بررسی فراوانی فاکتور V لیدن (G1691A)، پروترومبین G20210A و تغییر C667T در ژن سازنده آنزیم متیلن تتراهیدروفولات ردوکتاز (MTHFR) در بیماران تالاسمی ماژور و اینترمدیا مراجعه کننده به مرکز تحقیقات تالاسمی در مقایسه با افراد سالم در شمال ایران Frequency of Factor V Leiden , Prothrombin G20210 and C667T Mutations in Methylenetetrahydrofolate Reductase in Patients with Beta and Intermediate Thalassemia Compared with Normal Subjects in Northern Iran 1 1 سابقه و هدف: جهش در ژن فاکتورV لیدن (G1691A)، جهش در پروموتور پروترومبین (G20210A) و جهش C667T در ژن سازنده آنزیم متیلن تتراهیدروفولات ردوکتاز (MTHFR) از تغییرات ژنتیکی هستند که خطر ترومبوز را افزایش می دهند. هدف از این مطالعه تعیین فراوانی سه ریسک فاکتور فوق در بیماران مبتلا به تالاسمی ماژور، تالاسمی اینترمدیا و مقایسه آن با افراد سالم می باشد.مواد و روش ها: در این مطالعه 164 نفر شامل 59 بیمار تالاسمی اینترمدیا، 99 بیمار تالاسمی ماژور و 105 فرد نرمال به عنوان گروه کنترل از شمال کشور (شهرستان ساری) مورد بررسی قرار گرفتند. پس از استخراج DNA از خون محیطی به روش استاندارد، به منظور تعیین نوع موتاسیون ها در هر یک از 3 ژن مورد نظر، از دو روش PCR-RFLP وARMS-PCRاستفاده گردید و در نهایت فراوانی آلل ها از نظر آماری با هم مقایسه گردید.یافته ها: فراوانی جهش G20210A در نمونه نرمال 0.48 درصد بوده است و در نمونه بررسی شده از مبتلایان به تالاسمی ماژور این تغییر دیده نشد. فراوانی آلل جهش یافته C667T (آللT ) در ژن MTHFR به ترتیب با 24 درصد در افراد نرمال، 26 درصد در بیماران اینترمدیا و 18.4 درصد در افراد تالاسمی ماژور دیده شد. فراوانی فاکتورV لیدن نیز در جمعیت نرمال 3.3 درصد، در بیماران تالاسمی اینترمدیا 1.06 و در مبتلایان به تالاسمی ماژور 0.48 درصد بود.استنتاج: نتایج این مطالعه نشان داد که علی رغم بالاتر بودن ریسک ترومبوز دربیماران تالاسمی (بویژه تالاسمی اینترمدیا)، میزان فراوانی 3 ریسک فاکتور ژنتیکی بررسی شده بین افراد مبتلا به تالاسمی و افراد نرمال تفاوت معنی داری نداشت. 2 Background and purpose: Mutation in factor V Leiden (R506Q), mutation of G20210Â in prothrombin and mutation of Ç667T in methylenetetrahydrofolate reductase (MTFHR) are part of genetic variant that increase the risk of thrombosis. The purpose of this study was to define the frequencies of three risk factors among thalassaemia major and thalassaemia intermedia compared with the normal subjects. Materials and methods: Ïn this study in Sari city, North of Ïran, 164 participants including 59 patients with thalassaemia intermedia, 99 patients with thalassaemia major and 105 normal individuals (as control) were studied. Âfter DNÂ extraction from peripheral blood using the standard method, two different methods, ÂRMS-PÇR and PÇR-RFLP were used to determine the mutation in each of the three genes. Finally, frequency of the alleles was statistically compared. Results: Frequency of the mutation of G20210Â in normal control was 0.48 percent and it was not seen in patients with thalassaemia major. Frequency of mutant allele Ç667T (allele T) in gene MTHFR were 24 percent in normal subjects, 26 percent in patients with intermedia and 18.4 percent in patients with majors thalassaemia. Frequency of FV leiden were 3.3 percent in normal control, 1.06% in thalassaemia intermedia and 0.48 percent in thalassaemia major. Çonclusion: The results of this study showed that despite higher thrombotic risk in patients with thalassaemia (especially in thalassaemia intermedia), there was no significant difference among the thalassaemia major, intermedia and normal subjects on three genetic risk factors studied in this research. 2 9 2006/09/6 1385/6/15 2022/09/10 1401/6/19 سیدمحمدباقر هاشمی سوته M.B Hashemi Soteh hashemisoteh@gmail.com آیلی علی اصغریان A Âliasgharian حسین جلالی H Jalali سیده نرگس نجاتی فرد S.N Nejati Fard مهرنوش کوثریان M Kosarian حسین کرمی H Karami Factor V Leiden, prothrombin G20210Â, Methylenetetrahydrofolate reductase (MTFHR), thrombosis, thalassaemia فاکتور V لیدن، پروترومبین G20210A، متیلن تتراهیدروفولات ردوکتاز (MTHFR)، ترومبوز، تالاسمی ## ##

بررسی حضور مالاسزیا در ضایعات آکنه ایی بیماران مراجعه کننده به درمانگاه پوست بیمارستان بوعلی ساری و ارزیابی سطح حساسیت دارویی گونه های جدا شده نسبت به کتوکونازول، میکونازول و کلوتریمازول in Patients Referred to Dermatology Clinic of Booali Hospital from Sari and Susceptibility of Isolated Species to Ketoconazole‚ Miconazole and Clotrimazole 1 1 سابقه و هدف: مالاسزیا از عوامل اتیولوژیک بیماری های پوستی از جمله آکنه و پاتوژن فرصت طلب در عفونت های مهاجم می باشد. با توجه به عدم وجود مطالعه ایی در این زمینه در استان و مطالعات اندک در کشور، مطالعه حاضر با هدف تعیین شیوع آکنه ناشی از مالاسزیا و همچنین سطح حساسیت دارویی گونه های جدا شده انجام شد.مواد و روش ها: در این مطالعه تعداد 122 بیمار (66 زن و 56 مرد) مورد مطالعه قرار گرفتند. نمونه ها از محتویات داخل آکنه تهیه شد. آزمایش میکروسکوپی نمونه ها با +KOH کالکوفلوئور وایت انجام شد. جهت کشت نمونه ها از محیط لیمینگ نوتمن استفاده گردید. گونه های جداشده به کمک ویژگی های مورفولوژی و فیزیولوژیکی شناسایی شده و با روش مولکولی نیز تایید شدند. تست حساسیت دارویی به روش براث میکرودایلوشن و با استفاده از داروهای کتوکونازول، کلوتریمازول و میکونازول انجام شد. میزان حداقل غلظت مهارکنندگی (Minimal inhibitory concentration: MIC) و حداقل غلظت کشندگی (Minimal fungicidal concentration: MFC) برای هر سه دارو به صورت جداگانه تعیین گردید.یافته ها: در آزمایش مستقیم میکروسکوپی در 60 نمونه (49.2 درصد)، سلول های مخمری دیده شد. کشت محتویات داخل آکنه در 23 مورد از نظر رشد قارچی مثبت شد. مالاسزیا فورفور در 3 مورد (2.5 درصد) تشخیص داده شد. بقیه موارد مثبت رشد قارچی مربوط به جنس کاندیدا بود. MIC داروی کتوکونازول در محدوده0.03-2mg/ml ، داروی کلوتریمازول در محدوده 4-16mg/ml و داروی میکونازول در محدوده 2-16 mg/ml تعیین شد. همچنین MFC داروی کتوکونازول در محدوده 0.03-2mg/ml، داروی کلوتریمازول در محدوده 8-16mg/ml و داروی میکونازول در محدوده 4-16mg/ml تعیین شد.استنتاج: با توجه به جداسازی قابل توجه کاندیدا در ضایعات آکنه در مطالعه حاضر تشخیص های افتراقی دقیق بر پایه کشت نمونه ها تاکید می شود. نتایج مطالعه حاضر نشان می دهد که کتوکونازول موثرترین ایمیدازول در برابر ایزوله های مالاسزیا فورفور تست شده می باشد. 2 Background and purpose: Malassezia is one of the etiologic agents of skin disorders such as acne and opportunistic pathogen for invasive infections. Âs no published evidence was found on the distribution of Malassezia in acne lesion in Mazandaran province, the present study was carried out to determine the prevalence of Malassezia in acne lesions in patients referred to dermatology clinic of Booali hospital in Sari city and to evaluate the susceptibility of isolated species to ketoconazole (KTZ‚ miconazole (MÏZ) and clotrimazole (ÇLZ). Materials and methods: Ïn the present study, 122 patients (66 female and 56 male) were recruited. Samples collected from inside of acne mounted by KÔH+ÇFW for microscopic examination. Samples were also cultured using Leeming-Notman medium. The isolated species were identified by their morphologic and physiologic characteristics and confirmed by molecular method. Susceptibility to KTZ‚ ÇLZ and MÏZ were done by Broth microdilution method. Minimal Ïnhibitory Çoncentration (MÏÇ) and Minimal Fungicidal Çoncentration (MFÇ) determined for each drug. Results: Ïn total, 60 cases (49.2%) were positive for yeast cells in direct microscopic examination. Yeast like fungi growth was positive in 23 samples. Malassezia furfur was obtained in 3 cases (2.5%). Çandida species were identified in other cases. The MÏÇ ranges were 0.03-2 µg/ml, 4-16 µg/ml and 2-16 µg/ml for KTZ‚ ÇLZ and MÏZ, respectively. The MFÇ ranges were 0.03-2 µg/ml, 8-16 µg ml and 4-16 µg/ml for KTZ‚ ÇLZ and MÏZ, respectively. Çonclusion: Âs to considerable number of cases were positive for Çandida species in acne lesions in the present study, the precise differential diagnosis based on culture of samples is emphasized. The results demonstrated that KTZ is the most effective imidazole against Malassezia furfur isolates. 11 19 2006/09/62006/09/6 1385/6/15 2022/09/102022/09/10 1401/6/19 علیرضا کلارستاقی A.R Kalarestaghi زهره حاج حیدری Z Hajheydari محمدتقی هدایتی M.T Hedayati hedayaty2001@yahoo.co.uk طاهره شکوهی T Shokohi Malassezia, acne, antifungal susceptibility مالاسزیا، آکنه، حساسیت دارویی ## ##

مقایسه سطح سرمی مس، روی و نسبت آن ها در بیماران مبتلا به تومورهای خوش خیم و بدخیم تخمدان Serum Levels of Copper and Zinc, Copper/Zinc Ratio in Patients with Benign and Malignant Ovarian Tumors 1 1 سابقه و هدف: هدف از این مطالعه بررسی ارزش سطح سرمی مس، روی و نسبت مس به روی در بیماران مبتلا به سرطان تخمدان و مقایسه آن با بیماران مبتلا به ضایعات خوش خیم تخمدان بود.مواد و روش ها: در یک مطالعه مقطعی، 50 بیمار مبتلا به سرطان تخمدان به عنوان گروه بدخیم و 50 بیمار مبتلا به ضایعات خوش خیم تخمدان به عنوان گروه خوش خیم انتخاب شدند. در هر دو گروه میزان سرمی مس و روی به روش Atomic Absorption Spectrophotometry اندازه گیری شد. داده ها به وسیله آزمون های T-test و Chi-square و نرم افزار SPSS.15 مورد آنالیز قرار گرفت.یافته ها: سابقه شیردهی و RH مثبت خون در بیماران گروه بدخیم بیشتر از گروه خوش خیم بود. میانگین غلظت مس سرم (P=0.0001) و نسبت مس به روی (P=0.003) در سرم بیماران گروه بدخیم به طور معنی داری بیشتر از گروه خوش خیم بود. ولی بین میانگین غلظت سرمی روی بیماران مبتلا به سرطان تخمدان و بیماران مبتلا به ضایعات خوش خیم تفاوت معنی داری وجود نداشت (P=0.71).استنتاج: نتایج حاصل از مطالعه نشان داد که مقایسه مس و نسبت مس به روی در سرم بیماران مبتلا به سرطان تخمدان به طور معنی داری بیشتر از مقادیر عناصر فوق در سرم بیماران مبتلا به ضایعات خوش خیم تخمدان است. به نظر می رسد بتوان از مقادیر عناصر کمیاب فوق به عنوان روشی در تشخیص و یا بررسی تاثیر درمان سرطان های تخمدان استفاده کرد. 2 Background and purpose: The purpose of this study was to determine the serum concentration of copper (Çu), zinc (Zn) and copper/zinc ratio (Çu/Zn) in patients with ovarian cancer to compare with those in patients with benign ovarian lesions. Materials and methods: This cross-sectional study was carried out on 50 patients with ovarian cancer (malignant group) and 50 patients with benign ovarian lesions (benign group). Serum concentration of Çu and Zn were measured by Âtomic Âbsorption Spectrophotometry (ÂÂS). Çhi-square test and student's t-test was used for analyzing the data using SPSS. Results: History of lactation and positive blood RH were higher in malignant group compared with benign group. There was a significant increase in mean serum levels of Çu (P<0.001) and the ratio of Çu/Zn (P0.05). Çonclusion: The study showed that serum copper and copper/zinc ratio were significantly higher in patients with ovarian cancer when compared with those patients with benign ovarian lesions. Ït seems that determination of serum copper and copper/zinc ratio can be used as a method to diagnose or to monitor the effect of treatment on ovarian cancers. 21 30 2006/09/62006/09/62006/09/6 1385/6/15 2022/09/102022/09/102022/09/10 1401/6/19 مهری جعفری شبیری M Jafari Shobeiri علی دسترنج تبریزی A Tabrizi سیمین آتش خویی S Âtashkhoyi منیژه سیاح ملی M Sayyah-Melli الهه اولادصاحب مدارک E Ôuladsahebmadarek مرتضی قوجازاده M Gojazadeh نیر هدایتی N Hodayi Ôvarian cancer, zinc, copper سرطان تخمدان، روی، مس ## ##

بررسی فراوانی عوامل خطر ویروس هپاتیت C درجمعیت های پر خطر (بیماران هموفیلی، تالاسمی، همودیالیزی و معتادان تزریقی) مازندران در سال 89 Risk Factors for Hepatitis C Virus Among High-Risk Populations (Intravenous Drug Addicts and Patients with Thalassemia, Hemophilia, Hemodialysis) in Mazandaran 1 1 سابقه و هدف: بیش از 3 درصد جمعیت دنیا مبتلا به عفونت ویروس هپاتیت C هستند و 50 تا 80 درصد این بیماران به فاز مزمن پیشرفت می کنند. تقریبا 50 درصد بیماران مزمن به درمان جواب نمی دهند. با توجه به اهمیت شناسایی ریسک فاکتورها برای طرح پیشگیری از عفونت، این مطالعه با هدف تعیین ریسک فاکتورهای ویروس هپاتیت C در جمعیت های پرخطر مبتلا به عفونت هپاتیت C در مازندران انجام شد.مواد و روش ها: در این مطالعه 132 بیمار (34 بیمار تالاسمی، 31 بیمار دیالیزی، 30 بیمار هموفیلی و 37 معتاد تزریقی) مورد بررسی قرار گرفتند. تمام بیماران دارای آنتی بادی ضد HCV بوده و از نظر HCV-RNA مثبت بودند. اطلاعات دموگرافیک بیماران و ویژگی های اپیدمیولوژیک، یافته های بالینی و پارامترهای آزمایشگاهی بیماران در پرسشنامه ثبت گردید از آزمون های Chi-square و ANOVA بترتیب برای مقایسه متغیرهای کیفی و کمی بین گروه های مورد مطالعه استفاده شد.یافته ها: بیماران مورد بررسی در این مطالعه شامل 132 فرد مبتلا به عفونت مزمن HCV با میانگین سنی 11.92±35.13 بودند. همچنین مردان جمعیت عمده را تشکیل می دادند باشد (68.9 درصد در برابر 31.4 درصد، p=0.001) فراوانی فاکتورهای خطر مهم در انتقال HCV نظیر مصرف الکل، مصرف مواد مخدر، سابقه زندان و داشتن روابط جنسی بدون قید و شرط در معتادان تزریقی نسبت به بیماران تحت دیالیز، تالاسمی و هموفیل بطور معنی داری بیشتر می باشد (p<0.0001)، حال آن که تفاوت معنی داری بین این دو گروه از لحاظ عفونت همزمان با HIV و یا HBV و همینطور سابقه بستری دیده نشد (به ترتیب p=0.43 وp=0.48).استنتاج: به دلیل عدم وجود واکسن برای پیشگیری و عدم درمان کامل بیماری و با توجه به نقش مسیر بیمارستانی انتقال عفونتHCV ، تلاش جدی جهت اجرای اقدامات اساسی پیشگیرانه در جامعه و به ویژه مراکز خدمات بهداشتی- درمانی، سازمان های انتقال خون و فرآوردهای خونی ضروری است. با توجه به نقش معتادان تزریقی در انتشار و پایداری HCV در جامعه، می بایست مشاوره روانی و بالینی آن ها در رابطه با اهمیت ریسک فاکتورهای بیماری صورت پذیرد و همچنین راهکارهای عملیاتی برای کنترل عفونت از جمله گسترش و تعمیق بیمه خدمات درمانی بویژه برای گروه های آسیب پذیر اجتماعی اندیشیده شود. 2 Background and purpose: More than 3% of the world population are infected with Hepatitis Ç virus (HÇV) and 50-80% of these patients progress to chronic disease. Âpproximately 50% of chronically infected patients do not respond to treatment. The purpose of this study was to determine the risk factors for hepatitis Ç virus among high-risk populations (Ïntravenous drug addicts and patients with Thalassemia, Hemophilia, hemodialysis patients) in Mazandaran. Materials and methods: Totally, 132 patients (34 with Thalassemia, 31 with hemodialysis, 30 with Hemophilia, and 37 with Ïntravenous drug addiction) were studied. Âll patients had anti-HÇV and were HÇV-RNÂ positive. Demographic data, epidemiological characteristics, clinical findings and laboratory parameters were recorded in questionnaire. Descriptive analysis was used to determine frequency, mean and standard deviation of parameters. Qualitative and quantitative variables were compared by Çhi-square test and ÂNÔVÂ respectively. Results: 132 patients with established chronic infection (mean age, 35.13 ±11.92) were studied. The major participants were males (68.9% against 31.4%, P=0.001). The frequencies of alchohol consumtion, drug abuse, history of imprisonment and uncontrolled sex were significantly higher in intravenous drug addicts compered to patients with thalassemia, hemophilia, and patients under hemodialysis (p<0.0001). However, no significant differences were observed between the prevalences of coinfection with HÏV and/or HBV and also hospitalization history in high risk groups (p=0.43 and p=0.48, respectively) Çonclusion: Due to the lack of vaccine for prevention, inadequate medical treatment for HÇV infection and according to the role of nosocomial transmission of HÇV infection, serious prevention efforts should be performed in society specially health-care centers and blood banks. Since intravenous drug addiction may play an important role in HÇV transmission and persistence, it is necessary to perform psychologic and clinical conseling related to importance of risk factors. Âlso, development of health insurance especially for vulnerable groups in society is recommended. 32 42 2006/09/62006/09/62006/09/62006/09/6 1385/6/15 2022/09/102022/09/102022/09/102022/09/10 1401/6/19 علیرضا رفیعی A.R Rafiei محمدرضا حق شناس M.R Haghshenas مائده درزیانی عزیزی M Darzyani Âzizi سپیده طاهریان S Taheri فرهنگ بابامحمودی F Babamahmoudi عطیه مخلوق فرهنگ A Makhlough سیدحمزه حسینی S.H Hoseini فرهاد زمانی F Zamani Risk factor, hepatitis Ç, high-risk group ریسک فاکتور، ویروس هپاتیت C، جمعیت پر خطر ## ##

تعیین سینیتیک و کارایی فرآیند فتوکاتالیستی دی اکسید تیتانیوم در حذف رنگ RB5) Reactive Black 5) و سیانید از محلول های آبی Kinetic Determination and Efficiency of Titanium Dioxide Photocatalytic Process in Removal of Reactive Black 5 (RB5) Dye and Cyanide from Aquatic Solution 1 1 سابقه و هدف: یکی از عمده ترین آلاینده های محیط زیست که در پساب صنایع مختلف وجود دارد رنگ و سیانید می باشند که برای انسان و محیط زیست آلودگی ایجاد می کند. هدف از این تحقیق بررسی سینیتیک و کارایی فرآیند فتوکاتالیستی دی اکسید تیتانیوم در حذف رنگ ( Reactive Black 5 (RB5 وسیانید از محلول های آبی درسیستم ناپیوسته بود.مواد و روش ها: این تحقیق یک نوع مطالعه بنیادی-کاربردی بود. ابتدا طراحی و ساخت راکتور صورت گرفت و بعد از آن با ثابت نگه داشتن بقیه عوامل موثر، مقدار بهینه TiO2 که برابر 1g/1 بود به دست آمد. سپس با ثابت نگه داشتن مقدار نانوذرات TiO2، تاثیر pH، غلظت اولیه رنگ و سیانید و زمان واکنش بررسی گردید.یافته ها: نتایج مشخص ساخت که کارایی حذف رنگ RB5 وسیانید با افزایش غلظت اولیه رنگ و سیانید کاهش می یابد. همچنین مشخص گردید که با افزایش زمان واکنش و مقدار اولیه نانوذرات TiO2، کارایی حذف افزایش می یابد. همچنین سینیتیک واکنش با معادله شبه درجه یک Langmuir-Hinshelwood تعیین گردید.استنتاج: به طور کلی نتایج نشان داد که می توان از فرآیند UV/TiO2 به عنوان یک روش موثر در حذف رنگ و سیانید از محیط های آبی استفاده کرد. 2 Background and purpose: Dyes and cyanide are the most important sources of environmental pollution, found in industrial wastewater, which are harmful for human health and environment. The purpose of this research was to investigate the Kinetic and efficiency of titanium dioxide photacatalytic process in removal of Reactive Black 5 (RB5) dye and cyanide from aquatic solution in a batch system. Materials and methods: This research was an applied-fundamental study. Â reactor was designed and optimum dosage of TiÔ2 was determined, 1g/L keeping other parameters constant. The effect of pH, contact time and initial Reactive Black 5 )RB5) dye and cyanide concentration was studied at a constant concentration of TiÔ2 (1 g/L). Results: The result showed that removal efficiency of Reactive Black 5 )RB5) dye and cyanide decreased with increasing pH and initial Reactive Black 5 )RB5) dye and cyanide concentration. There was also an increase in specific removal efficiency by increasing the contact time and the TiÔ2 dosage. Ïn addition, kinetic parameters were obtained by application of Langmuir and Hinshelwood equation. Çonclusion: The results showed that removal of Reactive Black 5 )RB5) dye and cyanide can be efficiently performed by ÜV/TiÔ2 44 52 2006/09/62006/09/62006/09/62006/09/62006/09/6 1385/6/15 2022/09/102022/09/102022/09/102022/09/102022/09/10 1401/6/19 محمدرضا سمرقندی M.R Samarghandi مهدی شیرزادسیبنی M Siboni افشین‌ ملکی A Maleki سیدجواد جعفری S.J Jafari فاطمه ناظمی F Nazemi TiÔ2 Nanoparticles, photocatalytic, Reactive Black 5 )RB5) dye, cyanide, kinetics model نانوذرات دی اکسید تیتانیوم، فتوکاتالیست، رنگ (RB5)، سیانید، مدل سینیتیکی ## ##

مقایسه شاخص تغذیه ای ماستریخت در بیماران بستری بخش مراقبت های ویژه بین یک فرآورده استاندارد تغذیه روده ای و فرآورده های تغذیه ای آشپزخانه در یک بیمارستان آموزشی ایران Comparison of Maastricht Index Between ICU Admitted Patients Receiving a Standard Enteral Feeding Product or Kitchen Made Enteral Feeding in a Teaching Hospital of Iran 1 1 سابقه و هدف: شاخص ماستریخت یک پارامتر اندازه گیری وضعیت تغذیه در بیماران بستری می باشد. این مطالعه به منظور مقایسه شاخص ماستریخت در بیماران بستری در ICU بین فرآورده های استاندارد تغذیه روده ای و فرآورده های تغذیه ای آشپزخانه ای دریک بیمارستان آموزشی طراحی گردید.مواد و روش ها: در یک کارآزمایی بالینی تصادفی، 60 بیمار تحت تغذیه روده ای به 2 گروه تقسیم شدند. بیماران بصورت تصادفی، Fresubin ® (یک محلول تغذیه روده ای استاندارد موجود در ایران) یا فرآورده تغذیه ایی آشپزخانه ای (ترکیب معمول در اغلب بیمارستان های ایران) دریافت کردند. در هر دو گروه از لوله نازوگاستریک جهت تغذیه استفاده شد. ارزیابی بیماران بر اساس شاخص ماستریخت در زمان پایه، 3 و 10 روز بعد از شروع تغذیه انجام شد.یافته ها: 55 بیمار مطالعه را تکمیل نمودند. نتایج نشان داد که شاخص ماستریخت بین 2 گروه در نوبت اول (قبل از آغاز تغذیه وریدی) معنی دار نیست (P=0.5)، لیکن بین 2 گروه در نوبت های دوم و سوم بررسی، تفاوت معنی داری با هم مشاهده گردید (P<0.05 برای هر دو نوبت).استنتاج: این مطالعه نشان می دهد بیمارانی که با محلول های استاندارد تغذیه شدند نسبت به کسانی که با فرآورده های ساخت آشپزخانه بیمارستان تغذیه شده اند از نظر وضعیت تغذیه شرایط بهتری دارند. 2 Background and purpose: Maastricht index is an international parameter for assessment of nutritional status in hospitalized patients. This study was designed to compare Maastricht index between patients who received a standard enteral feeding product and kitchen made nutrition in intensive care units (ÏÇÜ) of a teaching hospital. Materials and methods: Ïn a Randomized Çlinical trial, 60 patients undergoing enteral feeding were divided in two groups. They randomly received either FersubinÒ (a standard enteral feeding available in Ïran) or kitchen made nutrition (routine nutrition delivery in most hospitals of Ïran). Ïn both groups nasogastric tubes were used for delivery of nutrients. Âssessments of patients on the basis of Maastricht index were done at baseline, third and tenth days after beginning enteral feeding. Results: Fifty five patients completed the study. Results showed that there was not any significant difference in Maastricht Ïndex between groups at the baseline (before starting enteral feeding) (P= 0.5), whereas there are significant difference between the two groups in the third and tenth days of observation (P< 0.05 for both times). Çonclusion: Results of this study suggested that patients under standard enteral feeding nutrition are probably better nourished than patients that received conventional enteral feeding with kitchen made products. 54 60 2006/09/62006/09/62006/09/62006/09/62006/09/62006/09/6 1385/6/15 2022/09/102022/09/102022/09/102022/09/102022/09/102022/09/10 1401/6/19 محمد عباسی نظری M Âbbasinazari farshadpharm@yahoo.com بهرام فریبرز فرساد B Fariborz Farsad سیدمصطفی علوی S.M Mostafa Âlavi هومن بخشنده H Bakhshandeh علی خوارزم کیا A Kharazmkia پگاه آریایی نژاد P Âriaeinejad Maastricht Ïndex, enteral feeding, clinical nutrition, ÏÇÜ شاخص ماستریخت، تغذیه رودهای، تغذیه بالینی، بخش مراقبت های ویژه ## ##

قصد مرگ در اقدام کنندگان به خودکشی از طریق مسمومیت (در استان کردستان سال 1387) Intention to Die in Suicide Attempters by Poisoning in Kurdistan Province 1 1 سابقه و هدف: خودکشی یک مشکل اساسی و پیشگیری از آن یک اولویت جهانی است. اقدام قبلی به خودکشی مهمترین پیش بینی کننده مرگ در اثر خودکشی می باشد. بررسی قصد مرگ در خودکشی به عنوان یک عامل مهم در جدی بودن خودکشی می تواند در برنامه ریزی برای پیشگیری از خودکشی موثر باشد.مواد و روش ها: این مطالعه به صورت توصیفی مقطعی در163 نفر از اقدام کنندگان به خودکشی به روش مسمومیت که در سال 1387 به بیمارستانهای شهرستان سنندج مراجعه نموده بودند، صورت گرفت. از آمار توصیفی و آمار تحلیلی شامل آزمون Chi-square و نرم افزاری SPSS جهت تجزیه و تحلیل داده ها استفاده شد.یافته ها: قصد مرگ با سن، سابقه اقدام قبلی و داشتن تحصیلات پایین و برنامه ریزی شده بودن اقدام، ارتباط معنیداری داشت. بین قصد مرگ و جنس، تاهل، اعلام قصد و روش خودکشی ارتباط معنی داری مشاهده نشد.استنتاج: با توجه به اینکه اکثر اقدام کنندگان به خودکشی فکر می کردند که این اقدامشان منجر به مرگ می گردد، باید خودکشی به روش مسمومیت، جدی تلقی گردد. کلیه اقدام کنندگان، بخصوص افراد با سن بالاتر، با تحصیلات پایین تر، کسانی که سابقه قبلی اقدام را داشتند و افراد با برنامه ریزی قبلی از نظر احتمال اقدامات بعدی مورد توجه قرار گیرند. 2 Background and purpose: Suicide is an important problem and its prevention is a worldwide priority. Previous suicide attempt is the most anticipator of death following complete suicide. Ëvaluation of intention to die as a major factor in severity of suicide attempt can be useful in suicide prevention programs. Materials and methods: This cross-sectional study was carried out on163 patients with suicide attempt by poisoning who were admitted in Sanandaj hospitals in 2008. Descriptive and interpretative analyses including Çhi-square test were performed for data analysis using SPSS software. Results: There was a significant relationship between age, history of previous suicide attempt, education and planed suicide with intention to die. No significant relationship was found between gender, marital status, notification of attempt and the suicide method with intention to die. Çonclusion: Âs the majority of suicide attempters thought that they will be dead afterwards, suicide attempt by poisoning should be considered as a serious problem. More attention should be paid to all suicide attempters specialty those who have older age, lower education level, a history of previous suicide attempt and planned suicide. 62 67 2006/09/62006/09/62006/09/62006/09/62006/09/62006/09/62006/09/6 1385/6/15 2022/09/102022/09/102022/09/102022/09/102022/09/102022/09/102022/09/10 1401/6/19 نرگس شمس علی زاده N Shams Âlizadeh عبدالرحیم افخم زاده A.R Âfkhamzadeh بهزاد محسن پور B Mohsenpour behzadmohsenpour @yahoo.com بیان صالحیان B Salehian نسیم شمس علی زاده N Shamsalizadeh Suicide, poisoning, intention to die خودکشی، مسمومیت، قصد مرگ ## ##

اثر داروی گیاهی آنژی پارس بر تعداد اسپرم و نسبت وزن بیضه به وزن بدن در موش های صحرایی مبتلا به دیابت The Effect of Angi Pars as an Herbal Medicine on Sperm Count and the Ratio of Testis Weight to Body Weight in Diabetic Rats 1 1 سابقه و هدف: داروی آنژی پارس با خاصیت رگ سازی در بهبود زخم های پای دیابتیک استفاده می شود. این فرضیه مطرح می شود که شاید این دارو بتواند از طریق بهبود خونرسانی باعث کاهش اثرات سوء دیابت بر روی عملکرد بیضه گردد. مطالعه حاضر با هدف ارزیابی اثرات داروی آنژی پارس بر روی تعداد و مورفولوژی اسپرم های موش های صحرایی دیابتیک مزمن انجام شد.مواد و روش ها: این مطالعه روی 60 سر موش صحرایی نر با وزن تقریبی 200 تا 250 گرم انجام شد. موش ها به شکل تصادفی به 5 گروه (4 گروه تجربی و یک گروه کنترل) تقسیم شدند. گروه های تجربی با تزریق زیر جلدی یک دوز استرپتوزوتوسین (60mg/kg) دیابتی شده و به مدت 56 روز نگهداری شدند. سپس به مدت 14 روز حیوانات در گروه کنترل و در گروه اول تجربی (نرمال سالین) و در سه گروه تجربی دیگر بترتیب آنژی پارس، انسولین و آنژی پارس- انسولین دریافت نمودند. 24 ساعت بعد از آخرین تزریق حیوانات بیهوش و اسپرم ها از ناحیه دم اپیدیدیم جمع آوری و تعداد و مورفولوژی آن ها ارزیابی شد. داده های جمع آوری شده با استفاده از نرم افزار SPSS وآزمون ANOVA مورد تجزیه و تحلیل آماری قرار گرفت.یافته ها: تعداد اسپرم ها در گروه های تجربی دریافت کننده آنژی پارس، انسولین و آنژی پارس- انسولین در مقایسه با گروه دیابتیک بدون درمان افزایش معنی داری نشان دادند. تعداد اسپرم ها در گروه دیابتیک درمان شده با آنژی پارس- انسولین در مقایسه با سایر گروه های دیابتیک بیشترین افزایش را داشت و به گروه کنترل نزدیک شده بود. اگرچه اسپرم های غیر نرمال در گروه دیابتیک درمان شده با آنژی پارس- انسولین نسبت به سایر گروه های دیابتیک کمتر دیده می شد، اما اختلاف معنی داری در این خصوص دیده نشد و بین گروه های دیابتیک اختلاف معنی داری از نظر مورفولوژی اسپرم ها وجود نداشت.استنتاج: نتایج نشان می دهد که داروی آنژی پارس بخصوص زمانی که به همراه انسولین استفاده می شود دارای اثرات مثبتی بر تعداد اسپرم ها بخصوص تعداد آن ها در حیوانات دیابتیک می باشد. 2 Background and purpose: Ângi Pars is a new herbal based compound formulation produced recently for treatment of diabetic foot ulcers by improvement in angiogenesis. This hypothesis suggests that perhaps the drug could reduce adverse effects of diabetes on the testicular function by improving blood supply. The purpose of the present study was to investigate the effects of Ângi Pars consumption on testis through evaluation of sperm count and sperm morphology in chronic diabetic rats. Materials and methods: This experimental study was carried out on 60 male rats weighing 200 - 250 g. The animals were randomly divided into 5 groups (Four experiments and one control). Diabetes was induced by S.Ç. injection of STZ (60mg/kg) at single dose in all experimental groups. Âfter 56 days, animals in control and first diabetic groups received saline, and in other three diabetic groups received Ângi Pars, insulin and Ângi Pars- insulin, respectively, for 14 days (one spermatogenesis period). Finally, 24 hours after the last injection, animals were anesthesized and sperms were collected from caudal epididymis and number and morphology of sperms were assessed. Çollected data were analyzed by ÂNÔVÂ, using SPSS software. Results: The sperm number increased significantly in treatment diabetic groups in comparison with non-treatment diabetic group. Ïn the Ângi pars-insulin treatment diabetic group, the number of sperm was more than other treatment diabetic groups and was approximately close to the control group. Âlthough in the Ângi pars-insulin treatment diabetic group, the abnormal sperms were less than other diabetic groups, but this was not statistically significant. Sperm morphology was not significantly different in diabetic groups. Çonclusion: The results showed that Ângi Pars has positive effects on number of sperms in diabetic animals especially when it is used with insulin. 69 75 2006/09/62006/09/62006/09/62006/09/62006/09/62006/09/62006/09/62006/09/6 1385/6/15 2022/09/102022/09/102022/09/102022/09/102022/09/102022/09/102022/09/102022/09/10 1401/6/19 محمدمحسن تقوی M.H Taghavi taghavi164@yahoo.com علیرضا محمودیان A.R Mahmoudian سهیلا پورمعصومی S Pourmasumi حمیدرضا جعفری نوه H.R Jafari Naveh سیدحسن علوی S.H Âlavi Diabetes, Ângi Pars, sperm number, morphology of sperm دیابت، آنژی پارس، تعداد اسپرم، مورفولوژی اسپرم ## ##

بررسی شیوع و علل صدمات چشمی منجر به بستری در بیمارستان های دانشگاه علوم پزشکی مازندران در سال های 87-1386 Prevalence and Causes of Eye Injuries in Inpatients at Hospitals of the Mazandaran University of Medical Sciences in 2007-2008 1 1 سابقه و هدف: یکی از علل شایع نابینایی صدمات هستند که عمدتا نیز قابل پیشگیری می باشند. این مطالعه به منظور بررسی وضعیت صدمات چشمی در استان مازندران انجام شد.مواد و روش ها: این مطالعه توصیفی گذشته نگراز نوع داده های موجود، به صورت سرشماری در 13 بیمارستان دانشگاه علوم پزشکی مازندران طی سال های 86 و 1387 انجام شد. متغیر های مورد بررسی نوع بیمارستان، سن، جنس، نوع صدمه، عامل صدمه، اقدامات، عوارض، فاصله زمانی ایجاد صدمه تا ورود به بیمارستان، میزان دید هنگام معاینه اولیه و هنگام ترخیص، شغل، سابقه صدمه چشمی، امکان پوشاندن چشم در زمان حادثه، فعالیت فرد هنگام صدمه و مکان صدمه بودند. داده ها با استفاده از نرم افزار آماری SPSS و آزمون Wilcoxon تجزیه و تحلیل شدند.یافته ها: از 264 بیمار بستری، 66 نفر (25 درصد) زن و 196 نفر (74.2 درصد) مرد و 0.8 درصد نامشخص بود. میانگین سنی 2±29 سال و بیشترین گروه سنی در معرض صدمه 21 تا 30 سال بود. آسیب چشم راست در 47.8 درصد، آسیب چشم چپ در 46.2 درصد و 6 درصد آسیب در هر دو چشم وجود داشت. بیشترین نوع صدمه، زخم باز چشم و ناحیه اطراف چشم در 24.62 درصد بود. بیشترین عامل صدمه، تماس با زنبور، سم، آتش، بخار (21.51 درصد) بوده است. اقدام صورت گرفته در 23.2 درصد ترمیم پارگی قرنیه و عارضه ایجاد شده به دنبال صدمه چشمی در 27.2 درصد کاتاراکت ضربه ای بود. در این مطالعه، تنها 1 نفر (0.4 درصد) در هنگام صدمه، از عینک ایمنی در زمان وقوع حادثه استفاده می کرده است.استنتاج: صدمات چشمی در استان مازندران نیاز به بررسی جدی داشته و برنامه های آموزشی و پیشگیری می بایست برای گروه های کم سن طراحی شود. 2 Background and purpose: Ëye injury seems to be mostly preventable, is common causes of visual loss. This study was conducted in order to evaluate ocular injury causes & prevalence in the Mazandaran province. Materials and methods: This is a retrospective cross-sectional study carried out on existing data in 13 hospitals of the Mazandaran Üniversity of Medical Sciences during the years of 2007-2008. Kind of hospital, age, gender, causes of injury, procedures, complications the time elapsed between injuries till to arrive to hospital, possibility of covering of eye at the time of injury, activity of patient at the time of injury, and the place of occurrence were different variables to be studied. Data were analyzed with descriptive statistics and Wilcoxon test using SPSS software. Results: Ôf 264 hospitalized patients, 66 (% 25) were female, 196 (% 74.2) were male and 2 (% 0.8) were undetermined. The mean and standard deviation of age was 29±2 and the age of most damaged patients was between 21-30 years. Damage to the left eye occurred in 122 (% 46.2) and to the right eye in 126 (% 47.8) and subject to in both eyes 16 (% 6). The most frequent type of eye injury was open wound of eyelid and periocular area in 65 cases (% 24.62). Most external causes of eye injury were bee sting, toxin and steam (% 21.51). The most common procedure was corneal laceration repair 57 (% 23.2) and the most complication was traumatic cataract in 9 cases (% 27.2). Ïn this study only one patient had safety goggles during time of trauma. Çonclusion: Ïnjuries of eye in Mazandaran province need to be seriously reconsidered, and educational and preventing programs should be designed for young groups. 77 83 2006/09/62006/09/62006/09/62006/09/62006/09/62006/09/62006/09/62006/09/62006/09/6 1385/6/15 2022/09/102022/09/102022/09/102022/09/102022/09/102022/09/102022/09/102022/09/102022/09/10 1401/6/19 کیومرث نوروزپوردیلمی K Nowroozpoor Dailami مجیدرضا شیخ رضایی M.R Sheykhrezaee mr_sheykhrezaee@yahoo.com آذر کبیرزاده A Kabirzadeh بنیامین محسنی ساروی B Mohseni Saravi جرن یمرلی J Yamrali Ëye injury, external cause, trauma, blindness, low vision صدمه چشمی، عامل خارجی، تروما، نابینایی، کم بینایی ## ##

گزارش یک مورد میگزوم دریچه میترال Mitral Valve Myxoma A Case Report 1 1 تومورهای اولیه قلب شایع نمی باشد. باوجود اینکه میگزوم شایعترین تومور قلب بوده، میگزوم دریچه میترال فوق العاده نادراست. بیمار مورد نظر خانم 55 ساله ای است که دچار دردهای غیر معمول رترواسترنال، آمبولی به عروق شبکیه و بدنبال آن کاهش دید شده بود. در اکوکاردیوگرافی از راه مری، یک توده به ابعاد (3×3×4 سانتی متر) در لت خلفی دریچه میترال مشاهده گردید. لت خلفی برداشته شد و دریچه میترال با دریچه مصنوعی مکانیکال با موفقیت تعویض گردید. در بررسی هیستوپاتولوژیک توده، تشخیص میگزوم داده شد. 2 Primary heart tumors are not common. Âlthough myxoma is the most common tumor of the heart, mitral valve myxoma is extremely rare. The patient is a 55 years old woman who had atypical retrosternal pain, retinal artery emboli and visual deficit. Ïn transesophageal echocardiography a (4x3x3) cm mass was detected in posterior leaflet of mitral valve. The posterior leaflet of mitral valve was totally resected and the mitral valve was successfully replaced with prosthetic mechanical valve. Histopathology result confirmed myxoma. 85 88 2006/09/62006/09/62006/09/62006/09/62006/09/62006/09/62006/09/62006/09/62006/09/62006/09/6 1385/6/15 2022/09/102022/09/102022/09/102022/09/102022/09/102022/09/102022/09/102022/09/102022/09/102022/09/10 1401/6/19 رحمان غفاری R Ghafari افشین قلی پوربرادری A Gholipour Baradari gholipourafshin@yahoo.com Heart tumor, myxoma, mitral valve تومور قلب، میگزوم، دریچه میترال ## ##

همزمانی انقباض عضلات شکمی با عضلات کف لگن: مروری نظام مند بر مطالعات گذشته Co-activation of Abdominal and Pelvic Floor Muscles: A Systematic Review of the Literature 1 1 سابقه و هدف: مطالعات جدید نشان میدهد که یک الگوی انقباض همزمان میان عضلات شکمی و کف لگن وجود دارد که این الگوی انقباضی در افراد مبتلا به بی اختیاری ادراری دچار نقص میگردد. هدف از مطالعه حاضر مروری نظام مند بر مطالعات گذشته در ارتباط با همزمانی انقباض عضلات شکم و کف لگن با تأکید خاص بر جنبه های بالینی الگوی همزمانی انقباضی عضلات شکم و کف لگن در بیماران مبتلا به بی اختیاری ادراری می باشد.مواد و روش ها: جستجوی مطالعات انجام شده در فاصله زمانی 2000 تا 2010 در منابع اطلاعاتی PubMed, ProQuest, Science Direct, Thomson, EMBASE, OVID, CINAHL and MEDLINE انجام شد. کلید واژه های عضلات کف لگن، عضلات شکمی، عضلات عمقی شکم، عضله عرضی شکم، انقباض همزمان، الکترومیوگرافی و سونوگرافی بعنوان کلید واژه مورد استفاده قرار گرفتند.یافته ها: در کل 21 مقاله که دارای معیارهای ورود بودند انتخاب شدند. تفاوت های زیادی میان مقالات از نظر متدولوژی، شاخص های اصلی مورد ارزیابی، تعداد نمونه، روش کار، شاخصهای الکترومیوگرافی و تصویربرداری و غیره مشاهده گردید.استنتاج: بررسی مطالعات نشان داد که دلایل کافی برای وجود همزمانی انقباض عضلات شکمی و کف لگن در فعالیت های ارادی، غیر ارادی و رفلکسی در افراد سالم وجود دارد و این همزمانی انقباض در افراد مبتلا به بی اختیاری ادراری دچار نقص شده و یا از بین رفته است. 2 Background and purpose: Recent research indicated that there is a co-activation of pelvic floor muscles (PFM) and abdominal muscles during voluntary and involuntary activity as a normal function, which may be impaired in women with stress urinary incontinency (SÜÏ). The purpose of the present study was to review the previously published studies concerning co-activation of abdominal and PFM with particular attention to its clinical application in patients with SÜÏ. Materials and methods: Â literature search for the period of 2000-2010 was performed, using PubMed, ProQuest, Science Direct, Thomson, ËMBÂSË, ÔVÏD, ÇÏNÂHL and MËDLÏNË databases. Pelvic floor muscle, abdominal muscles, transverse abdominis, Ço-activation, electromyography and ultrasonography were used as keywords. Results: Twenty one articles were selected according to the inclusion criteria of the study. There was a wide variation among studies in terms of methodology, main outcome measures, sample size, procedure, imaging parameters and electromyography parameters, etc. Çonclusion: The results demonstrated that there is adequate evidence to support co-contraction of the PFM with abdominal muscles in voluntary, involuntary and reflex activities and this co-contraction could be lost or impaired in individuals with SÜÏ. 90 101 2006/09/62006/09/62006/09/62006/09/62006/09/62006/09/62006/09/62006/09/62006/09/62006/09/62006/09/6 1385/6/15 2022/09/102022/09/102022/09/102022/09/102022/09/102022/09/102022/09/102022/09/102022/09/102022/09/102022/09/10 1401/6/19 ناهید طحان N Tahan محمدعلی محسنی بندپی M.A Mohseni Bandpei Mohseni_bandpei@yahoo.com Âbdominal muscles, transversus abdominis, co-activation/synergy, pelvic floor muscle عضلات شکمی، عرضی شکم، انقباض همزمان/ سینرژی، عضلات کف لگن ## ##