13. Taler-Verčič A, Goličnik M, Bavec A. The structure and function of paraoxonase-1 and its comparison to paraoxonase-2 and-3. Molecules 2020; 25(24): 5980.##14. Pirola CJ, Sookoian S. Multiomics biomarkers for the prediction of nonalcoholic fatty liver disease severity. World J Gastroenterol 2018; 24(15): 1601-1615.##15. Del Vecchio FB, Coswig VS, Cabistany LD, Orcy RB, Gentil P. Effects of exercise cessation on adipose tissue physiological markers related to fat regain: A systematic review. SAGE Open Med 2020; 8: 2050312120936956.##16. García‐Hermoso A, Cerrillo‐Urbina A, Herrera‐ Valenzuela T, Cristi‐Montero C, Saavedra J, Martínez‐Vizcaíno V. Is high‐intensity interval training more effective on improving cardiometabolic risk and aerobic capacity than other forms of exercise in overweight and obese youth? A meta‐analysis. Obes Rev 2016; 17(6): 531-540.##17. MacLaren D, Morton J. Biochemistry for sport and exercise metabolism. 1st ed: John Wiley & Sons; 2011.##18. Tondpa Khaghani B, Dehkhoda MR, Amani Shalamzari S. Improvement of Aerobic Power and Health Status in Overweight Patients with Non-Alcoholic Fatty Liver Disease with High Intensity Interval Training. Payavard 2019; 13(1): 71-80 (Persian).##19. Rufinatscha K, Ress C, Folie S, Haas S, Salzmann K, Moser P, et al. Metabolic effects of reduced growth hormone action in fatty liver disease. Hepatol Int 2018; 12(5): 474-481.##20. Kaltenecker D, Themanns M, Mueller KM, Spirk K, Suske T, Merkel O, et al. Hepatic growth hormone-JAK2-STAT5 signalling: Metabolic function, non-alcoholic fatty liver disease and hepatocellular carcinoma progression. Cytokine 2019; 124: 154569.##21. Kaltenecker D, Themanns M, Mueller KM, Spirk K, Suske T, Merkel O, et al. Hepatic growth hormone-JAK2-STAT5 signalling: metabolic function, non-alcoholic fatty liver disease and hepatocellular carcinoma progression. Cytokine 2019; 124: 154569.##22. Tu LN, Showalter MR, Cajka T, Fan S, Pillai VV, Fiehn O, et al. Metabolomic characteristics of cholesterol-induced non-obese nonalcoholic fatty liver disease in mice. Sci Rep 2017; 7(1): 6120.##23. Efati M, Khorrami M, Zarei Mahmmodabadi A, Raouf Sarshoori J. Induction of an animal model of non-alcoholic fatty liver disease using a formulated high-fat diet. J Babol Univ Med Sci 2016; 18(11): 57-62 (Persian).##24. Baranjian Tabrizi H, Mirdar S, Moghanibashi MM, Ansari Pirsaraei Z. The Effect of High Intensity Interval Training on mitochondrial biogenesis of lung tissue. Journal of Advanced Biomedical Sciences 2016; 6(4): 522-529 (Persian).##25. Heffernan M, Summers RJ, Thorburn A, Ogru E, Gianello R, Jiang WJ, et al. The Effects of Human GH and Its Lipolytic Fragment (AOD9604) on Lipid Metabolism Following Chronic Treatment in Obese Mice andβ 3-AR Knock-Out Mice. Endocrinology 2001; 142(12): 5182-5189.##26. Masodzade G, Barari A, Abasi Daloii A, Farzanegi P. Comparing the Effect of High and Moderate Intensity Exercise Trainings and Resveratrol Supplementation on FGF-21 and Cytokeratin-18 in Rats with Nonalcoholic Fatty Liver Disease. J Mazandaran Univ Med Sci 2021; 31(197): 1-11 (Persian).##27. Houghton D, Thoma C, Hallsworth K, Cassidy S, Hardy T, Burt AD, et al. Exercise reduces liver lipids and visceral adiposity in patients with nonalcoholic steatohepatitis in a randomized controlled trial. Clin Gastroenterol Hepatol 2017; 15(1): 96-102.e3.##28. Fintini D, Inzaghi E, Colajacomo M, Bocchini S, Grugni G, Brufani C, et al. Non‐A lcoholic F atty L iver D isease (NAFLD) in children and adolescents with P rader–W illi S yndrome (PWS). Pediatr Obes 2016; 11(3): 235-238.##29. de Boer H, Blok G-J, van der Veen EA. Clinical aspects of growth hormone deficiency in adults. Endocr Rev 1995; 16(1): 63-86.##30. Masodzade G, Barari A, AbbasiDaloii A, Farzanegi P. Effect of High and Moderate Aerobic Exercise on Serum Fibroplast-21 Growth Factor and Paraoxonase-1 Enzyme Activity in rat with Non-Alcohol-Fatty Liver. Journal of Sabzevar University of Medical Sciences 2021; 27(6): 818-824 (Persian).##31. Fatolahi H, Azarbayjani MA, Peeri M, Mateen Homaei H. The effect of short-term training and curcumin on the paraoxonase-1 activity after alcohol withdrawal in male Wistar rats. EBNESINA 2019; 20(4): 11-18 (Persian).##32. Taylor JK, Plaisance EP, Mahurin AJ, Mestek ML, Moncada-Jimenez J, Grandjean PW. Paraoxonase responses to exercise and niacin therapy in men with metabolic syndrome. Redox Report 2015; 20(1): 42-8.##33. Stanton KM, Kienzle V, Dinnes DLM, Kotchetkov I, Jessup W, Kritharides L, et al. Moderate‐and High‐Intensity Exercise Improves Lipoprotein Profile and Cholesterol Efflux Capacity in Healthy Young Men. J Am Heart Assoc 2022; 11(12): e023386.##34. Zahabi Gh, Barari AR, Ahmadi M.Effect of Concurrent Training on Paraoxonase Activity Levels and Some of the Lipid Plasma Markers in the Blood of Women without Exercise Activity. Journal of Paramedical Science and Rehabilitation 2015; 4(1): 15-23 (Persian).##35. Romani R, De Medio GE, Di Tullio S, Lapalombella R, Pirisinu I, Margonato V, et al. Modulation of paraoxonase 1 and 3 expression after moderate exercise training in the rat. J Lipid Res 2009; 50(10): 2036-2045.##36. Nayebifar S, Ghasemi E, Karimipour S. Effect of high-intensity interval training and omega-3 supplementation on liver enzymes and lipid profile of young men. Science & Sports 2020; 35(1): 1-9 (Persian).##37. Farzanegi P, Dana A, Ebrahimpoor Z, Asadi M, Azarbayjani MA. Mechanisms of beneficial effects of exercise training on non-alcoholic fatty liver disease (NAFLD): Roles of oxidative stress and inflammation. European Journal of Sport Science 2019; 19(7): 994-1003 (Persian).##38. Rosa-Caldwell ME, Lee DE, Brown JL, Brown LA, Perry Jr RA, Greene ES, et al. Moderate physical activity promotes basal hepatic autophagy in diet-induced obese mice. Appl Physiol Nutr Metab 2017; 42(2): 148-156.##39. Cheng F, Dun Y, Cheng J, Ripley-Gonzalez JW, Jiang W, You B, et al. Exercise activates autophagy and regulates endoplasmic reticulum stress in muscle of high-fat diet mice to alleviate insulin resistance. Biochem Biophys Res Commun 2022; 601: 45-51.##40. Pettersson J, Hindorf U, Persson P, Bengtsson T, Malmqvist U, Werkström V, et al. Muscular exercise can cause highly pathological liver function tests in healthy men. Br J Clin Pharmacol 2008; 65(2): 253-259.##41. Qin Y, Tian Y-p. Preventive effects of chronic exogenous growth hormone levels on diet-induced hepatic steatosis in rats. Lipids in Health and Disease 2010; 9(1): 78.##42. Fock KM, Khoo J. Diet and exercise in management of obesity and overweight. J Gastroenterol Hepatol 2013; 28: 59-63.##43. Kang SJ, Kwon A, Jung MK, Chae HW, Kim S, Koh H, et al. High prevalence of nonalcoholic fatty liver disease among adolescents and young adults with hypopituitarism due to growth hormone deficiency. Endocrine Practice 2021; 27(11): 1149-1155.##44. Lambert K, Hokayem M, Thomas C, Fabre O, Cassan C, Bourret A, et al. Combination of nutritional polyphenols supplementation with exercise training counteracts insulin resistance and improves endurance in high-fat diet-induced obese rats. Sci Rep 2018; 8(1): 2885.##45. Chang GR, Hou PH, Chen WK, Lin CT, Tsai HP, Mao FC. Exercise Affects Blood Glucose Levels and Tissue Chromium Distribution in High-Fat Diet-Fed C57BL6 Mice. Molecules 2020; 25(7): 1658.##46. Kim S-H, Park M-J. Effects of growth hormone on glucose metabolism and insulin resistance in human. Ann Pediatr Endocrinol Metab 2017; 22(3): 145-152.##47. amanat S, Eftekhari MH, Bagheri Lankarani K, Fararouei M. Effect of Genistein Supplementation on Insulin Sensitivity, Insulin Resistance, and Beta Cells function Index in Patients with Non-alcoholic Fatty Liver Disease: a Randomized, Controlled Trial. Iranian J Nutr Sci Food Technol 2018; 13(1): 1-10 (Persian).##48. Grace A, Chan E, Giallauria F, Graham PL, Smart NA. Clinical outcomes and glycaemic responses to different aerobic exercise training intensities in type II diabetes: a systematic review and meta-analysis. Cardiovasc Diabetol 2017; 16(1): 37.##49. Healy ML, Gibney J, Russell-Jones DL, Pentecost C, Croos P, Sonksen PH, et al. High dose growth hormone exerts an anabolic effect at rest and during exercise in endurance-trained athletes. J Clin Endocrinol Metab 2003; 88(11): 5221-5226.##50. Matsumoto R, Fukuoka H, Iguchi G, Nishizawa H, Bando H, Suda K, et al. Long-term effects of growth hormone replacement therapy on liver function in adult patients with growth hormone deficiency. Growth Hormone & IGF Research 2014; 24(5): 174-179.##51. Ghorbanian B, Saberi Y, Babaloyan S. The effect of eight weeks of high-intensity interval training on changes in atherogenic parameters and liver enzymes in patients with non-alcoholic fatty liver. EBNESINA 2021; 23(3): 23-32 (Persian).##52. Hajinia M, Haghighi A, Asgari R. The effect of high-intensity interval training and high-intensity resistance training on the Lipid profile and body composition in overweight and obese men. J Torbat Heydariyeh Univ Med Sci 2020; 8(3): 61-74 (Persian).## ##

بیان ژن CD44 در کارسینوم پاپیلری تیروئید و ارتباط آن با عوامل موثر بر پیش‌آگهی CD44 Expression in Papillary Thyroid Carcinoma and its Correlation with Prognostic Factors 1 1  سابقه و هدف: شناسایی فاکتورهای مرتبط با پیش‌آگهی بدخیمی‌‌‌ها در تصمیم‌گیری‌های درمانی و تعیین افراد پرخطر اهمیت ویژه‌ای دارند. باتوجه به این‌که شایع‌ترین بدخیمی تیروئید کارسینوم پاپیلری می‌باشد، در این مطالعه میزان بیان و نقش CD44 در تعیین پیش‌آگهی کارسینوم پاپیلری تیروئید مورد بررسی قرار گرفت. مواد و روش‌ها: این مطالعه توصیفی تحلیلی در بیماران مبتلا به کارسینوم پاپیلری تیروئید که طی سال‌های 1394 تا 1398 در بیمارستان مصطفی خمینی تهران تحت تیروئیدکتومی قرار گرفتند انجام شد. اطلاعات دموگرافیک و خصوصیات ماکروسکوپی و میکروسکوپی توده‌‌‌ها از گزارش‌های پاتولوژی استخراج شد. بیان CD44 از منفی تا بسیار شدید طبقه‌بندی شد. در نهایت، ارتباط بیان CD44 با خصوصیات دموگرافیک بیماران و ویژگی‌های پاتولوژیک تومور بررسی شد. یافته‌ها: 80 بیمار مبتلا به کارسینوم پاپیلری تیروئید (58 زن و 22 مرد) با میانگین سنی 4/59±40/85 سال مورد بررسی قرار گرفتند. میزان تهاجم به غدد لنفاوی و کپسول به‌‌‌‌ترتیب 27/5درصد و 48/8درصد و میانگین اندازه تومور 2/27±3/55 سانتی‌متر بود. تمام بیماران بیش از 5 درصد بیان CD44 داشتند و بیان شدید CD44 (43/8درصد) بیش‌ترین فراوانی را داشت و در 21/3 درصد موارد نیز بیان بسیار شدید بود. تفاوت معنی‌داری در وضعیت بیان ژن CD44 برحسب جنسیت، سن و اندازه تومور وجود نداشت(0/05P>). اما بیان CD44 با تهاجم به غدد لنفی(7/55OR=) و به‌خصوص تهاجم به کپسول (24/52OR=) ارتباط داشت. استنتاج: با توجه به ارتباط میزان بیان CD44 با تهاجم به کپسول و تهاجم به غدد لنفاوی در کارسینوم پاپیلری تیروئید، می‌توان از این بیومارکر به عنوان‌ یک فاکتور موثر برای تعیین پیش‌آگهی بیماران استفاده کرد. 2  Background and purpose: Identifying the prognostic factors of malignancies is of particular importance in therapeutic decisions and identification of high-risk patients. Since the papillary thyroid carcinoma (PTC) is the most common thyroid malignancy, we aimed to investigate the expression and prognostic role of CD44 in patients with PTC. Materials and methods: This cross-sectional study was performed in patients with PTC who underwent thyroidectomy in Tehran Mostafa Khomeini Hospital, 2015-2019. Demographic information, and macroscopic and microscopic characteristics of the tumor were extracted from pathology reports. CD44 expression was classified from negative to extremely positive. We assessed the correlation between CD44 expression and patients' demographic characteristics and clinicopathological characteristics of the tumor. Results: Eighty PTC patients (58 females and 22 males) with a mean age of 40.85±4.59 years were studied. The frequency of lymph node and capsule invasion were 27.5% and 48.8%, respectively. The mean tumor size was 3.55±2.27 cm. All patients had more than 5% CD44 expression. Strongly positive and extremely positive cases of CD44 expression accounted for 43.8% and 21.3% of the cases, respectively. There was no significant difference in CD44 expression according to sex, age, and tumor size (P> 0.05). But, CD44 expression was found to be significantly associated with lymph node invasion (OR= 7.55) and especially capsule invasion (OR= 24.52). Conclusion: Considering the relationship between CD44 expression and capsule and lymph node invasion in PTC, this biomarker can be used as a prognostic factor of more invasive disease in patients with PTC.   39 47 2020/07/182023/03/132023/05/72021/12/10 1400/9/19 2023/06/182023/07/42023/07/172023/07/1 1402/4/10 فاطمه باقرتاش Fatemeh Baghertash پزشک عمومی، دانشکده پزشکی، دانشگاه شاهد، تهران، ایران ایران f.baghertash@yahoo.com محمدرضا جلالی ندوشن Mohammadreza Jalali Nadoushan استاد، گروه آسیب شناسی و علوم تشریحی، دانشکده پزشکی، دانشگاه شاهد، تهران، ایران ایران jalali@shahed.ac.ir papillary thyroid carcinoma CD44 prognosis کارسینوم پاپیلری تیروئید CD44 پیش‌آگهی 1. Wang G, Wang X, Jin Y. LINC01410/miR-3619-5p/FOXM1 feedback loop regulates papillary thyroid carcinoma cell proliferation and apoptosis. Cancer Biother Radiopharm 2019; 34(9): 572-580.##2. Nikiforova MN, Nikiforov YE. Molecular genetics of thyroid cancer: implications for diagnosis, treatment and prognosis. Expert Rev Mol Diagn 2008; 8(1): 83-95.##3. Huang M, Yan C, Wei H, Lv Y, Ling R. Clinicopathological characteristics and prognosis of thyroid cancer in northwest China: A population-based retrospective study of 2490 patients. Thorac Cancer 2018; 9(11): 1453-1460.##4. Taghavi kojidi H, Farzadfar F, Peykari N, Larijani B, Rahimzadeh S, Rezaei-Darzi E, et al. A Comprehensive Study On National And Sub National Trend In Thyroid Cancer Prevalence In The Iranian Population, 1990-2010. Iran J Diabetes Lipid Disord 2016; 15(2): 91-100 (persian).##5. Li J, Zhang B, Bai Y, Liu Y, Zhang B, Jin J. Upregulation of sphingosine kinase 1 is associated with recurrence and poor prognosis in papillary thyroid carcinoma. Oncol Lett 2019; 18(5): 5374-5382.##6. Zhang J, Fu C, Cui K, Ma X. Papillary thyroid carcinoma with tracheal invasion: Medicine (Baltimore) 2019; 98(38).##7. Schuff KG. Management of recurrent/persistent papillary thyroid carcinoma: efficacy of the surgical option. J Clin Endocrinol Metab 2011; 96(7): 2038-2039.##8. Jalili Nadoushan MR, Sarmastzadeh T, Davati A. Comparison of BAX expression in papillary carcinoma and papillary microcarcinoma of thyroid and its relationship with prognostic factors. Sci J Kurdistan Univ Med Sci 2017; 22(1): 43-49 (Persian).##9. Huang D, Jin L, Xie W, Lin Q, Chen X. Clinicopathological significance of Golgi phosphoprotein 3 expression in papillary thyroid carcinoma. Zhonghua Yi Xue Za Zhi 2019; 99(36): 2831-2835.##10. Yaghmaei P, Pouyamanesh Z, Oryan S, Zarif YM, Hoghoughirad L, Hedayati M. Relationship of serum leptin level with papillary thyroid cancer in Iranian patients. Kowsar Med J 2011; 16(1): 61-65 (Persian).##11. Jalali Nadoushan M, Davati A, Hassanpour M. The status of E-cadherin expression in papillary thyroid carcinoma and it’s relationship with prognostic factors. Intern Med Today 2014; 19(4): 192-196 (Persian).##12. Heshmati M, Jalali- Nadoushan MR, Jafari F, Moradi F. Relationship between CD10 Expression with Some Prognostic Factors of Papillary Thyroid Carcinoma. J Adv Med Bio Res 2017; 25(109): 120-129.##13. Kim HM, Koo JS. Immunohistochemical analysis of cancer stem cell marker expression in papillary thyroid cancer. Front Endocrinol 2019; 10: 523.##14. Wu G, Song X, Liu J, Li S, Gao W, Qiu M, et al. Expression of CD44 and the survival in glioma: a meta-analysis. Biosci Rep 2020; 40(4): BSR20200520.##15. Xu Y, Wang YQ, Wang AT, Yu CY, Luo Y, Liu RM, et al. Effect of CD44 on differentiation of human amniotic mesenchymal stem cells into chondrocytes via Smad and ERK signaling pathways. Mol Med Rep 2020; 21(6): 2357-2366.##16. Chen J, Zhou J, Lu J, Xiong H, Shi X, Gong L. Significance of CD44 expression in head and neck cancer: a systemic review and meta-analysis. BMC Cancer 2014; 14(1): 15.##17. Han S-A, Jang JH, Won KY, Lim SJ, Song JY. Prognostic value of putative cancer stem cell markers (CD24, CD44, CD133, and ALDH1) in human papillary thyroid carcinoma. Pathol Res Pract 2017; 213(8): 956-963.##18. Kim HM, Koo JS. Immunohistochemical Analysis of Cancer Stem Cell Marker Expression in Papillary Thyroid Cancer. Front Endocrinol 2019; 10: 523.##19. Lin Z, Lu X, Li W, Sun M, Peng M, Yang H, et al. Association of Cancer Stem Cell Markers With Aggressive Tumor Features in Papillary Thyroid Carcinoma. Cancer Control 2015; 22(4): 508-514.##20. Ryu YJ, Choe JY, Lee K and Ahn SH. Clinical prognostic significance of cancer stem cell markers in patients with papillary thyroid carcinoma. Oncol Lett 2020; 19(1): 343-349.##21. Wauters CC, Smedts F, Gerrits LG, Bosman FT, Ramaekers FC. Keratins 7 and 20 as diagnostic markers of carcinomas metastatic to the ovary. Hum Pathol 1995; 26(8): 852-855.## ##

بررسی تراکم ماست سل‌ها و عروق ریز خونی و ارتباط آن‌ها در ژانت سل گرانولومای محیطی حفره دهان Correlation between Mast Cell Counts and Microvessel Density in Peripheral Giant Cell Granuloma of the Oral Cavity 1 1  سابقه و هدف: نقش قطعی ماست سل‌ها و آنژیوژنزیس در پاتوژنز ژانت سل گرانولومای محیطی (PGCG) حفره دهان هنوز به‌طور کامل مشخص نشده است. لذا هدف از انجام این مطالعه، بررسی تعداد ماست‌سل‌ها (MCs) و متوسط تراکم عروقی (MVD) و تعیین ارتباط بین آن‌ها در PGCG حفره دهان می باشد. مواد و روش‌ها: در این مطالعه توصیفی- تحلیلی، تعداد 50 نمونه بافتی از آرشیو بخش پاتولوژی دهان دانشکده دندانپزشکی زاهدان در طی سال‌های 2015- 2005میلادی به روش سرشماری انتخاب شدند. نمونه‌ها شامل: 40 مورد PGCG و 10 مورد بافت نرمال دهانی بودند. نمونه‌ها با روش رنگ‌آمیزی ایمونوهیستوشیمی (آنتی‌بادی CD31) و تولوئیدن بلو جهت شناسایی MVD و MCs به‌ترتیب رنگ‌آمیزی شدند. سپس آنالیز داده‌ها توسط T-test، آزمون همبستگی پیرسون و نرم‌افزار آماری SPSS 21 صورت پذیرفت. یافته‌ها: متوسط تعداد ماست سل‌ها در PGCG، 36/43±38/51 و در بافت نرمال 21/3±14 بود و اختلاف معناداری را از لحاظ آماری نشان داد (0/041=P). MVD در گروه PGCG، 64/43±93/34 و در گروه بافت نرمال، 16/7±41/9 بود و این اختلاف از لحاظ آماری معنی‌دار بود(0/017=P). MVD و MCs در ناحیه زیر اپیتلیوم نسبت به نواحی عمقی‌تر بافت همبند بیش‌تر بود. بین MCs و MVD ارتباطی مشاهده نشد (0/003=r)(0/982=P). استنتاج: در مطالعه حاضر، تعداد ماست سل‌ها و متوسط تراکم عروقی در PGCG بالاتر از بافت نرمال بود و این احتمالاً نقش ماست سل‌ها و به دنبال آن روند آنژیوژنز را در پاتوژنز این ضایعه تحریکی حفره دهان نشان می‌دهد، ولی بین تعداد ماست سل‌ها و تراکم عروق خونی کوچک ارتباطی مشاهده نشد.   2  Background and purpose: The definitive role of mast cells and angiogenesis in the pathogenesis of Peripheral giant cell granuloma (PGCG) of the oral cavity is not yet fully understood. The aim of this study was to evaluate the mast cell counts (MCs) and microvascular density (MVD) and investigating the relationship between them and PGCG of the oral cavity. Materials and methods: In this descriptive-analytic study, 50 samples were selected from the archieve of oral pathology department in dental school at Zahedan University of Medical Sciences using census. The samples included 40 PGCG and 10 normal oral tissues that were stained by immunohistochemistry (CD31 antibody) and toluidine blue to identify MVD and MCs, respectively. Data were analyzed using T-test, Pearson correlation test in SPSS V.21. Results: The mean number of mast cells was 38.51±36.43 in PGCG and 14±3.21 in normal tissues indicating significant difference between the two groups (P= 0.041). Findings showed a significant difference in MVD between PGCG group (93.34±64.43) and normal tissues (41.9±16.7) (P=0.017). MVD and MCs below the epithelium were found to be higher compared with those in deeper area of connective tissue. No correlation was found between the MCs and MVD (r=0.003, P=0.982). Conclusion: In the present study, mast cells count and microvascular density were higher in PGCG than normal tissue which could explain the role of mast cells and the subsequent process of angiogenesis in the pathogenesis of this reactive lesion of the oral cavity, but no correlation was found between the mast cells count and microvascular density.   48 56 2020/07/182023/03/132023/05/72021/12/102022/11/13 1401/8/22 2023/06/182023/07/42023/07/172023/07/12023/06/19 1402/3/29 حمیده کده Hamideh Kadeh دانشیار، مرکز تحقیقات بیماری های دهان و دندان، گروه آسیب شناسی دهان، فک و صورت، دانشکده دندانپزشکی، زاهدان، ایران ایران h_a_kade@yahoo.com شیرین سراوانی Shirin Saravani دانشیار، مرکز تحقیقات بیماری های دهان و دندان، گروه آسیب شناسی دهان، فک و صورت، دانشکده دندانپزشکی، زاهدان، ایران ایران shirin.saravani@gmail.com مهسا محمدپور Mahsa Mohammadpour دستیار تخصصی رادیولوژی دهان، فک و صورت، دانشکده دندانپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران ایران drmahsa.mm@gmail.com peripheral giant cell granuloma mast cell CD31 ژانت سل گرانولومای محیطی ماست سل CD31 1. Bodhankar K, Bansal S, Jashnani K, Desai RS. Immunohistochemical expression of stem cell markers OCT-4 and SOX-2 in giant cell tumor, central giant cell granuloma, and peripheral giant cell granuloma. Oral Surg Oral Med Oral Pathol Oral Radiol 2020; 130(1): 78-84.##2. Gupta S, Narwal A, Kamboj M, Devi A, Hooda A. Giant cell granulomas of jaws: a clinicopathologic study. J Oral Maxillofac Res 2019; 10(2): e5.##3. Limongelli L, Tempesta A, Lauritano D, Maiorano E, Ingravallo G, Favia G, et al. Peripheral Giant Cell Granuloma of the Jaws as First Sign of Primary Hyperparathyroidism: A Case Series. J Clin Med 2020;9(12):4042.##4. Pattnaik N, Rajguru JP, Pattanaik SJ, Bardhan D, Nayak B, Islam MMF. Coexistence of hyperparathyroidism and peripheral giant cell granuloma of the jaw: A rare case report. J Family Med Prim Care 2020; 9(6): 3142-3146.##5. Sharma N, Rana S, Jetley S. Peripheral giant cell granuloma of maxilla. J Indian Soc Periodontol 2022; 26(1): 75-78.##6. Choi C, Terzian E, Schneider R, Trochesset DA. Peripheral giant cell granuloma associated with hyperparathyroidism secondary to end-stage renal disease: a case report. J Oral Maxillof Surg 2008; 66(5): 1063-1066.##7. Teófilo CR, Junior AECF, Batista AC, Jamacaru FVF, Sousa FB, Mota MRL, et al. Mast Cells and Blood Vessels Profile in Oral Carcinogenesis: An Immunohistochemistry Study. Asian Pac J Cancer Prev 2020; 21(4): 1097-1102.##8. Kouhsoltani M, Khiavi MM, Tahamtan S. Evaluation of mast cell counts and microvessel density in reactive lesions of the oral cavity. J Dent Res Dent Clin Dent Prospects 2016; 10(4): 241-246 (Persian).##9. Farhadi S, Shahsavari F, Taleghani F, Komasi E. Mast cell concentrations in peripheral and central giant cell granulomas: Is there any angiogenetic role? Asian Pac J Cancer Prev 2016; 17(2): 673-676.##10. Ferreira SV, Xavier FCA, de Freitas MdCA, Nunes FD, Gurgel CA, Cangussu MCT, et al. Involvement of mast cells and microvessels density in reactive lesions of oral cavity: A comparative immunohistochemical study. Pathol Res Pract 2016; 212(9): 761-766.##11. Kumar VV, Krishanappa SJ, Prakash SG, Channabasaviah GH, Murgod S, Pujari R, et al. Quantification and correlation of angiogenesis with macrophages by histomorphometric method in central and peripheral giant cell granuloma: an immunohistochemical analysis. J Clin Diagn Res 2016;10(3): ZC01-ZC05.##12. Sadri D, Shahsavari F, Hezarkhani M, Shafizadeh M. Expression of CD34 and CD31 in Central and Peripheral Giant Cell Granulomas. J Dent 2019; 20(1): 10-15.##13. Sudhakar R, Ramesh V, Balamurali P, Oza N, Premalatha B, Karthikshree V. Incidence of mast cells in oral inflammatory lesions: A pilot study. Journal of Oral and Maxillofacial Pathology 2005; 9(1): 12-15.##14. Reddy V, Bhagwath SS, Reddy M. Mast cell count in oral reactive lesions: A histochemical study. Dent Res J 2014; 2(11): 187-192.##15. Vadivel JK, Govindarajan M, Somasundaram E, Muthukrishnan A. Mast cell expression in oral lichen planus: A systematic review. J Invest Clin Dent 2019; 10(4): e12457.##16. Torabi Parizi M, Karimi Afshar M, Rad M, Taheri A, Afshar Manesh R. An investigation on mast cells count in oral reactive lesions. Int J Curr Res Aca Rev 2015; 3(8): 1-6.##17. Farahani SS, Navabazam A, Ashkevari FS. Comparison of mast cells count in oral reactive lesions. Pathol Res Pract 2010; 206(3): 151-155.##18. Shekar S, Angadi PV. Quantification of mast cells in reactive oral lesions–A clue to the morphologic diversity. Indian J Health Sci Biomed Res 2019; 12(2): 123-126.##19. Patidar K, Parwani R, Wanjari S, Patidar A. Mast cells in human odontogenic cysts. Biotech Histochem 2012; 87(6): 397-402.##20. de Noronha Santos Netto J, Pires FR, da Fonseca EC, Silva LE, de Queiroz Chaves Lourenço S. Evaluation of mast cells in periapical cysts, dentigerous cysts, and keratocystic odontogenic tumors. J Oral Pathol Med 2012; 41(8): 630-636.##21. Baddireddy SM, Akula ST, Nagilla J, Manyam R. Quantification of mast cells in oral reactive lesions-an immunohistochemical study. Acta Biomed 2022; 93(5): e2022219.##22. Ashkavandi ZJ, Moshref M, Mashhadi AF, Sargolzaei S, Taghavi N. Evaluation of CD31 expression and mast cell count in dysplastic lesions and squamous cell carcinoma of the oral cavity. Iranian Red Crescent Medical Journal 2010; 12(3): 272-276 (Persian).##23. Kouhsoltani M, Halimi M, Dibazar S. A positive correlation between immunohistochemical expression of CD31 and mast cell tryptase in odontogenic tumors. Pol J Pathol 2015; 66(2): 170-175.##24. Walsh LJ, Davis MF, Xu LJ, Savage NW. Relationship between mast cell degranulation and inflammation in the oral cavity. J Oral Pathol Med 1995; 24(6): 266-272.##25. Jyothsna M, Rammanohar M, Kumar K. Histomorphometric analysis of angiogenesis using CD31 immunomarker and mast cell density in oral premalignant and malignant lesions: a pilot study. J Clin Diagn Res 2017; 11(1): ZC37-ZC40.##26. Kouhsoltani M, Khiavi MM, Jamali G, Farnia S. Immunohistochemical assessment of mast cells and small blood vessels in dentigerous cyst, odontogenic keratocyst, and periapical cyst. Adv Pharm Bull 2015; 5(5): 637-641.##27. nseca‐Silva T, Santos CC, Alves LR, Dias LC, Brito‐Júnior M JR, De Paula AM, et al. Detection and quantification of mast cell, vascular endothelial growth factor, and microvessel density in human inflammatory periapical cysts and granulomas. Int Endod J 2012; 45(9): 859-864.## ##

تأثیر تمرین پیلاتس همراه با رزوراترول بر سطوح GRP78 و TRB3 سرمی در زنان میانسال چاق شهر تهران Effect of Pilates Training and Resveratrol on Serum Levels of Endoplasmic Reticulum Stress Indicators in Middle-Aged Obese Women in Tehran 1 1  سابقه و هدف: اختلال در هومئوستاز شبکه آندوپلاسمی (ER ) به عنوان یکی از ویژگی‌های بارز چاقی شناخته شده است. ترکیب رژیم غذایی با فعالیت ورزشی می‌تواند سلامتی و عملکرد را بهبود بخشد. این مطالعه با هدف بررسی تأثیر تمرینات پیلاتس(PT) و رزوراترول(RSV) بر شاخص‌های استرس شبکه آندوپلاسمی در زنان میانسال چاق، انجام پذیرفت. مواد و روش‌ها: در این مطالعه کارآزمایی بالینی، با کد IRCT20140415017288N11، 40 زن بالغ چاق (سن 5/70±42/74 سال، شاخص توده‌بدنی 1/37±31/76 کیلوگرم بر متر مربع) از شهر تهران انتخاب و به‌طور تصادفی به چهار گروه دارونما (C)، تمرین پیلاتس (PT)، رزوراترول (RSV) و تمرین پیلاتس- رزوراترول (PTRSV) تقسیم شدند. گروه‌های PT برنامه تمرینی با 16-14 RPE را به مدت 8 هفته، 3 بار در هفته انجام دادند. به گروه‌های RSV و PTRSV قرص‌های 500 میلی‌گرمی RSV در هر روز صبح داده شد. داده‌ها با استفاده از آزمون t همبسته و آنکوا تحلیل شد. یافته‌ها: در این مطالعه نشان داده شد که PT و RSV باعث کاهش پروتئین تنظیم‌کننده گلوکز 78 (GRP78) (0/001P= و 0/007P=) و همولوگ 3 تریبلس (TRB3) (0/0001P= و 0/0001P=) شدند. مداخله همزمان PT و RSV نیز باعث کاهش GRP78 و TRB3 نسبت به سایر گروه‌ها شد (0/05P<). استنتاج: مکمل PT و RSV می‌تواند استرس شبکه آندوپلاسمی را در زنان میانسال چاق با تغییر سطوح GRP78 و TRB3 بهبود بخشد. اما اثر همزمان PT با RSV بر این شاخص‌ها بهتر بود. شماره ثبت کارآزمایی بالینی : 11N201404151017288IRCT   2  Background and purpose: Perturbation of the endoplasmic reticulum (ER) homeostasis is known as one of the prominent features of obesity. Combining a healthy diet and exercise can improve health and performance. The aim of this study was to investigate the effect of Pilates training (PT) and resveratrol (RSV) on endoplasmic reticulum stress indicators in middle-aged obese women. Materials and methods: In this clinical trial, 40 obese adult women with the mean age of 42.74±5.70 years and body mass index of 31.76±1.37 kg/m2 in Tehran were randomly allocated into four groups; Placebo (C), Pilates Training (PT), Resveratrol (RSV), and Pilates Training-Resveratrol (PTRSV). The PT groups did the training program with 14-16 RPE for 8 weeks, 3 times/week. The RSV and PTRSV groups were provided with 500 mg RSV tablets every morning. Data were analyzed using independent t-test and ANCOVA. Results: According to findings, PT and RSV decreased Glucose-regulating protein 78 (GRP78) (P=0.001 and P=0.007, respectively) and Tribbles homolog 3 (TRB3) (P=0.0001 and P=0.0001, respectively). Simultaneous intervention of PT and RSV also reduced GRP78 and TRB3 more than other groups (P<0.05). Conclusion: PT and RSV supplementation could improve the endoplasmic reticulum stress in middle-aged obese women by altering the levels of GRP78 and TRB3. However, the simultaneous effect of PT and RSV was found to be better on these indices. (Clinical Trials Registry Number: IRCT20140415017288N11)   57 70 2020/07/182023/03/132023/05/72021/12/102022/11/132023/03/14 1401/12/23 2023/06/182023/07/42023/07/172023/07/12023/06/192023/07/17 1402/4/26 نینا علیپور قاضی چاکی Nina Alipour Ghazichaki دانشجوی دکتری، گروه فیزیولوژی ورزشی، واحد آیت الله آملی، دانشگاه آزاد اسلامی، آمل، ایران ایران Nina_alipour@yahoo.com احمد عبدی Ahmad Abdi دانشیار، گروه فیزیولوژی ورزشی، واحد آیت الله آملی، دانشگاه آزاد اسلامی، آمل، ایران ایران a.abdi58@gmail.com علیرضا براری Alireza Barari دانشیار، گروه فیزیولوژی ورزشی، واحد آیت الله آملی، دانشگاه آزاد اسلامی، آمل، ایران ایران alireza54.barari@gmail.com exercise resveratrol endoplasmic reticulum stress obesity فعالیت ورزشی رزوراترول استرس شبکه آندوپلاسمی چاقی 1. Wieser V, Moschen AR, Tilg H. Inflammation, cytokines and insulin resistance: a clinical perspective. Arch Immunol Ther Exp (Warsz) 2013; 61(2): 119-125.##2. Gregor MF, Hotamisligil GS. Inflammatory mechanisms in obesity. Annu Rev Immunol 2011; 29: 415-445.##3. Grant RW, Dixit VD. Adipose tissue as an immunological organ. Obesity 2015; 23(3): 512-518.##4. Hotamisligil GS. Endoplasmic reticulum stress and the inflammatory basis of metabolic disease. Cell 2010; 140(6): 900-917.##5. Kammoun HL, Chabanon H, Hainault I, Luquet S, Magnan C, Koike T, et al. GRP78 expression inhibits insulin and ER stress–induced SREBP-1c activation and reduces hepatic steatosis in mice. J Clin Invest 2009; 119(5): 1201-1215.##6. Schwarzer R, Dames S, Tondera D, Klippel A, Kaufmann J. TRB3 is a PI 3-kinase dependent indicator for nutrient starvation. Cell Signal 2006; 18(6): 899-909.##7. Du K, Herzig S, Kulkarni RN, Montminy M. TRB3: a tribbles homolog that inhibits Akt/PKB activation by insulin in liver. Science 2003; 300(5625): 1574-1577.##8. Luo W, Zhou Y, Tang Q, Ai L, Zhang Y. Modulation of TRIB3 and Macrophage Phenotype to Attenuate Insulin Resistance After Downhill Running in Mice. Front Physiol 2021; 12: 637432.##9. Gregor MF, Yang L, Fabbrini E, Mohammed BS, Eagon JC, Hotamisligil GS, et al. Endoplasmic reticulum stress is reduced in tissues of obese subjects after weight loss. Diabetes 2009; 58(3): 693-700.##10. Wu J, Ruas JL, Estall JL, Rasbach KA, Choi JH, Ye L, et al. The unfolded protein response mediates adaptation to exercise in skeletal muscle through a PGC-1α/ATF6α complex. Cell Metab 2011; 13(2): 160-169.##11. Passos E, Ascensão A, Martins MJ, Magalhães J. Endoplasmic reticulum stress response in non-alcoholic steatohepatitis: The possible role of physical exercise. Metabolism 2015; 64(7): 780-792.##12. Gaspar RC, Muñoz VR, Formigari GP, Kuga GK, Nakandakari SCBR, Botezelli JD, et al. Acute physical exercise increases the adaptor protein APPL1 in the hypothalamus of obese mice. Cytokine 2018; 110: 87-93.##13. Korkmaz K, Düzova H, Taşlidere AÇ, Koç A, Karaca Z, Durmuş K. Effect of high-intensity exercise on endoplasmic reticulum stress and proinflammatory cytokine levels. Sci Sports 2023; 38(4): 428.##14. Meng X, Zhou J, Zhao CN, Gan RY, Li HB. Health benefits and molecular mechanisms of resveratrol: A narrative review. Foods 2020; 9(3): 340.##15. Gianchecchi E, Fierabracci A. Insights on the effects of resveratrol and some of its derivatives in cancer and autoimmunity: a molecule with a dual activity. Antioxidants 2020; 9(2): 91.##16. Cheng CK, Luo JY, Lau CW, Chen ZY, Tian XY, Huang Y. Pharmacological basis and new insights of resveratrol action in the cardiovascular system. Br J Pharmacol 2020; 177(6): 1258-1277.##17. Singh AK, Vinayak M. Resveratrol alleviates inflammatory hyperalgesia by modulation of reactive oxygen species (ROS), antioxidant enzymes and ERK activation. Inflamm Res 2017; 66(10): 911-921.##18. Springer M, Moco S. Resveratrol and its human metabolites—Effects on metabolic health and obesity. Nutrients 2019; 11(1): 143.##19. Yuan D, Liu X, Fang Z, Du L, Chang J, Lin S. Protective effect of resveratrol on kidney in rats with diabetic nephropathy and its effect on endoplasmic reticulum stress. Eur Rev Med Pharmacol Sci 2018; 22(5): 1485-1493.##20. Petrovski G, Gurusamy N, Das DK. Resveratrol in cardiovascular health and disease. Ann N Y Acad Sci 2011; 1215(1): 22-33.##21. Nwachukwu JC, Srinivasan S, Bruno NE, Parent AA, Hughes TS, Pollock JA, et al. Resveratrol modulates the inflammatory response via an estrogen receptor-signal integration network. Elife 2014; 3: e02057.##22. Xie YK, Zhou X, Yuan HT, Qiu J, Xin DQ, Chu XL, et al. Resveratrol reduces brain injury after subarachnoid hemorrhage by inhibiting oxidative stress and endoplasmic reticulum stress. Neural Regen Res 2019; 14(10): 1734-1742.##23. Badiola N, Penas C, Minano-Molina A, Barneda-Zahonero B, Fadó R, Sánchez-Opazo G, et al. Induction of ER stress in response to oxygen-glucose deprivation of cortical cultures involves the activation of the PERK and IRE-1 pathways and of caspase-12. Cell Death & Disease 2011; 2(4): e149 .##24. Hammadi M, Oulidi A, Gackière F, Katsogiannou M, Slomianny C, Roudbaraki M, et al. Modulation of ER stress and apoptosis by endoplasmic reticulum calcium leak via translocon during unfolded protein response: involvement of GRP78. FASEB J 2013; 27(4): 1600-1609.##25. Luo Y, Zhao Y, Lai J, Wei L, Zhou G, Yu Y, et al. Resveratrol Suppresses Bupivacaine-Induced Spinal Neurotoxicity in Rats by Inhibiting Endoplasmic Reticulum Stress via SIRT1 Modulation. Biomed Res Int 2023; 2023: 1176232.##26. Singh A, Yadawa AK, Chaturvedi S, Wahajuddin M, Mishra A, Singh S. Mechanism for antiParkinsonian effect of resveratrol: Involvement of transporters, synaptic proteins, dendrite arborization, biochemical alterations, ER stress and apoptosis. Food Chem Toxicol 2021; 155: 112433.##27. Huang TT, Lai HC, Chen YB, Chen LG, Wu YH, Ko YF, et al. cis-Resveratrol produces anti-inflammatory effects by inhibiting canonical and non-canonical inflammasomes in macrophages. Innate Immun 2014; 20(7): 735-750.##28. Zhao Y, Song W, Wang Z, Wang Z, Jin X, Xu J, et al. Resveratrol attenuates testicular apoptosis in type 1 diabetic mice: Role of Akt-mediated Nrf2 activation and p62-dependent Keap1 degradation. Redox Biol 2018; 14: 609-617.##29. Mętel S, Milert A. Joseph Pilates’ method and possibilities of its application in physiotherapy. Medical Rehabilitation 2007; 11(2): 27-36.##30. khairandish r, Ranjbar R, Habibi A. Effects of Pilates Training on Body Composition, Lipid Profile and Some Physical Fitness Parameters in Sedentary Obese Women. Jundishapur Scientific Medical Journal 2018; 17(1): 49-61 (Persian).##31. Faghihzadeh F, Adibi P, Hekmatdoost A. Effects of dietary resveratrol supplementation on liver enzymes, hs-CRP, and hepatic steatosis in patients with nonalcoholic fatty liver disease. Iranian J Nutr Sci Food Technol 2014; 8(4): 40-49 (Persian).##32. Ahn N, Koh J, Kim K. Endoplasmic reticulum stress of skeletal muscle and exercise training effects in aging and obesity. Asian J Kinesiol 2018; 20(3): 1-10.##33. Khadir A, Kavalakatt S, Abubaker J, Cherian P, Madhu D, Al-Khairi I, et al. Physical exercise alleviates ER stress in obese humans through reduction in the expression and release of GRP78 chaperone. Metabolism 2016; 65(9): 1409-1420.##34. Li F, bei Liu B, Cai M, jing Li J, Lou S-j. Excessive endoplasmic reticulum stress and decreased neuroplasticity-associated proteins in prefrontal cortex of obese rats and the regulatory effects of aerobic exercise. Brain Res Bull 2018; 140: 52-59.##35. Kim K, Ahn N, Jung S. Comparison of endoplasmic reticulum stress and mitochondrial biogenesis responses after 12 weeks of treadmill running and ladder climbing exercises in the cardiac muscle of middle-aged obese rats. Braz J Med Biol Res 2018; 51(10): e7508.##36. Kim HJ, Jamart C, Deldicque L, Lee YH, Kim CK, Raymackers J-M, et al. ER-stress markers and ubiquitin-proteasome pathway activity in response to 200-km run. Med Sci Sports Exerc 2011; 43(1): 18-25.##37. He C, Bassik MC, Moresi V, Sun K, Wei Y, Zou Z, et al. Exercise-induced BCL2-regulated autophagy is required for muscle glucose homeostasis. Nature 2012; 481(7382): 511-515.##38. Lee SS, Yoo JH, So YS. Effect of the low-versus high-intensity exercise training on endoplasmic reticulum stress and GLP-1 in adolescents with type 2 diabetes mellitus. J Phys Ther Sci 2015; 27(10): 3063-3068.##39. Deldicque L, Cani PD, Delzenne NM, Baar K, Francaux M. Endurance training in mice increases the unfolded protein response induced by a high-fat diet. J Physiol Biochem 2013; 69(2): 215-225.##40. Kristensen CM, Brandt CT, Ringholm S, Pilegaard H. PGC-1α in aging and lifelong exercise training-mediated regulation of UPR in mouse liver. Exp Gerontol 2017; 98: 124-133.##41. Shui X, Li C, Cao Y, Su Q. Effects of aerobic and resistance exercises on endoplasmic reticulum stress-related proteins in diabetic peripheral neuropathy rats. Chin J Tissue Eng Res 2021; 25(11): 1693-1698.##42. Sepúlveda-Fragoso V, Alexandre-Santos B, Barreto-Reis E, Fernandes T, Oliveira EM, Cavalcanti SdNV, et al. Comparison between aerobic exercise training and enalapril treatment as tools to improve diet-induced metabolic-associated fatty liver disease: Effects on endoplasmic reticulum stress markers. Life Sci 2022; 311(ptA): 121136.##43. Marinho R, Ropelle ER, Cintra DE, De Souza CT, Da Silva ASR, Bertoli FC, et al. Endurance exercise training increases APPL1 expression and improves insulin signaling in the hepatic tissue of diet‐induced obese mice, independently of weight loss. J Cell Physiol 2012; 227(7): 2917-2926.##44. An D, Lessard SJ, Toyoda T, Lee MY, Koh HJ, Qi L, et al. Overexpression of TRB3 in muscle alters muscle fiber type and improves exercise capacity in mice. Am J Physiol Regul Integr Comp Physiol 2014; 306(12): R925-R933.##45. Liew CW, Bochenski J, Kawamori D, Hu J, Leech CA, Wanic K, et al. The pseudokinase tribbles homolog 3 interacts with ATF4 to negatively regulate insulin exocytosis in human and mouse β cells. J Clin Invest 2010; 120(8): 2876-2888.##46. Cheng KK, Iglesias MA, Lam KS, Wang Y, Sweeney G, Zhu W, et al. APPL1 potentiates insulin-mediated inhibition of hepatic glucose production and alleviates diabetes via Akt activation in mice. Cell Metab 2009; 9(5): 417-427.##47. Koh H J, Arnolds DE, Fujii N, Tran TT, Rogers MJ, Jessen N, et al. Skeletal muscle-selective knockout of LKB1 increases insulin sensitivity, improves glucose homeostasis, and decreases TRB3. Mol Cell Biol 2006; 26(22): 8217-8227.##48. Ding S, Jiang J, Zhang G, Bu Y, Zhang G, Zhao X. Resveratrol and caloric restriction prevent hepatic steatosis by regulating SIRT1-autophagy pathway and alleviating endoplasmic reticulum stress in high-fat diet-fed rats. PloS One 2017; 12(8): e0183541.##49. Zhao H, Zhang Y, Shu L, Song G, Ma H. Resveratrol reduces liver endoplasmic reticulum stress and improves insulin sensitivity in vivo and in vitro. Drug Des Devel Ther 2019; 13: 1473-1485.##50. Pan QR, Ren YL, Liu WX, Hu YJ, Zheng JS, Xu Y, et al. Resveratrol prevents hepatic steatosis and endoplasmic reticulum stress and regulates the expression of genes involved in lipid metabolism, insulin resistance, and inflammation in rats. Nutr Res 2015; 35(7): 576-584.##51. Rui Y, Cheng J, Qin L, Shan C, Chang J, Wang G, et al. Effects of vitamin D and resveratrol on metabolic associated markers in liver and adipose tissue from SAMP8 mice. Exp Gerontol 2017; 93: 16-28.##52. Yan WJ, Liu RB, Wang LK, Ma YB, Ding SL, Deng F, et al. Sirt3-mediated autophagy contributes to resveratrol-induced protection against ER stress in HT22 cells. Front Neurosci 2018;12:116.##53. Ardid-Ruiz A, Ibars M, Mena P, Del Rio D, Muguerza B, Bladé C, et al. Potential involvement of peripheral leptin/STAT3 signaling in the effects of resveratrol and its metabolites on reducing body fat accumulation. Nutrients 2018; 10(11): 1757.##54. Bal NB, Bostancı A, Sadi G, Dönmez MO, Uludağ MO, Demirel-Yilmaz E. Resveratrol and regular exercise may attenuate hypertension-induced cardiac dysfunction through modulation of cellular stress responses. Life Sci 2022; 296: 120424.##55. Zhang Y, Weng Y, Wang D, Wang R, Wang L, Zhou J, et al. Curcumin in combination with aerobic exercise improves follicular dysfunction via inhibition of the Hyperandrogen-induced IRE1α/XBP1 endoplasmic reticulum stress pathway in PCOS-like rats. Oxid Med Cell Longev 2021; 2021: 7382900.## ##

ارتباط سطح سرمی ویتامین D با قدرت عضلانی در سالمندان شهر امیرکلا: نتایج حاصل از مطالعه کوهورت Relationship between Serum Vitamin D Levels and Muscle Strength in Older Adults: Results of Amirkola Elderly Cohort 1 1  سابقه و هدف: پیری جمعیت، یک پدیده جهانی است و با افزایش نسبت افراد بالای ۶۰ سال، جهان در حال پیر شدن است. مؤلفه مهم پیری موفق حفظ توده عضلانی و عملکرد آن در طول زندگی است. این مطالعه با هدف بررسی ارتباط سطح سرمی ویتامین D و قدرت عضلانی در سالمندان که از مؤلفه‌های مهم سالمندی موفق است، انجام پذیرفت. مواد و روش‌ها: در این مطالعه مقطعی، از ۱۶۱۶ فردی که در کوهورت سالمندان امیرکلا شرکت کردند، با اعمال معیارهای ورود و خروج، ۷۲۰ نفر به‌صورت تصادفی انتخاب شدند. ویتامین D برحسب غلظت سطح سرمی به ۳ گروه، کمبود (20ng/ml>)، ناکافی (30ng/ml>vitD20ng/ml)، کافی(30ng/ml) تقسیم شدند. قدرت عضلانی دست که با استفاده از DIGI Hand Dynamometer اندازه‌گیری شد و قدرت عضلات چهار سر ران که از سیستم گرید‌بندی بالینی MMT استفاده شد، برحسب نقطه برش استاندارد به دو دسته ضعیف و کافی تقسیم شدند. داده‌ها پس از ورود به نرم‌افزار SPSS17 با استفاده از آزمون‌های آنالیز واریانس یک‌ طرفه، آزمون کای دو و همبستگی اسپیرمن مورد تجزیه و تحلیل آماری قرار گرفت. یافته‌ها: این مطالعه بر روی ۷۲۰ سالمند (۳۶۰ مرد و ۳۶۰ زن) شهر امیرکلا انجام شد. در افراد مورد مطالعه، میانگین قدرت عضلانی بازو 9/8±25/84 و میانگین قدرت عضلانی چهار سر ران 10/4±22/55 بود. میانگین سطح ویتامین دی در سالمندان مورد بررسی33/73±35/15 بود. از نظر قدرت عضلانی بازو و چهار سر ران در بین ۳ گروه ویتامین D اختلاف معنی‌داری مشاهده نشد (0/370=P، 0/272=P). در مردان بین قدرت عضلانی بازو و قدرت عضلانی چهار سر ران با BMI (0/161= r، 0/002=P)، (0/168= r، 0/0001=P) همبستگی مثبت وجود داشت. در زنان بین قدرت عضلانی بازو و قدرت عضلانی چهار سر ران با فعالیت فیزیکی (0/19= r، 0/0001=P) (0/22=r، 0/0001=P) همبستگی مثبت وجود داشت. استنتاج: این مطالعه نشان داد که بین سطح سرمی ویتامین D و قدرت عضلانی ارتباط معنی‌داری وجود ندارد. 2  Background and purpose: Population aging is a global phenomenon and increase in the number of people over 60 yeas of age proves that the world is aging.  An important component of successful aging is maintaining muscle mass and its function throughout life. This study investigated the relationship between vitamin D serum level and muscle strength in the elderly as one of the important components of successful aging. Materials and methods: In this cross-sectional study, out of 1,616 people who participated in the Amirkla Elderly Cohort, 720 people were randomly selected by considering eligibility criteria. The participants were divided according to their Vitamin D serum concentrations: Vitamin D deficiency (20ng/ml>), inadequate (30ng/ml>Vitamin D>20ng/ml), and sufficient (30ng/ml<). Hand muscle strength was measured using DIGI Hand Dynamometer, and quadriceps muscle strength was measured by the MMT clinical grading system that was divided into weak and sufficient according to the standard cut-off point. SPSS V17 was used and data were analyzed using One-way ANOVA, Chi-square, and Spearman's correlation. Results: This study was conducted in 720 elderly people (360 men and 360 women) in Amirkola, north of Iran. Mean arm muscle strength was 25.84±9.8 and mean quadriceps muscle strength was 22.55±10.4. The average level of vitamin D was 35.15±33.73. There was no significant difference between the three groups in terms of arm and quadriceps muscle strength (P=0.272, P=0.370, respectively). In men, there was a positive correlation between BMI and arm muscle strength and quadriceps muscle strength (r=0.161, P=0.002 and r=0.168, P=0.0001). In women, there was a positive correlation between physical activity and arm muscle strength and quadriceps muscle strength (r=0.19, P=0.0001 and r=0.22, P=0.0001, respectively). Conclusion: This study showed no significant relationship between serum vitamin D levels and muscle strength.   71 80 2020/07/182023/03/132023/05/72021/12/102022/11/132023/03/142023/01/3 1401/10/13 2023/06/182023/07/42023/07/172023/07/12023/06/192023/07/172023/07/1 1402/4/10 خدیجه ازوجی Khadijeh Ezoji استادیار، گروه پزشکی اجتماعی، مرکز تحقیقات عوامل اجتماعی موثر بر سلامت، پژوهشکده سلامت، دانشگاه علوم پزشکی بابل، بابل، ایران ایران Dr.kh.ezoji@gmail.com فائزه رسول زاده شیخ Faezeh Rasulzade Sheikh دانشجوی پزشکی، کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشگاه علوم پزشکی بابل، بابل، ایران ایران Fa.rsz.73@gmail.com سید رضا حسینی Seyed Reza Hosseini استادیار، گروه پزشکی اجتماعی، مرکز تحقیقات عوامل اجتماعی موثر بر سلامت، پژوهشکده سلامت، دانشگاه علوم پزشکی بابل، بابل، ایران ایران hosseinirezaseyed@gmail.com علی بیژنی Ali Bijani استادیار، گروه پزشکی اجتماعی، مرکز تحقیقات عوامل اجتماعی موثر بر سلامت، پژوهشکده سلامت، دانشگاه علوم پزشکی بابل، بابل، ایران ایران alibijani@yahoo.com ندا مفتاح Neda Meftah استادیار، گروه داخلی، واحد توسعه تحقیقات بالینی بیمارستان روحانی، دانشگاه علوم پزشکی بابل، بابل، ایران ایران nedameftah@yahoo.com کیوان لطیفی Kayvan Latifi استادیار، گروه بیهوشی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران latifikayvan@gmail.com پروین سجادی کبودی Parvin Sajadi Kaboudi استادیار، گروه پزشکی اجتماعی، مرکز تحقیقات عوامل اجتماعی موثر بر سلامت، پژوهشکده سلامت، دانشگاه علوم پزشکی بابل، بابل، ایران ایران psajadi@yahoo.com Vitamin D muscle strength aging ویتامین D قدرت عضلانی سالمند 1. Halter JB, Ouslander JG, Studenski S, High KP, Asthana S, Woolard N, et al. Hazzard's Geriatric Medicine and Gerontology. 7th ed. New York: McGraw-Hill; 2016.##2. Kinsella KG, Phillips DR. Global aging: The challenge of success. Population Bulletin 2005; 60(1): 3-40.##3. Chang AY, Skirbekk VF, Tyrovolas S, Kassebaum NJ, Dieleman JL. Measuring population ageing: an analysis of the Global Burden of Disease Study 2017. The Lancet Public Health 2019; 4(3): e159-e67.##4. Taghdisi M, Doshmangir P, Dehdari T, Doshmangir L. The factors affecting healthy lifestyle from elderly vision: A qualitative study. Iran Journal of Ageing 2012; 7(27): 47-58 (Persian).##5. Mehri N, Messkoub M, Kunkel S. Trends, determinants and the implications of population aging in Iran. Ageing International 2020; 45(4): 327-343.##6. Cruz-Jentoft AJ, Baeyens JP, Bauer JM, Boirie Y, Cederholm T, Landi F, et al. Sarcopenia: European consensus on definition and diagnosisReport of the European Working Group on Sarcopenia in Older PeopleA. J. Cruz-Gentoft et al. Age Ageing 2010; 39(4): 412-423.##7. Cruz-Jentoft AJ, Bahat G, Bauer J, Boirie Y, Bruyère O, Cederholm T, et al. Sarcopenia: revised European consensus on definition and diagnosis. Age Ageing 2019; 48(1): 16-31.##8. Remelli F, Vitali A, Zurlo A, Volpato S. Vitamin D deficiency and sarcopenia in older persons. Nutrients 2019; 11(12): 2861.##9. Bosaeus I, Rothenberg E. Nutrition and physical activity for the prevention and treatment of age-related sarcopenia. Proc Nutr Soc 2016; 75(2): 174-180.##10. Girgis CM, Mokbel N, Cha KM, Houweling PJ, Abboud M, Fraser DR, et al. The vitamin D receptor (VDR) is expressed in skeletal muscle of male mice and modulates 25-hydroxyvitamin D (25OHD) uptake in myofibers. Endocrinology 2014; 155(9): 3227-3237.##11. Sinha A, Hollingsworth KG, Ball S, Cheetham T. Improving the vitamin D status of vitamin D deficient adults is associated with improved mitochondrial oxidative function in skeletal muscle. J Clin Endocrinol Metab 2013; 98(3): E509-E513.##12. Campbell WW, Johnson CA, McCabe GP, Carnell NS. Dietary protein requirements of younger and older adults. Am J Clin Nutr 2008; 88(5): 1322-1329.##13. Houston DK, Tooze JA, Hausman DB, Johnson MA, Nicklas BJ, Miller ME, et al. Change in 25-hydroxyvitamin D and physical performance in older adults. J Gerontol A Biol Sci Med Sci 2011; 66(4): 430-436.##14. Houston DK, Tooze JA, Neiberg RH, Hausman DB, Johnson MA, Cauley JA, et al. 25-hydroxyvitamin D status and change in physical performance and strength in older adults: the Health, Aging, and Body Composition Study. Am J Epidemiol 2012; 176(11): 1025-1034.##15. Sohl E, Van Schoor N, De Jongh R, Visser M, Deeg D, Lips P. Vitamin D status is associated with functional limitations and functional decline in older individuals. J Clin Endocrinol Metab 2013; 98(9): E1483-E1490.##16. Dam T-T, von Mühlen D, Barrett-Connor EL. Sex-specific association of serum vitamin D levels with physical function in older adults. Osteoporos Int 2009; 20(5): 751-760.##17. Wicherts IS, van Schoor NM, Boeke AJP, Visser M, Deeg DJ, Smit J, et al. Vitamin D status predicts physical performance and its decline in older persons. J Clin Endocrinol Metab 2007; 92(6): 2058-2065.##18. Houston DK, Tooze JA, Davis CC, Chaves PH, Hirsch CH, Robbins JA, et al. Serum 25‐hydroxyvitamin D and physical function in older adults: the Cardiovascular Health Study All Stars. J Am Geriatr Soc 2011; 59(10): 1793-1801.##19. Dodds RM, Granic A, Davies K, Kirkwood TB, Jagger C, Sayer AA. Prevalence and incidence of sarcopenia in the very old: findings from the Newcastle 85+Study. J Cachexia Sarcopenia Muscle 2017; 8(2): 229-237.##20. Huo YR, Suriyaarachchi P, Gomez F, Curcio CL, Boersma D, Muir SW, et al. Phenotype of osteosarcopenia in older individuals with a history of falling. J Am Med Dir Assoc 2015; 16(4): 290-295.##21. Roubenoff R. Sarcopenia: a major modifiable cause of frailty in the elderly. J Nutr Health Aging 2000; 4(3): 140-142.##22. Granic A, Hill TR, Davies K, Jagger C, Adamson A, Siervo M, et al. Vitamin D status, muscle strength and physical performance decline in very old adults: a prospective study. Nutrients 2017; 9(4): 379.##23. Visser M, Deeg DJH, Lips P. Low vitamin D and high parathyroid hormone levels as determinants of loss of muscle strength and muscle mass (sarcopenia): the Longitudinal Aging Study Amsterdam. J Clin Endocrinol Metab 2003; 88(12): 5766-5772.##24. Iolascon G, Mauro GL, Fiore P, Cisari C, Benedetti MG, Panella L, et al. Can vitamin D deficiency influence muscle performance in postmenopausal women? A multicenter retrospective study. Eur J Phys Rehabil Med 2018; 54(5): 676-682.##25. Janssen HC, Emmelot-Vonk MH, Verhaar HJ, van der Schouw YT. Vitamin D and muscle function: Is there a threshold in the relation? J Am Med Dir Assoc 2013; 14(8): 627. e13-e18.##26. Toffanello ED, Perissinotto E, Sergi G, Zambon S, Musacchio E, Maggi S, et al. Vitamin D and physical performance in elderly subjects: the Pro. VA study. PLoS One 2012; 7(4): e34950.##27. Vaes AM, Brouwer-Brolsma EM, Toussaint N, de Regt M, Tieland M, van Loon LJ, et al. The association between 25-hydroxyvitamin D concentration, physical performance and frailty status in older adults. Eur J Nutr 2019; 58(3): 1173-1181.##28. Mendes J, Santos A, Borges N, Afonso C, Moreira P, Padrão P, et al. Vitamin D status and functional parameters: A cross-sectional study in an older population. PloS One 2018; 13(8): e0201840.##29. Meng L, Man Q, Yuan L, Shen L, Li W, Guo G, et al. Serum 25-hydroxyvitamin D and elderly skeletal muscle mass and function in urban north China. Asia Pac J Clin Nutr 2017; 26(5): 849-855.##30. Tieland M, Brouwer-Brolsma EM, Nienaber-Rousseau Cv, van Loon LJ, De Groot L. Low vitamin D status is associated with reduced muscle mass and impaired physical performance in frail elderly people. Eur J Clin Nutr 2013; 67(10): 1050-1055.##31. Arazi H, Eghbali E. 25-Hydroxyvitamin D levels and its relation to muscle strength, maximal oxygen consumption, and body mass index in young and middle adulthood women. Int J Womens Health 2019; 11: 57-64.##32. Bijani A, Ghadimi R, Mikaniki E, Kheirkhah F, Mozaffarpur SA, Motallebnejad M, et al. Cohort profile update: the Amirkola health and ageing project (AHAP). Caspian J Intern Med 2017; 8(3): 205-212 (Persian).##33. Rusińska A, Płudowski P, Walczak M, Borszewska-Kornacka MK, Bossowski A, Chlebna-Sokół D, et al. Vitamin D supplementation guidelines for general population and groups at risk of vitamin D deficiency in Poland—recommendations of the polish society of pediatric endocrinology and diabetes and the expert panel with participation of national specialist consultants and representatives of scientific societies—2018 update. Front Endocrinol 2018; 9: 246.##34. Chen L-K, Liu L-K, Woo J, Assantachai P, Auyeung T-W, Bahyah KS, et al. Sarcopenia in Asia: consensus report of the Asian Working Group for Sarcopenia. J Am Med Dir Assoc 2014; 15(2): 95-101.##35. Bahat G, Tufan F, Saka B, Akin S, Ozkaya H, Yucel N, et al. Which body mass index (BMI) is better in the elderly for functional status? Arch Gerontol Geriatr 2012; 54(1): 78-81.##36. Annweiler C, Beauchet O, Berrut G, Fantino B, Bonnefoy M, Herrmann F, et al. Is there an association between serum 25-hydroxyvitamin D concentration and muscle strength among older women? Results from baseline assessment of the EPIDOS study. J Nutr Health Aging 2009; 13(2): 90-95.##37. Kim B-J, Kwak MK, Lee SH, Koh J-M. Lack of association between vitamin d and hand grip strength in asians: A nationwide population-based study. Calcif Tissue Int 2019; 104(2): 152-159.##38. Aspell N, Laird E, Healy M, Lawlor B, O'Sullivan M. Vitamin D Deficiency Is Associated With Impaired Muscle Strength And Physical Performance In Community-Dwelling Older Adults: Findings From The English Longitudinal Study Of Ageing. Clin Interv Aging 2019; 14: 1751-1761.##39. Kitsu T, Kabasawa K, Ito Y, Kitamura K, Watanabe Y, Tanaka J, et al. Low serum 25-hydroxyvitamin D is associated with low grip strength in an older Japanese population. J Bone Miner Metab 2020; 38(2): 198-204.##40. Granlund L, Norberg M, Ramnemark A, Andersson C, Lindkvist M, Fhärm E. Vitamin D is associated with lower limb muscle strength and grip strength in Middle Eastern-and African-born immigrants in Sweden. Nutrit Res 2018; 59: 29-35.##41. Javadian Y, Adabi M, Heidari B, Babaei M, Firouzjahi A, Ghahhari BY, et al. Quadriceps muscle strength correlates with serum vitamin D and knee pain in knee osteoarthritis. Clin J Pain 2017; 33(1): 67-70.##42. Golchin Z, Mosallanezhad Z, Rahmati Yami M, Abootalebi M, Shahab A. The relationship between BMI and muscle strength in elderly people living inTehran. PTJ 2013; 2(2): 29-36 (Persian).## ##

مقایسه تاثیر سولفات منیزیم و لابتالول وریدی بر خونریزی حین عمل رینوپلاستی و ادم و اکیموز بعد از عمل Comparing the Effect of Intravenous Administration of Magnesium Sulfate and Labetalol on Intraoperative Bleeding, Edema, and Ecchymosis after Rhinoplasty 1 1  سابقه و هدف: در جراحی رینوپلاستی، خونریزی دید جراح را کاهش می‌دهد، در نتیجه کنترل خونریزی اهمیت زیادی دارد. همچنین دو پیامد ادم و اکیموز از شایع‌ترین عوارض رینوپلاستی است. داروهای بسیاری برای کاهش ادم و اکیموز اطراف چشم پس از عمل استفاده شده است، اما به‌دلیل عوارض جانبی برای همه گروه‌های بیمار مناسب نمی باشند. تجویز سولفات منیزیم قبل یا حین عمل، به عنوان یک داروی پذیرفته‌شده برای تثبیت شاخص‌های همودینامیک، به ویژه از طریق کاهش فشارخون و ضربان قلب تایید شده ‌است. لابتالول نیز بلوک‌کننده رقابتی گیرنده‌های آلفا1 و بتاآدرژنیک می‌باشد که ضربان قلب و فشارخون را کاهش می‌دهد. هدف این مطالعه مقایسه تاثیر سولفات منیزیم و لابتالول وریدی بر خونریزی حین عمل رینوپلاستی و نیز ادم و اکیموز پس از آن می باشد. مواد و روش‌ها: در این کارآزمایی بالینی دوسوکور، 60 بیمار کاندید رینوپلاستی به‌صورت تصادفی در دو گروه منیزیم سولفات و لابتالول قرار گرفتند. در گروه سولفات، انفوزیون منیزیم سولفات، mg/kg50-30 قبل از القای بیهوشی و mg/kg/h20-10 در طول جراحی، صورت گرفت. در گروه لابتالول، انفوزیون لابتالول mg/min 1 حین عمل انجام شد. ضربان قلب، میزان خونریزی، رضایت جراح از فیلد جراحی، عوارض پس ازعمل، میزان ادم و اکیموز، در دو گروه اندازه‌گیری شدند. متغیرها توسط نرم‌افزار آماری STATA نسخه 14 و آزمون‌های t-test، ANOVA، ANCOVA و کای دو آنالیز شدند. یافته‌ها: در این مطالعه 86/7 درصد بیماران زن و بقیه مرد بودند. میانگین خونریزی در گروه لابتالول (28/5±50/3 سی‌سی) کمتر از گروه سولفات (66/4±76/7 سی‌سی) بود و این تفاوت در مرز معنی‌داری آماری قرار گرفت(0/05≥P). رضایت جراح از فیلد جراحی، در گروه لابتالول به طور معنی‌داری بیشتر بود(0/05>P). میزان ادم (24 ساعت پس از عمل) و هیپوتانسیون ارتوستاتیک در گروه سولفات به طور معنی‌داری کمتر بود(0/05>P). تفاوت معنی‌داری بین دو گروه از نظر میانگین ضربان قلب، گلودرد، سردرد، دپرشن تنفسی و میزان اکیموز وجود نداشت(0/05<P). استنتاج: براساس نتایج به دست آمده می‌توان در جراحی رینوپلاستی برای کاهش ادم و اکیموز از سولفات منیزیم استفاده کرد. شماره ثبت کارآزمایی بالینی : 1N20211108053010IRCT   2  Background and purpose: In rhinoplasty, bleeding reduces the surgeon's vision, so bleeding control is very important. Also, edema and ecchymosis are the most common side effects of rhinoplasty. Many drugs have been used to reduce edema and ecchymosis around the eyes after surgery, but they are not suitable for all patient groups due to some side effects. Administration of magnesium sulfate before or during surgery is approved which can stabilize hemodynamic parameters, especially by reducing blood pressure and heart rate. Labtalol is also a competitive blocker of alpha-1 and beta-adrenergic receptors, which reduces heart rate and blood pressure. The aim of this study was to compare the effect of intravenous magnesium sulfate and labetalol on bleeding during rhinoplasty and also edema and ecchymosis afterwards. Materials and methods: In this double-blind clinical trial, 60 rhinoplasty candidates were randomly assigned to receive either magnesium sulfate or labetalol. Magnesium sulfate infusion was done at 30-50mg/kg before induction of anesthesia and 10-20mg/kg/h during the surgery. Labetalol administration at 1mg/min was done during the surgery. We measured heart rate, bleeding rate, surgeon's satisfaction, postoperative complications, edema, and ecchymosis in both groups. The variables were analyzed in STATA V14 applying t-test, ANOVA, ANCOVA, and Chi-square. Results: In this study, 86.7% of patients were women. The average bleeding in the labetalol group (50.3±28.5cc) was less than that in the sulfate group (76.7±66.4cc) and this difference was on the borderline of significance (P≤0.05). The surgeon's satisfaction was significantly higher in the labetalol group (P<0.05). Edema (24 hours after the operation) and orthostatic hypotension were significantly lower in the sulfate group (P<0.05). There was no significant difference between the two groups in terms of average heart rate, sore throat, headache, respiratory depression, and ecchymosis rate (P>0.05). Conclusion: According to this study, magnesium sulfate can be used in rhinoplasty to reduce edema and ecchymosis. (Clinical Trials Registry Number: IRCT2014122220394N1)   81 89 2020/07/182023/03/132023/05/72021/12/102022/11/132023/03/142023/01/32022/10/8 1401/7/16 2023/06/182023/07/42023/07/172023/07/12023/06/192023/07/172023/07/12023/06/28 1402/4/7 شقایق رضائی کیا Shaghayegh Rezaeekia مربی، گروه اتاق عمل و هوشبری، دانشکده پیراپزشکی لنگرود، دانشگاه علوم پزشکی گیلان، رشت، ایران ایران shaghayeghrezaeekia1375@gmail.com هوشنگ اکبری Hooshang Akbari استادیار، گروه هوشبری و اتاق عمل، دانشکده پیراپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، بیمارستان بوعلی سینا، ساری، ایران ایران hooshangakbari48@yahoo.com میرمحمد جلالی Mirmohammad Jalali استاد، گروه گوش، گلو، بینی و جراحی سر و گردن، دانشکده پزشکی، مرکز تحقیقات بیماری‌های گوش و حلق و بینی، بیمارستان امیرالمومنین، دانشگاه علوم پزشکی گیلان، رشت، ایران ایران mmjalali@gmail.com سودابه حدادی Soudabeh Haddadi دانشیار، گروه بیهوشی، مرکز تحقیقات بیهوشی، بیمارستان الزهرا، دانشگاه علوم پزشکی گیلان، رشت، ایران ایران so_haddadi@yahoo.com ابراهیم نصیری فرمی Ebrahim Nasiri Formi دانشیار، گروه هوشبری و اتاق عمل، مرکز تحقیقات طب سنتی و مکمل، پژوهشکده اعتیاد، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران rezanf2002@yahoo.com magnesium sulfate labetalol bleeding edema ecchymosis منیزیم سولفات لابتالول خونریزی ادم اکیموز 1. Ri C, Ri H, Yu J, Mao J, Zhao M. Update on Rhinoplasty Research Trends: A Bibliometric Analysis. Aesthetic Plast Surg 2022; 46(6): 2950-2963.##2. Elsersy HE, Metyas MC, Elfeky HA, Hassan AA. Intraoperative magnesium sulphate decreases agitation and pain in patients undergoing functional endoscopic surgery. Eur J Anaesthesiol 2017; 34(10): 658-664.##3. Tuncel U, Turan A, Bayraktar MA, Erkorkmaz U, Kostakoglu N. Efficacy of dexamethasone with controlled hypotension on intraoperative bleeding,postoperative oedema and ecchymosis in rhinoplasty. J Craniomaxillofac Surg 2013; 41(2): 124-128.##4. Lang B, Zhang L, Lin Y, Zhang W, Li F-s, Chen S. Comparison of effects and safety in providing controlled hypotension during surgery between dexmedetomidine and magnesium sulphate: A meta-analysis of randomized controlled trials. PLoS One 2020; 15(1): e0227410.##5. Kosucu M, Tugcugil E, Arslan E, Omur S, Livaoglu M. Effects of perioperative magnesium sulfate with controlled hypotension on intraoperative bleeding and postoperative ecchymosis and edema in open rhinoplasty. Am J Otolaryngol 2020; 41(6): 102722.##6. Ryu J-H, Sohn I-S, Do S-H. Controlled hypotension for middle ear surgery: a comparison between remifentanil and magnesium sulphate. Br J Anaesth 2009; 103(4): 490-495.##7. Elsharnouby N, Elsharnouby M. Magnesium sulphate as a technique of hypotensive anaesthesia. Br J Anaesth 2006; 96(6): 727-731.##8. Göral N, Ergil J, Alptekin A, Özkan D, Gürer B, Dolgun H, et al. Effect of magnesium sulphate on bleeding during lumbar discectomy. Anaesthesia 2011; 66(12): 1140-1145.##9. Juibari HM, Eftekharian HR, Arabion HR. Intravenous magnesium sulfate to deliberate hypotension and bleeding after bimaxillary orthognathic surgery; a randomized double-blind controlled trial. J Dent (Shiraz) 2016; 17(3 Suppl): 276-282 (Persian).##10. Nooraei N, Dehkordi ME, Radpay B, Teimoorian H, Mohajerani SA. Effects of intravenous magnesium sulfate and lidocaine on hemodynamic variables following direct laryngoscopy and intubation in elective surgery patients. Tanaffos 2013; 12(1): 57-63 (Persian).##11. Ghodraty M, Khatibi A, Rokhtabnak F, Maleki M, Parsa F. Comparing labetalol and nitroglycerine on inducing controlled hypotension and intraoperative blood loss in Rhinoplasty: a single-blinded clinical trial. Anesth Pain Med 2017; 7(5): e13677.##12. Alizadeh A, Kayalha H, Yazdi Z, Binazadeh A, Rastak S, Sofiabadi M. Comparison of the Effects of Dexmedetomidine and Labetalol on Controlled Hypotension in Maxillofacial Surgery. J Ardabil Univ Med Sci 2020; 20(1): 49-58 (Persian).##13. Low PA. Prevalence of orthostatic hypotension. Clin Auton Res 2008; 18(Suppl 1): 8-13.##14. Jalali M, Moosavi S, Fatemi S, Banan R. Comparison between dexamethasone and tranexamic aacid on postoperative edema and ecchymosis after rhinoplasty operation. J Guilan Univ Med Sci 2012; 21(81): 72-77 (Persian).##15. Rahimi M, Montazeri K, Kamali L, Moradi D, Naghibi K. Comparing the effects of magnesium sulfate and nitroglycerin on the control of hypertension during and after cataract surgery under local anesthesia and intravenous sedation. J Isfahan Med Sch 2016; 33(361): 2076-2083 (Persian).##16. El-Shmaa NS, Ezz HAA, Younes A. The efficacy of Labetalol versus Nitroglycerin for induction of controlled hypotension during sinus endoscopic surgery. A prospective, double-blind and randomized study. J Clin Anesth 2017; 39: 154-158.##17. Hadavi MR, Zarei Y, Tarogh S. Comparison of effects of labetalol and nitroglycerine on intraoperative blood loss and surgical field quality in rhinoplasty surgery. World J Plast Surg 2015; 4(1): 60-65 (Persian).##18. Medscape. Labetalol (Rx). Available from: https://reference.medscape.com/drug/trandate-labetalol-342359#4. Accessed March 2, 2023.##19. Suarez JI. Magnesium sulfate administration in subarachnoid hemorrhage. Neurocrit Care 2011; 15(2): 302-307.##20. Shadman J, Sadeghian N, Moradi A, Bohlooli S, Panahpour H. Magnesium sulfate protects blood-brain barrier integrity and reduces brain edema after acute ischemic stroke in rats. Metabolic Brain Dis 2019; 34(4): 1221-1229.## ##

آیا 30 ثانیه شمارش نبض از شریان رادیال معتبر است؟: مقایسه با الکتروکاردیوگرام Is Radial Pulse Assessment for 30 Seconds more Accurate than Electrocardiogram? 1 1  سابقه و هدف: لمس نبض محیطی یک ابزار بالینی ارزشمند و از مفیدترین معاینه‌های فیزیکی در مراقبت‌های پزشکی است. در مطالعه حاضر، همبستگی بین تعداد ضربان‌‌های نبض اندازه‌گیری شده از شریان رادیال با ضربان‌‌های نبض ثبت‌ شده توسط الکتروکاردیوگرام بررسی شد. مواد و روش‌ها: این مطالعه از نوع همبستگی بود. جامعه پژوهش شامل افراد مراجعه‌کننده به اورژانس بیمارستان امام خمینی ساری بودند. ضربان نبض نمونه‌ها، با استفاده از اندازه‌گیری ضربان نبض رادیال دست چپ و با استفاده از دستگاه الکتروکاردیوگرام ثبت شد. در صورت ریتم منظم، تعداد ضربان در زمان‌های 15، 30 و 60 ثانیه با کرنومتر دیجیتال اندازه‌گیری شد و سپس در 4، 2 و 1 به‌ترتیب ضرب شد. یافته‌ها: اختلاف مشاهده شده بین اندازه‌های نبض با روش 15 ثانیه با تعداد ضربان قلب با الکتروکاردیوگرام ناچیز ولی از نظر آماری معنی‌دار بوده است (0/001P<) ولی اختلاف مشاهده شده بین اندازه نبض با روش‌های 30 و 60 ثانیه با تعداد ضربان قلب با روش الکتروکاردیوگرام از نظر آماری معنی‌دار نبوده است(0/05P>). ضریب همبستگی ICC بین اندازه‌های نبض با روش‌های 15 و 30 و 60 ثانیه با تعداد ضربان قلب ثبت شده با روش الکتروکاردیوگرام عالی (بالای 0/98) بوده است. استنتاج: براساس نتایج مطالعه حاضر می‌توان از شمارش نبض شریان رادیال در 30 ثانیه و ضرب آن در 2 در شرایط بالینی و به‌ویژه اورژانس به جای شمارش نبض در 60 ثانیه استفاده کرد.   2  Background and purpose: Palpation of the radial pulse is a valuable clinical tool and one of the most useful physical examinations in medical care. The aim of the present study was to investigate the correlation between the number of pulses measured by the radial artery and the pulses recorded by electrocardiogram (ECG). Materials and methods: We conducted a correlational study and the research population included patients attending Emergency Department in Sari Imam Khomeini Hospital. The pulse rate was recorded by measuring the radial pulse rate of the left hand and the heart rate using an electrocardiogram device. In case of regular rhythm, the number of beats was measured for 15, 30, and 60 seconds using a digital stopwatch and multiplied by 4, 2, and 1, respectively. Results: There was a slight difference in pulse rate between the radial artery measurement for 15 seconds and the ECG that was statistically significant (P<0.001), but this difference was not significant for 30 and 60 seconds (P>0.05). The ICC correlation coefficient between pulse rates for 15, 30, and 60 seconds and ECG was high (above 0.98). Conclusion: Based on the present study, instead of electrocardiogram, radial pulse count for 30 seconds multiplied by 2 can be used in clinical conditions, especially in emergency.   90 97 2020/07/182023/03/132023/05/72021/12/102022/11/132023/03/142023/01/32022/10/82023/04/9 1402/1/20 2023/06/182023/07/42023/07/172023/07/12023/06/192023/07/172023/07/12023/06/282023/06/28 1402/4/7 محسن غلامی Mohsen Gholami پزشک عمومی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران tuskagharib@yahoo.com عباس علیپور Abbas Alipour دانشیار، گروه پزشکی اجتماعی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران alipour.abbas59@gmail.com فرهاد غلامی Farhad Gholami استادیار، گروه داخلی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران farhadg1392@yahoo.com محمود موسی زاده Mahmood Moosazadeh دانشیار، مرکز تحقیقات سرطان دستگاه گوارش، پژوهشکده بیماری های غیرواگیر، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران mmoosazadeh1351@gmail.com heart rate pulse rate accuracy counting ضربان نبض ضربان قلب دقت شمارش 1. Deakin CD, Low JL. Accuracy of the advanced trauma life support guidelines for predicting systolic blood pressure using carotid, femoral, and radial pulses: observational study. BMJ 2000; 321(7262): 673-674.##2. Tibballs J, Weeranatna C. The influence of time on the accuracy of healthcare personnel to diagnose paediatric cardiac arrest by pulse palpation. Resuscitation 2010; 81(6): 671-675.##3. Hobson J, Bicknell C, Cheshire N. Dorsalis pedis arterial pulse: palpation using a bony landmark. Postgrad Med J 2003; 79(932): 363.##4. Hill RD, Smith RB III. Examination of the Extremities: Pulses, Bruits, and Phlebitis. In: Walker HK, Hall WD, Hurst JW, editors. Clinical Methods: The History, Physical, and Laboratory Examinations. 3th ed. Boston: Butterworths; 1990. P. 148-152.##5. Walker HK, Hall WD, Hurst JW, editors. Clinical Methods: The History, Physical, and Laboratory Examinations. 3th ed. Boston: Butterworths; 1990.##6. Londero LS, Lindholt JS, Thomsen MD, Hoegh A. Pulse palpation is an effective method for population-based screening to exclude peripheral arterial disease. J Vasc Surg 2016; 63(5): 1305-1310.##7. Cangussú LR, Lopes MR, Barbosa RHdA. The importance of the early diagnosis of aorta coarctation. Rev Assoc Med Bras 2019; 65(2): 240-245.##8. Hwu YJ, Coates VE, Lin FY. A study of the effectiveness of different measuring times and counting methods of human radial pulse rates. J Clin Nurs 2000; 9(1): 146-152.##9. Opio MO, Kellett J, Group KHS. How well are pulses measured? practice-based evidence from an observational study of acutely Ill medical patients during hospital admission. Am J Med 2017; 130(7): 863. e13-863. e16.##10. McLaughlin N, Heard H, Kelham S. Acute and chronic compartment syndromes: know when to act fast. JAAPA 2014; 27(6): 23-26.##11. Rundo F, Conoci S, Ortis A, Battiato S. An advanced bio-inspired photoplethysmography (PPG) and ECG pattern recognition system for medical assessment. Sensors 2018; 18(2): 405.##12. Kellett J, Li M, Rasool S, Green GC, Seely A. Comparison of the heart and breathing rate of acutely ill medical patients recorded by nursing staff with those measured over 5 min by a piezoelectric belt and ECG monitor at the time of admission to hospital. Resuscitation 2011; 82(11): 1381-1386.##13. Pauline D. The obsolete measurement of pulse deficit by nurses. Nurs Times 1994; 90(50): 32.##14. Cocksedge S, George B, Renwick S, Chew-Graham CA. Touch in primary care consultations: qualitative investigation of doctors’ and patients’ perceptions. Br J Gen Pract 2013; 63(609): e283-e290.##15. Jones ML. Accuracy of pulse rates counted for fifteen, thirty and sixty seconds. Mil Med 1970; 135(12): 1127-1136.##16. Hollerbach A, Sneed N. Accuracy of radial pulse assessment by length of counting interval. Heart Lung 1990; 19(3): 258-264.##17. Kobayashi H. Effect of measurement duration on accuracy of pulse-counting. Ergonomics 2013; 56(12): 1940-1944.## ##

ارتباط بین نوع داروهای ضد فشارخون با پیامد COVID-19 Relationship between the Types of Antihypertensive Drugs and COVID-19 Outcomes 1 1  سابقه و هدف: در جریان شروع پاندمی ویروس کرونا، بعضی از مطالعات نشان دادند که کنترل فشارخون سبب کاهش بار بیماری ویروس SARS-CoV-2 می‌شود. بنابراین مطالعه حاضر با هدف بررسی تاثیر داروهای ضد فشارخون بر پیامد بیماری COVID-19 انجام پذیرفت. مواد و روش‌ها: در این پژوهش مقطعی گذشته‌نگر، سوابق پزشکی 129 نفر از بیماران بستری شده در بیمارستان‌های تحت پوشش دانشگاه علوم پزشکی مازندران با تشخیص ابتلاء به فشارخون بالا و COVID-19، استخراج شد. اطلاعات این بیماران بر اساس درمان دارویی ضد فشارخون و پیامد بیماری مانند تعداد روز بستری، انتقال به بخش‌های مراقبت ویژه، استفاده از ونتیلاتور، فوت و... در پرسشنامه ثبت گردید. آنالیز داده‌ها با نرم‌افزار Stata17 انجام شد. آزمون‌های دقیق فیشر، کای‌دو، من‌ویتنی، رگرسیون‌های ساده و لوجستیک برای مقایسه متغیرهای کیفی و کمی مورد استفاده قرار گرفت. یافته‌ها: بر اساس نتایج حاصله، میانگین سنی بیماران 11/3±64/4 سال بود. 2/44 درصد بیماران حداقل یک بیماری زمینه‌ای داشتند. ارتباط معنی‌داری بین نوع داروهای ضد فشارخون، بیماری‌های زمینه‌ای، جنسیت، سن بیماران با پیامد بیماری کووید از قبیل بستری در بخش ICU، استفاده از تهویه مکانیکی و مرگ وجود نداشت (0/05<P). بین تعداد روز بستری بیماران با دوز داروهای مصرفی ضد فشارخون رابطه معنی‌داری مشاهده شد (0/01>P، (0/85- , 4/47-) :CI %95). استنتاج: داروهای ضد فشارخون ارتباطی در پیش‌آگهی بیماران فشارخون مبتلا به COVID-19 ندارد.   2  Background and purpose: During the onset of the COVID-19 pandemic, some studies showed that control of blood pressure reduces the burden of the SARS-CoV-2 virus. The present study was conducted to investigate the effect of antihypertensive drugs on the outcome of COVID-19. Materials and methods: In this cross-sectional retrospective study, we used the medical records of 129 patients with high blood pressure and COVID-19 hospitalized in hospitals affiliated with Mazandaran University of Medical Sciences. The outcome of the disease such as length of stay in hospital, transfer to intensive care units, the need for ventilator, death, etc. were recorded. Data analysis was done in Stata 17. Fisher's exact test, Chi-square, Mann-Whitney, and simple logistic regression were used. Results: The average age of patients was 64.4±11.3 years and 44.2% had at least one underlying disease. There was no significant relationship between the type of antihypertensive drugs, underlying diseases, gender, age and the outcome of COVID-19 such as ICU admission, use of mechanical ventilation, and death (P>0.05). A significant relationship was observed between hospital length of stay and the dosage of antihypertensive drugs (P<0.01, 95% CI: -0.85, -4.47). Conclusion: Antihypertensive drugs were not linked to the prognosis of hypertensive patients with COVID-19.   98 104 2020/07/182023/03/132023/05/72021/12/102022/11/132023/03/142023/01/32022/10/82023/04/92023/02/14 1401/11/25 2023/06/182023/07/42023/07/172023/07/12023/06/192023/07/172023/07/12023/06/282023/06/282023/07/10 1402/4/19 الهه محمودی Elahe Mahmoodi کارشناس ارشد آمار، مرکز ثبت سرطان مبتنی بر جمعیت مازندران، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری،ایران ایران اکبر هدایتی زاده عمران Akbar Hedayatizadeh-Omran دانشیار، مرکز تحقیقات سرطان دستگاه گوارش، پژوهشکده بیماری های غیر واگیر، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران akbar_hedayati@yahoo.com محمد اسدی Mohammad Asadi پزشک عمومی، ساری، ایران ایران نیلوفر شتابان Niloufar Shetaban کارشناس ارشد فناوری اطلاعات در سلامت، مرکز تحقیقات سرطان دستگاه گوارش، پژوهشکده بیماری های غیر واگیر، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران رضا علیزاده نوایی Reza Alizade-Navaei دانشیار، مرکز تحقیقات سرطان دستگاه گوارش، پژوهشکده بیماری های غیر واگیر، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران محمود موسی زاده Mahmood Moosazadeh دانشیار، مرکز تحقیقات سرطان دستگاه گوارش، پژوهشکده بیماری های غیر واگیر، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران blood pressure COVID-19 ACEI drugs non-ACEI drugs فشارخون COVID-19 داروهای ACEI داروهای non-ACEI 1. Emami A, Javanmardi F, Pirbonyeh N, Akbari A. Prevalence of underlying diseases in hospitalized patients with COVID-19: a systematic review and meta-analysis. Arch Acad Emerg Med 2020; 8(1): e35.##2. Velavan TP, Meyer CG. The COVID‐19 epidemic. Trop Med Int Health 2020; 25(3): 278-280.##3. Andreadakis Z, Kumar A, Román RG, Tollefsen S, Saville M, Mayhew S. The COVID-19 vaccine development landscape. Nat Rev Drug Discov 2020; 19(5): 305-306.##4. Ayyoubzadeh SM, Ayyoubzadeh SM, Zahedi H, Ahmadi M, Kalhori SRN. Predicting COVID-19 incidence through analysis of google trends data in iran: data mining and deep learning pilot study. JMIR Public Health Surveill 2020; 6(2): e18828.##5. Kreutz R, Algharably EAE-H, Azizi M, Dobrowolski P, Guzik T, Januszewicz A, et al. Hypertension, the renin–angiotensin system, and the risk of lower respiratory tract infections and lung injury: implications for COVID-19: Cardiovasc Res 2020; 116(10): 1688-1699.##6. Beigel JH, Tomashek KM, Dodd LE, Mehta AK, Zingman BS, Kalil AC, et al. Remdesivir for the treatment of Covid-19—preliminary report. N Engl J Med 2020; 383(19): 1813-1836.##7. Srivastava A, Mirza TM, Sharan S. Prehypertension. Treasure Island: StatPearls Pub; 2022.##8. Sardu C, Maggi P, Messina V, Iuliano P, Sardu A, Iovinella V, et al. Could anti‐hypertensive drug therapy affect the clinical prognosis of hypertensive patients with COVID‐19 infection? data from centers of southern Italy. J Am Heart Assoc 2020; 9(17): e016948.##9. Covino M, De Matteis G, Burzo ML, Santoro M, Fuorlo M, Sabia L, et al. Angiotensin‐ converting enzyme inhibitors or angiotensin II receptor blockers and prognosis of hypertensive patients hospitalised with COVID‐19. Intern Med J 2020; 50(12): 1483-1491.##10. Semenzato L, Botton J, Drouin J, Baricault B, Vabre C, Cuenot F, et al. Antihypertensive drugs and COVID-19 risk: a cohort study of 2 million hypertensive patients. Hypertension 2021; 77(3): 833-842.##11. Soleimani A, Kazemian S, Karbalai Saleh S, Aminorroaya A, Shajari Z, Hadadi A, et al. Effects of angiotensin receptor blockers (ARBs) on in-hospital outcomes of patients with hypertension and confirmed or clinically suspected COVID-19. Am J Hypertens 2020; 33(12): 1102-1111.## ##

حذف فتوکاتالیستی تولوئن از هوا با استفاده از فوم شیشه پوشش داده شده با نانوذرات دی اکسید تیتانیوم Photocatalytic Removal of Toluene from Air Using Glass Foam Coated with Titanium Dioxide Nanoparticles 1 1  سابقه و هدف: تولوئن که به‎طور معمول در بنزین، تینر و سایر ترکیبات نفتی وجود دارد، یکی از ترکیبات آلی فرار است که موجب آلودگی هوا و اثرات سوء بهداشتی می‎شود. هدف از این مطالعه تعیین سینتیک حذف تولوئن از هوا به روش فتوکاتالیستی با استفاده از فوم شیشه پوشش داده شده با نانو ذرات دی‌اکسید تیتانیوم بود. مواد و روش‌ها: در این مطالعه تجربی یک محفظه شیشه‎ای به‎عنوان فضای بسته مورد استفاده قرار گرفت. یک لوله کوارتز پر شده با فوم شیشه حاوی نانوذرات دی‎اکسید تیتانیوم به‎عنوان فیلتر هوا در داخل محفظه قرار گرفت و یک پمپ مکش هوا به آن متصل و یک لامپ UV در کنار آن نصب گردید. تولوئن به داخل محفظه تزریق شد. هوای آلوده از فیلتر عبور و در محفظه به گردش در آمد. نمونه‎های هوا از محفظه گرفته و غلظت تولوئن به‎وسیله گاز کروماتوگراف آنالیز شد. یافته‌ها: آنالیز BET نشان داد میانگین قطر منافذ فوم شیشه، 6 نانومتر و سطح ویژه 36 مترمربع برگرم است. تصاویر SEM نشان داد پوشش دی‎اکسید تیتانیوم روی سطح فوم شیشه صورت گرفت. در زمان تماس 2 ساعت و بدون تابش UV، میزان حذف تولوئن برای غلظت‎های 18/5، 37 و 55/5 میلی‎گرم بر متر مکعب، به‎ترتیب 46، 40 و 37 درصد بود. در زمان تماس 80 دقیقه و با تابش UV، میزان حذف تولوئن به‎ترتیب 100، 95 و90 درصد بود. سینتیک تجزیه تولوئن از نوع شبه درجه یک (pseudo first order) بود. استنتاج: از فوم شیشه به‎عنوان پایه تثبیت فتوکاتالیست برای حذف BTEX از هوا می‎توان استفاده نمود. این روش می‎تواند یک راهکار برای حذف مواد آلی فرار از هوا در فضاهای بسته باشد.   2  Background and purpose: Toluene, is usually present in gasoline, thinner, and other petroleum products and is one of the volatile organic compounds that causes air pollution and adverse health effects. The aim of this study was to determine the kinetics of toluene removal from the air by photocatalytic method using foam glass coated with titanium dioxide nanoparticles. Materials and methods: In this experimental study, a glass chamber was used as a closed space. A quartz tube filled by glass foam coated with titanium dioxide nanoparticles was used as air filter. The air filter was placed inside the chamber and an air suction pump was connected to it and a UV lamp was installed next to the air filter. Toluene was injected into the chamber. The contaminated air was passed through the filter and circulated in the chamber. Air samples were taken from the chamber and concentration of toluene was analyzed by Gas Chromatograph. Results: Brunauer-Emmett-Teller (BET) analysis showed that the average diameter of pores in glass foam was 6 nm and the specific surface area of foam glass was 36 m2/g. The SEM images confirmed coating of titanium dioxide on the surface of glass foam. Toluene removal without UV irradiation was 46%, 40%, and 37%, for 18.5, 37, and 55.5 mg/m3, respectively in 2 hour contact time, but in the presence of UV radiation the toluene removal was 100%, 95%, and 90%, respectively in contact time of 80 min. The kinetics of toluene decomposition was pseudo first order. Conclusion: Glass foam can be used as a photocatalyst stabilization base to remove BTEX from the air.  This is a suitable method in removing volatile organic compounds from the air in closed spaces.   105 118 2020/07/182023/03/132023/05/72021/12/102022/11/132023/03/142023/01/32022/10/82023/04/92023/02/142023/01/4 1401/10/14 2023/06/182023/07/42023/07/172023/07/12023/06/192023/07/172023/07/12023/06/282023/06/282023/07/102023/06/27 1402/4/6 رمضانعلی دیانتی تیلکی Ramazan Ali Dianati Tilaki دانشیار، گروه بهداشت محیط، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران dianati.tilaki@gmail.com سیده مریم ادهمی Seyedeh Maryam Adhami کارشناس ارشد بهداشت محیط، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران adhami.maryam96@gmail.com اسماعیل بابانژاد آریمی Esmaeil Babanejad Arimi استادیار، گروه بهداشت محیط، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران esmaeilbabanezhad@gmail.com glass foam photocatalyst toluene air titanium dioxide فوم شیشه فتوکاتالیست تولوئن هوا دی اکسید تیتانیوم 1. Montero-Montoya R, López-Vargas R, Arellano-Aguilar O. Volatile organic compounds in air: sources, distribution, exposure and associated illnesses in children. Ann Glob Health 2018; 84(2): 225-238.##2. Abtahi M, Fakhri Y, Oliveri Conti G, Ferrante M, Taghavi M, Tavakoli J, et al. The concentration of BTEX in the air of Tehran: a systematic review-meta analysis and risk assessment. Int J Environ Res Public Health 2018; 15(9): 1837.##3. Masekameni MD, Moolla R, Gulumian M, Brouwer D. Risk assessment of benzene, toluene, ethyl benzene, and xylene concentrations from the combustion of coal in a controlled laboratory environment. Int J Environ Res Public Health 2019; 16(1): 95.##4. Zeise L, Wang A, Dangleben NL, Dodge DE, Silva RM. Toluene Reference Exposure Levels Technical Support Document for the Derivation of Noncancer Reference Exposure Levels. In: Assessment OoEHH. USA: California Environmental Protection Agency; 2020.##5. WHO. Air quality guidelines for Europe. Geneve: WHO; 2000.##6. Shahmohammadi D, Karimi Zeverdegani S. Investigation of the Relationship between Inhaled Benzene, Toluene, Ethyl benzene, and Xylene Concentrations and the Urine Metabolites Levels in People Working at a Petrochemical Complex. Journal of Occupational Hygiene Engineering 2018; 5(2): 46-54 (Persian).##7. Maryiantari ES, Keman S. Analysis of health risk and respiratory complaints on footwear craftsman exposed to Toluene vapour. J Public Health Res 2020; 9(2): 1818.##8. Sahri M, Widajati N. Evaluation of toluene exposure in workers at industrial area of Sidoarjo, Indonesia by measurement of urinary hippuric acid. Asia Pacific Journal of Medical Toxicology 2013; 2(4): 145-149.##9. Joneydi Jaffari A, Asari MJ, Saremi M. Determination of some air pollutants emited from hospital incinerators in Hamadan in 2002. J Mazandaran Univ Med Sci 2005; 15(49): 95-102 (Persian).##10. Lara-Ibeas I, Megias-Sayago C, Rodríguez-Cuevas A, Ocampo-Torres R, Louis B, Colin S, et al. Adsorbent screening for airborne BTEX analysis and removal. J Environ Chem Eng 2020; 8(2): 103563.##11. Kim K-H, Szulejko JE, Raza N, Kumar V, Vikrant K, Tsang DC, et al. Identifying the best materials for the removal of airborne toluene based on performance metrics-A critical review. Journal of Cleaner Production 2019; 241: 118408.##12. Ferdowsi M, Khabiri B, Buelna G, Jones JP, Heitz M. Air biofilters for a mixture of organic gaseous pollutants: an approach for industrial applications. Crit Rev Biotechnol 2022: 1-16.##13. Bhave PP, Yeleswarapu D. Removal of indoor air pollutants using activated carbon—A review. Global Challenges in Energy and Environment. Lecture Notes on Multidisciplinary Industrial Engineering. Singapore: Springer; 2020: 65-75.##14. Dianati RA, Mengelizadeh N, Zazouli MA, Yazdani Cherati J, Balarak D, Ashrafi S. Photocatalytic degradation of bisphenol A by GO-TiO2 nanocomposite under ultraviolet light: synthesis, effect of parameters and mineralisation. International Journal of Environmental Analytical Chemistry 2022: 1-18.##15. Lebullenger R, Chenu S, Rocherullé J, Merdrignac-Conanec O, Cheviré F, Tessier F, et al. Glass foams for environmental applications. Journal of Non-Crystalline Solids 2010; 356(44): 2562-2568.##16. Demeestere K, Dewulf J, De Witte BD, Beeldens A, Van Langenhove H. Heterogeneous photocatalytic removal of toluene from air on building materials enriched with TiO2. Building and Environment 2008; 43(4): 406-414.##17. Cabrol A, Lejeune A, Lebullenger R, Denicourt-Nowicki A, Roucoux A, Couvert A, et al. Simulation and optimization of the removal of toluene in air by ozonation with a catalytic open-cell foam. Chemical Engineering Research and Design 2021; 168(4): 453-464.##18. Chen Z, Peng Y, Chen J, Wang C, Yin H, Wang H, et al. Performance and mechanism of photocatalytic toluene degradation and catalyst regeneration by thermal/UV treatment. Environmental Science & Technology 2020; 54(22): 14465-14473.##19. Wang Y, Jiang S, Liu F, Zhao C, Zhao D, Li X. Study on preparation and toluene removal of BiOI/Bi2WO6/ACF photocatalyst. Applied Surface Science 2019; 488: 161-169.##20. Bin Z, Zhang L, Yan Y, Meng L, Yimin Z. Enhancing toluene removal in a plasma photocatalytic system through a black TiO2 photocatalyst. Plasma Science and Technology 2019; 21(11): 115503.##21. da Silva RC, Puglieri FN, de Genaro Chiroli DM, Bartmeyer GA, Kubaski ET, Tebcherani SM. Recycling of glass waste into foam glass boards: A comparison of cradle-to-gate life cycles of boards with different foaming agents. Sci Total Environ 2021; 771: 145276.##22. Bai J, Yang X, Xu S, Jing W, Yang J. Preparation of foam glass from waste glass and fly ash. Materials Letters 2014; 136: 52-54.##23. Asenjo NG, Santamaria R, Blanco C, Granda M, Alvarez P, Menendez R. Correct use of the Langmuir–Hinshelwood equation for proving the absence of a synergy effect in the photocatalytic degradation of phenol on a suspended mixture of titania and activated carbon. Carbon 2013; 55: 62-69.##24. Kumar KV, Porkodi K, Rocha FA. Langmuir– Hinshelwood kinetics–a theoretical study. Catalysis Communications 2008; 9(1): 82-84.##25. Ojeda ML, Esparza JM, Campero A, Cordero S, Kornhauser I, Rojas F. On comparing BJH and NLDFT pore-size distributions determined from N2 sorption on SBA-15 substrata. Physical Chemistry Chemical Physics 2003; 5(9): 1859-1866.##26. Liu Y, Xie J, Hao P, Shi Y, Xu Y, Ding X. Study on factors affecting properties of foam glass made from waste glass. Journal of Renewable Materials 2021; 9(2): 237-253.##27. Obee TN. Photooxidation of Sub-Parts-per-Million Toluene and Formaldehyde Levels on Titania Using a Glass-Plate Reactor. Environ Sci Technol 1996; 30: 3578-3584.##28. Cao L, Gao Z, Suib SL, Obee TN, Hay SO, Freihaut JD. Photocatalytic oxidation of toluene on nanoscale TiO2 catalysts: studies of deactivation and regeneration. Journal of Catalysis 2000; 196(2): 253-261.##29. Quici N, Vera M, Choi H, Li Puma G, Dionysiou DD, Litter M, et al. Effect of key parameters on the photocatalytic oxidation of toluene at low concentrations in air under 254+185 nm UV irradiation. Applied Catalysis B: Environmental 2010; 95(S3-S4): 312-319.##30. Liang C, Li C, Zhu Y, Du X, Yao C, Ma Y, et al. Recent Advances of Photocatalytic Degradation for BTEX: Materials, Operation, and Mechanism. Chemical Engineering Journal 2022; 455(1): 140461.##31. Obee TN. Photooxidation of sub-parts-per-million toluene and formaldehyde levels on titania using a glass-plate reactor. Environ Sci Technol 1996; 30(12): 3578-3584.##32. Neimark AV, Ravikovitch PI, Vishnyakov A. Adsorption hysteresis in nanopores. Phys Rev E Stat Phys Plasmas Fluids Relat Interdiscip Topics 2000; 62(2): R1493-R1496.##33. Donohue M, Aranovich G. Adsorption hysteresis in porous solids. J Colloid Interface Sci 1998; 205(1): 121-130.##34. Rahman MM, Muttakin M, Pal A, Shafiullah AZ, Saha BB. A statistical approach to determine optimal models for IUPAC-classified adsorption isotherms. Energies 2019; 12(23): 4565.##35. He F, Jeon W, Choi W. Photocatalytic air purification mimicking the self-cleaning process of the atmosphere. Nat Commun 2021; 12(1): 2528.##36. Mamaghani AH, Haghighat F, Lee CS. Photocatalytic oxidation technology for indoor environment air purification: The state-of-the-art. Applied Catalysis B: Environmental 2017; 203: 247-269.## ##

ارزیابی فعالیت آنتی هیپوکسی بتائین در سه مدل مختلف خفگی، خونی و جریان خونی در موش سوری Antihypoxic Activities of Betaine in Asphyxia, Haemic and Circulatory Hypoxia Models in Mice 1 1  سابقه و هدف: هیپوکسی یا کمبود اکسیژن در بافت‌ها می‌تواند موجب مرگ یا آسیب جدی شود. بتائین یک ترکیب طبیعی و آنتی‌اکسیدان است که در چندین بیماری مانند چاقی، دیابت، سرطان و آلزایمر اثرات مفید دارد و در مواد غذایی مانند اسفناج، میگو، چغندر و غلات یافت می‌شود. این مطالعه به منظور بررسی فعالیت آنتی‌هیپوکسی بتائین در سه مدل مختلف هیپوکسی در موش سوری انجام شد. مواد و روش‌ها: اثر محافظتی بتائین در دوزهای 25، 50 و mg/kg100 در مقابل مرگ و میر ناشی از هیپوکسی در موش سوری با سه مدل هیپوکسی خفگی، خونی و گردش خونی بررسی شد. آنالیز واریانس یک‌طرفه و نیومن کولز برای مقایسه میانگین‌ها به‌کار رفت. یافته‌ها: در مدل جریان خونی بتائین در دوز mg/kg50، زمان مرگ را افزایش داد و اثری مشابه پروپرانولول mg/kg30 که به‌عنوان کنترل مثبت به‌کار رفت، نشان داد(05/0<P) و در دوز mg/kg100، از پروپرانولول قوی‌تر بود(0/0001>P). در مدل خونی، در دوز mg/kg25، زمان مرگ افزایش داد و اثری مشابه پروپرانولول mg/kg20 از خود نشان داد (0/05<P)، در دوز mg/kg100، از پروپرانولول قوی‌تر بود(0/05>P). در مدل خفگی، بتائین در دوز mg/kg12/5، زمان مرگ را به‌طور معنی‌داری نسبت به گروه کنترل افزایش داد(0/05>P). استنتاج: بتائین فعالیت محافظتی خوبی را در مدل‌های هیپوکسی خونی و گردش خونی از خود نشان داد، تا جایی‌که دارو در دوز mg/kg100، موثرتر از پروپرانولول در دوز mg/kg30 بود.   2  Background and purpose: Hypoxia or lack of oxygen in tissues can cause death or serious injury. Betaine is a natural product that is beneficial in some diseases such as obesity, diabetes, cancer, and Alzheimer’s disease. It is found in spinach, shrimp, beets, and grains. This research was conducted to investigate the anti-hypoxic activities of betaine in three experimental models of hypoxia in mice. Materials and methods: Protective effects of betaine at 25, 50, and 100 mg/kg, i.p. against hypoxia-induced lethality in mice were evaluated in three experimental models of hypoxia; asphyctic, haemic, and circulatory. Analysis of variance was performed followed by Newman-Keuls multiple comparisons to determine the differences in means. Results: In circulatory model, betaine at 50 mg/kg, significantly prolonged mice survival time and showed similar activity to propranolol 30 mg/kg which was used as positive control (P>0.05). At 100 mg/kg, it was more effective than propranolol (P<0.0001). In haemic antihypoxic model, betaine 25 mg/kg, significantly increased survival time and showed the same activity as propranolol 20 mg/kg (P>0.05), while at 100 mg/kg, it was more effective than propranolol (P<0.05). In asphyctic model, betaine 12.5 mg/kg significantly prolonged survival time compared to the control group (P<0.05). Conclusion: Betaine showed good protective effects against hypoxia in circulatory and heamic models where the drug at 100 mg/kg, was more effective than propranolol at 30 mg/kg.   119 124 2020/07/182023/03/132023/05/72021/12/102022/11/132023/03/142023/01/32022/10/82023/04/92023/02/142023/01/42023/01/30 1401/11/10 2023/06/182023/07/42023/07/172023/07/12023/06/192023/07/172023/07/12023/06/282023/06/282023/07/102023/06/272023/06/6 1402/3/16 محمد اقبالی Mohammad Eghbali دکتر داروساز، مرکز تحقیقات علوم داروئی، پژوهشکده هموگلوبینوپاتی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران mohammadeghbali1996@gmail.com امین بارانی Amin Barani دکتر داروساز، مرکز تحقیقات علوم داروئی، پژوهشکده هموگلوبینوپاتی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران justallah2021@gmail.com نیلوفر رضا پور Nilofar Rezapour دانشجوی داروسازی، واحد پردیس رامسر، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران mohammadegh96@gmail.com محمد علی ابراهیم زاده Mohammad Ali Ebrahimzadeh استاد، مرکز تحقیقات علوم داروئی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران Zadeh20@gmail.com asphyctic hypoxia haemic hypoxia circulatory hypoxia betaine هیپوکسی خفگی هیپوکسی خونی هیپوکسی جریان خون بتائین 1. Yazdani S, Mohammadyan M, Hosseinzadeh MH, Ebrahimzadeh MA. Evaluation of antihypoxic activity of Kojic acid in mice. SJKU 2023; 27(6): 1-12 (Persian).##2. Willingham BD, Ragland TJ, Ormsbee MJ. Betaine supplementation may improve heat tolerance: Potential mechanisms in humans. Nutrients 2020; 12(10): 2939.##3. Zhao G, He F, Wu C, Li P, Li N, Deng J, et al. Betaine in inflammation: mechanistic aspects and applications. Front Immunol 2018; 9: 1070.##4. Arumugam MK, Paal MC, Donohue TM, Ganesan M, Osna NA, Kharbanda KK. Beneficial effects of betaine: A comprehensive Review. Biology 2021; 10(6): 456.##5. Alirezaei M, Gheisari HR, Ranjbar VR, Hajibemani A. Betaine: a promising antioxidant agent for enhancement of broiler meat quality. Br Poult Sci 2012; 53(5): 699-707.##6. Alirezaei M, Jelodar G, Ghayemi Z, Mehr MK. Antioxidant and methyl donor effects of betaine versus ethanol-induced oxidative stress in the rat liver. Comp Clin Pathol 2014; 23(1): 161-168.##7. Chen MH, Wu YP, Chen W, Meng Q, Gao Y. The anti-myocardial hypoxic effects of compound solvia miltiorrhiza injection and betaine hydrochloride. Journal of Taishan Medical College 2006; 27(1): 1005-7110.##8. Zhu YY, Gao YS, Zhang JG, Hao LY, Qi YX, Xin XM. Effects of betaine hydrochloride on tolerance hypoxia in mice. Journal of Taishan Medical College 2004; 6: 573-574.##9. Hosseinzadeh MH, Shamshirian A, Ebrahimzadeh MA. Dexamethasone vs COVID‐19: An experimental study in line with the preliminary findings of a large trial. Int J Clin Pract 2021; 75(6): e13943.##10. Khalili M, Dehdar T, Hamedi F, Ebrahimzadeh MA, Karami M. Antihypoxic activities of Eryngium caucasicum and Urtica dioica. Eur Rev Med Pharmacol Sci 2015; 19(17): 3282-3285.##11. Nabavi SF, Ebrahimzadeh MA, Nabavi SM, Mahmoudi M, Keyvani Rad Sh. Biological activities of Juglans regia flowers. Rev Bras Farmacogn 2011; 21(3): 465-470.##12. Ebrahimzadeh MA, Khalili M, Jafari N, Zareh G, Farzin D, Amin G. Antihypoxic activities of Crataegus pentaegyn and Crataegus microphylla fruits-an in vivo assay. Braz J Pharm Sci 2018; 54(2): e17363.##13. Kaveh K, Mohamadyan M, Ebrahimzadeh MA. Antihypoxic activities of Sambucus ebulus leaf and fruit and Myrtus communis leaf in mice. J Mazandaran Uni Med Sci 2019; 29(176): 61-73 (Persian).##14. Shahbazee M, Mohammadyan M, Ebrahimzadeh MA. Antihypoxic activities of Allium sativum Flower in Mice. J Mazandaran Uni Med Sci 2019; 29(175): 145-149 (Persian).##15. Hosseinzadeh MH, Ebrahimzadeh MA. Antihypoxic activities of Hibiscus rosa sinensis in Mice. J Mazandaran Uni Med Sci 2020; 30(186): 133-140 (Persian).##16. Shahnazi R, Mehrdadfar F, Ebrahimzadeh MA. Impact of extraction methods on total phenolic and flavonoid contents, antioxidant and antihypoxic properties of Allium ampeloprasum in Mice. J Mazandaran Univ Med Sci 2018; 27(158): 27-44 (Persian).## ##

اثر هشت هفته تمرین شنا و مکمل‌ ویتامین E بر بیان ژن‌هایFKβ1 و P65 در موش‌های مدل آندومتریوز Effect of Eight Weeks of Swimming Exercise and Vitamin E Supplementation on NFKβ1 and P65 Genes Expression in a Rat Model of Endometriosis 1 1  سابقه و هدف: اختلال در سیستم ایمنی بدن، از عوامل مهم ابتلا به آندومتریوز است. نقش فعالیت بدنی و مکمل‌های آنتی‌اکسیدانی بر تنظیم بیان ژن‌های مرتبط با بهبود سیستم ایمنی بدن،کاهش التهاب و عفونت، توسط مطالعات پیشین نشان داده شده است. پژوهش حاضر به بررسی اثر تمرین شنا و مکمل ویتامین E بر بیان ژن‌های NFKβ1 و P65 در موش‌های مدل آندومتریوز می‌پردازد. مواد و روش‌ها: در این مطالعه، تعداد30 سر موش صحرایی ماده نژاد ویستار به 6 گروه مساوی با نام‌های سالم، آندومتریوز، بدون تمرین- سالین- آندومتریوز، تمرین- سالین-آندومتریوز، بدون تمرین- مکمل-آندومتریوز و تمرین-مکمل-آندومتریوز تقسیم شدند. مداخلات براساس نام گروه اعمال گردید. آندومتریوز: با استفاده از جراحی ایجاد شد؛ فعالیت بدنی: هشت هفته تمرین شنا، پنج جلسه در هفته و 30 دقیقه در هر جلسه؛ مکمل: گاواژ روزانه 200 میلی‌گرم ویتامین E به ازای هر کیلو وزن بدن به مدت هشت هفته. 24 ساعت پس از آخرین جلسه تمرینی حیوانات کشته شدند و بافت آندومتریوز برداشته شد. بیان نسبی ژن‌های NFKB1 و P65 با استفاده از روش Real-Time PCR اندازه‌گیری شد. داده‌ها با آزمون‌های آنالیز ورایانس یک‌طرفه و دوطرفه تحلیل شدند. یافته‌ها: القای آندومتریوز در حیوانات باعث افزایش معنی‌دار بیان ژن‌ها شد(0/05P<). تمرین و ویتامین E به‌طور مستقل باعث کاهش معنی‌دار بیان ژن‌ها در موش‌های مدل آندومتریوز شدند(0/05P<). اثر سینرژیکی در مورد اثر تمرین و ویتامین E بر متغیرهای وابسته پژوهش حاضر مشاهده نشد(0/05P>). استنتاج: براساس پژوهش حاضر، استفاده از تمرین شنا و مکمل ویتامین E ممکن است به‌عنوان راهی در جهت بهبود آندومتریوز مطرح باشد.   2  Background and purpose: Disturbance in the immune system is one of the main causes of endometriosis. Previous studies have shown the role of physical activity and antioxidant supplements on regulating the expression of genes related to improving the immune system, and reducing inflammation and infection. The present study examines the effect of swimming and vitamin E supplementation on the expression of NFKβ1 and P65 genes in endometriosis model rats. Materials and methods: Thirty female rats were divided into six groups (n=5 per group); healthy, endometriosis, without exercise-saline-endometriosis, exercise-saline-endometriosis, without exercise supplement-endometriosis, and exercise-supplement-endometriosis. Endometriosis was surgically induced. Physical activity included swimming for eight weeks, five sessions/week and 30 minutes/session, and supplement was provided by daily gavage of 200 mg of vitamin E/kg for eight weeks. Twenty four hours after the last swimming session, the animals were sacrificed and the endometriosis tissue was removed. Relative expression levels of NFKB1 and P65 genes were measured using Real-Time PCR. Data were analyzed using one-way and two-way ANOVA. Results: Induction of endometriosis caused a significant increase in the expression of genes studied (P<0.05). Exercise and vitamin E independently caused a significant decrease in the genes expression in rats (P<0.05). No synergistic effect was observed regarding the effect of exercise and vitamin E on the dependent variables (P>0.05). Conclusion: According to this study, swimming and vitamin E supplement can be considered in improving endometriosis.   125 131 2020/07/182023/03/132023/05/72021/12/102022/11/132023/03/142023/01/32022/10/82023/04/92023/02/142023/01/42023/01/302023/01/5 1401/10/15 2023/06/182023/07/42023/07/172023/07/12023/06/192023/07/172023/07/12023/06/282023/06/282023/07/102023/06/272023/06/62023/07/1 1402/4/10 سهیلا حیدرزادی Soheila Heydarzadi دانشجوی دکتری، گروه تربیت‌بدنی و علوم ورزشی، واحد تهران شمال، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران ایران soheilaheydarzadi942@gmail.com لیدا مرادی Lida Moradi استادیار، گروه تربیت‌بدنی و علوم ورزشی، واحد تهران شمال، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران ایران moradi.lida@gmail.com پروین فرزانگی Parvin Farzangi دانشیار، گروه فیزیولوژی ورزشی، واحد ساری، دانشگاه آزاد اسلامی، ساری، ایران ایران parvin.farzanegi@gmail.com بهرام عابدی Bahram Abedi استاد، گروه تربیت‌بدنی و علوم ورزشی، واحد تهران شمال، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران ایران abedi_bahram@yahoo.com endometriosis swimming training vitamin E NFKβ1 P65 آندومتریوز تمرین شنا ویتامین E NFKβ1 P65 1. Liu Y, Wang J, Zhang X. An Update on the Multifaceted Role of NF-kappaB in Endometriosis. Int J Biol Sci 2022; 18(11): 4400-4413.##2. Smolarz B, Szyłło K, Romanowicz H. Endometriosis: Epidemiology, Classification, Pathogenesis, Treatment and Genetics (Review of Literature). Int J Mol Sci 2021; 22(19): 10554.##3. Kapoor R, Stratopoulou CA, Dolmans MM. Pathogenesis of Endometriosis: New Insights into Prospective Therapies. Int J Mol Sci 2021; 22(21): 11700.##4. Zhou Y, Cui C, Ma X, Luo W, Zheng SG, Qiu W. Nuclear Factor κB (NF-κB)-Mediated Inflammation in Multiple Sclerosis. Front Immunol 2020; 11: 391.##5. Zhou B, Rao L, Peng Y, Wang Y, Qie M, Zhang Z, et al. A functional promoter polymorphism in NFKB1 increases susceptibility to endometriosis. DNA Cell Biol 2010; 29(5): 235-239.##6. Kim SH, Ihm HJ, Oh YS, Chae HD, Kim CH, Kang BM. Increased nuclear expression of nuclear factor kappa-B p65 subunit in the eutopic endometrium and ovarian endometrioma of women with advanced stage endometriosis. Am J Reprod Immunol 2013; 70(6): 497-508.##7. Scheffer DDL, Latini A. Exercise-induced immune system response: Anti-inflammatory status on peripheral and central organs. Biochim Biophys Acta Mol Basis Dis 2020; 1866(10): 165823.##8. Docherty S, Harley R, McAuley JJ, Crowe LAN, Pedret C, Kirwan PD, et al. The effect of exercise on cytokines: implications for musculoskeletal health: a narrative review. BMC Sports Sci Med Rehabil 2022; 14(1): 5.##9. Bonocher CM, Montenegro ML, Rosa E Silva JC, Ferriani RA, Meola J. Endometriosis and physical exercises: a systematic review. Reprod Biol Endocrinol 2014; 12: 4.##10. Montenegro ML, Bonocher CM, Meola J, Portella RL, Ribeiro-Silva A, Brunaldi MO, et al. Effect of Physical Exercise on Endometriosis Experimentally Induced in Rats. Reprod Sci 2019; 26(6): 785-793.##11. Nazrun AS, Norazlina M, Norliza M, Nirwana SI. The anti-inflammatory role of vitamin e in prevention of osteoporosis. Adv Pharmacol Sci 2012; 2012: 142702.##12. Rengaraj D, Hong YH. Effects of dietary vitamin E on fertility functions in poultry species. Int J Mol Sci 2015; 16(5): 9910-9921.##13. Amini L, Chekini R, Nateghi MR, Haghani H, Jamialahmadi T, Sathyapalan T, et al. The Effect of Combined Vitamin C and Vitamin E Supplementation on Oxidative Stress Markers in Women with Endometriosis: A Randomized, Triple-Blind Placebo-Controlled Clinical Trial. Pain Res Manag 2021; 2021: 5529741.##14. Bruner-Tran KL, Mokshagundam S, Herington JL, Ding T, Osteen KG. Rodent Models of Experimental Endometriosis: Identifying Mechanisms of Disease and Therapeutic Targets. Curr Women's Health Rev 2018; 14(2): 173-188.##15. Shahidian Akbar F, Farzanegi P, Abbaszadeh H. Evaluation of ESR and IGFBP1 genes of ovarian tissue of endometriosis model mice after a period of regular exercise and vitamin E intake. Razi Journal of Medical Sciences 2020; 27(3): 38-48 (Persian).##16. Rahmati-Ahmadabad S, Azarbayjani M, Nasehi M. The Effects of High-Intensity Interval Training with Supplementation of Flaxseed Oil on BDNF mRNA Expression and Pain Feeling in Male Rats .Ann Appl Sport Sci 2017; 5(4): 1-12 (Persian).##17. Shirvani H, Rahmati-Ahmadabad S, Broom DR, Mirnejad R. Eccentric resistance training and beta-hydroxy-beta-methylbutyrate free acid affects muscle PGC-1alpha expression and serum irisin, nesfatin-1 and resistin in rats. J Exp Biol 2019; 222(Pt 10): jeb 198424.##18. Shafrir AL, Farland LV, Shah DK, Harris HR, Kvaskoff M, Zondervan K, et al. Risk for and consequences of endometriosis: A critical epidemiologic review. Best Pract Res Clin Obstet Gynaecol 2018; 51: 1-15.##19. Ricci E, Viganò P, Cipriani S, Chiaffarino F, Bianchi S, Rebonato G, et al. Physical activity and endometriosis risk in women with infertility or pain: Systematic review and meta-analysis. Medicine 2016; 95(40): e4957.##20. Evans S, Fernandez S, Olive L, Payne LA, Mikocka-Walus A. Psychological and mind-body interventions for endometriosis: A systematic review. J Psychosom Res 2019; 124: 109756.##21. Mira TAA, Buen MM, Borges MG, Yela DA, Benetti-Pinto CL. Systematic review and meta-analysis of complementary treatments for women with symptomatic endometriosis. Int J Gynaecol Obstet 2018; 143(1): 2-9.##22. Shirvani H, Rahmati-Ahmadabad S. Irisin interaction with adipose tissue secretions by exercise training and flaxseed oil supplement. Lipids Health Dis 2019; 18(1): 15.##23. Nimmo MA, Leggate M, Viana JL, King JA. The effect of physical activity on mediators of inflammation. Diabetes Obes Metab 2013; 15(Suppl 3): 51-60.##24. Mier-Cabrera J, Aburto-Soto T, Burrola-Méndez S, Jiménez-Zamudio L, Tolentino MC, Casanueva E, et al. Women with endometriosis improved their peripheral antioxidant markers after the application of a high antioxidant diet. Reprod Biol Endocrinol 2009; 7(1): 54.##25. Hashemi Z, Sharifi N, Khani B, Aghadavod E, Asemi Z. The effects of vitamin E supplementation on endometrial thickness, and gene expression of vascular endothelial growth factor and inflammatory cytokines among women with implantation failure. J Matern Fetal Neonatal Med 2019; 32(1): 95-102.## ##

اثر عصاره ریشه گیاه کاسنی و اندام هوایی افسنتین بر انحلال سنگ صفراوی Effect of Cichorium intybus Root and Artemisia absinthium Aerial Part Extracts on Solubility of Gallstones 1 1  سابقه و هدف: سنگ کیسه صفرا به علت انباشتگی و تراکم مواد محلول در چربی در داخل کیسه صفرا ایجاد می‌شود. باتوجه به وجود ترکیبات فنولی و فلاونوئیدی در گیاه کاسنی و افسنتین، انتظار می‌رود که این گیاهان پتانسیل انحلال سنگ صفراوی را داشته باشند. لذا مطالعه حاضر به منظور بررسی اثر عصاره ریشه گیاه کاسنی و اندام هوایی افسنتین، در انحلال سنگ صفراوی انجام شد. مواد و روش‌ها: در مطالعه تجربی حاضر ابتدا با مراجعه به بیمارستان شفای ساری، سنگ‌های صفراوی جدا شده از بیماران مبتلا، جمع‌آوری شد و ترکیبات سنگ به‌وسیله دستگاه UV و DSC شناسایی و به قسمت‌های مساوی از نظر ابعاد و وزن (mg200) تقسیم شدند. سه محیط اسیدی، قلیایی و آب مقطر به‌عنوان گروه کنترل در کنار گروه‌های آزمایش که به ترتیب حاوی عصاره کاسنی و افسنتین با غلظت 1، 10، 100 و mg/ml 500 بودند، تهیه شد. سپس نمونه سنگ صفراوی در آن قرار داده شد و بعد از 24 و 48 ساعت نمونه‌گیری انجام گرفت و میزان انحلال ترکیبات سنگ توسط دستگاه اتوآنالایزر اندازه‌گیری شد. یافته‌ها: طیف UV، حضور بیلی روبین در سنگ صفرا و ترموگرام DSC، حضور کلسترول در سنگ را نشان داد. در این مطالعه، ریشه گیاه کاسنی با غلظت mg/ml500 توانست تقریبا 75 درصد از تری‌گلیسیرید را در خود حل کند و اختلاف معنی‌داری با گروه‌های کنترل (اسیدی، قلیایی، آبی) داشت (0/001>P) و عصاره افسنتین با غلظت mg/ml500 توانست تقریبا 63 درصد از کلسترول را در خود حل کند و اختلاف معنی‌داری با گروه‌های کنترل داشت(0/01>P). استنتاج: براساس یافته‌های مطالعه حاضر گیاه کاسنی و افسنتین اثر قابل توجهی بر انحلال ترکیبات سنگ صفرا در شرایط برون‌تنی دارد.   2  Background and purpose: Gallstones are caused by the accumulation and high density of fat-soluble substances inside the gallbladder. Cichorium intybus and Artemisia absinthium have phenol and flavonoid compounds and are believed to have a potential effect on solubility of gallstones. Therefore, the present study was conducted to investigate the effect of the extracts of Cichorium intybus root and Artemisia absinthium aerial part in solubility of gallstones. Materials and methods: In this experimental study, gallstones were collected from Sari Shafa Hospital and the stone compounds were identified by UV and DSC. The gallstones were then cut into equal size and weight (200 mg). Acidic, alkaline, and distilled water media were prepared as control groups along with the experimental groups which contained Cichorium and Artemisia extracts at 1 mg/ml, 10 mg/ml, and 100 mg/ml, 500 mg/ml, respectively. A gallstone sample was placed in each media and the dissolution rate of the stone compounds was measured by an auto-analyzer after 24 and 48 hours. Results: The UV spectrum showed the presence of bilirubin in the gallstones and the DSC thermogram showed the presence of cholesterol in the stones. Examination of isolated gallstone compounds showed that Cichorium extract at 500 mg could dissolve 75% of triglycerides (P<0.001) and the Artemisia extract at 500 mg could dissolve 63% of cholesterol which were significantly different compared to control groups (P<0.01). Conclusion: According to current study, Cichorium and Artemisia have a significant effect on the dissolution of gallstones. 132 138 2020/07/182023/03/132023/05/72021/12/102022/11/132023/03/142023/01/32022/10/82023/04/92023/02/142023/01/42023/01/302023/01/52021/12/30 1400/10/9 2023/06/182023/07/42023/07/172023/07/12023/06/192023/07/172023/07/12023/06/282023/06/282023/07/102023/06/272023/06/62023/07/12023/07/1 1402/4/10 عباس نودهی Abbas Nodehi دانشجوی دکتری داروسازی، مرکزتحقیقات گیاهان دارویی ، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران abas.nodehi631@gmail.com محمد آزادبخت Mohammad Azadbakht استاد، گروه فارماکوگنوزی و بیوتکنولوژی، دانشکده داروسازی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران و مرکز تحقیقات سلامت فراورده های گیاهی و دامی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران adbakhtm@hotmail.com غلامعلی گدازنده Gholamali Godazandeh استاد، گروه گروه جراحی عمومی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران ghodazandeh9999@gmail.com فاطمه اکبری Fatemeh Akbari استادیار، دانشکده داروسازی، دانشگاه علوم پزشکی سمنان، سمنان، ایران ایران akbariftm@yahoo.com علی مقصودی Ali Maghsoodi دانشجوی دکتری داروسازی، مرکزتحقیقات گیاهان دارویی ، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران alimaghsoodi@gmail.com حسین ابراهیمی Hossein Ebrahimi دانشجوی دکتری داروسازی، مرکزتحقیقات گیاهان دارویی ، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران H.ebrahimi@mazums.ac.ir Gallstones Cichorium intybus Artemisia absinthium triglycerides cholesterol سنگ کیسه صفرا کاسنی افسنتین تری‌گلیسرید کلسترول 1. Portincasa P, Moschetta A, Palasciano G. Cholesterol gallstone disease. Lancet 2006; 368(9531): 230-239.##2. Abou-Saif A, Al-Kawas FH. Complications of gallstone disease: Mirizzi syndrome, cholecystocholedochal fistula, and gallstone ileus. Am J Gastroenterol 2002; 97(2): 249-254.##3. Taghavi M, Gohari Fakhrabad M. The issue of similarity or difference between Al-Hāwi Fi al-Tibb and AlJāmi' Al-Kabir of Muhammad ibn Zakariya Al-Razi: An Evidence based study. Biannual Journal of Historical Perspective & Historigraphy Alzahra University 2017; 27(19): 55-70 (Persian).##4. Janda K, Gutowska I, Geszke-Moritz M, Jakubczyk K. The common cichory (Cichorium intybus L.) as a source of extracts with health-promoting properties—a review. Molecules 2021; 26(6): 1814.##5. Madineh SMA. Avicenna's canon of medicine and modern urology part I: bladder and its diseases. Ural J 2008; 5(4): 284-293.##6. Benkhaled A, Boudjelal A, Napoli E, Baali F, Ruberto G. Phytochemical profile, antioxidant activity and wound healing properties of Artemisia absinthium essential oil. Asian Pacific Journal of Tropical Biomedicine 2020; 10(11): 496-504.##7. Erdogrul ÖT. Antibacterial activities of some plant extracts used in folk medicine. Pharmaceutical Biology 2002; 40(4): 269-273.##8. Chaichi M, Mehrzad J, Sedaghat R. GC-MS analysis of chemical compounds from acetone extract of Echium amoenum Fisch. Research Journal of Pharmacognosy 2017; 4(Supplement): 9-9 (Persian).##9. Sikander T, Bhatti AA, Mushtaq Z, Shahid M, Nighat F, Anwar S. Evaluation of the bioactive role of indigenous viola odorata leaf extracts. Pak J Bot 2021; 53(2): 541-549.##10. Katoch M, Singh A, Singh G, Wazir P, Kumar R. Phylogeny, antimicrobial, antioxidant and enzyme-producing potential of fungal endophytes found in Viola odorata. Annals of Microbiology 2017; 67(8): 529-540.##11. Chekroune M, Benamara S. Gallstones-dissolving capacity of lemon (Citrus limon) juice, Herniaria hirsuta L. extract and lemon juice-based natural vinaigrette in vitro. Indian Journal of Traditional Knowledge 2017; 16(2): 197-202.##12. Das I, Singh Y, Ansari SA, Agrawal NR. In vitro dissolution of gallbladder stone by edible leaves, fruits and homoeopathic medicines. Journal of Crystal Growth 2005; 283(3-4): 508-513.##13. Ali SI, Gopalakrishnan B, Venkatesalu V. Chicory (Cichorium intybus) and wormwood (Artemisia absinthium) extracts exhibit strong larvicidal activity against mosquito vectors of malaria, dengue fever, and filariasis. Parasitol Int 2018; 67(6): 781-786.##14. Arıhan O. Cichorium intybus L. Novel Drug Targets With Traditional Herbal Medicines: Scientific and Clinical Evidence: Springer; 2022. P. 131-139. ##15. Ahmed S, Zaheer M, Mallick IA, Hassan MM. Choleretic and cholagogic effects of anti-cholelithiatic plants. Journal of Pharmacognosy and Phytochemistry 2021; 10(2): 01-07.##16. Aslam MS, Ahmad MS, Riaz H, Raza SA, Hussain S, Qureshi OS, et al. Role of flavonoids as wound healing agent. Phytochemicals-source of antioxidants and role in disease prevention. 2018; 95: 102.##17. Van Dooren I, Foubert K, Bijttebier S, Theunis M, Velichkova S, Claeys M, et al. Saponins and flavonoids from an infusion of Herniaria hirsuta. Planta Med 2016; 82(18): 1576-1583.##18. Van Dooren I, Faouzi MEA, Foubert K, Theunis M, Pieters L, Cherrah Y, et al. Cholesterol lowering effect in the gall bladder of dogs by a standardized infusion of Herniaria hirsuta L. J Ethnopharmacol 2015; 169: 69-75.##19. Arshad R, Tabish TA, Naseem AA, ul Hassan MR, Hussain I, Hussain SS, et al. Development of poly-L-lysine multi-functionalized muco-penetrating self-emulsifying drug delivery system (SEDDS) for improved solubilization and targeted delivery of ciprofloxacin against intracellular Salmonella typhi. J Mol Liq 2021; 333: 115972.##20. Al-Akayleh F, Al-Naji I, Adwan S, Al-Remawi M, Shubair M. Enhancement of curcumin solubility using a novel solubilizing polymer Soluplus®. Journal of Pharmaceutical Innovation 2020; 17: 142-154.##21. Tiwari SW, Sah AN. Effect of Apricot Fruit and Kernel Extracts on in-vitro Dissolution of Cholesterol Gallstones: Implication for Development of Potent Anti-cholilithiaticc agent. Indian J Pharm Educ Res 2020; 54(3): 755-760.##22. Sulaiman AFBH. The Effect of Barley (Hordeum Vulgare L.) Water Extract as A Chemolytic Agents in Cholelithiasis (Gallbladder Stone)-An In-vitro Study: UNIVERSITI SAINS MALAYSIA; 2017.## ##

تأثیر رسانه‌‌های اجتماعی بر رفتار خرید بیماران از داروخانه‌‌های شهرستان ساری Impact of Pharmaceutical Digital Marketing on Consumer Behaviors in Sari 1 1  سابقه و هدف: پی‌بردن به ویژگی‌های رفتاری خریداران نقش مهمی‌ در عملکردهای بازاریابی‌ ایفا می‎کند. تبلیغات دارویی رسانه‌ای، بر رفتار خرید مراجعه‌کنندگان تاثیر بسیاری دارد. هدف از این مطالعه، بررسی تأثیر رسانه‌‌های اجتماعی بر رفتار خرید بیماران از داروخانه‌‌های شهرستان ساری است. مواد و روش‌ها: این پژوهش توصیفی در شهریورماه سال 1398 روی 427 نفر از مراجعه‌کنندگان به داروخانه‌‌های غیر دولتی مناطق سه‌گانه‌‌‌ی سطح شهر ساری انجام شد. جمع‎آوری داده‎ها با استفاده از پرسش نامه پژوهشگر ساخته انجام شد .پس از مرور نظامند مقالات (15855 مقاله تا سپتامبر 2020)، 16 مقاله برای بررسی نهایی و تنظیم فرم نهایی پرسش نامه انتخاب شد. در نهایت پرسشنامه‌ای شامل 20 سوال 4 گزینه‌ای و‌‌ یک جدول نظرسنجی تنظیم شد. یافته‌ها: از میان افراد شرکت‌کننده در مطالعه 31/4 درصد برای دریافت نسخه پزشک به داروخانه مراجعه کرده‌ بودند. داروهای مرتبط به سرما خوردگی (20/6 درصد) و داروهای مکمل و ویتامین (12/2 درصد) به‌ترتیب بیش‌ترین فروانی را داشتند. 58/5درصد پاسخ‌دهندگان بیان‌کردندکه اثربخشی، مهم‌ترین عامل خرید دارو از داروخانه است. بیش‌ترین رسانه‌ی اجتماعی استفاده شده توسط مراجعان، اینترنت بوده است (51/3 درصد). هم‌چنین 28/2درصد افراد موافق بودند که تبلیغات اینترنتی بهترین راه برای خرید محصول با کیفیت و با ارزان‌ترین قیمت است. استنتاج: نتایج بیانگر تاثیر  رسانه‌های اجتماعی بر رفتار خرید بیماران است لذا شرکت‌‌های دارویی با در دست داشتن این اطلاعات می‌توانند بازاریابی مؤثرتری داشته باشند.   2  Background and purpose: Understanding consumer behavior has a crucial role in marketing process. Successful pharmaceutical marketing affects consumer behavior. In this study we aimed to identify the effect of social media purchasing behavior of patients in pharmacies in Sari, Mazandaran province, Iran. Materials and methods: This descriptive study was carried out in 427 people attending private pharmacies in three regions in Sari, September 2019. We collected data using a researcher-made questionnaire. In order to achieve a proper framework for designing the questionnaire, 16 articles were systematically reviewed. They were selected from 15855 articlrs published until Septemer 2020. Finally a questionnaire consisting of 20 multiple choice questions and an evaluation table was created. Results: Among the participants, 31.4% attended the pharmacies to purchase physicians’ prescription, mainly to buy cold medicines (20.6%) and vitamins and supplements (12.2%). Meanwhile, 58.5% of these people reported efficacy of drugs as the main reason for buying medicine from pharmacies. The most used social media was the internet (51.3%) and 28.2% of the participants believed that online advertising was the best marketing strategy that attracted them to buy high quality and low cost health products. Conclusion: Current study showed the influence of social media on consumer behavior. So, pharmaceutical companies are able to use these results for effective marketing and branding.   139 145 2020/07/182023/03/132023/05/72021/12/102022/11/132023/03/142023/01/32022/10/82023/04/92023/02/142023/01/42023/01/302023/01/52021/12/302023/05/3 1402/2/13 2023/06/182023/07/42023/07/172023/07/12023/06/192023/07/172023/07/12023/06/282023/06/282023/07/102023/06/272023/06/62023/07/12023/07/12023/08/1 1402/5/10 نیوشا اسماعیل زاده Niusha Esmaealzadeh دانشجوی داروسازی، دانشکده داروسازی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران elhamkheradmand2003@yahoo.com عباس کبریایی زاده Abass Kebriaeezadeh استاد، گروه سم شناسی داروشناسی، دانشکده داروسازی، مرکز تحقیقات مدیریت و اقتصاد دارو، پژوهشکده علوم دارویی، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران ایران kebriaee@tums.ac.ir پردیس زابلی Pardis Zaboli استادیار، گروه اقتصاد و مدیریت دارویی، دانشکده داروسازی، دانشگاه آزاد اسلامی، آمل، ایران ایران mmoosazadeh1351@gmail.com مطهره خردمند Motahareh Kheradmand استادیار، مرکز تحقیقات علوم بهداشتی، پژوهشکده اعتیاد، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران elham.kherad@gmail.com پدرام ابراهیم نژاد Pedram Ebrahimnejad دانشیار، گروه فارماسیوتیکس، مرکز تحقیقات علوم داروئی، پژوهشکده هموگلوبینوپاتی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران pedram.ebrahimnejad@gmail.com consumer behavior social media media marketing رفتار خرید رسانه اجتماعی بازاریابی رسانه‌ای 1. Khosravilaghab Z, Siavashi R, Basir L. he Effects of Digital Marketing on Consumers’ Buying Behavior (Case Study: Customers of the Digikala Online Store). New Marketing Research Journal 2022; 12(2): 21-42 (Persian).##2. Thompson TL, Parrott R, Nussbaum JF. The Routledge handbook of health communication. 2th ed. New York: Routledge; 2011.##3. DeLorme DE, Huh J, Reid LN, An S. The state of public research on over‐the‐counter drug advertising. Int J Pharm Healthc Mark 2010; 4(3): 208-231.##4. Ratchford BT. Consumer search behavior and its effect on markets. 'Found Trends Mark 2009; 3(1): 1-74.##5. Opeodu O, Gbadebo S. Factors influencing choice of oral hygiene products by dental patients in a Nigerian teaching hospital. Ann Ib Postgrad Med 2017; 15(1): 51-56.##6. Singh B. Impact of advertisement on the brand preference of aerated drinks. Asia Pacific Journal of Marketing & Management Review 2012; 2(2): 147-160.##7. Doyle P, Saunders J. Multiproduct advertising budgeting. Mark Sci 1990; 9(2): 97-113.##8. Chopra C, Gupta S, Manek R. Impact of social media on consumer behaviour. Int J Creat Res Thoughts 2020; 8(6): 1943-1961.##9. Berkowitz D, Allaway A, D'souza G. The impact of differential lag effects on the allocation of advertising budgets across media. J Advert Res 2001; 41(2): 27-36.##10. Bezjian-Avery A, Calder B, Iacobucci D. New media interactive advertising vs. traditional advertising. J Advert Res 1998; 38(4): 23-32.##11. Vernacchio L, Kelly JP, Kaufman DW, Mitchell AA. Medication use among children<12 years of age in the United States: results from the Slone Survey. Pediatrics 2009; 124(2): 446-454.##12. Manteuffel M, Williams S, Chen W, Verbrugge RR, Pittman DG, Steinkellner A. Influence of patient sex and gender on medication use, adherence, and prescribing alignment with guidelines. J Womens Health (Larchmt) 2014; 23(2): 112-119.##13. Kevrekidis DP, Minarikova D, Markos A, Malovecka I, Minarik P. Community pharmacy customer segmentation based on factors influencing their selection of pharmacy and over-the-counter medicines. Saudi Pharm J 2018; 26(1): 33-43.##14. Major C, Vincze Z. Consumer habits and interests regarding non-prescription medications in Hungary. Fam Pract 2010; 27(3): 333-338.##15. Kohli E, Buller A. Factors influencing consumer purchasing patterns of generic versus brand name over-the-counter drugs. South Med J 2013; 106(2): 155-160.##16. El Hajj MS, Salem S, Mansoor H. Public’s attitudes towards community pharmacy in Qatar: a pilot study. Patient Prefer Adherence 2011: 405-422.##17. Liang BA, Mackey TK. Prevalence and global health implications of social media in direct-to-consumer drug advertising. J Med Internet Res 2011; 13(3): e64.##18. Lee M, King KW, Reid LN. Factors influencing consumers' attitudinal and behavioral responses to direct-to-consumer and over-the-counter drug advertising. J Health Commun 2015; 20(4): 431-444.## ##

اثر بتامتازون والرات بر التهاب بعد از کرایوتراپی در درمان زگیل پوستی Effect of Topical Betamethasone Valerate on Inflammation After Cryotherapy in Treatment of Skin Warts 1 1  سابقه و هدف: از جمله راه‌های درمانی زگیل‌ها کرایوتراپی می‌باشد که از عوارض آن ایجاد التهاب می‌باشد. افزودن استروئید توپیکال به رژیم درمانی استاندارد مراقبت از زخم از پیشرفت آسیب جلوگیری کرده و ری اپیتلیالیزیشن را افزایش می‌دهد. این مطالعه با هدف بررسی اثر درمانی بتامتازون والرات موضعی برای کاهش التهاب بعد از کرایوتراپی در بیماران مبتلا به زگیل و مقایسه آن با دارونما، انجام پذیرفت. مواد و روش‌ها: در این کارآزمایی بالینی دوسوکور، ۲۰ بیمار وارد مطالعه شدند. ضایعات در دو سمت بدن تحت کرایوتراپی قرار گرفت. سپس بتامتازون موضعی بر روی ضایعات یک سمت بعد از کرایوتراپی استفاده شد و پماد پلاسبو در ضایعات سمت مقابل استفاده شد. علائم بیمار در طی 4 ویزیت ثبت شد. مقیاس دیداری درد (VAS) برای ارزیابی شدت درد استفاده شد. در نهایت به ارزیابی درمان طی این 4 ویزیت امتیاز داده شد. داده‌ها توسط نرم‌افزار sPSS نسخه ۱۶ آنالیز شدند. یافته‌ها: هیچ‌کدام از نمونه‌ها در پایان مطالعه اسکار هایپرتروفیک یا آتروفیک، ضایعه دپیگمانتیشن، هایپرپیگمانتیشن و هایپوپیگمنتیشن نداشته‌اند. میانگین اریتم، درد، فراوانی بروز تاول و فراوانی بروز ادم در طول 14 روز پیگیری بیماران دو گروه مورد مطالعه تفاوت آماری معنی‌داری نداشت. استنتاج: تجویز موضعی بتامتازون موضعی تاثیری در کاهش بروز تاول و ادم و میانگین نمره درد و اریتم در طول 14 روز پیگیری پس از درمان نداشت. بنابراین از این روش درمانی نمی‌توان به عنوان درمان در جهت کاهش التهاب پس از کرایوتراپی در بیماران مبتلا به زگیل استفاده کرد. شماره ثبت کارآزمایی بالینی : 3N201708135762IRCT   2  Background and purpose: Cryotherapy, which causes inflammation, is one of the methods used in treatment of warts. Including a topical steroid in a regular wound care regimen slows the course of damage and promotes re-epithelialization. The purpose of this study was to assess the therapeutic efficacy of topical betamethasone valerate on inflammation after cryotherapy in patients with warts compared to placebo. Materials and methods: Twenty people were included in a double blind clinical trial. Cryotherapy was used on both sides of the body to treat the lesions. Following cryotherapy, topical betamethasone was applied to the lesions on one side, while placebo ointment was applied to the lesions on the opposite side. The patient's symptoms were documented during four visits. To assess pain intensity, the visual pain scale (VAS) was used. Finally, treatment evaluation was scored during these four sessions. SPSS V16 was used to analyze the data. Results: None of the samples at the end of the study had hypertrophic or atrophic scars and depigmentation, hyperpigmentation or hypopigmentation lesions. Mean erythema, pain, frequency of blistering and frequency of edema during 14 days of follow-up were not significantly different between the two groups (P>0.05). Conclusion: During the 14-day follow-up period after therapy, topical betamethasone had no effect on the incidence of blisters and edema, as well as the average score of pain and erythema. As a result, this treatment modality cannot be used to relieve inflammation following cryotherapy in patients with warts. (Clinical Trials Registry Number: IRCT20170818035762N3)   146 151 2020/07/182023/03/132023/05/72021/12/102022/11/132023/03/142023/01/32022/10/82023/04/92023/02/142023/01/42023/01/302023/01/52021/12/302023/05/32022/09/8 1401/6/17 2023/06/182023/07/42023/07/172023/07/12023/06/192023/07/172023/07/12023/06/282023/06/282023/07/102023/06/272023/06/62023/07/12023/07/12023/08/12023/06/14 1402/3/24 ارمغان کاظمی نژاد Armaghan Kazeminejad استادیار، گروه پوست، بیمارستان بوعلی سینا، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران armaghanjgh@yahoo.com لطف اله داودی Lotfollah Davoodi دانشیار، گروه عفونی، مرکز تحقیقات مقاومت‌های میکروبی، پژوهشکده بیماری‌های واگیر، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران lotfdavoodi@yahoo.com محمدرضا رافتی Mohammadreza Rafati دانشیار، گروه داروسازی بالینی، دانشکده داروسازی، مرکز تحقیقات تالاسمی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران rafati293@yahoo.com عرفان قدیرزاده Erfan Ghadirzadeh دانشجوی پزشکی، کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران erfanghadirzadeh1378@gmail.com پویا اولیازاده Pooya Oliazade پزشک عمومی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران pooya.oliazadeh@gmail.com امیرمسعود طاهری Amirmasoud Taheri پزشک عمومی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران t.amirmasoud@yahoo.com زهره حاجی حیدری Zohreh Hajheydari استاد، گروه پوست، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران zhajheydari@yahoo.com topical betamethasone warts cryotherapy skin بتامتازون موضعی زگیل کرایوتراپی پوست 1. Bruggink SC, de Koning MN, Gussekloo J, Egberts PF, Ter Schegget J, Feltkamp MC, et al. Cutaneous wart-associated HPV types: prevalence and relation with patient characteristics. J Clin Virol 2012; 55(3): 250-255.##2. Galea JT, León SR, Peinado J, Calvo G, Zamora J, Sánchez H, et al. HPV knowledge, burden and genital wart location among heterosexually identified versus homosexually identified men who have sex with men in Lima,Peru: cross-sectional results from a cohort study. BMJ Open 2017; 7(10): e017338.##3. Welch JL, Edison KE. Treatment options for the common wart. Mo Med 2007; 104(6): 502-505.##4. Bertolotti A, Milpied B, Fouéré S, Cabié A, Dupin N, Derancourt C. Methodologic gaps and risk of bias in randomized controlled trials of local anogenital wart treatments. J Am Acad Dermatol 2019; 81(5): 1197-1198.##5. Lipke MM. An armamentarium of wart treatments. Clin Med Res 2006; 4(4): 273-293. ##6. Gibbs S, Harvey I, Sterling JC, Stark R. Local treatments for cutaneous warts. Cochrane Database Syst Rev 2003(3): CD001781. ##7. Humphreys F, Spiro J. The effects of topical indomethacin and clobetasol propionate on post-cryotherapy inflammation. Br J Dermatol 1995; 132(5): 762-765. ##8. Bleakley CM, Davison GW. Cryotherapy and inflammation: evidence beyond the cardinal signs. Physical Therapy Reviews 2010; 15(6): 430-435. ##9. Texada MJ, Malita A, Rewitz K. Autophagy regulates steroid production by mediating cholesterol trafficking in endocrine cells. Autophagy 2019; 15(8): 1478-1480. ##10. Ou KL, Wen CC, Lan CY, Chen YA, Wang CH, Wang YW. The Optimal Application of Medium Potency Topical Corticosteroids in Preventing Laser-Induced Inflammatory Responses-An Animal Study. Life (Basel) 2021; 11(4): 350.##11. Blome-Eberwein SA, Boorse D, Pagella P, Gogal C, Sobotor M. Does Topical Steroid after Fractional CO2 Laser Treatment of Scars Make a Clinical Difference? Journal of Burn Care & Research 2018; 39(suppl_1): S42-S43.##12. Hindson T, Spiro J, Scott LV. Clobetasol propionate ointment reduces inflammation after cryotherapy. Br J Dermatol 1985; 112(5): 599-602.##13. Wilken R, Li CS, Sharon VR, Kim K, Patel FB, Maverakis E. Topical clobetasol for the treatment of toxic epidermal necrolysis: study protocol for a randomized controlled trial. Trials 2015; 16(1): 374.##14. Dwyer CM, Cuddihy A, Chapman RS, Gillen G. Failure of clobetasol propionate to relieve symptoms after cryotherapy of hand warts. Journal of Dermatological Treatment 1994; 5(1): 11-19.## ##

بررسی PCR HPV در پاپ اسمیر زنان مراجعه کننده به کلینیک طوبی ساری به علت زگیل پوستی ناحیه تناسلی HPV PCR in Pap Smear of Women with Genital Warts in Sari Touba Clinic 1 1  سابقه و هدف: با توجه به این‌که تست مولکولی HPV نسبت به سیتولوژی برای تشخیص ضایعات پیش سرطانی گردن رحم حساس‌تر است. بنابراین این مطالعه با هدف بررسی PCR HPV در پاپ اسمیر زنان مراجعه‌کننده به کلینیک طوبی ساری، به علت زگیل پوستی ناحیه تناسلی، انجام پذیرفت. مواد و روش‌ها: این مطالعه توصیفی-مقطعی، با هدف بررسی شیوعHPV در پاپ‌اسمیر زنان مراجعه‌کننده به کلینیک طوبی ساری به علت زگیل جلدی بود. تعداد۵۰ نمونه از بین زنانی که جهت درمان زگیل جلدی ناحیه تناسلی به درمانگاه‌های پوست یا عفونی یا زنان طوبی مراجعه کردند، انتخاب شدند. دو نمونه از هر بیمار توسط براش یا اسپچولا گرفته شد که یک نمونه برای پاپ اسمیر و اثرات سیتوپاتیک سلولی است و نمونه دوم جهت انجام HPV PCR استفاده شد. داده‌ها با نرم‌افزار SPSS نسخه 22 آنالیز شدند. یافته‌ها: از 50 نفر فرد مشارکت‌کننده 3 نفر (6 درصد) دارای HPV مثبت بوده‌اند. 10 نفر (20 درصد) از بیماران سابقه تماس جنسی با فرد دارای زگیل داشتند. هم‌چنین رابطه معناداری بین سابقه تماس با فرد دارای زگیل و سابقه عفونت‌های واژینال مکرر با HPV مثبت وجود داشت(0/01P<). استنتاج: در این مطالعه، اکثریت بیماران دارای نتیجه پاپ اسمیر با التهاب خفیف یا متوسط بودند. هم‌چنین، رابطه معنادار فقط بین سابقه تماس با فرد دارای زگیل و سابقه عفونت‌های واژینال مکرر با HPV مثبت وجود داشت. تشخیص معتبر و به موقع HPV می‌تواند شناسایی زود هنگام و جلوگیری از سرطان دهانه رحم در زنان ایرانی را تسهیل کند.   2  Background and purpose: In detection of precancerous lesions of the cervix, HPV testing is more sensitive than cytology alone. This study aimed at investigating PCR HPV in Pap smear specimens in women in Sari, Iran. Materials and methods: This cross-sectional descriptive study was performed to investigate the prevalence of HPV in Pap smear samples of women attending dermatology, infectious diseases, or women centers in Sari Touba Clinic due to cutaneous warts. Two samples were taken from 50 patients by brush or spatula; one sample for Pap smear and cell cytopathic effects and the second sample was used for HPV PCR. Data were analyzed using SPSS V22. Results: There were three (6%) HPV-positive samples. Ten patients (20%) had a history of sexual contact with a person with warts. Findings showed significant relationships between HPV infection and history of contact with a person with warts and a history of recurrent vaginal infections (P<0.01). Conclusion: In this study, the majority of Pap smear results showed mild or moderate inflammation. Also, there was a significant relationship only between HPV infection and history of contact with a person with warts and history of recurrent vaginal infections. Accurate and timely diagnosis of HPV can facilitate early detection and prevent cervical cancer in Iranian women.   152 157 2020/07/182023/03/132023/05/72021/12/102022/11/132023/03/142023/01/32022/10/82023/04/92023/02/142023/01/42023/01/302023/01/52021/12/302023/05/32022/09/82023/04/3 1402/1/14 2023/06/182023/07/42023/07/172023/07/12023/06/192023/07/172023/07/12023/06/282023/06/282023/07/102023/06/272023/06/62023/07/12023/07/12023/08/12023/06/142023/05/14 1402/2/24 لطف اله داودی Lotfollah Davoodi دانشیار، گروه عفونی، مرکز تحقیقات مقاومت‌های میکروبی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران ldavoodi@mazums.ac.ir ارمغان کاظمی نژاد Armaghan Kazemi nejad استادیار، گروه بیماری‌های پوست، بیمارستان بوعلی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران t.mousavi@mazums.ac.ir رویا قاسمیان Roya Ghasemian استاد، گروه عفونی، مرکز تحقیقات مقاومت‌های میکروبی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران RGhasemian@mazums.ac.ir پوریا مصطفایی Pouria Mostafaei دانشجوی پزشکی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران jcc.mazums@gmail.com عیسی سلیمانی Eissa Soleymani دانشجوی دکترای انگل‌شناسی، کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشگاه علوم پزشکی همدان، همدان، ایران ایران ESoleymani@mazums.ac.ir طهورا موسوی Tahoora Mousavi استادیار، مرکز تحقیقات بیولوژی سلولی مولکولی، پژوهشکده هموگلوبینوپاتی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران stm.jmums@gmail.com HPV Pap smear skin warts HPV پاپ اسمیر زگیل پوستی 1. Lin X, Chen L, Zheng Y, Yan F, Li J, Zhang J, et al. Age‐specific prevalence and genotype distribution of human papillomavirus in women from Northwest China. Cancer Med 2022; 11(22): 4366-4373.##2. Haghshenas MR, Moosazadeh M, Taghiloo S, Sattari S, Valadan R, Mousavi T. Association between Human Papillomavirus and Oral Cancer in Iranian Clinical Samples: A Meta-Analysis Review. Iranian Journal of Public Health 2022; 51(12): 2688-2696 (Persian).##3. Gibert M, Sánchez-Contador C, Artigues G. Validity and acceptance of self vs conventional sampling for the analysis of human papillomavirus and Pap smear. Scientific Reports 2023; 13(1): 2809.##4. Castle PE, Stoler MH, Wright Jr TC, Sharma A, Wright TL, Behrens CM. Performance of carcinogenic human papillomavirus (HPV) testing and HPV16 or HPV18 genotyping for cervical cancer screening of women aged 25 years and older: a subanalysis of the ATHENA study. lancet Oncol 2011; 12(9): 880-890.##5. McCormick JP, Suh JD, Lee JT, Wells C, Wang MB. Role of high‐risk HPV detected by PCR in malignant Sinonasal inverted papilloma: a meta‐analysis. Laryngoscope 2022; 132(5): 926-932.##6. Mattox AK, D'Souza G, Khan Z, Allen H, Henson S, Siewert TY, et al. Comparison of next generation sequencing, droplet digital PCR, and quantitative real-time PCR for the earlier detection and quantification of HPV in HPV-positive oropharyngeal cancer. Oral Oncol 2022; 128: 105805.##7. Schiffman M, Wentzensen N, Wacholder S, Kinney W, Gage JC, Castle PE. Human papillomavirus testing in the prevention of cervical cancer. J Natl Cancer Inst 2011; 103(5): 368-383.##8. Melón S, Alvarez-Argüelles M, de Oña M. Molecular Diagnosis of Human Papillomavirus Infections. 30th ed. London: In Tech open; 2013.##9. Chaibun T, Thanasapburachot P, Chatchawal P, Su Yin L, Jiaranuchart S, Jearanaikoon P, et al. A Multianalyte Electrochemical Genosensor for the Detection of High-Risk HPV Genotypes in Oral and Cervical Cancers. Biosensors 2022; 12(5): 290.##10. Cotton SC, Sharp L, Seth R, Masson LF, Little J, Cruickshank ME, et al. Lifestyle and socio-demographic factors associated with high-risk HPV infection in UK women. Br J Cancer 2007; 97(1): 133-139.##11. Mijthab NA, Saadoon IH, Almola EM, Mijthab DA. Relation of HPV genotyping by PCR to cervical Pap smear results in women with genital warts. The Medical Journal of Tikrit University 2018; 24(2): 104-112.## ##

فراوانی و عوارض آپاندیسیت حاد قبل و طی پاندمی کووید 19: یک مطالعه گذشته‌نگر در بیمارستان کودکان، شمال ایران Frequency and Complications of Acute Appendicitis before and during the COVID-19 Pandemic: A Retrospective Study in a Children's Hospital in North of Iran 1 1  سابقه و هدف: آپاندیسیت یکی از علل درد شکم و شایع‌ترین اورژانس شکم حاد جراحی در کودکان است. مطالعاتی در ارتباط با فراوانی و عوارض آپاندیسیت در پاندمی کووید19 انجام شده است، که نتایج متفاوتی را نشان داده‌اند، لذا مطالعه حاضر با هدف مقایسه فراوانی و عوارض آپاندیسیت حاد در کودکان لاپاراتومی شده با علایم این بیماری، قبل و طی پاندمی کووید19 در بیمارستان کودکان بابل در شمال ایران انجام شد. مواد و روش‌ها: این مطالعه گذشته‌نگر روی 172 کودک لاپاراتومی شده با تشخیص اولیه آپاندیسیت حاد، انجام شد. کودکان براساس زمان مراجعه به دو گروه تقسیم شدند. گروه قبل از پاندمی کووید19: کودکانی که از ماه دی سال 1397 تا آذر 1398 لاپاراتومی شده بودند و گروه دوران پاندمی: کودکانی که از اسفند 1398 تا بهمن 1399تحت لاپاراتومی قرار گرفته بودند. مشاهدات جراح در لاپاراتومی و عوارض آپاندیسیت (پرفوریشن، آبسه،گانگرن، پریتونیت) ثبت شد. آنالیز با آزمون‌های آماری کای سکوئر و تی زوجی انجام شد. یافته‌ها: میانگین سنی 172 کودک مطالعه (94 و 78 نفر به‌ترتیب در قبل و طی پاندمی کووید19) 2/89±7/76 سال بود. نتایج مطالعه نشان داد که به‌ترتیب 165 (95/9درصد) و 7 (4/1 درصد)کودک، آپاندیسیت تایید شده و نشده داشتند و تفاوت بین دو گروه معنی‌دار نبود(0/45P=). هم‌چنین فراوانی عوارض آپاندیسیت (پرفوره، گانگرن، آبسه، پریتونیت)، 25/8 درصد در مقابل 34/2 درصد(0/24P=) و میانگین فاصله زمانی بین شروع درد تا مراجعه به بیمارستان (0/38=P) در دو گروه مطالعه معنی‌دار نبود. استنتاج: در مرکز درمانی مورد مطالعه، پاندمی کووید19 بر فراوانی و عوارض آپاندیست حاد در کودکان تاثیرگذار نبود، این نتایج احتمالا گویای عملکرد مناسب کادر درمان و عدم تاخیر والدین در مراقبت‌های پزشکی کودکان با علائم حاد شکمی در این پاندمی بود.   2  Background and purpose: Appendicitis is one of the reasons for abdominal pain and the most common cause of referral to pediatric emergency departments. There are different results on the frequency and complications of appendicitis during COVID-19 pandemic. This study aims to compare the frequency and complications of acute appendicitis in children who underwent laparotomy before and during the COVID-19 pandemic in Babol Children's Hospital, north of Iran. Materials and methods: This retrospective study was conducted in 172 children with acute appendicitis who underwent laparotomy. Children were divided into two groups according to the time of referral; before the COVID-19 pandemic (between December 2018 and November 2019) and during the pandemic (between March 2019 and February 2020).  Surgeon’s observations in laparotomy and also the complications (perforation, abscess, gangrene, and peritonitis) were recorded. Data analysis was carried out using Chi-score and paired t-test. Results: The children studied included 94 before the COVID-19 pandemic and 78 during the pandemic. The average age was 7.76±2.89 years. Findings showed that 165 (95.9%) and 7 (4.1%) children had confirmed and unconfirmed appendicitis, respectively, indicating no significant difference between the two groups (P=0.45). The complications of appendicitis (perforation, gangrene, abscess, and peritonitis) were 8.25% before the pandemic and 34.2% during the pandemic (P=0.24). There was no significant difference between the two groups in average time interval between the onset of pain and attending the hospital (P=0.38). Conclusion: In this study, the COVID-19 pandemic did not affect the frequency of acute appendicitis in children. These results probably indicate the proper performance of the treatment staff and the parents' rapid response to their child’s acute abdominal symptoms during the pandemic.   158 164 2020/07/182023/03/132023/05/72021/12/102022/11/132023/03/142023/01/32022/10/82023/04/92023/02/142023/01/42023/01/302023/01/52021/12/302023/05/32022/09/82023/04/32023/02/23 1401/12/4 2023/06/182023/07/42023/07/172023/07/12023/06/192023/07/172023/07/12023/06/282023/06/282023/07/102023/06/272023/06/62023/07/12023/07/12023/08/12023/06/142023/05/142023/07/4 1402/4/13 زهرا اسمعیلی Zahra Esmaeili دانشجوی پزشکی، کمیته تحقیقات دانشجویی، پژوهشکده سلامت، دانشگاه علوم پزشکی بابل، بابل، ایران ایران yasaman.esmailly@yahoo.com عباس هادی پور Abbas Hadipour استادیار، مرکز تحقیقات بیماری های غیرواگیر کودکان، پژوهشکده سلامت، دانشگاه علوم پزشکی بابل، بابل، ایران ایران a_hadipoor@yahoo.com ساناز مهربانی Sanaz Mehrabani دانشیار، مرکز تحقیقات بیماری‌های غیرواگیر کودکان، پژوهشکده سلامت، دانشگاه علوم پزشکی بابل، بابل، ایران ایران mehrabanisanaz@gmail.com محمد پورنصراله Mohammad Pournasrollah دکترای تخصصی پاتولوژی، واحد توسعه تحقیقات بیمارستان کودکان امیرکلا، دانشگاه علوم پزشکی بابل، بابل، ایران ایران pournasrollah@yahoo.com محسن محمدی Mohsen Mohammadi دانشیار، مرکز تحقیقات بیماری‌های غیرواگیر کودکان، پژوهشکده سلامت، دانشگاه علوم پزشکی بابل، بابل، ایران ایران dr.mohamadi61@yahoo.com مریم نیکپور Maryam Nikpour استادیار، مرکز تحقیقات بیماری‌های غیرواگیر کودکان، پژوهشکده سلامت، دانشگاه علوم پزشکی بابل، بابل، ایران ایران maryamnikpour19@yahoo.com میترا مقدسی Mitra Moghadasi کارشناس هوشبری و اتاق عمل، واحد توسعه تحقیقات بیمارستان کودکان امیرکلا، دانشگاه علوم پزشکی بابل، بابل، ایران ایران moghadasimitra@yahoo.com محمدرضا اسماعیلی دوکی Mohammadreza Esmaeili Dooki استاد، واحد توسعه تحقیقات بیمارستان کودکان امیرکلا، دانشگاه علوم پزشکی بابل، بابل، ایران ایران esmaeilidooki@yahoo.com acute appendicitis COVID-19 appendectomy آپاندیسیت حاد کووید19 آپاندکتومی 1. Rentea RM, Peter SDS. Pediatric appendicitis. Surg Clin North Am 2017; 97(1): 93-112.##2. Bonilla L, Gálvez C, Medrano L, Benito J. Impact of COVID-19 on the presentation and course of acute appendicitis in paediatrics. An Pediatr (Engl Ed) 2021; 94(4): 245-251.##3. Arredondo Montero J, Bardají Pascual C, Bronte Anaut M, López-Andrés N, Antona G, Martín-Calvo N. Diagnostic performance of serum interleukin-6 in pediatric acute appendicitis: a systematic review. World J Pediatr 2022; 18(2): 91-99.##4. Almaramhy HH. Acute appendicitis in young children less than 5 years. Ital J Pediatr 2017; 43-15.##5. Ferris M, Quan S, Kaplan BS, Molodecky N, Ball CG, Chernoff GW, et al. The global incidence of appendicitis: a systematic review of population-based studies. Ann Surg 2017; 266(2): 237-241.##6. Linnaus ME, Ostlie DJ. Complications in common general pediatric surgery procedures. Semin Pediatr Surg 2016; 25(6): 404-411.##7. Azadbakht M, Azadbakht S, Daniali S, Dehghani M. Comparison of the prevalence of perforated appendicitis during and before COVID19 pandemic. Ann Med Surg (Lond) 2022; 82: 104785.##8. Perez KS, Allen SR. Complicated appendicitis and considerations for interval appendectomy. JAAPA 2018; 31(9): 35-41.##9. Masroor S. Collateral damage of COVID‐19 pandemic: delayed medical care. J Card Surg 2020; 35(6): 1345-1347.##10. Abdalhadi A, Alkhatib M, Mismar AY, Awouda W, Albarqouni L. Can COVID 19 present like appendicitis? IDCases 2020; 21: e00860.##11. Gao Z, Li M, Zhou H, Liang Y, Zheng C, Li S, et al. Complicated appendicitis are common during the epidemic period of 2019 novel coronavirus (2019-nCoV). Asian J Surg 2020; 43(10): 1002-1005.##12. Tankel J, Keinan A, Blich O, Koussa M, Helou B, Shay S, et al. The decreasing incidence of acute appendicitis during COVID-19: a retrospective multi-centre study. World J Surg 2020; 44(8): 2458-2463.##13. Tristán JG, Romero HS, Pellitero SE, Espinera CR, Martín DA, Góngora RE, et al. Acute appendicitis in children during the COVID-19 pandemic: neither delayed diagnosis nor worse outcomes. Pediatr Emerg Care 2021; 37(3): 185-190.##14. Hegde B, Garcia E, Hu A, Raval M, Takirambudde S, Wakeman D, et al. Management of pediatric appendicitis during the COVID-19 pandemic: A nationwide multicenter cohort study. J Pediatr Surg 2022; 58(7): 1375-1382.##15. Zvizdic Z, Vranic S. Decreased number of acute appendicitis cases in pediatric population during the COVID-19 pandemic: Any link? J Pediatr Surg 2021; 56(1): 199-200.##16. Burgard M, Cherbanyk F, Nassiopoulos K, Malekzadeh S, Pugin F, Egger B. An effect of the COVID-19 pandemic: Significantly more complicated appendicitis due to delayed presentation of patients! PLoS One 2021; 16(5): e0249171.##17. El Nakeeb A, Emile SH, AbdelMawla A, Attia M, Alzahrani M, ElGamdi A, et al. Presentation and outcomes of acute appendicitis during COVID-19 pandemic: lessons learned from the Middle East—a multicentre prospective cohort study. Int J Colorectal Dis 2022; 37(4): 777-789.##18. Demir M, Unal A, Yucel N, Yıldız A, Karadag CA, Kaba M, et al. A Comparison of Pediatric Appendicitis During the COVID-19 Pandemic and the Same Period Previous Year. Health Scope 2022; 11(2): e126935.##19. Bethell GS, Gosling T, Rees CM, Sutcliffe J, Hall NJ, Collaborators CS, et al. Impact of the COVID-19 pandemic on management and outcomes of children with appendicitis: The Children with AppendicitiS during the CoronAvirus panDEmic (CASCADE) study. J Pediatr Surg 2022; 57(10): 380-385.##20. Orthopoulos G, Santone E, Izzo F, Tirabassi M, Pérez-Caraballo AM, Corriveau N, et al. Increasing incidence of complicated appendicitis during COVID-19 pandemic. Am J Surg 2021; 221(5): 1056-1060.##21. Toorenvliet B, Vellekoop A, Bakker R, Wiersma F, Mertens B, Merkus J, et al. Clinical differentiation between acute appendicitis and acute mesenteric lymphadenitis in children. Eur J Pediatr Surg 2011; 21(2): 120-123.##22. Karabulut KU, Erinanc H, Yonar A, Kisinma A, Ucar Y. Correlation of histological diagnosis and laboratory findings in distinguishing acute appendicitis and lymphoid hyperplasia. Ann Surg Treat Res 2022; 103(5): 306-311.##23. Helbling R, Conficconi E, Wyttenbach M, Benetti C, Simonetti GD, Bianchetti MG, et al. Acute nonspecific mesenteric lymphadenitis: more than “no need for surgery”. BioMed Res Int 2017; 2017: 9784565.##24. Paladino VM, Miguel TS, Miguel BS, Pereira MMG, Junior FAGP, Teixeira CG, et al. Mesenteric Adenitis as a Differential Appendicitis Diagnosis: Case Report. J Biosci Med 2018; 6(3): 26-30.## ##

بررسی کیفیت زندگی مرتبط با وضعیت ارتودنسی در مبتلایان به شکاف لب و کام Orthodontic-Related Quality of Life in Patients with Palate and Lip Cleft 1 1  سابقه و هدف: شکاف کام و لب از جمله‌ شایع‌ترین ناهنجاری‌‌های مادرزادی در کودکان و یک بیماری چندعاملی حاصل از برهم کنش علل محیطی در حضور عوامل ارثی می‌باشد. مطالعه حاضر با هدف تعیین کیفیت زندگی مرتبط با وضعیت ارتودنسی در مبتلایان به شکاف لب و کام انجام شد. مواد و روش‌ها: این مطالعه توصیفی- مقطعی بر روی 83 بیمار با شکاف کام و لب که از میان مراجعه‌کنندگان به کلینیک‌های خصوصی دندانپزشکی شهرستان ساری به صورت در دسترس انتخاب شده بودند، انجام شد. پرسشنامه کیفیت زندگی ارتوگناتیک توسط بیماران تکمیل گردید و با استفاده از آن، کیفیت زندگ شـرکت‌کننـدگان از ابعـاد مختلف شامل جنبه‌های اجتماعی، زیبایی دندانی- صورتی، عملکرد دهانی، آگاهی از زیبایی دندانی- صورتی تعیـین شـد. روایی و پایایی این پرسشنامه تایید شده است. سپس آزمون آنالیز واریانس یک‌طرفه، آزمون t و ضریب همبستگی پیرسون جهت آنالیز داده‌ها بکار رفت. یافته‌ها: در این مطالعه، 41 دختر و 42 پسر با میانگین سنی 12/46 سال و محدوده‌ سنی 18-8 سال بررسی شدند. فراوانی شکاف کام و لب، شکاف لب و شکاف کام به‌ترتیب 49/4، 22/9و 27/7درصد بود. هیچ تفاوت معنی‌داری از نظر نمرات کل کیفیت زندگی و حیطه‌های مختلف آن به تفکیک نوع شکاف و یا جنس دیده نشد(0/02P=). هم‌چنین، ارتباط معنی‌داری بین سن و حیطه‌های مختلف کیفیت زندگی دیده نشد(0/05>P). سن، همبستگی ضعیفی با میزان امتیازات حیطه‌ آگاهی داشت(0/24=r، 0/02P=). استنتاج: در کل، کیفیت زندگی بیماران در سطح متوسطی قرار داشت. بیماران مبتلا به انواع شکاف لب یا کام تفاوتی از نظر کیفیت زندگی در حیطه‌های مختلف نداشتند.   2  Background and purpose: Palate and lip cleft are prevalent congenital deformities in children that have a multi-factorial etiology involving both genetic and environmental factors. The present study assessed the orthodontic-related quality of life in children with palate and lip cleft. Materials and methods: This descriptive cross-sectional study was conducted in 83 people with palate and lip cleft attending private dental clinics in Sari, Iran. They were selected via convenience sampling. Orthognathic quality of life questionnaire was completed by patients. The validity and reliability of the questionnaire is confirmed. The quality of life of the participants was determined from different dimensions, including social aspects, dental-facial beauty, oral function, and awareness of dental-facial beauty. One-way analysis of variance, t-test, and Pearson's correlation coefficient were used to analyze the data. Results: The study included 41 girls and 42 boys with mean age of 12.46 years (8-18 years of age). The frequency of cleft lip and palate, cleft lip, and cleft palate were 49.4%, 22.9%, and 27.7%, respectively. The study showed no significant difference between patients with different types of cleft lip and palate in terms of the total score for quality of life and its dimensions (P=0.02). We found no significant relationship between age and dimensions of quality of life (P<0.05). Age was found to be weakly correlated with the scores of the awareness domain (r=0.24, P=0.02). Conclusion: The quality of life was found to be at an average level in the population studied. The quality of life was not different between patients with cleft lip or palate.   165 171 2020/07/182023/03/132023/05/72021/12/102022/11/132023/03/142023/01/32022/10/82023/04/92023/02/142023/01/42023/01/302023/01/52021/12/302023/05/32022/09/82023/04/32023/02/232023/02/5 1401/11/16 2023/06/182023/07/42023/07/172023/07/12023/06/192023/07/172023/07/12023/06/282023/06/282023/07/102023/06/272023/06/62023/07/12023/07/12023/08/12023/06/142023/05/142023/07/42023/06/28 1402/4/7 پرستو نامدار Parastoo Namdar استادیار، گروه ارتودنسی، مرکز تحقیقات دندانپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران dds.pnamdar@gmail.com نغمه خوشرنگ Naghme Khoshrang دندانپزشک، ساری، ایران ایران naghme.khoshrang@yahoo.com اعظم حدادی کوهسار Azam Haddadi Kohsar استادیار، گروه اندودنتیکس، مرکز تحقیقات دندانپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران Haddadi_azam@yahoo.com ابوالفضل حسین نتاج Abolfazl Hossein Nataj استادیار، گروه آمار زیستی و اپیدمیولوژی، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران hosseinnataj.a@gmail.com lip cleft palate cleft oral-health related quality of life شکاف لب شکاف کام کیفیت زندگی مرتبط با سلامت دهان و دندان 1. Namdar P, Moaddabi A, Yazdian R, Saeedi M, Ahmadian F, Shiva A, et al. Histologic Evaluation of the Effects of Folinic Acid Chitosan Hydrogel and Botulinum Toxin A on Wound Repair of Cleft Lip Surgery in Rats. J Funct Biomater 2022; 13(2): 142.##2. Alonso RRH, Brigetty GPS. Analysis of the prevalence and incidence of cleft lip and palate in Colombia. Cleft Palate Craniofac J 2020; 57(5): 552-559.##3. Jahanbin A, Namdar P, Ghazi N, Kazemian M. Histologic Evaluation of Healing Lip Defects Treated With Injected Onabotulinum Toxin A and Topical Mitomycin C. J Craniofac Surg 2019; 30(8): 2646-2649.##4. Elander A, Persson C, Lilja J, Mark H. Isolated cleft palate requires different surgical protocols depending on cleft type. J Plast Surg Hand Surg 2017; 51(4): 228-234.##5. Peterson-Falzone SJ, Trost-Cardamone J, Karnell MP, Hardin-Jones MA. The Clinician's Guide to Treating Cleft Palate Speech-E-Book. 2nd ed: Elsevier Health Sciences; 2016.##6. Baiju RM, Peter E, Varghese NO, Sivaram R. Oral health and quality of life: current concepts. J Clin Diagn Res 2017; 11(6): ZE21-ZE26.##7. Ferreira MC, Dias‐Pereira AC, Branco‐ de‐Almeida LC, Martins CC, Paiva SM. Impact of periodontal disease on quality of life: a systematic review. J Periodontal Res 2017; 52(4): 651-665.##8. Aravena PC, Gonzalez T, Oyarzún T, Coronado C. Oral health–related quality of life in children in chile treated for cleft lip and palate: a case-control approach. Cleft Palate Craniofac J 2017; 54(2): e15-e20.##9. Shaghaghian S, Bahmani M, Amin M. Impact of oral hygiene on oral health‐related quality of life of preschool children. Int J Dent Hyg 2015; 13(3): 192-198.##10. Abanto J, Carvalho TS, Mendes FM, Wanderley MT, Bönecker M, Raggio DP. Impact of oral diseases and disorders on oral health‐related quality of life of preschool children. Community Dent Oral Epidemiol 2011; 39(2): 105-114.##11. Gomes MC, Pinto-Sarmento TCdA, Costa EMMdB, Martins CC, Granville-Garcia AF, Paiva SM. Impact of oral health conditions on the quality of life of preschool children and their families: a cross-sectional study. Health Quality Life Outcomes 2014; 12: 55.##12. Group IW. Prevalence at birth of cleft lip with or without cleft palate: data from the International Perinatal Database of Typical Oral Clefts (IPDTOC). Cleft Palate Craniofac J 2011; 48(1): 66-81.##13. Sadri D, Ahmadi N. The Frequency of Cleft Lip and Palate and the Celated Risk Factors in a Group of Neonates in the City of Kerman during 1994-2002. Journal of Mashhad Dental School 2007; 31(1,2): 71-76 (Persian).##14. Cunningham SJ, Garratt AM, Hunt NP. Development of a condition‐specific quality of life measure for patients with dentofacial deformity: I. Reliability of the instrument. Community Dent Oral Epidemiol 2000; 28(3): 195-201.##15. Momeni Danaei SH, Fijan S, Mohammadi N, Soleimanzadeh R. Assessment of the reliability and validity of the Farsi translation of the "Orthognathic Quality of Life Questionnaire" in 10-14 year-olds in Shiraz. J Islam Dent Assoc Iran 2014; 26(1): 33-38 (Persian).##16. Leopoldo-Rodado M, Pantoja-Pertegal F, Belmonte-Caro R, Garcia-Perla A, Gonzalez-Cardero E, Infante-Cossio P. Quality of life in early age Spanish children treated for cleft lip and/or palate: a case-control study approach. Clin Oral Investig 2021; 25: 477-485.##17. Francisco I, Caramelo F, Fernandes MH, Vale F. A Comparative Study of Oral Health-Related Quality of Life among Cleft Lip and Palate Patients and Their Families during Orthodontic Treatment. Int J Environ Res Public Health 2021; 18(23): 12826.##18. Lin J, Fang X, Ha P, Fu M, Wang H. Oral health-related quality of life in Chinese children with orofacial cleft. The Cleft Palate-Craniofacial Journal 2020; 57(8): 931-937.##19. Ghorbanzadeh M, Nasimi F, Norouzitabar M, Habib Agahi R, Zarei Z, Kalkate Z. Mental health status of children with cleft palate and lip referred to Shiraz Orthodontic Research Center. Shenakht Journal of Psychology & Psychiatry 2021; 8(4): 1-10 (Persian).##20. Broder HL, Wilson-Genderson M, Sischo L. Health disparities among children with cleft. Am J Public Health 2012; 102(5): 828-830.##21. Hunt O, Burden D, Hepper P, Stevenson M, Johnston C. Self-reports of psychosocial functioning among children and young adults with cleft lip and palate. Cleft Palate Craniofac J 2006; 43(5): 598-605.##22. Lopez Ramos RP, Victorio DJB, Ramos GT, Pajuelo MJ, Abanto J. Changes in the Oral Health-Related Quality of Life in Infants With Cleft Lip and/or Palate Before and After Surgical Treatment. Cleft Palate Craniofac J 2022; 59(1): 47-53.##23. Piombino P, Ruggiero F, Orabona GDA, Scopelliti D, Bianchi A, De Simone F, et al. Development and validation of the quality-of-life adolescent cleft questionnaire in patients with cleft lip and palate. J Craniofac Surg 2014; 25(5): 1757-1761.##24. Zeraatkar M, Ajami S, Nadjmi N, Faghihi SA, Golkari A. A qualitative study of children’s quality of life in the context of living with cleft lip and palate. Pediatric Health Med Ther 2019; 10: 13-20.##25. Crepaldi TA, Vitor LLR, Carrara CFC, Rios D, Cruvinel T, Almeida ALPF, et al. Do cleft lip and palate types affect health-related quality of life of adolescents? J Craniofac Surg 2019; 30(3): 829-833.##26. Eckstein DA, Wu RL, Akinbiyi T, Silver L, Taub PJ. Measuring quality of life in cleft lip and palate patients: currently available patient-reported outcomes measures. Plast Reconstr Surg 2011; 128(5): 518e-526e.##27. Hutchinson K, Wellman MA, Noe DA, Kahn A. The psychosocial effects of cleft lip and palate in non-Anglo populations: a cross-cultural meta-analysis. The Cleft Palate Craniofacial Journal 2011; 48(5): 497-508.##28. Pedersen DA, Wehby GL, Murray JC, Christensen K. Psychiatric diagnoses in individuals with non-syndromic oral clefts: a Danish population-based cohort study. PloS One 2016; 11(5): e0156261.##29. Bos A, Prahl C. Oral health–related quality of life in Dutch children with cleft lip and/or palate. Angle Orthod 2011; 81(5): 865-871.##30. Namdar P, Pourasghar M, Lal Alizadeh F, Shiva A. Anxiety, Depression, and Quality of Life in Caregivers of Children with Cleft Lip and Palate: A Systematic Review. Iran J Psychiatry Behav Sci 2022; 16(2): 1-2 (Persian).## ##

فراوانی استئیت کندانسه انتهای ریشه دندان‌های دارای پوسیدگی عمیق و ترمیم وسیع در رادیوگرافی‌های پانورامیک بیماران مراجعه‌کننده به دانشکده دندان‌پزشکی ساری Frequency of Condensing Osteitis in the Apexes of Teeth with Deep Caries and Large Restorations in Panoramic Radiographs of Patients at Sari Dental School 1 1  سابقه و هدف: استئیت کندانسه، واکنش موضـعی استخـوان به یک محرک التهابی پالپی با شدت پایین و مدت طولانی و شایع‌ترین ضایعه پاتوژن رادیواپک در فکین می‌باشد. هدف از مطالعه حاضر، بررسی فراوانی استئیت کندانسه در انتهای ریشه دندان‌های دارای پوسیدگی و ترمیم عمیق در کلیشه‌های رادیوگرافی پانورامیک بیماران بود. مواد و روش‌ها: در این مطالعه مقطعی، رادیوگرافی‌های پانورامیک 2039 بیمار که طی سال‌های 98-1397 جهت درمان به کلینیک دانشکده دندانپزشکی ساری مراجعه کرده بودند، مورد ارزیابی قرار گرفت. پس از ورود بیماران به مطالعه، اطلاعات دموگرافیک شامل سن و جنس ثبت شد. تمامی رادیوگرافی‌های پانورامیک با دستگاه پانورامیک Cranex D (soredex, Finland) و فیلم‌های Ortho CP-G Plus تهیه ‌شده بود. ضایعاتی که در ناحیه دندان‌های دارای ترمیم وسیع یا پوسیدگی عمیق بودند (استئیت کندانسه)، در هر دو فک بررسی شدند. داده‌ها وارد نرم‌افزار SPSS21 شد و با آزمون کولموگروف- اسمیرنوف، فیشر و کای اسکوئر تحلیل آماری شدند. یافته‌ها: تعداد 364 کلیشه پانورامیک استئیت کندانسه داشتند. فراوانی رادیواپسیته انتهای ریشه دندان‌های دارای استئیت کندانسه به‌طور معناداری در زنان بیش‌تر از مردان بود (0/042=P)؛ اما ارتباط معناداری ین حدود، شکل، نوع فک، نوع دندان و سن با استئیت کندانسه وجود نداشت (0/05>P). استنتاج: یافته‌ها بیانگر شیوع نسبتا بالای استئیت کندانسه در بین بیماران مراجعه‌کننده به کلینیک دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی مازندران بود. هم‌چنین، این تئوری را تأیید می‌کند که ضایعات استئیت کندانسه می‌تواند تشکیل‌دهنده واکنش مربوط به دندان‌های دارای پوسیدگی شدید، ترمیم یا پالپیت باشد.   2  Background and purpose: Condensing osteitis is the local reaction of bone to a pulp inflammatory stimulus with low intensity and long duration and is the most common radiopaque pathogen lesion in the jaw. The aim of the present study was to evaluate the frequency of condensing osteitis in apex of teeth with deep caries and restorations in panoramic radiographs. Materials and methods: This cross-sectional study evaluated panoramic radiographs of 2039 patients attending Sari Dental School clinic for dental treatments during 2018-19. Demographic information, including age and sex were recorded. All panoramic radiographs were taken with Cranex D (soredex, Finland) panoramic device and Ortho CP-G Plus films. Lesions in the area of teeth with extensive restoration or deep caries (condensing osteitis) were examined in both jaws. Data were analyzed in SPSS V21 using Kolmogorov-Smirnov test, Fisher's exact test and Chi-square. Results: According to findings, 364 panoramic radiographs had condensing osteitis. The frequency of radiopacity at the apex of teeth with condensing osteitis was significantly higher in women than men (P=0.042). But there was no significant association between condensing osteitis and border, shape, jaw type, tooth type, and age (P<0.05). Conclusion: This study showed a relatively high prevalence of condensing osteitis in our patients in dental clinic at Mazandaran University of Medical Sciences. Current findings support the theory that condensing osteitis lesions may form a reaction associated with severely decayed, restored, or pulpitized teeth.   172 178 2020/07/182023/03/132023/05/72021/12/102022/11/132023/03/142023/01/32022/10/82023/04/92023/02/142023/01/42023/01/302023/01/52021/12/302023/05/32022/09/82023/04/32023/02/232023/02/52022/08/12 1401/5/21 2023/06/182023/07/42023/07/172023/07/12023/06/192023/07/172023/07/12023/06/282023/06/282023/07/102023/06/272023/06/62023/07/12023/07/12023/08/12023/06/142023/05/142023/07/42023/06/282023/06/28 1402/4/7 مونا علیمحمدی Mona Alimohammadi استادیار، گروه رادیولوژی دهان، فک و صورت، دانشکده دندانپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران mona_y28@yahoo.com حورا هادیان Hoora Hadian استادیار، گروه رادیولوژی دهان، فک و صورت، دانشکده دندانپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران h.haadian@yahoo.com جابر موسوی Jaber Mousavi دانشیار، گروه پزشکی اجتماعی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران jabermousavi@mazums.ac.ir مهدی آریانا Mehdi Aryana دانشجوی دندانپزشکی، کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشکده دندانپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران amirmasoudr1377@gmail.com سید رسول طباطبائی Seyed Rasul Tabatabaei دندانپزشک، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران srasultaba@mazums.ac.ir Condensing osteitis focal sclerosing osteomyelitis panoramic radiograph استئیت کندانسه استئومیلیت اسکلروزه کانونی رادیوگرافی پانورامیک 1. Taghsimi K, Vasilyev AV, Kuznetsova VS, Galtsova AV, Badalyan VA, Babichenko II. Efficiency and Safety of Dental Implantation in the Area of Hyperdense Jaw Lesions: A Narrative Review. Dent J 2022; 10(6): 107.##2. Holly D, Jurkovic R, Mracna J. Condensing osteitis in oral region. Bratislavske lekarske listy. 2009; 110(11): 713-715.##3. Eversole R, Su L, ElMofty S. Benign fibro-osseous lesions of the craniofacial complex a review. Head and Neck Pathol 2008; 2(3): 177-202.##4. Cohen S HD. Pathways of the Pulp. 10th ed. St Louis MO: Elsevier; 2001. p. 551.##5. Williams T, Brooks SL. A longitudinal study of idiopathic osteosclerosis and condensing osteitis. Dentomaxillofac Radiol 1998; 27(5): 275-278.##6. Green TL, Walton RE, Clark JM, Maixner D. Histologic examination of condensing osteitis in cadaver specimens. J Endod 2013; 39(8): 977-999.##7. Moshfeghi M, Azimi F, Anvari M. Radiologic assessment and frequency of idiopathic osteosclerosis of jawbones: an interpopulation comparison. Acta Radiol 2014; 55(10): 1239-1244.##8. Curé JK, Vattoth S, Shah R. Radiopaque jaw lesions: an approach to the differential diagnosis. Radiographics 2012; 32(7): 1909-1925.##9. Torabinejad M, Walton RE. Endodontics Principles and Practice. 4th ed. St Louis, MO: Saunders; 2009. p. 61.##10. Al-Habib MA. Prevalence and Pattern of Idiopathic Osteosclerosis and Condensing Osteitis in a Saudi Subpopulation. Cureus 2022; 14(2): e22234.##11. Andrew D. Radiopacities of the Jaws: Interpretation and Diagnosis. Prim Dent J 2018; 7(1): 31-37.##12. Alqahtani F. Implant treatment for a patient with large condensing osteitis: case report. J Oral Implantol 2020; 46(3): 249-252.##13. Tolentino EdS, Gusmão PHC, Cardia GS, Tolentino LdS, Iwaki LCV, Amoroso-Silva PA. Idiopathic osteosclerosis of the jaw in a Brazilian population: A retrospective study. Acta Stomatol Croat 2014; 48(3): 183-192.##14. Farhadi F, Ruhani MR, Zarandi A. Frequency and pattern of idiopathic osteosclerosis and condensing osteitis lesions in panoramic radiography of Iranian patients. Dent Res J 2016; 13(4): 322-326.##15. Verzak Ž, Ćelap B, Modrić VE, Sorić P, Karlović Z. The prevalence of idiopathic osteosclerosis and condensing osteitis in Zagreb population. Acta Clin Croat 2012; 51(4): 573-577.##16. Miloglu O, Yalcin E, Buyukkurt M-C, Acemoglu H. The frequency and characteristics of idiopathic osteosclerosis and condensing osteitis lesions in a Turkish patient population. Med Oral Patol Oral Cir Bucal 2009; 14(12): 640-645.##17. McDonnell D. Dense bone island: a review of 107 patients. Oral surg Oral Med Oral Pathol 1993; 76(1): 124-128.##18. Geist JR, Katz JO. The frequency and distribution of idiopathic osteosclerosis. Oral Surg Oral Med Oral Pathol 1990; 69(3): 388-393.##19. Marques-Silva L, Guimarães ALS, Dilascio MLC, Castro WH, Gomez RS. A rare complication of idiopathic osteosclerosis. Med Oral Patol Oral Cir Bucal 2007; 12(3): E233-E234.##20. Kawai T, Hirakuma H, Murakami S, Fuchihata H. Radiographic investigation ofidiopathic osteosclerosis of the jaws in Japanese dental outpatients. Oral Surg Oral Med Oral Pathol 1992; 74(2): 237-242.##21. Yeh HW, Chen CY, Chen PH, Chiang MT, Chiu KC, Chung MP, et al. Frequency and distribution of mandibular condensing osteitis lesions in a Taiwanese population. Journal of Dental Sciences 2015; 10(3): 291-295.##22. Wannfors K, Hammarström L. A proliferative inflammation in the mandible caused by implantation of an infected dental root. A possible experimental model for chronic osteomyelitis. Int J Oral Maxillofac Surg 1989; 18(3): 179-183.##23. Eliasson S, Halvarsson C, Ljungheimer C. Periapical condensing osteitis and endodontic treatment. Oral Surg Oral Med Oral Pathol 1984; 57(2): 195-199.##24. Marmary Y, Kutiner G. A radiographic survey of periapical jawbone lesions. Oral Surg Oral Med Oral Pathol 1986; 61(4): 405-408.##25. Imani Moghaddam M, Etemadi-Sajjadi M. Radiographic Evaluation of idiopathic osteosclerosis in patients referring to Mashhad Dental School from November 2002 to May 2004. J Shahid Sadoughi Univ Med Sci 2006; 14(2): 56-60 (Persian).##26. Sisman Y, Ertas ET, Ertas H, Sekerci AE. The frequency and distribution of idiopathic osteosclerosis of the jaw. Eur J Dent 2011; 5(04): 409-414.##27. Halse A, Molven O. Idiopathic osteosclerosis of the jaws followed through a period of 20-27 years. Int Endod J 2002; 35(9): 747-751.##28. Garau V, Deschino A, Piras D, Cotti E. Idiopathic osteosclerosis in jaw bones. Clinical statistic study on a population of Sardinian origin. Minerva Stomatol 2002; 51(9): 377-383.## ##

ناهنجاری‌های مادرزادی کلیه و مجاری ادراری در یک جسد تشریح شده: گزارش مورد Congenital Anomalies of Kidney and Urinary Tract in a Dissected Cadaver: Case Report 1 1  ناهنجاری‌های مادرزادی کلیه و دستگاه ادراری حدود 30 درصد موارد بدشکلی‌های تشخیص داده شده اطفال را شامل می‌شوند. این بدشکلی‌ها ممکن است ناشی از زوال سلولی و مولکولی باشند. برخی از این ناهنجاری‌ها شامل شریان‌های کلیوی فرعی، حالب دوگانه و کلیه‌های لوبوله می‌باشند، که آگاهی از وجود آن‌ها در طی پیوند کلیه و جراحی‌‌های لگن اهمیت داشته و نیاز به تشخیص زودهنگام دارند. در گزارش مورد حاضر، در خلال تشریح جسد یک مرد در دانشگاه علوم پزشکی اراک، ناهنجاری مادرزادی مشاهده شده در سیستم ادراری شامل کلیه‌های لوبوله و حالب دوگانه یک‌طرفه درکلیه چپ بود. هم‌چنین در این جسد، یک شریان فرعی کلیوی از آئورت شکمی منشا گرفته و به بخش انتهای تحتانی ناف کلیه چپ وارد شده بود. گزارش این نوع ناهنجاری‌ها دارای ارزش و اهمیت بالایی است وباعث می‌گردد جراحان، به احتمال بالای بروز این نوع ناهنجاری‌ها در کلیه‌ها و مجاری ادراری توجه داشته باشند. در واقع تشخیص زودهنگام این مشکلات از طریق علائم کلینیکی و رادیوگرافی قبل از جراحی اهمیت دارد و خطاهای احتمالی و آسیب‌های جراحی را کاهش می‌دهد و روند بهبود بیمار تسهیل می‌شود.   2  Congenital anomalies of the kidneys and urinary tract account for about 30% of malformations diagnosed in children. These malformations may have derived from cellular and molecular deterioration. Some of these abnormalities, including accessory renal arteries, ureter duplication, and lobulated kidneys require early diagnosis before kidney transplantation and pelvic surgeries. During the routine dissection of an about 60-year-old man cadaver at Arak University of Medical Sciences, some congenital anomalies of the urinary system, including bilateral ureter on the left side and lobulated of both kidneys were observed. In this case, also an accessory renal artery was originated from the abdominal aorta and entered the lower pole of the left kidney hilum. Immediate identification of accessory renal arteries and duplicated ureters are necessary for kidney transplantation and prevention of vesicoureteral reflux. Early diagnosis of these problems through clinical symptoms and radiographic images before surgery is important as it reduces the possibility of errors or surgery compilations.   179 184 2020/07/182023/03/132023/05/72021/12/102022/11/132023/03/142023/01/32022/10/82023/04/92023/02/142023/01/42023/01/302023/01/52021/12/302023/05/32022/09/82023/04/32023/02/232023/02/52022/08/122023/04/26 1402/2/6 2023/06/182023/07/42023/07/172023/07/12023/06/192023/07/172023/07/12023/06/282023/06/282023/07/102023/06/272023/06/62023/07/12023/07/12023/08/12023/06/142023/05/142023/07/42023/06/282023/06/282023/06/21 1402/3/31 محمد حسن سخایی Mohammad Hassan Sakhaie استادیار، گروه علوم تشریحی دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اراک، اراک، ایران ایران sakhaieh@gmail.com مرضیه پولادی Marziyeh Pooladi استادیار، گروه علوم تشریحی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران ایران Marziyehpooladi@yahoo.com سهیلا مددی Soheila Madadi استادیار، گروه علوم تشریحی دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اراک، اراک، ایران ایران s.madadi@arakmu.ac.ir یوسف عباسی Yusef Abbasi استادیار، گروه علوم تشریحی دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اراک، اراک، ایران ایران yusef6542@gmail.com duplicated ureter lobulated kidney accessory renal vessels حالب دوگانه کلیه لوبوله عروق فرعی کلیه 1. Choudhary U, Kumar S, Jee K, Singh A, Bharti P. A cadaveric study on anatomical variations of kidney and ureter in India. Int J Res Med Sci 2017; 5: 2358-2361.##2. Arumugam S, Subbiah NK, Senthiappan AM. Double ureter: incidence, types, and its applied significance—a cadaveric study. Cureus 2020; 12(4): e7760.##3. Vijaianand M, Ramamurthi KS. A cadaveric study on accessory renal arteries and its clinical implications. Int J Anat Res 2017; 5(1): 3439-3442.##4. Fernbach SK, Feinstein KA, Spencer K, Lindstrom CA. Ureteral duplication and its complications. Radiographics 1997; 17(1): 109-127.##5. Neuman M, Eidelman A, Langer R, Golan A, Bukovsky I, Caspi E. Iatrogenic injuries to the ureter during gynecologic and obstetric operations. Surg Gynecol Obstet 1991; 173(4): 268-272.##6. Tahmasebi F, Barati S, Mazaheri Z. Case Report: Unilateral Incompletely Duplicated Ureter without any Accessory Renal Artery. Anatomical Sciences Journal 2015; 12(3): 141-144. ##7. D'Sa DS, Vasudha TK, Rao KA. Genetic and Embryological Basis with Clinical Implications of Lobulated Kidney: A Cadaveric Study 2022; 10(3): 695-699. ##8. Barakat AJ, Drougas JG. Occurrence of congenital abnormalities of kidney and urinary tract in 13,775 autopsies. Urology 1991; 38(4): 347-350. ##9. Nelson K, Holmes LB. Malformations due to presumed spontaneous mutations in newborn infants. N England J Med 1989; 320(1): 19-23. ##10. Shambharkar SB, Borate S, Gangane S. A human cadaveric study on incidence and morphology of anatomical variations of kidney and ureter with emphasis on its embryological, genetic and clinical significance. Int J Anat Res 2018; 6(4.2): 5892-5810.##11. Lorenz EC, Vrtiska TJ, Lieske JC, Dillon JJ, Stegall MD, Li X, et al. Prevalence of renal artery and kidney abnormalities by computed tomography among healthy adults. Clin J Am Soc Nephrol 2010; 5(3): 431-438.##12. More MS, Togale MD, Dixit D, Desai S. A morphometric study of human adult cadaveric kidneys. MedPulse–International Medical Journal 2015; 2(6): 355-358.##13. Ritz B, Nestor N, Ruiz K, Aldawood A, Zdilla M, Klinkhachorn P. Persistent Fetal Kidney Lobulation: Anatomy and Pathology. The FASEB Journal 2019; 33(S1): 616.6.##14. Kasat PA, Bhosale YJ, Muthiyan GG. A cadaveric study of variations in the urological system. Int J Anat Res 2018; 6(3.3): 5686-5694.##15. Kulkarni V, Ramesh BR, Prakash BS. Bilateral bifid ureter with accessory renal artery: a case report. Int J Bas Med Sci 2012; 3: 67-70.##16. Özkan U, Oguzkurt L, Tercan F, Kizilkilic O, Koç Z, Koca N. Renal artery origins and variations: angiographic evaluation of 855 consecutive patients. Diagnostic and Interventional Radiology 2006; 12: 138-186.##17. Covanţev S, Mazuruc N, Belic O. Renal Arteries: A morphological and angiographic assessment. Online J Health Allied Sci 2018; 17(2): 9.##18. Covanţev S, Mazuruc N, Belic O. Renal veins: developmental variations and clinical significance. Online J Health Allied Sci 2017; 16(4): 12.##19. Mortazavi F, Salimnejad R, Asghari R, Eyvazi M, Mortazavi F, Menshari S, et al. What Happens in the Formation of Ureteral Duplication? A Case Report and Brief Literature Review. Crescent Journal of Medical and Biological Sciences 2019; 6(3): 414-417.##20. Siomou E, Papadopoulou F, Kollios KD, Photopoulos A, Evagelidou E, Androulakakis P, etal. Duplex collecting system diagnosed during the first 6 years of life after a first urinary tract infection: a study of 63 children. J Urol 2006; 175(2): 678-681.##21. Danaie M, Nezameslami A, Mishan M, Mehdikhani B, Mansouri Z. Misplaced Urinary Catheter in the Ectopic Ureter in a Female With Previously Undiagnosed Duplex Ureter: A Rare Case. Cureus 2022; 14(11): e31139.## ##