1402 33 224 0 209

اثرات ورزش شدید، فلوکستین و تاثیر توام آن‌ها بر تغییرات ناشی از استرس تک واحدی طولانی مدت در رت‌های ماده Effects of Intense Exercise and Fluoxetine on Alterations Caused by Single Prolonged Stress in Female Rats 1 1  سابقه و هدف: بیماری استرس پس از تروما، بیماری روان‌پریشی است که در صورت مواجهه با انواع مختلف استرسورها رخ می‌دهد. کارایی روش‌های دارویی و روان درمانی حتی در همراهی با یکدیگر نیز هم‌چنان پایین است و بدین جهت درمان‌های مکمل مورد بررسی می‌باشد. بهبود نسبی علائم بیماری با استفاده از داروهای مهارکننده انتخابی برداشت سروتونین (SSRIs) مشاهده شده است، اثر ورزش نیز در بهبود سلامتی جسمی و روحی مشخص شده است، اما شدت ورزشی مناسب هم‌چنان مورد سوال می‌باشد. بنابراین هدف از این مطالعه بررسی اثر ورزش شدید و داروی فلوکستین و اثر توام آن‌ها بر آسیب‌های رفتاری و سلولی مولکولی ناشی از یک مدل استاندارد سندرم استرس پس از سانحه(PTSD) می‌باشد. مواد و روش‌ها: از مدل استرس طولانی مدت تک واحدی به عنوان یک مدل برای القاء PTSD استفاده شد. مداخله ورزشی (روزی یک ساعت، با سرعت m/min 15) و دارویی (mg/kg 10) به مدت چهار هفته انجام گرفت. پس از انجام تست اضطراب، تحت بیهوشی عمیق، نمونه خون جهت اندازه‌گیری میزان IGF-1 سرم (روش الایزا) جمع‌آوری شد. قشر پره فرونتال نیز جهت اندازه‌گیری فاکتورهای آپوپتوزی به روش RT-PCR فریز شد. یافته‌ها: رت‌های SPS افزایش اضطراب و کاهش IGF-1 سرم و افزایش بیان mRNA مربوط به Bax و Caspase-3 وکاهش بیان mRNA مربوط به Bcl2 در قشر پره فرونتـال را نشان دادنـد. هر دو مداخلـه به تنهایی و تـوام باعث افزایش IGF-1 و کاهش بیان فاکتورهای پروآپوپتوتیک و افزایش بیان فاکتور آنتی‌آپوپتوتیک شدندو مداخله توام سبب کاهش اضطراب شد. استنتاج: مداخله ورزشی و فلوکستین و مداخله توام منجر به افزایش IGF-1 سرم و کاهش بیان فاکتورهای پروآپوپتوتیک و افزایش بیان فاکتورآنتی آپوپتوتیک در قشر پره‌فرونتال شد و مداخله توام در کاهش اضطراب مفید بود. با توجه به این‌که تاثیر مداخله دارویی بارزتر از تاثیر ورزش با شدت بالا بود، مشخص می‌شود در گروه‌هایی که تحت تاثیر هر دو مداخله قرار گرفتند، فلوکستین نقش مهم‌تری را ایفا کرده است.   2  Background and purpose: Post-traumatic stress disorder (PTSD) is a psychotic disorder that occurs in people who have faced with various types of stressors. However, the efficacy of drug and psychotherapy methods, even in combination is still low. Therefore, complementary treatments are being researched. The relative improvement of PTSD has been observed with the use of Serotonin Selective Reuptake Inhibitors (SSRIs). The effect of exercise has also been determined in improving physical and mental health. But the appropriate exercise intensity is still in question. Therefore, the aim of this study was to investigate the effect of intense exercise, fluoxetine, and their combined treatment on behavioral, molecular, and cellular damages caused by a standard model of PTSD. Materials and methods: Single prolonged stress (SPS) was used as a model to induce PTSD. Exercise (1 hour, 15 m/min) was planned for five days per week and fluoxetine (10 mg/kg/day) dissolved in drinking water was administered for four weeks. After performing the anxiety test, the animals were killed under deep anesthesia and blood samples were collected to measure IGF-1 serum levels by ELISA method and prefrontal cortex was frozen to measure apoptotic factors by RT-PCR method. Results: SPS rats showed increased anxiety levels and decreased serum IGF-1 levels. Increased Bax and Caspase-3 mRNA expression, and decreased Bcl2 mRNA expression were found in the prefrontal cortex. Exercise, fluoxetine, and their combined intervention increased IGF-1, decreased the expression of pro-apoptotic factors, and increased the expression of anti-apoptotic factors. The results showed that the combined intervention of exercise and fluoxetine could reduce the anxiety caused by SPS. Conclusion: Considering that fluoxetine was more effective in comparison with high-intensity exercise, it is clear that in the groups that were affected by both interventions; fluoxetine played a more significant role.   1 16 2023/06/10 1402/3/20 2023/08/15 1402/5/24 سکینه شفیعا Sakineh Shafia استادیار، گروه فیزیولوژی، مرکز تحقیقات ایمنوژنتیک، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران srshafia@yahoo.com گوهر قهرمانی Gohar Ghahramani دانشجوی پزشکی، کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران gouharghahramani@gmail.com مسلم محمدی Moslem Mohammadi دانشیار، گروه فیزیولوژی، مرکز حقیقات بیولوژی سلولی و مولکولی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران mohammadimo@yahoo.com سعید کارگرسلیمان آباد Saeed Kargar-soleimanabad دانشجوی پزشکی، کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران saeed1376.mu@gmail.com post-traumatic stress syndrome single prolonged stress intense exercise anxiety IGF-1 apoptosis fluoxetine سندرم استرس پس از سانحه استرس طولانی مدت تک واحدی ورزش شدید اضطراب IGF-1 آپوپتوز فلوکستین 1. Shalev AY, Gevonden M, Ratanatharathorn A, Laska E, Van Der Mei WF, Qi W, et al. Estimating the risk of PTSD in recent trauma survivors: results of the International Consortium to Predict PTSD (ICPP). World Psychiatry 2019; 18(1): 77-87.##2. Daskalakis NP, McGill MA, Lehrner A, Yehuda R. Endocrine aspects of PTSD: Hypothalamic-pituitary-adrenal (HPA) axis and beyond. In: Martin C, Preedy V, Patel V, (eds). Comprehensive Guide to Post-Traumatic Stress Disorders. New York: Springer, Cham; 2016. p. 245-260.##3. Oakley LD, Kuo WC, Kowalkowski JA, Park W. Meta-Analysis of Cultural Influences in Trauma Exposure and PTSD Prevalence Rates. J Transcult Nurs 2021; 32(4): 412-424.##4. Redican E, Hyland P, Cloitre M, McBride O, Karatzias T, Murphy J, et al. Prevalence and predictors of ICD-11 posttraumatic stress disorder and complex PTSD in young people. Acta Psychiatr Scand 2022; 146(2): 110-125.##5. Rady A, Elsheshai A, Elkholy O, el Wafa HA. Psychogenetics of post-traumatic stress disorder: a short review. Appl Clin Genet 2010: 103-108.##6. Maeng LY, Milad MR. Sex differences in anxiety disorders: interactions between fear, stress, and gonadal hormones. Horm Behav 2015; 76: 106-117.##7. Villalta L, Smith P, Hickin N, Stringaris A. Emotion regulation difficulties in traumatized youth: A meta-analysis and conceptual review. Eur Child Adolesc Psychiatry 2018; 27(4): 527-544.##8. Shafia S, Vafaei AA, RashidRy-Pour A. Effects of Moderate Treadmill Exercise and Fluoxetine on Spatial Memory and Serum BDNF Levels in an Animal Model of Post-traumatic Stress Disorder. J Mazandaran Univ Med Sci 2019; 29(179): 1-17 (Persian).##9. Malejko K, Abler B, Plener PL, Straub J. Neural correlates of psychotherapeutic treatment of post-traumatic stress disorder: a systematic literature review. Front Psychiatry 2017; 8: 85.##10. Alexandra Kredlow M, Fenster RJ, Laurent ES, Ressler KJ, Phelps EA. Prefrontal cortex, amygdala, and threat processing: implications for PTSD. Neuropsychopharmacology 2022; 47(1): 247-259.##11. Bernardy NC, Friedman MJ. Psychopharmacological strategies in the management of posttraumatic stress disorder (PTSD): what have we learned? Curr Psychiatry Rep 2015; 17: 1-10.##12. Muraro C, Dalla Tiezza M, Pavan C, Ribaudo G, Zagotto G, Orian L. Major depressive disorder and oxidative stress: in silico investigation of fluoxetine activity against ROS. Appl Sci 2019; 9(17): 3631.##13. Yu YH, Ou CY, Shyu BC, Huang ACW. Basolateral amygdala but not medial prefrontal cortex contributes to chronic fluoxetine treatments for PTSD symptoms in mice. Behav Neurol 2020; 2020: 8875087.##14. Wang R, Holsinger RD. Exercise-induced brain-derived neurotrophic factor expression: therapeutic implications for Alzheimer’s dementia. Ageing Res Rev 2018; 48: 109-121.##15. Hirsch MA, van Wegen EE, Newman MA, Heyn PC. Exercise-induced increase in brain-derived neurotrophic factor in human Parkinson's disease: a systematic review and meta-analysis. Transl Neurodegener 2018; 7(1): 7.##16. Lin T-W, Chen S-J, Huang T-Y, Chang C-Y, Chuang J-I, Wu F-S, et al. Different types of exercise induce differential effects on neuronal adaptations and memory performance. Neurobiol Learn Mem 2012; 97(1): 140-147.##17. LeardMann CA, Kelton ML, Smith B, Littman AJ, Boyko EJ, Wells TS, et al. Prospectively assessed posttraumatic stress disorder and associated physical activity. Public Health Reports 2011; 126(3): 371-383.##18. Harte CB, Vujanovic AA, Potter CM. Association between exercise and posttraumatic stress symptoms among trauma-exposed adults. Eval Health Prof 2015; 38(1): 42-52.##19. Szuhany KL, Bugatti M, Otto MW. A meta-analytic review of the effects of exercise on brain-derived neurotrophic factor. J Psychiatr Res 2015; 60: 56-64.##20. Radak Z, Chung HY, Koltai E, Taylor AW, Goto S. Exercise, oxidative stress and hormesis. Ageing Res Rev 2008; 7(1): 34-42.##21. Ogonovszky H, Berkes I, Kumagai S, Kaneko T, Tahara S, Goto S, et al. The effects of moderate-, strenuous-and overtraining on oxidative stress markers, DNA repair, and memory, in rat brain. Neurochem Int 2005; 46(8): 635-640.##22. Cotman CW, Berchtold NC. Exercise: a behavioral intervention to enhance brain health and plasticity. Trends Neurosci 2002; 25(6): 295-301.##23. Chan KL, Tong KY, Yip SP. Relationship of serum brain-derived neurotrophic factor (BDNF) and health-related lifestyle in healthy human subjects. Neurosci Lett 2008; 447(2-3): 124-128.##24. Mirjalili R, Shokouh E, Dehkordi NS, Afsari R, Shafia S, Rashidy-Pour A. Prior short-term exercise prevents behavioral and biochemical abnormalities induced by single prolonged stress in a rat model of posttraumatic stress disorder. Behav Brain Res 2022; 428: 113864.##25. Shafia S, Vafaei AA, Samaei SA, Bandegi AR, Rafiei A, Valadan R, et al. Effects of moderate treadmill exercise and fluoxetine on behavioural and cognitive deficits, hypothalamic-pituitary-adrenal axis dysfunction and alternations in hippocampal BDNF and mRNA expression of apoptosis-related proteins in a rat model of post-traumatic stress disorder. Neurobiol Learn Mem 2017; 139: 165-178.##26. Yakhkeshi R, Roshani F, Akhoundzadeh K, Shafia S. Effect of treadmill exercise on serum corticosterone, serum and hippocampal BDNF, hippocampal apoptosis and anxiety behavior in an ovariectomized rat model of post-traumatic stress disorder (PTSD). Physiol Behav 2022; 243: 113629.##27. Shafia S, Nikkhah F, Akhoundzadeh K. Effect of combination fluoxetine and exercise on prefrontal BDNF, anxiety-like behavior and fear extinction in a female rat model of post-traumatic stress disorder (PTSD): a comparison with male animals. Behav Brain Funct 2023; 19(1): 1.##28. Mueller PL, Pritchett CE, Wiechman TN, Zharikov A, Hajnal A. Antidepressant-like effects of insulin and IGF-1 are mediated by IGF-1 receptors in the brain. Brain Res Bull 2018; 143: 27-35.##29. Yan L, Xie M, Lu H, Zhang H, Shi M, Zhang Y, et al. Anti-apoptotic effect of IGF1 on Schwann exposed to hyperglycemia is mediated by neuritin, a novel neurotrophic factor. Mol Neurobiol 2018; 55(1): 495-505.##30. Greenwood BN, Strong PV, Foley TE, Fleshner M. A behavioral analysis of the impact of voluntary physical activity on hippocampus‐dependent contextual conditioning. Hippocampus 2009; 19(10): 988-1001.##31. Cassilhas RC, Antunes HKM, Tufik S, De Mello MT. Mood, anxiety, and serum IGF-1 in elderly men given 24 weeks of high resistance exercise. Percept Mot Skills 2010; 110(1): 265-276.##32. Nakajima S, Ohsawa I, Ohta S, Ohno M, Mikami T. Regular voluntary exercise cures stress-induced impairment of cognitive function and cell proliferation accompanied by increases in cerebral IGF-1 and GST activity in mice. Behav Brain Res 2010; 211(2): 178-184.##33. Baek S-S. Role of exercise on the brain. J Exerc Rehabil 2016; 12(5): 380-385.##34. Burgdorf J, Colechio EM, Ghoreishi-Haack N, Gross AL, Rex CS, Zhang X-l, et al. IGFBP2 produces rapid-acting and long-lasting effects in rat models of posttraumatic stress disorder via a novel mechanism associated with structural plasticity. Int J Neuropsychopharmacol 2017; 20(6): 476-484.##35. Baldini S, Restani L, Baroncelli L, Coltelli M, Franco R, Cenni MC, et al. Enriched early life experiences reduce adult anxiety-like behavior in rats: a role for insulin-like growth factor 1. J Neurosci 2013; 33(28): 11715-11723.##36. Schmidt U, Herrmann L, Hagl K, Novak B, Huber C, Holsboer F, et al. Therapeutic action of fluoxetine is associated with a reduction in prefrontal cortical miR-1971 expression levels in a mouse model of posttraumatic stress disorder. Front Psychiatry 2013; 4: 66.##37. Yamamoto S, Morinobu S, Iwamoto Y, Ueda Y, Takei S, Fujita Y, et al. Alterations in the hippocampal glycinergic system in an animal model of posttraumatic stress disorder. J Psychiatr Res 2010; 44(15): 1069-1074.##38. American Physiological Society. Resource Book for the Design of Animal Exercise Protocols. Maryland, US: APS; 2006.##39. Malyshev AV, Sukhanova IA, Ushakova VM, Zorkina YA, Abramova OV, Morozova AY, et al. Peptide LCGA-17 Attenuates Behavioral and Neurochemical Deficits in Rodent Models of PTSD and Depression. Pharmaceuticals (Basel) 2022; 15(4): 462.##40. Mohammadi M, Zare Z. Effects of treadmill exercise on cognitive functions and anxiety-related behaviors in ovariectomized diabetic rats. Physiol Behav 2020; 224: 113021.##41. Shafia S, Ghadirzadeh E, Fayyaz Shahandashti AS, Ehsani Vostacolaee S. Comparing the Effects of High and Moderate Intensity Exercise on Male and Female Rats with and without PTSD: A Behavioral and Biochemical Study. J Mazandaran Univ Med Sci 2023; 32(216): 20-33 (Persian).##42. Jia Y, Han Y, Wang X, Han F. Role of apoptosis in the Post-traumatic stress disorder model-single prolonged stressed rats. Psychoneuroendocrinology 2018; 95: 97-105.##43. Wen L, Han F, Shi Y, Li X. Role of the endoplasmic reticulum pathway in the medial prefrontal cortex in post-traumatic stress disorder model rats. J Mol Neurosci 2016; 59: 471-482.##44. Ding J, Han F, Shi Y. Single-prolonged stress induces apoptosis in the amygdala in a rat model of post-traumatic stress disorder. J Psychiatr Res 2010; 44(1): 48-55.##45. Wen L, Han F, Shi Y, Li X. Role of the endoplasmic reticulum pathway in the medial prefrontal cortex in post-traumatic stress disorder model rats. J Mol Neurosci 2016; 59(4): 471-482.##46. Zhao W, Han F, Shi Y. IRE1α pathway of endoplasmic reticulum stress induces neuronal apoptosis in the locus coeruleus of rats under single prolonged stress. Prog Neuropsychopharmacol Biol Psychiatry 2016; 69: 11-18.##47. Ley C, Rato Barrio M, Koch A. “In the sport I am here”: therapeutic processes and health effects of sport and exercise on PTSD. Qualitative Health Research 2018; 28(3): 491-507.##48. Cacciaglia R, Krause-Utz A, Vogt MA, Schmahl C, Flor H, Gass P. Voluntary exercise does not ameliorate context memory and hyperarousal in a mouse model for post-traumatic stress disorder (PTSD). World J Biol Psychiatry 2013; 14(5): 403-409.##49. Mizzi AL, McKinnon MC, Becker S. The impact of aerobic exercise on mood symptoms in trauma-exposed young adults: a pilot study. Front Behav Neurosci 2022; 16: 829571.##50. Seo JH, Kim TW, Kim CJ, Sung YH, Lee SJ. Treadmill exercise during pregnancy ameliorates post-traumatic stress disorder-induced anxiety- like responses in maternal rats. Mol Med Rep 2013; 7(2): 389-395.##51. Myrhaug HT, Østensjø S, Lerdal B, Skranes J, Hammerstrøm KT, Risberg K, et al. Intensive Training/Habilitation of Children with Congenital and Acquired Brain Damage. Oslo, Norway: NIPH; 2008.##52. Buchner DM, Wagner EH. Preventing frail health. Clin Geriatr Med 1992; 8(1): 1-17.##53. Almeida FB, Pinna G, Barros HMT. The Role of HPA Axis and Allopregnanolone on the Neurobiology of Major Depressive Disorders and PTSD. Int J Mol Sci 2021; 22(11): 5495.##54. Castro-Vale I, Carvalho D. The Pathways between Cortisol-Related Regulation Genes and PTSD Psychotherapy. Healthcare (Basel) 2020; 8(4): 376.##55. Salim S, Sarraj N, Taneja M, Saha K, Tejada-Simon MV, Chugh G. Moderate treadmill exercise prevents oxidative stress-induced anxiety-like behavior in rats. Behav Brain Res 2010; 208(2): 545-552.##56. Kocahan S, Dundar A, Onderci M, Yilmaz Y. Investigation of the effect of training on serotonin, melatonin and hematologic parameters in adolescent basketball players. Horm Mol Biol Clin Investig 2021; 42(4): 383-388.##57. Rengo G, Pagano G, Parisi V, Femminella GD, de Lucia C, Liccardo D, et al. Changes of plasma norepinephrine and serum N-terminal pro-brain natriuretic peptide after exercise training predict survival in patients with heart failure. Int J Cardiol 2014; 171(3): 384-389.##58. D'Elia ATD, Juruena MF, Coimbra BM, Mello MF, Mello AF. Posttraumatic stress disorder (PTSD) and depression severity in sexually assaulted women: hypothalamic-pituitary-adrenal (HPA) axis alterations. BMC Psychiatry 2021; 21(1): 174.##59. Pinna G. In a mouse model relevant for post-traumatic stress disorder, selective brain steroidogenic stimulants (SBSS) improve behavioral deficits by normalizing allopregnanolone biosynthesis. Behav Pharmacol 2010; 21(5-6): 438-450.##60. Van Praag H, Shubert T, Zhao C, Gage FH. Exercise enhances learning and hippocampal neurogenesis in aged mice. J Neurosci 2005; 25(38): 8680-8685.##61. Vivar C, Potter MC, van Praag H. All about running: synaptic plasticity, growth factors and adult hippocampal neurogenesis. Curr Top Behav Neurosci 2013; 15: 189-210.##62. Falls WA, Fox JH, MacAulay CM. Voluntary exercise improves both learning and consolidation of cued conditioned fear in C57 mice. Behav Brain Res 2010; 207(2): 321-331.##63. Naylor AS, Bull C, Nilsson MK, Zhu C, Björk-Eriksson T, Eriksson PS, et al. Voluntary running rescues adult hippocampal neurogenesis after irradiation of the young mouse brain. Proc Natl Acad Sci U S A 2008; 105(38): 14632-14637.##64. Wong-Goodrich SJ, Pfau ML, Flores CT, Fraser JA, Williams CL, Jones LW. Voluntary running prevents progressive memory decline and increases adult hippocampal neurogenesis and growth factor expression after whole-brain irradiation. Cancer Res 2010; 70(22): 9329-9338.##65. Kuhn HG, Dickinson-Anson H, Gage FH. Neurogenesis in the dentate gyrus of the adult rat: age-related decrease of neuronal progenitor proliferation. J Neurosci 1996; 16(6): 2027-2033.##66. Erickson C, Barnes C. The neurobiology of memory changes in normal aging. Exp Gerontol 2003; 38(1-2): 61-69.##67. Erickson KI, Voss MW, Prakash RS, Basak C, Szabo A, Chaddock L, et al. Exercise training increases size of hippocampus and improves memory. Proc Natl Acad Sci U S A 2011; 108(7): 3017-3022.##68. Nägerl UV, Eberhorn N, Cambridge SB, Bonhoeffer T. Bidirectional activity-dependent morphological plasticity in hippocampal neurons. Neuron 2004; 44(5): 759-767.##69. Redila V, Christie B. Exercise-induced changes in dendritic structure and complexity in the adult hippocampal dentate gyrus. Neuroscience 2006; 137(4): 1299-1307.##70. Zhao C, Teng EM, Summers RG, Ming G-l, Gage FH. Distinct morphological stages of dentate granule neuron maturation in the adult mouse hippocampus. J Neurosci 2006; 26(1): 3-11.##71. Stranahan AM, Khalil D, Gould E. Running induces widespread structural alterations in the hippocampus and entorhinal cortex. Hippocampus 2007; 17(11): 1017-1022.##72. Altman J, Das GD. Autoradiographic and histological evidence of postnatal hippocampal neurogenesis in rats. J Comp Neurol 1965; 124(3): 319-335.##73. Anderson E, Shivakumar G. Effects of exercise and physical activity on anxiety. Front Psychiatry 2013; 4: 1-4.##74. Helmich I, Latini A, Sigwalt A, Carta MG, Machado S, Velasques B, et al. Neurobiological alterations induced by exercise and their impact on depressive disorders. Clin Pract Epidemiol Ment Health 2010; 6: 115-125.##75. Heim C, Nemeroff CB. The role of childhood trauma in the neurobiology of mood and anxiety disorders: preclinical and clinical studies. Biol Psychiatry 2001; 49(12): 1023-1039.##76. Heim C, Nemeroff CB. Neurobiology of posttraumatic stress disorder. CNS Spectr 2009; 14(1 Suppl 1): 13-24.##77. Schwarz L, Kindermann W. Changes in β-endorphin levels in response to aerobic and anaerobic exercise. Sports Med 1992; 13(1): 25-36.##78. Greenwood BN, Foley TE, Day HE, Campisi J, Hammack SH, Campeau S, et al. Freewheel running prevents learned helplessness/behavioral depression: role of dorsal raphe serotonergic neurons. J Neurosci 2003; 23(7): 2889-2898.##79. Mouloudi R, Alaei H, Sarkaki A, Ahmadi A. Chronic Running Exercise Promotes Spatial Learning And Memory In Rats. Journal Of Isfahan Medical School (Iums) 2007; 25(86): 30-37 (Persian).##80. Wu C-W, Chang Y-T, Yu L, Chen H-i, Jen CJ, Wu S-Y, et al. Exercise enhances the proliferation of neural stem cells and neurite growth and survival of neuronal progenitor cells in dentate gyrus of middle-aged mice. J Appl Physiol (1985) 2008; 105(5): 1585-1594.##81. O’callaghan RM, Ohle R, Kelly ÁM. The effects of forced exercise on hippocampal plasticity in the rat: A comparison of LTP, spatial-and non-spatial learning. Behav Brain Res 2007; 176(2): 362-366.##82. Marlatt MW, Potter MC, Lucassen PJ, van Praag H. Running throughout middle‐age improves memory function, hippocampal neurogenesis, and BDNF levels in female C57BL/6J mice. Dev Neurobiol 2012; 72(6): 943-952.##83. Hattiangady B, Rao MS, Shetty GA, Shetty AK. Brain-derived neurotrophic factor, phosphorylated cyclic AMP response element binding protein and neuropeptide Y decline as early as middle age in the dentate gyrus and CA1 and CA3 subfields of the hippocampus. Exp Neurol 2005; 195(2): 353-371.##84. O'Callaghan RM, Griffin EW, Kelly AM. Long‐term treadmill exposure protects against age‐related neurodegenerative change in the rat hippocampus. Hippocampus 2009; 19(10): 1019-1029.##85. Siegmund A, Wotjak CT. A mouse model of posttraumatic stress disorder that distinguishes between conditioned and sensitised fear. J Psychiatr Res 2007; 41(10): 848-860.##86. Santarelli L, Saxe M, Gross C, Surget A, Battaglia F, Dulawa S, et al. Requirement of hippocampal neurogenesis for the behavioral effects of antidepressants. Science 2003; 301 (5634): 805-809.##87. Zegarra-Valdivia JA. Insulin-like growth factor type 1 and its relation with neuropsychiatric disorders. Medwave 2017; 17(07): e7031.##88. Santi A, Bot M, Aleman A, Penninx B, Aleman IT. Circulating insulin-like growth factor I modulates mood and is a biomarker of vulnerability to stress: from mouse to man. Transl Psychiatry 2018; 8(1): 142.##89. Fernández de Sevilla ME, Pignatelli J, Zegarra-Valdivia JA, Mendez P, Nuñez A, Torres Alemán I. Insulin-like growth factor I mitigates post-traumatic stress by inhibiting AMP-kinase in orexin neurons. Mol Psychiatry 2022; 27(4): 2182-2196.##90. Stein AM, da Silva TMV, de Melo Coelho FG, Rueda AV, Camarini R, Galduróz RFS. Acute exercise increases circulating IGF-1 in Alzheimer’s disease patients, but not in older adults without dementia. Behav Brain Res 2021; 396: 112903.##91. Réus GZ, Abelaira HM, Agostinho FR, Ribeiro KF, Vitto MF, Luciano TF, et al. The administration of olanzapine and fluoxetine has synergistic effects on intracellular survival pathways in the rat brain. J Psychiatr Res 2012; 46(8): 1029-1035.##92. Lou C, Fang M, Ye S, Fang Z, Amin N, Chen Y. Fluoxetine protects against inflammation and promotes autophagy in mice model of post-traumatic stress disorder. Behav Brain Res 2022; 433: 114004.##93. Lee H, Kim J, Yim S, Kim M, Kim S, Kim Y, et al. Fluoxetine enhances cell proliferation and prevents apoptosis in dentate gyrus of maternally separated rats. Mol Psychiatry 2001; 6(6): 725-728.## ##

اثر ممانتین بر عملکرد شناختی بیماران مبتلا به اختلالات خلقی تحت شوک درمانی: کارآزمایی بالینی سه سوکور Effect of Memantine on Cognitive Performance of Patients with Mood Disorders under Electroconvulsive Therapy: A Triple-Blind Clinical Trial 1 1  سابقه و هدف: تشنج الکتریکی یک روش درمانی معمول در بیماران روانپزشکی است. این روش درمانی ممکن است سبب بروز اختلالات شناختی در بیماران تحت درمان شود. هدف از این مطالعه بررسی اثربخشی درمانی داروی ممانتین بر عملکرد شناختی بیمارانِ تحت درمان با تشنج الکتریکی است. مواد و روش‌ها: در این کارآزمایی بالینی سه سوکور، 60 بیمار مبتلا به فاز افسردگی اختلالات خلقی تک قطبی و دو قطبی غیر سایکوتیک به دو گروه 30 نفره تقسیم شدند. در گروه مورد داروی ممانتین، 24 ساعت قبل از شروع مطالعه با دوز 10 میلی‌گرم روزانه شروع شد و طی یک هفته تا 20 میلی‌گرم افزایش و تا پایان جلسه ششم از ECT ادامه پیدا کرد. در گروه کنترل دارونما داده شد. توانایی شناختی بیماران با استفاده از MMSE (Mini Mental Status Examination) و تست معاینه شناختی ادن بروک 24 ساعت قبل، 24 ساعت بعد از جلسه ششم و یک ماه بعد از اتمام ECT سنجیده شد. این مطالعه، 1/5 سال طول کشید و در بخش روان پزشکی بیمارستان شهید یحیی‌نژاد شهرستان بابل انجام شد. یافته‌ها: در این مطالعه نمره MMSE در پایان دوره مطالعه (یک ماه بعد از اتمام ECT) در گروه ممانتین به‌صورت معنی‌داری بالاتر از گروه کنترل بود(0/008=P). با این وجود نمره تست‌شناختی ادن بروک بین دو گروه بعد از ECT اختلاف معنی‌داری نداشت. ارتباط معنی‌داری در هیچ‌کدام از آیتم‌های تست ادن بروک بین دو گروه مشاهده نشد. استنتاج: : با توجه به تست ادن بروک، ممانتین در کاهش اختلالات شناختی در بیماران کاندیدای دریافت ECT اثری نداشت، گرچه با توجه به تست MMSE بهبودی مشاهده شد.   2  Background and purpose: Electroconvulsive therapy (ECT) is commonly used in the treatment of psychiatric patients. However, it may cause cognitive disorders in patients undergoing the procedure. The aim of this study was to investigate the effect of memantine on the alleviation of cognitive impairments in patients undergoing ECT. Materials and methods: In this triple-blind clinical trial, 60 patients with depression phase of unipolar or bipolar non polycystic disorder were randomly divided into two groups of 30. In the treatment group, the patients received memantine for the whole period of treatment starting 24 hours before ECT (starting dose 10 mg/day, increased to 20 mg/day within one week) and continuing until the sixth session of ECT. In the control group, the patients received the placebo. The cognitive performance of patients was assessed using the Mini Mental Status Examination (MMSE) and the Addenbrooke's Cognitive Examination (ACE) 24 hours before the first ECT session, 24 hours after the sixth ECT session, and one month after the end of the ECT sessions. The study lasted 1.5 years. Results: The MMSE score at the end of the study period (one month after the completion of ECT) in the memantine group was significantly higher than the control group (P=0.008). However, there was no significant difference between the scores of ACE-R between the two groups after ECT. No significant relationship was found between the two groups in any of ACE-R items. Conclusion: According to the MMSE test, it seems that memantine reduces cognitive disorders in patients receiving ECT, but this finding was not observed in ACE-R.   17 27 2023/06/102022/03/25 1401/1/5 2023/08/152023/07/18 1402/4/27 آنژلا حمیدیا Angela Hamidia استادیار، گروه روانپزشکی، مرکز تحقیقات عوامل اجتماعی تعیین کننده سلامت، پژوهشکده عوامل اجتماعی سلامت، پژوهشکده سلامت، دانشگاه علوم پزشکی بابل، بابل، ایران ایران Angela_7633@yhoo.com سیده مریم زوارموسوی Seyedeh Maryam Zavarmousavi استادیار، گروه روانپزشکی کودکان و نوجوانان، گروه روانپزشکی، بیمارستان شفا، دانشگاه علوم پزشکی گیلان، رشت، ایران ایران maryamzavarmousavi@gmail.com لیلا مصطفوی پور Leila Mostafavipur روانپزشک، دانشگاه علوم پزشکی یاسوج، یاسوج، ایران ایران Leilamustafavipur@gmail.com فرزان خیرخواه Farzan kheirkhah استاد، گروه روانپزشکی، مرکز تحقیقات عوامل اجتماعی سلامت، پژوهشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی بابل، بابل، ایران ایران drfarzankh@yahoo.com علی بیژنی Ali Bijani استادیار، گروه اپیدمیولوژی، مرکز تحقیقات عوامل اجتماعی سلامت، پژوهشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی بابل، بابل، ایران ایران alibijani@yahoo.com آرمان مسعودی Armon Massoodi استادیار، گروه روانپزشکی کودک و نوجوان، مرکز تحقیقات عوامل اجتماعی سلامت، پژوهشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی بابل، بابل، ایران ایران armonmassoodi@gmail.com electroconvulsive therapy memantine mental status dementia tests neuropyschological tests cognition درمان الکتروشوک ممانتین شناخت MMSE معاینه شناختی ادن بروک 1. Alizadeh Makvandi A, Khalili M, Roghani M, Amiri Moghaddam S. Evaluation of Electroconvulsive Therapy on Reserpine-induced Neuronal Degeneration and Depressive and Anxiety like Behaviors in Male Rats. J Ardabil Univ Med Sci 2019; 19(4): 488-476 (Persian).##2. azemroaya B, Honarmand A, Bab Hadi Ashar M. Effects of adding dexmedetomidine to ketamine on heart rate and blood pressure changs in psychiatric patients undergoing electroconvulsive therapy. Koomesh 2019; 22(2): 311-316 (Persian).##3. Fariborzi M, Zeinalnezhad M, Saghaei A. Accuracy Improvement of Mood Disorders Prediction using a Combination of Data Mining and Meta-Heuristic Algorithms. Journal of Health and Biomedical Informatics 2022; 9(3): 106-119.##4. Yatham LN, Clark CC, Zis AP. A preliminary study of the effects of electroconvulsive therapy on regional brain glucose metabolism in patients with major depression. J ECT 2000; 16(2): 171-176.##5. Payne NA, Prudic J. Electroconvulsive therapy: Part I. A perspective on the evolution and current practice of ECT. J Psychiatr Pract 2009; 15(5): 346-368.##6. Andrade C, Arumugham SS, Thirthalli J. Adverse Effects of Electroconvulsive Therapy. Psychiatr Clin North Am 2016; 39(3): 513-530.##7. Nobler MS, Sackeim HA. Neurobiological correlates of the cognitive side effects of electroconvulsive therapy. J ECT 2008; 24(1): 40-45.##8. Crowley K, Pickle J, Dale R, Fattal O. A critical examination of bifrontal electroconvulsive therapy: clinical efficacy, cognitive side effects, and directions for future research. J ECT 2008; 24(4): 268-271.##9. Crowley K, Pickle J, Dale R, Fattal O. A critical examination of bifrontal electroconvulsive therapy: clinical efficacy, cognitive side effects, and directions for future research. J ECT 2008; 24(4): 268-271.##10. Loveman E, Green C, Kirby J, Takeda A, Picot J, Payne E, et al. The clinical and cost-effectiveness of donepezil, rivastigmine, galantamine and memantine for Alzheimer's disease. Health Technol Assess 2006; 10(1): iii-iv, ix-xi, 1-160.##11. Pigot M, Andrade C, Loo C. Pharmacological attenuation of electroconvulsive therapy--induced cognitive deficits: theoretical background and clinical findings. J ECT 2008; 24(1): 57-67.##12. Chamberlin E, Tsai GE. A glutamatergic model of ECT-induced memory dysfunction. Harv Rev Psychiatry 1998; 5(6): 307-317.##13. McEntee WJ, Crook TH. Glutamate: its role in learning, memory, and the aging brain. Psychopharmacology 1993; 111(4): 391-401.##14. Rogawski MA, Wenk GL. The neuropharmacological basis for the use of memantine in the treatment of Alzheimer's disease. CNS Drug Rev 2003; 9(3): 275-308.##15. Mecocci P, Bladstrom A, Stender K. Effects of memantine on cognition in patients with moderate to severe Alzheimer's disease: post-hoc analyses of ADAS-cog and SIB total and single-item scores from six randomized, double-blind, placebo-controlled studies. Int J Geriatr Psychiatry 2009; 24(5): 532-538.##16. Sani G, Serra G, Kotzalidis GD, Romano S, Tamorri SM, Manfredi G, et al. The role of memantine in the treatment of psychiatric disorders other than the dementias: a review of current preclinical and clinical evidence. CNS Drugs 2012; 26(8): 663-690.##17. Matthews JD, Blais M, Park L, Welch C, Baity M, Murakami J, et al. The impact of galantamine on cognition and mood during electroconvulsive therapy: a pilot study. J Psychiatr Res 2008; 42(7): 526-531.##18. Stryjer R, Ophir D, Bar F, Spivak B, Weizman A, Strous RD. Rivastigmine treatment for the prevention of electroconvulsive therapy-induced memory deficits in patients with schizophrenia. Clin Neuropharmacol 2012; 35(4): 161-164.##19. Abbasinazari M, Adib-Eshgh L, Rostami A, Beyraghi N, Dabir S, Jafari R. Memantine in the prevention or alleviation of electroconvulsive therapy induces cognitive disorders: A placebo controlled trial. Asian J Psychiatr 2015; 15: 5-9.##20. Foroughan M, Jafari Z, Shirin Bayan P, Ghaem Magham Farahani Z, Rahgozar M. Validation of mini-mental state examination (mmse) in the elderly population of tehran. Advances in Cognitive Science 2008; 10(2): 29-37 (Persian).##21. Adib Haj Bagheri M, Salsali M, Ahmadi Fa. Clinical decision making: a way to professional empowerment in nursing. Iranian Journal of Medical Education 2003; 3(2): 10.##22. Folstein MF, Folstein SE, McHugh PR. "Mini-mental state". A practical method for grading the cognitive state of patients for the clinician. J Psychiatr Res 1975; 12(3): 189-198.##23. Molloy DW, Alemayehu E, Roberts R. Reliability of a Standardized Mini-Mental State Examination compared with the traditional Mini-Mental State Examination. Am J Psychiatry 1991; 148(1): 102-105.##24. Seydian M, Falah M, Norouzian M, Nejat S, Delawar A, Ghasemzadeh HA. Preparing and validating the Persian version of the Short Test of Mental Status. Scientific Journal of Medical Organization of the Islamic Republic of Iran 2006; 25(4): 408-414 (Persian).##25. Li DD, Zhang YH, Zhang W, Zhao P. Meta-Analysis of Randomized Controlled Trials on the Efficacy and Safety of Donepezil, Galantamine, Rivastigmine, and Memantine for the Treatment of Alzheimer's Disease. Front Neurosci 2019; 13: 472.##26. Alizadeh NS, Maroufi A, Jamshidi M, Hassanzadeh K, Gharibi F, Ghaderi E. Effect of Memantine on Cognitive Performance in Patients Under Electroconvulsive Therapy: A Double-Blind Randomized Clinical Trial. Clin Neuropharmacol 2015; 38(6): 236-240.##27. Plassman BL, Langa KM, Fisher GG, Heeringa SG, Weir DR, Ofstedal MB, et al. Prevalence of dementia in the United States: the aging, demographics, and memory study. Neuroepidemiology 2007; 29(1-2): 125-132.## ##

تاثیر درمان« کاهش استرس مبتنی بر ذهن آگاهی » بر اضطراب، افسردگی، دشواری تنظیم هیجان و شدت اعتیاد به غذا در افراد چاق: یک کارآزمایی بالینی تصادفی شده Effect of Mindfulness-Based Stress Management Therapy on Emotion Regulation, Anxiety, Depression, and Food Addiction in Obese People: A Randomized Clinical Trial 1 1  سابقه و هدف: بسیاری از افراد چاق علائم روانشناختی متعدد از قبیل اضطراب، افسردگی، مشکلات تنظیم هیجان و... دارند، اعتیاد به غذا نیز از دیگر مشکلات روانشناختی مرتبط با چاقی است. این مطالعه با هدف بررسی تاثیر درمان کاهش استرس مبتنی بر ذهن‌آگاهی (MBSR) بر متغیرهای اضطراب، افسردگی، دشواری در تنظیم هیجان و اعتیاد به غذا در افراد چاق، برای اولین بار، انجام پذیرفت. مواد و روش‌ها: در این مطالعه کارآزمایی بالینی، از بین زنان چاق مراجعه‌کننده به مراکز سلامت شهری شهرستان کاشان در سال 1398، از 40 نفر به‌صورت هدفمند و در دسترس نمونه‌گیری شد و سپس به‌طور تصادفی در دو گروه مداخله MBSR (20 نفر) و گروه کنترل (20 نفر) جلسات آموزشی بدون محتوای درمانی جای گرفتند. مداخله MBSR طبق پروتکل (کابات زین) طی 8 جلسه 90 دقیقه‌ای هفتگی اجرا شد. نمونه‌ها در سه مرحله پیش‌آزمون، پس آزمون و پیگیری سه ماهه به‌وسیله پرسشنامه‌های اضطراب، استرس، افسردگی (DASS-21) و دشواری در تنظیم هیجان (DERS) و مقیاس اعتیاد به غذا (YFAS) ارزیابی شدند. داده‌ها با استفاده از آزمون تحلیل واریانس با اندازه‌گیری مکرر در نرم‌افزار SPSS16 آنالیز شدند. یافته‌ها: درمان MBSR باعث کاهش معنی دار میزان اضطراب (0/01P<)، افسردگی (0/000P<)، دشواری در تنظیم هیجان (0/02P=) و شدت اعتیاد به غذا (0/003P=) نسبت به گروه کنترل در مرحله پس‌آزمون، شده است. البته این کاهش در مرحله پیگیری در متغیرهای اضطراب، افسردگی و اعتیاد به غذا معنی دار، اما کاهش متغیر تنظیم هیجان، نسبت به گروه کنترل معنی‌دار نبود (0/05 P>). استنتاج: به نظر می‌رسد مداخله روانشناختی MBSR را می‌توان به عنوان بخشی از مراقبت‌های درمانی جامع برای افراد چاق لحاظ نمود. شماره ثبت کارآزمایی بالینی : 1N20190804044436IRCT   2 Background and purpose: Many obese people have different psychological symptoms such as anxiety, depression, emotional regulation problems, etc., food addiction is also another psychological problem associated with obesity. In this research, for the first time, we investigated the effect of mindfulness-based stress reduction (MBSR) treatment on anxiety, depression, difficulty in emotional regulation, and food addiction in obese people. Materials and methods: In this clinical trial, 40 obese women were selected from urban health centers in Kashan, 2018. They were recruited using purposive convenience sampling. They were then randomly divided into an intervention group (MBSR, n=20) or a control group (educational session without any treatment, n=20). The MBSR was implemented according to the Kabat Ziin protocol during weekly sessions of 90-minute for eight weeks. The participants were evaluated at pre-test, post-test and three-month follow-up using the anxiety, stress, depression scale (DASS-21), difficulty in emotion regulation scale (DERS), and the Yale food addiction scale (YFAS). Data analysis was performed applying repeated measures ANOVA in SPSS16. Results: The intervention group was found with a significant reduction in the levels of anxiety (P<0.01), depression (P<0.000), difficulty in emotional regulation (P=0.02), and severity of food addiction (P=0.003) compared to the control group at post-test. At follow-up, we observed significant reduction in the levels of anxiety, depression, and food addiction (P=0.003), but emotion regulation did not show a significant reduction compared to the control group (P>0.05). Conclusion: Mindfulness-based stress reduction treatment could be considered as a part of comprehensive medical care for obese people. (Clinical Trials Registry Number: IRCT20190804044436N1)   28 38 2023/06/102022/03/252022/07/14 1401/4/23 2023/08/152023/07/182023/08/14 1402/5/23 هانیه کبریتی Hanieh Kebriti کارشناسی ارشد روانشناسی بالینی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی کاشان، کاشان، ایران ایران m.kebriti20@gmail.com زهرا زنجانی Zahra Zanjani دانشیار، گروه روانشناسی بالینی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی کاشان، کاشان، ایران ایران z_zanjani2005@yahoo.com عبداله امیدی Abdollah Omidi استاد، گروه روانشناسی بالینی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی کاشان، کاشان، ایران ایران Abomidi20@yahoo.com منصور سیاح Mansor Sayyah استاد، گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی کاشان، کاشان، ایران ایران mansorsayyah@gmail.com obesity depression anxiety emotion regulation food addiction mindfulness-based stress چاقی افسردگی اضطراب دشواری در تنظیم هیجان اعتیاد به غذا درمان کاهش استرس مبتنی بر ذهن آگاهی 1. Jafari A, Shahabi SR. Effectiveness of mindfulness-based stress reduction on state/ trait anxiety and quality of life in women with obesity. Feyz 2017; 21(1): 83-93 (Persian). ##2. WHO: Obesity and Over weight. Genuva: WHO; 2018.##3. Guh DP, Zhang W, Bansback N, Amarsi Z, Birmingham CL, Anis AH. The incidence of co-morbidities related to obesity and overweight: A systematic review and meta-analysis. BMC Public Health 2009; 9(1): 88.##4. Lee EY, Yoon KH. Epidemic obesity in children and adolescents: risk factors and prevention. Front Med 2018; 12(6): 658-666.##5. Kamrezin H, Brouki H, Zareh H. The effectiveness of cognitive-behavioral therapy on increasing self-efficacy and improving the symptoms of addiction in substance dependent patients. Etiad pajohi 2012; 6(22): 75-85 (Persian).##6. Mansur RB, Brietzke E, McIntyre RS. Is there a “metabolic-mood syndrome”? A review of the relationship between obesity and mood disorders. Neurosci Biobehav Rev 2015; 52: 89-104.##7. Nourian L, Aghaei A, Ghorbani M. Effectiveness of Acceptance and Commitment Therapy on Emotional Eating among Obese Women. Knowledge & Research in Applied Psychology 2015; 16(2): 15-23.##8. Goodarzi MO. Genetics of obesity: what genetic association studies have taught us about the biology of obesity and its complications. Lancet Diabetes Endocrinol 2018; 6(3): 223-236 (Persian).##9. Kolotkin RL, Meter K, Williams GR. Quality of life and obesity. Obes Rev 2001; 2(4): 219-229.##10. Ahmed AY, Sayed AM. Prevalence of food addiction and its relationship to body mass index. Egpt J Med Hum Genet 2017; 18(3): 257-260.##11. Mies GW, Treur JL, Larsen JK, Halberstadt J, Pasman JA, Vink JM. The prevalence of food addiction in a large sample of adolescents and its association with addictive substances. Appetite 2017; 118: 97-105.##12. Nunes-Neto PR, Köhler CA, Schuch FB, Solmi M, Quevedo J, Maes M, et al. Food addiction: Prevalence, psychopathological correlates and associations with quality of life in a large sample. J Psychiatr Res 2018; 96: 145-152.##13. Meadows A, Nolan LJ, Higgs S. Self-perceived food addiction: Prevalence, predictors, and prognosis. Appetite 2017; 114: 282-298.##14. Rogers PJ. Food and drug addictions: Similarities and differences. Pharmacol Biochem Behav 2017; 153: 182-190.##15. Yekaninejad MS, Badrooj N, Vosoughi F, Lin CY, Potenza MN, Pakpour AH. Prevalence of food addiction in children and adolescents: A systematic review and meta-analysis. Obes Rev 2021; 22(6): e13183.##16. Kolahkaj B, Zargar F. Effect of Mindfulness-Based Stress Reduction on Anxiety, Depression and Stress in Women with Multiple Sclerosis. Nurs Midwifery Stud 2015; 4(4): e29655. ##17. Berk L, Hotterbeekx R, van Os J, van Boxtel M. Mindfulness-based stress reduction in middle-aged and older adults with memory complaints: a mixed-methods study. Aging Ment Health 2018; 22(9): 1107-1114.##18. Song Y, Lindquist R. Effects of mindfulness-based stress reduction on depression, anxiety, stress and mindfulness in Korean nursing students. Nurse Educ Today 2015; 35(1): 86-90.##19. Lamothe M, Rondeau É, Malboeuf-Hurtubise C, Duval M, Sultan S. Outcomes of MBSR or MBSR-based interventions in health care providers: A systematic review with a focus on empathy and emotional competencies. Complement Ther Med 2016; 24: 19-28.##20. Shahidi S, Akbari H, Zargar F. Effectiveness of mindfulness-based stress reduction on emotion regulation and test anxiety in female high school students. J Educ Health Promot 2017; 6: 87 (Persian).##21. Greeson JM, Smoski MJ, Suarez EC, Brantley JG, Ekblad AG, Lynch TR, et al. Decreased Symptoms of Depression After Mindfulness-Based Stress Reduction: Potential Moderating Effects of Religiosity, Spirituality, Trait Mindfulness, Sex, and Age. J Altern Complement Med 2015; 21(3): 166-174.##22. Marciniak R, Šumec R, Vyhnálek M, Bendíčková K, Lázničková P, Forte G, et al. The Effect of Mindfulness-Based Stress Reduction (MBSR) on Depression, Cognition, and Immunity in Mild Cognitive Impairment: A Pilot Feasibility Study. Clin Interv Aging 2020; 15: 1365-1381.##23. Bakhshi S, Sepahvandi M, Gholamrezaei S. The efficacy of mindfulness based stress reduction on cognitive emotion regulation in patients with psoriasis. JDC 2020; 10(4): 201-213 (Persian).##24. Niroumand Sarvandani M, Khezri Moghadam N, Kalalian Moghadam H, Asadi M, Rafaie R, Soleimani M. The effectiveness of mindfulness-basedstress reduction (MBSR) treatment on anxiety, depression and prevention of substance use relapse. IJHS 2021; 7(2): 12-16 (Persian).##25. Raja-Khan N, Agito K, Shah J, Stetter CM, Gustafson TS, Socolow H, et al. Mindfulness-Based Stress Reduction in Women with Overweight or Obesity: A Randomized Clinical Trial. Obesity (Silver Spring) 2017; 25(8): 1349-1359.##26. Levoy E, Lazaridou A, Brewer J, Fulwiler C. An exploratory study of Mindfulness Based Stress Reduction for emotional eating. Appetite 2017; 109: 124-130.##27. Kabat-Zinn J. Mindfulness-based stress reduction (MBSR). Constructivism Hum Sci 2003; 8(2): 73.##28. Sharifi V, Essaadi M, Mohammadi M., Amini H, Kaviani H, Reliability and usability of the Persian version of the structured diagnostic interview for DSM4 (SCID). Tehran University of Medical Sciences 2013; 66: 1: 10-22.##29. Lovibond SH, Lovibond PF. Manual for the Depression Anxiety Stress Scales. 2th ed. Sydney: Psychology Foundation; 1995.##30. Kakemam E, Navvabi E, Albelbeisi AH, Saeedikia F, Rouhi A, Majidi S. Psychometric properties of the Persian version of Depression Anxiety Stress Scale-21 Items (DASS-21) in a sample of health professionals: a cross-sectional study. BMC Health Serv Res 2022; 22(1): 111 (Persian).##31. Asghari A, Saed F, Dibajnia P. Psychometric properties of the depression anxiety stress Scales-21 (DASS-21) in a non-clinical Iranian sample. Int J Psychol 2008; 2(2): 82-102.##32. Gratz KL, Roemer L. Muitidimensional assessmen of emotion dysregulation: Factor structure, and initial validation of difficulties in emotion regulation scale. J Psychpathology 2004; 26(1): 41-54. ##33. Khanzadeh M, Saidiyan M, HosseinChari M, Edrissi F. Factor structure and psychometric properties of difficulties in emotional regulation scale. Journal of Behavioral Sciences 2012; 6(1): 96-98 (Persian).##34. Gearhardt AN, Corbin WR, Brownell KD. Food addiction: An examination of the diagnostic criteria for dependence. J Addict Med 2009; 3(1): 1-7. ##35. Panahi A, Haghayegh A. Developing the Persian Version of Yale Food Addiction Scale and Assessing Its Psychometric Properties. IJPCP 2020; 25(4): 471-454 (Persian).##36. Raja-Khan N, Agito K, Shah J, Stetter CM, Gustafson TS, Socolow H, et al. Mindfulness- based stress reduction for overweight/obese women with and without polycystic ovary syndrome: design and methods of a pilot randomized controlled trial. Contemp Clin Trials 2015; 41: 287-297.##37. Mousavi FM, Marashian FS, Bakhtiarpour S. Effectiveness of Mindfulness-Based Stress Reduction and Dialectical Behavior Therapy on Pathological Worry and Difficulty in Emotion Regulation in Students With Depression Symptoms. Journal of Research & Health 2022; 12(3):193-202.##38. Dalen J, Smith BW, Shelley BM, Sloan AL, Leahigh L, Begay D. Pilot study: Mindful Eating and Living (MEAL): weight, eating behavior, and psychological outcomes associated with a mindfulness-based intervention for people with obesity. Complement Ther Med 2010; 18(6): 260-264.##39. Jassemi zergani M, Seirafi M, Taghdisi M, MalihiAlzukerini S, Taghavi Kojidi H. Effectiveness of Mindfulness-Based Eating Awareness Training on Weight Loss, Self-Efficacy, Emotion Regulation and Healty Diet in Obese Womenn. J Clin Psychol 2021; 13(1): 101-113 (Persian).##40. Vieten C, Laraia BA, Kristeller J, Adler N, Coleman-phox K, Bush NR, et al. The mindful moms training: development of a mindfulness-based intervention to reduce stress and overeating during pregnancy. BMC Pregnancy Childbirth 2018; 1-14.##41. Kabat-Zinn J. Mindfulness-based interventions in context: Past, present, and future. Clinical Psychological Social Practice 2003; 10(2): 144-156.##42. Sobhani B, Babakhani N, Alboe M. The Effectiveness of Mindfulness-Based Stress Reduction on the Depression, Anxiety, Stress, and Pain Perception in Females with Obstructed Labour-Induced Chronic Low Back Pain. IJPCP 2019; 25(3): 266-277 (Persian).##43. Oraki M, Mokhtare M, Asadpour A. The Effectiveness of Mindfulness-Based Stress Reduction (MBSR) on Depression, Anxiety and Stress in women with Gastroesophageal Reflux Disease. International Journal of Applied Behavioral Science 2020; 7(4): 11-23 (Persian).##44. Janssen M, Heerkens Y, Kuijer W, van der Heijden B, Engels J. Effects of mindfulness-based stress reduction on employees’ mental health: A systematic review. Plos One 2018; 13(1): e0191332. ##45. Ghahari S, Khademolreza N, Sadeghi Poya F, Ghasemnejad S, Gheitarani B, Pirmoradi MR. Effectiveness of mindfulness techniques in decreasing anxiety and depression in women victims of spouse abuse. Asian J Pharm Clin Res 2017; 9(1): 28-33 (Persian).##46. Ebrahimi A, Ghahari S. The effectiveness of mindfulness-based stress reduction (MBSR) on anxiety and depression in patients with multiple sclerosis (MS). Chron Dis J 2020; 8(1): 21-25 (Persian).##47. Ljotsson B, Andreewitch S, Hedman E, Ruck C, Andersson G, Lindefors N. Exposure and mindfulness-based therapy for irritable bowel syndrome-an open pilot study. J Behav Ther Exp Psychiatry; 41(3): 185-190.##48. Vala M, Razmandeh R, Rambod K, Nasli Esfahani E, Ghodsi Ghasemabadi R. Mindfulnessbased stress reduction group training on depression, anxiety, stress, self-confidence and hemoglobin A1c in young women with type 2 diabetes. Iranian J Endocrinol Metab 2016; 17(5): 382-390 )Persian(.##49. Katterman SN, Kleinman BM, Hood MM, Nackers LM, Corsica JA. Mindfulness meditation as an intervention for binge eating, emotional eating, and weight loss: a systematic review. Eat Behav 2014; 15(2): 197-204.##50. Keesman M, Aarts H, Häfner M, Papies EK. Mindfulness Reduces Reactivity to Food Cues: Underlying Mechanisms and Applications in Daily Life. Curr Addict Rep 2017; 4(2): 151-157.##51. O’Reilly GA, Cook L, Spruijt-Metz D, Black DS. Mindfulness-based interventions for obesity-related eating behaviours: a literature review. Obes Rev 2014; 15(6): 453-461.## ##

ارتباط سندرم متابو لیک با بیماری های قلبی-عروقی، یک مطالعه مورد -شاهدی Association between Metabolic Syndrome and Cardiovascular Diseases: Results of Tabari Cohort Study 1 1  سابقه و هدف: سندروم متابولیک با مجموعه‌ای از علائم، شامل مقاومت به انسولین، فشارخون، چاقی شکمی، نقص در متابولیسم گلوکز و دیس لیپیدمی مشخص می‌شود. هدف از مطالعه حاضر تعیین ارتباط بین سندرم متابولیک و معیارهای تشخیصی آن با بیماری های قلبی- عروقی در جمعیت کوهورت طبری بود. مواد و روش‌ها: مطالعه حاضر از نوع مورد شاهدی بود که در بستر جمعیت کوهورت طبری انجام شد. افراد گروه مورد 304 نفربودند که از میان مجموع 564 نفر از مبتلایان به بیماری‌های قلبی- عروقی در مطالعه کوهورت طبری به صورت تصادفی انتخاب شدند.گروه کنترل (304 نفر) هم پس از همسان‌سازی براساس سن و جنس از میان سایر شرکت‌کنندگان به‌صورت تصادفی انتخاب شدند. وجود و عدم وجود سندرم متابولیک و معیارهای تشخیصی آن در دو گروه با استفاده از آزمون chi square مورد آنالیز قرار گرفت. جهت تعدیل اثر متغیرهای مخدوش‌کننده از آزمون رگرسیون استفاده شد. یافته‌ها: مبتلایان به سندرم متابولیک در گروه مورد 69/1 درصد(210 نفر) و در گروه شاهد 55/6 درصد(169 نفر) بود (0/001P=). نتایج آزمون رگرسیون تک متغیره نشان داد که شانس ابتلا به سندرم متابولیک در افراد گروه مورد 1/755 برابر افراد گروه شاهد بود (2/418-1/280: CI 95 درصد و 0/01=P). در میان معیارهای تشخیصی سندرم متابولیک هم شانس فشارخون بالا، افزایش سطح تری‌گلیسرید و کاهش HDL هم در گروه مورد بالاتر از گروه شاهد بود (0/000=P). استنتاج: نتایج مطالعه حاضر نشان داد که شانس ابتلا به سندرم متابولیک در افراد مبتلا به بیماری‌های قلبی- عروقی بیش‌تر است. در میان معیارهای تشخیصی سندرم متابولیک هم بعد از تعدیل اثر متغیرهای مداخله گر، شانس ابتلا به بیماری‌های قلبی- عروقی در افراد با سطح تری‌گلیسرید بالا و فشار خون بالا بیش‌تر است.   2  Background and purpose: Metabolic syndrome is characterized by a cluster of symptoms including insulin resistance, blood pressure, abdominal obesity, defects in glucose metabolism, and dyslipidemia. Considering the increasing prevalence of cardiovascular diseases and metabolic syndrome, the aim of the present study was to investigate the relationship between metabolic syndrome and its criteria with cardiovascular diseases. Materials and methods: The present study was a case-control study that utilized the results of the enrollment phase of the Tabari cohort study. The case group (304 individuals) was randomly selected from participants with cardiovascular diseases (564 individuals). The control group (304 individuals) was randomly selected from among other participants who were matched by age and sex. The comparison of variables between the two groups was done using the chi-square test. Logistic regression test was used to adjust the effect of confounding variables. Results: Patients with metabolic syndrome were 69.1% (210) in the case group and 55.6% (169) in the control group (P=0.001). The results of the univariate regression test showed that the chance of developing metabolic syndrome in people with cardiovascular diseases was 1.755 times more than people without cardiovascular diseases (95% CI: 1.280-2.418, and P=0.01). Among the diagnostic criteria of metabolic syndrome, the chances of high blood pressure, high triglyceride levels, and decreased HDL were significantly higher in the case group compared to the control group. Conclusion: The risk of metabolic syndrome is significantly higher in people with cardiovascular diseases compared to the ones without cardiovascular diseases. After adjusting for confounding factors, we found a significant difference between triglyceride level and blood pressure in the two groups.   39 46 2023/06/102022/03/252022/07/142023/01/31 1401/11/11 2023/08/152023/07/182023/08/142023/07/10 1402/4/19 سیده مهرنوش سهراب Mehrnoush Sohrab استادیار، گروه داخلی، مرکز تحقیقات دیابت، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران mehrnoushsohrab@yahoo.com معصومه خواجه وندی Masoomeh Khajehvandi دانشجوی پزشکی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران khajehvandi73@gmail.com پرستو کریمی علی آبادی Parastoo Karimi Ali Abadi استادیار، گروه داخلی، مرکز تحقیقات دیابت، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران parastoo.karimi@gmail.com مژده دبیریان Mozhdeh Dabirian دانشیار، گروه قلب و عروق، مرکز تحقیقات قلب و عروق، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران dr.dabirian@gmail.com محمود موسی زاده Mahmood Moosazadeh دانشیار، مرکز تحقیقات سرطان های دستگاه گوارش، پژوهشکده بیماری های غیرواگیر، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران mmoosazadeh1351@gmail.com مطهره خردمند Motahareh Kheradmand استادیار، مرکز تحقیقات علوم بهداشتی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران elham.kherad@gmail.com metabolic syndrome cardiovascular disease Tabari cohort study سندرم متابولیک بیماری‌های قلبی- عروقی کوهورت طبری 1. Silveira Rossi JL, Barbalho SM, Reverete de Araujo R, Bechara MD, Sloan KP, Sloan LA. Metabolic syndrome and cardiovascular diseases: Going beyond traditional risk factors. Diabetes Metab Res Rev 2022; 38(3): e3502.##2. Vazzana N, Santilli F, Sestili S, Cuccurullo C, Davi G. Determinants of increased cardiovascular disease in obesity and metabolic syndrome. Curr Med Chem 2011; 18(34): 5267-5280.##3. Suh S, Lee MK. Metabolic syndrome and cardiovascular diseases in Korea. J Atheroscler Thromb 2014; 21(Suppl1): S31-S35.##4. Bahar A, Kashi Z, Kheradmand M, Hedayatizadeh-Omran A, Moradinazar M, Ramezani F, et al. Prevalence of metabolic syndrome using international diabetes federation, National Cholesterol Education Panel-Adult Treatment Panel III and Iranian criteria: results of Tabari cohort study. J Diabetes Metab Disord 2020; 19(1): 205-211.##5. Ghaemian A, Nabati M, Saeedi M, Kheradmand M, Moosazadeh M. Prevalence of self-reported coronary heart disease and its associated risk factors in Tabari cohort population. BMC Cardiovasc Disord 2020; 20(1): 238.##6. Mottillo S, Filion KB, Genest J, Joseph L, Pilote L, Poirier P, et al. The metabolic syndrome and cardiovascular risk: a systematic review and meta-analysis. J Am Coll Cardiol 2010; 56(14): 1113-11132.##7. Park B, Lee YJ. Metabolic syndrome and its components as risk factors for prolonged corrected QT interval in apparently healthy Korean men and women. J Clin Lipidol 2018; 12(5): 1298-1304.##8. Tune JD, Goodwill AG, Sassoon DJ, Mather KJ. Cardiovascular consequences of metabolic syndrome. Transl Res 2017; 183: 57-70.##9. Nelms MW, Day AG, Sui X, Blair SN, Ross R. Waist circumference does not improve established cardiovascular disease risk prediction modeling. Plos One 2020; 15(10): e0240214. ##10. Wang L, Lee Y, Wu Y, Zhang X, Jin C, Huang Z, et al. A prospective study of waist circumference trajectories and incident cardiovascular disease in China: the Kailuan Cohort Study. The American Journal of Clinical Nutrition 2021; 113(2): 338-347.##11. Kheradmand M, Moosazadeh M, Saeedi M, Poustchi H, Eghtesad S, Esmaeili R, et al. Tabari cohort profile and preliminary results in urban areas and mountainous regions of Mazandaran, Iran. Arch Iran Med 2019; 22(6): 279-285 (Persian).##12. Eghtesad S, Mohammadi Z, Shayanrad A, Faramarzi E, Joukar F, Hamzeh B, et al. The PERSIAN cohort: providing the evidence needed for healthcare reform. Arch Iran Med 2017; 20(11): 691-695 (Persian).##13. Poustchi H, Eghtesad S, Kamangar F, Etemadi A, Keshtkar A-A, Hekmatdoost A, et al. Prospective epidemiological research studies in Iran (the PERSIAN Cohort Study): rationale, objectives, and design. Am J Epidemiol 2018; 187(4): 647-655.##14. Del Brutto OH, Santamaría M, Zambrano M, Peñaherrera E, Pow-Chon-Long F, Del Brutto VJ, et al. Stroke in rural coastal Ecuador: a community-based survey. Int J Stroke 2014; 9(3): 365-366.##15. Grundy SM, Cleeman JI, Daniels SR, Donato KA, Eckel RH, Franklin BA, et al. Diagnosis and management of the metabolic syndrome: an American Heart Association/National Heart, Lung, and Blood Institute scientific statement. Circulation 2005; 112(17): 2735-2752.##16. Sarrafzadegan N, Talaei M, Sadeghi M, Kelishadi R, Oveisgharan S, Mohammadifard N, et al. The Isfahan cohort study: rationale, methods and main findings. J Hum Hypertens 2011; 25(9): 545-553.##17. Budoff M. Triglycerides and triglyceride-rich lipoproteins in the causal pathway of cardiovascular disease. Am J Cardiol 2016 118(1): 138-145.##18. Wilson PW, Cupples LA, Kannel WB. Is hyperglycemia associated with cardiovascular disease? The Framingham Study. Am Heart J 1991; 121(2 Pt 1): 586-590.## ##

چربی احشایی و ارتباط آن با فشارخون در جمعیت سالمندان Visceral Fat and its Correlation with Blood Pressure in Older Adults 1 1  سابقه و هدف: با افزایش سن، خطر بیماری پرفشاری خون افزایش می‌یابد. باتوجه به اهمیت و شیوع بالای پرفشاری خون و اضافه وزن و چاقی در سالمندان ایرانی و محدود بودن مطالعاتی که به همراهی پرفشاری خون با چربی احشایی در جمعیت سالمندی پرداخته باشند، این پژوهش با هدف تعیین وضعیت چربی احشایی بدن در سالمندان و همراهی آن با فشارخون انجام گرفت. مواد و روش‌ها: این مطالعه مورد- شاهدی با استفاده از داده‌های سال 1400- 1395 بانک اطلاعاتی فاز 2 مطالعه کوهورت سالمندان امیرکلا (AHAP)، در شمال ایران بر روی جمعیت 60 سال و بالاتر انجام گرفته است. دو گروه مورد (دارای پرفشاری خون) و شاهد (بدون پرفشاری خون) از لحاظ سن و جنس همسان‌سازی شدند. میزان فعالیت سالمندان با استفاده از پرسشنامه Physical Activity Scale for Elderly و وضعیت چربی احشایی با استفاده از دستگاه دانسیتومتر ارزیابی گردید. یافته‌ها: از مجموع 700 سالمند مورد بررسی، نیمی از آن ها پرفشاری خون داشتند و نیم دیگر بدون پرفشاری خون بودند. دراین دو گروه، میانگین سنی افراد (0/684=(P، شاخص قالب بدن (0/691=P) و میزان فعالیت فیزیکی (0/308=P) تفاوت معنی‌داری نداشتند، اما میانگین دورکمر (0/001>P)، نمایه توده بدنی(0/001>P)، نسبت دورکمر به قد (0/001>P) و چربی احشایی(0/001>P)، در دو گروه متفاوت بوده است. ارتباط مستقیم و معنی‌داری میان فشارخون با چربی احشایی، نمایه توده بدنی، دورکمر و نسبت دورکمر به قد در سالمندان مذکر و مونث وجود داشته است. هم‌چنین در سالمندان مذکر نمایه توده بدنی(0/001>P و0/710=AUC) و در سالمندان مونث مقدار چربی احشایی (0/001>P و 0/626=AUC) بیش‌ترین ارتباط را با فشارخون داشته است. استنتاج: ارتباط مستقیم و معنی‌داری میان فشارخون با چربی احشایی، نمایه توده بدنی، دورکمر و نسبت دورکمر به قد در سالمندان مرد و زن وجود دارد که در سالمندان مذکر نمایه توده بدنی و در سالمندان مونث مقدار چربی احشایی بیش‌ترین ارتباط را با فشارخون داشته است.   2  Background and purpose: The risk of hypertension is increased as people get older. Hypertension and overweight/ obesity are highly prevalent in Iranian older adults and there are limited studies on the association between high blood pressure and visceral fat in this population. This research was conducted to evaluate the correlation between hypertension and visceral fat in older adults. Materials and methods: This case-control study was carried out using the records of people aged ≥ 60 years who enrolled at Phase II of the Amirkola Health and Ageing Project (AHAP). People with hypertension (case group) and those without hypertension (control group) were matched for age and gender. Physical activity was measured using the Physical Activity Scale for Elderly. Visceral fat level was measured by a density meter device. Results: Out of 700 senior adults, half were found with hypertension. No significant difference was observed between the two groups in age (P=0.684), body shape index (P=0.691), and physical activity (P=0.308). But, a significant difference was observed in mean waist circumference (P<0.001), body mass index (P<0.001), waist circumference to weight ratio (P<0.001), and visceral fat (P<0.001) between the two groups. There was a significant positive correlation between blood pressure and the levels of visceral fat, body mass index, waist circumference, and waist to height ratio in older males and females. Body mass index in male (P<0.001, AUC=0.710) and visceral fat level in female participants (P<0.001, AUC=0.626) were considerably correlated with hypertension. Conclusion: This study revealed a significant direct correlation between blood pressure and visceral fat level, body mass index, waist circumference, and waist to height ratio in older male and female population. Body mass index in male and visceral fat level in female older adults were strongly associated with hypertension.   47 57 2023/06/102022/03/252022/07/142023/01/312023/04/15 1402/1/26 2023/08/152023/07/182023/08/142023/07/102023/07/22 1402/4/31 سحر حسین خان زاده Sahar Hosseinkhanzadeh پزشک، دانشگاه علوم پزشکی بابل، بابل، ایران ایران firoozjaeisahar@gmail.com علی بیژنی Ali Bijani دانشیار، مرکز تحقیقات عوامل اجتماعی موثر بر سلامت، پژوهشکده سلامت، دانشگاه علوم پزشکی بابل، بابل، ایران ایران alibijani@yahoo.com سیدرضا حسینی Seyed Reza Hosseini استاد، مرکز تحقیقات عوامل اجتماعی موثر بر سلامت، پژوهشکده سلامت، دانشگاه علوم پزشکی بابل، بابل، ایران ایران hosseinirezaseyed@gmail.com سیمین موعودی Simin Mouodi استادیار، مرکز تحقیقات عوامل اجتماعی موثر بر سلامت، پژوهشکده سلامت، دانشگاه علوم پزشکی بابل، بابل، ایران ایران dr.mouodi@gmail.com hypertension aged intra-abdominal fat body mass index پرفشاری خون سالمند چربی احشایی نمایه توده بدنی 1. Mirahmadizadeh A, Vali M, Hassanzadeh J, Dehghani SP, Razeghi A, Azarbakhsh H. Mortality Rate and Years of Life Lost due to Hypertension in the South of Iran between 2004 and 2019: A Population-Based Study. Int J Hypertens 2022; 2022: 7759699.##2. Kulkarni A, Mehta A, Yang E, Parapid B. Older Adults and Hypertension: Beyond the 2017 Guideline for Prevention, Detection, Evaluation, and Management of High Blood Pressure in Adults. American College of Cardiology. 2020 Feb 26, 2020: Available from: https://www.acc.org/latest-in-cardiology/ articles/2020/02/26/06/24/older-adults-and-hypertension. Accessed March 2, 2023.##3. Zhang Y, Zhang WQ, Tang WW, Zhang WY, Liu JX, Xu RH, et al. The prevalence of obesity-related hypertension among middle-aged and older adults in China. Front Public Health 2022; 10: 865870.##4. Nguyen Ngoc H, Kriengsinyos W, Rojroongwasinkul N, Aekplakorn W. Association of adiposity indices with hypertension in middle-aged and elderly Thai population: National Health Examination Survey 2009 (NHES-IV). J Cardiovasc Dev Dis 2019; 6(1): 13.##5. Elffers TW, de Mutsert R, Lamb HJ, de Roos A, Willems van Dijk K, Rosendaal FR, et al. Body fat distribution, in particular visceral fat, is associated with cardiometabolic risk factors in obese women. PloS One 2017; 12(9): e0185403.##6. Nguyen TT, Nguyen MH, Nguyen YH, Nguyen TTP, Giap MH, Tran TDX, et al. Body mass index, body fat percentage, and visceral fat as mediators in the association between health literacy and hypertension among residents living in rural and suburban areas. Front Med 2022; 9: 877013.##7. Mouodi S, Khandan S, Hosseini SR, Ghadimi R, Bijani A. Anthropometric Changes Over Five Years in Older Adults and its Association with Demographic Characteristics, Muscle Strength and Comorbid Disorders: A Longitudinal Population-Based Study. J Mazandaran Univ Med Sci 2022; 31(204): 73-84 (Persian).##8. Yu P, Huang T, Hu S, Yu X. Predictive value of relative fat mass algorithm for incident hypertension: a 6-year prospective study in Chinese population. BMJ Open 2020; 10(10): e038420.##9. Raghu Teja KJSS, Durgaprasad BK, Vijayalakshmi P. Evaluation and Comparative Correlation of Abdominal Fat Related Parameters in Obese and Non-obese Groups Using Computed Tomography. Curr Med Imaging 2021; 17(3): 417-424. ##10. Bertoli S, Leone A, Krakauer NY, Bedogni G, Vanzulli A, Redaelli VI, et al. Association of Body Shape Index (ABSI) with cardio-metabolic risk factors: A cross-sectional study of 6081 Caucasian adults. PloS One 2017; 12(9): e0185013.##11. Vaisi-Raygani A, Mohammadi M, Jalali R, Ghobadi A, Salari N. The prevalence of obesity in older adults in Iran: a systematic review and meta-analysis. BMC Geriatr 2019; 19(1): 371.##12. Oori MJ, Mohammadi F, Norozi K, Fallahi-Khoshknab M, Ebadi A, Gheshlagh RG. Prevalence of HTN in Iran: Meta-analysis of Published Studies in 2004-2018. Curr Hypertens Rev 2019; 15(2): 113-122.##13. Leite NN, Cota BC, Gotine A, Rocha D, Pereira PF, Hermsdorff HHM. Visceral adiposity index is positively associated with blood pressure: A systematic review. Obes Res Clin Pract 2021; 15(6): 546-556.##14. Hosseini SR, Cumming RG, Kheirkhah F, Nooreddini H, Baiani M, Mikaniki E, et al. Cohort profile: the Amirkola Health and Ageing Project (AHAP). Int J Epidemiol 2014; 43(5): 1393-1400.##15. Bijani A, Ghadimi R, Mikaniki E, Kheirkhah F, Mozaffarpur SA, Motallebnejad M, et al. Cohort Profile Update: The Amirkola Health and Ageing Project (AHAP). Caspian J Intern Med 2017; 8(3): 205-212.##16. Ahmadi Ahangar A, Saadat P, Hosseini R, Tghipour M, Eftari M, Bijani A. Association of physical activity, depression and some demographic features with cognitive impairments in an elderly population in amirkola, north of Iran. J Mazandaran Univ Med Sci 2017; 27(153): 49-63 (Persian).##17. Hatami O, Aghabagheri M, Kahdouei S, Nasiriani K. Psychometric properties of the Persian version of the Physical Activity Scale for the Elderly (PASE). BMC Geriatr 2021; 21(1): 383.##18. Corbatón-Anchuelo A, Krakauer JC, Serrano- García I, Krakauer NY, Martínez-Larrad MT, Serrano-Ríos M. A body shape index (ABSI) and Hip Index (HI) Adjust waist and hip circumferences for body mass index, but only ABSI predicts high cardiovascular risk in the spanish caucasian population. Metab Syndr Relat Disord 2021; 19(6): 352-357.##19. Fox C, Massaro J, Hoffmann U, Pou K, Maurovich-Horvat P, Liu C, et al. Abdominal visceral and subcutaneous adipose tissue compartments: Association with metabolic risk factors in the framingham heart study. Circulation 2007; 116(1): 39-48.##20. mg I, Nishizawa Y, et al. Visceral adiposity, not abdominal subcutaneous fat area, is associated with high blood pressure in Japanese men: the Ohtori study. Hypertens Res 2011; 34(5): 565-572.##21. Chandra A, Neeland IJ, Berry JD, Ayers CR, Rohatgi A, Das SR, et al. The relationship of body mass and fat distribution with incident hypertension: observations from the Dallas Heart Study. J Am Coll Cardiol 2014; 64(10): 997-1002.##22. Luo Y, Ma X, Shen Y, Hao Y, Hu Y, Xiao Y, et al. Positive relationship between serum low-density lipoprotein cholesterol levels and visceral fat in a Chinese nondiabetic population. PloS One 2014; 9(11): e112715.##23. Hu L, Hu G, Huang X, Zhou W, You C, Li J, etal. Different adiposity indices and their associations with hypertension among Chinese population from Jiangxi province. BMC Cardiovascular Disorders 2020; 20(1): 115.##24. Sadeghi M, Talaei M, Gharipour M, Oveisgharan S, Nezafati P, Dianatkhah M, et al. Anthropometric indices predicting incident hypertension in an Iranian population: The Isfahan cohort study. Anatol J Cardiol 2019; 22(1): 33-43.##25. Li B, Wang J, Zhou X, Liu Y, Wang W, Gao Z, et al. Chinese Visceral Adiposity Index Is More Closely Associated With Hypertension and Prehypertension Than Traditional Adiposity Indices in Chinese Population: Results From the REACTION Study. Front Endocrinol 2022; 13: 921997.##26. Guo X, Xu Y, He H, Cai H, Zhang J, Li Y, et al. Visceral fat reduction is positively associated with blood pressure reduction in overweight or obese males but not females: an observational study. Nutrition metabolism 2019;16(1):1-8.##27. Lu YK, Dong J, Sun Y, Hu LK, Liu YH, Chu X, et al. Gender-specific predictive ability for the risk of hypertension incidence related to baseline level or trajectories of adiposity indices: a cohort study of functional community. Int J Obes 2022; 46(5): 1036-1043.## ##

مقایسه بین تغییر حداکثر سرعت خون کاروتید در سیکل تنفسی با روش‌های مرسوم اندازه گیری حجم در بیماران مبتلا به شوک عفونی Comparison between the Carotid Doppler Peak Velocity in the Respiratory Cycle with Conventional Methods of Volume Assessment in Patients with Septic Shock 1 1  سابقه و هدف: جستجو برای دستیابی به یک روش دقیق و قابل استناد و در عین حال غیرتهاجمی در مورد ارزیابی میزان حجم مورد نیاز در بیماران دچار شوک در اورژانس بسیار پر اهمیت است. استفاده از سونوگرافی داپلر شریان کاروتید، بسیار راحت و قابل انجام بر بالین بیمار است. لذا این مطالعه جهت بررسی استفاده از این پارامتر برای ارزیابی نیاز به حجم در بیماران مبتلا به شوک عفونی طراحی شده است. مواد و روش‌ها: این مطالعه تک مرکزی، مشاهده‌ای و آینده نگر بر روی تمام بیماران که با تشخیص شوک عفونی در بخش اورژانس بیمارستان امام خمینی شهر ساری از مهر 1400 لغایت شهریور 1401 بستری شدند، انجام گرفت. علایم حیاتی، اندازه‌گیری قطر ورید اجوف تحتانی(IVC) و اوج سرعت شریان کاروتید با داپلر (CDPV) در بدو ورود و دو ساعت بعد از شروع درمان، ارزیابی قرار شد. توصیف و تحلیل داده‌ها با SPSS صورت پذیرفت. یافته‌ها: تعداد 44 بیمار در این مطالعه شرکت داشتند که میانگین سن این افراد 17/91±62/55 سال بوده است. از این تعداد30 نفر (68/2 درصد) مرد بودند. یک افزایش معنی‌دار از نظر آماری در میزان IVC min (0/016=P) و CDPV max (0/001=P) و ΔCDPV (0/0001>P) در بیمارن بعد از دو ساعت از شروع درمان، مشخص شد. استنتاج: بر اساس مطالعه حاضر، از معیارهای سونوگرافیک داپلر شریان کاروتید در تعیین نیاز مایع برای بدن و هم‌چنین ارزیابی نیاز به حجم در بیماران به‌عنوان یک معیار دینامیک می‌توان استفاده کرد.   2  Background and purpose: Investigation for an accurate, reliable, and non-invasive method for assessing volume responsiveness in septic shock patients is of high priority in the emergency department. Carotid artery Doppler sonography can be easily performed at the bedside. Therefore, this study used carotid Doppler sonographic parameters to determine and evaluate the need for volume in patients with septic shock. Materials and methods: The present single-center, prospective, observational study was performed on all patients with septic shock admitted to emergency department during the study period. Vital signs, diameter of the inferior vena cava (IVC), and the carotid Doppler peak velocity (CDPV) were evaluated on arrival and two hours after resuscitation. Data description and analysis were done using SPSS. Results: Forty-four patients enrolled in this study, of which 30 (68.2%) were men. The average age of these patients was 62.55±17.91 years.The findings indicated a statistically significant increase in IVC min (P=0.016), CDPV max (P=0.001), and ΔCDPV (P<0.0001) in patients after two hours of treatment. Conclusion: Carotid Doppler sonographic parameters can be implemented, as a dynamic criterion, to determine the fluid responsiveness in patients.   58 66 2023/06/102022/03/252022/07/142023/01/312023/04/152023/01/9 1401/10/19 2023/08/152023/07/182023/08/142023/07/102023/07/222023/07/16 1402/4/25 ایرج گلی خطیر Iraj Golikatir دانشیار، گروه آموزشی طب اورژانس، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران golykhatiriraj@yahoo.com محمد سازگار Mohammad Sazgar استادیار، گروه آموزشی طب اورژانس، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران msazgar2000@yahoo.com تورج اسدی Touraj Assadi دانشیار، گروه آموزشی طب اورژانس، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران touraj.assadi@yahoo.com فرزاد بزرگی Farzad Bozorgi دانشیار، گروه آموزشی طب اورژانس، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران .مرکز تحقیقات ارتوپدی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران farzad722001@yahoo.com ابوالفضل فیروزیان Abolfazl Firouzian دانشیار، گروه آموزشی بیهوشی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران ab.firouzian@gmail.com سیاوش مرادی Siavash Moradi استادیار، گروه آموزشی پزشکی اجتماعی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران d.smor86@yahoo.com معصومه عیسی زاده روشن Masoumeh Eisazadeh Roshan متخصص طب اورژانس، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران masome.eisazadehroshan@gmail.com حامد امینی آهی دشتی Hamed Aminiahidashti دانشیار، گروه آموزشی طب اورژانس، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران hamedaminiahidashti@yahoo.com septic shock volume responsiveness carotid Doppler ultrasonography inferior vena cava diameter شوک عفونی ارزیابی نیاز به مایع سونو گرافی داپلر شریان کاروتید قطر ورید اجوف تحتانی 1. Dellinger RP, Levy MM, Rhodes A, Annane D, Gerlach H, Opal SM, et al. Surviving Sepsis Campaign: international guidelines for management of severe sepsis and septic shock, 2012. Intensive care Med 2013; 39(2): 165-228.##2. Rivers E, Nguyen B, Havstad S, Ressler J, Muzzin A, Knoblich B, et al. Early goal-directed therapy in the treatment of severe sepsis and septic shock. N Engl J Med 2001; 345(19): 1368-1377.##3. Kelm DJ, Perrin JT, Cartin-Ceba R, Gajic O, Schenck L, Kennedy CC. Fluid overload in patients with severe sepsis and septic shock treated with early goal-directed therapy is associated with increased acute need for fluid-related medical interventions and hospital death. Shock 2015; 43(1): 68-73.##4. Boyd JH, Forbes J, Nakada TA, Walley KR, Russell JA. Fluid resuscitation in septic shock: a positive fluid balance and elevated central venous pressure are associated with increased mortality. Crit Care Med 2011; 39(2): 259-265.##5. Marik PE, Cavallazzi R. Does the central venous pressure predict fluid responsiveness? An updated meta-analysis and a plea for some common sense. Crit Care Med 2013; 41(7): 1774-1781.##6. Muller L, Bobbia X, Toumi M, Louart G, Molinari N, Ragonnet B, et al. Respiratory variations of inferior vena cava diameter to predict fluid responsiveness in spontaneously breathing patients with acute circulatory failure: need for a cautious use. Critical Care 2012; 16(5): R188.##7. Song Y, Kwak YL, Song JW, Kim YJ, Shim JK. Respirophasic carotid artery peak velocity variation as a predictor of fluid responsiveness in mechanically ventilated patients with coronary artery disease. Br J Anaesth 2014; 113(1): 61-66.##8. Monge García MI, Gil Cano A, Díaz Monrové JC. Brachial artery peak velocity variation to predict fluid responsiveness in mechanically ventilated patients. Crit Care 2009; 13(5): R142.##9. Chen G, Meng L, Alexander B, Tran NP, Kain ZN, Cannesson M. Comparison of noninvasive cardiac output measurements using the Nexfin monitoring device and the esophageal Doppler. J Clin Anesth 2012; 24(4): 275-283.##10. Mackenzie DC, Khan NA, Blehar D, Glazier S, Chang Y, Stowell CP, et al. Carotid Flow Time Changes With Volume Status in Acute Blood Loss. Ann Emerg Med 2015; 66(3): 277-282.e1.##11. Girotto V, Teboul JL, Beurton A, Galarza L, Guedj T, Richard C, et al. Carotid and femoral Doppler do not allow the assessment of passive leg raising effects. Ann Intensive Care 2018; 8(1): 67.##12. Ibarra-Estrada M, López-Pulgarín JA, Mijangos-Méndez JC, Díaz-Gómez JL, Aguirre-Avalos G. Respiratory variation in carotid peak systolic velocity predicts volume responsiveness in mechanically ventilated patients with septic shock: a prospective cohort study. Crit Ultrasound J 2015; 7(1): 29.##13. Aminiahidashti H. The establishment of the emergency department intensive care unit. Iranian Journal of Emergency Medicine 2016; 3(4): 122-124 (Persian).##14. Singer M, Deutschman CS, Seymour CW, Shankar-Hari M, Annane D, Bauer M, et al. The Third International Consensus Definitions for Sepsis and Septic Shock (Sepsis-3). JAMA 2016; 315(8): 801-810.##15. Jambeih R, Keddissi JI, Youness HA. IVC Measurements in Critically Ill Patients with Acute Renal Failure. Crit Care Res Pract 2017; 2017: 3598392.##16. Nathan Coxford R, Lang E, Dowling S. Dopamine versus norepinephrine in the treatment of shock. CJEM 2011; 13(6): 395-397.##17. Slovut DP, Romero JM, Hannon KM, Dick J, Jaff MR. Detection of common carotid artery stenosis using duplex ultrasonography: a validation study with computed tomographic angiography. J Vasc Surg 2010; 51(1): 65-70.##18. Marik PE, Levitov A, Young A, Andrews LJC. The use of bioreactance and carotid Doppler to determine volume responsiveness and blood flow redistribution following passive leg raising in hemodynamically unstable patients Chest 2013; 143(2): 364-370.##19. AIUM. The AIUM Practice Parameter for the Performance of an Ultrasound Examination of the Extracranial Cerebrovascular System. J Ultrasound Med 2022; 41(4): E21-e27.##20. Tola M, Yurdakul MJJouim. Effect of Doppler angle in diagnosis of internal carotid artery stenosis. J Ultrasound Med 2006; 25(9): 1187-1192.##21. Stolz LA, Mosier JM, Gross AM, Douglas MJ, Blaivas M, Adhikari S. Can emergency physicians perform common carotid Doppler flow measurements to assess volume responsiveness? West J Emerg Med 2015; 16(2): 255.##22. Ilyas A, Ishtiaq W, Assad S, Ghazanfar H, Mansoor S, Haris M, et al. Correlation of IVC diameter and collapsibility index with central venous pressure in the assessment of intravascular volume in critically ill patients. Cureus 2017; 9(2): e1025.##23. De Backer D, Aissaoui N, Cecconi M, Chew MS, Denault A, Hajjar L, et al. How can assessing hemodynamics help to assess volume status? Intensive Care Med 2022; 48(10): 1482-1294.##24. Peachey T, Tang A, Baker EC, Pott J, Freund Y, Harris T. The assessment of circulating volume using inferior vena cava collapse index and carotid Doppler velocity time integral in healthy volunteers: a pilot study Scand J Trauma Resusc Emerg Med 2016; 24(1): 108.##25. Beaubien‐Souligny W, Benkreira A, Robillard P, Bouabdallaoui N, Chassé M, Desjardins G, et al. Alterations in portal vein flow and intrarenal venous flow are associated with acute kidney injury after cardiac surgery: a prospective observational cohort study. J Am Heart Assoc 2018; 7(19): e009961.##26. Delerme S, Renault R, Le Manach Y, Lvovschi V, Bendahou M, Riou B, et al. Variations in pulse oximetry plethysmographic waveform amplitude induced by passive leg raising in spontaneously breathing volunteers. Am J Emerg Med 2007; 25(6): 637-642.##27. Préau S, Saulnier F, Dewavrin F, Durocher A, Chagnon J-LJCcm. Passive leg raising is predictive of fluid responsiveness in spontaneously breathing patients with severe sepsis or acute pancreatitis. Crit Care Med 2010; 38(3): 819-825.##28. de Souza TB, Rubio AJ, Carioca FD, Ferraz ID, Brandão MB, Nogueira RJ, de Souza TH. Carotid doppler ultrasonography as a method to predict fluid responsiveness in mechanically ventilated children. Pediat Anesth 2022; 32(9): 1038-1046.##29. Girotto V, Teboul JL, Beurton A, Galarza L, Guedj T, Richard C, Monnet X. Carotid and femoral Doppler do not allow the assessment of passive leg raising effects. Ann Intensive Care 2018; 8: 67.## ##

ارتباط هایپوسالیویشن و خشکی دهان با کیفیت زندگی وابسته به سلامت دهان در بیماران مزمن کلیوی تحت همودیالیز Relationship between Oral Health Related Quality of Life and Hyposalivation and Xerostomia in Patients with Chronic Renal Failure Undergoing Hemodialysis 1 1  سابقه و هدف: در این مطالعه رابطه هایپوسالیویشن و خشکی دهان با کیفیت زندگی وابسته به سلامت دهان در بیماران مبتلا به نارسایی مزمن کلیوی (CRF) تحت همودیالیز مورد بررسی قرار گرفت. مواد و روش‌ها: این مطالعه توصیفی-تحلیلی بر روی 200 بیمار مبتلا به CRF تحت همودیالیز مراجعه‌کننده به بخش دیالیز بیمارستان امام خمینی شهرستان ساری در سال 1400 انجام شد. بیماران دو پرسشنامه‌ کیفیت زندگی وابسته به سلامت دهان (OHIP-14) با روش‌های ارزیابی additive و simple count را تکمیل نمودند. برای تشخیص خشکی دهان از بیماران 9 سوال پرسیده شد که 5 پاسخ مثبت نشان‌دهنده خشکی دهان بود و بزاق غیرتحریکی نیز جمع‌آوری شد. پس از جمع‌آوری، داده‌ها وارد نرم‌افزار SPSS 18 شد. از ضریب همبستگی پیرسون یا اسپیرمن برای بررسی نمره کیفیت زندگی با جریان بزاقی غیرتحریکی استفاده شد و برای مقایسه نمره کیفیت زندگی در دو گروه  دارا و فاقد خشکی دهان از آزمون t-test یا Mann-whitney استفاده شد. یافته‌ها: هیپوسالیویشن در 66 نفر (33 درصد) مشاهده شد. نمره OHIP-14 در هر دو روش additive و simple count در بیماران با خشکی دهان و هیپوسالیویشن بیش‌تر به‌طور معنی‌داری بیش‌تر بود (0/05>P). در مقایسه متغیرهای مختلف، 7/66 درصد بیماران با هیپوسالیویشن بیش‌تر از 58 سال سن داشتند (0/007P=). به علاوه، 6/60 درصد بیماران با خشکی دهان، مبتلا به دیابت بودند (0/01=P). استنتاج: خشکی دهان و هیپوسالیویشن موجب کاهش کیفیت زندگی بیماران CRF تحت همودیالیز می‌شود. همچنین خشکی دهان و هیپوسالیویشن مشکلات به نسبت شایعی در میان این بیماران بودند. درمان این مشکلات به‌دلیل تاثیر بر کیفیت زندگی بیماران ضروری می‌باشد.   2  Background and purpose: This study investigated the relationship between oral health related quality of life and hyposalivation and dry mouth in patients with chronic renal failure (CRF) undergoing hemodialysis. Materials and methods: This descriptive-analytical study was conducted in 200 patients with CRF undergoing hemodialysis attending the dialysis department in Sari Imam Khomeini Hospital, 2021. Patients completed oral health-related quality of life questionnaires (OHIP-14) with additive and simple count assessment methods. To diagnose dry mouth, unstimulated saliva was collected and patients were asked nine questions, of which five positive answers indicated dry mouth. Data analysis was done in SPSS V18. Pearson's or Spearman's correlation coefficient were applied to investigate the association between quality of life score and unstimulated salivary flow, and t-test or Mann-Whitney test were used to compare the quality of life scores between the groups with and without dry mouth. Results: Hyposalivation was observed in 66 patients (33%). The OHIP-14 score was significantly higher in both additive and simple count methods in patients with dry mouth and hyposalivation (P<0.05). Comparing different variables, the findings showed that 66.7% of the patients with hyposalivation were older than 58 years of age (P=0.007). In addition, 60.6% of patients with dry mouth had diabetes (P=0.01). Conclusion: Dry mouth and hyposalivation reduce the quality of life in patients with CRF undergoing hemodialysis. Also, dry mouth and hyposalivation were relatively common problems in these patients. The treatment of these problems is necessary because of their impact on patients' quality of life.   67 76 2023/06/102022/03/252022/07/142023/01/312023/04/152023/01/92022/11/5 1401/8/14 2023/08/152023/07/182023/08/142023/07/102023/07/222023/07/162023/07/16 1402/4/25 طاهره ملانیا Tahereh Molania دانشیار، گروه بیماری های دهان و فک و صورت، مرکز تحقیقات دندانپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران t_molania117@yahoo.com مهدی آریانا Mehdi Aryana دانشجوی دندانپزشکی، کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشکده دندانپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران amirmasoudr1377@gmail.com فاطمه اسپهبدی Fatemeh Espahbodi دانشیار، گروه داخلی، مرکز تحقیقات دیابت، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران f.espahbodi@mazums.ac.ir عباس مسگرانی Abbas Mesgarani دانشیار، گروه اندودنتیکس، مرکز تحقیقات دندانپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران a.mesgarani@mazums.ac.ir آرش مهدی نژاد Arash Mehdinejad دانشجوی دندانپزشکی، کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشکده دندانپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران amehdinejad@mazums.ac.ir مائده صالحی Maedeh Salehi استادیار، گروه بیماری های دهان و فک و صورت، مرکز تحقیقات دندانپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران salehimaede1165@gmail.com dry mouth hyposalivation oral health-related quality of life chronic renal failure dialysis خشکی دهان هیپوسالیویشن کیفیت زندگی مرتبط با سلامت دهان نارسایی مزمن کلیه دیالیز 1. Eckardt K-U, Coresh J, Devuyst O, Johnson RJ, Köttgen A, Levey AS, et al. Evolving importance of kidney disease: from subspecialty to global health burden. Lancet 2013; 382(9887): 158-169.##2. Shahidi S, Hadizadeh E, Shaabani P, Feizi A. Epidemiologic Evaluation of Demographic and Basic Clinical Factors In Patients With Chronic Kidney Disease In Isfahan City, Iran, During 1996-2011. Journal of Isfahan Medical School 2017; 35(448): 1298-1308 (Persian).##3. Shahidi S, Hadizadeh E, Shaabani P, Feizi A. Epidemiologic Evaluation of Demographic and Basic Clinical Factors In Patients With Chronic Kidney Disease In Isfahan City, Iran, During 1996-2011. Journal of Isfahan Medical School 2017; 35(448): 1298-1308 (Persian).##4. Omidpanah N, Akbari J. Oral Manifestations in Patients with End Stage Renal Disease Undergoing Hemodialysis. Journal of Mashhad Dental School 2019; 43(4): 312-322 (Persian).##5. Snyder S, Pendergraph B. Detection and evaluation of chronic kidney disease. Am Fam Physician 2005; 72(9): 1723-1732.##6. Boor P, Ostendorf T, Floege J. PDGF and the progression of renal disease. Nephrol Dial Transplant 2014; 29(suppl_1): i45-i54.##7. Jafari Heidarloo M, Mehrinejad S, Sarafan N. Evaluation of frequency of oral manifestation in end stage renal disease patients undergoing Hemodialysis in Imam Khomeini Hospital in Urmia. The Journal of Urmia. Studies in Medical Sciences 2017; 28(6): 410-417 (Persian).##8. Maboudi A, Pourmirafzali SM, Haddadi A, Moosazadeh M. Assessing the relationship between people at increased risk of developing diabetes and periodontitis: a systematic review study. Pract Diabetes 2021; 38(6): 44-49.##9. Weiner DE, Tighiouart H, Amin MG, Stark PC, MacLeod B, Griffith JL, et al. Chronic kidney disease as a risk factor for cardiovascular disease and all-cause mortality: a pooled analysis of community-based studies. J Am Soc Nephrol 2004; 15(5): 1307-1315.##10. Hajian-Tilaki A, Oliae F, Jenabian N, Hajian-Tilaki K, Motallebnejad M. Oral health-related quality of life and periodontal and dental health status in iranian hemodialysis patients. J Contemp Dent Pract 2014; 15(4): 482-490.##11. Hamissi J, Porsamimi J, Naseh M, Mosalaei S. Oral hygiene and periodontal status of hemodialyzed patients with chronic renal failure in Qazvin, Iran. East Afr J Public Health 2009; 6(1): 108-111.##12. Akar H, Akar GC, Carrero JJ, Stenvinkel P, Lindholm B. Systemic consequences of poor oral health in chronic kidney disease patients. Clin J Am Soc Nephrol 2011; 6(1): 218-226.##13. Longo DL, Fauci AS, Kasper DL, Hauser SL, Jameson JL, Loscalzo J. Harrison's principles of internal medicine. 18th ed. New York: Mcgraw-hill; 2012.##14. Babaee N, Sales M, QaziMirsaeed AM, Moghadamnia AA. Xerostomia in Patients with Chronic Renal Failure Undergoing Hemodialysis. J Babol Univ Med Sci 2014; 16(10): 15-22 (Persian).##15. Salehi M, Ehsani H, Moosazadeh M, Kashi Z, Fardadamini M, Aryana M, et al. Comparing Oral Health Related Quality of Life Between Patients with Thyroid Disorders and Healthy Individuals. J Mazandaran Uni Med Sci 2022; 32(213): 114-124 (Persian).##16. Vesterinen M, Ruokonen H, Furuholm J, Honkanen E, Meurman JH. Clinical questionnaire study of oral health care and symptoms in diabetic vs. non-diabetic predialysis chronic kidney disease patients. Clin Oral Investig 2012; 16(2): 559-563.##17. Nylund KM, Meurman JH, Heikkinen AM, Furuholm JO, Ortiz F, Ruokonen HM. Oral health in patients with renal disease: a longitudinal study from predialysis to kidney transplantation. Clin Oral Investig 2018; 22(1): 339-347.##18. Silva TMC, Alves LAC, Garrido D, Watanabe A, Mendes FM, Ciamponi AL. Health and oral health-related quality of life of children and adolescents with chronic kidney disease: a cross-sectional study. Qual Life Res 2019; 28(9): 2481-2489.##19. Shiva A, Sobouti F. Comparative study of histopathological reports and clinical diagnosis of oral biopsies. J Mazandaran Uni Med Sci 2017; 26(144): 57-64.##20. Maboudi A, Pourmirafzali SM, Haddadi A, Moosazadeh M. Assessing the relationship between people at increased risk of developing diabetes and periodontitis: a systematic review study. Pract Diabetes 2021; 38(6): 44-49.##21. Dirschnabel AJ, Martins Ade S, Dantas SA, Ribas Mde O, Grégio AM, Alanis LR, et al. Clinical oral findings in dialysis and kidney-transplant patients. Quintessence Int 2011; 42(2): 127-133.##22. Guzeldemir E, Toygar HU, Tasdelen B, Torun D. Oral health–related quality of life and periodontal health status in patients undergoing hemodialysis. J Am Dent Assoc 2009; 140(10): 1283-1293.##23. López-Pintor R-M, López-Pintor L, Casañas E, De Arriba L, Hernández G. Risk factors associated with xerostomia in haemodialysis patients. Med Oral Patol Oral Cir Bucal 2017; 22(2): e185-e192.##24. Motallebnejad M, Mottaghi K, Mehdizadeh S, Alaeddini F, Bijani A. Reliability and validity of the Persian version of the general oral health assessment index (GOHAI). Caspian J Dent Res 2013; 2(1):8-17 (Persian).##25. Motallebnejad M, Hadian H, Mehdizadeh S, Hajiahmadi M. Validity and reliability of the Persian version of the oral health impact profile (OHIP)-14. Caspian J Intern Med 2011; 2(4): 314-320.##26. Busato IM, Ignacio SA, Brancher JA, Moyse ST, Azevedo-Alanis LR. Impact of clinical status and salivary conditions on xerostomia and oral health-related quality of life of adolescents with type 1 diabetes mellitus. Community Dent Oral Epidemiol 2011; 40(1): 62-69.##27. Nikbin A, Bayani M, Jenabian N, Motallebnejad M. Oral health-related quality of life in diabetic patients: comparison of the Persian version of Geriatric Oral Health Assessment Index and Oral Health Impact Profile: A descriptive-analytic study. J Diabetes Metab Disord 2014; 13(1): 32.##28. Ehsani H, Salehi M, Yazdani Charati J, Niksolat F, Soltantouyeh A, Aryana M, et al. Comparison of oral health-related quality of life among patients with osteoporosis and healthy individuals. Koomesh 2022; 24(4): 469-476 (Persian).##29. Arbabi-Kalati F, Mohammadi A, Ghaemi Hesaroeeh S. Assessment the relationship between osteoporosis and oral dryness in postmenopausal women. Journal of Mashhad Dental School 2015; 39(2): 117-122 (Persian).##30. Molania T, Janbabaei G, Esmaeili P, Moosazadeh M, Aryana M, Salehi M. Effect of Xerostomia and Hyposalivation on Quality of Life in Patients Receiving Chemotherapy. J Mazandaran Univ Med Sci 2021; 30(194): 108-114 (Persian).##31. Wong HM. Oral complications and management strategies for patients undergoing cancer therapy. Scientific World Journal 2014; 2014: 581795.##32. Pakpour AH, Kumar S, Fridlund B, Zimmer S. A case-control study on oral health-related quality of life in kidney disease patients undergoing haemodialysis. Clin Oral Investig 2015; 19(6): 1235-1243.##33. Porter SR, Scully C, Hegarty AM. An update of the etiology and management of xerostomia. Oral Surg Oral Med Oral Pathol Oral Radiol Endod 2004; 97(1): 28-46.##34. Nederfors T, Isaksson R, Mörnstad H, Dahlöf C. Prevalence of perceived symptoms of dry mouth in an adult Swedish population-relation to age, sex and pharmacotherapy. Community Dent Oral Epidemiol 1997; 25(3): 211-216.##35. Wolff A, Fox PC, Porter S, Konttinen YT. Established and novel approaches for the management of hyposalivation and xerostomia. Curr Pharm Des 2012; 18(34): 5515-5521.##36. Bruzda-Zwiech A, Szczepańska J, Zwiech R. Sodium gradient, xerostomia, thirst and inter-dialytic excessive weight gain: a possible relationship with hyposalivation in patients on maintenance hemodialysis. Int Urol Nephrol 2014; 46(7): 1411-1417.##37. Baharvand M, Hemmati F. Frequency of subjective dry mouth and burning mouth syndrome in elder residents of sanitariums in Tehran, 2005. J Iran Dent Assoc 2006; 18(2): 86-91 (Persian).##38. Turner M, Jahangiri L, Ship JA. Hyposalivation, xerostomia and the complete denture: a systematic review. J Am Dent Assoc 2008; 139(2): 146-150.##39. Ghadimi S, Tayyebi-khosroshahi H, Emamverdizadeh P. Evaluation Of Oral Manifestation In Patients With Chronic Renal Failure Undergoing Hemodialysis Referred To The Dialysis Department Of The Imam Reza Hospital And Specialized Clinic Of The Tabriz Faculty Of Dentistry In 2019. Studies in Medical Sciences 2020; 31(4): 325-334 (Persian).## ##

بررسی تظاهرات چشمی در بیماران مبتلا به پسوریازیس Ocular Manifestations in Patients with Psoriasis 1 1  سابقه و هدف: پسوریازیس یک بیماری التهابی مزمن با واسطه ایمنی سیستمیک است که بیش‌تر پوست را درگیر می‌کند. بیماری‌های چشمی که اغلب غیراختصاصی می‌باشند و تظاهرات کمی در این بیماری از خود نشان می‌دهند، شناخته شده نیستند. این مطالعه به مقایسه‌ تظاهرات چشمی در بیماران مبتلا به پسوریازیس و گروه کنترل سالم پرداخته است. مواد و روش‌ها: در این مطالعه‌ مقطعی که به روش توصیفی-تحلیلی در بیمارستان بوعلی سینا در شهر ساری )سال 1401-1400) انجام شد، بیماران پسوریازیس و گروه کنترل وارد مطالعه شدند. نمرات DLQI (شاخص کیفیت زندگی در مبتلایان به بیماری‌های پوستی) و PASI (شاخص شدت و وسعت پسوریازیس) در گروه مبتلایان به پسوریازیس و OSDI (شاخص بیماری سطحی چشم) در هر دو گروه اندازه‌گیری شد. برای هر فرد معاینه توسط لامپ اسلیت، آزمون شیرمر-۱، TBUT و فوندوسکوپی انجام گرفت. یافته‌ها: در این مطالعه، ۷۵ بیمار مبتلا به پسوریازیس با میانگین سنی 13/88±40/11سال و ۷۵ فرد غیر مبتلا با میانگین سنی 13/55±39/16 سال مورد بررسی قرار گرفتند. بیماری‌های چشمی مانند پرخونی ملتحمه (38/0 درصد)، بلفاریت (36/0 درصد)، اختلال کارکرد غدد میبومین (33/0 درصد) و پینگوکولا (26/0 درصد) در میان بیماران، شایع‌تر بود. اختلال کارکرد غدد میبومین و TBUT(زمان شکستن لایه اشکی) پایین در افرادی که نمرات PASI و DLQI بالاتری داشتند، بیش‌تر دیده شد. امتیاز OSDI نیز در گروه پسوریازیس بالاتر بود که نشان‌دهنده‌ درگیری بیش‌تر گروه بیماران با بیماری خشکی چشم می‌باشد. استنتاج: درگیری‌های سطحی چشم مانند خشکی چشم در بین بیماران شایع بود و با طول مدت ابتلا و شدت بیماری مرتبط بود. در نتیجه در بیماران پسوریاتیک به منظور تشخیص سریع اختلالات چشمی و جلوگیری از عوارض ناخواسته، باید معاینات چشمی به صورت مکرر و روتین انجام شود. 2  Background and purpose: Psoriasis is a systemically pathogenic immune-mediated, chronic inflammatory disease that mostly affects the skin. Ocular diseases, which are frequently nonspecific or just slightly bothersome in psoriasis, are not well-known. This study investigated ocular manifestations in patients with psoriasis. Materials and methods: This cross-sectional study was conducted at Bu-Ali Sina hospital in Sari, Iran. Seventy-five patients with psoriasis matched by age and sex with 75 non-psoriatic controls were examined. Dermatology life quality index (DLQI) and psoriasis area and severity index (PASI) scores were calculated for every patient with psoriasis. Ocular surface disease index (OSDI) was measured in both groups. We did a slit-lamp examination, Schirmer I test, tear breakup time (TBUT) and fundoscopy in both groups. Results: The mean age of patients was 40.11±13.88 years. The most common findings on our examinations were conjunctival hyperemia (38%), blepharitis (36%), MGD (33%), and pinguecula (26%). MGD and low TBUT were more common in patients with higher PASI and DLQI scores. OSDI score was also higher in patients with psoriasis. Conclusion: Ocular surface conditions such as dry eye were more common among the participants and were correlated with duration and severity of the disease. Therefore, psoriasis patients should get frequent and routine eye exams to detect ocular disorders quicly and avoid their unintended effects. 77 89 2023/06/102022/03/252022/07/142023/01/312023/04/152023/01/92022/11/52022/10/8 1401/7/16 2023/08/152023/07/182023/08/142023/07/102023/07/222023/07/162023/07/162023/07/16 1402/4/25 حانیه قصرساز Haniyeh Ghasrsaz دانشجوی پزشکی، واحد توسعه تحقیقات بیمارستان بوعلی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران h.ghasrsaz@gmail.com رضا جعفری Reza Jafari استادیار، گروه چشم ‌پزشکی، واحد توسعه تحقیقات بیمارستان بوعلی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران rezaj76@yahoo.com زهره حاج‌حیدری Zohreh Haj Heydari استاد، گروه پوست، واحد توسعه تحقیقات بیمارستان بوعلی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران قاسم رحمت پور رکنی Ghasem Rahmatpour Rokni دانشیار، گروه پوست، واحد توسعه تحقیقات بیمارستان بوعلی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران dr.rokni@yahoo.com psoriasis eye dry eye ocular psoriasis MGD پسوریازیس چشم خشکی چشم تظاهرات چشمی میبومین 1. M Griffiths CE, Armstrong AW, Gudjonsson JE, W N Barker JN. Psoriasis. Lancet 2021; 397(10281): 1301-1315.##2. Noorbala MT, Kafaie P. Pattern of skin diseases in the Central Iran, Yazd Province J Pak Assoc Dermatol 2010; 20(3): 137-141.##3. Baghestani S, Zare S, Mahboobi AA. Skin disease patterns in Hormozgan, Iran. Int J Dermatol 2005; 44(8): 641-645.##4. Fernandez-Obregon A. Psoriasis [Internet]. Psoriasis-A Systemic Disease. Daly JO' (ed). InTechOpen; 2012. Available from: http://dx.doi.org/10.5772/25894.##5. Esposito M, Saraceno R, Giunta A, Maccarone M, Chimenti S. An Italian study on psoriasis and depression. Dermatology 2006; 212(2): 123-127.##6. Merola JF, Li T, Li WQ, Cho E, Qureshi AA. Prevalence of psoriasis phenotypes among men and women in the USA. Clin Exp Dermatol 2016; 41(5): 486-489.##7. Griffiths CE, Barker JN. Pathogenesis and clinical features of psoriasis. Lancet 2007; 370(9583): 263-271.##8. Gelfand JM, Neimann AL, Shin DB, Wang X, Margolis DJ, Troxel AB. Risk of myocardial infarction in patients with psoriasis. JAMA 2006; 296(14): 1735-1741.##9. Gisondi P, Tessari G, Conti A, Piaserico S, Schianchi S, Peserico A, et al. Prevalence of metabolic syndrome in patients with psoriasis: a hospital-based case-control study. Br J Dermatol 2007; 157(1): 68-73. ##10. Neimann AL, Shin DB, Wang X, Margolis DJ, Troxel AB, Gelfand JM. Prevalence of cardiovascular risk factors in patients with psoriasis. J Am Acad Dermatol 2006; 55(5): 829-835.##11. Bernstein CN, Wajda A, Blanchard JF. The clustering of other chronic inflammatory diseases in inflammatory bowel disease: a population-based study. Gastroenterology 2005; 129(3): 827-836.##12. Pearce DJ, Morrison AE, Higgins KB, Crane MM, Balkrishnan R, Fleischer Jr AB, et al. The comorbid state of psoriasis patients in a university dermatology practice. J Dermatolog Treat 2005; 16(5-6): 319-323.##13. Makredes M, Robinson Jr D, Bala M, Kimball AB. The burden of autoimmune disease: a comparison of prevalence ratios in patients with psoriatic arthritis and psoriasis. J Am Acad Dermatol 2009; 61(3): 405-410.##14. Brauchli YB, Jick SS, Miret M, Meier CR. Psoriasis and risk of incident cancer: an inception cohort study with a nested case-control analysis. J Invest Dermatol 2009; 129(11): 2604-2612.##15. Patel RV, Shelling ML, Prodanovich S, Federman DG, Kirsner RS. Psoriasis and vascular disease-risk factors and outcomes: a systematic review of the literature. J Gen Intern Med 2011; 26(9): 1036-1049.##16. Qureshi AA, Choi HK, Setty AR, Curhan GC. Psoriasis and the risk of diabetes and hypertension: a prospective study of US female nurses. Arch Dermatol 2009; 145(4): 379-282.##17. Wakkee M, de Vries E, van den Haak P, Nijsten T. Increased risk of infectious disease requiring hospitalization among patients with psoriasis: a population-based cohort. J Am Acad Dermatol 2011; 65(6): 1135-1144. ##18. Wu JJ, Nguyen TU, Poon KYT, Herrinton LJ. The association of psoriasis with autoimmune diseases. J Am Acad Dermatol 2012; 67(5): 924-930.##19. Rehal B, Modjtahedi BS, Morse LS, Schwab IR, Maibach HI. Ocular psoriasis. J Am Acad Dermatol 2011; 65(6): 1202-1212.##20. Catsarou-Catsari A, Katsambas A, Theodoropoulos P, Stratigos J. Ophthalmological manifestations in patients with psoriasis. Acta Derm Venereol 1984; 64(6): 557-559.##21. Donshik PC, Hoss DM, Ehlers WH. Inflammatory and papulosquamous disorders of the skin and eye. Dermatol Clin 1992; 10(3): 533-547.##22. Chandran NS, Greaves M, Gao F, Lim L, Cheng BCL. Psoriasis and the eye: prevalence of eye disease in Singaporean Asian patients with psoriasis. J Dermatol 2007; 34(12): 805-810.##23. Kilic B, Dogan U, Parlak AH, Goksugur N, Polat M, Serin D, et al. Ocular findings in patients with psoriasis. Int J Dermatol 2013; 52(5): 554-559.##24. Ashcroft DM, Wan Po AL, Williams HC, Griffiths CE. Clinical measures of disease severity and outcome in psoriasis: a critical appraisal of their quality. Br J Dermatol 1999; 141(2): 185-191.##25. Carlin CS, Feldman SR, Krueger JG, Menter A, Krueger GG. A 50% reduction in the Psoriasis Area and Severity Index (PASI 50) is a clinically significant endpoint in the assessment of psoriasis. J Am Acad Dermatol 2004; 50(6): 859-866.##26. Gourraud PA, le Gall C, Puzenat E, Aubin F, Ortonne JP, Paul CF. Why statistics matter: limited inter-rater agreement prevents using the psoriasis area and severity index as a unique determinant of therapeutic decision in psoriasis. J Invest Dermatol 2012; 132(9): 2171-2175.##27. Feldman SR, Menter A, Koo JY. Improved health-related quality of life following a randomized controlled trial of alefacept treatment in patients with chronic plaque psoriasis. Br J Dermatol 2004; 150(2): 317-326.##28. Nasimi M, Ghandi N, Torabzade L, Shakoei S. Alopecia Areata-Quality of Life Index Questionnaire (Reliability and Validity of the Persian Version) in Comparison to Dermatology Life Quality Index. Int J Trichology 2020; 12(5): 227-233.##29. Hongbo Y, Thomas CL, Harrison MA, Sam Salek M, Finlay AY. Translating the Science of Quality of Life into Practice: What Do Dermatology Life Quality Index Scores Mean? J Invest Dermatol 2005; 25(4): 659-664.##30. Basra MKA, Fenech R, Gatt RM, Salek MS, Finlay AY. The Dermatology Life Quality Index 1994-2007: A comprehensive review of validation data and clinical results. Br J Dermatol 2008; 159(5): 997-1035.##31. Finlay AY, Khan GK. Dermatology Life Quality Index (DLQI)-a simple practical measure for routine clinical use. Clin Exp Dermatol 1994; 19(3): 210-216.##32. Schiffman RM, Christianson MD, Jacobsen G, Hirsch JD, Reis BL. Reliability and validity of the Ocular Surface Disease Index. Arch Ophthalmol 2000; 118(5): 615-621.##33. Chylack Jr LT, Wolfe JK, Singer DM, Leske MC, Bullimore MA, Bailey IL, et al. The Lens Opacities Classification System III. The Longitudinal Study of Cataract Study Group. Arch Ophthalmol 1993; 111(6): 831-836.##34. Baghestani S, Zare S, Mahboobi AA. Skin disease patterns in Hormozgan, Iran. Int J Dermatol 2005; 44(8): 641-645. ##35. Her Y, Lim JW, Han SH. Dry eye and tear film functions in patients with psoriasis. Jpn J Ophthalmol 2013; 57(4): 341-346.##36. da Cruz NFS, Brandão LS, da Cruz SFS, da Cruz SAS, Pires CAA, Carneiro FRO. Ocular manifestations of psoriasis. Arq Bras Oftalmol 2018; 81(3): 219-225.##37. Campanati A, Neri P, Giuliodori K, Arapi I, Carbonari G, Borioni E, et al. Psoriasis beyond the skin surface: a pilot study on the ocular involvement. Int Ophthalmol 2015; 35(3): 331-340.##38. Taheri AR, Allahyari E, Zeinaly M, Nikandish M. The study of dry eye and meibomian glands in psoriasis. Eur J Ophthalmol 2022; 32(2): 853-858. ##39. Clayton JA. Dry Eye. N Engl J Med 2018; 378(23): 2212-2223.##40. Hessen M, Akpek EK. Dry eye: an inflammatory ocular disease. J Ophthalmic Vis Res 2014; 9(2): 240-250.##41. Sullivan DA, Sullivan BD, Evans JE, Schirra F, Yamagami H, Liu M, et al. Androgen deficiency, Meibomian gland dysfunction, and evaporative dry eye. Ann N Y Acad Sci 2002; 966: 211-222.##42. Zengin N, Tol H, Balevi Ş, Gündüz K, Okudan S, Endoǧru H. Tear film and meibomian gland functions in psoriasis. Acta Ophthalmol Scand 1996; 74(4): 358-360.##43. Bron AJ, Tiffany JM. The contribution of meibomian disease to dry eye. Ocul Surf 2004; 2(2): 149-165.##44. Castellino N, Longo A, Fallico M, Russo A, Bonfiglio V, Cennamo G, et al. Retinal Vascular Assessment in Psoriasis: A Multicenter Study. Front Neurosci 2021; 15: 629401.##45. Reddy Kolli SA, Boda NB, Anand Reddy E. Ocular Manifestations In Psoriasis. National Journal of Medical and Dental Research 2016; 4(2): 101-104.##46. Webster GF, Durrani K, Suchecki J. Ocular rosacea, psoriasis, and lichen planus. Clin Dermatol 2016; 34(2): 146-150.##47. Chimenti MS, Triggianese P, Salandri G, Conigliaro P, Canofari C, Caso F, et al. A multimodal eye assessment in psoriatic arthritis patients sine‐psoriasis: Evidence for a potential association with systemic inflammation. J Clin Med 2020; 9(3): 719.##48. Abbagani S, Kamath YS, Nayak S. A Study on Ocular Morbidity among Patients with Psoriasis Visiting a Tertiary Care Hospital in Karnataka, Southern India. Ocul Immunol Inflamm 2019; 27(4): 531-534.##49. Bernardes TF, Bonfioli AA. Blepharitis. Semin Ophthalmol 2010; 25(3): 79-83.##50. de Lima FBF, Abalem MF, Ruiz DG, Gomes B de AF, de Azevedo MNL, Moraes H v , et al. Prevalence of eye disease in Brazilian patients with psoriatic arthritis. Clinics 2012; 67(3): 249-253.##51. Omar S, Helaly H. Prevalence of ocular findings in a sample of Egyptian patients with psoriasis. Indian J Dermatol Venereol Leprol 2018; 84(1): 34-38.##52. Aoki Y, Belin RM, Clickner R, Jeffries R, Phillips L, Mahaffey KR. Serum TSH and total T4 in the United States population and their association with participant characteristics: National Health and Nutrition Examination Survey (NHANES 1999-2002). Thyroid 2007; 17(12): 1211-1223.##53. Tunbridge WM, Evered DC, Hall R, Appleton D, Brewis M, Clark F, et al. The spectrum of thyroid disease in a community: the Whickham survey. Clin Endocrinol (Oxf) 1977; 7(6): 481-493.##54. Vanderpump MP, Tunbridge WM, French JM, Appleton D, Bates D, Clark F, et al. The incidence of thyroid disorders in the community: a twenty-year follow-up of the Whickham Survey. Clin Endocrinol (Oxf) 1995; 43(1): 55-68.##55. Vanderpump MPJ. The epidemiology of thyroid disease. Br Med Bull 2011; 99: 39-51.##56. Canaris GJ, Manowitz NR, Mayor G, Ridgway EC. The Colorado thyroid disease prevalence study. Arch Intern Med 2000; 160(4): 526-534.##57. Javadzadeh S, Gkini MA, Panos GD, Adewoyin T, Bewley A. Ocular toxoplasmosis in a patient treated with ustekinumab for psoriasis. Clin Exp Dermatol 2020; 45(6): 802-804.##58. Muslimani MA, di Palma-Grisi J. Severe acute toxoplasmosis infection following ustekinumab treatment in a patient with psoriasis vulgaris. BMJ Case Rep 2019; 12(8): e230415.##59. Lobo Y, Holland T, Spelman L. Toxoplasmosis in a patient receiving ixekizumab for psoriasis. JAAD Case Rep 2020; 6(3): 204-206.##60. Zhang P, Wu MX. A clinical review of phototherapy for psoriasis. Lasers Med Sci 2017; 33(1): 173-180.##61. Geiger JM, Saurat JH. Acitretin and etretinate. How and when they should be used. Dermatol Clin 1993; 11(1): 117-129.## ##

فراوانی عوامل باکتریال پنومونی وابسته به ونتیلاتور و الگوی مقاومت دارویی آن در بیماران بخش مراقبت‌های ویژه Bacterial Profile of Ventilator-Associated Pneumonia and their Drug Susceptibility among Intensive Care Unit Patients 1 1  سابقه و هدف: پنومونی وابسته به ونتیلاتور (VAP) در بین عفونت‌های بیمارستانی از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است. مطالعه حاضر با هدف بررسی فراوانی عوامل باکتریال پنومونی وابسته به ونتیلاتور و الگوی مقاومت دارویی آن در بیماران بخش مراقبت‌های ویژه بیمارستان‌های آموزشی دانشگاه علوم پزشکی مازندران انجام شد. مواد و روش‌ها: در این مطالعه گذشته نگر، پرونده بیماران بستری که در بخش مراقبت‌های ویژه در سیر بستری دچار پنومونی وابسته به ونتیلاتور شدند، به‌صورت مقطعی بررسی شد. در آزمایشگاه‌های بیمارستان‌های تحت مطالعه، شناسایی کلنی باکتری‌های رشد یافته براساس استانداردهای میکروبیولوژیک و بیوشیمیایی صورت گرفت. از روش انتشار دیسک در آگار مطابق با دستورالعمل موسسه استاندارد CLSI جهت ارزیابی الگوی مقاومت دارویی ایزوله‌ها استفاده شد. یافته‌ها: از 107 بیمار، 14 نفر (13 درصد) سابقه بستری (در طی سه ماه گذشته) قبل از این بستری را داشتند. شایع‌ترین بیماری زمینه‌ای در بین بیماران مبتلا به بیماری ایسکمیک قلبی، فشارخون بالا و دیابت بود. شایع‌ترین علل بستری بیماران، علل قلبی، کووید 19 و سپسیس بود. شایع‌ترین میکروارگانیسم جداشده شامل انتروباکتر23/4 درصد و کم‌ترین فراوانی در میکروارگانیسم‌ها شامل پروتئوس و استافیلوکوکوس ساپروفیکوس هر کدام با (N=1) بوده است. به‌طور کلی در بین میکروارگانیسم‌های گرم منفی بررسی شده بیش‌ترین حساسیت مربوط به کلیستین بوده است. استنتاج: شناسایی الگوی مقاومت آنتی‌بیوتیکی و عوامل خطر پنومونی مرتبط با ونتیلاتور در درمان مؤثرتر و کاهش عوارض این بیماری مؤثر است. داده‌های اپیدمیولوژیک محلی باید در همه مراکز جمع‌آوری شود، زیرا این اطلاعات درمان تجربی اولیه با آنتی‌بیوتیک‌ها را هدایت می‌کند و از ایجاد سویه‌های مقاوم‌تر (MDR) جلوگیری می‌کند. در نتیجه عوارض و مرگ و میر مرتبط با VAP را کاهش می‌دهد.   2  Background and purpose: Ventilator-associated pneumonia (VAP) is of special importance among nosocomial infections. We aimed to study the bacterial profile of VAP and their drug susceptibility pattern among intensive care unit patients at teaching hospitals affiliated with Mazandaran University of Medical Sciences. Materials and methods: In this retrospective cross-sectional study, the records of patients in the intensive care unit with ventilator-associated pneumonia were reviewed. After the growth of the bacteria, the colony identification of the grown bacteria were done based on microbiological and biochemical standard tests. To investigate the antimicrobial susceptibility pattern of isolates, the disk diffusion method was used according to the CLSI guidelines. Results: Out of 107 patients, 14 (13%) had a history of hospitalization over the last three months. The most common underlying diseases were ischemic heart disease (IHD), hypertension, and diabetes. The most common causes of hospitalization included cardiac diseases, COVID-19, and sepsis. The most common microorganism isolated was Enterobacter (23.4%), and the least abundant microorganisms were Proteus (n=1) and Staphylococcus saprophyticus (n=1). In general, colistin was the most sensitive among the examined gram-negative organisms. Conclusion: Identifying the pattern of antibiotic resistance and the risk factors for ventilator-associated pneumonia are effective in delivering more efficient treatments and reducing the complications of this disease. Local epidemiological data should be collected at all centers as this information guides the initial empirical treatment with antibiotics, thereby preventing the development of more resistant strains. All these measures will reduce the morbidity and mortality of ventilator-associated pneumonia.   90 100 2023/06/102022/03/252022/07/142023/01/312023/04/152023/01/92022/11/52022/10/82023/03/12 1401/12/21 2023/08/152023/07/182023/08/142023/07/102023/07/222023/07/162023/07/162023/07/162023/07/16 1402/4/25 فاطمه برزگر Fatemeh Barzegar دانشجوی پزشکی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران fatemebarzegar5244@gmail.com حمیدرضا گلی Hamid Reza Goli دانشیار، گروه میکروب شناسی و ویروس شناسی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران ایران goli59@gmail.com احمد علیخانی Ahmad Alikhani دانشیار، مرکز تحقیقات مقاومت های میکروبی، پژوهشکده بیماری های واگیر، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران ahmad.alikhani2000@yahoo.com مژگان فرهادی Mojgan Farhadi کارشناسی ارشد میکروب شناسی پزشکی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران mojganfarhadi87@gmail.com مهرداد غلامی Mehrdad Gholami استادیار، مرکز تحقیقات مقاومت های میکروبی، پژوهشکده بیماری های واگیر، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران mehrdad_gholami90@yahoo.com ventilator-associated pneumonia antibiotic resistance nosocomial infection پنومونی وابسته به ونتیلاتور مقاومت آنتی بیوتیکی عفونت‌های بیمارستانی 1. Bahadorizadeh L, Minaeian S, Taheri Tinjani R, Shamlou Mahmoudi F, Khazaie F, Alidoust L. Evaluation of phenotypic resistance pattern of gram-negative bacteria isolated from sputum of patients admitted to intensive care units of Firoozabadi hospital. Razi Journal of Medical Sciences 2021; 28(4): 135-144 (Persian).##2. Norouzi J. Review on Nosocomial Infections. Journal of Health Administration 2002; 5(13): 63-70 (Persian).##3. Kousha A, Kavakebi N, Alikhah F. Reporting problems of National Nosocomial Infections Surveillance System (NNIS) in Tabriz hospitals. Journal of Health Administration 2016; 19(63): 45-54 (Persian). ##4. Allegranzi B, Storr J, Dziekan G, Leotsakos A, Donaldson L, Pittet D. The first global patient safety challenge “clean care is safer care”: from launch to current progress and achievements. J Hosp Infect 2007;65( Suppl 2): 115-123.##5. Ghorbani N, Nassaji M, Ghorbani R. Incidence, risk factors and prognosis of nosocomial pneumonia in adult patients admitted in the intensive care unit. Koomesh 1399; 23(1): 78-83.##6. Mohammadi E. A Safe Method to Prevent Ventilator-Associated Pneumonia (VAP): Endotracheal Tube Cuff Management. J Crit Care Nurs 2020; 13(2): 1-3 (Persian).##7. Sheybani F, Ghabouli MJ, Naderi H. A survey of the common etiologic agents of community- acquired pneumonia in Iran. Medical Journal of Mashhad University of Medical Sciences 2015; 57(9): 1002-1015 (Persian).##8. Doulatyari A, Doulatyari S. The best strategiy prevention of VAP for Health care. EBNESINA 2010; 13(3): 74-78 (Persian).##9. Frondelius T, Atkova I, Miettunen J, Rello J, Jansson MM. Diagnostic and prognostic prediction models in ventilator-associated pneumonia: Systematic review and meta-analysis of prediction modelling studies. Journal of Critical Care 2022; 67: 44-56.##10. Tripathi S, Malik GK, Jain A, Kohli N. Study of ventilator associated pneumonia in neonatal intensive care unit: characteristics, risk factors and outcome. Internet Journal of Medical Update-EJOURNAL 2010; 5(1).##11. Nateghian A, Omrani A, Alipour Z, Haerinejad M. Causes of ventilator associated pneumonia in pediatrics ICU. Iran South Med J 2016; 19(1): 98-105 (Persian).##12. Van Saene H, Baines P. The prevention of ventilator-associated pneumonia. N Engl J Med 1999; 341(4): 293-294.##13. Braunwald E, Fauci AS, Kasper DL, Hauser SL, Longo DL, Jameson JL. Harrison's principles of internal medicine. Harrison's principles of internal medicine: McGraw Hill; 2001.##14. Hedayat Yaghoobi M, Kabir K, Rahimibashar F, Taher A, raji M. Gold Standard for Diagnosis of Ventilator-Associated Pneumonia in Centers Without the Possibility of Performing Bronchoscopy: A Cross Sectional Study. J Crit Care Nurs 2019; 12(2): 12-20 (Persian).##15. Afjeh SA, Sabzehei MK, Karimi A, Shiva F, Shamshiri AR. Surveillance of ventilator- associated pneumonia in neonatal intensive care unit: characteristics, risk factors and outcome. Arch Iran Med 2010; 15(9): 567-571.##16. Evans CR, Sharpe JP, Swanson JM, Wood GC, Fabian TC, Croce MA, et al. Keeping it simple: impact of a restrictive antibiotic policy for ventilator-associated pneumonia in trauma patients on incidence and sensitivities of causative pathogens. Surg Infect 2018; 19(7): 672-678.##17. Humphries RM, Abbott AN, Hindler JA. Understanding and addressing CLSI breakpoint revisions: a primer for clinical laboratories. J Clin Microbiol 2019; 57(6): e00203-e00219.##18. Davoodi A, Pakdel A, Akbari Z, Davoodi L, Mirzakhani M, Soleimanpourian B, et al. Clinical Epidemiology of Ventilator-Associated Pneumonia in Open Heart Surgery Patients Admitted to Intensive Care Units in Sari Fatemeh Zahra Hospital, 2017-2019. J Mazandaran Univ Med Sci 2022; 32(210): 116-124 (Persian).##19. Shen L, Wang F, Shi J, Xu W, Jiang T, Tang H, et al. Microbiological analysis of endotracheal aspirate and endotracheal tube cultures in mechanically ventilated patients. BMC Pulm Med 2019; 19(1): 162.##20. Wu D, Wu C, Zhang S, Zhong Y. Risk factors of ventilator-associated pneumonia in critically III patients. Front Pharmacol 2019; 10: 482.##21. Khoshfetrat M, Keykha A, Sedaghatkia M, Farahmandrad R. Determination of antibiotic resistance pattern of organisms isolated from endotracheal tube cultures of patients admitted to intensive care unit. Arch Anesth Crit Care 2020; 6(3): 125-132.##22. Ding C, Zhang Y, Yang Z, Wang J, Jin A, Wang W, etal. Incidence, temporal trend and factors associated with ventilator-associated pneumonia in mainland China: a systematic review and meta-analysis. BMC Infect Dis 2017; 17(1): 468.##23. MehraliNejadian S, Izadpanah M, Soltani F, Sayadi S, Aghakouchakzadeh M. The Prevalence of Gram-Negative Microorganisms Isolated from VentilatorAssociated Pneumonia Patients in the Intensive Care Units of Southwest of Iran. J Pharm Care 2020; 8(2): 83-87.##24. Khelgi A, Prathab A. Bacteriological profile of ventilator associated pneumonia in a tertiary care hospital of South India with special reference to multi drug resistant pathogens. Int J Curr Microbiol App Sci 2017; 6(11): 541-548.##25. Cruz JC, Martins CK, Piassi JE, Júnior IG, Junior JS, Faverani LP. Does chlorhexidine reduce the incidence of ventilator-associated pneumonia in ICU patients? A systematic review and meta-analysis. Med Intensiva. 2023; 47(8):437-44.##26. Tilouche L, Ben Dhia R, Boughattas S, Ketata S, Bouallegue O, Chaouch C, et al. Staphylococcus aureus ventilator-associated pneumonia: a study of bacterio-epidemiological profile and virulence factors. Curr Microbiol 2021; 78(7): 2556-2562.## ##

بررسی گزارش‌های ارسال شده در زمینه عوارض ناخواسته داروها در مراکز تحت پوشش دانشگاه علوم پزشکی مازندران از سال 1398 تا 1400 Adverse Drug Reactions Reported in Healthcare Settings Affiliated to Mazandaran University of Medical Sciences, 2019-2021 1 1  سابقه و هدف: عوارض جانبی داروها یکی از عوامل مهم تهدیدکننده حیات و کیفیت زندگی بوده و می‌تواند سبب تحمیل هزینه‌های زیادی به سیستم بهداشتی و درمانی یک کشور شود. این مطالعه در معاونت غذا و داروی دانشگاه علوم پزشکی مازندران با هدف بررسی عوارض ناخواسته دارویی در استان انجام شد. مواد و روش‌ها: این مطالعه توصیفی گذشته‌نگر، پس از جمع‌آوری گزارش‌های ارسالی کارت زرد به مرکز ثبت و بررسی عوارض جانبی ناخواسته دارویی در معاونت غذا و دارو مازندران و گزارش‌های ثبت شده در سامانه آنلاین ثبت عوارض و اشتباهات داروپزشکی، در سال‌های 1398 تا 1400 صورت گرفت. آنالیز بر مبنای فراوانی داروی عارضه داده، فراوانی نحوه  مصرف دارو، تعداد گزارش در هر سال، مشخصات بیمار (رده‌ سنی و جنسیت)، هم‌چنین فراوانی سیستم و عضو آسیب دیده و گزارشگر صورت گرفت. یافته‌ها: در مجموع تعداد 2122 مورد گزارش به معاونت غذا و داروی مازندران ارسال شده بود. 52/78 درصد از گزارشات توسط پرستاران اعلام شده است و 44/82 درصد عوارض جانبی ثبت شده در زنان رخ داده است. بیش‌ترین فراوانی عوارض جانبی را، فرم تزریقی (87/40 درصد) به خود اختصاص داد و هم‌چنین طبق نتایج به‌دست آمده، بیش‌ترین عوارض ثبت شده مربوط به اختلالات پوست و مو (28/07 درصد) می‌باشد. شایع‌ترین دسته دارویی مسبب عارضه نیز، Anti-Infective Agents (47/10 درصد) بوده‌اند و داروی ونکومایسین در صدر قرار داشت. استنتاج: با توجه به تعداد مطلوب ثبت و ارسال گزارش عوارض ناخواسته دارویی در استان مازندران، به نظر می‌رسد با برگزاری کلاس‌های آموزشی جهت گروه هدف پزشکی و سایر کادر درمان با محوریت آموزش فارماکوویژیلانس و نحوه گزارش‌دهی آن، به استانداردهای جهانی نزدیک‌تر شده‌ایم.   2 Background and purpose: Adverse drug reaction (ADR) is one of the main causes of mortality and morbidity and can contribute to high costs in healthcare system of a country. This study was conducted to evaluate ADRs in the Food and Drug deputy at Mazandaran University of Medical Sciences. Materials and methods: This retrospective descriptive study was carried out after collecting the reports of yellow cards sent to the Center for Registration and Investigation of Adverse Drug Reaction in the Food and Drug Deputy of Mazandaran and the reports registered in the online system for registering medical complications and errors in 2019-2021. We analyzed data, including the frequency of the drugs with side effects, the frequency of routs of administration, number of reports per year, patient characteristics (gender and age), as well as the frequency of the organs damaged, and the reporters. Results: A total of 2122 reports of adverse drug reactions were submitted to the Adverse Drug Reactions Center at Mazandaran Food and Drug Department. Nurses reported 52.78% of the side effects and 44.82% of the ADRs were seen in women. Injectable drugs were found with high rate of ADRs (87.40%) and the most prevalent side effects were associated with skin and hair disorders (28.07%). Anti-infective agents were the most common drugs that caused ADR (47.10%) and Vancomycin was found to be more prevalent than other drugs. Conclusion: Adverse drug reactions were reported at a good level in Mazandaran province. It is believed that training the medical staff about pharmacovigilance and appropriate reporting, will bring us closer to world standards.   101 108 2023/06/102022/03/252022/07/142023/01/312023/04/152023/01/92022/11/52022/10/82023/03/122023/01/29 1401/11/9 2023/08/152023/07/182023/08/142023/07/102023/07/222023/07/162023/07/162023/07/162023/07/162023/07/1 1402/4/10 مینا امینی Mina Amini دکتر داروساز، دفتر تحقیق و توسعه، معاونت غذا و دارو، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران drminaamini@yahoo.com عارفه میرزائی ایلالی Arefeh Mirzaei Ilali دکتر داروساز، دفتر تحقیق و توسعه، معاونت غذا و دارو، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران arefehmirzaei76@gmail.com فاطمه محمودی Fatemeh Mahmoudi دکتر داروساز، دفتر تحقیق و توسعه، معاونت غذا و دارو، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران fatemehmhmdi70@gmail.com pharmacovigilance adverse drug reaction yellow Card فارماکوویژیلانس عوارض ناخواسته دارویی کارت زرد 1. Muehlberger N, Schneeweiss S, Hasford J. Adverse drug reaction monitoring—cost and benefit considerations. Part I: frequency of adverse drug reactions causing hospital admissions. Pharmacoepidemiol Drug Saf 1997; 6(Suppl3): S71-S77.##2. Who. International drug monitoring: the role of the hospital, report of a WHO meeting [held in Geneva from 18 to 23 November 1968].##3. Wasserfallen JB, Livio F, Buclin T, Tillet L, Yersin B, Biollaz J. Rate, type, and cost of adverse drug reactions in emergency department admissions. Eur J Intern Med 2001; 12(5): 442-447.##4. Rawlins MD, Thompson JW. Mechanisms of adverse drug reactions. Davies DM, ed. Textbook of adverse drug reactions. Oxford: Oxford University Press; 1991. p. 18-45.##5. Pirmohamed M, Breckenridge AM, Kitteringham NR, Park BK. Adverse drug reactions. BMJ 1998; 316(7140): 1295-1298.##6. Einarson TR. Drug-related hospital admissions. Ann Pharmacother 1993; 27(7-8): 832-840.##7. Bates DW, Cullen DJ, Laird N, Petersen LA, Small SD, Servi D, etal. Incidence of adverse drug events and potential adverse drug events: implications for prevention. Jama 1995; 274(1): 29-34.##8. Bates DW, Spell N, Cullen DJ, Burdick E, Laird N, Petersen LA, etal. The costs of adverse drug events in hospitalized patients. Adverse Drug Events Prevention Study Group. Jama 1997; 277(4): 307-311.##9. Classen DC, Pestotnik SL, Evans RS, Lloyd JF, Burke JP. Adverse drug events in hospitalized patients: excess length of stay, extra costs, and attributable mortality. Jama 1997; 277(4): 301-306.##10. https://www.fda.gov/drugs/drug-interactions-labeling/preventable-adverse-drug-reactions-focus-drug-interaction.##11. Lazarou J, Pomeranz BH, Corey PN. Incidence of adverse drug reactions in hospitalized patients: a meta-analysis of prospective studies. Jama 1998; 279(15): 1200-1205.##12. WHO. The importance of pharmacovigilance. Geneva: WHO; 2002.##13. Ala S, Salehifar E, Amini M. Reported Adverse Drug Reactions in Sari Emam Khomeini Hospital, 2004-2011. J Mazandaran Univ Med Sci 2013; 23(99): 62-67 (Persian).##14. Asscher AW, Parr GD, Whitmarsh VB. Towards the safer use of medicines. BMJ 1995; 311(7011): 1003-1005.##15. Rawlins MD. Pharmacovigilance: paradise lost, regained or postponed?: the William withering lecture 1994. J R Coll Physicians Lond 1995; 29(1): 41-49.##16. Barry AR, Koshman SL, Pearson GJ. Adverse drug reactions: The importance of maintaining pharmacovigilance. Can Pharm J 2014; 147(4): 233-238.##17. Sohrevardi SM. Adverse Drug Reaction. Guide to rational drug Prescribing. 1st ed. Esfahan: Kankash Publishing; 2006.##18. WHO. Reporting Trends. Geneva: WHO; 2015.##19. Izadpanah F, Amini M, Asadollahpour A, Esfahani Z, Yousofi M. Adverse Drug Reactions in Mazandaran Province, Iran, 2004-2018. J Mazandaran Univ Med Sci 2020; 30(185): 96-103 (Persian).##20. Hanafi S, Torkamandi H, Hayatshahi A, Gholami K, Javadi M. Knowledge, attitudes and practice of nurse regarding adverse drug reaction reporting. Iran J Nurs Midwifery Res 2012; 17(1): 21-25 (Persian).##21. Karimian Z, Kheirandish M, Javidnikou N, Asghari G, Ahmadizar F, Dinarvand R. Medication errors associated with adverse drug reactions in Iran (2015-2017): A P-method approach. Int J Health Policy Manag 2018; 7(12): 1090-1096.##22. Brahma DK, Wahlang JB, Marak MD, Sangma MC. Adverse drug reactions in the elderly. Journal of Pharmacology & Pharmacotherapeutics 2013; 4(2): 91.##23. Gungam P, Yadav YS, Junapudi S. Antibiotic use in pediatric infections; a study in tertiary care hospital. International Journal of Clinical and Biomedical Research 2018; 4(4): 26-32.##24. Salehifar E, Ala S, Amini M, Azhdari E, Mir-Shafa F. The role of Clinical Pharmacists in the improvement of a pharmacovigilance system: A review of the reported adverse drug reactions during 2004-2010 in Mazandaran Province of Iran. J Pharm Care 2013; 1(1): 8-12 (Persian).##25. Singh M, Goel N, Kaur N, Sharma RK, Kumar A, Singh F, et al. A retrospective and prospective study on Adverse Drug Reactions in a rural medical college hospital in Himachal Pradesh. J Adv Med Dent Sci Res 2019; 7(10): 45-50.##26. Atif M, Sarwar MR, Azeem M, Umer D, Rauf A, Rasool A, et al. Assessment of WHO/INRUD core drug use indicators in two tertiary care hospitals of Bahawalpur, Punjab, Pakistan. J Pharm Policy Pract 2016; 9(1): 27.## ##

بررسی دید بعد در دانشجویان علوم پزشکی Stereopsis among Medical Students 1 1  سابقه و هدف: دید بعد (استریوپسیس) توانایی درک عمق در فضای بینایی از طریق ادغام حسی تصاویر شبکیه در هر دو چشم است و به‌دنبال درک دو چشمی در مسیرهای خاص بینایی در کورتکس مغز حاصل می‌شود. دانشجویان پزشکی در طول دوره آموزشی خود از انواع ابزارهای تشخیص طبی استفاده می‌کنند و عدم وجود دید بعد طبیعی، می‌تواند بر عملکرد حرفه‌ای آن‌ها تأثیر بگذارد. درک عمق مناسب از نظر آینده شغلی نیز نقش مهمی برای دانشجویان ایفا می‌کند. لذا هدف از این مطالعه تعیین دید بعد با تست تیتموس در افراد با و بدون عیوب انکساری می‌باشد. مواد و روش‌ها: در این مطالعه مقطعی، 115 نفر از دانشجویان پزشکی دانشگاه علوم پزشکی مازندران که دارای معیارهای ورود به مطالعه بودند، به‌صورت تصادفی انتخاب شدند. سپس براساس وجود یا عدم وجود عیب انکساری از طریق رتینوسکوپی، به دو گروه با و بدون عیب انکساری تقسیم شدند. از آزمون تیتموس برای ارزیابی دید بعد استفاده شد. داده‌ها در نرم‌افزار آماری 21SPSS تحلیل شدند و توزیع دید بعد در گروه‌های مورد مطالعه گزارش شد. یافته‌ها: در مجموع 115 نفر وارد این مطالعه شدند که 55/7 درصد (64 نفر) مرد و 44/3 درصد (51 نفر) زن بودند. میانگین سنی گروه‌های مورد مطالعه برای مردان و زنان به ترتیب 1/88±25/20 و 1/79±24/15 سال بود(0/05P>). 40 شرکت کننده (34/8 درصد) با عیب انکساری و 75 نفر(65/2 درصد) بدون عیب انکساری بودند. میانگین دید بعد در افراد با و بدون عیب انکساری به‌ترتیب 29/59±42/90 و 12/96±29/24 (0/001=P) و در مردها و زنان به ترتیب 20/73±32/12 و 21/85±36/33 ثانیه بر کمان بود(0/293=P). میانگین زمان آزمون در افراد با و بدون عیب انکساری 18/43±57/75 و 18/49±56/0 (0/629=P) و در مردان و زنان به ترتیب 17/82±54/45 و 18/94±59/31 ثانیه (0/160=P) بود. استنتاج: تیتموس آزمونی موثر برای ارزیابی دید بعد افراد با عیب انکساری و بدون عیب انکساری بود. در این مطالعه تفاوت درک عمق بین زن و مرد وجود نداشت.   2  Background and purpose: Depth perception (stereopsis) is the ability to perceive depth in visual space through sensory integration of retinal images in both eyes and is achieved through binocular perception in specific visual pathways in the cerebral cortex. Medical students use a variety of diagnostic tools during their training, and a lack of normal stereoacuity can affect their professional performance. Understanding the appropriate stereopsis also plays a crucial role in their future careers. The purpose of this study was to determine stereopsis using the Titmus test in subjects with and without refractive errors. Materials and methods: In this cross-sectional study, 115 students at Mazandaran University of Medical Sciences who met the inclusion criteria were randomly selected. Based on the presence or absence of refractive errors through retinoscopy, they were divided into symptomatic and asymptomatic groups. The stereopsis was measured by the Titmus test. Data were analyzed in SPSS V 21, and the frequency of stereoacuity was reported. Results: A total of 115 people enrolled in this study. Males accounted 55.7% (n=64) of the subjects and 44.3% (n=51) of the subjects were females. The mean age of male and female participants were 25.20±1.88 and 24.15±1.79 years, respectively (P>0.05). There were 40 (34.8%) students with refractive errors and 75 (65.2%) without refractive errors. The mean values for stereopsis in symptomatic and asymptomatic subjects were 42.90±29.59 and 29.24±12.96 seconds/arc, respectively(P=0.001). These values in males and females were 32.12±20.73 and 36.33±21.85 seconds/arc, respectively (P=0.293). The mean test time was 57.75±18.43 and 56.0±18.49 seconds in symptomatic and asymptomatic subjects (P=0.629), and 54.45±17.82 and 59.31±18.94 seconds in males and females (P=0.160), respectively. Conclusion: Titmus stereo test was found to be an effective test for evaluating the depth perception of symptomatic and asymptomatic subjects. There was no difference in the stereopsis between males and females in this study.   109 116 2023/06/102022/03/252022/07/142023/01/312023/04/152023/01/92022/11/52022/10/82023/03/122023/01/292023/02/12 1401/11/23 2023/08/152023/07/182023/08/142023/07/102023/07/222023/07/162023/07/162023/07/162023/07/162023/07/12023/07/16 1402/4/25 اسدالله فرخ فر Asadollah Farokhfar استادیار، گروه چشم پزشکی، مرکز آموزشی درمانی بوعلی سینا، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران هانیه احمدی Hanieh Ahmadi استادیار، گروه چشم پزشکی، مرکز آموزشی درمانی بوعلی سینا، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران کیومرث نوروزپور دیلمی Kiumars Nowroozpoor-Dailami دانشیار، گروه چشم پزشکی، واحد توسعه تحقیقات بالینی مرکز آموزشی درمانی بوعلی سینا، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران زهرا حیدری Zahra Heidari استادیار، گروه چشم پزشکی، مرکز آموزشی درمانی بوعلی سینا، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران Zahra.heidari77@yahoo.com stereopsis refractive errors Titmus test دید بعد عیب انکساری تست تیتموس 1. Jones RK, Lee DN. Why two eyes are better than one: the two views of binocular vision. J Exp Psychol Hum Percept Perform 1981; 7(1): 30-40.##2. Levy NS, Glick EB. Stereoscopic perception and Snellen visual acuity. Am J Ophthalmol 1974; 78(4): 722-724.##3. O'Connor AR, Birch EE, Anderson S, Draper H. The functional significance of stereopsis. Invest Ophthalmol Vis Sci 2010; 51(4): 2019-2023.##4. Lee SY, Koo NK. Change of stereoacuity with aging in normal eyes. Korean J Ophthalmol 2005; 19(2): 136-139.##5. Smith EL, Hung LF, Arumugam B, Wensveen JM, Chino YM, Harwerth RS. Observations on the relationship between anisometropia, amblyopia and strabismus. Vision Res 2017; 134: 26-42.##6. Tilahun MM, Hussen MS, Mersha GA, Eticha BL. Stereoacuity Among Patients with Refractive Error at University of Gondar, Northwest Ethiopia. Clin Optom 2021; 13: 221-126.##7. Ciner EB, Ying GS, Kulp MT, Maguire MG, Quinn GE, Orel-Bixler D, et al. Stereoacuity of preschool children with and without vision disorders. Optom Vis Sci 2014; 91(3): 351-358.##8. Garnham L, Sloper JJ. Effect of age on adult stereoacuity as measured by different types of stereotest. Br J Ophthalmol 2006; 90(1): 91-95.##9. Levi DM, Knill DC, Bavelier D. Stereopsis and amblyopia: A mini-review. Vision Res 2015; 114: 17-30.##10. Shippman S, Cohen KR. Relationship of heterophoria to stereopsis. Arch Ophthalmol 1983; 101(4): 609-610.##11. Elamurugan V, Shankaralingappa P, Aarthy G, Kasturi N, Babu RK. Assessment of stereopsis in pediatric and adolescent spectacle-corrected refractive error-A cross-sectional study. Indian J Ophthalmol 2022; 70(2): 604-608.##12. Fawcett SL. An evaluation of the agreement between contour-based circles and random dot-based near stereoacuity tests. J AAPOS 2005; 9(6): 572-578.##13. Lovasik JV, Szymkiw M. Effects of aniseikonia, anisometropia, accommodation, retinal illuminance, and pupil size on stereopsis. Invest Ophthalmol Vis Sci 1985; 26(5): 741-750.##14. Atchison DA, Lee J, Lu J, Webber AL, Hess RF, Baldwin AS, etal. Effects of simulated anisometropia and aniseikonia on stereopsis. Ophthalmic Physiol Opt 2020; 40(3): 323-332.##15. Fedoryak X, Simiera J, Loba P. Awareness among medical students regarding the binocularity level in the course of future specialty choice. Med Pr 2020; 71(1): 9-16. ##16. Kulp MT, Ying GS, Huang J, Maguire M, Quinn G, Ciner EB, et al. Associations between hyperopia and other vision and refractive error characteristics. Optom Vis Sci 2014; 91(4): 383-389.##17. Simons K. Preschool vision screening: rationale, methodology and outcome. Survey of Ophthalmology 1996; 41(1): 3-30.##18. Guo DD, Wu JF, Hu YY, Sun W, Lv TL, Jiang WJ, et al. Stereoacuity and Related Factors: The Shandong Children Eye Study. PloS One 2016; 11(7): e0157829.##19. Tilahun MM, Hussen MS, Mersha GA, Eticha BL. Stereoacuity Among Patients with Refractive Error at University of Gondar, Northwest Ethiopia. Clin Optom 2021; 13: 221-226.##20. Momeni-Moghadam H, Kundart J, Ehsani M, Gholami K. The comparison of stereopsis with TNO and Titmus tests in symptomatic and asymptomatic University students. J Behav Optom 2011; 23(2): 35-39.##21. Lee JY, Seo JY, Baek SU. The effects of glasses for anisometropia on stereopsis. American journal of ophthalmology 2013; 156(6): 1261-1266.e1.##22. Gawęcki M. Threshold Values of Myopic Anisometropia Causing Loss of Stereopsis. J Ophthalmol 2019; 2019(5): 2654170.##23. Armarnik S, Kozlov Y, Yahalomi T, Ekshtein A, Levian L, Gurfinkel Y, et al. The influence of refractive state and heterophorias on visual acuity and stereoacuity in healthy young adults. The Official Publication of the American Association for Pediatric Ophthalmology and Strabismus 2022; 26(4): 181.e1-181.e6.##24. Karabela Y, Salman İA. Evaluation of Stereoacuity and Binocular Functions in Patients with Anisometropic Amblyopia Through Titmus, TNO, and Synoptophore. Haydarpasa Numune Med J 2022; 62(3): 346-352.##25. Dadeya S. Contact lenses in the management of high anisometropic amblyopia. Eye 2004; 18(1): 109.##26. Suleman R, Yang T, Paige J, Chauvin S, Alleyn J, Brewer M, et al. Hand-eye dominance and depth perception effects in performance on a basic laparoscopic skills set. Journal of the Societyof Laparoendoscopic Surgeons 2010; 14(1): 35-40.##27. Gautam Adhikari P, Shah S, Bhatta N, Mandal P, Sharma Paudel B, Pokhrel A, et al. Stereoacuity among Undergraduate Medical and Nursing Students at a Tertiary Care Hospital: A Descriptive Cross-sectional Study. JNMA J Nepal Med Assoc 2022; 60(245): 54-58.##28. Bosten JM, GoodbournPT, Lawrance-Owen AJ, Bargary G, Hogg RE, Mollon JD. A population study of binocular function. Vision Research 2015; 110: 34-50.##29. Slonim PS, Weissman S, Glazer E, Nettler PA. Effects of training on dynamic stereo acuity performancy by males and females. Percept Mot skills 1975; 40(2): 359-362.##30. Fricke T, Siderov J. Non-stereoscopic cues in the Random-Dot E stereotest: results for adult observers. Ophthalmic Physiol Opt 1997; 17(2): 122-127.##31. Williamson I, Keating P, Bjerre A. The effect of induced monocular blur by bangerter filters on measures of visual acuity and stereoacuity. Strabismus 2021; 29(2): 74-80.## ##

حذف دی اکسید کربن از هوای محیط داخلی با استفاده از محلول جاذب نانوسیال Removal of Carbon Dioxide from Indoor Air Using Nanofluid Absorption Solution 1 1  سابقه و هدف: افزایش غلظت دی‌اکسیدکربن در هوای محیط‌های داخلی به دلیل عدم وجود تهویه مناسب موجب ایجاد اثرات سوء بر سلامت انسان می‌شود. هدف از این مطالعه حذف دی‌اکسیدکربن از یک فضای بسته با استفاده از محلول جاذب نانوسیال هیدروکسید سدیم و تعیین تاثیر غلظت جاذب، غلظت دی‌اکسید‌کربن و نانوذرات دی‌اکسید تیتانیوم بود. مواد و روش‌ها: آزمایشات در یک محفظه بسته در مقیاس آزمایشگاهی انجام شد. پمپ مکش هوا متصل به راکتور جذب و دستگاه سنجش غلظت دی اکسید کربن در داخل محفظه نصب شدند. با تزریق گاز دی اکسید کربن در داخل محفظه غلظت های محدوده 500، 2000 و 5000 پی‌پی‌ام از این گاز ایجاد شد. محلول جاذب هیدروکسید سدیم با غلظت‌های 0/1 ، 0/2 و 0/4 درصد بود. نانوذرات دی‌اکسید تیتانیوم با غلظت 0/008 درصد و سورفکتانت کاتیونی با غلظت 0/003 درصد در ساخت نانوسیال مورد استفاده قرار گرفت. مقادیر pH، هدایت الکتریکی (EC) و کربن غیرآلی (TIC) محلول‌های جاذب قبل و بعد از جذب دی‌اکسیدکربن اندازه‌گیری شد. یافته‌ها: با استفاده از محلول جاذب هیدروکسید سدیم 0/4 درصد حاوی 0/008 درصد نانوذرات دی‌اکسید تیتانیوم راندمان حذف دی اکسید کربن برای غلظت‌های 500 و 5000 پی پی ام به‌ترتیب 72 و 44 درصد به‌دست آمد که به‌ترتیب 20 و 10 درصد بیش‌تر از محلول جاذب فاقد نانوذرات بود. برای 5000 پی‌پی‌ام دی‌اکسید‌کربن، افزایش غلظت محلول جاذب از 0/1 به 0/4 درصد موجب دو برابر شدن راندمان حذف شد. میانگین TIC در نانوسیال نسبت به سیال پایه 20درصد افزایش بیشتری داشت. میانگین کاهش EC در نانوسیال نسبت به سیال پایه 25 درصد بیش‌تر بود. میانگین کاهش pH ناشی از جذب دی‌اکسیدکربن کم‌تر از یک واحد بود. استنتاج: نانوسیال هیدروکسید سدیم حاوی 0/008 درصد نانوذرات دی‌اکسید تیتانیوم برای حذف دی‌اکسیدکربن از هوا کارآئی مناسبی دارد.   2  Background and purpose: Human health is negatively affected by increase in concentration of carbon dioxide in indoor air due to the lack of proper ventilation. The aim of this study was to remove carbon dioxide from a closed space using sodium hydroxide nanofluid and determining the effect of absorbent concentration, carbon dioxide concentration, and titanium dioxide nanoparticles. Materials and methods: The experiments were conducted in a closed chamber on a laboratory scale. An air suction pump was connected to the absorption reactor and the carbon dioxide measuring device was installed inside the chamber. By injecting carbon dioxide gas inside the chamber, different concentrations in the range of 500, 2000 and 5000 ppm were created. Sodium hydroxide absorbent solution at 0.1, 0.2, and 0.4% were examined. Titanium dioxide nanoparticles (0.008%) and surfactant (0.003%) were used to prepare nanofluids. The absorption fluids’ pH, electrical conductivity, and total inorganic carbon (TIC) were measured before and after carbon dioxide absorption. Results: By using 0.4% sodium hydroxide solution containing 0.008% titanium dioxide nanoparticles, the carbon dioxide removal efficiency at 500 and 5000 ppm were 72% and 44%, respectively, that were higher than the solution without nanoparticles (20% and 10%, respectively). At 5000 ppm carbon dioxide, increasing the concentration of absorption solution from 0.1 to 0.4% doubled the removal efficiency. The average amount of total inorganic carbon (TIC) in nanofluids increased by about 20% compared to the base fluids. The average reduction of EC in nanofluid was about 25% higher than the base fluid. The average reduction in pH value was less than one unit. Conclusion: Sodium hydroxide nanofluid containing 0.008% of titanium dioxide nanoparticles is effective in removing carbon dioxide from the air.   117 128 2023/06/102022/03/252022/07/142023/01/312023/04/152023/01/92022/11/52022/10/82023/03/122023/01/292023/02/122023/02/13 1401/11/24 2023/08/152023/07/182023/08/142023/07/102023/07/222023/07/162023/07/162023/07/162023/07/162023/07/12023/07/162023/06/28 1402/4/7 رمضانعلی دیانتی تیلکی Ramazan Ali Dianati Tilaki دانشیار، گروه مهندسی بهداشت محیط، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران dianati.tilaki@gmail.com سعیده شعبان تبار شورکی Saeedeh Shabantabar Shouraki دانشجوی کارشناسی ارشد مهندسی بهداشت محیط، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران s.shabantabar.1995@gmail.com اسماعیل بابا نژاد آریمی Esmaeil Babanejad Arimi استادیار، گروه مهندسی بهداشت محیط، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران esmaeilbabanezhad@gmail.com بیژن شعبانخانی Bizhan Shabankhani استادیار، گروه اپیدمیولوژی و آمار زیستی، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران shabankhani@gmail.com nanofluid sodium hydroxide indoor air carbon dioxide نانوسیال هیدروکسید سدیم هوای داخلی دی اکسید کربن 1. Cincinelli A, Martellini T. Indoor air quality and health. Int J Environ Res 2017; 14(11): 1286.##2. Lowther SD, Dimitroulopoulou S, Foxall K, Shrubsole C, Cheek E, Gadeberg B, et al. Low Level Carbon Dioxide Indoors—A Pollution Indicator or a Pollutant? A Health-Based Perspective. Environments 2021; 8(11): 125.##3. Aghalari Z, Amouei A, Zarei A, Afsharnia M, Graili Z, Qasemi M. Relationship between CO2 Concentration and Environmental Parameters with Sick Building Syndrome in School and House Settings in Babol, Iran. J Mazandaran Univ Med Sci 2019; 29(171): 31-44 (Persian).##4. Persily A. Indoor carbon dioxide concentrations in ventilation and indoor air quality standards. Proceeding of the 36th Conference of Air Infiltration and Ventilation Centre. 2015 Sep 23-24; Madrid: 2015.##5. Li B, Duan Y, Luebke D, Morreale B. Advances in CO2 capture technology: A patent review. Appl Energy 2013; 102: 1439-1447.##6. Satish U, Mendell MJ, Shekhar K, Hotchi T, Sullivan D, Streufert S, et al. Is CO2 an indoor pollutant? Direct effects of low-to-moderate CO2 concentrations on human decision-making performance. Environ Health Perspect 2012; 120(12): 1671-1677.##7. Persily AK. Evaluating building IAQ and ventilation with indoor carbon dioxide. American Society of Heating, Refrigerating and Air-Conditioning Engineers. Vol 103, Part 2, 1997, Report No.: 0001-2505, Available from: https://www.google.com/url?esrc=s&q=&rct=j&sa=U&url=https://www.aivc.org/sites/default/files/airbase_10530.pdf&ved=2ahUKEwiLv-2KkNaA AxWKVvEDHQikDKMQFnoECAUQAg&usg=AOvVaw0tNvI6A0PhwxrbVth2DFgn. Accessed March 2, 2023.##8. Cheng L, Zhang L, Chen H, Gao C. Carbon dioxide removal from air by microalgae cultured in a membrane-photobioreactor. Sep Purif Technol 2006; 50(3): 324-329.##9. Dianati Tilaki R, Jafarsalehi M, Movahedi A. Biofixation of Carbon Dioxide from Kerosene Combustion and Biomass Production by Spirulina. J Mazandaran Univ Med Sci 2019; 29(172): 67-79 (Persian).##10. Zhang Y, Fan L, Zhang L, Chen H. Research progress in removal of trace carbon dioxide from closed spaces. Front Chem Eng China 2007; 1(3): 310-316.##11. Liu J, Wei Y, Zhao Y. Trace carbon dioxide capture by metal–organic frameworks. ACS Sustain Chem Eng 2018; 7(1): 82-93.##12. Zhang Z, Cai J, Chen F, Li H, Zhang W, Qi W. Progress in enhancement of CO2 absorption by nanofluids: A mini review of mechanisms and current status. Renewable Energy 2018; 118: 527-535.##13. Nakayama N, Hayashi T. Preparation of TiO2 nanoparticles surface-modified by both carboxylic acid and amine: Dispersibility and stabilization in organic solvents. Colloids Surf 2008; 317(1-3): 543-550.##14. Suresh S, Venkitaraj K, Selvakumar P, Chandrasekar M. Synthesis of Al2O3–Cu/ water hybrid nanofluids using two step method and its thermo physical properties. Colloids Surf 2011; 388(1-3): 41-48.##15. Hematzadeh Dastgerdi A. Application of nanofluids in absorbing carbon dioxide gas. Jahangostar 2020; 186: 24 (Persian).##16. Lee JS, Lee JW, Kang YT. CO2 absorption/ regeneration enhancement in DI water with suspended nanoparticles for energy conversion application. Appl Energy 2015; 143: 119-129.##17. Aghel B, Janati S, Alobaid F, Almoslh A, Epple B. Application of nanofluids in CO2 absorption: a review. Appl Sci 2022; 12(6): 3200.##18. Lee JW, Jung J-Y, Lee S-G, Kang YT. CO2 bubble absorption enhancement in methanol-based nanofluids. Int J Refrig 2011; 34(8): 1727-1733.##19. Taheri M, Mohebbi A, Hashemipour H, Rashidi AM. Simultaneous absorption of carbon dioxide (CO2) and hydrogen sulfide (H2S) from CO2–H2S–CH4 gas mixture using amine-based nanofluids in a wetted wall column. J Nat Gas Sci Eng 2016; 28: 410-417.##20. Rahmatmand B, Keshavarz P, Ayatollahi S. Study of absorption enhancement of CO2 by SiO2, Al2O3, CNT, and Fe3O4 nanoparticles in water and amine solutions. J Chem Eng Data 2016; 61(4): 1378-1387.##21. Komati S, Suresh AK. CO2 absorption into amine solutions: a novel strategy for intensification based on the addition of ferrofluids. J Chem Technol Biotechnol 2008; 83(8): 1094-1100.##22. Li SH, Ding Y, Zhang XS, editors. Enhancement on CO2 bubble absorption in MDEA solution by TiO2 nanoparticles. Adv Mat Res 2013; 631-632: 127-134.##23. Jung J-Y, Lee JW, Kang YT. CO2 absorption characteristics of nanoparticle suspensions in methanol. J Mech Sci Technol 2012; 26(8): 2285-2290.##24. Lee JW, Kang YT. CO2 absorption enhancement by Al2O3 nanoparticles in NaCl aqueous solution. Energy 2013; 53: 206-211.##25. Ochedi FO, Yu J, Yu H, Liu Y, Hussain A. Carbon dioxide capture using liquid absorption methods: a review. Environ Chem Lett 2021; 19: 77-109.##26. Shim J-G, Lee DW, Lee JH, Kwak N-S. Experimental study on capture of carbon dioxide and production of sodium bicarbonate from sodium hydroxide. Environ Eng Res 2016; 21(3): 297-303.##27. Devakki B, Thomas S. Experimental investigation on absorption performance of nanofluids for CO2 capture. Int J Air-Cond Refrig 2020; 28(2): 2050017.##28. Dasaard C, Bayless D, Stuart B. Experimental Measurement of Total Inorganic Carbon Concentrations from Absorption of Gas Phase CO2. IARJSET 2016; 3(10): 119-125.##29. Bernard O, Aupiais J. Conductivity of weak electrolytes for buffer solutions: Modeling within the mean spherical approximation. J Mol Liq 2018; 272: 631-637.##30. Yoo M, Han S-J, Wee J-H. Carbon dioxide capture capacity of sodium hydroxide aqueous solution. J Environ Manage 2013; 114: 512-519.##31. Salur D, Rachakonda S. Experimental study on carbon dioxide absorption by caustic potash. Int J Adv Res 2016; 8(11): 42165-42173.##32. Leventaki E, Baena-Moreno FM, Sardina G, Ström H, Ghahramani E, Naserifar S, et al. In-Line Monitoring of Carbon Dioxide Capture with Sodium Hydroxide in a Customized 3D-Printed Reactor without Forced Mixing. Sustainability 2022; 14(17): 10795.##33. Kordylewski W, Sawicka D, Falkowski T. Laboratory tests on the efficiency of carbon dioxide capture from gases in NaOH solutions. Ecol Eng 2013; 14(2): 54-62.##34. Arshadi M, Taghvaei H, Abdolmaleki M, Lee M, Eskandarloo H, Abbaspourrad A. Carbon dioxide absorption in water/nanofluid by a symmetric amine-based nanodendritic adsorbent. Appl Energy 2019; 242: 1562-1572.##35. Kim J-K, Jung JY, Kang YT. Absorption performance enhancement by nano-particles and chemical surfactants in binary nanofluids. Int J Refrig 2007; 30(1): 50-57.##36. Kluytmans J, Van Wachem B, Kuster B, Schouten J. Mass transfer in sparged and stirred reactors: influence of carbon particles and electrolyte. Chem Eng Sci 2003; 58(20): 4719-4728.##37. Kim JH, Jung CW, Kang YT. Mass transfer enhancement during CO2 absorption process in methanol/Al2O3 nanofluids. Int J Heat Mass Tra 2014; 76: 484-491.##38. Kim J-K, Jung JY, Kang YT. The effect of nano-particles on the bubble absorption performance in a binary nanofluid. Int J Refrig 2006; 29(1): 22-29.##39. Manikandan AP, DeepanSundar G, Perumal CC, Aminudin U. Absorption of CO2 in a packed bed absorption column using TiO2 nanoparticle suspended water solvent. International Journal of Scientific & Technology Research 2020; 9(3): 5621-5624.## ##

ارزیابی فعالیت آنتی‌هیپوکسی کلشی سین Evaluation of Antihypoxic Activities of Colchicine 1 1  سابقه و هدف: هیپوکسی منجر به مشکلات زیادی در عملکرد بدن می‌شود. هیپوکسی با پاتولوژی کوه گرفتگی، بیماری قلبی عروقی و سکته مغزی مرتبط است. کلشی سین، یک داروی ضد التهاب بوده که به‌طور عمده در درمان نقرس استفاده می‌شود، اما در سایر بیماری‌های التهابی نیز ارزشمند است. داده‌های اولیه نشان داده است که کلشی سین تأثیر مفیدی برکووید-19 دارد. تا کنون مطلبی در خصوص فعالیت آنتی‌هیپوکسی این دارو گزارش نشده است. مواد و روش‌ها: اثر محافظتی کلشی سین به شکل گاواژ در دوزهای 0/5، 1 و mg/kg 1/5 در مقابل مرگ و میر ناشی از هیپوکسی در موش سوری با سه مدل مختلف بررسی شد. یافته‌ها: کلشی سین فعالیت خوبی را در برخی مدل‌ها از خود نشان داد. در مدل گردش خونی در دوز mg/kg 5/0، زمان مرگ را در موش‌ها 4/5 دقیقه افزایش داد (0/05P<) و اثری مشابه پروپرانولول mg/kg 30 که به عنوان کنترل مثبت به‌کار رفت، نشان داد. در دوز mg/kg 1/5، از پروپرانولول قوی‌تر بود (0/0001P<). در مدل خونی این دارو در دوز mg/kg 1، زمان مرگ را به‌طور معنی‌داری افزایش داد و اثری مشابه پروپرانولول از خود نشان داد (0/05P>). کلشی سین در مدل خفگی اثری از خود نشان نداد. استنتاج: کلشی سین فعالیت محافظتی خوبی را در مدل‌های خونی و گردش خونی از خود نشان داد. به‌طوری‌که دارو در دوز mg/kg 1/5، موثرتر از پروپرانولول با دوز mg/kg 30 بود که به‌عنوان کنترل مثبت به‌کار رفت.   2  Background and purpose: Hypoxia can lead to body function impairment. It is linked to the pathology of acute mountain sickness, cardiovascular disease, and stroke. Colchicine, an anti-inflammatory drug, is used chiefly in treatment of gout, but it is also valuable in other inflammatory conditions. Preliminary data shows that colchicine has beneficial effects on COVID-19. Nothing is known about the protective effect of this drug against hypoxia-induced lethality in mice. Materials and methods: Protective effects of colchicine against hypoxia-induced lethality in mice at 0.5, 1, and 1.5 mg/kg, P.O. were evaluated in three experimental models of hypoxia. Results: Colchicine showed good activity in some models. In the circulatory model, at 0.5 mg/kg, it significantly prolonged mice survival time for 4.5 min (P<0.05). At this dose, it showed similar activity to propranolol 30 mg/kg which was used as the positive control. At 1.5 mg/kg, it was more effective than propranolol (P<0.0001). In the haemic antihypoxic model, colchicine at 1 mg/kg, significantly increased survival time and showed the same activity as propranolol (P>0.05). In the asphyctic model, colchicine did not show any activity. Conclusion: Colchicine showed good protective effects against hypoxia in circulatory and haemic models where the drug at 1.5 mg/kg, was more effective than the positive control, propranolol at 30 mg/kg.   129 137 2023/06/102022/03/252022/07/142023/01/312023/04/152023/01/92022/11/52022/10/82023/03/122023/01/292023/02/122023/02/132023/03/1 1401/12/10 2023/08/152023/07/182023/08/142023/07/102023/07/222023/07/162023/07/162023/07/162023/07/162023/07/12023/07/162023/06/282023/07/1 1402/4/10 امین بارانی Amin Barani دکتر داروساز، مرکز تحقیقات علوم داروئی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران . دانشکده داروسازی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران justallah2021@gmail.com محمد حسین خانعلی پور Mohammad Hossein Khanalipour دانشجوی پزشکی، واحد پردیس رامسر، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، رامسر، ایران ایران mhmmd.khan7697@gmail.com نسیم دلیلیان Nasim Dalilian دانشجوی داروسازی، واحد پردیس رامسر، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، رامسر، ایران ایران iid.n70.dalilian@gmail.com داوود فرزین Davood Farzin استاد فارماکولوژی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران davoodfarzin@gmail.com محمد علی ابراهیم زاده Mohammad Ali Ebrahimzadeh استاد شیمی دارویی، مرکز تحقیقات علوم داروئی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران.دانشکده داروسازی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران zadeh20@yahoo.com asphyctic hypoxia haemic hypoxia circulatory hypoxia antioxidant colchicine هیپوکسی خفگی هیپوکسی خونی هیپوکسی جریان خون آنتی‌اکسیدان کلشی سین 1. Schlesinger N, Firestein BL, Brunetti L. Colchicine in COVID-19: an old drug, new use. Curr Pharmacol Rep 2020; 6(4): 137-145.##2. Dasgeb B, Kornreich D, McGuinn K, Okon L, Brownell I, Sackett DL. Colchicine: an ancient drug with novel applications. Br J Dermatol 2018; 178(2): 350-356.##3. Leung YY, Hui LL, Kraus VB. Colchicine—update on mechanisms of action and therapeutic uses. Semin Arthritis Rheum 2015; 45(3): 341-350.##4. Kow CS, Lee LH, Ramachandram DS, Hasan SS, Ming LC, Goh HP. The effect of colchicine on mortality outcome and duration of hospital stay in patients with COVID‐19: A meta‐analysis of randomized trials. Immun Inflamm Dis 2022; 10(2): 255-264.##5. Hariyanto TI, Halim DA, Jodhinata C, Yanto TA, Kurniawan A. Colchicine treatment can improve outcomes of coronavirus disease 2019 (COVID‐19): a systematic review and meta‐analysis. Clin Exp Pharmacol Physiol 2021; 48(6): 823-830.##6. Hariyanto TI, Halim DA, Jodhinata C, Yanto TA, Kurniawan A. Colchicine treatment can improve outcomes of coronavirus disease 2019 (COVID‐19): a systematic review and meta‐analysis. Clin Exp Pharmacol Physiol 2021; 48(6): 823-830.##7. Lan SH, Hsu CK, Lai CC, Chang SP, Lu LC, Hung SH, Lin WT. Effect of colchicine on the outcomes of patients with COVID-19: a systematic review and meta-analysis of randomised controlled trials. Ann Med 2022; 54(1): 1956-1965.##8. Absalón-Aguilar A, Rull-Gabayet M, Pérez-Fragoso A, Mejía-Domínguez NR, Núñez-Álvarez C, Kershenobich-Stalnikowitz D, et al. Colchicine is safe though ineffective in the treatment of severe COVID-19: a randomized clinical trial (COLCHIVID). J Gen Intern Med 2022; 37(1): 4-14.##9. Águas R, Mahdi A, Shretta R, Horby P, Landray M, White L. Potential health and economic impacts of dexamethasone treatment for patients with COVID-19. Nat Commun 2021; 12(1): 1-8.##10. Horby P, Lim W, Emberson JR, Mafham M, Bell JL, Linsell L, et al. Dexamethasone in hospitalized patients with Covid-19. N Engl J Med 2021; 384(8): 693-704.##11. Shamshirian A, Shamshirian D, Hosseinzadeh MH, Ebrahimzadeh MA. A Mini-Review and Perspective on Anti-hypoxic Hypothesis of COVID-19. Tabari Biomed Stu Res J 2020; 2(4): 1-8 (Persian).##12. Hosseinzadeh MH, Shamshirian A, Ebrahimzadeh MA. Dexamethasone Vs. COVID‐19: An experimental study in line with the preliminary findings of a large trial. Int J Clin Prac 2020: e13943.##13. Kurt RK, Dogan AC, Dogan M, Albayrak A, Kurt SN, Eren F, et al. Protective Effect of Colchicine on Ovarian Ischemia—Reperfusion Injury. Reprod Sci 2015; 22(5): 545-550.##14. Sekmenli T, Gunduz M, Öztürk B, Karabağlı P, Ciftci I, Tekin G, et al. The effects of melatonin and colchicine on ischemia–reperfusion injury in experimental rat testicular torsion model. J Pediatr Surg 2017; 52(4): 582-586.##15. Mohammadi H, Shamshirian A, Eslami S, Shamshirian D, Ebrahimzadeh MA. Magnesium sulfate attenuates lethality and oxidative damage induced by different models of hypoxia in mice. Biomed Res Int 2020; 2020: 2624734.##16. Shaki F, Mokhtaran M, Shamshirian A, Eslami S, Shamshirian D, Ebrahimzadeh MA. Protective effects of Edaravone against hypoxia-induced lethality in mice. Bio Rxiv 2020; CC BY-NC-ND 4.0.##17. Nidorf SM, Fiolet AT, Mosterd A, Eikelboom JW, Schut A, Opstal TS, et al., Colchicine in patients with chronic coronary disease. N Engl J Med 2020; 383(19): 1838-1847.##18. Tardif JC, Kouz S, Waters DD, Bertrand OF, Diaz R, Maggioni AP, et al. Efficacy and safety of low-dose colchicine after myocardial infarction. N Engl J Med 2019; 381(26): 2497-2505.##19. Cocco G, Chu DC, Pandolfi S. Colchicine in clinical medicine. A guide for internists. Eur J Intern Med 2010; 21(6): 503-508.##20. Sekmenli T, Gunduz M, Öztürk B, Karabağlı P, Ciftci I, Tekin G, et al. The effects of melatonin and colchicine on ischemia–reperfusion injury in experimental rat testicular torsion model. J Pediatr Surg 2017; 52(4): 582-586.##21. Kurt RK, Dogan AC, Dogan M, Albayrak A, Kurt SN, Eren F, et al. Protective effect of Colchicine on ovarian ischemia—reperfusion injury. Reprod Sci 2015; 22(5): 545-550.##22. Ozdemir R, Yurttutan S, Talim B, Uysal B, Erdeve O, Oguz SS, Dilmen U. Colchicine protects against hyperoxic lung injury in neonatal rats. Neonatology 2012; 102(4): 265-269.##23. Kaveh K, Mohamadyan M, Ebrahimzadeh MA. Antihypoxic Activities of Sambucus ebulus Leaf and Fruit and Myrtus communis Leaf in Mice. J Mazandaran Univ Med Sci 2019; 29(176): 61-73 (Persian).##24. Khalili M, Dehdar T, Hamedi F, Ebrahimzadeh MA, Karami M. Antihypoxic activities of Eryngium caucasicum and Urtica dioica. Eur Rev Med Pharmacol 2015; 19(17): 3282-3285.##25. Khalili M, Ebrahimzadeh MA, Omrani F, Karami M. Antihypoxic activities of the golden chanterelle mushroom, Cantharellus cibarius (Higher Basidiomycetes). Int J Med Mushrooms 2014; 16(4): 339-344.##26. Ebrahimzadeh MA, Khalili M, Jafari N, Zareh G, Farzin D, Amin G. Antihypoxic activities of Crataegus pentaegyn and Crataegus microphylla fruits-an in vivo assay. Braz J Pharm Sci 2018; 54(2): e17363.##27. Masoomzadeh F, Khan BA, Alshahrani SM, Alqahtani A, Ebrahimzadeh MA, Khalili M. Protective effects of rutin and chlorogenic acid against antihypoxic conditions in mice. Pak J Pharm Sci 2021; 34(5): 1679-1683.##28. Nabavi SF, Ebrahimzadeh MA, Nabavi SM, Mahmoudi M, Keyvani Rad Sh. Biological activities of Juglans regia flowers. Braz J Pharmacog 2011; 21(3): 465-470.##29. Shahnazi R, Mehrdadfar F, Ebrahimzadeh MA. Impact of extraction methods on total phenolic and flavonoid contents, antioxidant and antihypoxic properties of Allium ampeloprasum in Mice. J Mazandaran Univ Med Sci 2018; 27(158): 27-44 (Persian).##30. Shahbazee M, Mohammadyan M, Ebrahimzadeh MA. Antihypoxic activities of Allium sativum flower in mice. J Mazandaran Uni Med Sci 2019; 29(175): 145-149 (Persian).##31. Bonaventura A, Vecchié A, Dagna L, Tangianu F, Abbate A, Dentali F. Colchicine for COVID-19: targeting NLRP3 inflammasome to blunt hyperinflammation. Inflamm Res 2022; 71(3): 293-307.##32. Ghaith HS, Gabra MD, Nafady MH, Elshawah HE, Negida A, Mushtaq G, et al. A review of the rational and current evidence on colchicine for COVID-19. Current Pharm Des 2022; 28(39): 3194-3201.##33. Korde SD, Basak A, Chaudhary M, Goyal M, Vagga A. Enhanced nitrosative and oxidative stress with decreased total antioxidant capacity in patients with oral precancer and oral squamous cell carcinoma. Oncology 2011; 80(5-6): 382-389.##34. Wenger RH. Cellular adaptation to hypoxia: O2-sensing protein hydroxylases, hypoxia-inducible transcription factors, and O2-regulated gene expression. FASEB J 2002; 16(10): 1151-1162.##35. Wu Q, Chen W, Sinha B, Tu Y, Manning S, Thomas N, et al . Neuroprotective agents for neonatal hypoxic–ischemic brain injury. Drug Discov Today 2015; 20(11): 1372-1381.##36. Montealegre-Gómez G, Garavito E, Gómez-López A, Rojas-Villarraga A, Parra-Medina R. Colchicine: a potential therapeutic tool against COVID-19. Experience of 5 patients. Reumatologia Clin 2021; 17(7): 371-3375.## ##

سطح سرمی سلنیوم در بیماران مبتلا به آفت راجعه دهانی Serum Levels of Selenium in Patients with Recurrent Aphthous Stomatitis 1 1  سابقه و هدف: آفت راجعه دهانی یکی از شایع‌ترین زخم‌های عودکننده در مخاط دهان می‌باشد که پاتوژنز آن به‌طور دقیق مشخص نشده است. به نظر می‌رسد اختلال در پاسخ ایمنی و استرس اکسیداتیو نقش مهمی در این بیماری دارد. با توجه به این‌که سلنیوم نقش تنظیم‌کننده در سیستم ایمنی و استرس اکسیداتیو دارد، هدف ازاین مطالعه بررسی سطح سرمی سلنیوم در بیماران مبتلا به استوماتیت آفتی راجعه و مقایسه آن با افراد سالم می‌باشد. مواد و روش‌ها: این مطالعه مورد- شاهدی در دانشکده دندانپزشکی بابل انجام شد. 50 نفر در گروه مبتلایان به آفت راجعه دهانی قرار گرفتند و 53 نفر فرد سالم که از نظر سن و جنس با گروه مورد همسان شدند، برای گروه کنترل انتخاب شدند. نمونه خون از هر دو گروه گرفته شد. سطح سرمی سلنیوم اندازه‌گیری شد. داده‌ها توسط نرم‌افزار 17 SPSS و آزمون‌های آماری Independent Sample t Test و chi-square Tests مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. یافته‌ها: میانگین سنی گروه شاهد و مبتلا به آفت به ترتیب 8/21±34/77و 9/69±37/68 سال بود. زنان در گروه کنترل و مبتلا به آفت به ترتیب 67/9و 74 درصد افراد را تشکیل دادند. میانگین سطح سرمی سلنیوم در گروه کنترل (µg/L17/03±49/16) نسبت به گروه مبتلا به آفت (µg/L 17/74±31/09)، به‌طور معنی‌داری بیش‌تر بود(0/001P<). استنتاج: بر اساس مطالعه حاضر سطح سرمی سلنیوم در بیماران مبتلا به آفت راجعه دهانی کم‌تر از افراد سالم می‌باشد.   2  Background and purpose: Recurrent aphthous stomatitis (RAS) is one of the most common recurrent ulcers in the oral mucosa and its etiology is not yet elucidated, but the immune system dysfunction and oxidative stress may play a role in the pathogenesis of RAS. Selenium has regulatory role in the immune system and oxidative stress. This study aims to compare serum levels of selenium between patients with RAS and healthy controls. Materials and methods: This case-control study was performed in 50 patients with minor RAS and 53 healthy controls that were matched for age and sex. Blood samples were obtained from all participants and selenium serum levels were measured. Data were analyzed in SPSS V17 applying independent sample t-test and Chi-square. Results: The average age of the controls and case group was 34.77±8.21 and 37.68±9.69 years, respectively and women included 67.9% and 74%, respectively .The mean serum level of selenium in the control group (49.16±17.03 µg/L) was significantly higher than that of the case group (31.09±17.74µg/L) (P<0.001). Conclusion: Serum levels of selenium are lower in patients with RAS than healthy controls.   138 143 2023/06/102022/03/252022/07/142023/01/312023/04/152023/01/92022/11/52022/10/82023/03/122023/01/292023/02/122023/02/132023/03/12022/12/13 1401/9/22 2023/08/152023/07/182023/08/142023/07/102023/07/222023/07/162023/07/162023/07/162023/07/162023/07/12023/07/162023/06/282023/07/12023/07/17 1402/4/26 فاطمه جعفری Fatemeh Jafari دانشجوی دندانپزشکی، کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشکده دندانپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی بابل، بابل، ایران ایران F.jafari519@gmail.com آتنا شیرزاد Atena Shirzad دانشیار، گروه بیماری های دهان، فک و صورت، مرکز تحقیقات سلامت و بهداشت دهان ، دانشگاه علوم پزشکی بابل، بابل، ایران ایران ats60dent@gmail.com هادی پارسیان Hadi Parsian استاد، گروه بیوشیمی بالینی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی بابل، بابل، ایران ایران hadiparsian@yahoo.com علی بیژنی Ali Bijani استادیار، مرکز تحقیقات عوامل اجتماعی موثر بر سلامت، پژوهشکده سلامت، دانشگاه علوم پزشکی بابل، بابل، ایران ایران alibijani@yahoo.com عباس موسی پور Abbas Mosapour دکترای بیوشیمی بالینی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی بابل، بابل، ایران ایران ab_mspr@yahoo.com recurrent aphthous stomatitis selenium immune system oxidative stress آفت راجعه دهانی سلنیوم سیستم ایمنی استرس اکسیداتیو 1. Natah S, Konttinen YT, Enattah NS, Ashammakhi N, Sharkey K, Häyrinen-Immonen R. Recurrent aphthous ulcers today: a review of the growing knowledge. Int J Oral Maxillofac Surg 2004; 33(3): 221-234.##2. Rivera C. Essentials of recurrent aphthous stomatitis. Biomed Rep 2019; 11(2): 47-50.##3. Ślebioda Z, Szponar E, Kowalska A. Etiopathogenesis of recurrent aphthous stomatitis and the role of immunologic aspects: literature review. Arch Immunol Ther Exp 2014; 62(3): 205-215.##4. Zhang Z, Li S, Fang H. Enzymatic antioxidants status in patients with recurrent aphthous stomatitis. Journal of Oral Pathology & Medicine 2017; 46(9): 817-820.##5. Lewkowicz N, Kur B, Kurnatowska A, Tchorzewski H, Lewkowicz P. Expression of Th1/Th2/Th3/Th17-related genes in recurrent aphthous ulcers. Arch Immunol Ther Exp 2011; 59(5): 399-406.##6. Akintoye SO, Greenberg MS. Recurrent aphthous stomatitis. Dent Clin North Am 2014; 58(2): 281-297.##7. Khabbazi A, Ghorbanihaghjo A, Fanood F, Kolahi S, Hajialiloo M, Rashtchizadeh N. A comparative study of vitamin D serum levels in patients with recurrent aphthous stomatitis. The Egyptian Rheumatologist 2015; 37(3): 133-137.##8. Saxena S. Assessment of plasma and salivary antioxidant status in patients with recurrent aphthous stomatitis. Revista Sul-Brasileira de Odontologia 2011; 8(3): 261-265.##9. Ozturk P, Kurutas EB, Ataseven A. Copper/zinc and copper/selenium ratios, and oxidative stress as biochemical markers in recurrent aphthous stomatitis. J Trace Elem Med Biol 2013; 27(4): 312-316.##10. Thomas B, Ramesh A, Suresh S, Prasad BR. A comparative evaluation of antioxidant enzymes and selenium in the serum of periodontitis patients with diabetes mellitus type 2. Contemp Clin Dent 2013; 4(2): 176-180.##11. Delilbaşi E, Turan B, Yücel E, Şaşmaz R, Işimer A, Sayal A. Selenium and Behçet's disease. Biol Trace Elem Res 1991; 28(1): 21-25.##12. Bao X, Yan L, Lin J, Chen Q, Chen L, Zhuang Z, et al. Selenoprotein genetic variants may modify the association between serum selenium and oral cancer risk. Oral Dis 2020; 26(6): 1141-148.##13. Qataya PO, Elsayed NM, Elguindy NM, Ahmed Hafiz M, Samy WM. Selenium: A sole treatment for erosive oral lichen planus (Randomized controlled clinical trial). Oral Dis 2020; 26(4): 789-804.##14. Hawkes WC, Kelley DS, Taylor PC. The effects of dietary selenium on the immune system in healthy men. Biol Trace Elem Res 2001; 81(3): 189-213.##15. Hoffmann PR, Berry MJ. The influence of selenium on immune responses. Mol Nutr Food Res 2008; 52(11): 1273-1280.##16. Qian F, Misra S, Prabhu KS. Selenium and selenoproteins in prostanoid metabolism and immunity. Crit Rev Biochem Mol Biol 2019; 54(6): 484-516.##17. Rayman MP. The importance of selenium to human health. Lancet 2000; 356(9225): 233-241.##18. Kaur K, Sculley D, Wallace J, Turner A, Ferraris C, Veysey M, et al. Micronutrients and bioactive compounds in oral inflammatory diseases. Journal of Nutrition & Intermediary Metabolism 2019; 18: 100105.##19. Arikan S, Durusoy C, Akalin N, Haberal A, Seckin D. Oxidant/antioxidant status in recurrent aphthous stomatitis. Oral Dis 2009; 15(7): 512-515.##20. Karincaoglu Y, Batcioglu K, Erdem T, Esrefoglu M, Genc M. The levels of plasma and salivary antioxidants in the patient with recurrent aphthous stomatitis. J Oral Pathol Med 2005; 34(1): 7-12.##21. Arthur J. The glutathione peroxidases. Cell Mol Life Sci 2000; 57(13-14): 1825-1835.## ##

ویژگی‌های دموگرافیکی، کلینیکی و پیامد نهایی بیماران مبتلا به کووید-19 تحت درمان با رویکرد بستری موقت Demographic and Clinical Characteristics and the Outcome of Patients with COVID-19 Treated with Temporary Hospitalization Approach 1 1  سابقه و هدف: کرونا ویروس‌ها خانواده‌ای بزرگ از ویروس‌ها هستند که باعث عفونت‌های شدید دستگاه تنفسی می‌شوند. حدود 15 درصد از بیماران نیاز به بستری دارند. تعداد بالای مبتلایان کووید-19 نیازمند بستری، سبب تکمیل شدن سریع ظرفیت بیمارستان‌ها می‌شود، بنابراین مدیریت تخت‌های بیمارستانی ضروری به نظر می‌رسد. مواد و روش‌ها: مطالعه حاضر با رویکرد توصیفی از اول تیر تا پایان مرداد 1400 در 40 بیمارستان تحت پوشش دانشگاه علوم پزشکی مازندران اجرا شد. داده‌ها از سامانه اطلاعات بیماران و پرونده بیماران مبتلا به کووید-19 که در قالب بستری موقت تحت درمان داروهای تزریقی طبق پروتکل کشوری درمان قرار گرفته بودند، وارد پرسشنامه شد. روش تحلیل داده‌ها از آمار توصیفی(تعداد، درصد فراوانی و میانگین) و با استفاده از نرم‌افزار اکسل 2010 و SPSS24 بوده است. یافته‌ها: تعداد کل بیماران بستری کووید-19، 34835 نفر بود که 14415 نفر(41/38 درصد) به‌صورت بستری موقت پذیرش شدند. از این میان، 1802 نفر (12/50 درصد) در بیمارستان بستری دائم شدند که 12536 نفر (86/96 درصد) با بهبودی نسبی ترخیص و 77 نفر (0/54 درصد) فوت نمودند. بیش‌تر بیماران 44/16 درصد، در گروه سنی 41 تا 60 سال قرار داشتند. استنتاج: درمان سرپایی با داروهای تزریقی طبق پروتکل کشوری درمان دارویی دارای کارایی و اثربخشی بسیار مناسبی است و در زمان بحران می‌تواند علاوه بر مدیریت تخت، نیروی انسانی و افزایش ظرفیت بستری(surge capacity)، بسیاری از هزینه‌ها را در نظام سلامت کاهش دهد.   2 Background and purpose: Coronaviruses are a large family of viruses that cause severe respiratory infections. About 15% of affected patients need hospitalization. By the high number of COVID-19 patients in need of hospitalization a high percentage of beds are occupied, so the management of hospital beds seems necessary. Materials and methods: A descriptive-analytical study was carried out between June 22 and August 22, 2021 in 40 hospitals under the auspices of Mazandaran University of Medical Sciences. Data were extracted from the Patient Information System and the records of patients with COVID-19 who received injectable drugs according to the national treatment protocol for temporary hospitalization. Descriptive statistics were applied in Excel 2010 and SPSS V24. Results: Total number of COVID-19 patients was 34,835 of whom 14,415 (41.38%) were admitted as temporary patients. Among these, 1802 (12.50%) were permanently hospitalized, of whom 12,536 (86.96%) were discharged with relative improvements and 77 (0.54%) patients died. Most patients aged 41 to 60 years old (44.16%). Conclusion: The national treatment protocol for temporary hospitalization was found to be highly efficient during crisis and can help in bed management, human resources, surge capacity, and reduce many of the costs of the health system.   144 149 2023/06/102022/03/252022/07/142023/01/312023/04/152023/01/92022/11/52022/10/82023/03/122023/01/292023/02/122023/02/132023/03/12022/12/132022/04/18 1401/1/29 2023/08/152023/07/182023/08/142023/07/102023/07/222023/07/162023/07/162023/07/162023/07/162023/07/12023/07/162023/06/282023/07/12023/07/172023/07/16 1402/4/25 تورج اسدی Touraj Assadi دانشیار، گروه طب اورژانس، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران touraj.assadi@yahoo.com سید عباس موسوی Seyed Abbas Mousavi استاد، گروه روانپزشکی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران mmm89099@gmail.com محمود موسی زاده Mahmood Moosazadeh دانشیار، مرکز تحقیقات سرطان دستگاه گوارش، پژوهشکده بیماری های غیرواگیر، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران mmoosazadeh1351@gmail.com سیده فاطمه حسینی دامیری Seyede Fateme Hoseini Damiri کارشناسی ارشد پرستاری اورژانس، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران f.hosseyni70@gmail.com محمد فلاح خاریکی Mohammad Fallah Kharyeki کارشناسی ارشد مدیریت خدمات بهداشتی درمانی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران mo.fallah59@gmail.com COVID-19 disease hospital managed care temporary hospitalization بیماری کووید-19 بیمارستان مراقبت مدیریت شده بستری موقت 1. Tong ZD, Tang A, Li KF, Li P,Wang HL, Yi JP. Potential presymptomatic transmission of SARS-CoV-2, Zhejiang Province, China. Emerg Infect Dis; 2020 May. https://doi. org/10.3201/eid2605.200198.##2. Wu Z, McGoogan JM. Characteristics of and Important Lessons From the Coronavirus Disease 2019 (COVID-19) Outbreak in China: Summary of a Report of 72 314 Cases From the Chinese Center for Disease Control and Prevention. JAMA 2020; 323(13): 1239-1242.##3. Ghasemi D, Zarei A, Ardabili MA, Ashjaei E, Behzadnia MJ. Clinical and Epidemiological Findings and Imaging Characteristics of COVID-19 Related Deaths in Baqiyatallah Hospital in Tehran. Journal of Military Medicine 2021; 23(3): 201-208 (Persian).##4. Lapostolle F, Schneider E, Vianu I, Dollet G, Roche B, Berdah J, etal. Clinical features of 1487 COVID-19 patients with outpatient management in the Greater Paris: the COVID-call study. Intern Emerg Med 2020; 15(5): 813-817.##5. Docherty AB, Harrison EM, Green CA, Hardwick HE, Pius R, Norman L, et al. Features of 20 133 UK patients in hospital with covid-19 using the ISARIC WHO Clinical Characterisation Protocol: prospective observational cohort study. BMJ 2020; 369: m1985.##6. Lechien JR, Chiesa‐Estomba CM, Place S, Van Laethem Y, Cabaraux P, Mat Q, et al. Clinical and epidemiological characteristics of 1,420 European patients with mild‐to‐ moderate coronavirus disease 2019 J Inter Med 2020; 288(3): 335-344.##7. Suleyman G, Fadel RA, Malette KM, Hammond C, Abdulla H, Entz A, et al. Clinical Characteristics and Morbidity Associated With Coronavirus Disease 2019 in a Series of Patients in Metropolitan Detroit. JAMA Netw Open 2020; 3(6): e2012270.##8. Zheng J. SARS-CoV-2: An emerging coronavirus that causes a global threat. Int J Biol Sci 2020; 16(10): 1678-1685.##9. Nikpouraghdam M, Farahani AJ, Alishiri G, Heydari S, Ebrahimnia M, Samadinia H, et al. Epidemiological characteristics of coronavirus disease 2019 (COVID-19) patients in IRAN: A single center study. J Clin Virol 2020; 127: 104378.##10. Karimian M, Azami M. Chest computed tomography scan findings of coronavirus disease 2019 (COVID-19) patients: a comprehensive systematic review and meta-analysis. Pol J Radiol 2021; 86: e31-e49.##11. Xie J, Wang Q, Xu Y, Zhang T, Chen L, Zuo X, et al. Clinical characteristics, laboratory abnormalities and CT findings of COVID-19 patients and risk factors of severe disease: a systematic review and meta-analysis. Ann Palliat Med 2021; 10(2): 1928-1949.##12. Zhu J, Ji P, Pang J, Zhong Z, Li H, He C, et al. Clinical characteristics of 3062 COVID-19 patients: A meta-analysis. J Med Virol 2020; 92(10): 1902-1914.##13. Kumar J, Meena J, Yadav A, Yadav J. Radiological Findings of COVID-19 in Children: A Systematic Review and Meta-Analysis. J Trop Pediatr 2021; 67(3): fmaa045.## ##

بررسی یافته‌های بالینی، اپیدمیولوژیک و آزمایشگاهی بیماران مبتلا به CCHF در استان مازندران در سال‌های 97-1393 Clinical, Laboratory, and Epidemiological Findings in Patients with Crimean-Congo Hemorrhagic Fever in Mazandaran Province, 2014-2018 1 1  سابقه و هدف: تب هموراژیک کنگو-کریمه (CCHF) یکی از تب‌های خونریزی دهنده ویروسی است، که توسط ویروس‌های گروه نایرو (Nairovirus group) ایجاد می‌شود. بررسی اپیدمیولوژیک و علایم بالینی بیماری در هر منطقه می‌تواند به شناسایی کانون‌های مستعد بیماری و تشخیص اولیه بیماری در موارد همه‌گیری کمک کند، لذا هدف از این مطالعه بررسی علایم بالینی، اپیدمیولوژیک و آزمایشگاهی بیماران مبتلا به CCHF در استان مازندران در سال‌های 97-1393 می‌باشد. مواد و روش‌ها: جمعیت مورد بررسی در این مطالعه مقطعی اپیدمیولوژیک، بیماران بستری شده درکل بیمارستان‌های استان مازندران در سال‌های 97-1393 بود که تشخیص CCHF در آن‌ها تأیید شده بود. 135 نفر به‌صورت سرشماری انتخاب شدند و سپس علائم بالینی و خصوصیات اپیدمیولوژیک و یافته‌های آزمایشگاهی بیماران مذکور مورد بررسی قرار گرفت. یافته‌ها: در مطالعه حاضر، 23درصد بیماران سن زیر 30 سال داشتند و 80/7 درصد آن‌ها، مرد بودند. در 33/3 درصد از موارد، افراد دارای مشاغل پرخطر برای ایجاد CCHF بودند و در 39/3 درصد از موارد سابقه تماس اخیر با دام وجود داشت. فصل ایجاد بیماری در 45/9 درصد بهار، 42/2 درصد تابستان، 5/9 درصد پاییز و 5/9 درصد زمستان بود. علائم بیماران مورد بررسی شامل 88/1 درصد تب، 11/1 درصد راش پوستی، 23 درصد درد شکمی، 28/9 درصد خونریزی، 7/4 درصد اپیستاکسی، 52/6 درصد سردرد، 69/7 درصد دردهای عضلانی- اسکلتی بود و سرفه و منوراژی در هیچ بیماری مشاهده نشد. ترومبوسیتوپنی در 51/9 درصد بیماران وجود داشت و در مورد نتایج سایر آزمایشات بیماران در 29/6 درصد هیچ یافته مثبتی نبود، اما در 13/3 درصد افزایش آنزیم‌های کبدی، 5/2 درصد آنمی، 27/4 درصد لکوپنی، 9/6 درصد لکوسیتوز، 3/7 درصد افزایش آنزیم‌های کبدی همراه با آنمی، 11/1 درصد افزایش آنزیم‌های کبدی همراه با لکوپنی مشاهده شد. استنتاج: با توجه به یافته‌های به‌دست آمده، چنین استنتاج می‌شود که خصوصیات بالینی و اپیدمیولوژیک و آزمایشگاهی CCHF در بیماران بستری شده در بیمارستان‌های استان مازندران مشابه سایر مطالعات انجام شده در این زمینه می‌باشد. با این وجود بررسی دوره‌ای این یافته‌ها در بیمارن توصیه می‌گردد.   2  Background and purpose: Crimean-Congo hemorrhagic fever (CCHF) is one of the viral hemorrhagic fevers caused by Nairovirus group. Epidemiological investigation and clinical symptoms of the disease in each region can help to identify disease-prone foci and early diagnosis of the disease in epidemic cases. Therefore, the purpose of this study was to investigate the clinical, epidemiological, and laboratory symptoms of patients with CCHF in Mazandaran province in 2014-2018. Materials and methods: In this cross-sectional epidemiological survey, 135 patients with proven CCHF in Mazandaran province were enrolled in a census manner. The clinical, epidemiological, and laboratory findings in these patients were determined. Results: In this study, 23% were younger than 30 years of age and 80.7% were men. In hospitalized patients, 33.3% had high risk jobs linked to the disease and 39.3% had livestock exposure. The patients were most affected in spring (45.9%) and summer (42.2%) and less during fall (5.9%), and winter (5.9%). Clinical manifestations, including fever, rash, abdominal pain, bleeding, epistaxis, headache, musculoskeletal pain, cough, and menorrhagia were observed in 88.1%, 11.1%, 23%, 28.9%, 7.4%, 52.6%, 69.7%, 0%, and 0% of the infected subjects, respectively. Thrombocytopenia were seen in 51.9% of the patients and about other laboratory results there were no any specific findings in 29.6%. According to laboratory findings, LFT raise, anemia, leukopenia, leukocytosis, LTF raise plus anemia, and LFT raise plus leukopenia were seen in 13.3%, 5.2%, 27.4%, 9.6%, 3.7%, and 11.1%, respectively. Conclusion: According to the present study, although the clinical, epidemiological, and laboratory findings in CCHF cases in Mazandaran province are similar to other studies worldwide, so, the regular analysis of CCHF patients is highly recommended.   150 156 2023/06/102022/03/252022/07/142023/01/312023/04/152023/01/92022/11/52022/10/82023/03/122023/01/292023/02/122023/02/132023/03/12022/12/132022/04/182023/01/25 1401/11/5 2023/08/152023/07/182023/08/142023/07/102023/07/222023/07/162023/07/162023/07/162023/07/162023/07/12023/07/162023/06/282023/07/12023/07/172023/07/162023/06/28 1402/4/7 لطف اله داودی Lotfollah Davoodi دانشیار، مرکز تحقیقات عفونت های میکروبی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران lotfdavoodi@yahoo.com طهورا موسوی Tahoora Mousavi استادیار، مرکز تحقیقات بیولوژی سلولی مولکولی، پژوهشکده هموگلوبینوپاتی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران stm.jmums@gmail.com مهسا صحابی Mahsa Sahabi دانشجوی پزشکی، مرکز تحقیقات عفونت های میکروبی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران Mahsa.sahabi@gmail.com حسین جلالی Hossein Jalali استادیار، مرکز تحقیقات تالاسمی، پژوهشکده هموگلوبینوپاتی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران : Hossein.jalaliakerdi@gmail.com Crimean-Congo hemorrhagic fever Mazandaran epidemiological study تب هموراژیک کنگو – کریمه مازندران بررسی اپیدمیولوژیک 1. Whitehouse CA,Crimean–Congo hemorrhagic fever. Antiviral Res 2004; 64(3): 145-160.##2. Watts DM, Ksiazeck TG, Linthicum KJ, Hoogstraal H. Crimean-Congo hemorrhagic fever. In: Monath TP, (eds). The arboviruses: epidemiology and ecology, vol II. Boca Raton (FL): CRC Press; 1989. p. 177-222.##3. Appannanavar SB, Mishra B. An update on Crimean Congo hemorrhagic fever. J Global Infect Dis 2011; 3(3): 285-292.##4. Nasirian H. New aspects about Crimean-Congo hemorrhagic fever (CCHF) cases and associated fatality trends: A global systematic review and meta-analysis.Comp Immunol Microbiol Infect Dis 2020; 69: 101429.##5. Temur AI, Kuhn JH, Pecor DB, Apanaskevich DA, Keshtkar-Jahromi M. Epidemiology of Crimean-Congo Hemorrhagic Fever (CCHF) in Africa-Underestimated for Decades. Am J Trop Med Hyg 2021; 104(6): 1978-1990.##6. Kilinc C, Gückan R, Capraz M, Varol K, Zengin E, Mengeloglu Z, et al. Examination of the specific clinical symptoms and laboratory findings of Crimean-Congo hemorrhagic fever. J Vector Borne Dis 2016; 53(2): 162-167.##7. Bente DA, Forrester NL, Watts DM, Mcauley AJ, Whitehouse CA, Bray M. Crimean-Congo hemorrhagic fever: history, epidemiology, pathogenesis, clinical syndrome and genetic diversity. Antiviral Research 2013; 100(1): 159-189.##8. Mostafavi E, Pourhossein B, Chinikar S. Clinical symptoms and laboratory findings supporting early diagnosis of Crimean-Congo hemorrhagic fever in Iran. J Med Virol 2014; 86(7): 1188-1192.##9. Ergonul O. Crimean–Congo hemorrhagic fever virus: new outbreaks, new discoveries. Curr Opin Virol 2012; 2(2): 215-220.##10. Qaderi S, Mardani M, Shah A, Shah J, Bazgir N, Sayad J, et al. Crimean-Congo hemorrhagic fever (CCHF) in Afghanistan: A retrospective single center study. Int J Infect Dis 2021; 103: 323-328.##11. Kalal MN. Crimean-congo haemorrhagic fever: a global perspective. International Journal of Research in Medical Sciences 2019; 7(12): 4812-4817.##12. Vashakidze E, Mikadze I. Epidemiology, clinical and laboratory features of crimean-congo hemorrhagic fever in georgia. Georgian Med News 2015; (247): 54-58.##13. Çevik MA, Erbay A, Bodur H, Gülderen E, Baştuğ A, Kubar A, et al. Clinical and laboratory features of Crimean-Congo hemorrhagic fever: predictors of fatality. Int J Infect Dis 2008; 12(4): 374-379.##14. Saghafipour A, Norouzi M, Sheikholeslami N, Mostafavi R. Epidemiologic status of the patients with Crimean Congo Hemorrhagic Fever and itsassociated risk factors. J Mil Med 2012; 14(1): 1-5 (Persian).##15. Mokhtari H, Faraji P. Evaluation of epidemiologic and clinical manifestations of suspected and definitive CCHF referred to health center of khorasan razavi province (from 1384 to 1391). Scientific Journal Management System 2014; 4(2): 1-14.##16. Farzinnia B, Saghafipour A, Telmadarraiy Z. Study of the Epidemiological Status of Crimean-Congo Hemorrhagic Fever Disease in Qom Province, 2011, Iran. Qom Univ Med Sci J 2013; 7(4): 42-48 (Persian).##17. Aslani D, Salehi-Vaziri M, Baniasadi V, Jalali T, Azad-Manjiri S, Mohammadi T, et al. Crimean-Congo hemorrhagic fever among children in Iran. Arch Virol 2017; 162: 721-725.##18. Owaysee H, Eini P, Eizadi M, Nasir Oghli F, Saravani S. Assessment of patients with Crimean-Congo hemorrhagic fever admitted in Amir-Almomenin Hospital of Zabol from 2003 to 2005. J Mil Med 2008; 9(4): 303-308 (Persian).##19. Habibzadeh S, Mohammadshahi J, Bakhshzade A, Moradi asl E. The first outbreak of Crimean-Congo hemorrhagic fever disease in northwest of Iran. Acta Parasitol 2021; 66(3): 1086-1088.## ##

بررسی شیوع و الگوی مقاومت آنتی بیوتیکی عفونت‌های باکتریال بیمارستانی در بیمارستان امام خمینی (ره)، ساری Investigating the Prevalence and Antibiotic Resistance Pattern of Nosocomial Bacterial Infections in Imam Khomeini Hospital, Sari 1 1  سابقه و هدف: عفونت‌های بیمارستانی از معظلات مراکز درمانی که سبب مرگ و میر بیماران بستری در بیمارستان، افزایش طول مدت بستری و هزینه‌های درمانی می شوند. اکثر عفونت‌های بیمارستانی توسط باکتری‌های گرم منفی ایجاد می‌شوند. این باکتری‌ها با تغییرات ژنتیکی و ساختاری سبب ایجاد مقاومت در مقابل اکثر آنتی‌بیوتیک‌ها شده‌اند. این مطالعه با هدف بررسی شیوع و الگوی مقاومت آنتی‌بیوتیک عفونت‌های باکتریال بیمارستانی در بیمارستان امام خمینی (ره)، ساری در سال 1398، انجام پذیرفت. مواد و روش‌ها: این مطالعه توصیفی- مقطعی گذشته‌نگر، در بیمارستان امام خمینی(ره)، ساری در سال 1398 انجام شد. همه نمونه‌های جدا شده کشت مثبت از بیماران بستری انتخاب شدند. الگوی مقاومت آنتی‌بیوتیکی با استفاده از روش دیسک دیفیوژن (Kirby-Bauer) بررسی شد. یافته‌ها: در این مطالعه فراوان‌ترین عفونت بیمارستانی در بخش مراقبت‌های ویژه با بیش‌ترین عفونت تنفسی (42 درصد) توسط اشریشیاکلی (25 درصد) با بیش‌ترین مقاومت به سیپروفلوکساسین (78/5 درصد) مشاهده شد. استنتاج: در این مطالعه شیوع عفونت‌های بیمارستانی توسط باکتری‌های گرم منفی با حداکثر مقاومت به سفالوسپورین‌ها قابل توجه است. تجویز غیرمنطقی و تجربی سفالوسپورین‌ها و کارباپنم‌ها می‌تواند درمان عفونت‌های بیمارستانی را دچار چالش نماید.   2  Background and purpose: Nosocomial infections are considered as a significant problem in medical centers, causing a high mortality rate among hospitalized patients, increasing the duration of hospitalization and treatment costs. Most nosocomial infections are caused by gram-negative bacteria. These bacteria are resistant to a wide range of antibiotics through changing their genetics and structure. The purpose of this study was to investigate the prevalence and pattern of antibiotic resistance of nosocomial bacterial infections at Imam Khomeini Hospital in Sari, during 2019. Materials and methods: This retrospective descriptive cross-sectional study was performed at Imam Khomeini Hospital in Sari during 2019. All isolated positive samples were selected from hospitalized patients. Antibiotic resistance pattern was investigated using disk fusion method (Kirby-Bauer). Results: In this study, the most frequent nosocomial infection was observed in the intensive care unit (ICU), with respiratory infection (42%), as the most frequent one, caused by Escherichia coli (25%) with the highest resistance to ciprofloxacin. Conclusion: The findingins showed that gram-negative bacteria, more specifically those resistant to cephalosporins, are the most common cause of nosocomial infections. Irrational and imprudent prescription of cephalosporins and carbapenems may be a significant contributor to antibiotic resistance and the main challenge for treating.   157 162 2023/06/102022/03/252022/07/142023/01/312023/04/152023/01/92022/11/52022/10/82023/03/122023/01/292023/02/122023/02/132023/03/12022/12/132022/04/182023/01/252023/06/6 1402/3/16 2023/08/152023/07/182023/08/142023/07/102023/07/222023/07/162023/07/162023/07/162023/07/162023/07/12023/07/162023/06/282023/07/12023/07/172023/07/162023/06/282023/08/20 1402/5/29 رویا قاسمیان Roya Ghasemian استاد، مرکز تحقیقات مقاومت های میکروبی، بیمارستان رازی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران roya31gh@yahoo.com الناز نصیری پرمان Elnaz Nasiri Parman دانشجوی پزشکی، کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران گلنار رحیم زاده Golnar Rahimzadeh استادیار، مرکز تحقیقات عفونی اطفال، پژوهشکده بیماری های واگیر، دانشگاه علو پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران rahimzadehgolnar@yahoo.com prevalence antibiotic resistance nosocomial bacterial infections multiple drug resistance (MDR) شیوع مقاومت آنتی‌بیوتیکی عفونت باکتریال بیمارستانی مقاومت چندگانه دارویی 1. Stuart E, Chris C. Nosocomial infections in the ICU. Anaesth. Intensive Care Med 2019; 1(20): 14-18.##2. Darvishpoor K, Rezaei Manesh MR. Prevalence of nosocomial infections and microbial causes in Torbat heydariyeh 9dey educational and clinical hospital in 2012 and 2013. Iran J Med Microbiol 2016; 10(1): 93-96 (Persian).##3. Khan HA, Baig FK, Mehboob R. Nosocomial infections: epidemiology, prevention, control and surveillance. Asian Pac J Trop Biomed 2017; 7(5): 478-482.##4. Khan HA, Ahmad A, Mehboob R. Nosocomial infections and their control strategies. Asian Pac J Trop Biomed 2015; 5(7): 509-514.##5. Bita B, Abbasi A, Hemati M, ChrabyK. Nosocomial Infections and Related Factors in Hospitals of South Khorasan Province. Iran J Med Microbiol 2015; 8(4): 69-73.##6. Nowruz J. A review of hospital infections. Jha 2002; 5(13): 63-70.##7. Rao R, Khan AA, Mathai D, J RC, Leon TC, Khaleel M, et al. Prevalence and risk factors for hospital-acquired infections “clean care is safer care. Int J Recent Sci Res 2020; 11(4): 38021-38028.##8. Florece-Mireles AL, Waslker JN, Caparon M, Hultgren SJ. Urinary tract infections: Epidemiology, mechanisms of infection and treatment options. Nat Rev Microbiol 2015; 13(5): 269-264.##9. Aminiahidashti H, Bozorgi F. Current knowledge about nosocomial infections. 2016; 7: 4-12.##10. Bonnet V, Dupont H, Glorion S, et al. Influence of bacterial resistance on mortality in intensive care units: a registry study from 2000 to 2013 (IICU Study). J Hosp Infect 2019; 102(3): 317-324.##11. Rahimzadeh G, Farshidi F, MS Rezai. Genotypic Patterns of Multidrug‑Resistant Acinetobacter baumannii: A Systematic Review. Adv Biomed Res 2023; 12: 56-72.##12. Rahimzadeh G, MS Rezai. Detection Extended- Spectrum Beta-Lactamase- and Carbapenemase- Producing Enterobacteriaceae Isolates from Clinical Samples; Narrative Review. J Isfahan Med Sch 2022; 40(688): 743-758 (Persian).##13. Sohail M, Rashid A, Aslam B, et al. Antimicrobial susceptibility of Acinetobacter clinical isolates and emerging antibiogram trends for nosocomial infection management. Rev Soc Bras Med Trop 2016; 49(3): 300-304.##14. Babamahmoodi F, Ahangarkani F, Davoudi A. Hospital-Acquired Infections, Bacterial Causative Agents and Antibiotic Resistance Pattern In Intensive Care Units At Teaching Hospitals In North Of Iran. Int J Med Invest 2015; 4(1): 152-160.##15. Smetana J, Čečetková B, Chlíbek R. Prevalence study of nosocomial infections in university hospitals in the Czech Republic. Epidemiologie, mikrobiologie, imunologie: casopis Spolecnosti pro epidemiologii a mikrobiologii Ceske lekarske spolecnosti JE Purkyne 2014; 63(4): 251-258.##16. Ahoyo TA, Bankolé HS, Adéoti FM, Gbohoun AA, Assavèdo S, Amoussou-Guénou M, et al. Prevalence of nosocomial infections and anti-infective therapy in Benin: results of the first nationwide survey in 2012. Antimicrob Resist Infect Control 2014; 3(1): 17-24.##17. George M, Iramiot JS, Muhindo R, Olupot-Olupot P, Nanteza A. Bacterial Aetiology and Antibiotic Susceptibility Profile of Post-Operative Sepsis among Surgical Patients in a Tertiary Hospital in Rural Eastern Uganda. Microbiol Res J Int 2018; 24(2): 1-8.## ##

دقت اورژانس پیش‌بیمارستانی در تشخیص سکته مغزی در بیماران ارجاع شده با کد سکته مغزی حاد Accuracy of Prehospital Emergency Service in Activating Acute Stroke Code 1 1  سابقه و هدف: سکته مغزی ایسکمیک حاد از علل اصلی مرگ و ناتوانی در تمام دنیا است. در کشور ما، پروتکل کد سما با استفاده از معیارهایFAST، جهت تشخیص سکته مغزی حاد و مدیریت این بیماران اجرا می‌شود، که مستلزم صرف نیرو و زمان زیادی است. مشاهدات نشان داده‌اند که در مواردی که این کد به اشتباه فعال می‌شود. در این مطالعه دقت عملکردی اورژانس پیش بیمارستانی در فعال کردن کد سما مورد بررسی قرار گرفت. مواد و روش‌ها: این مطالعه گذشته‌نگر و مقطعی در سال ۱۳۹۹ در بیمارستان حضرت رسول اکرم(ص) بر روی بیمارانی که با اعلام کد سما توسط اورژانس پیش بیمارستانی ارجاع شده بودند، با هدف ارزیابی ارزش اخباری مثبت تکنسین‌های اورژانس پیش بیمارستانی در اعلام کد سما انجام شد. داده‌ها با استفاده از نرم‌افزار SPSS 23 توصیف و تحلیل شد. برای توصیف داده‌ها از فراوانی و درصد فراوانی استفاده شد و ارزش اخباری مثبت نیز محاسبه شد. یافته‌ها: از میان ۹۵ بیمار اعزام شده با کد سما، سی‌تی اسکن مغز در ۱۹ بیمار نشان‌دهنده سکته مغزی هموراژیک بود و این بیماران از مطالعه کنار گذاشته شدند و در 17/1 درصد از ۷۶ بیمار باقی‌مانده، تشخیص‌های دیگری بجز سکته‌مغزی ایسکمیک حاد مطرح شد. در نهایت در ۶۳ بیمار تشخیص نهایی سکته مغزی ایسکمیک حاد گذاشته شد و از این میان ۲۵ درصد کاندید دریافت ترومبولیتیک وریدی شدند ولی تنها 5/26 درصد درمان را دریافت کردند. براساس نتایج به‌دست آمده، ارزش اخباری مثبت اورژانس پیش بیمارستانی در ارجاع بیماران تشخیص با سکته حاد مغزی برابر 86/3 درصد و برای سکته حاد مغزی کاندید دریافت ترومبولیتیک وریدی برابر ۲۵ درصد محاسبه شد. استنتاج: ارزش اخباری مثبت اورژانس پیش بیمارستانی در تشخیص سکته مغزی حاد در مطالعه حاضر قابل قبول به دست آمد، با این وجود هنوز هم می‌توان با افزایش دقت تشخیصی در اعلام کد سما، از صرف زمان و انرژی در انتقال بیماران با سایر تشخیص‌ها جلوگیری کرد.   2  Background and purpose: Acute ischemic stroke is one of the main causes of death and long-term disability worldwide. Prehospital emergency diagnosis and subsequent transfer of stroke patients to the nearest stroke center for starting an appropriate treatment are critical steps in stroke rescue chain. In Iran, emergency medical technicians implement the SAMA code, following the diagnosis of acute stroke using FAST protocol, to manage the patients. Materials and methods: This retrospective cross-sectional study was conducted on patients who were referred to the prehospital emergency department of Hazrat Rasool Akram Hospital with the announcement of the SAMA code in 2019. The aim of this study was to evaluate the positive predictive value of the prehospital emergency technicians in the announcement of the SAMA code. Results: Of the 95 patients referred with the SAMA code, 19 patients diagnosed with hemorrhagic stroke (based on brain CT-scan) were excluded from the study. In 17.1% of the remaining 76 patients, diagnoses other than acute ischemic stroke were proposed. Ultimately, diagnosis of acute ischemic stroke was confirmed in 63 patients, and 25% of them were eligible for intravenous thrombolytic therapy, however, merely 5.26% of the eligible patients received the treatment. The positive predictive value of prehospital emergency service in referring patients diagnosed with acute ischemic stroke was determined to be 86.3%. Additionally, the positive predictive value for identifying acute cerebral stroke patients eligible for intravenous thrombolytic therapy was calculated to be 25%. Conclusion: This study revealed that prehospital emergency's positive predictive value for acute ischemic stroke identification was adequate. However, activating the SAMA code with greater diagnostic accuracy can save time and costs.   163 169 2023/06/102022/03/252022/07/142023/01/312023/04/152023/01/92022/11/52022/10/82023/03/122023/01/292023/02/122023/02/132023/03/12022/12/132022/04/182023/01/252023/06/62022/12/11 1401/9/20 2023/08/152023/07/182023/08/142023/07/102023/07/222023/07/162023/07/162023/07/162023/07/162023/07/12023/07/162023/06/282023/07/12023/07/172023/07/162023/06/282023/08/202023/07/17 1402/4/26 مائده اثناعشری امیری Maedeh Asna Ashari Amiri استادیار، گروه طب اورژانس،‌ دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی ایران،‌ تهران، ایران ایران asnaashari.m@iums.ac.ir مهدی رضایی Mahdi Rezai استادیار، گروه طب اورژانس،‌ دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی ایران،‌ تهران، ایران ایران Rezaie.M@iums.ac.ir فاطمه محمدی Fatemeh Mohammadi استادیار، گروه طب اورژانس،‌ دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی ایران،‌ تهران، ایران ایران dr.fmohammadi304@yahoo.com سمیرا وزیری Samira Vaziri استادیار، گروه طب اورژانس،‌ دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی ایران،‌ تهران، ایران ایران vaziri.s@iums.ac.ir سید امیر طبیب زاده دزفولی Seyed Amir Tabibzadeh Dezfooli استادیار، گروه طب اورژانس،‌ دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی ایران،‌ تهران، ایران ایران Tabibzadeh.a@iums.ac.ir acute ischemic stroke SAMA code accuracy prehospital emergency services سکته حاد مغزی ‌ اورژانس پیش بیمارستانی دقت تشخیصی ‌ کد سما 1. Feigin VL, Norrving B, Mensah GA. Global burden of stroke. Circ Res 2017; 120(3): 439-448.##2. Baldereschi M, Piccardi B, Di Carlo A, Lucente G, Guidetti D, Consoli D, et al. Relevance of prehospital stroke code activation for acute treatment measures in stroke care: a review. Cerebrovasc Dis 2012; 34(3): 182-190.##3. Fields JD, Lutsep HL, Smith WS. Higher degrees of recanalization after mechanical thrombectomy for acute stroke are associated with improved outcome and decreased mortality: pooled analysis of the MERCI and Multi MERCI trials. AJNR Am J Neuroradiol 2011; 32(11): 2170-2174.##4. Borhani A, Zamani B, Sasnnejad P, Sharifipour E, Farhoudi M, Saadatnia M, et al. Standard service management of acute stroke treatment. Tehran: Ministry of Health and Education; 2020.##5. Kothari RU, Pancioli A, Liu T, Brott T, Broderick J. Cincinnati prehospital stroke scale: reproducibility and validity. Ann Emerg Med 1999; 33(4): 373-378.##6. Bahrampouri S, Khankeh HR, Dalvandi A. The study of diagnosis status and, transfer time of stroke patients transferred by pre-hospital emergency medical system (EMS) to Vali-Asr hospital in Arak City. Health in Emergencies & Disasters Quarterly 2013; 1(1): 36-42.##7. Smith WS, Isaacs M, Corry MD. Accuracy of paramedic identification of stroke and transient ischaemic attack in the field. Prehosp Emerg Care 1998; 2(3): 1701175.##8. Zweifler RM, York D, U TT, Mendizabal JE, Rothrock JF. Accuracy Of paramedic diagnosis of stroke. J Stroke Cerebrovasc Dis 1998; 7(6): 446-448.##9. Kothari R, Barsan W, Brott T, Broderick J, Ashbrock S. Frequency and accuracy of prehospital diagnosis of acute stroke. Stroke 1995; 26(6): 937-941.##10. Saberian P, Tavakoli N, Hasani-Sharamin P, Aghili M, Baratloo A. Accuracy of stroke diagnosis using FAST (Face, Arm, Speech, Time) tool by emergency medical service dispatchers and technicians and its impact on transport time. Arch Neurosci 2020; 7(1): e98691.##11. Albers GW, Olivot JM. Intravenous alteplase for ischaemic stroke. Lancet 2007; 369(9558): 249-250.##12. Tanne D, Bates VE, Verro P, Kasner SE, Binder JR, Patel SC, et al. Initial clinical experience with IV tissue plasminogen activator for acute ischemic stroke: a multicenter survey: the tPA Stroke Survey Group. Neurology 1999; 53(2): 424-427.##13. Katzan IL, Furlan AJ, Lloyd LE, Frank JI, Harper DL, Hinchey JA, et al. Use of tissue-type plasminogen activator for acute ischemic stroke: the Cleveland area experience. JAMA 2000; 283(9): 1151-1158.##14. Albers GW, Bates VE, Clark WM, Bell R, Verro P, Hamilton SA. Intravenous tissue-type plasminogen activator for treatment of acute stroke: the Standard Treatment with Alteplase to Reverse Stroke (STARS) study. JAMA 2000; 283(9): 1145-1150.##15. Heuschmann PU, Berger K, Misselwitz B, Hermanek P, Leffmann C, Adelmann M, et al. Frequency of thrombolytic therapy in patients with acute ischemic stroke and the risk of in-hospital mortality: the German Stroke Registers Study Group. Stroke 2003; 34(5): 1106-1112.##16. Engelstein E, Margulies J, Jeret JS. Lack of t-PA use for acute ischemic stroke in a community hospital: high incidence of exclusion criteria. Am J Emerg Med 2000; 18(3): 257-260.##17. Berglund A, Svensson L, Wahlgren N, Von Euler M. Face Arm Speech Time Test use in the prehospital setting, better in the ambulance than in the emergency medical communication center. Cerebrovasc Dis 2014; 37(3): 212-216.##18. De Luca A, Giorgi Rossi P, Villa GF. The use of Cincinnati Prehospital Stroke Scale during telephone dispatch interview increases the accuracy in identifying stroke and transient ischemic attack symptoms. BMC Health Serv Res 2013; 13: 513. ##19. Moezzi M, Mozafari J, Barzegari H, Motlagh AH. Knowledge Level of Pre-Hospital Emergency Staff about Acute Stroke and Indications of Code 724. Entomol Appl Sci Lett 2021; 8(2): 9-15.##20. Smith WS, Corry MD, Fazackerley J, Isaacs SM. Improved paramedic sensitivity in identifying stroke victims in the prehospital setting. Prehosp Emerg Care 1999; 3(3): 207-210.## ##

تاثیر نازو آلوئولارمولدینگ پیش از جراحی درنوزاد متولد شده با شکاف کامل دو طرفه لب و کام: گزارش مورد Efficacy of Presurgical Nasoalveolar Molding in Bilateral Cleft Lip and Palate: A Case Report 1 1  شکاف لب و کام یکی از شایع‌ترین نقائص مادرزادی در ناحیه سر و صورت می‌باشد، که عوامل ژنتیکی و محیطی متعددی در بروز آن موثرند. طیف این مشکل از یک فرورفتگی کوچک در لب تا جدایی کامل در ناحیه سقف دهان و بینی متغیر است. درمان این ناهنجاری نیازمند رویکرد تیمی است و ارتودنتیست به‌عنوان عضوی از این تیم، بلافاصله بعد از تولد ارایه‌دهنده درمان ارتوپدیک قبل از انجام جراحی لب در سه ماهگی می‌باشد. اپلاینس نازوآلوئلار مولدینگ یک دستگاه ارتوپدی نوین است که اجازه کاهش عرض شکاف در ناحیه لب و سگمنت‌های آلوئل، بهبود برجستگی و قرینه‌سازی بینی در عین کمک به بهبود تغذیه در نوزاد متولد شده با شکاف قبل از انجام جراحی لب، را ارائه می‌دهد. در این گزارش مورد، یک نوزاد 20 روزه متولد شده با شکاف کامل دو طرفه لب و کام که با تکنیک نازو آلوئولارمولدینگ تحت درمان قرار گرفته است، معرفی می‌گردد. شکاف در قسمت استخوان فک بالای نوزاد به کمک الاستیک های خارج دهانی و دستگاه داخل دهانی، فرم دهی و به مکان صحیح هدایت شد. نیروهای الاستیک باعث حرکت رو به عقب پره ماگزیلا و بهبود موقعیت قطعات شکاف و در نتیجه فراهم شدن امکان ترمیم بهتر لب و عضلاتش گردید. در این تکنیک، استنت بینی نیزبه پلاک داخل دهانی برای بهبود آناتومی ناحیه لب و بینی اضافه شد.   2  Cleft lip and palate as one of the most common congenital malformations of the oral cavity is affected by genetic and environmental factors. Subsequent aspiration during feeding, aesthetic, speech, or functional problems, and dental malformations are the main problems of neonates born with cleft lip and palate. The management of neonates with cleft lip and palate has been remarkably improved in recent years. The use of modern surgical techniques and its combination with such methods as presurgical nasoalveolar molding (NAM) is on the rise. The efficacy of preoperative casting in repairing deformed nasal cartilage in neonates with cleft lip and palate has been confirmed based on the literature. Here, we present the case of a 20-day-old neonate with bilateral cleft lip and palate who underwent presurgical nasoalveolar molding to facilitate feeding and recover facial appearance. The bony cleft of maxillary segments in the child was molded and repositioned with a combination of extra-oral elastic and intra-oral appliances. Elastic forces caused backward pressure against the protruding pre-maxilla  and careful use of forces on the cleft segments improved their positions and allowed definitive muscles and lip repair. In this technique, a nasal stent was attached to the intra-oral mouth plate and was designed to improve nasolabial anatomy.   170 177 2023/06/102022/03/252022/07/142023/01/312023/04/152023/01/92022/11/52022/10/82023/03/122023/01/292023/02/122023/02/132023/03/12022/12/132022/04/182023/01/252023/06/62022/12/112023/02/28 1401/12/9 2023/08/152023/07/182023/08/142023/07/102023/07/222023/07/162023/07/162023/07/162023/07/162023/07/12023/07/162023/06/282023/07/12023/07/172023/07/162023/06/282023/08/202023/07/172023/08/30 1402/6/8 پرستو نامدار Parastoo Namdar استادیار، گروه ارتودنسی، مرکز تحقیقات دندانپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران . دانشکده دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران آتنا شیوا Atena Shiva دانشیار، گروه پاتولوژی دهان، فک و صورت، مرکز تحقیقات دندانپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران. دانشکده دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران atenashiva@yahoo.com مجتبی نامدار Mojtaba Namdar دندانپزشک، ساری، ایران ایران pejmannamdar@hotmail.com اعظم حدادی کوهسار Azam Haddadi Kohsar استادیار، گروه اندودانتیکس، مرکز تحقیقات دندانپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران.دانشکده دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران Haddadi_azam@yahoo.com cleft lip and palate presurgical nasoalveolar molding orthodontics شکاف لب و کام نازوآلوئلارمولدینگ پیش از جراحی ارتودنسی 1. Kapadia H, Olson D, Tse R, Susarla SM. Nasoalveolar molding for unilateral and bilateral cleft lip repair. Oral Maxillofac Surg Clin North Am 2020; 32(2): 197-204.##2. Namdar P, Pourasghar M, Alizadeh FL, Shiva A. Anxiety, depression, and quality of life in caregivers of children with cleft lip and palate: A systematic review. Iran J Psychiatry Behav Sci 2022; 16(2): e113591 (Persian).##3. Namdar P, Lal Alizadeh F, Etezadi T, Sadri L, Shiva A. Effect of nasoalveolar molding on nasal symmetry in patients with cleft lip and palate: a systematic review. J Pediatr Rev 2020; 8(2): 79-92 (Persian).##4. Haque S, Alam MK. Common dental anomalies in cleft lip and palate patients. Malays J Med Sci 2015; 22(2): 55.##5. Liou EJ-W, Subramanian M, Chen PK, Huang CS. The progressive changes of nasal symmetry and growth after nasoalveolar molding: a three-year follow-up study. Plast Reconstr Surg 2004; 114(4): 858-864.##6. Shiva A, Rezai MS, Etezadi T, Lael Alizadeh F,Namdar P. Presurgical nasoalveolar molding: a narrative review of early management in newborn patient with cleft lip and palate. J Pediatr Rev 2019; 7(4): 217-222 (Persian).##7. McNeil C. Orthodontic procedures in the treatment of congenital cleft palate. Dent Rec 1950; 70(5): 126-132.##8. Grayson BH, Shetye PR. Presurgical nasoalveolar moulding treatment in cleft lip and palate patients. Indian J Plast Surg 2009; 42(S 01): S56-S61.##9. Yarholar LM, Shen C, Wangsrimongkol B, Grayson BH, Staffenberg DA, Shetye PR, et al. The nasoalveolar molding cleft protocol: long-term treatment outcomes from birth to facial maturity. Plast Reconst Surg 2021; 147(5): 787e-794e.##10. Rochlin DH, Park J, Parsaei Y, Kalra A, Staffenberg DA, Grayson BH, et al. Clinical Outcomes of Bilateral Cleft Lip and Palate Repair with Nasoalveolar Molding and Gingivoperiosteoplasty from Birth to Facial Maturity. Plast Reconstr Surg Glob Open 2022; 10(10 Suppl): 42-43.##11. Grayson BH, Garfinkle JS. Early cleft management: the case for nasoalveolar molding. Am J Orthod Dentofacial Orthop 2014; 145(2): 134-142.##12. Grayson BH, Santiago PE, Brecht LE, Cutting CB. Presurgical nasoalveolar molding in infants with cleft lip and palate. Cleft Palate J 1999; 36(6): 486-498.##13. Latham R. Orthopedic advancement of the cleft maxillary segment: a preliminary report. Cleft Palate J 1980; 17(3): 227-233.##14. Hotz MM, Gnoinski WM, Nussbaumer H, Kistler E. Early maxillary orthopedics in CLP cases: guidelines for surgery. Cleft Palate J 1978; 15(4): 405-411.##15. Matsuo K, Hirose T. Nonsurgical correction of cleft lip nasal deformity in the early neonate. Ann Acad Med Singap 1988; 17(3): 358-365.##16. Dec W, Shetye PR, Davidson EH, Grayson BH, Brecht LE, Warren SM. Presurgical nasoalveolar molding and primary gingivoperiosteoplasty reduce the need for bone grafting in patients with bilateral clefts. J Craniofac Surg 2013; 24(1): 186-190.##17. Mishra B, Singh AK, Zaidi J, Singh G, Agrawal R, Kumar V. Presurgical nasoalveolar molding for correction of cleft lip nasal deformity: experience from northern India. Eplasty 2010; 10: e55.##18. Kirbschus A, Gesch D, Heinrich A, Gedrange T. Presurgical nasoalveolar molding in patients with unilateral clefts of lip, alveolus and palate. Case study and review of the literature. J Craniomaxillofac Surg 2006; 34(Suppl2): 45-48.## ##

مداخلات غیرپزشکی در ندول چین‌های صوتی در کودکان: مرور نظام‌مند Nonmedical Interventions of Pediatric Vocal Fold Nodules: A Systematic Review 1 1  سابقه و هدف: علت اصلی اختلالات صدا در کودکان، ندول چین‌های صوتی است که می‌تواند ناشی از رفتارهای متعددی نظیر حرف زدن زیاد و جیغ زدن باشد و بر رشد ارتباطی تأثیر چشمگیری بگذارد. درمان‌های غیرپزشکی مختلفی برای ندول چین‌های صوتی معرفی شده است، ولی درباره اثربخش‌ترین شیوه اتفاق‌نظر وجود ندارد. لذا هدف مطالعه مروری نظام‌مند حاضر، بررسی درمان‌های غیرپزشکی ندول چین‌های صوتی در کودکان است. مواد و روش‌ها: جستجوی نظام‌مند با استفاده از کلید‌واژه‌های vocal nodule،Vocal fold nodules ، therapy، treatment،intervention ، voice disorder، pediatric، وTelepractice  در پایگاه‌های اطلاعاتی PubMed، Scopus، Science Direct، ISI (Web of Sciences)،  Cochrane Database of Systematic Reviews و Google Scholar بین سال‌های 2022-2000 انجام گرفت. مطالعاتی انتخاب شدند که 1) افراد دارای ندول چین صوتی 18-0 ساله را بررسی و 2) نوع، فرایند، و ابزارهای ارزیابی و همچنین 3) نوع، فرایند مداخلات  و گروه‌های درمانی را به‌روشنی بیان کرده باشند، 4) مداخلات غیرپزشکی ارائه داده باشند، 5) بعد از سال 2000 و به زبان انگلیسی منتشر شده  و 6) اطلاعات خروجی داشته باشند. کیفیت روش‌شناختی مقالات با استفاده از مقیاس پایگاه اطلاعاتی شواهد فیزیوتراپی بررسی شد. یافته‌ها: از 729 مقاله جستجوشده، 11 مقاله معیارهای ورود به مطالعه را کسب کردند و به مطالعه وارد شدند. این پژوهش‌ها به لحاظ طرح مطالعه، مشارکت‌کنندگان، نوع مداخلات، نوع ارزیابی‌ها و پیگیری بلندمدت با یکدیگر متفاوت بودند. بااین‌حال، نتایج مرور نظام‌مند حاضر نشان داد که استفاده از درمان‌های غیرپزشکی برای ندول چین‌های صوتی در کاهش/ حذف ندول (4 مطالعه)، بهبود کیفیت زندگی (2 مطالعه) و بهبود پارامترهای آکوستیکی صدا (9 مطالعه) موفقیت‌آمیز است. استنتاج: نتایج پژوهش مروری حاضر نشان داد که درمان‌های غیرپزشکی برای ندول چین‌های صوتی در کودکان با وجود چالش‌برانگیز بودن آن، می‌تواند مؤثر باشد. مطالعات در آینده، باید دارای سطح شواهد بالاتر، کیفیت روش‌شناختی دقیق‌تر  و همچنین پیگیری بلندمدت برای بررسی اثرات درمان باشند.   2  Background and purpose: Vocal nodules are the main cause of voice disorders in children, which can be caused by several behaviors such as excessive speaking and yelling, and can significantly impact their overall communication development. Different nonmedical treatments exist for vocal nodules, but there is no consensus on the most effective methods. The aim of the present systematic review was to study the nonmedical interventions for vocal nodules in children. Materials and methods: The systematic search was performed in electronic databases, including PubMed, Scopus, Science Direct, ISI (Web of Science), Cochrane Database of Systematic Reviews, and Google Scholar. The search involved articles published between 2000 and 2022. The following terms were used as keywords: vocal nodule, vocal fold nodules, therapy, treatment, intervention, voice disorder, pediatric, and telepractice. Studies were selected if they 1) had examined 0-18-year-old subjects with vocal fold nodules; 2) had obviously stated the kind, process, and evaluation tools and also 3) the kind and the process of the interventions and the intervention groups; 4) had provided nonmedical interventions; 5) had been published in English and after 2000; and 6) presented the outcome data.  The methodological quality of the papers was evaluated using the Physiotherapy Evidence Database scale. Results: We identified 729 articles, of which 11 met the inclusion criteria. These studies were different in the study design, participant characteristics, types of assessments, types of interventions, and follow-up periods. According to findings, nonmedical treatments of vocal nodules were successful in elimination of/decreasing the vocal nodules sizes (four studies), improving the quality of life (two studies), and improving acoustic parameters of voice (nine studies). Conclusion: The present systematic review showed the effectiveness of nonmedical treatment of vocal nodules in children, despite being challenging. Further researches are required to have higher levels of evidence, more accurate methodological quality, and long-term follow-up evaluations to draw more accurate conclusions.   178 191 2023/06/102022/03/252022/07/142023/01/312023/04/152023/01/92022/11/52022/10/82023/03/122023/01/292023/02/122023/02/132023/03/12022/12/132022/04/182023/01/252023/06/62022/12/112023/02/282022/12/5 1401/9/14 2023/08/152023/07/182023/08/142023/07/102023/07/222023/07/162023/07/162023/07/162023/07/162023/07/12023/07/162023/06/282023/07/12023/07/172023/07/162023/06/282023/08/202023/07/172023/08/302023/07/19 1402/4/28 احسان نادری فر Ehsan Naderifar کاندیدای دکتری تخصصی،گفتاردرمانی، مرکز تحقیقات توانبخشی، گروه آموزشی گفتاردرمانی، گروه آموزشی گفتاردرمانی، دانشکده علوم توانبخشی، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران ایران e.naderi.slp@gmail.com فرهاد ترابی نژاد Farhad Torabinejad استادیار، دکتری تخصصی گفتاردرمانی، مرکز تحقیقات توانبخشی، گروه آموزشی گفتاردرمانی، گروه آموزشی گفتاردرمانی، دانشکده علوم توانبخشی، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران ایران torabinezhad.f@iums.ac.ir محمدحسن ترابی Mohammad Hassan Torabi دکتری تخصصی زبان‌شناسی همگانی، دانش‌آموخته پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی، تهران، ایران ایران englishstudent.today66@gmail.com معصومه باسی Masoome Basi کاندیدای دکتری تخصصی،گفتاردرمانی، مرکز تحقیقات توانبخشی، گروه آموزشی گفتاردرمانی، گروه آموزشی گفتاردرمانی، دانشکده علوم توانبخشی، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران ایران basie.masume@gmail.com سکینه محمدزمانی Sakineh Mohammad Zamani دانشجوی دکتری تخصصی،گفتاردرمانی، مرکز تحقیقات توانبخشی، گروه آموزشی گفتاردرمانی، گروه آموزشی گفتاردرمانی، دانشکده علوم توانبخشی، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران ایران Bahar221173@yahoo.com vocal fold nodules systematic review voice therapy nonmedical children ندول‌های چین صوتی مرور نظام‌مند صوت‌درمانی غیرپزشکی کودکان 1. Theis SM. Pediatric voice disorders: evaluation and treatment. The ASHA Leader 2010; 15(14): 12-15.##2. D'Alatri L, Petrelli L, Calò L, Picciotti PM, Marchese MR, Bussu F. Vocal fold nodules in school age children: attention deficit hyperactivity disorder as a potential risk factor. J Voice 2015; 29(3): 287-291.##3. Roy N, Holt KI, Redmond S, Muntz H. Behavioral characteristics of children with vocal fold nodules. J Voice 2007; 21(2): 157-168.##4. Shah RK, Woodnorth GH, Glynn A, Nuss RC. Pediatric vocal nodules: correlation with perceptual voice analysis. Int J Pediatr Otorhinolaryngol 2005; 69(7): 903-909.##5. Baker BM, Blackwell PB. Identification and remediation of pediatric fluency and voice disorders. J Pediatr Health Care 2004; 18(2): 87-94.##6. Mansuri B, Tohidast SA, Soltaninejad N, Kamali M, Ghelichi L, Azimi H. Nonmedical treatments of vocal fold nodules: a systematic review. J Voice 2018; 32(5): 609-620.##7. unduk M, McWhorter AJ. True vocal fold nodules: The role of differential diagnosis. Curr Opin Otolaryngol Head Neck Surg 2009; 17(6): 449-452.##8. Pedersen M, McGlashan J. Surgical versus non‐surgical interventions for vocal cord nodules. Cochrane Database Syst Rev 2012; 2012(6): CD001934.##9. De Bodt MS, Ketelslagers K, Peeters T, Wuyts FL, Mertens F, Pattyn J, Heylen L. Evolution of vocal fold nodules from childhood to adolescence. J Voice 2007 21(2): 151-156.##10. Wang CT, Lai MS, Hsiao TY. Comprehensive outcome researches of intralesional steroid injection on benign vocal fold lesions. J Voice 2015; 29(5): 578-587.##11. Deal RE, McClain B, Sudderth JF. Identification, evaluation, therapy, and follow-up for children with vocal nodules in a public school setting. J Speech Hear Disord 1976; 41(3): 390-397.##12. Kotby MN, El-Sady SR, Basiouny SE, Abou-Rass YA, Hegazi MA. Efficacy of the accent method of voice therapy. Journal of Voice 1991; 5(4): 316-320.##13. Mori K. Vocal fold nodules in children: preferable therapy. Int J Pediatr Otorhinolaryngol 1999; 49: S303-S306.##14. Chernobelsky SI. The treatment and results of voice therapy amongst professional classical singers with vocal fold nodules. Logoped Phoniatr Vocol 2007; 32(4): 178-184.##15. Fu S, Theodoros DG, Ward EC. Delivery of intensive voice therapy for vocal fold nodules via telepractice: a pilot feasibility and efficacy study. J Voice 2015; 29(6): 696-706.##16. Hogikyan ND, Appel S, Guinn LW, Haxer MJ. Vocal fold nodules in adult singers: regional opinions about etiologic factors, career impact, and treatment. A survey of otolaryngologists, speech pathologists, and teachers of singing. J Voice 1999; 13(1): 128-142.##17. Murry T, Woodson GE. A comparison of three methods for the management of vocal fold nodules. J Voice 1992; 6(3): 271-276.##18. Biotext C. How to review the evidence: systematic identification and review of the scientific literature. Handbook series on preparing clinical practice guidelines. Camberra: National Health and Medical Research Council, 1999.##19. Eastwood C, Madill C, Mccabe P. The behavioural treatment of muscle tension voice disorders: a systematic review. Int J Speech Lang Pathol 2015; 17(3): 287-303.##20. Murray E, Power E, Togher L, McCabe P, Munro N, Smith K. The reliability of methodological ratings for speechBITE using the PEDro‐P scale. Int J Lang Commun Disord 2013; 48(3): 297-306.##21. Lee EK, Son YL. Muscle tension dysphonia in children: Voice characteristics and outcome of voice therapy. Int J Pediatr Otorhinolaryngol 2005; 69(7): 911-917.##22. MA EP, Cheung YC, Siu AK, Lo JF. The Effectiveness of Vocal Hygiene Education With Resonant Voice Therapy for School-Aged Children With Vocal Nodules. J Voice 2021; S0892-1997(21)00294-0.##23. Niedzielska G, Glijer E, Niedzielski A. Acoustic analysis of voice in children with noduli vocales. Int J Pediatr Otorhinolaryngol 2001; 60(2): 119-122.##24. Mumović G, Veselinovic M, Arbutina T, Skrbic R. Vocal therapy of hyperkinetic dysphonia. Srpski arhiv za celokupno lekarstvo 2014; 142(11-12): 656-662.##25. Salderay ZE, Yılmaz M, Altınyay Ş, Gölaç H, Gökdoğan Ç. The Effect of An Indirect Voice Therapy Approach on the Voice of Children With Vocal Fold Nodules: A Prospective Cohort Study. J Voice 2022; S0892-1997(22)00001-7.##26. Sudharshan T, Dayasiri KC, Dayasena RP. Effectiveness of voice therapy for patients with vocal nodules. Australasian Medical Journal 2011; 4(7): 359-360.##27. Fu S, Theodoros DG, Ward EC. Intensive versus traditional voice therapy for vocal nodules: perceptual, physiological, acoustic and aerodynamic changes. J Voice 2015; 29(2): 260. e31-260. e44.##28. Menezes MH, Ubrig-Zancanella MT, Cunha MG, Cordeiro GF, Nemr K, Tsuji DH. The relationship between tongue trill performance duration and vocal changes in dysphonic women. J Voice 2011; 25(4): e167-e175.##29. Hartnick C, Ballif C, De Guzman V, Sataloff R, Campisi P, Kerschner J. Indirect vs direct voice therapy for children with vocal nodules: a randomized clinical trial. JAMA Otolaryngol Head Neck Surg 2018; 144(2): 156-163.##30. Trani M, Ghidini A, Bergamini G, Presutti L. Voice therapy in pediatric functional dysphonia: a prospective study. Int J Pediatr Otorhinolaryngol 2007; 71(3): 379-384.##31. Tezcaner CZ, Karatayli Ozgursoy S, Sati I, Dursun G. Changes after voice therapy in objective and subjective voice measurements of pediatric patients with vocal nodules. Eur Arch Otorhinolaryngol 2009; 266(12): 1923-1927.##32. Valadez V, Ysunza A, Ocharan-Hernandez E, Garrido-Bustamante N, Sanchez-Valerio A, Pamplona MC. Voice parameters and videonasolaryngoscopy in children with vocal nodules: a longitudinal study, before and after voice therapy. Int J Pediatr Otorhinolaryngolo 2012; 76(9): 1361-1365.##33. Şenkal, Ö.A. and M. Çiyiltepe, Effects of voice therapy in school-age children. Journal of Voice 2013; 27(6): 787. e19-787. e25.##34. Şenkal ÖA, Özer C. Hoarseness in school-aged children and effectiveness of voice therapy in international classification of functioning framework. J Voice 2015; 29(5): 618-623.##35. Lucchini E, Ricci Maccarini A, Bissoni E, Borragan M, Agudo M, González MJ, et al. Voice improvement in patients with functional dysphonia treated with the proprioceptive-elastic (PROEL) method. J Voice 2018; 32(2): 209-215.##36. Leonard R. Voice therapy and vocal nodules in adults. Curr Opin Otolaryngol Head Neck Surg 2009; 17(6): 453-457.##37. Pedersen M, Beranova A, Møller S. Dysphonia: medical treatment and a medical voice hygiene advice approach. A prospective randomised pilot study. Eur Arch Otorhinolaryngol 2004; 261(6): 312-315.##38. Campisi P, Tewfik TL, Manoukian JJ, Schloss MD, Pelland-Blais E, Sadeghi N. Computer-assisted voice analysis: establishing a pediatric database. Arch Otolaryngol Head Neck Surg 2002; 128(2): 156-160.##39. Campisi P, Tewfik TL, Pelland-Blais E, Husein M, Sadeghi N, et al. MultiDimensional Voice Program analysis in children with vocal cord nodules. J Otolaryngol 2000; 29(5): 302-308.##40. Branski RC, Cukier-Blaj S, Pusic A, Cano SJ, Klassen A, Mener D, et al. Measuring quality of life in dysphonic patients: a systematic review of content development in patient-reported outcomes measures. J voice 2010; 24(2): 193-198.## ##

اثرات فیتوشیمیایی و بیولوژیکی گیاه وج Acorus calamus (Acoraceae) در طب سنتی و مطالعات آزمایشگاهی، بالینی و فرآورده‌های بهداشتی Phytochemical and Biological Effects of Acorus calamus (Acoraceae) in Traditional Medicine and Laboratory and Clinical Studies and Health Products 1 1  سابقه و هدف: گیاهان ازگذشته‌های دور در بین قومیت‌های مختلف مورد شناخت و استفاده هستند. مصرف به‌عنوان تغذیه، دارو و صنعت از کاربردهای مهم آن بوده است. یکی ازگیاهان داروئی که در طبیعت ایران و برخی اکوتیپ‌ها موجود بوده و بعد از چندسال، به تازگی واکاوی، مشاهده و بازکشف شده ومطالعات زیادی روی آن صورت نگرفته، گیاه وج با نام علمی Acorus calamus L می‌باشد که درطب سنتی و فرهنگ‌هایی همچون ایرانی، چینی، هندی و یونانی کاربرد داشته است. مواد و روش‌ها: در این مقاله از منابع کتابخانه‌ای و مقالات الکترونیکی از پایگاه‌های معتبر Scopus، Web of Science، Pubmed و موتور جستجوی  Google Scholarبا سرچ کلیدواژه‌های وج، طب سنتی و مدرن، مطالعات آزمایشگاهی و اثرات بیولوژیک استفاده شد.گیاه از جنبه‌های مختلف بررسی و مورد تحلیل و گزارش ارائه گردید. یافته‌ها: درکتاب‌های قدیمی و معتبر ایران و جهان و در طب سنتی کشورهای مختلف از این گیاه و مشخصات ظاهری واثرات داروئی A.calamus نام برده شده است. در مقالات مجلات بین‌المللی نیز گزارش‌هایی از اثرات آنتی‌اکسیدانی، ضد باکتریایی، ضد قارچی، ضد التهابی و درمان اختلالات عصبی توسط اندام‌های زیرزمینی وهوایی گیاه ارائه شده است و نیز فرآورده داروئی و نانوذرات نیز از این گیاه تهیه شده است. استنتاج: باتوجه به اهمیت زیاد گیاه وج در منابع طب سنتی و مطالعات گسترده‌ای که درمورد خواص وویژگی‌های منحصربه فرد گیاه در سال‌های اخیر درسطج جهان صورت گرفته است، انجام مطالعات برون‌تنی و درون‌تنی بر روی آن جهت بررسی اثرات داروئی ویافتن کاربردهای جدید این گیاه از اهمیت بالایی برخوردار می‌باشد. هم‌چنین گیاه، بومی استان مازندران بوده و می‌توان از پتانسیل‌های آن در تهیه محصولات داروئی و بهداشتی استفاده نمود.   2  Background and purpose: Plants have been known and used by different societies since ancient times. The most important applications include nutrition, medicine, and industry. Acorus calamus L. (Acoraceae), is one of the medicinal plants that exists in the Iran and some other ecotypes and is used as a medicinal plant also in China, India, and Greece. Recently, it received attention, however there is lack of information about this medicinal plant.  Materials and methods: We performed a search in Scopus, Web of Science, PubMed, and Google Scholar and also traditional medicine books using the following keywords: A. calamus, traditional medicine, modern medicine, laboratory studies, and biological effects. Results: In reliable articles and traditional medicine books, A.calamus was found with many different properties. The aerial parts, roots, and rhizome were reported to have antioxidant, antibacterial, anti-fungal, and anti-inflammatory activities. A.calamus is also used in treating nervous system disorders and in production of nanoparticle and pharmaceutical products. Conclusion: According to many studies, A. calamus has many beneficial properties, but in vitro and in vivo studies are required to investigate its medicinal effects. Also, the plant is originally found in Mazandaran province, north of Iran and it can be used in medicinal and health products.   192 206 2023/06/102022/03/252022/07/142023/01/312023/04/152023/01/92022/11/52022/10/82023/03/122023/01/292023/02/122023/02/132023/03/12022/12/132022/04/182023/01/252023/06/62022/12/112023/02/282022/12/52023/04/25 1402/2/5 2023/08/152023/07/182023/08/142023/07/102023/07/222023/07/162023/07/162023/07/162023/07/162023/07/12023/07/162023/06/282023/07/12023/07/172023/07/162023/06/282023/08/202023/07/172023/08/302023/07/192023/06/28 1402/4/7 حامد فتحی Hamed Fathi کارشناس ارشد زیست شناسی، مرکز تحقیقات علوم داروئی، پژوهشکده هموگلوبینوپاتی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران . دانشجوی دکترای تخصصی زیست شناسی گیاهی، گروه زیست شناسی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران ایران fatham010@yahoo.com مهدی مقربی منظری Mehdi Mogharabi Manzari استادیار، مرکز تحقیقات علوم داروئی، پژوهشکده هموگلوبینوپاتی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران mhdmogharabi@gmail.com محمد علی ابراهیمی Mohammad Ali Ebrahimi استاد، گروه بیوتکنولوژی کشاورزی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران ایران ma_ebrahimi@pnu.ac.ir غلامرضا بخشی خانیکی Golamreza Bakhshi Khaniki استاد، گروه زیست شناسی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران ایران Bakhshi@pnu.ac.ir عباس قلی پور Abbas Gholipour دانشیار، گروه زیست شناسی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران ایران abbas.gholipor@gmail.com Acorus calamus biological effects phytochemical effects traditional medicine modern medicine laboratory study clinical research گیاه وج اثرات بیولوژیک اثرات فیتوشیمیایی طب سنتی طب مدرن مطالعات آزمایشگاهی مطالعات بالینی 1. Mahmoudi M, Ebrahimzadeh MA, Abdi M, Arimi Y, Fathi H. Antidepressant activities of Feijoasellowiana fruit. Eur Rev Med Pharmacol Sci 2015; 19(13): 2510-2513.##2. Fathi H, LashtooAghaee B, Ebrahimzadeh MA. Antioxidant activity and phenolic contents of Achilleawilhemsii. Pharmacologyonline 2011; 2: 942-949.##3. Ghasemi K, Bolandnazar S, Tabatabaei SJ, Pirdashti H, Arzanlou M, Ebrahimzadeh MA, et al. Antioxidant properties of garlic as affected by selenium and humic acid treatments. N Z J Crop Hortic Sci 2015; 43(3): 173-181.##4. Saeedifard M, Hosseini SM, Dehkaie P, Modelling of the spatial distribution of the rare plant Liliumledebourii. Rostaniha 2008; 9(2): 137-150.##5. MakkizadehTafti M, NaghdiBadi H, Rezazadeh S, Ajani Y, Kadkhoda Z. Evaluation of Botanical Traits and Oil Content/Chemical Composition in Iranian Thymus carmanicusJalas Ecotypes. J Med Plants 2010; 9(36): 57-65 (Persian).##6. Jafari J, TabaryKuchaksaraei M, Hoseini SM, Kooch Y. Effect of Physiographical Factors on Plant Species Diversity in Forests of Western Bodjnourd (North of Iran). Journal of Wood and Forest Science and Technology 2016; 22(4): 224-238 (Persian).##7. Kumar A, Kumar P, Kumar V, Kumar M. Traditional uses of wetland medicinal plant Acoruscalamus: review and perspectives. Int J Curr Res 2014; 2(5): 37-67.##8. Nik AB, Rad AHA, Shahi, MMN, Khodaparast MHH. Evaluation of antioxidant properties of leaf and root extract of Acoruscalamus L. on the stability of soybean oil under maintenance conditions. Journal of Innovation in Food Science and Technology 2017; 9(2): 133-146.##9. Gholipour A, Sonboli A. Rediscovery of Acoruscalamus (Acoraceae) in Iran. Taxonomy and Biosystematics 2013; 5(15): 113-116.##10. Ayaz M, Sadiq A, Junaid M, Ullah F, Subhan F, Ahmed J. Neuroprotective and anti-aging potentials of essential oils from aromatic and medicinal plants. Front Aging Neurosci 2017; 9: 168.##11. Bai D, Li X, Wang S, Zhang T, Wei Y, Wang Q, et al. Advances in extraction methods, chemical constituents, pharmacological activities, molecular targets and toxicology of volatile oil from Acorus calamus var. angustatus Besser. Front Pharmacol 2022; 13: 1004529.##12. Seo KS, Yun KW. Comparison of In vitro Antimicrobial and Antioxidant Activity of Acorusgramineus and Acoruscalamus. Res J Pharm Technol 2023; 16(1): 13-17.##13. Fathi H, Faraji F, Esmaealzadeh N, Eslami S, MohammadiLaeeni MB. An Investigation on the Properties of Zingiber officinale Rose and Its Application in Nutrition and Medicine Based on Scientific and Islamic Texts. Tabari Biomed Stu Res J 2021; 3(4): 44-51.##14. Fathi H, Azadbakht M, Esmaealzadeh N. Evaluation of the effects and side effects of pyrrolizidine alkaloids in medicinal plants. Tabari Biomed Stu Res J 2019; 1(4): 8-12.##15. Flora of North America Editorial Committee. Flora of North America north of Mexico; Magnoliophyta: Alismatidae, Arecidae, Commelinidae (in part), and Zingiberidae. New York: Oxford Univ Press; 2000.##16. Tierra M. The Way of Herbs. New York: Simon & Schuster Inc; 1990.##17. Sharafkandi A (Hazhar). Law of Sheikh Al-Rais Abu Ali Sina. Volu 2. Tehran: Soroush Publications; 2022; p. 25 (Persian).##18. Jalinoos. Kitab fi-Al Mizaj. Edited & Translated by Syed Zilur Rahman, Ibn-sina Academy, Dodhpur, Aligarh, 2008. p. 128, 129, 132, 138-141.##19. Aleem M, Khan MI. Concept of dementia (Nisy ā n) in Unani system of medicine and scientific validation of an important Unani pharmacopoeial preparation ‘Majoon Vaj’ for its management: a review. Journal of Complementary and Integrative Medicine. 2023 doi.:10.1515.##20. Buranova DD. The value of Avicenna's heritage in development of modern integrative medicine in Uzbekistan. Integr Med Res 2015; 4(4): 220-224.##21. Chaturvedi M, Chaturvedi AK. Acorus calamus: a divine drug for the human being. Imp J Interdiscip Res 2017; 3(1): 1499-1503.##22. Fathi H, BarzegarShelimaki A, Ebrahimzadeh MA, YazdaniCharati J, Rostamnezhad M. Knowledge, Attitude, and Practice of Students, Faculty Members, and Staff in Mazandaran University of Medical Sciences about Health Issues in Quran and Islam. J Mazandaran Univ Med Sci 2017; 26(146):213-219 (Persian).##23. Kareem VA, Rajasekharan PE, Ravish BS, Mini S, Sane A, Kumar TV. Analysis of genetic diversity in Acorus calamus populations in South and North East India using ISSR markers. Biochem Syst Ecol 2012; 40: 156-161.##24. Razi Abu Bakar Mohammed Bin Zakaria. Kitab-ulmansoori, Urdu translation by CCRUM. Delhi New. 1991; 6,59,63,65, 66,68,69,74.##25. Mehdi HK, Saleem A, Zaibunnisa. Scientific evaluation of efficacy of waj-Acorus calamus Linn. in the management of Qillat-e-darqia (Hypothyroidism) in an animal experiment. International Journal of Unani and Integrative Medicine 2019; 3(4): 69-79.##26. Aghili Shirazi MH. Makhzan-ol-Advieh [Store house of Medicaments]. Tehran: Rah-e Kamal Publications; 2009: 781 (Persian).##27. Tonekaboni MM. Tohfat al-Mumenin. Corrected by Roja R, Shams-e Ardakani MR, Farjadmand F. Tehran: Nashre shahr publications; 2007. p. 430 (Persian).##28. Pourmand M, Asgharzadeh M, Rashedi J, MahdaviPoor B. Vitiligo Treatment in Ancient Iranian Medicine. Iran J Public Health 2016; 45(8): 1100-1101.##29. Gholipour A, Sonboli A, Golshahi M. Comparative study of essential oil composition of the aerial parts of three populations of Acoruscalamus in Iran. J Med Plants 2015; 4(56): 87-94 (Persian).##30. Gholipour A. Chromosome number variation in Iranian populations of Acoruscalamus. J Genet Resour 2019; 5(1): 17-21 (Persian).##31. Kim YH, Cho J, Kong JY, Yang CH, Park CG. Protection of cultured rat corticalneurons from excitotoxicity by asarone, a major essential oil component in the rhizomes of Acorus gramineus. Life Sci 2002; 71(5): 591-599.##32. Khwairakpam AD, Damayenti YD, Deka A, Monisha J, Roy NK, Padmavathi G, et al. Acorus calamus: a bio-reserve of medicinal values. J Basic Clin Physiol Pharmacol 2018; 29(2): 107-122.##33. Sharma V, Singh I, Chaudhary P. Acoruscalamus (The Healing Plant): A review on its medicinal potential, micropropagation and conservation. Nat Prod Res 2014; 28(18): 1454-1466.##34. Gholipour A, Kazemitabar SK, SharifiSoltani S. Study of Genetic Diversity of Wild and Regenerated Accessions of Acorus calamus (Acoraceae) by ISSR Markers. Pgr 2021; 7(2): 109-118.##35. Mikami M, Takuya O, Yoshino Y, Nakamura S, Ito K, Kojima H, et al. Acoruscalamus extract and its component α-asarone attenuate murine hippocampal neuronal cell death induced by l-glutamate and tunicamycin. Biosci Biotechnol Biochem 2021; 85(3): 493-501.##36. Jain N, Jain R, Jain A, Jain DK, Chandel HS. Evaluation of wound-healing activity of Acoruscalamus Linn. Nat Prod Res 2010; 24(6): 534-541.##37. Joshi RK. Acorus calamus Linn: phytoconstituents and bactericidal property. World J Microbiol Biotechnol 2016; 32(10): 164.##38. Pour MG, Mirazi N, Seif A. Treatment of liver and spleen illnesses by herbs: Recommendations of Avicenna’s heritage "Canon of Medicine". Avicenna Journal of Phytomedicine 2019; 9(2): 101-116.##39. Arzpayma P, Yesudian PD. H03: Avicenna: prince of physicians. British Journal of Dermatology 2021; 185(S1): 162.##40. Arabova N, Abdurasulov S, Ismoilov K, Pulatova M. Flowering biology of Acorus calamus L. growing in Tashkent. International Journal of Aquatic Science 2021; 12(3): 2900-2907.##41. Rajput SB, Tonge MB, Karuppayil SM. An overview on traditional uses and pharmacological profile of Acoruscalamus Linn.(Sweet flag) and other Acorus species. Phytomedicine 2014; 21(3): 268-276.##42. Naderi G, Khalili M, Karimi M, Soltani M. The Effect of Oral and Intraperitoneal Administration of Acoruscalamus L. Extract on Learning and Memory in Male Rats. J Med Plants 2010; 9(34): 46A-56A.##43. Olas B, Bryś M. Is it safe to use Acorus calamus as a source of promising bioactive compounds in prevention and treatment of cardiovascular diseases? Chem Biol Interact 2018; 281: 32-36.##44. Parki A, Chaubey P, Prakash O, Kumar R, Pant AK. Seasonal variation in essential oil compositions and antioxidant properties of Acoruscalamus L. Accessions. Medicines 2017; 4(4): 81.##45. Subha TS, Gnanamani A. Combating oral candidiasis in albino rats using bioactive fraction of Acoruscalamus. J Appl Biosci 2009; 21: 1265-1276.##46. Shi GB, Wang B, Wu Q, Wang TC, Wang CL, Sun XH, et al. Evaluation of the wound-healing activity and anti-inflammatory activity of aqueous extracts from Acorus calamus L. Pak J Pharm Sci 2014; 27(1): 91-95.##47. Das BK, Swamy AV, Koti BC, Gadad PC. Experimental evidence for use of Acorus calamus (asarone) for cancer chemoprevention. Heliyon 2019; 5(5): e01585.##48. Ghelani H, Chapala M, Jadav P. Diuretic and antiurolithiatic activities of an ethanolic extract of Acorus calamus L. rhizome in experimental animal models. J Tradit Complement Med 2016; 6(4): 431-436.##49. Mohan E, Suriya S, Shanmugam S, Rajendran K. Qualitative phytochemical screening of selected medicinal plants. J Drug Deliv Ther 2021; 11(2): 141-144.##50. Chandra D, Prasad K. Phytochemicals of Acorus calamus (Sweet flag). J Med Plant Res 2017; 5(5): 277-281.##51. He X, Chen X, Yang Y, Liu Y, Xie Y. Acorus calamus var. angustatus Besser: Insight into current research on ethnopharmacological use, phytochemistry, pharmacology, toxicology, and pharmacokinetics. Phytochemistry 2023: 113626.##52. Rahmaddiansyah R, Siregar MA, Rita RS. Preliminary Screening of Phytochemical Compounds of Jeriangau (Acorus calamus) from West Sumatra. Majalah Kedokteran Andalas 2023; 46(1): 88-95.##53. Mikami M, Takuya O, Yoshino Y, Nakamura S, Ito K, Kojima H, et al. Acorus calamus extract and its component α-asarone attenuate murine hippocampal neuronal cell death induced by l-glutamate and tunicamycin. Biosci Biotechnol Biochem 2021; 85(3): 493-501.##54. Lal M, Chandraker SK, Shukla R. Quantitative ethnobotanical study of therapeutic plants of Amarkantak hills in Achanakmar-Amarkantak Biosphere Reserve, Central India. Acta Ecologica Sinica 2023; 43(1): 139-153.##55. Schönknecht K, Surdacka A, Rudenko L. Effectiveness of composed herbal extract in the treatment of gingivitis and oral and pharyngeal mucosa-review of studies. Wiad Lek 2021; 74(7): 1737-1749.##56. Ponrasu T, Madhukumar KN, Ganeshkumar M, Iyappan K, Sangeethapriya V, Gayathri VS, et al. Efficacy of Acorus calamus on collagen maturation on full thickness cutaneous wounds in rats. Pharmacogn Mag 2014; 10(Suppl 2): S299-305.##57. Vakayil R, Krishnamoorthy S, Anbazhagan M, Kumar NS, Mathanmohun M. Antibacterial potential of Acorus calamus extracts against the multi-drug resistant nosocomial pathogens. Uttar Pradesh Journal of Zoology 2021; 42(13): 144-150.##58. Verma R, Kumar D, Nagraik R, Sharma A, Tapwal A, Puri S, et al. Mycorrhizal inoculation impact on Acorus calamus L.-An ethnomedicinal plant of western Himalaya and its in silico studies for anti-inflammatory potential. J Ethnopharmacol 2021; 265: 113353.##59. Ahmadian-Attari MM, Eslami S, Dargahi L, Noorbala AA. Common herbal treatments for senile dementia in ancient civilizations: Greco-Roman, Chinese, Indian, and Iranian. J Med Plants 2020; 19(73): 37-62 (Persian).##60. Zamil MF, Sazed SA, Hossainey MR, Biswas A, Alam MS, Khanum H, Barua P. Anti-malarial investigation of Acorus calamus, Dichapetalum gelonioides, and Leucas aspera on Plasmodium falciparum strains. J Infect Dev Ctries 2022; 16(11): 1768-1772.##61. Fathi H, Ebrahimzadeh MA, Ziar A, Mohammadi HR. Oxidative damage induced by retching; antiemetic and neuroprotective role of Sambucus ebulus L. Cell Biol Toxicol 2015; 31(4-5): 231-239.##62. Naderi M, Dehpour AA, YaghubiBeklar S, Fathi H, Ataee R. Effects of the anti-diabetic and anti-neuropathy effects of Onosma dichroanthum in an experimental model of diabetes by streptozocin in mice. Iranian Journal of Endocrinology and Metabolism 2017; 19(3) : 161-169 (Persian).##63. Fathi H, Ramedani S, Heidari D, YazdanNejat H, Habibpour M, Ebrahimnejad P. Green synthesis of silver nanoparticles using Mentha aquatic L extract as the reducing agent. J Kerman Univ Med Sci 2017; 24(1): 28-37.##64. Thakur A, Sharma N, Bhatti M, Sharma M, Trukhanov AV, Trukhanov SV, et al. Synthesis of barium ferrite nanoparticles using rhizome extract of Acorus calamus: characterization and its efficacy against different plant phytopathogenic fungi. Nano-Struct 2020; 24: 100599.## ##

کاربرد تکنیک آموزشی راه رفتن در گالری (Gallery walk technique) در فرایند یادگیری یاددهی دانشجویان Application of Gallery Walk Technique in Higher Education Learning-Teaching Process 1 1   سردبیر محترم در سال‌های اخیر، راهکارهای سنتی در آموزش پزشکی به خاطر استاد محور بودن مورد انتقاد قرار گرفته است. مهم‌ترین فایده استراتژی‌های استاد محور انتقال حجم اطلاعات بزرگ در زمان کوتاه است اما این روش مشکلات زیادی دارد(1). در روش سنتی بیش‌تر وقت کلاس به سخنرانی استاد و نگاه کردن و گوش کردن دانشجویان می‌گذرد. دانشجویان به تنهایی مطالب را فرا می‌گیرند و به کار گروهی تشویق نمی‌شوند. امروزه، لزوم تجدید نظر در روش‌های سنتی تدریس و استفاده از شیوه‌های نوین و فعال یادگیری و دانشجو محور، احساس شده و استفاده از این روش‌ها در علوم مختلف از جمله پزشکی رایج شده است. آموزش به روش دانشجو محور منجر به افزایش میزان رضایتمندی دانشجویان، سرعت یادگیری، ایجاد مهارت‌های حل مسأله و تداوم یادگیری و تفکر انتقادی می‌گردد(2،‌3). یکی از روش‌های آموزشی دانشجو محور، روش برگزاری کلاس درس به‌صورت تکنیک آموزشی راه رفتن در گالری می‌باشد که جزء روش‌های آموزشی تیمی است(4). در تکنیک آموزشی راه رفتن در گالری، مطالب درسی به شکل پوسترهایی بر روی دیوار کلاس نصب شده و فراگیران در گروه‌های کوچک 5-3 نفره به مطالعه آن‌ها می‌پردازند. این تکنیک می‌تواند در کلاس با اندازه‌های مختلف اجرا شود ولی بهتر است کلاس کم‌تر از 40 نفر باشد. در ابتدا محتویات آموزشی در قالب پوسترهایی طراحی شده و در اطراف محیط کلاس نصب می‌شود. در کنار هر پوستر یک سوال تشریحی از مطالب موجود در همان پوستر طرح می‌شود که هر گروه پس از مطالعه پوستر با رعایت زمان تخصیص داده شده به آن پاسخ می‌دهند با جابه‌جایی گروه‌ها هر گروه می‌تواند پاسخ‌های گروه قبلی را مطالعه و حین دادن پاسـخ به سـوال، پاسـخ گروه‌هـای دیگـر را نقـد نمـایـد.   دانشجویان با اختلاف‌ها و تصورات نادرستی که ممکن است وجود داشتـه باشد دست و پنجه نـرم می‌کننـد. در این روش دانشجویان مجاز هستند صندلی‌های خود را رها کرده و درگیر بحث، نوشتن و ترکیب مفاهیم علمی اساسی شوند، این امر باعث از بین رفتن بی‌حوصلگی برای نشستن طولانی در همان مکان می‌شود(5،‌6). در این روش، یادگیری فراگیر- محور بوده و استاد به عنوان ناظر و هدایت‌کننده برای رفع ابهامات و سوالات در کنار دانشجو قرار دارد. در این روش دانشجویان در کنار استاد خودشان یادگرفتن را می‌آموزند، تمایل‌شان به حل مشکل را پرورش داده و ظرفیت خود را برای تلاش بیش‌تر و داشتن پشتکار ارتقاء می‌دهند. در این روش زمان‌بندی تدریس مهم بوده به طوری که دانشجویان با مفهوم مدیریت زمان به‌صورت عملی آشنا می‌شوند(7). روش یادگیری به‌صورت تیمی مستلزم مباحثه فراگیران در مورد موضوع مورد مطالعه است، به‌طوری‌که هر یک از اعضای تیم قسمت متفاوتی از موضوع درسی را که قرار است همه یاد بگیرند، مطالعه کرده و به اعضای تیم خود درس می‌دهد(7). ارائه تدریس هر بخش به‌طور موفقیت‌آمیز، نشان‌دهنده ایفای مسئولیت آن دانشجو و سایر دانشجویان بوده و موجب تقویت یادگیری و توجه اعضای گروه به تاثیر آن در موفقیت آنان می‌شود(8). طاهری و همکاران مطالعه‌ای نیمه تجربی با هدف ارزیابی این روش بر عملکرد بالینی دانشجویان شنوایی سنجی انجام دادند که نشان‌دهنده تاثیر مثبت این روش بر عملکرد دانشجویان بود(9). بنابراین پیشنهاد می‌گردد اساتید دانشگاه‌های علوم پزشکـی نسبت به استفاده از این روش در تدریس تئوری و بالینی استفاده نمایند و پس از برنامه‌ریزی و اجرا آن با طراحی مطالعات مناسب به ارزشیابی اثر بخشی این روش تدریس در بهبود و ارتقاء فرایند یادگیری دانشجویان بپردازند.   2  Application of Gallery Walk Technique in Higher Education Learning-Teaching Process Fereshteh Araghian Mojarad1, Masoumeh Bagheri-nesami2 1 Assistant Professor, Traditional and Complementary Research Center, Addiction Institute,  Mazandaran University of Medical Sciences, Sari, Iran 2 Professor, Traditional and Complementary Research Center, Addiction Institute, Mazandaran University of Medical Sciences, Sari, Iran   207 209 2023/06/102022/03/252022/07/142023/01/312023/04/152023/01/92022/11/52022/10/82023/03/122023/01/292023/02/122023/02/132023/03/12022/12/132022/04/182023/01/252023/06/62022/12/112023/02/282022/12/52023/04/252023/03/12 1401/12/21 2023/08/152023/07/182023/08/142023/07/102023/07/222023/07/162023/07/162023/07/162023/07/162023/07/12023/07/162023/06/282023/07/12023/07/172023/07/162023/06/282023/08/202023/07/172023/08/302023/07/192023/06/282023/07/16 1402/4/25 فرشته عراقیان مجرد Fereshteh Araghian Mojarad استادیار، مرکز تحقیقات طب سنتی و مکمل، پژوهشکده اعتیاد، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران fereshteharaghian@yahoo.com معصومه باقری نسامی Masoumeh Bagheri-nesami استاد، مرکز تحقیقات طب سنتی و مکمل، پژوهشکده اعتیاد، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران و عضو فدراسیون جهانی انجمن‌های طب سوزنی و موکسا درمانی (WFAS)، پکن، چین ایران anna3043@gmail.com letter to editor نامه به سردبیر نامه به سردبیر 1. Taheri F, Bayat A, Moradi N, Tavakoli M, Delphi M, Shomeil Shushtari S, et al. Effect of Gallery Walk Learning Strategy on Clinical Performance of Audiology Students Compared to Traditional Learning Strategy. Aud Vestib Res 2022; 31(4): 243-248 (Persian).##2. Momeni H, Salehi A, Sadeghi H. Comparing the Effect of Problem Based Learning and Concept Mapping on Critical Thinking Disposition of Nursing Student. Educ Strategy Med Sci 2017; 10(4): 234-244 (Persian).##3. Hannani S, Samii N, Khacian A. Comparison of Traditional and Jigsaw Teaching Methods on Learning and Perception of Learning Environment of Operating Room Students of Iran University of Medical Sciences. 3 JNE 2019; 8(5): 39-46 (Persian).##4. Cusick JK, Fitzpatrick L, Khansari P. Use of engaging review application exercises to enhance understanding of critical concepts prior to summative examinations. Pharm Educ 2019: 19(1): 232-241.##5. Sheeba Elizabeth J, Prasad D, Francis F, Prabhakaran H. Integrating a Gallery Walk in a Nursing Classroom: A Nurse Educator’s Perspectives and Student’s Reflections. Int J Nurs Educ 2020; 12(4): 124-129.##6. Rodenbaugh DW. Maximize a team-based learning gallery walk experience: herding cats is easier than you think. Adv Physiol Educ 2015; 39(4): 411-413.##7. Sharifdini M, Jafari A, Daeihamed M, Hesari Z. Comparative Evaluation of Gallery Walk And Traditional Educational Method in teaching pharmaceutics subjects In Pharmacy Students. RME 2020; 12(3): 23-31.##8. Mansoorian MR, KHosrovan S, Sajjadi M, Soltani M, KHazaei A. Effect of Team Member Teaching Design on Knowledge of Health Personnel about Diabetes. J Diabetes Nurs 2018; 6(2) :439-451 (Persian).##9. Taheri F, Bayat A, Moradi N, Tavakoli M, Delphi M, Shomeil Shushtari S, et al. Effect of Gallery Walk Learning Strategy on Clinical Performance of Audiology Students Compared to Traditional Learning Strategy. Aud Vestib Res 2022; 31(4): 243-248.## ##