1402 33 229 0 105

اثر تمرین هوازی-مقاومتی بر بیان miR-222 و ژن‌های cTnT،Cx43 ، Ki67 و تکثیر کاردیومیوسیت‌های موش‌های صحرایی نر قبل از بلوغ، جوان و سالمند The effect of Aerobic-Resistance Training on the Expression of miR-222 and cTnT, Cx43, Ki67 Genes, and Cardiomyocyte Proliferation in Pre-Pubertal, Young, and Old Male Rats 1 1 سابقه و هدف: قلب توانایی محدودی در بازسازی و احیای خود از طریق تقسیم سلولی، تمایز سلول‌های بنیادی و فعال‌سازی سلول‌های پیش‌ساز قلبی دارد و کاهش کاردیومیوسیت‌ها حتی به میزان اندک می‌تواند عملکرد قلب را تحت تاثیر قرار دهد، بنابراین وجود تعادل بین کاهش و تشکیل کاردیومیوسیت‌های جدید در تمام دوران زندگی برای حفظ عملکرد قلبی بسیار ضروری است. شواهد حاکی از آن است که فعالیت ورزشی می‌تواند ساختار قلبی را در سطح سلولی-مولکولی تحت تاثیر قرار دهد، لذا هدف از پژوهش حاضر، بررسی اثر تمرین هوازی-مقاومتی بر بیان miR-222 و ژن‌های  cTnT، Cx43، Ki67 و تکثیر کاردیومیوسیت‌های موش‌های صحرایی نر قبل از بلوغ، جوان و سالمند بود. مواد و روش‌ها: دراین مطالعه، تعداد 30 سر موش صحرایی نر نژاد ویستار در سه رده سنی 2 هفتگی به‌عنوان گروه قبل از بلوغ، ۸ هفتگی به‌عنوان گروه جوان و ۹۶ هفتگی به‌عنوان گروه سالمند، به‌طور تصادفی به دو گروه تمرین (۵=n) و کنترل(۵=n) تقسیم شدند. برنامه‌های تمرین مقاومتی (نردبان مقاومتی، 3روز در هفته) و هوازی (دویدن روی نوارگردان، 3 روز در هفته) به مدت 6 هفته اجرا شد. بیان miR-222 و ژن‌های Cx43، cTnT و Ki67 به روش Real Time-PCR مورد بررسی قرار گرفت. برای تجزیه و تحلیل داده‌ها، آنالیز واریانس یک‌طرفه و آزمون تعقیبی توکی(0/05≥P) استفاده شد. یافته‌ها: مقادیر پروتئین BrdU با روش ایمونوهیستوشیمی و بیان ژن Ki67 در هر سه رده سنی قبل از بلوغ، جوان و سالمند موش‌های تمرین کرده به‌طور معنی‌داری بیش‌تر از گروه‌های کنترل بود(0/05≥P). miR-222 گروه تمرین کرده قبل بلوغ، نسبت به گروه کنترل به‌طور معنی‌داری بیش‌تر بود(0/023=P). افزایش بیان ژن cTnT در گروه‌های تمرین کرده قبل بلوغ (0/018=P) و سالمند (0/015=P) و افزایش بیان ژن Cx43 در گروه تمرین­کرده سالمند (0/009=P) مشاهده شد. استنتاج: انجام تمرینات هوازی-مقاومتی می‌تواند محرک موثری برای افزایش تکثیر کاردیومیوسیت‌ها در هر سه رده سنی  قبل از بلوغ، جوان و سالمند در موش‌های صحرایی باشد. 2 Background and purpose: The evidence indicates that exercise training can affect the heart's structure at the cellular-molecular levels. Therefore, this study aimed to investigate the effect of exercise training on miR-222 and the expression of cTnT, Cx43 genes, and cardiomyocyte proliferation in pre-pubertal, young adult, and old male rats. Materials and methods: The number of 30 male Wistar rats in three age groups; 2 weeks as the pre-pubertal group, 8 weeks as the young group, and 96 weeks as the old group were randomly divided into two training groups (n=5), and control (n=5). Resistance training programs (resistance ladder, 3 days per week) and aerobic (treadmill running, 3 days per week) were performed for 6 weeks. The expression of miR-222 and Cx43, cTnT, and Ki67 genes were investigated by the Real Time-PCR method. One-way analysis of variance and Tukey's post hoc test were used (P≥0.05). Results: The amount of BrdU protein by immunohistochemical method and Ki67 gene expression was significantly higher in the training groups than in the control groups in all three age groups: pre-pubertal, young adult, and old male rats (P≥0.05). miR-222 was significantly higher in the group of trained pre-pubertal than in the control group (P=0.023). The increase in cTnT gene expression in the pre-pubertal groups (P=0.018) and old rats (P=0.015) and the increase in Cx43 gene expression in the old rats group (P=0.009) was observed. Conclusion: Aerobic-resistance training can be an effective stimulus to increase cardiomyocyte proliferation in all three age groups pre-pubertal, young, and old.   1 13 2023/08/24 1402/6/2 2024/01/3 1402/10/13 بهمن میرزایی Bahman Mirzaei استاد، گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه گیلان، رشت، ایران ایران bMirzaei2000@gmail.com اعظم شهسواری Azam Shahsavary دانشجوی دکتری فیزیولوژی ورزشی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه گیلان، رشت، ایران ایران E-mail: it.shahsavary@yahoo.com محمدرضا فدائی چافی Mohammad Reza Fadaei Chafy استادیار، گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشکده علوم انسانی، واحد رشت، دانشگاه آزاد اسلامی، رشت، ایران ایران mfadaei2010@gmail.com سارا رجبی Sarah Rajabi دانشیار، گروه زیست شناسی و فناوری سلول‌های بنیادی جهاد دانشگاهی، مرکز تحقیقات علوم سـلولی، پژوهشکده فناوری نانو زیست مواد، تهران، ایران ایران sarahrajabi83@gmail.com immunohistochemistry BRdU Ki67 cardiomyogenesis aerobic-resistance ایمونوهیستوشیمی برمــو دی اکســی یوریدیــن کاردیومیوژنز Ki67 هوازی- مقاومتی 1. Cianflone E, Torella M, Chimenti C, De Angelis A, Beltrami AP, Urbanek K, et al. Adult cardiac stem cell aging: a reversible stochastic phenomenon? Oxidative medicine and cellular longevity 2019; 2019.##2. Vujic A, Lerchenmüller C, Wu TD, Guillermier C, Rabolli CP, Gonzalez E, et al. Exercise induces new cardiomyocyte generation in the adult mammalian heart. Nature Communications 2018; 9(1): 1659.##3. Fukuda K, Yuasa S. Stem cells as a source of regenerative cardiomyocytes. Circulation Research 2006; 98(8): 1002-1013.##4. Nakou E, Parthenakis F, Kallergis E, Marketou M, Nakos K, Vardas P. Healthy aging and myocardium: A complicated process with various effects in cardiac structure and physiology. International Journal of Cardiology 2016; 209: 167-175.##5. Rodgers JL, Jones J, Bolleddu SI, Vanthenapalli S, Rodgers LE, Shah K, et al. Cardiovascular risks associated with gender and aging. J Cardiovasc Dev Dis 2019; 6(2): 19.##6. Anversa P, Leri A. Innate regeneration in the aging heart: healing from within. Mayo Clinic Proceedings; 2013: Elsevier.##7. Shen L, Wang H, Bei Y, Cretoiu D, Cretoiu SM,Xiao J. Formation of new cardiomyocytes in exercise. Adv Exp Med Biol 2017; 999: 91-102.##8. Schüttler D, Clauss S, Weckbach LT, Brunner S. Molecular mechanisms of cardiac remodeling and regeneration in physical exercise. Cells 2019; 8(10): 1128.##9. Jiang J, Ni L, Zhang X, Chatterjee E, Lehmann HI, Li G, et al. Keeping the heart healthy: the role of exercise in cardiac repair and regeneration. Antioxid Redox Signal 2023; 39(16-18): 1088-1107.##10. Liu C, Wu X, Vulugundam G, Gokulnath P, Li G, Xiao J. Exercise Promotes Tissue Regeneration: Mechanisms Involved and Therapeutic Scope. Sports Medicine-Open 2023; 9(1): 27.##11. Yuan J, Xu B, Ma J, Pang X, Fu Y, Liang M, et al. MOTS-c and aerobic exercise induce cardiac physiological adaptation via NRG1/ ErbB4/CEBPβ modification in rats. Life Sci 2023; 315: 121330.##12. Lerchenmüller C, Vujic A, Mittag S, Wang A, Rabolli CP, Heß C, et al. Restoration of cardiomyogenesis in aged mouse hearts by voluntary exercise. Circulation 2022; 146(5): 412-426.##13. Waring CD, Vicinanza C, Papalamprou A, SmithAJ, Purushothaman S, Goldspink DF, et al. The adult heart responds to increased workload with physiologic hypertrophy, cardiac stem cell activation, and new myocyte formation. Eur Heart J 2014; 35(39): 2722-2731.##14. Aengevaeren VL, Baggish AL, Chung EH, George K, Kleiven Ø, Mingels AM, et al. Exercise-induced cardiac troponin elevations: from underlying mechanisms to clinical relevance. Circulation 2021; 144(24): 1955-1972.##15. Tian Z, Hao M, Xi Y. Resistance training activates the signaling pathway of FSTL1- Akt-mTOR and induces cardiomyocyte proliferation in rats with myocardial infarction. China Sport Science 2018; 38(3): 40-47.##16. Jansen JA, van Veen TA, de Bakker JM, van Rijen HV. Cardiac connexins and impulse propagation. J Mol Cell Cardiol 2010; 48(1): 76-82.##17. Lampe PD, Lau AF. The effects of connexin phosphorylation on gap junctional communication. Int J Biochem Cell Biol 2004; 36(7): 1171-1186.##18. Coscarella IL, Landim-Vieira M, Pinto JR, Chelko SP. Arrhythmogenic cardiomyopathy: exercise pitfalls, role of connexin-43, and moving beyond antiarrhythmics. Int J Mol Sci 2022; 23(15): 8753.##19. Nogueira-Ferreira R, Ferreira R, Padrao AI, Oliveira P, Santos M, Kavazis AN, et al. One year of exercise training promotes distinct adaptations in right and left ventricle of female Sprague-Dawley rats. J Physiol Biochem 2019; 75(4): 561-572.##20. Pang JKS, Phua QH, Soh BS. Applications of miRNAs in cardiac development, disease progression and regeneration. Stem cell research & therapy 2019; 10: 1-11.##21. Liu X, Xiao J, Zhu H, Wei X, Platt C, Damilano F, et al. miR-222 is necessary for exercise-induced cardiac growth and protects against pathological cardiac remodeling. Cell Metab 2015; 21(4): 584-595.##22. Horak M, Zlamal F, Iliev R, Kucera J, Cacek J, Svobodova L, et al. Exercise-induced circulating microRNA changes in athletes in various training scenarios. PLoS One 2018; 13(1): e0191060.##23. Banaeifar A, Gorzi A, Hedayati M, Nabiollahi Z, Rahmani-Moghaddam N, Khantan M. Effect of an 8-week resistance training program on acetylcholinesterase activity in rat muscle. Feyz Journal of Kashan University of Medical Sciences 2012; 16(1): (Persian).##24. Fadaei Chafy MR, Bagherpour Tabalvandani MM, Elmieh A, Arabzadeh E. Determining the range of aerobic exercise on a treadmill for male Wistar rats at different ages: A pilot study. Journal of Exercise & Organ Cross Talk 2022; 2(3): 96-100 (Persian).##25. Lonek L, Puhova A, Griecsova-Kindernay L, Patel SP, Zohdi V, Jezova D, et al. Voluntary Exercise May Activate Components of Pro-Survival RISK Pathway in the Rat Heart and Potentially Modify Cell Proliferation in the Myocardium. Physiol Res 2019; 68(4): 581-588.##26. Velayutham N, Alfieri CM, Agnew EJ, Riggs KW, Baker RS, Ponny SR, et al. Cardiomyocyte cell cycling, maturation, and growth by multinucleation in postnatal swine. J Mol Cell Cardiol 2020; 146: 95-108.##27. Asif Y, Wlodek M, Black MJ, Russell A, Soeding P, Wadley G. Sustained cardiac programming by short-term juvenile exercise training in male rats. J Physiol 2018; 596(2): 163-180.##28. Chondro F, Siagian M, Santoso, D. Aerobic exercise increases connexin43 expression in rat cardiac muscle. The Journal of Universa Medicina 2013; 32(3): 155-164.## ##

افزایش ویژگی‌های ضد باکتریایی اسانس آویشن دنایی در سیستم‌های رهایش نانوساختار در مقایسه با شکل سنتی Enhancing Antibacterial Properties: Thymus daenensis Oil in Nanostructured Delivery Systems Versus Traditional Form 1 1 سابقه و هدف: امروزه، استفاده از گیاهان دارویی نظیر آویشن دنایی به عنوان یک روش درمانی مکمل و مؤثر جهت کنترل و مهار رشد انواع میکروارگانیسم‌های بیماری‌زا در سراسر جهان در حال افزایش است. هدف از این مطالعه، بررسی اثرات ضد میکروبی اسانس و نانوکپسول اسانس آویشن دنایی علیه تعدادی از باکتری‌های بیماریزای جدا شده از نمونه‌های آبزیان و مواد غذایی بود. مواد و روش‌ها: در این پژوهش تجربی، آویشن دنایی در خرداد ماه 1402، در شهرستان شهرکرد جمع آوری شد. اسانس اندام هوایی خشک شده گیاه با استفاده از دستگاه کلونجر (به روش تقطیر با بخار آب) به‌دست آمد. اجزای موجود در اسانس به روش گاز کروماتوگرافی طیف سنج جرمی (GC-Mass) شناسایی شدند. نانوکپسول اسانس آویشن دنایی با استفاده از 20 Tween، Tween 80 به عنوان امولسیفایر، پلی‌اتیلن گلیکول به عنوان حلال کمکی، محلول کیتوزان اسیدی (1 درصد) و نشاسته اصلاح شده (5 درصد) به‌عنوان پوشش، تهیه شد. جهت تأیید ساختار نانوکپسول اسانس از میکروسکوپ الکترونی عبوری (TEM) و پراکندگی نور دینامیکی (DLS) استفاده شد. خاصیت ضد میکروبی علیه باکتری‌های لیستریا مونوسیتوژنز، اشرشیا کلای، باسیلوس سرئوس، سالمونلا تایفی موریوم، پروتئوس میرابیلیس، استافیلوکوکوس اورئوس و کلبسیلا پنومونیه جدا شده از نمونه‌های آبزیان (ماهی و لابستر) و انواع مواد غذایی (شیر خام، بستنی سنتی و گوشت گوسفند، گاو، مرغ) به روش‌های انتشار دیسک، تعیین حداقل غلظت مهاری(MIC) و کشندگی(MBC) به روش میکرودایلوشن و ممانعت از تشکیل بیوفیلم بررسی شد. یافته‌ها: براساس آنالیز اجزای اسانس عمده ترکیبات اسانس آویشن دنایی به ترتیب مربوط به تیمول (75/31 درصد)،8 p-Cymene (4/62 درصد)، کارواکرول (4/2 درصد)، trans-Cayophyllene (3/01 درصد)، ترپنین (2/01 درصد) و بتا میرسین (1/21 درصد) بود. با توجه به نتایج به دست آمده بر اساس روش TEM و DLS ساختار نانوکپسول اسانس آویشن دنایی مورد تایید قرار گرفت. اندازه نانوکپسول ها بین ۵۰ تا ۹۰ نانومتر بود. میزان MIC برای باکتری‌های مذکور بین ۵/۶۲ تا ۲۵۰ میکروگرم بر میلی‌لیتر بود. کم‌ترین میزان MIC برای پروتئوس میرابیلیس، استافیلوکوکوس اورئوس و کلبسیلا پنومونیه با غلظت ۵/۶۲ میکروگرم بر میلی‌لیتر نانو کپسول اسانس آویشن دنایی گزارش شد. هم‌چنین میزان MBC برای باکتری‌های مذکور بین ۱۲۵ تا ۱۰۰۰ میکروگرم بر میلی‌لیتر بود. طبق نتایج به‌دست آمده میزان MIC و MBC برای همه باکتری‌های مذکور نسبت به نانوکپسول اسانس آویشن دنایی کم‌تر از اسانس تنها بود(0/05>P). براساس نتایج با افزایش غلظت اسانس، قطر هاله عدم رشد، افزایش نشان داد در حالی که این نتایج برای نانوکپسول اسانس این طور نبود. در تمام باکتری‌ها به جز استافیلوکوکوس اورئوس، قطر هاله عدم رشد برای غلظت‌های مختلف اسانس بیش‌تر از نانوکپسول اسانس بود. درصد مهار تولید بیوفیلم نیز در غلظت‌های ۱۲۵ و ۲۵۰ میکروگرم بر میلی‌لیتر نانو کپسول آویشن به جز کلبسیلا پنومونیه ۱۰۰ درصد گزارش شد. در تمامی غلظت‌های نانو کپسول آویشن دنایی، درصد کاهش بیوفیلم باکتری‌ها به‌طور معنی‌داری نسبت به اسانس تنها بیش‌تر بود (0/05>P). استنتاج: طبق نتایج به‌دست آمده ساختار نانوکپسول اسانس آویشن دنایی نسبت به اسانس آن، دارای خواص ضد باکتریایی بیش‌تری بود. پیشنهاد می‌شود که مطالعه‌های آینده جهت سم‌شناسی نانوکپسول تهیه شده در سطح سلول‌های سالم و سرطانی در شرایط آزمایشگاهی صورت گیرد. به علاوه جهت کاربردی نمودن آن در صنعت غذا، مطالعه‌های تجربی در مدل‌های غذایی نیز انجام گیرد.   2 Background and purpose: Today, the use of medicinal plants such as T. daenensis as a complementary and effective treatment method to control and inhibit the growth of pathogenic microorganisms is increasing all over the world. This study aimed to investigate the antimicrobial effects of T. daenensis essential oil (EO) and its nanocapsulated against some pathogenic bacteria isolated from aquatic and food samples. Materials and methods: In this experimental research, T. daenensis was collected in June 2023 in Shahrekord City. The EO of the dried aerial part of the plant was obtained by using a Clevenger device (steam distillation). The components in the EO were identified by gas chromatography-mass spectrometry (GC-Mass). T. daenensis EO nanocapsules were prepared using Tween 20, Tween 80 as emulsifier, polyethylene glycol as a co-solvent, acidic chitosan solution (1%), and modified starch (5%) as a coating. Transmission electron microscope (TEM) and dynamic light scattering (DLS) were used to confirm their structure. Antimicrobial properties against Listeria monocytogenes, Escherichia coli, Bacillus cereus, Salmonella typhimurium, Proteus mirabilis, Staphylococcus aureus and Klebsiella pneumoniae isolated from aquatic samples (fish and lobster) and various foods (raw milk, traditional ice cream and mutton, beef, chicken) were investigated by disc diffusion method, determination of minimum inhibitory concentration (MIC) and bactericidal (MBC) by microdilution method. Also, the prevention of biofilm formation was investigated. Results: The main components of the T. daenensis EO were thymol (75.31 percent), 8 p-Cymene (4.62 percent), carvacrol (4.2 percent), trans-cayophyllene (3.01 percent), terpenine (2.01 percent) and beta- myrcin (1.21 percent), respectively. TEM and DLS methods confirmed the structure of the T. daenensis EO nanocapsules. The size of nanocapsules was between 50 and 90 nm. The MIC amounts for the mentioned bacteria were between 62.5 and 250 μg/ml. The lowest MIC value for P. mirabilis, S. aureus, and K. pneumoniae was reported with a concentration of 62.5 μg/ml of T. daenensis EO nanocapsule. Also, the amounts of MBC for the mentioned bacteria were between 125 and 1000 µg/ml. According to the obtained results, the MIC and MBC levels for all mentioned bacteria against T. daenensis EO nanocapsule were lower than the EO alone (P<0.05). According to the results, with the increase in the concentration of EO, the diameter of the non-growth halo increased, while these results were not the same for T. daenensis EO nanocapsule. In all bacteria except S. aureus, the diameter of the non-growth halo for different concentrations of EO was greater than that of T. daenensis EO nanocapsule. The inhibition percentage of biofilm production was also reported 100% at 125 and 250 μg/ml of T. daenensis EO nanocapsule, except for K. pneumonia. In all concentrations of T. daenensis EO nanocapsule, the percentage of bacteria biofilm reduction was significantly higher than the EO alone (P<0.05). Conclusion: Based on the findings of the study, the T. daenensis EO nanocapsule had more antibacterial properties than EO alone. It is suggested that future studies for the toxicology of T. daenensis EO nanocapsule on normal and cancerous cells be done iv-vitro. In addition, to apply it in the food industry, experimental studies on food models should also be conducted 14 26 2023/08/242023/10/21 1402/7/29 2024/01/32024/01/28 1402/11/8 آترین آشعبانی Atrin Ashabani دکترای دامپزشکی، دانشکده دامپزشکی، واحد شهرکرد، دانشگاه آزاد اسلامی، شهرکرد، ایران ایران atrin.shabani72@gmail.com مهدی رئیسی Mehdi Raissy استاد، دانشکده دامپزشکی، واحد شهرکرد، دانشگاه آزاد اسلامی، شهرکرد، ایران ایران mreissy@yahoo.com رضا شرافتی چالشتری Reza Sharafati Chaleshtori دانشیار، مرکز تحقیقات بیوشیمی و تغذیه در بیماری های متابولیک، دانشگاه علوم پزشکی کاشان، کاشان، ایران ایران E-mail: sharafati.reza@gmail.com nanocapsule Thymus daenensis pathogenic bacteria antimicrobial gas chromatography نانوکپسول آویشن دنایی باکتری بیماری زا ضد میکروبی گاز کروماتوگرافی 1. Sharafati Chaleshtori F, Sharafati Chaleshtori R. Antimicrobial activity of chitosan incorporated with lemon and oregano essential oils on broiler breast meat during refrigerated storage. Nutrition Food Science 2017; 47(3): 306-317.##2. Samiei S, Pourbabaki R, Khadem M, Alefi M, Sadeghi yarandi M, Shahtaheri SJ. Antioxidant and protective effects of plant extract against deltamethrin-induced oxidative stress in liver and kidney: A review. Razi Journal of Medical Sciences 2020; 27(7): 25-39 (Persian).##3. Sharafati-Chaleshtori R, Mardani G, Rafieian-Kopaei M, Sharafati-Chaleshtori A, Drees F. Residues of oxytetracycline in cultured rainbow trout. Pak J Biol Sci 2013; 16(21): 1419-1422.##4. Bistgani ZE, Sefidkon F. Review on ethnobotany, phytochemical, molecular and pharmacological activity of Thymus daenensis Celak. Biocatal Agric Biotechnol 2019; 22: 101400.##5. Tohidi B, Rahimmalek M, Trindade H. Review on essential oil, extracts composition, molecular and phytochemical properties of Thymus species in Iran. Ind Crops Prod 2019; 134: 89-99.##6. Barmoudeh Z, Ardakani MT, Doustimotlagh AH, Bardania H. Evaluation of the Antioxidant and Anticancer Activities of Hydroalcoholic Extracts of Thymus daenensis Čelak and Stachys pilifera Benth. J Toxicol 2022; 2022: 1924265.##7. Ali-Arab H, Bahadori F, Mirza M, Badi HN, Kalate-Jari S. Variability in essential oil composition and phenolic acid profile of Thymus daenensis Celak. populations from Iran. Ind Crops Prod 2022; 178: 114345.##8. Moghimi R, Ghaderi L, Rafati H, Aliahmadi A, McClements DJ. Superior antibacterial activity of nanoemulsion of Thymus daenensis essential oil against E. coli. Food chem 2016; 194: 410-415.##9. Mansouri S, Pajohi‐Alamoti M, Aghajani N, Bazargani‐Gilani B, Nourian A. Stability and antibacterial activity of Thymus daenensis L. essential oil nanoemulsion in mayonnaise. J Sci Food Agr 2021; 101(9): 3880-3888.##10. Hasani, D, Ahanghar, H, Bahrami, M, Ramezani, S, Kamalinejad, M, Faghihzadeh, E. Clinical Trial of Combined Thymus daenensis Celak and Ziziphus Jujube Mill Syrup in Primary Hypertension. Int J Med Rev 2022; 9(4): 406-413.##11. Dehghan M, Asgharian S, Khalesi E, Ahmadi A, Lorigooini Z. Comparative study of the effect of Thymus daenensis gel 5% and diclofenac in patients with knee osteoarthritis. Biomedicine 2019; 9(2): 9.##12. Satyal P, Murray BL, McFeeters RL, Setzer WN. Essential oil characterization of Thymus vulgaris from various geographical locations. Foods 2016; 5(4): 70.##13. Mashkani MR, Larijani K, Mehrafarin A, Badi HN. Changes in the essential oil content and composition of Thymus daenensis Celak. under different drying methods. Ind Crops Prod 2018; 112: 389-395.##14. Saffari I, Motallebi-Moghanjoghi A, Sharafati-Chaleshtori R, Ataee M, Khaledi A. Evaluation of biological properties of Rosa damascene essential oil nanoemulsion in vitro. Feyz 2023; 27(1): 31-40 (Persian).##15. Saffari I, Motallebi-Moghanjoghi A, Sharafati- Chaleshtori R, Ataee M, Khaledi A. Nanoemulsification of Rose (Rosa damascena) Essential Oil: Characterization, Anti-Salmonella, In Vitro Cytotoxicity to Cancer Cells, and Advantages in Sheep Meat Application. J Food Qual 2023; 2023: 6665799.##16. Tyagi V, Singh VK, Sharma PK, Singh V. Essential oil-based nanostructures for inflammation and rheumatoid arthritis. J Drug Deliv Sci Technol 2020; 60: 101983.##17. Rezaei A, Khavari S, Sami M. Incorporation of thyme essential oil into the β-cyclodextrin nanosponges: Preparation, characterization and antibacterial activity. J Mol Struct 2021; 1241: 130610.##18. da Rosa CG, de Melo AP, Sganzerla WG, Machado MH, Nunes MR, Maciel MV, et al. Application in situ of zein nanocapsules loaded with Origanum vulgare Linneus and Thymus vulgaris as a preservative in bread. Food Hydrocoll 2020; 99: 105339.##19. Perdana MI, Ruamcharoen J, Panphon S, Leelakriangsak M. Antimicrobial activity and physical properties of starch/chitosan film incorporated with lemongrass essential oil and its application. Lwt 2021; 141: 110934.##20. CLSI. Performance standards for antimicrobial susceptibility testing; 16th CLSI supplement (M100-S16). Wayne, Pa. Clinical and Laboratory Standards Institute: 2006##21. Pouyan S, Kafshdouzan K, Jebelli A. Synergistic Effect of Cinnamomum camphora and Origanum vulgare Essential Oils against bla CTX-M Producing Escherichia coli Isolated from Poultry Colibacillosis. J Med Bacteriol 2021; 10(1,2): 20-29.##22. Marouf M, Batal M, Moledor S, Talhouk SN. Exploring the practice of traditional wild plant collection in Lebanon. Food Cult Soc 2015; 18(3): 355-378.##23. Ghavam M, Bacchetta G, Castangia I, Manca ML. Evaluation of the composition and antimicrobial activities of essential oils from four species of Lamiaceae Martinov native to Iran. Sci Rep 2022; 12(1): 1-2.##24. Chaleshtori RS, Kopaei MR, Salehi E. Bioactivity of Apium petroselinum and Portulaca oleracea essential oils as natural preservatives. Jundishapur J Microbiol 2015; 8(3): e20128.##25. Mumivand H, Khanizadeh P, Hassaneian Khoshro H. Evaluation of phytochemical, antibacterial and antifungal properties of essential oils of two species of thyme (Thymus daenensis and Thymus fedtschenkoi) from west of Iran. Eco-phytochemical Journal of Medicinal Plants 2023; 11(1): 1-16 (Persian).##26. Hasani S, Ojagh S, Ghorban M. Encapsulation of Lemon essential oil (Citrus Limon L.) in chitosan-modified starch complex by sonication. Innovative Food Technologies 2018; 6(1): 19-30.##27. Mosavinezhad K, Shakerian A, Sharafati Chaleshtori R, Rahimi E. Antimicrobial and antioxidant effects of Thymus daenensis and Camellia sinensis ethanolic extracts of chicken meat during frozen storage. Journal of Medicinal plants and By-product 2020; 9(Special): 17-27.##28. Alamholo M. Investigation of chemical composition, antibacterial and antioxidant activity of Thymus daenensis and Thymus eriocalyx essential oils against human pathogenic bacteria. JoMMID 2020; 8(4): 148-154.##29. Elahian F, Garshasbi M, Mehri Asiabar Z, Gholamian Dehkordi N, Yazdinezhad A, Mirzaei SA. Ecotypic variations affected the biological effectiveness of Thymus daenensis Celak essential oil. Evid.-based Complement Altern Med 2021; 2021: 6686558.##30. Heidary M, Jafari S, Karimzadeh J, Negahban M, Shakarami J. The effects of pure and nanocapsulated formulations of Thymus daenensis Celak.(Lamiaceae) essential oil on life-table parameters of cabbage aphid (Brevicoryne brassicae L.) (Hem.: Aphididae). Plant Pest Research 2020; 10(2): 15-32 (Persian).##31. Jayari A, Donsì F, Ferrari G, Maaroufi A. Nanoencapsulation of thyme essential oils: Formulation, characterization, storage stability, and biological activity. Foods 2022; 11(13): 1858.##32. Sharafati Chaleshtori R, Rafieian Kopaei M, Rokni N, Mortezaei S, Sharafati Chaleshtori A. Antioxidant activity of Zataria Multiflora hydroalcoholic extract and its antibacterial effect on Staphylococcus aureus. J Mazandaran Univ Med Sci 2012; 21 (1):88-94 (Persian).## ##

روند بروز و مرگ و میر بیماری ایسکمیک قلبی در استان‌های ایران از سال 1990 تا 2019 The Trend of Incidence and Mortality of Ischemic Heart Disease in the Provinces of Iran from 1990 to 2019 1 1 سابقه و هدف: بیماری ایسکمیک قلبی(IHD) یک مشکل عمده بهداشت عمومی می‌باشد و در سال 2019 علت اول سال‌های از دست ‌رفته عمر به‌دلیل مرگ زودرس را داشته است. دانستن میزان بروز و مرگ‌ومیر آن می‌تواند در طراحی و اجرای مداخلات پیشگیرانه در مناطق مختلف کشور کمک‌‌کننده باشد. در پژوهش حاضر الگوی بروز، و مرگ‌ومیر IHD طی سال‌های 2019-1990 در استان‌های ایران بررسی شد. مواد و روش‌ها: در این مطالعه اکولوژی (با کد اخلاق IR.ZUMS.REC.1402.216)، میزان بروز، و مرگ‌ومیر استاندارد شده سنی (در هر 100000 نفر) بیماری ایسکمیک قلبی برای 31 استان ایران از پایگاه جهانی بار بیماری‌ها (GBD) در سال‌های 1990، 1995، 2000، 2005، 2010، 2015 و 2019 استخراج شد. همچنین میزان بروز، و مرگ‌ومیر در گروه‌های سنی کم‌تر از 44، 54- 45، 64-55، 65-74، 75-84 و بالای 85 سال در سال‌های مورد مطالعه نیز مورد بررسی قرار گرفت. در زنان و مردان، در گروه‌های سنی مختلف و در کل، نسبت مرگ‌ومیر به بروز (MIR) نیز محاسبه شد. به منظور شناسایی استان‌های با روندهای مشابه در میزان بروز، مرگ و میر و MIR در سال‌های مورد مطالعه از تحلیل خوشه‌بندی مبتنی بر مدل استفاده شد. در روش خوشه‌بندی از آمیخته متناهی از توزیع‌های تی چند متغیره استفاده شد. جهت تعیین تعداد خوشه‌ها (تعداد روندهای متفاوت) معیار اطلاع بیزی (BIC) به‌کار رفت. جهت تعیین تعداد خوشه‌ها، خوشه‌های متفاوت در نظرگرفته شد و BIC محاسبه شد. تعداد خوشه‌ای که دارای کم‌ترین مقدار BIC بود به‌عنوان تعداد خوشه نهایی در هر شاخص در نظر گرفته شد. تحلیل‌ها در نرم‌افزار R 4.2.0 انجام شد. یافته‌ها: طی سال‌های 1990 تا 2019، میزان بروز IHD در زنان 6 درصد و مردان 4 درصد، میزان مرگ‌ومیر IHD در زنان 35 درصد و مردان 40 درصد و MIR در زنان 69 درصد و مردان 62 درصد کاهش داشته است. از سال 1990 تا 2019 در استان خراسان رضوی 13 درصد کاهش بروز کل و در استان اردبیل فقط 1 درصد کاهش بروز کل بیماری مشاهده گردید. کم‌ترین میزان بروز بیماری ایسکمی قلبی در سال 2019 در استان تهران بوده است. همچنین در هر دو جنس، استان تهران کم‌ترین میزان مرگ‌ومیر و MIR را داشته است. استان خراسان شمالی در کل بالاترین میزان بروز و استان گلستان بالا ترین میزان مرگ‌ومیر و MIR بیماری را در سال 2019 دارا می‌باشد. براساس نتایج تحلیل خوشه‌‌بندی، میزان بروز دارای 3، مرگ‌ومیر دارای 2 و MIR دارای 2 روند(خوشه) در31 استان بودند. میزان بروز در اردبیل، گلستان، خراسان جنوبی، قزوین، قم، سیستان و بلوچستان، تهران و یزد، میزان مرگ و میر در اردبیل، بوشهر، چهارمحال و بختیاری، هرمزگان، ایلام، کردستان، لرستان، قزوین و سمنان و MIR در آذربایجان شرقی و غربی، بوشهر، چهارمحال و بختیاری، فارس، گیلان، گلستان، هرمزگان، ایلام، اصفهان، کرمان، کرمانشاه، خراسان رضوی، خوزستان، کردستان، لرستان، مرکزی، مازندران، سمنان و یزد روند مشابه هم و بالاتر از سایر استان‌ها داشته است. استنتاج:  میزان بروز و مرگ‌ومیر و MIR طی 30 سال مطالعه در ایران کاهش داشته است که این کاهش در بروز به میزان قابل توجهی کم‌تر از دو شاخص دیگر است. این امر لزوم توجه برنامه‌ ریزان نظام سلامت و تمرکز آن‌ها به برنامه‌های پیشگیرانه سطح اول را نشان می‌دهد. هم‌چنین تفاوت مشاهده‌ شده در بروز و مرگ‌ومیر بر حسب استان‌های مختلف، برنامه‌ریزی بر حسب مناطق مختلف را متذکر می‌شود.   2 Background and purpose: Ischemic heart disease (IHD) is a major public health problem and in 2019 it was the leading cause of years of life lost due to premature death. Knowing its incidence and mortality rates can help in designing and implementing preventive interventions in different regions of the country. In this study, the incidence and mortality pattern of IHD during the years 1990-2019 was investigated in the provinces of Iran. Materials and methods: In the current ecology study (ethics code IR.ZUMS.REC.1402.216), age-standardized incidence and mortality rate (per 100,000 population) of ischemic heart disease for 31 provinces of Iran from the Global Burden of Disease Database (GBD) in 1990, 1995, 2000, 2005, 2010, 2015 and 2019 were extracted. Also, the incidence and mortality rates in the age groups below 44, 45-54, 55-64, 65-74, 75-84, and above 85 years in the studied years were investigated. In men and women, in different age groups and overall, the mortality-incidence ratio (MIR) was also calculated. To identify provinces with similar trends in incidence, mortality, and MIR in the studied years, model-based clustering analysis was used. A finite mixture of multivariate t-distributions was used in the clustering method. Bayesian Information Criterion (BIC) was used to determine the number of clusters (number of different trends). To determine the number of clusters, different clusters were considered and BIC was calculated. The number of clusters with the lowest BIC value was considered as the final number of clusters in each index. Analyzes were performed in R 4.2.0 software. Results: During the years 1990 to 2019, the incidence rate of IHD in women has decreased by 6% and men by 4%, the mortality rate of IHD in women by 35% and men by 40%, and MIR in women by 69% and men by 62%. The results showed that from 1990 to 2019, in Khorasan Razavi province, we saw a 13% decrease in the total incidence of the disease, and in Ardabil province, we saw only a 1% decrease in the total incidence of the disease. The lowest rate of IHD in 2019 was in Tehran province. Also, in both genders, Tehran province had the lowest mortality rate and the lowest MIR. North Khorasan province has the highest incidence and Golestan province has the highest mortality rate and the highest MIR of the disease in 2019. Based on the results of clustering analysis, the incidence rate is 3, the mortality rate is 2 and MIR has 2 trends (clusters) in 31 provinces. The IHD incidence rate in Ardabil, Golestan, South Khorasan, Qazvin, Qom, Sistan, and Baluchistan, Tehran, and Yazd, the mortality rate in Ardabil, Bushehr, Chaharmahal and Bakhtiari, Hormozgan, Ilam, Kurdistan, Lorestan, Qazvin and Semnan, and MIR in West and East Azerbaijan, Bushehr, Chaharmahal and Bakhtiari, Fars, Gilan, Golestan, Hormozgan, Ilam, Isfahan, Kerman, Kermanshah, Khorasan Razavi, Khuzestan, Kurdistan, Lorestan, Markazi, Mazandaran, Semnan and Yazd had a similar trend and a higher value than other provinces. Conclusion: The incidence and mortality rate and MIR have decreased during the 30 years of study in Iran, but this decrease in the incidence rate was less than the decrease in the other two indices. This shows the need for health system planners to pay attention and focus on first-level preventive programs. Also, the observed difference in incidence and mortality rate according to different provinces, and planning according to different regions is noted.   27 39 2023/08/242023/10/212023/08/26 1402/6/4 2024/01/32024/01/282024/01/16 1402/10/26 فرزانه کرمی تنها Farzaneh Karamitanha استادیار، گروه پزشکی اجتماعی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی زنجان، ایران ایران karami.tanha@gmail.com فرزانه احمدی Farzane Ahmadi استادیار، گروه آمارزیستی و اپیدمیولوژی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی زنجان، ایران ایران ahmadi.farzan@gmail.com حمیدرضا فلاح ابدی Hamidreza Fallahabadi استادیار، فلوشیپ الکتروفیزیولوژی بالینی، گروه قلب و عروق، بیمارستان آیت الله موسوی، دانشگاه علوم پزشکی زنجان، ایران ایران hamidreza.fallahabadi@gmail.com ischemic heart disease incidence mortality trends MIR بیماری ایسکمی قلبی بروز مرگ و میر روند میزان مرگ و میر به بروز 1. Yuyun MF, Sliwa K, Kengne AP, Mocumbi AO, Bukhman G. Cardiovascular diseases in sub-saharan Africa compared to high-income countries: An epidemiological perspective. Glob Heart 2020; 15(1): 1118.##2. Khan MA, Hashim MJ, Mustafa H, et al. Global Epidemiology of Ischemic Heart Disease: Results from the Global Burden of Disease Study. Cureus 2020; 12(7): e9349.##3. Wei D, Xiao W, Zhou L, et al. Age-Period-Cohort Analysis of Ischemic Heart Disease Morbidity and Mortality in China, 1990-2019. Circ J 2022; 86(9): 1437-1443.##4. Zhang L, Tong Z, Han R, Guo R, Zang S, Zhang X, et al. Global, Regional, and National Burdens of Ischemic Heart Disease Attributable to Smoking From 1990 to 2019. J Am Heart Assoc 2023; 12(3): e028193.##5. Wang F, Yu Y, Mubarik S, Zhang Y, Liu X, Cheng Y, et al. Global burden of ischemic heart disease and attributable risk factors, 1990–2017: A secondary analysis based on the global burden of disease study 2017. Clin Epidemiol 2021; 13(September): 859-870.##6. Gupta R, Yusuf S. Challenges in management and prevention of ischemic heart disease in low socioeconomic status people in LLMICs. BMC Med 2019; 17(1): 209.##7. Hamadeh N, Van Rompaey C, Metreau E, et al. New World Bank country classifications by income level: 2022-2023 [Internet]. 2022 [cited 2023 Aug 21]. Available from: https:// blogs.worldbank.org/opendata/new-world-bank-country-classifications-income-level-2022-2023#.##8. Nouri F, Feizi A, Taheri M, Mohammadifard N, Khodarahmi S, Sadeghi M, et al. Temporal trends of the incidence of ischemic heart disease in iran over 15 years: A comprehensive report from a multi-centric hospital-based registry. Clin Epidemiol 2020; 12: 847-856.##9. Sarrafzadegan N, Mohammadifard N. Cardiovascular Disease in Iran in the Last 40 Years: Prevalence, Mortality, Morbidity, Challenges and Strategies for Cardiovascular PreventionArchives of Iranian medicine. Arch Iran Med 2019; 22(5): 269-271.##10. Koolaji S, Sharifnejad Tehrani Y, Azadnajafabad S, Saeedi Moghaddam S, Shahin S, Ghamari A,et al. A 30-year trend of ischemic heart disease burden in a developing country; a systematic analysis of the global burden of disease study 2019 in Iran . Int J Cardiol 2023; 379: 127-133.##11. Institute For Health Metrics And Evaluation. Global Burden of Disease Study 2019 (GBD 2019) Results. Seattle, United States: Institute for Health Metrics and Evaluation (IHME), 2020. Available from http://ghdx.healthdata. org/gbd-results-tool.##12. McNicholas PD, Jampani KR, Subedi S. longclust: Model-Based Clustering and Classification for Longitudinal Data. R Packag version 122 [Internet]. 2018; Available from:https://cran.r-project.org/package=longclust.##13. McNicholas PD, Subedi S. Clustering gene expression time course data using mixtures of multivariate t-distributions. J Stat Plan Inference 2012; 142(5): 1114-1127.##14. Gheisari F, Emami M, Raeisi Shahraki H, et al. The Role of Gender in the Importance of Risk Factors for Coronary Artery Disease. Cardiol Res Pract 2020; 2020: 6527820.##15. Vogel B, Acevedo M, Appelman Y, Bairey Merz CN, Chieffo A, Figtree GA, et al. The Lancet women and cardiovascular disease Commission: reducing the global burden by 2030. Lancet 2021; 397(10292): 2385-2438.##16. Aggarwal NR, Patel HN, Mehta LS, Sanghani RM, Lundberg GP, Lewis SJ, et al. Sex Differences in Ischemic Heart Disease: Advances, Obstacles, and Next Steps. Circ Cardiovasc Qual Outcomes 2018; 11(2): e004437.##17. Fu X, Wang J, Jiang S, Wu J, Mu Z, Tang Y, et al. Mortality trend analysis of ischemic heart disease in China between 2010 and 2019: a joinpoint analysis. BMC Public Health 2023; 23(1): 1-11.##18. Hervella MI, Carratalá-Munuera C, Orozco-Beltrán D, Noohi F, Kermanchi J, Salarifar M, et al. Trends in premature mortality due to ischemic heart disease in Spain from 1998 to 2018. Rev Española Cardiol (English Ed. 2021; 74(10): 838-845.##19. Abdi S, Haji Aghajani M, Janbabaei G, et al. 24/7 Primary Percutaneous Coronary Intervention as a National Program. Crit Pathw Cardiol 2021; 20(2): 81-87.##20. Chacko L, Howard JP, Rajkumar C, Nowbar AN, Kane C, Mahdi D, et al. Effects of percutaneous coronary intervention on death and myocardial infarction stratified by stable and unstable coronary artery disease: A meta-analysis of randomized controlled trials. Circ Cardiovasc Qual Outcomes 2020; 13(2): e006363.##21. Regitz-Zagrosek V, Gebhard C. Gender medicine: effects of sex and gender on cardiovascular disease manifestation and outcomes. Nat Rev Cardiol 2023; 20(4): 236-247.##22. Kwok CS, Bennett S, Azam Z, et al. Misdiagnosis of Acute Myocardial Infarction: A Systematic Review of the Literature. Crit Pathw Cardiol 2021; 20(3): 155-162.## ##

فراوانی باکتری‌های جدا شده از نمونه های تنفسی، خون و زخم بیماران بستری در بیمارستان آیت‌الله روحانی بابل و الگوی مقاومت آنتی‌بیوتیکی آن‌ها Frequency of Bacteria Isolated from Respiratory, Blood, and Wound Samples of Patients Hospitalized in Ayatollah Rouhani Hospital of Babol and Their Antibiotic Resistance Pattern 1 1 سابقه و هدف: به‌دلیل افزایش چشمگیر مقاومت آنتی‌بیوتیکی باکتری‌ها، این مطالعه با هدف تعیین فراوانی باکتری‌های ایجادکننده عفونت‌های تنفسی، خون و زخم در بیماران بستری در مرکز درمانی روحانی شهر بابل و تعیین الگوی مقاومت آنتی‌بیوتیکی آن‌ها، انجام پذیرفت. مواد و روش‌ها: این مطالعه توصیفی- مقطعی، بر روی 267 ایزوله جمع‌آوری شده از 158 نمونه خون، 60 نمونه تنفسی و 49 نمونه زخم تهیه شده از بیماران مراجعه‌کننده به بیمارستان روحانی در سال 1401 انجام شد. باکتری‌های تشخیص داده شده توسط آزمایشگاه بیمارستان به دانشگاه علوم پزشکی مازندران منتقل شد و در آزمایشگاه میکروب شناسی دانشکده پزشکی مورد تأیید قرار گرفتند. سپس، الگوی حساسیت آنتی‌بیوتیکی ایزوله‌ها به روش دیسک آگار دیفیوژن مورد بررسی قرار گرفت و براساس دستورالعمل‌های انستیتو استانداردهای بالینی و آزمایشگاهی تفسیر شدند. تجزیه و تحلیل نتایج حاصل با استفاده از نرم‌افزار آماری 19- SPSSانجام شد. یافته‌ها: بیش‌ترین شیوع باکتری جدا شده در این مطالعه (20/59درصد) مربوط به اشریشیا کولای و کم‌ترین شیوع (1/12 درصد) مربوط به پروتئوس میرابیلیس بود. در بین 158 سویه جدا شده از نمونه‌های خون، اشریشیا کولای (26/58 درصد) شایع‌ترین باکتری بود. در بین 60 ایزوله جمع‌آوری شده از نمونه‌های تنفسی، آسینتوباکتر بومانی (23/33 درصد) بیش‌ترین شیوع را داشت و در بین 49 سویه جدا شده از نمونه‌های زخم، استافیلوکوکوس اورئوس (30/61 درصد) شایع‌ترین باکتری‌های شناسایی شده در این مطالعه بودند. الگوی مقاومت آنتی‌بیوتیکی ایزوله‌های گرم مثبت شناسایی شده در این مطالعه نشان داد که بیش‌ترین مقاومت (78/43 درصد) سویه‌های استافیلوکوکوس اورئوس در مقابل تتراسایکلین بود، در حالی که 3/92 درصد ایزوله‌ها به لینزولید مقاوم بودند. مقاومت استافیلوکوکوس‌های کوآگولاز منفی و انتروکوکوس فکالیس نسبت به آنتی‌بیوتیک‌های تست شده بین12/5 درصد و 83/33 درصد متغیر بود. میزان مقاومت آنتی‌بیوتیکی ایزوله‌های گرم منفی شناسایی شده در این مطالعه نیز بین 12/5 درصد و 75/47درصد متغیر بود. میزان مقاومت آنتی‌بیوتیکی سویه‌های استافیلوکوکوس اورئوس جدا شده از نمونه‌های خون، تنفس و زخم نسبت به آنتی‌بیوتیک‌های تست شده، به‌ترتیب 3/57 تا85/71 درصد، 25 تا 62.5 درصد و 25 تا 62/5 درصد مشاهده شد، در حالی که تتراسایکلین و لینزولید کم اثرترین و مؤثرترین داروها بر علیه این باکتری بودند. در بین باکتری‌های گرم منفی جدا شده از نمونه‌های خون، تنفس و زخم، بترتیب 34/51 تا 61/94 درصد،41/66 تا 64/58 درصد و 41/66 تا64/58 درصد ایزوله‌ها به آنتی‌بیوتیک‌های تست شده مقاوم بودند، در حالی که پیپراسیلین و ایمی پنم کم اثرترین و مؤثرترین دارو بودند. استنتاج: ایجاد سوش‎های مقاوم در بیمارستان‌ها مربوط به تماس مداوم با انواع آنتی‎بیوتیک‌ها است و اجرای استراتژی‌های مراقبتی دقیق می‌تواند منجر به پیشگیری از ایجاد مقاومت دارویی و گسترش آن شود. مهم‌ترین عوامل جهت رسیدن به این اهداف، کنترل دقیق مراقبت‌های بیمارستانی، پیشگیری از ایجاد عفونت‌های بیمارستانی و رعایت اصول مصرف آنتی‌بیوتیک‌ها می‌باشد. بنابراین، بر نقش اساسی روش‌های کنترل عفونت در بیمارستان‌ها، خودداری از تجویز غیرضروری آنتی‌بیوتیک‌ها به‌ویژه پروفیلاکسی جراحی، جداسازی صحیح بیماران، استفاده مناسب از امکانات آزمایشگاهی برای تشخیص سریع میکروارگانیسم‌ها در هر بیمارستان تأکید می‌گردد. تشخیص و گزارش الگوی مقاومت آنتی‌بیوتیکی ارگانیسم‌های شایع در منطقه می‌تواند در درمان‌های تجربی مورد توجه قرار گیرد تا از بروز مقاومت آنتی‌بیوتیکی و هزینه‌های بالای درمان برای بیماران و مراکز درمانی جلوگیری شود. 2 Background and purpose: Due to the significant increase antibiotic-resistant bacteria, this study aimed to determine the frequency of bacteria causing respiratory, blood, and wound infections in patients admitted to the Rouhani Medical Center in Babol and to determine their antibiotic resistance pattern. Materials and methods: This study was carried out on 267 isolates collected from 158 blood samples, 60 respiratory samples, and 49 wound samples prepared from patients referred to Rouhani Hospital in 2022. The bacteria detected by the hospital laboratory were transferred to Mazandaran University of Medical Sciences and confirmed in the microbiology laboratory of the Faculty of Medicine. Then, the antibiotic susceptibility pattern of the isolates was analyzed by the disk agar diffusion method and interpreted according to the guidelines of the Institute of Clinical and Laboratory Standards. The results were analyzed using SPSS-19 statistical software. Results: The highest prevalence of bacteria isolated in this study (20.59%) was related to Escherichia coli and the lowest prevalence (1.12%) was related to Proteus mirabilis. Among 158 strains isolated from blood samples, E. coli (26.58%) was the most common bacteria. Among the 60 isolates collected from respiratory samples, Acinetobacter baumannii (23.33%) was the most prevalent and among the 49 strains isolated from wound samples, Staphylococcus aureus (30.61%) was the most common bacteria identified in this study. The antibiotic resistance pattern of the gram-positive bacteria identified in this study showed that the highest resistance (78.43%) of S. aureus strains was against tetracycline, while 3.92% of the isolates were resistant to linezolid. The resistance of coagulase-negative staphylococci and Enterococcus faecalis to the tested antibiotics varied between 12.5% and 83.33%. The amount of antibiotic resistance of Gram-negative isolates identified in this study also varied between 12.5% and 75.47%. The antibiotic resistance of S. aureus isolated from blood, respiratory, and wound samples to the tested antibiotics was 3.57% to 85.71%, 25% to 62.5%, and 25% to 62.5%, respectively, while tetracycline and linezolid were the least and most effective drugs against this bacterium. Among the gram-negative bacteria isolated from blood, respiratory, and wound samples, 34.51% to 61.94%, 41.66% to 64.58%, and 41.66% to 64.58% of the isolates were resistant to tested antibiotics, respectively, while piperacillin and imipenem were the least and most effective drugs. Conclusion: The emergence of resistant strains in hospitals is related to continuous contact with all kinds of antibiotics, and the implementation of exact care strategies can lead to the prevention of drug resistance and spread. The most important factors to achieve these goals are the exact control of hospital care, prevention of hospital infections, and compliance with the principles of antibiotic use. Therefore, the essential role of infection control methods in hospitals, avoiding the unnecessary prescription of antibiotics, especially in surgical prophylaxis, proper isolation of patients, and appropriate use of laboratory facilities for the rapid diagnosis of microorganisms in each hospital is emphasized. The diagnosis and report of the antibiotic resistance pattern of common organisms in the region can be considered in empirical treatments to prevent the emergence of antibiotic resistance and high treatment costs for patients and medical centers.   40 49 2023/08/242023/10/212023/08/262023/09/17 1402/6/26 2024/01/32024/01/282024/01/162024/01/28 1402/11/8 رضا چیتگر چاری Reza Chitgar Chari دانشجوی کارشناسی ارشد، مؤسسه آموزش عالی سنا، ساری، ایران ایران reza.ch.ch.011@gmail.com حمیدرضا گلی Hamid Reza Goli مرکز تحقیقات بیولوژی سلولی و مولکولی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران و دانشیار، گروه میکروب شناسی و ویروس شناسی پزشکی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران goli59@gmail.com Respiratory Blood Wound Bacterial infection Antibiotic resistance Babol تنفسی خون زخم عفونت باکتریایی مقاومت آنتی‌بیوتیکی بابل 1. Dogru A, Sargin F, Çelik M, Sagiroglu AE, Goksel MM, Sayhan H. The rate of device-associated nosocomial infections in a medical surgical intensive care unit of a training and research hospital in Turkey: one-year outcomes. Japanese Journal of Infectious Diseases 2010; 63(2): 95-98.##2. Lohoff T, Ghazanfar S, Missarova A, Koulena N, Pierson N, Griffiths J, et al. Integration of spatial and single-cell transcriptomic data elucidates mouse organogenesis. Nature biotechnology 2022; 40(1): 74-85.##3. Wald-Dickler N, Holtom PD, Phillips MC, Centor RM, Lee RA, Baden R, et al. Oral Is the New IV. Challenging Decades of Blood and Bone Infection Dogma: A Systematic Review. The American Journal of Medicine 2022; 135(3): 369-379. e1.##4. Fabre V, Carroll KC, Cosgrove SE. Blood culture utilization in the hospital setting: a call for diagnostic stewardship. Journal of Clinical Microbiology 2022; 60(3): e01005-21.##5. Bassetti M, Mularoni A, Giacobbe DR, Castaldo N, Vena A. New Antibiotics for Hospital-Acquired Pneumonia and Ventilator-Associated Pneumonia. Semin Respir Crit Care Med 2022; 43(2): 280-294.##6. Assane D, Makhtar C, Abdoulaye D, Amary F, Djibril B, Amadou D, et al. Viral and bacterial etiologies of acute respiratory infections among children under 5 years in Senegal. Microbiology Insights 2018; 11: 1-5.##7. Miyashita N. Atypical pneumonia: Pathophysiology, diagnosis, and treatment. Respiratory Investigation 2022; 60(1): 56-67.##8. Wu M, Pan H, Leng W, Lei X, Chen L, Liang Z. Distribution of microbes and drug susceptibility in patients with diabetic foot infections in Southwest China. Journal of Diabetes Research 2018; 2018.##9. Wong SY, Manikam R, Muniandy S. Prevalence and antibiotic susceptibility of bacteria from acute and chronic wounds in Malaysian subjects. J Infect Dev Ctries 2015; 9(9): 936-944.##10. Amoah J, Klein EY, Chiotos K, Cosgrove SE, Tamma PD. Administration of a β-lactam prior to vancomycin as the first dose of antibiotic therapy improves survival in patients with bloodstream infections. Clin Infect Dis 2022; 75(1): 98-104.##11. Jong EC, Stevens DL. Netter's Infectious Diseases-E-Book: Elsevier Health Sciences; 2021.##12. Kadri SS, Lai YL, Warner S, Strich JR, Babiker A, Ricotta EE, et al. Inappropriate empirical antibiotic therapy for bloodstream infections based on discordant in-vitro susceptibilities: a retrospective cohort analysis of prevalence, predictors, and mortality risk in US hospitals. Lancet Infect Dis 2021; 21(2): 241-251.##13. Ahmadian L, Haghshenas MR, Mirzaei B, Norouzi Bazgir Z, Goli HR. Distribution and molecular characterization of resistance gene cassettes containing class 1 integrons in multi-drug resistant (MDR) clinical isolates ofPseudomonas aeruginosa. Infect Drug Resist 2020; 13: 2773-2781.##14. M Tille P. Bailey & Scott’s Diagnostic Microbiology Fourteenth Edition. Elsevier; 2017.##15. Wayne P. Clinical and laboratory standards institute: performance standards for antimicrobial susceptibility testing: twenty-fourth informational supplement, M100-S30. Clin Lab Stand Inst 2020; 34(1): 88-91.##16. Chen Y, Ji J, Ying C, Liu Z, Yang Q, Kong H, et al. Blood bacterial resistant investigation collaborative system (BRICS) report: a nationalsurveillance in China from 2014 to 2019. Antimicrobial Resistance & Infection Control 2022; 11(1): 1-18.##17. Guan H, Dong W, Lu Y, Jiang M, Zhang D, Aobuliaximu Y, et al. Distribution and antibiotic resistance patterns of pathogenic bacteria in patients with chronic cutaneous wounds in China. Front Med 2021; 8: 609584.##18. Drago L, Pignataro L, Torretta S. Microbiological aspects of acute and chronic pediatric rhinosinusitis. J Clin Med 2019; 8(2): 149.##19. Baba SK, Jan A, lone MS, kakru DK, Fomda BA, Bashir G, et al. Early Detection of Antibiotic Resistance in Positive Blood Cultures: A Study from a Tertiary Care Center in India. Medical Laboratory Journal 2023; 17(3): 8-14.##20. Rafeq R, Igneri LA. Infectious pulmonary diseases. Emerg Med Clin North Am 2022; 40(3): 503-518.##21. Tzaneva V, Mladenova I, Todorova G, Petkov D. Antibiotic treatment and resistance in chronic wounds of vascular origin. Clujul Med 2016; 89(3): 365-370.##22. Atia A, Elyounsi N, Abired A, Wanis A, Ashour A. Antibiotic resistance pattern of bacteria isolated from patients with upper respiratory tract infections; a four-year study in Tripoli city. Iberoam J Med 2020; 2(3): 155-160.##23. Rezai MS, Pourmousa R, Dadashzadeh R, Ahangarkani F. Multidrug resistance pattern of bacterial agents isolated from patient with chronic sinusitis. Caspian J Intern Med 2016; 7(2): 114-119.##24. Niitsuma K, Saitoh M, Kojimabara M, Kashiwabara N, Aoki T, Tomizawa M, et al. Antimicrobial susceptibility of Pseudomonas aeruginosa isolated in Fukushima Prefecture. Jpn J Antibiot 2001; 54(2): 79-87.## ##

مقایسه کیفیت زندگی در بیماران تالاسمی ماژور با و بدون تزریق خون بیمارستان بوعلی سینا ساری سال 1402 Comparison of the Quality of Life in Patients with Thalassemia Major with and Without Blood Transfusion Bou Ali Sina Hospital Sari 1402 1 1 سابقه و هدف: تالاسمی، اختلالی رایج در ایران و جهان است. پیشرفت‌های‌ صورت گرفته در زمینه تشخیص و درمان بیماری تالاسمی موجب شد افراد مبتلا به این بیماری بتوانند برای مدت طولانی‌تری زندگی کنند. در این بیماران تزریق‌های مکرر خون با عوارض جسمی متعددی همراه است که می‌توانند سبب اختلالاتی چون افسردگی، اضطراب، استرس شود که این مشکلات با کاهش کیفیت زندگی همراه هستند. لذا این مطالعه با هدف مقایسه کیفیت زندگی در بیماران بتا تالاسمی ماژور با و بدون تزریق خون انجام پذیرفت. مواد و روش‌ها: در این مطالعه توصیفی تحلیلی مقطعی، که با کد اخلاق IR.MAZUMS.REC.1402.18665 دانشگاه علوم پزشکی مازندران انجام شد، 170 بیمار تالاسمی ماژور 18تا60 سال مراجعه کننده به مرکز تالاسمی بیمارستان بوعلی سینا ساری در تابستان 1402 مورد بررسی قرار گرفتند. با توجه به معیار ورود سطح تحصیلات و محدوده سنی جامعه مورد مطالعه 116 بیمار از 170بیمار تالاسمی ماژور مطالعه شدند. با توجه به این‌که به لحاظ آماری تعداد بیماران تالاسمی ماژور با و بدون تزریق خون مراجعه‌کننده به مرکز تالاسمی بیمارستان بوعلی سینا ساری تقریبا برابر هستند. از ۱۱۶ بیمار با معیار ورود، 58 بیمار تحت درمان با تزریق خون دوره‌ای و 58 بیمار تحت کنترل بدون نیاز به تزریق خون مورد مطالعه قرار گرفتند. بیماران تالاسمی تحت درمان با ترانسفوزیون خون، هر 30-15 روز جهت تزریق و بیمارانی که نیاز به تزریق خون ندارند، هر 1تا 3 ماه برای کنترل به مرکز تالاسمی مراجعه می‌کردند. جهت بررسی کیفیت زندگی از پرسشنامه استاندارد 36 SF استفاده شد. ﭘﺎﻳـﺎﻳﻲ ﻭ ﺭﻭﺍﻳـﻲ پرسشنامه به ﺯﺑﺎﻥ ﻓﺎﺭﺳﻲ با ضریب آلفای کرونباخ 0/77 تا 0/09 و vitality scale 0/56 گزارش شد. جهت تجزیه و تحلیل متغیرها از شاخص‌های فراوانی، درصد و آزمون t مستقل و آزمون مربعات (کای اسکوئر) استفاده شد. یافته‌ها: از میان بیماران تالاسمی ماژور مطالعه شده، 52 (44/8 درصد) نفر مرد و 64 (55/1 درصد) نفر زن بودند. میانگین سن در گروه با و بدون تزریق خون به ترتیب 8/35±34/75 و 39/33±8/18 سال بود. میانگین سن بین دو گروه تفاوت آماری معنی‌داری نداشت (0/128=P). وضعیت تاهل، شغل و میزان تحصیلات بین بیماران با و بدون تزریق تالاسمی ماژور بررسی شده تفاوت معنی‌داری نداشت. از میان عوارض بالینی بررسی شده، دیابت با تفاوت معنی‌داری در گروه با تزریق خون بیش‌تر بود (0/001=P). از میانگین ضرایب شاخص‌های هشت گانه آزمون 36 SF، زیر مقیاس سلامت عمومی (GH) در بیماران با تزریق خون با میانگین و انحراف‌معیار 20/19±55/79 نسبت به گروه بدون تزریق 21/59±44/05 به‌طور معنی‌داری بهتر بود (0/002=P). استنتاج: پیشنهاد می‌گردد در بیماران تالاسمی خصوصا تالاسمی ماژور با یا بدون تزریق خون، همانند سایر اقدامات کنترل دوره‌ای و درمانی پزشکی، ارزیابی سلامت عمومی و کیفیت زندگی در فواصل منظم انجام شود تا جهت بهبود کیفیت زندگی این بیماران، مداخلات روانشناسی یا روانپزشکی به موقع در زمان مورد نیاز انجام شود.   2 Background and purpose: Thalassemia is a common disorder in Iran and the world. The progress in the field of diagnosis and treatment of thalassemia made these people able to live for a longer period. In these patients, frequent blood transfusions are associated with numerous complications such as depression, anxiety, stress, etc. These problems are associated with a decrease in the quality of life. Therefore, this study was carried out to investigate and compare the quality of life in beta-thalassemia major patients with and without blood transfusion. Materials and methods: In this study, which was cross-sectional and descriptive-analytical in nature, a total of 170 patients with thalassemia major, aged 18-60, who were referred to the Thalassemia Center of Bo Ali Sina Hospital in Sari during the summer of 2014, were examined. The study was conducted with the ethical code IR.MAZUMS.REC.1402.18665 of Mazandaran University of Medical Sciences. According to the inclusion criteria, education level, and age range of the studied population, 116 patients out of 170 thalassemia major patients were studied. Considering that the number of thalassemia major patients with and without blood transfusions referring to the thalassemia center of Bo Ali Sina Hospital in Sari is almost equal, out of 116 patients with inclusion criteria, 58 patients are treated with periodic blood transfusions and 58 patients are under control without the need for transfusions. Blood was studied. Thalassemia patients are treated with blood transfusion every 15-30 days for injection and patients who do not need blood transfusion every 1-3 months to the thalassemia center for control. SF 36 standard questionnaire was used to check the quality of life. The reliability and validity of the Persian questionnaire were reported with Cronbach's alpha coefficient of 0.77 to 0.90 and vitality scale of 0.65. To analyze the variables, frequency indices, percentages, independent t-test, and chi-square test were used. Results: Among the thalassemia major patients studied, 52 (44.8%) were male and 64 (55.1%) were female. The average age in the group with and without blood transfusion was 34.75±8.35 and 39.33±8.18 years, respectively. There was no statistically significant difference in the average age between the two groups (P=0.128). There was no significant difference in the marital status, occupation, and level of education between the patients with and without thalassemia major injection. Among the investigated clinical complications, diabetes was significantly higher in the blood transfusion group (P=0.001). From the average coefficients of the eight indices of the SF 36 test, the subscale of general health (GH) was significantly better in patients with blood transfusion with a mean and standard deviation of 55.79±19.20 than in the non-injection group, 44.05±21.59 (P=0.002). Conclusion: It is suggested that in patients with thalassemia, especially thalassemia major, with or without blood transfusion, like other periodical control measures and medical treatment, evaluation of general health and quality of life should be carried out at regular intervals, to improve the quality of life of these patients, timely psychological or psychiatric interventions to be done at the required time.   50 58 2023/08/242023/10/212023/08/262023/09/172023/10/24 1402/8/2 2024/01/32024/01/282024/01/162024/01/282024/01/6 1402/10/16 امیرحسین خوشگوئیان Amirhosein Khoshgoeian پزشک عمومی، مرکز تحقیقات دیابت، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران 77amirkh77@gmail.com حسین کرمی Hossein Karami استاد، مرکز تحقیقات تالاسمی، پژوهشکده هموگلوبینوپاتی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران karami_oncologist@yahoo.com عادله بهار Adele Bahar استاد، مرکز تحقیقات دیابت، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران doctor_bahar2000@yahoo.com طهورا خوشگوئیان Tahoura Khoshgoeian کارشناسی روانشناس عمومی، مرکز تحقیقات دیابت، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران tahourakhoshgoeian@gmail.com quality of life thalassemia major blood transfusion general health SF 36 questionnaire کیفیت زندگی تالاسمی ماژور تزریق خون سلامت عمومی پرسشنامه 36 SF 1. Rund D, Rachmilewitz E. β-Thalassemia. N Engl J Med 2005; 353(11): 1135-1146.##2. Thavorncharoensap M, Torcharus K, Nuchprayoon I, Riewpaiboon A, Indaratna K, Ubol B-o. Factors affecting health-related quality of life in Thai children with thalassemia. BMC Blood Disord 2010; 10: 1-10.##3. Caocci G, Efficace F, Ciotti F, Roncarolo MG, Vacca A, Piras E, et al. Health related quality of life in Middle Eastern children with beta-thalassemia. BMC Blood Disord 2012; 12: 1-7.##4. Garousi S, Safizadeh H, Samadian F. The study of relationship between social support and quality of life among elderly people in Kerman. Jundishapur Scientific Medical Journal 2012; 11(3): 303-315 (Persian).##5. Lee Y-J. Subjective quality of life measurement in Taipei. Build Environ 2008; 43(7): 1205-1215.##6. Bazi A, Sargazi-Aval O, Safa A, Miri-Moghaddam E. Health-related quality of life and associated factors among thalassemia major patients, Southeast of Iran. J Pediatr Hematol Oncol 2017; 39(7): 513-517.##7. Dahlui M, Hishamshah MI, Rahman A, Aljunid SM. Quality of life in transfusion-dependent thalassaemia patients on desferrioxamine treatment. Singapore Med J 2009; 50(8): 794-799.##8. Kiani J, Pakizeh A, Ostovar A, Namazi S. Effectiveness of cognitive behavioral group therapy (CBGT) in increasing the self esteem & decreasing the hopelessness of β-thalassemic adolescents. ISMJ 2010; 13(4): 241-252 (Persian).##9. Masera G, Monguzzi W, Tornotti G, Iacono BL, Pertici S, Spinetta J. Psychosocial support in thalassemia major: Monza center's experience. Haematologica 1990; 75: 181-190.##10. Mikelli A, Tsiantis J. Brief report: Depressive symptoms and quality of life in adolescents with b-thalassaemia. Journal of adolescence 2004; 27(2): 213-216.##11. Tsiantis J, Dragonas T, Richardson C, Anastasopoulos D, Masera G, Spinetta J. Psychosocial problems and adjustment of children with β-thalassemia and their families. Eur Child Adolesc Psychiatry 1996; 5(4): 193-203.##12. Zarea K, Pordanjani SB, Pedram M, Pakbaz Z. Quality of life in children with thalassemia who referred to thalassemia center of Shafa Hospital. Jundishapur Journal of Chronic Disease Care 2012;1(1): 32245(persian).##13. Laws H, Göbel U, Christaras A, Janssen G. Intensification of chelating-therapy in patients with thalassemia major. Klin Pädiatr 2005; 217(03): 120-125.##14. Hayes V, Morris J, Wolfe C, Morgan M. The SF-36 health survey questionnaire: is it suitable for use with older adults? Age Ageing 1995; 24(2): 120-125.##15. Ware Jr JE. The status of health assessment 19. Annu Rev Public Health 94 1995; 16(1): 327-354.##16. Ware Jr JE, Gandek B. Overview of the SF-36 health survey and the international quality of life assessment (IQOLA) project. J Clin Epidemiol 1998; 51(11): 903-912.##17. Taft C, Karlsson J, Sullivan M. Performance of the Swedish SF-36 version 2.0. Qual Life Res 2004; 13(1): 251-256.##18. Hemingway H, Nicholson A, Stafford M, Roberts R, Marmot M. The impact of socioeconomic status on health functioning as assessed by the SF-36 questionnaire: the Whitehall II Study. Am J Public Health 1997; 87(9): 1484-1490.##19. Mishra GD, Ball K, Dobson AJ, Byles JE. Do socioeconomic gradients in women's health widen over time and with age? Soc Sci Med 2004; 58(9): 1585-1595.##20. Phillips R, Lansky D. Outcomes management in heart valve replacement surgery: early experience. J Heart Valve Dis 1992; 1(1): 42-50.##21. Razavi D, Gandek B. Testing Dutch and French translations of the SF-36 Health Survey among Belgian angina patients. J Clin Epidemiol 1998; 51(11): 975-981.##22. Montazeri A, Goshtasebi A, Vahdaninia M, Gandek B. The Short Form Health Survey (SF-36): translation and validation study of the Iranian version. Qual life Res 2005; 14(3): 875-882.##23. Asghari Moghaddam M, Faghehi S. Validity of the sf-36 health survey questionnaire in two iranian samples. Clin Psychol Psychother 2003; 1(1): 1-10.##24. Hatamizadeh N, Mirkhani SM, Fotoohi A, Makarem A, Petrami A, Vameghi R. Outcomes of Receiving a Master’s Degree in “Rehabilitation Management” on Graduates’ Professional Lives. Iranian Rehabilitation Journal 2011; 9(3): 39-48 (Persian).##25. Haghpanah S, Vahdati S, Karimi M. Comparison of quality of life in patients with β-Thalassemia intermedia and β-Thalassemia major in Southern Iran. Hemoglobin 2017; 41(3): 169-174.##26. Ansari S, Baghersalimi A, Azarkeivan A, Nojomi M, Rad AH. Quality of life in patients with thalassemia major. Iran J Ped Hematol Oncol 2014; 4(2): 57-63 (Persian).##27. Poormansouri S, Ahmadi M, Shariati A, Keikhaei B. Quality of life, depression, anxiety and stress in over-18-year-old patients with beta-Thalassemia major. Sci J Iran Blood Transfus Organ 2016; 13(1): 72-82.##28. Pakbaz Z, Treadwell M, Yamashita R, Quirolo K, Foote D, Quill L, et al. Quality of life in patients with thalassemia intermedia compared to thalassemia major. Ann N Y Acad Sci 2005; 1054(1): 457-461.##29. Arian M, Mirmohammadkhani M, Ghorbani R, Soleimani M. Health-related quality of life (HRQoL) in beta-thalassemia major (β-TM) patients assessed by 36-item short form health survey (SF-36): a meta-analysis. Qual Life Res 2019; 28(2): 321-334.##30. Klonizakis P, Roy N, Papatsouma I, Mainou M, Christodoulou I, Pantelidou D, et al. A Cross-Sectional, Multicenter, Disease-Specific, Health-Related Quality of Life study in Greek Transfusion Dependent Thalassemia Patients. Preprints 2023: 2023121632.## ##

تبیین چالش‌ها و راهکارهای توسعه دانش پژوهی آموزشی در اعضای هیأت علمی دانشگاه علوم پزشکی مازندران: مطالعه کیفی Explaining the Challenges and Strategies for the Development of Educational Scholarship in Faculty Members of Mazandaran University of Medical Sciences; Qualitative Study 1 1 سابقه و هدف: دانش پژوهی آموزشی هر نوع فعالیت و نوآوری برجسته علمی در حیطه‌های کشف، آموزش، کاربرد نتایج پژوهش‌های اصیل و یکپارچه سازی اطلاعات به‌دست آمده از اجزای مختلف یک رشته یا رشته‌های مختلف علمی است. شناسایی راهکارهای توسعه دانش‌پژوهی آموزشی در اعضای هیأت علمی دانشگاه‌ها می‌تواند فراهم کننده زمینه مناسب جهت تعالی و بالندگی دانشگاه‌های پزشکی باشد. با عنایت به این‌که در جستجوی صورت گرفته در منابع، شواهدی دال بر رصد ارائه راهکارها و چالش‌های توسعه دانش پژوهی آموزشی نیافتیم، این مطالعه با هدف بررسی و واکاوی چالش‌ها و راهکارهای توسعه دانش پژوهی آموزشی از دیدگاه اعضای هیأت علمی دانشگاه علوم پزشکی مازندران انجام پذیرفت. مواد و روش‌ها: پژوهش حاضر یک پژوهش کیفی و از نوع تحلیل محتوایی بود. نمونه‌های این مطالعه به‌صورت هدفمند انتخاب شدند. نمونه‌ها، اعضای هیأت علمی صاحبان فرایندهای نوآورانه آموزشی و اعضای هیأت علمی که در کارگاه‌های آموزشی دانش پژوهی و تدوین فرایندهای نوآورانه آموزشی شرکت ولی فرایندی تدوین نکردند را شامل می‌شد. جمع‌آوری اطلاعات تا زمانی که داده‌های جمع‌آوری شده، تکرار داده‌های قبلی باشد و اطلاعات جدیدی یافت نشود و اشباع داده‌ها صورت گیرد، ادامه یافت. برای جمع‌آوری داده‌ها از مصاحبه‌های گروهی نیمه ساختار یافته با شیوه بحث گروهی متمرکز، استفاده شد و برای تجزیه و تحلیل داده‌ها از روش تحلیل محتوا قراردادی استفاده گردید. یافته‌ها: پس از ادغام کدهای مستخرج از دو جلسه بحث گروهی متمرکز و بازبینی‌های مکرر در نهایت، 75 کد شناسایی شد. سپس این کدها در 14 مقوله طبقه‌بندی شدند که شامل رهبری و مدیریت آموزشی، سیاستگذاری نامناسب، توانمندسازی، منابع مالی، حمایت مادی و معنوی، منابع اطلاعاتی، محیط آموزشی حامی، کار گروهی و تیمی، انتشار نتایج، ایجاد فرهنگ نوآوری، شناسایی نیازهای آموزشی، مدیریت تغییر، منتورینگ و همگرایی بین رشته‌ای می‌باشد. در نهایت 6 مقوله اول ذیل درون مایه چالش‌ها و 8 مقوله دیگر ذیل درون مایه راهکارها قرار گرفتند. استنتاج: نتایج این مطالعه نشان داد که از دیدگاه اعضای هیأت علمی دانشگاه، مهم‌ترین چالش‌های توسعه دانش پژوهی آموزشی، دشواری تدوین فرایندهای آموزشی، بالا بودن امتیاز فعالیت‌های پژوهشی نسبت به فعالیت‌های دانش پژوهی، بیگانه بودن اعضای هیأت علمی نسبت به دانش پژوهی و فرایندهای آموزشی بود. هم‌چنین مهم‌ترین راهکارهای توسعه دانش پژوهی شامل ارتقای همکاری‌های بین حرفه‌ای برای تدوین فرایندهای آموزشی، استفاده از مدیریت تغییر برای توسعه فعالیت‌های دانش پژوهی، توسعه فعالیت‌های گروهی جهت فعالیت‌های دانش پژوهی در گروه‌های آموزشی بوده است.   2 Background and purpose: Scholarship is an integral aspect of academia, educational scholarship is the kind of outstanding scientific activity and innovation in the fields of discovery, education, application of original research results, and integration of information obtained from different components of a field or different scientific fields. The identification of  the strategies for the development of educational research in the faculty members of the universities can provide a suitable background for the excellence and growth of the medical universities, considering that in the search made in the sources, there are evidences of monitoring the presentation of the solutions. And we did not find the challenges of developing educational research, this study was conducted to investigate and analyze the challenges and solutions of developing educational research from the perspective of the academic staff of Mazandaran University of Medical Sciences. Materials and methods: The current research was a qualitative and content analysis type of research. The samples of this study were selected purposefully. The samples included academic faculty members who have innovative educational processes and academic faculty members who participated in scholarship workshops and developed innovative educational processes but did not develop a process. The collection of information continued until the collected data was a repetition of the previous data so that no new information was found and data saturation took place. For data collection, semi-structured interview with a focused group discussion method were used, and for data analysis, the conventional content analysis method was used. Results: After merging the codes extracted from two focus group discussion sessions and repeated revisions, 75 codes were finally identified. Then, these codes were classified into 14 categories, which include educational leadership and management, inappropriate policies, empowerment, financial resources, material and spiritual support, information resources, supportive educational environment, group and teamwork, publishing results, creating a culture of innovation, and identifying needs. Education, change management, mentoring, and interdisciplinary convergence. Finally, the first 6 categories below were placed under the theme of challenges and the other 8 categories were placed under the theme of solutions. Conclusion: The results of this study showed that from the point of view of university faculty members, the most important challenges in the development of educational scholarship are the difficulty of developing educational processes, the high score of research activities compared to research activities, the alienation of academic staff members from research and educational processes, and the most important solutions for the development of scholarship; The promotion of interprofessional cooperation for the formulation of educational processes, the use of change management for the development of scholarship activities, the development of group activities for Scholarship activities in educational groups.   59 69 2023/08/242023/10/212023/08/262023/09/172023/10/242023/10/26 1402/8/4 2024/01/32024/01/282024/01/162024/01/282024/01/62024/01/7 1402/10/17 فتانه عمویی Fattane Amuei استادیار، مرکز مطالعات و توسعه آموزش علوم پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران d.smor86@yahoo.com رقیه ولی پور خواجه غیاثی Roghayeh Valipour Khajeghiasi دکترای برنامه ریزی درسی، مرکز مطالعات و توسعه آموزش علوم پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران fattane.amuei@gmail.com سعید روحی تروجنی Saeed Roohi Terojeni کارشناسی ارشد مهندسی مکانیک، هنرستان شهید دکتر چمران، آموزش و پرورش، بهشهر، ایران ایران valipouryasi@gmail.com سلمان غفاری Salman Ghafari دانشیار، مرکز تحقیقات ارتوپدی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران saeidroohiterojoni@gmail.com سیاوش مرادی Siavash Moradi دانشیار، مرکز مطالعات و توسعه آموزش علوم پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران E-mail: d.smor86@yahoo.com educational scholarship challenges solutions دانش پژوهی آموزشی چالش‌ها راهکارها 1. Dadman M, Yamani N, Changiz T, Mosavi A. The Performance of Faculty Members about Scholarship of Teaching inIsfahan U.niversity of Medical Sciences during 2009-2012. Iranian Journal of Medical Education 2014; 14(6): 527-538.‌##2. Marofi Y, Kiamanesh A, Mehrmohammadi M, Aliasgari M. Teaching assessment in higher education: an investigation of current approaches. Journal of Curriculum Studies 2007; 1(5): 81-112 (Persian).##3. Hosseini M, Sadeghi T. Effective factors on faculty members’ creativity and innovationand presenting strategy for promotion. Educ Strategy Med Sci 2010; 3(1): 1-2 (Persian).##4. Hashemi Sh. Molaeinejad Azam. Content analysis of the selected and innovative plans presented at the 1st Iranian conference on educational innovations 2010: 9(4): 126-149.##5. Khosravi M, Abdolmaleki S. Analysis and identification of key components of innovative teaching Innovative teaching of professors in the field of higher education. Journal of Research in Teaching 2019; 7(4): 1-23 (Persian).##6. Jalili M, Mirzazadeh A, Jaffarian A. The Concept of Scholarship: Educational Scholarshipand Its Application in Iran. Iranian Journal of Medical Education 2009; 9(2): 167-180 (Persian).##7. Simpson D, Fincher RM, Hafler JP, Irby DM, Richards BF, Rosenfeld GC, et al. Advancing educators and education by defining the components and evidence associated with educational scholarship. Med Educ 2007; 41(10): 1002-1009.##8. Boyer E. Scholarship Reconsidered: Priorities of the Professoriate. San Francisco: Jossey-Bass; 1990.##9. Moradi S, Zarezadeh Y. The perspectives of faculty around factors affecting the development and sustainability of educational scholarship: A qualitative content analysis. Res Dev Med Educ 2022; 11(1): 10.##10. Cleland JA, Jamieson S, Kusurkar RA, Ramani S, Wilkinson TJ, van Schalkwyk S. Redefining scholarship for health professions education: AMEE Guide No. 142. Med Teach 2021; 43(7): 824-838.##11. Lincoln Y, Guba E. Naturalistic Inquiry. California: Sage Publication; 1985: 105-117.##12. Goldszmidt MA, Zibrowski EM, Weston WW. Education scholarship: it's not just a question of ‘degree’. Med Teach 2008; 30(1): 34-39.##13. MohammadHosseinzadeh M, Sarabadani J, Pouresmail F. How to write the process of teaching scholarship? Horizons of Medical Education Development 2021; 12(1): 108-192.##14. Tierney AM, Aidulis D, Park J, Clark K. Supporting SoTL development through communities of practice. Teach Learn Inq 2020; 8(2): 32-52.##15. Karimian Z, Abolghasemi M, Sabbaghian Z, Pardakhtchi MH. Development the Concept of Scholarship with Emphasis on the Scholarship of Teaching and Learning a Qualitative Study in the Iranian Universities. Interdisciplinary Journal of Virtual Learning in Medical Sciences 2014; 4: 69-84.##16. Williams AL, Verwoord R, Beery TA, Dalton H, McKinnon J, Strickland K, Pace J, Poole G. The Power of Social Networks: A Model for Weaving the Scholarship of Teaching and Learning into Institutional Culture.” Teaching & Learning Inquiry 2013; 1(2): 49-62.##17. Tremonte C. Window Shopping: Fashioning a Scholarship of Interdisciplinary Teaching and Learning.” International Journal for the Scholarship of Teaching and Learning 2011; 5(1): Article 26.##18. Araghian Mojarad F, Sanagoo A, Jooybari L. Teaching scholarship: An opportunity for faculty development or a threat. Iranian Journal of Medical Education 2015; 15: 626-627.##19. Kojuri J, Takmil F, Amini M, Nabeiei P. The use of Q (2) engage model (EQ2) for educational scholarship in Shiraz University of Medical Sciences (SUMS). Med Teach 2015; 37(9): 885-886.##20. Zibrowski EM, Weston WW, Goldszmidt MA. I don’t have time’: issues of fragmentation, prioritisation and motivation for education scholarship among medical faculty. Med Educ 2008; 42(9): 872-878.##21. Yang JM, Yeo M, Manarin K. Challenges to Disciplinary Knowing and Identity: Experiences of Challenges to Disciplinary Knowing and Identity: Experiences of Scholars in a SoTL Development Program. International Journal for the Scholarship of Teaching and Learning 2018; 12(1): article 3.## ##

اثر مکمل یاری کورکومکس (حاوی عصاره زردچوبه، زنجبیل و فلفل سیاه ) بر تظاهرات بالینی و یافته‌های آزمایشگاهی بیماران مبتلا به کووید-۱۹ The Effect of Curcumex Supplement (Containing Turmeric, Ginger, and Black Pepper Extract) on Clinical Manifestations and Laboratory Findings of Patients with COVID-19 1 1 سابقه و هدف: کووید-19 نام بیماری حاصل از ویروس نوپدید SARS-Cov-2 می‌باشد. تاکنون درمان‌های غیر اختصاصی زیادی در مورد این ویروس به‌کار برده شده است؛ اما اکثر این داروها اثربخش نبوده و با عوارض زیادی برای بیماران همراه بوده است. از این‌رو استفاده از گیاهان دارویی مورد توجه بسیار قرار گرفته است. این مطالعه با هدف بررسی اثرات مکمل‌ یاری داروی کورکومکس بر روند بهبودی بیماری در بیماران سرپایی مبتلا به کووید-19می‌باشد. مواد و روش‌ها: مطالعه حاضر که یک کارآزمایی بالینی تصادفی‌کنترل‌شده دو سوکور است؛ بر روی بیماران سرپایی مبتلا به کووید-19 انجام گرفت. معیارهای ورود به این مطالعه شامل، بیمارانی که در سی‌تی‌اسکن قفسه سینه نمای ground glass داشتند، وجود علائم بالینی مانند سرفه خشک، تنگی نفس، تب، ضعف، اسهال، سردرد، آبریزش بینی یا داشتن سابقه تماس با بیمارکرونایی یا مسافرت اخیر به مناطق پرخطر و افرادی که در سواب نازوفارنکس بررسی شده در PCR نتیجه مثبت داشتند؛ بوده است. کورکومکس یک داروی گیاهی شامل ترکیبی از فلفل سیاه، زردچوبه و زنجبیل می‌باشد. فلفل سیاه دارای طبیعت گرم می‌باشد و خواص قابض، ضد نفخ و محرک دستگاه گوارش دارد. برای این گیاه اثرات آنتی‌اکسیدانی و ضدالتهابی‌گزارش شده است‌که در بیماری‌کووید-19 می‌تواند مفید واقع شود. حجم نمونه برابر با 60 نفر بودکه در 2 گروه 30 نفره مداخله و کنترل قرار گرفتند. هر دو گروه داروهای روتین تجویز شده برای بیماران سرپایی را دریافت کردند. یک گروه علاوه بر این درمان‌ها کورکومکس (حاوی 170 میلی‌گرم زنجبیل، 4 میلی‌گرم فلفل سیاه و 340 میلی‌گرم زردچوبه) روزانه و گروه کنترل پلاسبو دریافت کرد. یافته‌ها: نتایج مطالعه‌ فعلی بیانگر آن بودکه میانگین طول مدت تمام علائم بالینی مورد سنجش این مطالعه به‌طور معنی‌داری درگروه مداخله کم‌تر از گروه کنترل بوده است (تنگی نفس: 13/2 روز در مقابل 66/3 روز، سرفه: 4 روز در مقابل 7/6 روز، علائم گوارشی: 0/73 روز در مقابل 2/21 روز و میالژی:4/1 روز در مقابل 9/2 روز). هم‌چنین این نتایج نشان می‌دهد میانگین دمای بدن قبل از شروع مداخله در گروه مداخله 38/32 درجه سانتی‌گراد ودر گروه کنترل 38/17 درجه سانتی‌گراد بوده است. این میزان 5 روز پس از شروع مطالعه در گروه مداخله به‌طور معنی‌داری کم‌تر از گروه کنترل بوده است (37/46 درجه سانتی‌گراد در مقابل 37/92). میانگین اشباع اکسیژن قبل از شروع مداخله در گروه مداخله 94/76درصد و در گروه کنترل95/63 درصد بود. این میزان 5 روز پس از شروع مطالعه در گروه مداخله به‌طور معنی‌داری بیش‌تر از گروه کنترل بوده است (97/16 درصد در مقابل 96/1درصد) روند کاهش مارکرهای التهابی (ESR و CRP) در گروه مداخله شدت بیش‌تری نسبت به گروه کنترل داشت. نتایج این مطالعه نشان داد میانگین تعداد لنفوسیت پس از مداخله در گروه مداخله به‌طور معنی‌داری افزایش بیش‌تری نسبت به گروه کنترل داشت(1544/46 در گروه مداخله و 1132/58 درگروه کنترل). استنتاج: این مطالعه نشان داد، مصرف روزانه یک نوبت از داروی کورکومکس به‌عنوان یک مکمل درکنار سایر درمان‌های روتین بیماری کووید-19 تاثیر مثبتی بر روند بهبود بیماری داشته و باعث کوتاه شدن سیر علائم بالینی، کاهش سریع‌تر مارکرهای التهابی و تصحیح لنفوپنی می‌شود. طول دوره علائم بالینی شامل تنگی نفس، سرفه، میالژی و علائم گوارشی در بیماران مبتلا به کووید-19 که تحت درمان با داروی کورکومکس قرار گرفته‌اند به‌طور مشخصی کاهش پیدا کرد. هم‌چنین این نتایج نشان داد که سیر بهبود تب و هایپوکسمی (کاهش اشباعیت هموگلوبین از اکسیژن) در گروه مداخله سریع‌تر از گروه پلاسبو بوده است و به‌طور معنی‌داری کم‌تر از گروهی از بیماران بود که پلاسبو دریافت کردند. شماره ثبت کارآزمایی بالینی : 1N20230125057216IRCT   2 Background and purpose: Covid-19 is the name of the disease caused by the new SARS-Cov-2 virus. Thus far, numerous non-specific therapies have been employed for this viral infection, however, the majority of these medications have proven to be ineffective and have been correlated with a multitude of adverse effects for patients. Therefore, the use of medicinal plants has received a lot of attention. The current study aims to investigate the effects of the supplemental drug Curcumex on the healing process in outpatients with COVID-19. Materials and methods: The present study, which is a double-blind randomized controlled clinical trial, was conducted on outpatients with covid-19 which has the code of ethics number IR.MAZUMS.REC.1400.593 from Mazandaran University of Medical Sciences. The inclusion criteria for this study include patients who had a ground glass appearance in the CT scan of the chest, the presence of clinical symptoms such as dry cough, shortness of breath, fever, weakness, diarrhea, headache, runny nose, or having a history of contact with a corona patient or recent travel to High-risk areas and people who had a positive PCR result in the nasopharyngeal swab were defined. Curcumex is a new herbal medicine that contains a combination of black pepper, turmeric, and ginger. Black pepper is hot in nature and has astringent, anti-bloating, and digestive properties. Antioxidant and anti-inflammatory effects have been reported for this plant, which can be useful in COVID-19 disease. The sample size was equal to 60 people who were divided into 2 intervention and control groups of 30 people. Both groups received routine medications prescribed for outpatients. In addition to these treatments, one group received curcumex (containing 170 mg of ginger, 4 mg of black pepper, and 340 mg of turmeric) daily, and the control group received a placebo. Results: The results of the current study indicated that the average duration of all clinical symptoms measured in this study was significantly less in the intervention group than in the control group (shortness of breath: 2.13 days vs. 3.66 days; cough: 4 days vs. 7.6 days; Gastrointestinal symptoms: 0.73 days vs. 2.21 days and myalgia: 4.1 days vs. 9.2 days). Also, these results show that the average body temperature before the start of the intervention in the intervention group was 38.32 degrees Celsius and 38.17 degrees Celsius in the control group. This rate 5 day after the start of the study in the intervention group was significantly lower than the control group (37.46 degrees Celsius vs. 37.92). The average oxygen saturation before the intervention was 94.76% in the intervention group and 95.63% in the control group. This amount 5 day after the start of the study in the intervention group was significantly higher than the control group (97.16% vs. 96.1%) (Table 2). to the control group. The results of this study showed that the average number of lymphocytes after the intervention in the intervention group increased significantly compared to the control group (1544.46 in the intervention group and 1132.58 in the control group). Conclusion: This study showed that daily consumption of Curcumex drug as a supplement along with other routine treatments of COVID-19 disease has a positive effect on the recovery process of the disease shortens the course of clinical symptoms, reduces inflammatory markers by a quarter, and corrects lymphopenia. The duration of clinical symptoms, including shortness of breath, cough, myalgia, and gastrointestinal symptoms in patients with COVID-19 who have been treated with Curcomex has significantly decreased. Furthermore, these results indicated that the recovery of fever and hypoxemia (decreased hemoglobin oxygen saturation) in the intervention group was faster than the placebo group and was significantly less than the group of patients who received a placebo. (Clinical Trials Registry Number: IRCT20230125057216N1)   70 74 2023/08/242023/10/212023/08/262023/09/172023/10/242023/10/262023/10/26 1402/8/4 2024/01/32024/01/282024/01/162024/01/282024/01/62024/01/72024/01/30 1402/11/10 رویا قاسمیان Roya Ghasemian استاد، گروه عفونی، مرکز تحقیقات مقاومت های میکروبی، پژوهشکده بیماری های واگیر، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران roya31gh@yahoo.com مسعود علیالی Masoud Aliyali دانشیار، گروه داخلی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران masoud_aliyali@yahoo.com سید حسین مهرآوران Seyed Hossein Mehravaran استادیار، گروه داخلی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران lab2002b@yahoo.com ایرج ملکی Iradj Maleki استاد، گروه داخلی، مرکزتحقیقات گوارش و کبد، پژوهشکده بیماری های غیرواگیر، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران iradj2001@yahoo.com حسین محمدی Hossein Mohammadi دانشجوی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران hosseinmohammadi9776@gmail.com علی اصغر همتی Ali Asghar Hemmati استاد، گروه فارماکولوژی، دانشکده داروسازی، مرکز تحقیقات علوم داروئی دریایی، دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز، اهواز، ایران ایران hemmati_aa@yahoo.com سارا بیات Sara Bayat دستیار تخصصی بیماری های داخلی، مرکزتحقیقات گوارش و کبد، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران dr.bayat1986@gmail.com صابر پالار Saber Palar استاد، گروه داخلی، مرکزتحقیقات گوارش و کبد، پژوهشکده بیماری های غیرواگیر، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران patient9669@gmail.com غلامرضا هوشمند Gholamreza Houshmand استادیار، مرکز تحقیقات فراورده های گیاهی و دامی، گروه فارماکولوژی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران و دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران Dr.houshmand_pharmaco@yahoo.com COVID-19 Curcumex supplement clinical manifestations laboratory findings turmeric ginger black pepper کووید-19 مکمل کورکومکس تظاهرات بالینی یافته‌های آزمایشگاهی زردچوبه زنجبیل فلفل سیاه 1. Chen H, Guo J, Wang C, Luo F, Yu X, Zhang W, et al. Clinical characteristics and intrauterine vertical transmission potential of COVID-19 infection in nine pregnant women: a retrospective review of medical records. Lancet 2020; 395(10226): 809-815.##2. Pan F, Ye T, Sun P, Gui S, Liang B, Li L, et al. Time course of lung changes on chest CT during recovery from 2019 novel coronavirus (COVID-19) pneumonia. Radiology 2020; 295(3): 715-721.##3. Liu Y, Gayle AA, Wilder-Smith A, Rocklöv J. The reproductive number of COVID-19 is higher compared to SARS coronavirus. J Travel Med 2020; 27(2): taaa021.##4. Jin X, Lian J-S, Hu J-H, Gao J, Zheng L, Zhang Y-M, et al. Epidemiological, clinical and virological characteristics of 74 cases of coronavirus-infected disease 2019 (COVID-19) with gastrointestinal symptoms. Gut 2020; 69(6): 1002-1009.##5. Barrett B, Kiefer D, Rabago D. Assessing the risks and benefits of herbal medicine: an overview of scientific evidence. Altern Ther Health Med 1999; 5(4): 40-49.##6. Ahmad N, Fazal H, Abbasi BH, Farooq S, Ali M, Khan MA. Biological role of Piper nigrum L.(Black pepper): A review. Asian Pac J Trop Biomed 2012; 2(3): S1945-S1953.##7. Jeena K, Liju VB, Umadevi N, Kuttan R. Antioxidant, anti-inflammatory and antinociceptive properties of black pepper essential oil (Piper nigrum Linn). J Essent Oil-Bear Plants 2014; 17(1): 1-12.##8. Henderson LA, Canna SW, Schulert GS, Volpi S, Lee PY, Kernan KF, et al. On the alert for cytokine storm: immunopathology in COVID‐19. Arthritis Rheumatol 2020; 72(7): 1059-1063.##9. Krup V, Prakash LH, Harini A. Pharmacological activities of turmeric (Curcuma longa Linn): a review. J Homeop Ayurv Med 2013; 2(133): 2167-1206.##10. Gautret P, Lagier JC, Parola P, Meddeb L, Mailhe M, Doudier B, et al. Hydroxychloroquine and azithromycin as a treatment of COVID-19: results of an open-label non-randomized clinical trial. Int J Antimicrob Agents 2020; 56(1): 105949.##11. Escalera-Antezana JP, Lizon-Ferrufino NF, Maldonado-Alanoca A, Alarcón-De-la-Vega G, Alvarado-Arnez LE, Balderrama-Saavedra MA, et al. Clinical features of the first cases and a cluster of Coronavirus Disease 2019 (COVID-19) in Bolivia imported from Italy and Spain. Travel Med Infect Dis 2020; 35: 101653.##12. Sanders JM, Monogue ML, Jodlowski TZ, Cutrell JB. Pharmacologic treatments for coronavirus disease 2019 (COVID-19): a review. JAMA 2020; 323(18): 1824-1836.##13. Saber‐Moghaddam N, Salari S, Hejazi S, Amini M, Taherzadeh Z, Eslami S, et al. Oral nano‐curcumin formulation efficacy in management of mild to moderate hospitalized coronavirus disease‐19 patients: An open label nonrandomized clinical trial. Phytother Res 2021; 35(5): 2616-2623.##14. Shojaei M, Foshati S, Abdi M, Askari G, Sukhorukov VN, Bagherniya M, Sahebkar A. The effectiveness of nano‐curcumin on patients with COVID‐19: A systematic review of clinical trials. Phytother Res 2023; 37(4): 1663-1677.##15. Hemmati AA, Rajaee E, Houshmand G, Fakhroddin M, Dargahi-MalAmir M, Hesam S, et al. Study the effects of anti-inflammatory curcumex capsules containing three plants (ginger, curcumin and black pepper) in patients with active rheumatoid arthritis. IIOAB J 2016; 7: 389-392.##16. Houshmand H, Abounoori M, Ghaemi R, Bayat S, Houshmand G. Ten‐year‐old boy with atypical COVID‐19 symptom presentation: A case report. Clin Case Rep 2021; 9(1): 304-308.##17. Naeini F, Tutunchi H, Razmi H, Mahmoodpoor A, Vajdi M, Sefidmooye Azar P, et al. Does nano‐curcumin supplementation improve hematological indices in critically ill patients with sepsis? A randomized controlled clinical trial. J Food Biochem 2022; 46(5): e14093.##18. Butt MS, Pasha I, Sultan MT, Randhawa MA, Saeed F, Ahmed W. Black pepper and health claims: a comprehensive treatise. Crit Rev Food Sci Nutr 2013; 53(9): 875-886.##19. Khajebishak Y, Yaghchian M, Mohajeri M, Payahoo LJJoI, Medicine IT. Ginger (Zingiber officinale Roscoe): A review of its therapeutic uses based on the perspective of modern science and traditional Persian medicine. JIITM 2018; 9(3): 239-250.## ##

یافته‌های آندوسکوپیک و پاتولوژیک دستگاه گوارش فوقانی در کودکان ۳ تا ۱۲ سال مبتلا به درد مزمن شکمی بدون علت مشخص Evaluation of Endoscopic and Pathological Findings of the Upper Gastrointestinal Tract in Children with Asymptomatic Chronic Abdominal Pain Aged 3 to 12 Years 1 1 سابقه و هدف: درد مزمن و یا راجعه شکم به صورت سه دوره درد شکمی که حداقل برای 3 ماه متوالی اتفاق بیفتد و به اندازه‌ای شدید باشد که بتواند در عملکرد طبیعی کودک تاثیر سوء بگذارد، تعریف می‌شود. وجود درد شکم می‌تواند یک شکایت چالش برانگیز برای بسیاری از متخصصین باشد، زیرا در عین حال که می‌تواند بیانگر یک یافته کاملا خوش خیم باشد، ممکن است بر وجود یک پاتولوژی حاد و بدخیم نیز دلالت کند. مهم‌ترین اقدام پزشک معالج در این مرحله تشخیص ارگانیک و یا عملکردی بودن بیماری می‌باشد. مطالعه حاضر با هدف ارزیابی عملکرد تشخیصی آندوسکوپی دستگاه گوارش فوقانی در تشخیص علل ارگانیک درد مزمن شکم در کودکان و بررسی ارتباط علایم بالینی با یافته‌های پاتولوژیک آندوسکوپی در کودکان 3 تا 12 سال مبتلا به درد مزمن شکمی انجام شده است. مواد و روش‌ها: پژوهش حاضر به صورت یک مطالعه مقطعی بر روی 100 کودک مبتلا به درد مزمن شکم بدون علت پاتولوژیک، که به کلینیک کودکان بیمارستان آیت‌الله موسوی زنجان مراجعه کرده بودند، انجام شد. در ابتدا پس از شرح حال اولیه وبررسی علایم بالینی بیمار، آزمایشات تشخیصی و پاراکلینیکی جهت تعیین علت درد مزمن شکم صورت‌گرفت. درصورت تشخیص علت درد با استفاده از بررسی‌های کلینیکی و پاراکلینیکی، بیمار از مطالعه خارج و درمان متناسب با تشخیص برای وی انجام شد. سپس کودکانی که علت مشخصی برای درد شکم آن‌ها یافت نشد جهت انجام آندوسکوپی به پزشک فوق تخصص گوارش اطفال ارجاع داده شدند. پس از بررسی و مشاهده کامل دستگاه گوارش فوقانی یک نمونه پاتولوژی نیز برای تمام بیماران تهیه شد. یافته‌های آندوسکوپی، پاتولوژی، دموگرافیک و بالینی برای تمام بیماران ثبت شد. داده‌ها در نهایت توسط نرم‌افزار 26SPSS با استفاده از تست‌های آماری کای دو، تست دقیق فیشر، تی تست و من-ویتنی مورد تجزیه و تحلیل آماری قرارگرفت. یافته‌ها: در این مطالعه، میانگین و  انحراف معیار سنی کودکان 2/66±8 سال بود. 63 درصد از آن‌ها دختر و 75 درصد ساکن شهر زنجان بودند. شایع‌ترین شکایت در کودکان بعد از درد شکم، استفراغ (19 درصد) و تهوع (14 درصد) و عدم پاسخ به درمان سرپایی (8 درصد) بود. شایع‌ترین علایم همراه با درد مزمن شکمی به‌ترتیب استفراغ (32 درصد)، پوسیدگی دندان(27 درصد) و یبوست(22 درصد) بود. یافته‌های آندوسکوپی تنها در دو بیمار مبتلا به درد شکم نرمال بود و در 98 درصد حداقل یک ضایعه ارگانیک وجود داشت. شایع‌ترین یافته‌ها در بررسی پاتولوژی به‌ترتیب ریفلاکس معدوی- مروی(GERD I) با 48 درصد فتق هیاتال لغزشی (Small sliding hiatal hernia) با 37 درصد و GERD II (24 درصد) بودند. استنتاج: نتایج پژوهش حاضر نشان می‌دهد که اغلب دردهای مزمن شکمی در کودکان منشا ارگانیک دارد و بهتر است بررسی‌های تکمیلی جهت یافتن علت درد صورت گیرد. شایع‌ترین یافته پاتولوژیک در این کودکان  GERD I, IIو فتق هیاتال لغزشی بود. تظاهرات بالینی بیماری، تنوع علائم بالینی، یافته‌های پاراکلینیکی، تست‌های اولیه و نتایج بیوپسی مخاطی می‌تواند در تشخیص علت درد مزمن کمک‌کننده باشد، لذا با یافتن علت درد می‌توان اقدامات موثر جهت کنترل درد این‌کودکان انجام داد.   2 Background and purpose: Chronic abdominal pain or recurrent abdominal pain is defined as abdominal pain that occurs in at least three episodes, lasting for a minimum of three consecutive months, and is severe enough to adversely affect the child's normal functioning. Abdominal pain can be a challenging complaint for many specialists because, at the same time, it can indicate a completely benign finding, it can also indicate the presence of an acute and malignant pathology. At this stage, the most important action of the treating physician is to diagnose the disease as organic or functional. The present study was conducted to evaluate the diagnostic performance of upper gastrointestinal endoscopy in diagnosing organic causes of chronic abdominal pain in children and investigating the correlation between clinical symptoms and pathological findings of endoscopy in children aged 3 to 12 years with chronic abdominal pain.  Materials and methods: The present study was conducted as a cross-sectional study on 100 children with chronic abdominal pain without pathological cause who visited the pediatric clinic of Ayatollah Mousavi Hospital in Zanjan, from April to December 2021. At first, after taking the initial history and examining the clinical symptoms of the patient, diagnostic and paraclinical tests were performed to determine the cause of chronic abdominal pain. If the cause of the pain was diagnosed using clinical and paraclinical examinations, the patient was excluded from the study and treated accordingly. Then, the children who could not find a specific cause for their pain were referred to a pediatric gastroenterology specialist for endoscopy. After a complete examination and observation of the upper gastrointestinal tract, a pathology sample was also prepared for all patients, and endoscopic, pathological, demographic, and clinical findings were recorded for all patients. Finally, the data was statistically analyzed by SPSS version 26 software using Chi-2 statistical tests, Fisher's exact test, t-test, and Mann-Whitney. Results: The mean ± standard deviation of the children's age was 8±2.66 years. 63% of the children were girls and 37% were boys. The most common complaints in children after abdominal pain were vomiting (19%) nausea (14%) and non-response to outpatient treatment (8%). The most common accompanying symptoms besides abdominal pain included nausea, vomiting, tooth decay, and constipation. Endoscopic findings were normal in only two patients with abdominal pain, and in 98% there was at least one organic lesion. The most common findings in pathology examination were GERD I at 48%, Small sliding hiatal hernia at 37%, and GERD II at 24% respectively. Conclusion: Our findings indicated that most cases of chronic abdominal pain in children had an organic origin, and it was better to conduct further investigations to identify the cause of the pain. The most common pathological findings in these children were GERD I, II, and sliding hiatal hernia. Clinical manifestations of the disease, diverse clinical symptoms, paraclinical findings, initial tests, and mucosal biopsy results can help diagnose the cause of chronic pain. By finding the cause of the pain, effective actions can be taken to control the pain of these children   75 80 2023/08/242023/10/212023/08/262023/09/172023/10/242023/10/262023/10/262022/12/16 1401/9/25 2024/01/32024/01/282024/01/162024/01/282024/01/62024/01/72024/01/302024/01/20 1402/10/30 عذرا پیروی Azra Peirovi دانشجوی تحصص اطفال، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی زنجان، زنجان، ایران ایران Azrapeirovi@gmail.com محمد اسحاق روضه Mohammad eshagh Rozeh استادیار، گروه کودکان، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی زنجان، زنجان، ایران ایران dr.rozeh@zums.ac.ir سید علی نقی کاظمی Seyed Ali naghi Kazemi استاد، گروه کودکان، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی زنجان، زنجان، ایران ایران San@zums.ac.ir رضا مهدیان جویباری Reza Mahdian-Joybari استادیار، گروه کودکان، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی زنجان، زنجان، ایران ایران فرزانه احمدی Farzaneh Ahmadi استادیار، گروه اپیدمیولوژی و آمار زیستی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی زنجان، زنجان، ایران ایران ahmadi.farzaneh@gmail.com upper gastrointestinal endoscopy chronic abdominal pain GERD I II sliding hiatal hernia Iran درد مزمن شکمی آندوسکوپی دستگاه گوارش فوقانی کودکان GERD I II فتق هیاتال لغزشی ایران 1. Friesen C, Colombo JM, Deacy A, Schurman JV. An update on the assessment and management of pediatric abdominal pain. Pediatric Health Med Ther 2021; 12: 373-393.##2. Karami H, Lashtoo Aghaee B, Yazdani Charati J, Abedi A. Quality of Life for Children With Functional Ab-dominal Pain and Their Parents Copmared to Healthy Individuals. J Pediatr Rev 2022; 10(3): 267-272.##3. Miró J, Roman-Juan J, Sánchez-Rodríguez E, Solé E, Castarlenas E, Jensen MP. Chronic pain and high impact chronic pain in children and adolescents: a cross-sectional study. J Pain 2023; 24(5): 812-823.##4. Jones MP, Faresjö Å, Beath A, Faresjö T, Ludvigsson J. Abdominal pain in children develops with age and increases with psychosocial factors. Clin Gastroenterol Hepatol 2020; 18(2): 360-367. e1.##5. McClellan N, Ahlawat R. Functional abdominal pain in children. StatPearls. 2022. ##6. Demirören K, Güney B, Bostancı M, Ekici D. A Comparison Between Rome III and Rome IV Criteria in Children with Chronic Abdominal Pain: A Prospective Observational Cohort Study. Turk J Gastroenterol 2022; 33(11): 979-984. ##7. Størdal K, Nygaard EA, Bentsen B. Organic abnormalities in recurrent abdominal pain in children. Acta Paediatrica 2001; 90(6): 638-642. ##8. Elhodhod MA, Hamdy AM, Fahmy PO, Awad YM. Diagnostic yield of esophagogastroduodenoscopy in upper gastrointestinal bleeding in pediatrics: a cross-sectional study at a tertiary center. Egyptian Pediatric Association Gazette 2023; 71(1): 1-9. ##9. Joshi BG, Ghimire M. Diagnostic Yield of Upper Gastrointestinal Endoscopy in Children: A Three Years Experience. Journal of Nepal Paediatric Society 2020; 40(2): 87-92. ##10. Wani MA, Zargar SA, Yatoo GN, Haq I, Shah A, Sodhi JS, et al. Endoscopic yield, appropriateness, and complications of pediatric upper gastrointestinal endoscopy in an adult suite: a retrospective study of 822 children. Clin Endosc 2020; 53(4): 436-442.##11. Motamed F, Norouzi S, Najafi M, Khodadad A, Farahmand F, Mossahebi S, et al. Upper endoscopic findings in children with recurrent abdominal pain: high prevalence of hiatus hernia. Iran J Pediatr 2012; 22(3): 309-313.##12. Ukarapol N, Lertprasertsuk N, Wongsawasdi L. Recurrent abdominal pain in children: the utility of upper endoscopy and histopathology. Singapore Med J 2004; 45(3): 121-124.##13. Thakkar K, Chen L, Tessier ME, Gilger MA. Outcomes of children after esophagogastroduodenoscopy for chronic abdominal pain. Clin Gastroenterol Hepatol 2014; 12(6): 963-969.##14. Yuan C, Adeloye D, Luk TT, Huang L, He Y, Xu Y, et al. The global prevalence of and factors associated with Helicobacter pylori infection in children: a systematic review and meta-analysis. Lancet Child Adolesc Health 2022; 6(3): 185-194.##15. Ullah I, Naeem M, Bilal M, Sajjad S, Ahmad OHA, Zaheer S. Importance and Role of Upper Gastrointestinal Endoscopy in Diagnosis of Recurrent Abdominal Pain in Children. Pakistan Journal of Medical & Health Sciences 2022; 16(03): 1209.## ##

القا و نگهداری بیهوشی با پروپوفول در مقایسه با بیهوشی با ایزوفلوران، احتمالا ایجاد ثبات همودینامیک بهتری در بیماران با چسبندگی جفت تحت عمل سزارین خواهد داشت: یک مطالعه پیلوت Induction and Maintenance of Anesthesia with Propofol May Have More Stabilizing Effects on the Hemodynamic Status Compared to Isoflurane in Patients with Placental Adhesion Who Underwent Cesarean Section: A Pilot Study 1 1 سابقه و هدف: خون‌ریزی حین سزارین یکی از علل شایع‌ ولی قابل پیش‌گیری مرگ مادران می‌باشد و تهاجم جفتی از علل اصلی خون‌ریزی حین سزارین است. این مطالعه با هدف مقایسه‌ی دو روش بیهوشی استنشاقی و پروپوفول در خون‌ریزی سزارین در بیماران، انجام پذیرفت. مواد و روش‌ها: این مطالعه کارآزمایی بالینی تصادفی، بر روی 15 بیمار چسبندگی جفتی کاندید سزارین انجام شد که در دو گروه بیهوشی با ایزوفلوران و بیهوشی با پروپوفول، در زمان نگهداری بیهوشی مورد مطالعه قرار گرفتند. تحلیل داده ها با سطح خطای 5 درصد انجام شد. یافته‌ها: مقایسه‌ی نتایج نشان داد، حجم خون ساکشن شده (0/008P=)، تعداد گازهای استفاده شده (0/003 P=)، حجم سرم دریافتی (0/008 P=)، میزان استفاده از پک سل (0/009 P=) و حجم برون ده ادراری (0/008 P=) در گروه پروپوفول به‌طور معناداری کم‌تر بود. فشار خون سیستول و دیاستول در گروه پروپوفول به‌ شکل معنادار به مقادیر پایه نزدیک‌تر بود (0/05 P≤). تعداد ضربان قلب، تعداد تنفس، درجه‌ی حرارت مرکزی و سطح اشباع اکسیژن خون بین دو گروه اختلاف معناداری نداشت (0/5P≥). استنتاج: نتایج این مطالعه استفاده از پروپوفول را در بیهوشی بیماران چسبندگی جفت به ایزوفلوران ترجیح می‌دهد، اگر چه به دلیل تعداد کم نمونه نیاز به مطالعات تکمیلی بیش‌تری می‌باشد. شماره ثبت کارآزمایی بالینی : 3N20110213005825IRCT   2 Background and purpose: Cesarean hemorrhage is a common but preventable cause of maternal death and placenta invasion is a major cause of cesarean hemorrhage. This study aimed to compare inhalation anesthesia with isoflurane and Propofol anesthesia in cesarean bleeding in these patients. Materials and methods: This study was conducted as a randomized clinical trial with 15 placental adhesion patients who were candidates for cesarean section. Five patients were excluded by applying the exclusion criteria, and out of the other 10 patients, 5 underwent cesarean section with isoflurane and 5 with Propofol. Results: The comparison indicated that the volume of suctioned blood, the number of gasses used, the volume of serum received, packed-cell received and urinary output were significantly lower in the Propofol group (P≤0.05). Systolic and diastolic blood pressures were significantly close to basic figures in the Propofol group (P≤0.05), Heart rate, respiratory rate, temperature, and O2 saturation were not significantly different between the two groups (P≥0.05). Conclusion: The findings of this study recommended propofol anesthesia for the cesarian section in placenta adhesion. However, further studies with more cases are needed. (Clinical Trials Registry Number: IRCT20110213005825N3)   81 86 2023/08/242023/10/212023/08/262023/09/172023/10/242023/10/262023/10/262022/12/162023/01/24 1401/11/4 2024/01/32024/01/282024/01/162024/01/282024/01/62024/01/72024/01/302024/01/202024/01/3 1402/10/13 پروین ساجدی Parvin Sajedi استاد، گروه بیهوشی و مراقبت های ویژه، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران ایران sajedi@med.mui.ac.ir آرمان امامی Arman Emami دانشجوی دکتری حرفه‌ای پزشکی عمومی، مرکز تحقیقات دانشجویی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران ایران emamiarman96@gmail.com general anesthesia propofol inhalation anesthetics postpartum hemorrhage placenta accreta بیهوشی عمومی پروپوفول بیهوش‌کننده‌های استنشاقی خون‌ریزی حوالی زایمان پلاسنتا اکرتا 1. Yasin N, Slade L, Atkinson E, Kennedy-Andrews S, Scroggs S, Grivell R. The multidisciplinary management of placenta accreta spectrum (PAS) within a single tertiary centre: A ten-year experience. Aust N Z J Obstet Gynaecol 2019; 59(4): 550-554. ##2. Garmi G, Salim R. Epidemiology, etiology, diagnosis, and management of placenta accreta. Obstet Gynecol Int 2012; 2012: 873929.##3. Balayla J, Bondarenko HD. Placenta accreta and the risk of adverse maternal and neonatal outcomes. J Perinat Med 2013; 41(2): 141-149.##4. Baldwin HJ, Patterson JA, Nippita TA, Torvaldsen S, Ibiebele I, Simpson JM, et al. Antecedents of Abnormally Invasive Placenta in Primiparous Women: Risk Associated with Gynecologic Procedures. Obstet Gynecol 2018; 131(2): 227-233. ##5. Davies MH, Brunning T, Kerr J, Cullis K. Anaesthesia for abnormally invasive placenta: a single-institution case series. Int J Obstet Anesth 2017; 32: 95-96. ##6. American College of Obstetricians and Gynecologists; Society for Maternal-Fetal Medicine. Obstetric Care Consensus No. 7: Placenta Accreta Spectrum. Obstets Gynecol 2018; 132(6): e259-275. ##7. Takeda S, Takeda J, Makino S. Cesarean Section for Placenta Previa and Placenta Previa Accreta Spectrum. Surg J (N Y) 2020; 6(Suppl 2): S110-S121. ##8. Fiszer E, Weiniger CF. Placenta accreta. A review of current anesthetic considerations. Best Pract Res Clin Anaesthesiol 2022; 36(1): 157-164. ##9. Wikkelsø AJ, Secher EL, Edwards H. General or regional anaesthesia for postpartum haemorrhage-A national population-based cohort study. Acta Anaesthesiol Scand 2022; 66(1): 103-113. ##10. Hawkins R, Evans M, Hammond S, Hartopp R, Evans E. Placenta accreta spectrum disorders - Peri-operative management: The role of the anaesthetist. Best Pract Res Clin Obstet Gynaecol 2021; 72: 38-51.##11. Mohaghegh T, Yazdi B, Norouzi A, Fateh S, Modir H, Mohammadbeigi A. Effect of intravenous anesthesia with propofol versus isoflurane inhalation anesthesia in postoperative pain of inguinal herniotomy: a randomized clinical trial. Med Gas Res 2017; 7(2): 86-92.##12. Hall JE, Ng WS, Smith S. Blood loss during first trimester termination of pregnancy: comparison of two anaesthetic techniques. Br J Anaesth 1997; 78(2): 172-174.##13. Marzban S, Haddadi S, Mahmoudi Nia H, Heidarzadeh A, Nemati S, Naderi Nabi B. Comparison of surgical conditions during propofol or isoflurane anesthesia for endoscopic sinus surgery. Anesth Pain Med 2013; 3(2): 234-238.##14. Snegovskikh D, Clebone A, Norwitz E. Anesthetic management of patients with placenta accreta and resuscitation strategies for associated massive hemorrhage. Curr Opin Anaesthesiol 2011; 24(3): 274-281.##15. Aldrete JA. The post-anesthesia recovery score revisited. J Clin Anesth 1995; 7(1): 89-91.## ##

سندرم نشت مویرگی متعاقب تجویز واکسن آسترازنکا، گزارش مورد Capillary Leakage Syndrome Following the Administration of AstraZeneca Vaccine; Case report 1 1 واکسیناسیون از مداخلات پزشکی بسیار موثر در پاندمی کووید-19 است. سندروم نشت مویرگی سیستمیک یک بیماری شدید و نادر است که متعاقب واکسیناسیون کووید-19 می‌تواند رخ دهد و باعث اپیزود های مکرر شوک در بیمار گردد. در این گزارش به معرفی یک بیمار مبتلا به سندروم نشت مویرگی به دنبال تزریق واکسن آسترازنکا پرداخته شد. بیمار خانم 31 ساله‌ای است که 48 ساعت پس از تزریق واکسن کووید 19 دچار تنگی نفس، افت فشارخون، ادم و سردی اندام شد. در معاینه هایپوتانسیون، تاکی کاردی و کاهش صدا در قواعد ریه‌ها داشت. در سی‌تی‌اسکن ریه، پلورال افیوژن دو طرفه و در اکوکاردیوگرافی پریکاردیال افیوژن در حد متوسط رویت گردید. در آزمایشات لکوسیتوز، هایپوناترمی، هایپوآلبومینمی، هایپوکلسمی و مایه پلورال ترانسوداتیو داشت. سایر یافته‌ها طبیعی بود. محدودیت مایعات، اصلاح اختلالات الکترولیتی، تجویز کورتیکواستروئید و آنتی بیوتیک انجام شد. با انجام اقدامات فوق حال عمومی بیمار بهبود یافت و علائم وی برطرف گردید. از آن‌جایی‌که علائم و نشانه های سندروم نشت مویرگی اختصاصی نبوده و تشخیص آن با رد سایر علل می‌باشد و با توجه به این که در بیمار مورد مطالعه شواهد پاراکلینیکی بیماری‌های مسبب علائم مشابه یافت نگردید، تشخیص سندروم نشت مویرگی برای نامبرده داده شد. اگر بیماران با شوک هایپوولمیک و ادم که با پلورال افیوژن یا آسیت مراجعه نمایند و سندروم نفروتیک، سندروم هایپرویسکوزیتی، سپسیس و بیماری‌های کلاژن واسکولار رد شود؛ باید سندروم نشت مویرگی را مد نظر قرار داد. درمان در این بیماران حمایتی است و محدودیت مایعات جزء اصلی درمان می‌باشد. آگاهی از علائم و نشانه‌های این سندروم و مواردی که منجر به شعله‌ور شدن مجدد آن می‌شود، برای پزشکان الزامی است؛ تا در صورت مواجهه با موارد مشابه، تصمیم مناسبی جهت تشخیص و درمان به موقع انجام دهند 2 Vaccination is a highly effective medical intervention in the COVID-19 pandemic. Systemic Capillary Leakage Syndrome (SCLS) is a severe and rare condition that can occur following COVID-19 vaccination, leading to recurrent shock episodes in patients. This report highlights a case where a patient experienced leakage syndrome after receiving the AstraZeneca vaccine. The 31-year-old female patient experienced shortness of breath, blood pressure drops, edema, and limb coldness 48 hours after receiving the COVID-19 vaccine. The clinical assessments identified low blood pressure, rapid heart rate, and reduced breath sounds at the bases of the lungs. Bilateral pleural effusion was observed in a chest CT scan, and pericardial effusion of moderate severity was seen in echocardiography. Laboratory tests showed leukocytosis, hyponatremia, hypoalbuminemia, hypocalcemia, and transudative pleural fluid. The remaining observations fell within standard parameters. Measures such as fluid restriction, correction of electrolyte imbalances, prescription of corticosteroids, and antibiotic therapy were applied. These interventions resulted in an improvement in the patient's overall condition, leading to the resolution of her symptoms. Since the symptoms of leakage syndrome are non-specific, and its diagnosis is based on excluding other causes, and considering that no paraneoplastic evidence was found in the studied patient, the diagnosis of leakage syndrome was attributed to the individual. For individuals exhibiting hypovolemic shock and edema linked to pleural effusion or ascites, and upon excluding conditions such as nephrotic syndrome, hypercoagulability syndromes, sepsis, and connective tissue vascular diseases, attention should be directed towards the possibility of leakage syndrome. Supportive care is the mainstay of treatment in these patients, and fluid restriction is a key component of management. Awareness of the symptoms and signs of this syndrome, as well as factors that may trigger its recurrence, is essential for physicians to make appropriate decisions for timely diagnosis and treatment in similar cases 87 92 2023/08/242023/10/212023/08/262023/09/172023/10/242023/10/262023/10/262022/12/162023/01/242023/10/25 1402/8/3 2024/01/32024/01/282024/01/162024/01/282024/01/62024/01/72024/01/302024/01/202024/01/32024/01/28 1402/11/8 سپیده صفانوائی Sepideh Safanavaiee استادیار، گروه داخلی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران Sepidehjana@gmail.com پرستو کریمی علی آبادی Parastoo Karimi Aliabadi استادیار، گروه داخلی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران parastoo.karimi@gmail.com نرگس میرزائی ایلالی Narges Mirzaei Ilali استادیار، مرکز تحقیقات دیابت، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران nargessmirzaei@yahoo.com مهرنوش سهراب Mehrnoush Sohrab استادیار، مرکز تحقیقات دیابت، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران E-mail: mehrnoushsohrab@yahoo.com Systemic capillary leak syndrome Vaccination COVID-19 AstraZeneca vaccine polyserositis pleural effusion سندرم نشت مویرگی سیستمیک واکسیناسیون کووید-19 واکسن آسترازنکا پلی سروزیت افیوژن پلورال 1. Chen S, Li J, Liu Z, Chen D, Zhou L, Hu D, et al. Comparing the value of cystatin C and serum creatinine for evaluating the renal function and predicting the prognosis of COVID-19 patients. Front Pharmacol 2021; 12: 587816.##2. Adeline S, Jin C, Hurt A, Wilburn T, Wood D, Talbot R. Coronavirus maps: How severe is your state’s outbreak. NPR. Retrieved from: www.npr.org/sections/health-shots/2020/ 03/16/816707182 /map-tracking-the-spread-of-the-coronavirus-in-the-u-s; 2020.##3. Wise J. Covid-19: European countries suspend use of Oxford-AstraZeneca vaccine after reports of blood clots. BMJ 2021; 372: n699.##4. Pineton De Chambrun M, Luyt C-E, Beloncle F, Gousseff M, Mauhin W, Argaud L, et al. The clinical picture of severe systemic capillary-leak syndrome episodes requiringICU admission. Crit Care Med 2017; 45(7): 1216-1223.##5. Ruggiero R, Balzano N, Di Napoli R, Mascolo A, Berrino PM, Rafaniello C, et al. Capillary leak syndrome following COVID-19 vaccination: Data from the European pharmacovigilance database Eudravigilance. Front Immunol 2022; 13: 956825.##6. Xie Z, Ghosh CC, Patel R, Iwaki S, Gaskins D, Nelson C, et al. Vascular endothelial hyperpermeability induces the clinical symptoms of Clarkson disease (the systemic capillary leak syndrome). Blood 2012; 119(18): 4321-4332.##7. Atkinson JP, Waldmann TA, Stein SF, Gelfand JA, MacDONALD WJ, Heck LW, et al. Systemic capillary leak syndrome and monoclonal IgG gammopathy; studies in a sixth patient and a reviewof the literature. Medicine 1977; 56(3): 225-239.##8. Yang C-Y, Xu P, Yang Y-J, Li B-Y, Sun S-Z, Yang Q-Z, et al. Systemic capillary leak syndrome due to systemic inflammatory response syndrome in infants: a report on 31 patients. Central European Journal of Medicine 2014; 9(3): 477-480.##9. Siddall E, Khatri M, Radhakrishnan J. Capillary leak syndrome: etiologies, pathophysiology, and management. Kidney Int 2017; 92(1): 37-46. ##10. Kapoor P, Greipp PT, Schaefer EW, Mandrekar SJ, Kamal AH, Gonzalez-Paz NC, et al. Idiopathic systemic capillary leak syndrome (Clarkson's disease): the Mayo clinic experience. Mayo Clinic Proc 2010; 85(10): 905-912.##11. Tobaiqy M, Qashqary M, Al-Dahery S, Mujallad A, Hershan AA, Kamal MA, et al. Therapeutic management of patients with COVID-19: a systematic review. Infect Prev Pract 2020; 2(3): 100061.##12. Clarkson B, Thompson D, Horwith M, Luckey EH. Cyclical edema and shock due to increased capillary permeability. Am J Med 1960; 29(2): 193-216.##13. Matheny M, Maleque N, Channell N, Eisch AR, Auld SC, Banerji A, et al. Severe exacerbations of systemic capillary leak syndrome after COVID-19 vaccination: a case series. Ann Intern Med 2021; 174(10): 1476-1478.##14. Barnadas MA, Cisteró A, Sitjas D, Pascual E, Puig X, de Moragas J. Systemic capillary leak syndrome. Journal of the American Academy of Dermatology 1995; 32(2): 364-366.## ##

ترکیبات فعال کننده طبیعی مسیر AMPK/SIRT1 یک پتانسیل درمانی برای کبد چرب غیر الکلی Natural Compounds Activating the AMPK/SIRT1pathway a Therapeutic Potential for Non-Alcoholic Fatty Liver Disease 1 1   تجمع لیپید در کبد با بیماری کبد چرب غیرالکلی (Nonalcoholic Fatty Liver Diseas: NAFLD) مرتبط است. چاقی و مقاومت به انسولین عوامل اصلی مرتبط با NAFLD هستند. مسیر سیگنالینگ AMPK/SIRT1 نقش مهمی در افزایش مشکلات متابولیسم لیپید ایفا می‌کند. مطالعات اخیر نشان داده است که محور سیگنالینگ AMPK/SIRT1 در پیشگیری و کاهش آسیب کبدی نقش دارد. افزایش تنظیم AMPK/SIRT1 می‌تواند متابولیسم لیپید و اکسیداسیون را در سلول‌های کبدی تنظیم کند. در NAFLD، افزایش فعالیت AMPK/SIRT1 می‌تواند سنتز اسیدهای چرب و کلسترول را با کاهش ژن‌های چربی‌زایی (FAS، SREBP-1c، ACC و HMGCR) مهار کند. بنابراین، فعال‌سازی مسیر سیگنالینگ AMPK/SIRT1 یک هدف بالقوه درمانی برای اختلالات کبدی است. در این بررسی، حداکثر مطالعات اخیر در مورد محور سیگنالینگ مسیر AMPK/SIRT1 و اثر فعال‌کننده‌های طبیعی را بر مسیر AMPK/SIRT1 در کبد چرب غیرالکلی خلاصه گردید 2 Lipid accumulation in the liver is associated with non-alcoholic fatty liver disease (NAFLD), with obesity and insulin resistance being the main contributing factors. The AMPK/SIRT1 signaling pathway plays a crucial role in addressing lipid metabolism issues. Recent studies have demonstrated that the AMPK/SIRT1 signaling axis is involved in preventing and reducing liver damage. Upregulation of AMPK/SIRT1 can regulate lipid metabolism and oxidation in liver cells. In NAFLD, increased activity of AMPK/SIRT1 can inhibit the synthesis of fatty acids and cholesterol by down-regulating adipogenesis genes (FAS, SREBP-1c, ACC, and HMGCR). Therefore, activation of the AMPK/SIRT1 signaling pathway represents a potential therapeutic target for liver disorders. This review summarizes the most recent studies on the AMPK/SIRT1 pathway signaling axis and the mechanisms of herbal activators of the AMPK/SIRT1 pathway in non-alcoholic fatty liver 93 105 2023/08/242023/10/212023/08/262023/09/172023/10/242023/10/262023/10/262022/12/162023/01/242023/10/252023/09/10 1402/6/19 2024/01/32024/01/282024/01/162024/01/282024/01/62024/01/72024/01/302024/01/202024/01/32024/01/282024/01/3 1402/10/13 رضا ایرایی Reza Iraei کارشناسی ارشد بیوشیمی بالینی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران Rezairae@gmail.com پریسا خانی چراغ Parisa Khanicheragh دکترای تخصصی بیوشیمی بالینی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی تبریز، تبریز، ایران ایران Parisakhanicheragh@gmail.com حدیث موسوی Hadis Musavi دکترای تخصصی بیوشیمی بالینی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی بابل، بابل، ایران ایران msc.musavi66@gmail.com محمد یزدی Mohammad Yazdi کارشناسی ارشد بیوشیمی بالینی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی لرستان، خرم آباد، ایران ایران mohammadyik74@gmail.com نگین چاوشی نژاد Negin Chavoshinejad دکترای تخصصی علوم تشریح، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی تبریز، تبریز، ایران ایران anatomist1394@gmail.com رضوان یزدیان رباطی Rezvan Yazdian-robati استادیار، مرکز تحقیقات علوم داروئی، پژوهشکده هموگلوبینوپاتی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران E-mail: R.yazdian@mazums.ac.ir, Yazdian921@gmail.com Non-alcoholic fatty liver disease AMPK/SIRT1 signaling Natural Compounds Lipid metabolism کبد چرب غیرالکلی مسیر سیگنالینگ AMPK/SIRT1 ترکیبات طبیعی متابولیسم چربی 1. Musavi H, Shokri-Afra H, Mahjoub S, Khonakdar-Tarsi A, Bagheri A, Memariani Z. Galbanic acid of Ferula assa-foetida L, as a regulator of the AMPK pathway in reduction of lipid accumulation in HepG2 cells. Immunopathol Persa 2023; x(x): e39479.##2. Ashooriha M, Khoshneviszadeh M, Khoshneviszadeh M, Rafiei A, Kardan M, Yazdian-Robati R, et al. Kojic acid–natural product conjugates as mushroom tyrosinase inhibitors. Eur J Med Chem 2020; 201: 112480.##3. Asrari N, Yazdian-Robati R, Abnous K, Razavi BM, Rashednia M, Hasani FV, et al. Antidepressant effects of aqueous extract of saffron and its effects on CREB, P-CREB, BDNF, and VGF proteins in rat cerebellum. J Pharmacopuncture 2018; 21(1): 35-40.##4. Moghaddam FA, Ebrahimian M, Oroojalian F, Yazdian-Robati R, Kalalinia F, Tayebi L, et al. Effect of thymoquinone-loaded lipid–polymer nanoparticles as an oral delivery system on anticancer efficiency of doxorubicin. J Nanostructure Chem 2021: 33-44.##5. Ghobadi A, Mousavi A, Mosavi H, Shafaroudi MM, Khonakdar-Tarsi A. Alteration of connexins gene expression by silibinin during hepatic warm ischemia-reperfusion injury in the rat model. Iranian Red Crescent Medical Journal 2021; 23(4): e250 (Persian).##6. Paschos P, Paletas K. Non alcoholic fatty liver disease and metabolic syndrome. Hippokratia 2009; 13(1): 9-19.##7. Kleiner DE, Brunt EM, Van Natta M, Behling C, Contos MJ, Cummings OW, et al. Design and validation of a histological scoring system for nonalcoholic fatty liver disease. Hepatology 2005; 41(6): 1313-1321.##8. Zarpou S, Mosavi H, Bagheri A, Shafaroudi MM, Khonakdar-Tarsi A. NF-κB and NLRP3 gene expression changes during warm hepatic ischemia-reperfusion in rats with and without silibinin. Gastroenterol Hepatol Bed Bench 2021; 14(3): 267.##9. Anderson N, Borlak J. Molecular mechanisms and therapeutic targets in steatosis and steatohepatitis. Pharmacol Rev 2008; 60(3): 311-357.##10. Carmiel-Haggai M, Cederbaum AI, Nieto N. A high-fat diet leads to the progression of non-alcoholic fatty liver disease in obese rats. FASEB J 2005; 19(1): 136-138.##11. Videla LA, Rodrigo R, Araya J, Poniachik J. Insulin resistance and oxidative stress interdependency in non-alcoholic fatty liver disease. Trends Mol Med 2006; 12(12): 555-558.##12. Musso G, Gambino R, Cassader M. Recent insights into hepatic lipid metabolism in non-alcoholic fatty liver disease (NAFLD). Prog Lipid Res 2009; 48(1): 1-26.##13. Harrison SA, Day CP. Benefits of lifestyle modification in NAFLD. Gut 2007; 56(12): 1760-1769.##14. Purushotham A, Schug TT, Xu Q, Surapureddi S, Guo X, Li X. Hepatocyte-specific deletion of SIRT1 alters fatty acid metabolism and results in hepatic steatosis and inflammation. Cell Metab 2009; 9(4): 327-338.##15. Li X. SIRT1 and energy metabolism. Acta Biochim Biophys Sin (Shanghai) 2013; 45(1): 51-60.##16. Kuzmichev A, Margueron R, Vaquero A, Preissner TS, Scher M, Kirmizis A, et al. Composition and histone substrates of polycomb repressive group complexes change during cellular differentiation. Proc Natl Acad Sci U S A 2005; 102(6): 1859-1864.##17. Deng XQ, Chen LL, Li NX. The expression of SIRT1 in nonalcoholic fatty liver disease induced by high‐fat diet in rats. Liver Int 2007; 27(5): 708-715.##18. Colak Y, Ozturk O, Senates E, Tuncer I, Yorulmaz E, Adali G, et al. SIRT1 as a potential therapeutic target for treatment of nonalcoholic fatty liver disease. Med Sci Monit 2011; 17(5): HY5-HY9.##19. Lagouge M, Argmann C, Gerhart-Hines Z, Meziane H, Lerin C, Daussin F, et al. Resveratrol improves mitochondrial function and protects against metabolic disease by activating SIRT1 and PGC-1α. Cell 2006; 127(6): 1109-1122.##20. Michan S, Sinclair D. Sirtuins in mammals: insights into their biological function. Biochem J 2007; 404(1): 1-13.##21. Revollo JR, Grimm AA, Imai S-i. The NAD biosynthesis pathway mediated by nicotinamide phosphoribosyltransferase regulates Sir2 activity in mammalian cells. J Biol Chem 2004; 279(49): 50754-50763.##22. Bonzo JA, Brocker C, Jiang C, Wang R-H, Deng C-X, Gonzalez FJ. Hepatic sirtuin 1 is dispensable for fibrate-induced peroxisome proliferator-activated receptor-α function in vivo. Am J Physiol Endocrinol Metab 2014; 306(7): E824-E837.##23. Banks AS, Kon N, Knight C, Matsumoto M, Gutiérrez-Juárez R, Rossetti L, et al. SirT1 gain of function increases energy efficiency and prevents diabetes in mice. Cell Metab 2008; 8(4): 333-341.##24. Mandard S, Kersten S. Regulation of lipogenic genes in obesity. Nutritional genomics: impact on health and disease. Weinheim: Pub VCH; 2006.##25. Yamazaki Y, Usui I, Kanatani Y, Matsuya Y, Tsuneyama K, Fujisaka S, et al. Treatment with SRT1720, a SIRT1 activator, ameliorates fatty liver with reduced expression of lipogenic enzymes in MSG mice. Am J Physiol Endocrinol Metab 2009; 297(5): E1179-E1186.##26. Zang M, Zuccollo A, Hou X, Nagata D, Walsh K, Herscovitz H, et al. AMP-activated protein kinase is required for the lipid-lowering effect of metformin in insulin-resistant human HepG2 cells. J Biol Chem 2004; 279(46): 47898-47905.##27. Zang M, Xu S, Maitland-Toolan KA, Zuccollo A, Hou X, Jiang B, et al. Polyphenols stimulate AMP-activated protein kinase, lower lipids, and inhibit accelerated atherosclerosis in diabetic LDL receptor–deficient mice. Diabetes 2006; 55(8): 2180-2191.##28. Carling D, Sanders M, Woods A. The regulation of AMP-activated protein kinase by upstream kinases. Int J Obes (Lond) 2008; 32: S55-S59.##29. Momcilovic M, Hong S-P, Carlson M. Mammalian TAK1 activates Snf1 protein kinase in yeast and phosphorylates AMP-activated protein kinase in vitro. J Biol Chem 2006; 281(35): 25336-25343.##30. Hawley SA, Davison M, Woods A, Davies SP, Beri RK, Carling D, et al. Characterization of the AMP-activated protein kinase kinase from rat liver and identification of threonine 172 as the major site at which it phosphorylates AMP-activated protein kinase. J Biol Chem 1996; 271(44): 27879-27887.##31. Kahn BB, Alquier T, Carling D, Hardie DG.AMP-activated protein kinase: ancient energy gauge provides clues to modern understanding of metabolism. Cell Metab 2005; 1(1): 15-25.##32. Steinberg GR, Kemp BE. AMPK in health and disease. Physiol Rev 2009; 89(3): 1025-1078.##33. Foretz M, Ancellin N, Andreelli F, Saintillan Y, Grondin P, Kahn A, et al. Short-term overexpression of a constitutively active form of AMP-activated protein kinase in the liver leads to mild hypoglycemia and fatty liver. Diabetes 2005; 54(5): 1331-1339.##34. Yamauchi T, Kamon J, Minokoshi Ya, Ito Y, Waki H, Uchida S, et al. Adiponectin stimulates glucose utilization and fatty-acid oxidation by activating AMP-activated protein kinase. Nat Med 2002; 8(11): 1288-1295.##35. Minokoshi Y, Kim Y-B, Peroni OD, Fryer LGD, Muller C, Carling D, et al. Leptin stimulates fatty-acid oxidation by activating AMP-activated protein kinase. Nature 2002; 415(6869): 339-343.##36. Huang YY, Gusdon AM, Qu S. Nonalcoholic fatty liver disease: molecular pathways and therapeutic strategies. Lipids Health Dis 2013; 12: 171.##37. Carey AL, Steinberg GR, Macaulay SL, Thomas WG, Holmes AG, Ramm G, et al. Interleukin-6 increases insulin-stimulated glucose disposal in humans and glucose uptake and fatty acid oxidation in vitro via AMP-activated protein kinase. Diabetes 2006; 55(10): 2688-2697.##38. Richter E, Ruderman N. AMPK and the biochemistry of exercise: implications for human health and disease. Biochem J 2009; 418(2): 261-275.##39. Woods A, Johnstone SR, Dickerson K, Leiper FC, Fryer LG, Neumann D, et al. LKB1 is the upstream kinase in the AMP-activated protein kinase cascade. Curr Biol 2003; 13(22): 2004-2008.##40. Lan F, Cacicedo JM, Ruderman N, Ido Y. SIRT1 modulation of the acetylation status, cytosolic localization, and activity of LKB1 possible role in AMP-activated protein kinase activation. J Biol Chem 2008; 283(41): 27628-27635.##41. Chen D, Bruno J, Easlon E, Lin S-J, Cheng H-L, Alt FW, et al. Tissue-specific regulation of SIRT1 by calorie restriction. Genes Dev 2008; 22(13): 1753-1757.##42. Cohen HY, Miller C, Bitterman KJ, Wall NR, Hekking B, Kessler B, et al. Calorie restriction promotes mammalian cell survival by inducing the SIRT1 deacetylase. Science 2004; 305(5682): 390-392.##43. Cantó C, Jiang LQ, Deshmukh AS, Mataki C, Coste A, Lagouge M, et al. Interdependence of AMPK and SIRT1 for metabolic adaptation to fasting and exercise in skeletal muscle. Cell Metab 2010; 11(3): 213-219.##44. Hou X, Xu S, Maitland-Toolan KA, Sato K, Jiang B, Ido Y, et al. SIRT1 regulates hepatocyte lipid metabolism through activating AMP-activated protein kinase. J Biol Chem 2008; 283(29): 20015-20026.##45. Rodgers JT, Puigserver P. Fasting-dependent glucose and lipid metabolic response through hepatic sirtuin 1. Proc Natl Acad Sci U S A 2007; 104(31): 12861-12886.##46. Jäger S, Handschin C, Pierre JS-, Spiegelman BM. AMP-activated protein kinase (AMPK) action in skeletal muscle via direct phosphorylation of PGC-1α. Proc Natl Acad Sci U S A 2007; 104(29): 12017-1222.##47. Meng D, Zhang F, Yu W, Zhang X, Yin G, Liang P, et al. Biological Role and Related Natural Products of SIRT1 in Nonalcoholic Fatty Liver. Diabetes Metab Syndr Obes 2023; 16: 4043-4064.##48. Chen D, Bruno J, Easlon E, Lin S-J, Cheng H-L, Alt FW, et al. Tissue-specific regulation of SIRT1 by calorie restriction. Genes Dev 2008; 22(13): 1753-1757 .##49. Qiang X, Xu L, Zhang M, Zhang P, Wang Y, Wang Y, et al. Demethyleneberberine attenuates non-alcoholic fatty liver disease with activation of AMPK and inhibition of oxidative stress. Biochem Biophys Res Commun 2016; 472(4): 603-609.##50. Song Z, Deaciuc I, Zhou Z, Song M, Chen T, Hill D, et al. Involvement of AMP-activated protein kinase in beneficial effects of betaine on high-sucrose diet-induced hepatic steatosis. Am J Physiol Gastrointest Liver Physiol 2007; 293(4): G894-G902.##51. Song CY, Zeng X, Chen SW, Hu PF, Zheng ZW, Ning BF, et al. Sophocarpine alleviates non‐alcoholic steatohepatitis in rats. J Gastroenterol Hepatol 2011; 26(4): 765-774.##52. Sinha RA, Farah BL, Singh BK, Siddique MM, Li Y, Wu Y, et al. Caffeine stimulates hepatic lipid metabolism by the autophagy-lysosomal pathway in mice. Hepatology 2014; 59(4): 1366-1380.##53. Hwang YP, Choi CY, Chung YC, Jeon SS, Jeong HG. Protective effects of puerarin on carbon tetrachloride-induced hepatotoxicity. Arch Pharm Res 2007; 30(10): 1309-1317.##54. Kang O, Kim S, Seo Y, Joung D, Mun S, Choi J, et al. Curcumin decreases oleic acid-induced lipid accumulation via AMPK phosphorylation in hepatocarcinoma cells. Eur Rev Med Pharmacol Sci 2013; 17(19): 2578-2586.##55. Lee M-S, Kim KJ, Kim D, Lee K-E, Hwang J-K. meso-Dihydroguaiaretic acid inhibits hepatic lipid accumulation by activating AMP-activated protein kinase in human HepG2 cells. Biol Pharm Bull 2011; 34(10): 1628-1630.##56. Liao C-C, Ou T-T, Wu C-H, Wang C-J. Prevention of diet-induced hyperlipidemia and obesity by caffeic acid in C57BL/6 mice through regulation of hepatic lipogenesis gene expression. J Agric Food Chem 2013; 61(46): 11082-11088.##57. Xie C, Chen Z, Zhang C, Xu X, Jin J, Zhan W, et al. Dihydromyricetin ameliorates oleic acid-induced lipid accumulation in L02 and HepG2 cells by inhibiting lipogenesis and oxidative stress. Life Sci 2016; 157: 131-139.##58. Kim S, Lee D, Kim J-K, Kim J-H, Park J-H, Lee J-W, et al. Viscothionin isolated from Korean mistletoe improves nonalcoholic fatty liver disease via the activation of adenosine monophosphate-activated protein kinase. J Agric Food Chem 2014; 62(49): 11876-11883.##59. Xu G, Huang K, Zhou J. Hepatic AMP kinase as a potential target for treating nonalcoholic fatty liver disease: evidence from studies of natural products. Curr Med Chem 2018; 25(8): 889-907.##60. Alberdi G, Rodríguez VM, Macarulla MT, Miranda J, Churruca I, Portillo MP. Hepatic lipid metabolic pathways modified by resveratrol in rats fed an obesogenic diet. Nutrition 2013; 29(3): 562-567.##61. Tian Y, Ma J, Wang W, Zhang L, Xu J, Wang K, et al. Resveratrol supplement inhibited the NF-κB inflammation pathway through activating AMPKα-SIRT1 pathway in mice with fatty liver. Mol Cell Biochem 2016; 422: 75-84.##62. Sotiropoulou M, Katsaros I, Vailas M, Lidoriki I, Papatheodoridis GV, Kostomitsopoulos NG, et al. Nonalcoholic fatty liver disease: The role of quercetin and its therapeutic implications. Saudi J Gastroenterol 2021; 27(6): 319-330.##63. Li Y, Wu S. Epigallocatechin gallate suppresses hepatic cholesterol synthesis by targeting SREBP-2 through SIRT1/FOXO1 signaling pathway. Mol Cell Biochem 2018; 448(1-2): 175-185.##64. Choi YH, Bae JK, Chae H-S, Kim Y-M, Sreymom Y, Han L, et al. α-Mangostin regulates hepatic steatosis and obesity through SirT1-AMPK and PPARγ pathways in high-fat diet-induced obese mice. J Agric Food Chem 2015; 63(38): 8399-8406.##65. Kim E, Choi Y, Jang J, Park T. Carvacrol protects against hepatic steatosis in mice fed a high-fat diet by enhancing SIRT1-AMPK signaling. Evidence-Based Complement Alternat Med 2013; 2013: 290104.##66. Santamarina AB, Oliveira JL, Silva FP, Carnier J, Mennitti LV, Santana AA, et al. Green tea extract rich in epigallocatechin-3-gallate prevents fatty liver by AMPK activation via LKB1 in mice fed a high-fat diet. PloS One 2015; 10(11): e0141227.##67. Derdak Z, Villegas KA, Harb R, Wu AM, Sousa A, Wands JR. Inhibition of p53 attenuates steatosis and liver injury in a mouse model of non-alcoholic fatty liver disease. J Hepatol 2013; 58(4): 785-791.##68. Choi Y, Yanagawa Y, Kim S, Park T. Involvement of SIRT1–AMPK signaling in the protective action of indole-3-carbinol against hepatic steatosis in mice fed a high-fat diet. The J Nutr Biochem 2013; 24(7): 1393-1400.##69. Lee J, Hong S-W, Chae SW, Kim DH, Choi JH, Bae JC, et al. Exendin-4 improves steatohepatitis by increasing Sirt1 expression in high-fat diet-induced obese C57BL/6J mice. PloS One 2012; 7(2): e31394.##70. Iside C, Scafuro M, Nebbioso A, Altucci L. SIRT1 activation by natural phytochemicals: an overview. Front Pharmacol 2020; 11: 1225.##71. Yang Y, Li W, Liu Y, Sun Y, Li Y, Yao Q, et al. Alpha-lipoic acid improves high-fat diet-induced hepatic steatosis by modulating the transcription factors SREBP-1, FoxO1 and Nrf2 via the SIRT1/LKB1/AMPK pathway. J Nutr Biochem 2014; 25(11): 1207-1217.##72. Jalali M, Rahimlou M, Mahmoodi M, Moosavian SP, Symonds ME, Jalali R, et al. The effects of metformin administration on liver enzymes and body composition in non-diabetic patients with non-alcoholic fatty liver disease and/or non-alcoholic steatohepatitis: An up-to date systematic review and meta-analysis of randomized controlled trials. Pharmacol Res 2020; 159: 104799.##73. Fouqueray P, Bolze S, Dubourg J, Hallakou-Bozec S, Theurey P, Grouin J-M, et al. Pharmacodynamic effects of direct AMP kinase activation in humans with insulin resistance and non-alcoholic fatty liver disease: a phase 1b study. Cell Rep Med 2021; 2(12): 100474.##74. Lotfi K, Nouri M, Askari G. The effect of resveratrol supplementation on improving non-alcoholic fatty liver: a review on randomized clinical trials. Clin Exc 2020; 9(4): 11-22.##75. Ángel DM, Antonieta GM, Rocio G, Jorge R, Rosado J, Lourdes R. Effects of combined resveratrol plus metformin therapy in db/db diabetic mice. J Metab Syndr 2016; 5(4).##76. Chalasani N, Vuppalanchi R, Rinella M, Middleton M, Siddiqui M, Barritt IV A, et al. Randomised clinical trial: a leucine‐ metformin‐sildenafil combination (NS‐0200) vs placebo in patients with non‐alcoholic fatty liver disease. Aliment Pharmacol Ther 2018; 47(12): 1639-1651.##77. Corey KE, Vuppalanchi R, Vos M, Kohli R, Molleston JP, Wilson L, et al. Improvement in liver histology is associated with reduction in dyslipidemia in children with nonalcoholic fatty liver disease. J Pediatr Gastroenterol Nutr 2015; 60(3): 360-367.##78. Oliveira CP, Cotrim HP, Stefano JT, Siqueira ACG, Salgado ALA, Parise ER. N-acetylcysteine and/or ursodeoxycholic acid associated with metformin in non-alcoholic steatohepatitis: An open-label multicenter randomized controlled trial. Arquivos de Gastroenterologia 2019; 56(3): 184-190.##79. Asmar RG, London GrM, O’Rourke ME, Safar ME, Coordinators RP, Investigators. Improvement in blood pressure, arterial stiffness and wave reflections with a very-low-dose perindopril/indapamide combination in hypertensive patient: a comparison with atenolol. Hypertension 2001; 38(4): 922-926.##80. Green CJ, Marjot T, Walsby-Tickle J, Charlton C, Cornfield T, Westcott F, et al. Metformin maintains intrahepatic triglyceride content through increased hepatic de novo lipogenesis. Eur J Endocrinol 2022; 186(3): 367-377.##81. Resuli B, Demiraj V, Babameto A, Sema K, Malaj V. Metformin superior to lowfat diet for the treatment of patients with nonalcoholic fatty liver disease and/or steatohepatitis. Pol Arch Med Wewn 2012; 122(Suppl 1): 68-71.##82. Feng WH, Bi Y, Li P, Yin TT, Gao CX, Shen SM, et al. Effects of liraglutide, metformin and gliclazide on body composition in patients with both type 2 diabetes and non‐alcoholic fatty liver disease: a randomized trial. J Diabetes Investig 2019; 10(2): 399-407.##83. Faghihzadeh F, Adibi P, Rafiei R, Hekmatdoost A. Resveratrol supplementation improves inflammatory biomarkers in patients with nonalcoholic fatty liver disease. Nutr Res 2014; 34(10): 837-843.##84. Chen S, Zhao X, Ran L, Wan J, Wang X, Qin Y, et al. Resveratrol improves insulin resistance, glucose and lipid metabolism in patients with non-alcoholic fatty liver disease: a randomized controlled trial. Dig Liver Dis 2015; 47(3): 226-232.##85. Akbari M, Tamtaji OR, Lankarani KB, Tabrizi R, Dadgostar E, Haghighat N, et al. The effects of resveratrol on lipid profiles and liver enzymes in patients with metabolic syndrome and related disorders: a systematic review and meta-analysis of randomized controlled trials. Lipids Health Dis 2020; 19(1): 25.##86. Heebøll S, Kreuzfeldt M, Hamilton-Dutoit S, Kjær Poulsen M, Stødkilde-Jørgensen H, Møller HJ, et al. Placebo-controlled, randomised clinical trial: high-dose resveratrol treatment for non-alcoholic fatty liver disease. Scand J Gastroenterol 2016; 51(4): 456-464.##87. Cioffi A, Coppini S, Massari A, Moretti A, Peroni S, Santini C, et al. Identifying and correcting invalid citations due to DOI errors in Crossref data. Scientometrics 2022; 127(6): 3593-3612.##88. Khattar S, Khan SA, Zaidi SAA, Darvishikolour M, Farooq U, Naseef PP, et al. Resveratrol from dietary supplement to a drug candidate: An assessment of potential. Pharmaceuticals 2022; 15(8): 957.## ##