1391 22 88 0 112

جداسازی بوردتلاپرتوسیس و پاراپرتوسیس از نمونه‌های بالینی جمع‌آوری شده از سراسر ایران Isolation of Bordetella Pertussis and Bordetella Parapertussis from Clinical Specimens at Different Provinces 1 1 سابقه و هدف: بوردتلاپرتوسیس باکتری گرم منفی و هوازی اجباری است که عامل بیماری سیاه‌سرفه به‌شمار رفته و پاتوژن انحصاری انسان می‌باشد. در دهه اخیر شاهد افزایش میزان بیماری در دنیا می‌باشیم. علی‌رغم اهمیت این بیماری و شیوع و انتشار سریع آن اطلاعات اندکی از میزان بروز این بیماری در کشورمان در دسترس می‌باشد. لذا در این تحقیق نمونه‌های بالینی مشکوک به سیاه سرفه از سراسر کشور طی سال‌های 88 و 89 مورد بررسی و مطالعه قرار گرفتند. مواد و روش‌ها: تعداد 1084 نمونه از نازوفارنکس و نازال بیماران مشکوک به سیاه سرفه (بیماران با بیش از دو هفته سرفه مداوم) از استان‌های مختلف کشور به آزمایشگاه کشوری سیاه‌سرفه بخش میکروب‌شناسی انستیتو پاستور ایران ارسال شد. در این مطالعه جهت جداسازی نمونه‌ها از روش کشت استفاده گردید. نمونه‌ها توسط سوآپ بر روی محیط‌های برده ژآنگو و شارکول آگار حاوی آنتی‌بیوتیک سفالکسین ( µg/ml40) و بدون سفالکسین کشت داده شد و از کلنی‌های مشکوک رنگ‌آمیزی گرم انجام شد. با مشاهده کوکوباسیل گرم منفی، آزمایش‌های تکمیلی بر روی آن‌ها انجام گرفت. یافته‌ها: از تعداد 1084 مورد، 12 نمونه کشت مثبت بوده‌اند (1/1 درصد) که 11 مورد بوردتلاپرتوسیس و 1 عدد بوردتلاپاراپرتوسیس بود. از این تعداد نمونه کشت مثبت، 3 مورد مربوط به افراد زیر 2 ماه، 6 مورد مربوط به افراد 2 ماه تا 2 سال، 2 مورد مربوط به گروه سنی 2 تا 10 سال و 1 مورد بالای 10 سال بودند. 9 مورد مثبت مربوط به افرادی بوده اند که سابقه تزریق واکسن هم داشته‌اند. از 12 نفر کشت مثبت 7 نفر نیز مصرف آنتی‌بیوتیک داشته‌اند. استنتاج: نتایج حاصل از این مطالعه نشان می‌دهد که بیشتر سویه‌های جدا شده در ایران مربوط به گروه سنی 2 ماه تا 2 سال می‌باشد. با توجه به مشکلات کلینیکی و پاراکلینیکی مربوط به بیماری سیاه‌سرفه در کشور و همچنین حساسیت پایین روش کشت برای تشخیص بوردتلا می‌بایستی از روش‌های تکمیلی دیگر مانند روش Real-Time PCR استفاده نمود. 2 Background and purpose: Bordetella pertussis is a gram negative and obligate aerobic bacteria that is cause of whooping cough and is exclusively a human pathogen. In the last decade increasing rate of pertussis was observed. Despite the importance of pertussis as a contagious disease enough information does not exist regarding its incidence rate in Iran. In this research pertussis suspicious specimens were collected from different provinces of Iran in 2009-2010 and then were studied. Materials and methods: A total of 1084 sample from nasopharyngeal secretion or nasal of patients with coughing more than two weeks were collected from different provinces of Iran and were sent to microbiology unit of pertussis reference laboratory in Pasteur institute of Iran. The isolation was done through culturing method. All samples were inoculated through swab on pertussis charcoal agar and Bordet-Gengou plates containing (40 µg/ml) cephalexin antibiotic and once without it. Then the suspected colonies were gram stained and complementary tests was done if colonies were identified as B. pertussis, B. parapertussis. Results: From the total of 1084 samples 12 inoculated samples were positive (1.1%) of which 11 samples were B. pertussis and one sample was B. parapertussis. Among positive cultures, three cases were the patients who were below 2 months, six cases related to individuals from two months to two years of age, two cases related to those aged between two and 10 years old and one patient was over 10 years of age. Nine cases of positive culture specimens were vaccinated and seven cases were the patients who used antibiotics. Conclusion: Results of this study indicated that most isolated strains in Iran were related to those aged between two months to two years old. According to clinical and paraclinical problems regarding whooping cough in Iran and also low sensitivity of culturing method to diagnose Bordotella, complementary methods such as Real-Time PCR should be used. 2 8 2012/05/9 1391/2/20 فرشته شاهچراغی Fereshteh Shahcheraghi shahcheraghifereshteh@yahoo.com معصومه نخست لطفی Masoumeh Nakhost Lotfi معصومه پرزده Masoumeh Parzadeh وجیهه سادات نیک بین Vajihe Sadat Nikbin فهیمه شورج Fahimeh Shouraj سید محسن زهرایی Seyed Mohsen Zahraei Bordetella pertussis, Bordetella parapertussis, Culture بوردتلا پرتوسیس، بوردتلا پاراپرتوسیس، کشت ## ##

بررسی رابطه ائوزینوفیلی با درگیری عروق کرونر در بیماران مبتلا به بیماری کاوازاکی Investigating the Relationship between Eosinophilia and Coronary Artery Disease in Patients with Kawasaki Disease 1 1 سابقه و هدف: بیماری کاوازاکی یک واسکولیت شایع در کودکان بوده که در مطالعات مختلف نتایج متفاوتی از ارتباط ائوزینوفیلی با درگیری عروق کرونر در این بیماران گزارش شده است. به‌منظور بررسی احتمال وجود ارتباط ائوزینوفیلی و درگیری عروق کرونر، مطالعه حاضر انجام شد. مواد و روش‌ها: بررسی حاضر یک مطالعه توصیفی- تحلیلی می‌باشد که طی یک دوره 13 ساله 61 کودک مبتلا به کاوازاکی که به یک بیمارستان ریفرال دانشگاهی مراجعه نمودند، انجام شد. بیماران از نظر ائوزینوفیلی و درگیری عروق کرونر بررسی شدند و داده‌ها با کمک آزمون‌های آماری Fisher exact و t-test ارزیابی شد. یافته‌ها: از 61 بیمار مورد بررسی 28 نفر دختر (46 درصد) و 33 نفر پسر (54 درصد) بودند. میانگین سنی مبتلایان 23 ± 56/36 ماه بود و 85 درصد بیماران را کودکان زیر 5 سال تشکیل می‌دادند در 28 مورد (9/45 درصد) ائوزینوفیلی و در 5 نفر(8/14 درصد) درگیری عروق کرونر وجود داشت. در25 درصد موارد با ائوزینوفیلی درگیری عروق کرونر وجود داشت و در6 درصد موارد بدون ائوزینوفیلی درگیری عروق کرونر وجود داشت. ارتباطی بین جنس و ائوزینوفیلی و درگیری عروق کرونر وجود نداشت. تفاوت آماری واضحی بین میانگین سنی دو گروه دیده نشد. استنتاج: وجود ائوزینوفیلی در بیماران کاوازاکی تأثیر معنی‌داری در کاهش یا افزایش ابتلاء به درگیری عروق کرونر نداشت. البته اگر مطالعات دیگری در حجم وسیع‌تر و چند مرکزی صورت گیرد می‌تواند این موضوع را به طور دقیق مشخص نماید. 2 Background and purpose: Kawasaki disease (KD) is an acute vasculitis in children. Studies indicated different relationships between eosinophilia and coronary artery disease (CAD). This study was done to assess the possible relationship between eosinophilia and coronary artery disease. Materials and methods: This descriptive study was carried out during 13 years on 61 children with Kawasaki disease who were admitted to Sina Referral Hospital. They were assessed regarding eosinophilia and coronary artery diseases. Data was evaluated by Fisher exact and t-test. Results: The research population included 61 patients of whom 33 (54%) were male and 28 (46%) were female with the mean age of 36.56 ± 23 months. Among the patients 85% were >5 years of age and eosinophilia was found in 28 cases (45.9%) and five patients (14.8%) were diagnosed with coronary artery disease. This disease was observed in 25% suffering from eosinophilia and in 6% of the cases without eosinophilia. However, there was no association among gender, eosinophilia and coronary artery disease. Also, no significant difference was found between age groups. Conclusion: Eosinophilia was not a risk factor or protective factor for CAD. However, the exact relationship could be determined if further multicentre studies are carried out. 10 16 2012/05/92012/05/9 1391/2/20 محمد صادق رضایی Mohhamad Sadegh Rezai لیلا شکوهی Leila Shokohi محمدجعفر صفار Mohhad Jafar Saffar آیدا زینعلی Aida Zeinali علی عباسخانیان1 Ali Abaskhanian Snali45@yahoo.com Kawasaki disease, coronary artery, eosinophilia, pediatrics بیماری کاوازاکی، عروق کرونر، ائوزینوفیلی، کودکان ## ##

ارزیابی میزان مواجهه کارگران با ذرات سیلیس بلوری در کارگاه‌های استان مازندران Evaluation of Workers’ Exposure to Crystaline Silica Particles in Some Factories of Mazandaran Province 1 1 چکیده سابقه و هدف: تماس کارگران با ذرات قابل استنشاق سیلیس و به‌خصوص سیلیس آزاد به‌صورت کوارتز در محیط کار منجر به عوارض خطرناکی مانند سیلیکوزیس یا فیبروز ریه ناشی از سیلیس می‌شود. این تحقیق با هدف تعیین میزان مواجهه شغلی کارگران با سیلیس کریستالی و با استفاده از روش اسپکتروفتومتری مادون قرمز در صنایع انجام شد. مواد و روش‌ها: در این مطالعه توصیفی- مقطعی ذرات قابل استنشاق گرد و غبار سیلیس کریستالی از منطقه تنفسی کارگران با استفاده از نمونه بردار فردی و سیکلون با فیلتر پی وی سی نمونه‌برداری وسپس مورد ارزیابی قرار گرفت. آنالیز نمونه‌های دارای سیلیس با استفاده از روش اسپکتروفتومتری مادون قرمز(IR) و بر اساس روش 7602 انستیتوی ملی بهداشت حرفه‌ای و ایمنی آمریکا انجام شد. یافته‌ها: میانگین تماس با ذرات قابل استنشاق سیلیس در هوای منطقه تنفسی در کارگران چهار گروه صنعتی به‌طور قابل ملاحظه‌ای از حدود مجاز ارائه شده توسط ACGIH بیشتر است. دامنه تغییرات مواجهه کارگران با سیلیس کریستالی از حداقل 03/0 تا حداکثر 57/0 mgm-3 می‌باشد و اختلاف معنی‌داری بین میانگین غلظت ذرات قابل استنشاق در منطقه تنفسی کارگران این صنایع وجود دارد. استنتاج: کارگران شاغل در کارگاه‌های ریخته‌گری، تولید آسفالت، آجرپزی و تولید شن و ماسه در معرض ذرات قابل استنشاق سیلیس آزاد در حدود بالاتر از استاندارد می‌باشند و اقدامات کنترل مهندسی و بهداشتی برای کاهش تماس و پیشگیری از بیماری ها و عوارض مزمن ضروری است. 2 Abstract Background and purpose: Workers' exposure to respirable silica particles especially free crystalline silica in workplace could result in some dangerous diseases such as silicosis or lung fibrosis. This study was carried out to evaluate the workers' exposure to free crystalline silica particles in some industries using the infrared spectrophotometery method. Materials and methods: In this cross sectional study respirable silica dust was collected from workers' breathing zone using personal sampling device and a cyclone separator with a PVC filter. Then samples containing silica were analyzed by infrared spectrophotometery method based on NIOSH method 7602. Results: The mean of exposure to respirable silica particles within the workers' breathing zone in four industries was considerably higher than the threshold limit value recommended by ACGIH. Workers' exposure to crystalline silica particles ranged from 0.03 mgm-3 to 0.57 mgm-3 and there was a significant difference between the mean of respirable particle concentrations within the workers' breathing zone. Conclusion: Individuals working in asphalt production, foundry, sand and gravel mining and brick manufacturing are exposed to crystalline silica particle more than the standard level. Hence, in order to prevent silica related diseases more emphasize on health and safety issues is of great importance. 17 24 2012/05/92012/05/92012/05/9 1391/2/20 محمود محمدیان mahmoud Mohammadyan محمد رکنی Mohammadd Rokni Rokni123@yahoo.com شهرام اسلامی Shahram Islami ابوالقاسم فاضلی Abolghasem Fazeli Keywords: Workers\' exposure, crystalline silica, Mazandaran, spectrophotometery واژه های کلیدی: مواجهه کارگران، سیلیس بلوری، مازندران، اسپکتروفتومتری ## ##

تأثیر تزریق توکسین بوتولینوم در درمان یبوست ناشی از آشالازی اسفنکتر داخلی مقعد در کودکان Botulinum Toxin Injection in Children with Constipation Caused by Internal anal Sphincter Achalasia 1 1 چکیده سابقه و هدف: آشالازی اسفنکتر داخلی مقعد یکی از علل یبوست مقاوم به درمان در کودکان است. این بیماران با میومکتومی اسفنکتر داخلی مقعد درمان شده که به علت ایجاد آسیب دائم در اسفنکتر منجر به عوارضی مثل بی‌اختیاری دفعی دائمی می‌شود. هدف این مطالعه تعیین تأثیر تزریق داخل اسفنکتری توکسین بوتولینوم در درمان این بیماران است. مواد و روش‌ها: در یک کارآزمایی بالینی قبل و بعد، در 20 بیمار (با متوسط سن 47/2±95/4 سال که 11 نفر پسر بودند) با تشخیص قطعی آشالازی اسفنکتر داخلی مقعد، تزریق داخل اسفنکتری توکسین بوتولینوم به میزان 20 واحد در 4 نقطه از اسفنکتر (جمعاً 80 واحد) انجام شد. سپس به مدت 6 ماه و طی ویزیت‌های پیگیری، پاسخ به درمان و مشخصات اجابت مزاج بیماران ثبت شد. پاسخ به درمان به صورت پاسخ عالی(دفع مدفوع حداقل یک روز در میان، بدون مصرف ملین)، پاسخ متوسط(دفع مدفوع حداقل یک روز درمیان با مصرف ملین) و پاسخ بد(دفع مدفوع به فواصل بیش از 2 روز یک مرتبه با مصرف ملین) طبقه بندی شد. یافته‌ها: تمام بیماران بجز یک نفر به درمان پاسخ دادند. در پیگیری 1 ماهه، پاسخ به درمان در 35 درصد عالی و در 60 درصد متوسط و در پیگیری 6 ماهه در50 درصد عالی و در40 درصد متوسط و در10 درصد بد ارزیابی شد. اثر توکسین بوتولینوم در 14 بیمار تا پایان پیگیری ادامه داشت و در 5 بیمار بین 7 تا 20 هفته طول کشید که به‌جز یک نفر، در بقیه افراد پاسخ در حد متوسط باقی ماند. تنها عارضه مشاهده شده، بروز بی‌اختیاری دفعی در 3 بیمار بود که بعد از 1 تا 3 هفته رفع شد. استنتاج: تزریق توکسین بوتولینوم در درمان یبوست ناشی از آشالازی اسفنکتر داخلی مقعد یک روش درمانی موثر و با عوارض اندک و گذرا است. 2 Abstract Background and purpose: To determine the effect of intrasphincteric botulinum toxin injection to treat internal anal sphincter achalasia. Materials and methods: Twenty patients (11 boys, average age 4.95± 2.47 years) with definite diagnosis of internal anal sphincter achalasia received 20 units of botulinum toxin injection in 4 points of the internal anal sphincter (totally 80 units). Then during 8 months of follow up visits, profile and response to treatment and bowel movements criteria of the patients were recorded in a questionnaire Results: All patients except one had treatment response. On 1-month follow-up, response to treatment was excellent in 35% of patients, and average in 60%. Response to treatment after 8 months follow-up was excellent in 50% and average in 40% and 10% was poor. The effect of botulinum toxin in 14 patients continued by the end of follow-up, and in 5 patients lasted between 7 to 20 weeks. The therapeutic response of these people, except one, remained moderate. Transient fecal incontinency was the only complication observed in 3 patients that was resolved after 1 to 3 weeks. Conclusion: Injection of botulinum toxin into the internal anal sphincter is an effective and safe method of treatment for achalasia, with long lasting results and few transient complications. 25 33 2012/05/92012/05/92012/05/92012/05/9 1391/2/20 حسن کرمی Hasan Karami علیرضا علم صاحب پور Alireza Alam Sahebpour کاوه پاک نژاد1 Kaveh Paknezhad لیلا شکوهی Leila Shokohi2 shokohileila@gmail.com سهیلا شاه محمدی Soheila Shahmohammadi Key words: internal anal sphincter achalasia, botulinum toxin, constipation, pediatrics واژه های کلیدی: آشالازی اسفنکتر داخلی مقعد، توکسین بوتولینوم، یبوست، کودکان ## ##

مقایسه پنج عامل بزرگ شخصیت در بیماران مبتلا به مولتیپل اسکلروزیس و افراد سالم Comparing the Big Five Personality Factor in Patients with Multiple Sclerosis and Healthy Individuals 1 1 سابقه و هدف: بیماری مولتیپل اسکلروزیس بیماری مزمن دستگاه عصبی است که با تحلیل رفتن میلین اعصاب مغزی و نخاعی در اثر عوامل ناشناخته همراه می‌باشد. این بیماری با ناتوانی پیشرفته در سنین جوانی و میان‌سالی همراه شده، سیر و تظاهرات متفاوتی از خود بروز می‌دهد. هدف اصلی پژوهش حاضر مقایسه پنج عامل بزرگ شخصیت در افراد مبتلا به مولتیپل اسکلروزیس و افراد سالم می‌باشد. مواد و روش‌ها: در این پژوهش که به روش مورد- شاهدی انجام شد، 191 بیمار مبتلا به مولتیپل اسکلروزیس شرق مازندران و 191 فرد سالم از همراهان بیمار که از نظر جنس، سن، وضعیت تأهل و سطح تحصیلات با گروه اول همسان بودند، مورد بررسی قرار گرفتند. پرسشنامه‌های مشخصات فردی، پنج عامل شخصیتی تجدید نظر شده نئو، به عنوان ابزار کار مورد استفاده قرار گرفت. داده‌ها با استفاده از آزمون آماری تی مستقل مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. یافته‌ها: میانگین نمره پرسشنامه افراد بیمار و سالم در عامل روان آزردگی به‌ترتیب 81/30 و 12/24 حاصل شد (001/0 p=). میانگین نمرات در عامل مسئولیت‌پذیری به ترتیب 9/30 و 93/35 بود (001/0 =p). استنتاج: نتایج پژوهش حاضر نشان داد بیماران مولتیپل اسکلروزیس در عامل شخصیتی روان‌آزردگی نمره بالاتر و در مسئولیت‌پذیری نمره پایین‌تری نسبت به افراد سالم کسب کردند. 2 Background and purpose: Multiple sclerosis (MS) is a chronic diseases of the nervous system in which the myelin nerve fiber in the brain and spinal cord is destroyed and the causes are still unclear. MS could result in progressive disabilities in young adults with different symptoms and incidence rate. This research aimed at comparing the big five personality factor in MS patients and healthy individuals. Materials and methods: This research was a case-control study which was conducted in east of Mazandaran. The research population included 191 patients with multiple sclerosis and 191 healthy individuals who were the patients’ companions with similar age, sex, marital status and education level with the first group. Personal questionnaire and NEO Personality Inventory-Revised were used and the data was analyzed by independent t-test. Results: The mean of neuroticism personality factor in patients and healthy subjects was 30.81 and 24.12, respectively (P= 0.001). Their means in conscientiousness were 30.9 and 35.93, respectively (P= 0.001). Conclusion: This study revealed that patients suffering from MS had a higher score in neuroticism personality factor and a lower score in conscientiousness compared with healthy subjects. 35 39 2012/05/92012/05/92012/05/92012/05/92012/05/30 1391/3/10 سیدمحمود عابدینی Seyed Mahmoud Abedini psychologist_68@yahoo.com سحر منتظری Sahar Montazeri شهره قربان شیرودی Shohreh Ghorban Shiroudi Personality factor, multiple sclerosis, healthy individuals عامل شخصیت، مولتیپل اسکلروزیس، افراد سالم ## ##

آنالیز کیفی آب‌های ساحلی نوار جنوبی دریای خزر در استان گیلان و تعیین شاخص‌های بهداشت محیط در طرح‌های ساحلی آن منطقه Qualitative Analysis of Coastal Waters in the Caspian Sea in Guilan Province: Determining the Environmental Health Indicators in Swimming Areas 1 1 سابقه و هدف: استان گیلان با ارزش زیست محیطی بی‌نظیر در جنوب غربی دریای خزر واقع شده است. دفع فاضلاب‌های تصفیه نشده خانگی، صنعتی و کشاورزی به آب‌های سطحی و سپس دریای خزر سبب آلودگی قابل توجه آب‌های منطقه به‌خصوص سواحل شده و به علت دارا بودن آلودگی‌های مختلف می‌تواند سلامت شناگران را به خطر اندازد. هدف از این تحقیق بررسی میزان آلودگی میکروبی آب دریای خزر در استان گیلان می‌باشد. مواد و روش ها: در این مطالعه موردی 21 نقطه شناگاه ساحلی دریای خزر در استان گیلان شناسایی و این نقاط از نظر آلودگی میکروبی به‌وسیله شاخص‌های میکروبی کلیفرم کل و گرماپای به همراه pH، دما و کدورت در طی یک‌سال 89- 1388 با روش استاندارد بررسی شد. از هر ایستگاه در طی دوره نمونه‌برداری 6 نمونه و جمعاً 122 نمونه برداشت شد. سپس داده‌ها با استفاده از نرم افزار آماری مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. یافته‌ها: نتایج حاصل از تحقیق نشان می‌دهد که میانگین کلیفرم کل 8/234 و کلیفرم گرماپای برابر60 MPN در 100 میلی‌لیتر نمونه است. ضمن این‌که میانگین کلیفرم کل در ایستگاه‌های 1و2 به ترتیب 1445و600 (MPN) در100 میلی‌لیتر نمونه و کلیفرم گرماپای در ایستگاه‌های 1، 2، 6، 8، 9 و 10 به ترتیب 3/195، 5/163، 5/131، 7/111، 8/127 و 8/118 (MPN) در 100 میلی‌لیتر نمونه می‌باشد. همچنین رابطه معنی‌داری بین میزان دما، کدورت و آلودگی میکروبی مشاهده گردید(05/0p<). استنتاج: نتایج حاصل از تحقیق نشان می‌دهد که میانگین کلیفرم کل در دو ایستگاه‌ و میانگین کلیفرم گرماپای در 6 ایستگاه بیش از حد استاندارد است و با توجه به استانداردهای مربوط به محل‌های شنا به عنوان خطر میکروبی برای شناگران محسوب می‌شود. 2 Background and purpose: Guilan province, with unique environmental values is located in southwest of the Caspian Sea. Disposal of untreated domestic, industrial and agricultural sewage to the surface of water pollutes the coastal waters of the Caspian Sea. Due to many pollutants in these swages they could endanger the health of swimmers. The purpose of this study was to evaluate the microbial contamination of water in the Caspian shores of Guilan province. Materials and methods: In this study 21 littoral swimming areas in Guilan were studied regarding microbial contamination by microbial indicators of fecal and total coliform with pH, temperature and turbidity during 2009-2010. In each swimming area six samples were taken during the study period. The data from the total of 122 samples were analyzed using statistical software. Results: The results showed that the mean of total coliform and fecal coliform was 234.8 and 60 MPN per 100 ml, respectively. The mean of total coliform in swimming areas 1 and 2 were 1445 and 600 MPN per 100 ml, respectively. Fecal coliform in swimming areas 1, 2, 6, 8, 9 and 10, was 195.3, 163.5, 131.5, 111.7, 127.8, 118.8 MPN per 100 ml, respectively. Significant correlation was found among temperature, turbidity, and microbial contamination (P<0.05). Conclusion: The results indicated that the mean of total coliform in two swimming areas and the mean of fecal coliform in six swimming areas were more than the standard level. Therefore, these swimming areas are considered as a microbial threat to swimmers. 41 52 2012/05/92012/05/92012/05/92012/05/92012/05/302012/05/9 1391/2/20 مسعود بینش برهمند Masoud Binesh Barahmand binesh1348@yahoo.com رامین نبی زاده Ramin Nabizadeh کاظم ندافی Kazem Nadafi علیرضا مصداقی نیا Alireza Medzaghi nia Caspian Sea, Guilan, coastal waters, microbial contamination, total coliform, fecal coliform دریای خزر، گیلان، آب‌های ساحلی، آلودگی میکروبی، کل کلیفرم، کلیفرم گرماپای ## ##

تکرارپذیری اندازه‌گیری ضخامت و پهنای عضله‌ی لونگوس کولی با اولتراسونوگرافی در افراد سالم و بیماران Reliability of Longus Colli Muscle Dimensions Measurement Using Ultrasonography in Healthy Subjects and 1 1 چکیده سابقه و هدف: عضلات فلکسور عمقی گردن، در ثبات ستون فقرات گردنی نقش ویژه‌ای دارند و اختلال عملکرد این عضلات در افراد مبتلا به سردرد با منشأ گردنی دیده می‌شود. اندازه‌گیری ابعاد این عضله در افراد سالم و بیمار می‌تواند به روشن شدن نقش آن در ثبات گردن بینجامد، لذا این مطالعه به‌منظور مقایسه‌ی تکرارپذیری اندازه‌گیری ابعاد عضله‌ی لونگوس‌کولی در افراد سالم و بیماران مبتلا به سردرد با منشأ گردنی با اولتراسونوگرافی انجام شد. مواد و روش‌ها: این مطالعه‌ی مقطعی بر روی 10 بیمار مبتلا به سردرد با منشأ گردنی و 9 فرد سالم، انجام شد. ابعاد عضله لونگوس کولی در سطح غضروف تیروئید با اولتراسونوگرافی اندازه‌گیری شد. دو تصویر از ابعاد قدامی خلفی (ضخامت) و لترال (پهنا) عضله در یک روز با فاصله‌ی یک ساعت برای بررسی تکرارپذیری درون روز (within day) و یک تصویر دو روز بعد برای بررسی تکرارپذیری بین روز (between days) گرفته شد. نسبت شکلی عضله با تقسیم پهنا بر ضخامت محاسبه گردید. سپس داده‌ها با استفاده از آزمون‌های آماری باهم مقایسه شدند. یافته‌ها: دامنه سنی افراد سالم 35- 20 سال و بیماران 25- 20 سال بود. تکرارپذیری (ICC) درون روز و بین روز برای ضخامت بین 92/0-80/0و برای پهنا 89/0- 68/0 در افراد سالم به‌دست آمد. این مقادیر در بیماران به ترتیب بین 92/0 -90/0 برای ضخامت و 90/0-81/0 برای پهنا به‌دست آمد. بیشترین ارزش تکرارپذیری در افراد سالم و بیماران برای ضخامت به‌دست آمد (92/0= ICC). استنتاج: یافته‌های این مطالعه نشان می‌دهد اولتراسونوگرافی در اندازه‌گیری ابعاد عضله‌ی لونگوس کولی در افراد سالم و بیماران مبتلا به سردرد با منشأ گردنی دارای تکرارپذیری بالایی می‌باشد و ممکن است بتوان از این روش غیرتهاجمی برای تشخیص و پیگیری اثر تمرین درمانی در بیماران مبتلا به سردرد با منشأ گردنی استفاده نمود. 2 Abstract Background and purpose: The deep cervical flexor muscles have a major role in neck stabilization and evidence suggests that these muscles especially longus colli muscle (LCM) becomes dysfunctional in panitents suffering from cervicogenic headache. Therefore, measurement of these muscles in healthy subjects and patients may be of great value to understand the stabilization function of the muscles and also to fallow the effect of interventions. The purpose of this study was to assess within and between days reliability of LCM anterior-posterior dimension(APD) and lateral dimension (LD) measurement using ultrasonography (US) in a group of healthy subjects and a group of patients with cervicogenic headache. Materials and methods: This methodological research was performed on 19 subjects including 10patients with cervicogenic headache and 9 healthy subjects. Neck LCM dimensions was measured at the level of thyroid cartilage using a real time US device. Two images of LCM dimensions were taken on the same day with an hour interval to assess the within- day reliability and the third image was taken tow days later to determine between- days reliability. Then data were compared using statistical analysis. Results: Healthy subjects were aged between 20-35 and patients between 20- 25 The ICC measurements for within day and between days reliability in healthy subjects were varied ranging from 0.80 to 0.92 for APD, 0.68-0.89 for LD. In patients group it was also ranged between 0.90- 0.92 and 0.81-0.90 respectively. The highest reliability score were performed for APD measurement in healthy subjects and patients with cervicogenic headache (ICC= 0.92). Conclusion: The results indicated that US could be a reliable tool to measure the LCM dimensions in healthy subjects and patients with cervicogenic headache. Therefore, this non invasive method can be used to follow up the effect of exercise therapy interventions. 58 64 2012/05/92012/05/92012/05/92012/05/92012/05/302012/05/92012/05/9 1391/2/20 خدابخش جوانشیر Kjavanshir@yahoo .com Key words: Ultrasonography, Longus colli muscle, cervicogenic headache, Muscle dimensions, Reliability, longus colli muscle thickness, longus colli muscle width واژه‌های کلیدی: اولتراسونوگرافی، ابعاد عضله‌ی لونگوس کولی، تکرارپذیری، سردرد با منشأگردنی، ضخامت عضله لونگوس‌کولی، پهنای عضله لونگوس کولی ## ##

بررسی تأثیر قرص جینکوبیلوبا در افسردگی ماژور تحت درمان با ECT Effect of Ginkgo Biloba Pill on Patients with Major Depression Treated with Electroconvulsive Therapy 1 1 چکیده سابقه و هدف: ECT به عنوان یکی از مؤثرترین درمان‌های بیماران مبتلا به افسردگی است و از جمله شایع‌ترین عوارض این روش درمانی و ابتلاء به افسردگی، مشکلات شناختی بیماران می‌باشد. مطالعه حاضر با هدف تعیین اثرات مصرف قرص Ginkgo biloba در افسردگی و اختلالات شناختی بیماران افسرده تحت درمان با ECT مراجعه‌کننده به بخش روان‌پزشکی بیمارستان هاجر شهرکرد انجام شد. مواد و روش‌ها: در این کارآزمایی بالینی، 81 نفراز بیماران مبتلا به افسردگی ماژور بستری در بیمارستان هاجر شهرکرد با اندیکاسیون ECT دوطرفه، به صورت تصادفی در دو گروه درمان روتین ECT با جینکوبیلوبا و یا پلاسبو قرار گرفتند. قبل و بعد از ECT، وضعیت افسردگی و شناختی بیماران به‌وسیله پرسشنامه‌های Mini Mental State Exam و افسردگی هامیلتون بررسی شد. یافته‌ها: در ابتدای مطالعه بین دو گروه مورد و شاهد تفاوت معنی‌دار آماری از نظر سن، جنس، تأهل، اشتغال، مدت ابتلاء به بیماری، وضعیت شناختی و شدت افسردگی وجود نداشت(05/0> p). میانگین نمرات کسب شده در آزمون شناختی و افسردگی بیماران قبل و بعد از ECT در دو گروه اختلاف معنی‌داری داشته و گروه مصرف‌کننده جینکوبیلوبا وضعیت شناختی بهتر و افسردگی خفیف‌تری نسبت به گروه کنترل داشت (001/0p<). استنتاج: نتایج مطالعه حاضر مؤثر بودن مصرف قرص جینکوبیلوبا را در بهبود مشکلات شناختی و افسردگی بیماران افسرده تحت درمان با ECT نشان داد که احتمالاً مرتبط با ترکیبات فلاونوئیدی و آنتی‌اکسیدانی این گیاه می‌باشد. 2 Abstract Background and purpose: One of the most common complications of depression and treatment with ECT as one of the most effective treatments for depression is problem related to memory. This study was performed with aim of determination of the effects of Ginkgo pill on depression and cognition disturbance in this patients. Materials and methods: In this clinical trial study, 81 major depressed inpatients who was admitted in Hajar hospital allocated randomly in two groups (case and control). patients had indications of bilateral ECT. Before and at the end of treatment period with ECT, cognition status of patients was evaluated by Mini Mental State Exam questionnaire and depression severity was evaluated with Hamilton depression questionnaire. In case group, patients was treated with Ginkgo pill 40 mg each 8 hours and control group was treated with placebo for ECT treatment period (2weeks). Data analyzed by software SPSS 11 / 5 t-test, mean and ANOVA. Results: Between the two groups there was no statistically significant differences between age, gender, marital status, employment, duration of disease, depression and cognition score (P>0.05). The average scores in the field of cognitive problems and depression status of patients before and after ECT in both groups had significant difference (P<0.001) and case groups was better in both condition. Conclusion: Result of this study revealed the effectiveness of Ginkgo biloba in, cognition and depression status of major depress patients who treated with ECT, probably related to flavenoids and antioxidant component of this plant. 61 69 2012/05/92012/05/92012/05/92012/05/92012/05/302012/05/92012/05/92012/05/9 1391/2/20 ندا پروین Neda Parvin np285@yahoo.com مسعود نیک فرجام 1 Masoud Nikfarjam ایرج گودرزی Iraj Goudarzi1 سالومه حیدری Salumeh Heidari لیلا رفیعی وردنجانی Leyla Rafiee vardanjani Key words: Cognition, depression, ECT, ginkgo biloba واژه‌های کلیدی: افسردگی، جینکوبیلوبا، شناخت، ECT ## ##

بررسی ابعاد عضله سمی اسپاینالیس کپیتیس و قدرت ایزومتریک عضلات اکستانسور گردن در وضعیت های مختلف در زنان سالم Assessing the Dimensions of Semi-Spinalis Capitis Muscle and Isometric Strength of Cervical Extensor Muscles in Different Neck Positions in Healthy Female Individuals 1 1 سابقه و هدف: ارزیابی قدرت عضلانی اکستانسورهای گردن و اندازه‌گیری ابعاد عضلات بوسیله اولتراسونوگرافی از روش‌هایی هستند که به خوبی مورد قبول واقع شده‌اند. قدرت و ابعاد عضلات گردن ممکن است تحت تأثیر حرکات گردن تغییر کند. هدف از این تحقیق بررسی قدرت عضلات اکستانسور گردن و ابعاد عضله سمی اسپاینالیس کپیتیس در وضعیت‌های مختلف گردن در زنان سالم بود. مواد و روش‌ها: این مطالعه مقطعی بر روی 30 دانشجویان دختر با محدوده سنی 18 تا 24 سال انجام گردید. ابتدا اندازه گیری ابعاد عضله سمی اسپاینالیس کپیتیس راست درسطح مهره سوم گردن با استفاده از دستگاه اولتراسونوگرافی در سه وضعیت خنثی، فلکشن کامل و اکستنشن کامل انجام شد. حاصل‌ضرب ابعاد قدامی- خلفی وطرفی عضله به عنوان اندازه عضله محاسبه شد. سپس اندازه‌گیری قدرت عضلانی به کمک دستگاه اندازه‌گیری کننده نیرو انجام گرفت. برای بررسی تغییرات نیرو و ابعاد عضله در دامنه‌های حرکتی نوترال، فلکشن و اکستنشن از تحلیل واریانس یک‌طرفه استفاده گردید. یافته‌ها: اندازه عضله سمی اسپاینالیس کپیتیس به‌طور معنی‌داری در وضعیت اکستنشن گردن بیشتر از فلکشن و خنثی بود (001/0p<). قدرت اکستنشن عضلات اکستانسور گردن در وضعیت خنثی و فلکشن گردن به ترتیب بیشتر از وضعیت اکستنشن بود. ارتباط معنی‌داری بین اندازه عضله و قدرت اکستانسوری گردن در سه وضعیت مذکور مشاهده نشد. استنتاج: نتایج حاصل از این مطالعه نشان داد که اندازه عضله سمی اسپاینالیس کپیتیس با اکستنشن سر و گردن افزایش می‌یابد. در حالی‌که قدرت عضلات اکستانسور با اکستنشن سر و گردن کاهش می‌یابد. بهترین ظرفیت تولید نیروی اکستانسوری عضله سمی اسپینالیس کاپیتیس زمانی ظاهر شد که عضله در وضعیت خنثی خود بود یعنی در وضعیتی که سرو گردن بدون کوتاهی و یا کشیدگی قرار گرفته باشد. 2 Background and purpose: Ultrasonography is a reliable and valid method to assess the strength of neck extensors and measuring the neck muscles dimensions. Cervical muscles strength and dimensions may change in different positions. The aim of this study was to compare the strength of cervical extensor muscles and dimensions of semi-spinalis capitis muscle (SECM) in three different neck positions in healthy female individuals. Materials and methods: The research population included 30 female students, 18-24 years of age. Right SECM at the level of third cervical vertebrae was measured by ultrasonography in order to assess the isometric strength of neck extensor muscles in neutral, flexion and extension positions. The size of muscle was calculated by multiplying the anterior-posterior and lateral dimension of the muscle. Afterwards, the muscle strength was measured by a measuring device. One way-ANOVA was used to analyze the data. Results: The SECM size was significantly bigger in extension than that of the neutral and flexion positions (P<0.001). The strength of extensor muscles in neutral position was more than that of the flexion and extension positions. However, there was not a significant correlation between size and strength of the muscle in all three positions. Conclusion: The result of this study indicated that the size of SECM increased in extension position while the strength of neck extensor muscles decreased. The maximum performance of cervical extensor muscles appeared in neutral position of cervical spine, when the muscles were not maximally lengthened or shortened. 71 79 2012/05/92012/05/92012/05/92012/05/92012/05/302012/05/92012/05/92012/05/92012/05/9 1391/2/20 اصغر رضا سلطانی Asghar Reza Soltani رضا نصیری Reza Nasiri علی محمد فیضی ali Mohamad Feyzi خدابخش جوانشیر Khodabakhsh Javanshir kjavanshir@yahoo.com Ultrasonography, semi-spinalis capitis, strength, muscle size اولتراسونوگرافی، سمی اسپاینالیس کپیتیس، قدرت، اندازه عضله ## ##

بررسی سمیت عصاره‌ی هیدروالکلی چای کوهی (Stachys lavandulifolia Vahl) بر کبد موش صحرایی The hepatotoxic and nephrotoxic effects of Stachys lavandulifolia Vahl in rat 1 1 سابقه و هدف: چای کوهی (Stachys lavandulifolia vahl) گیاهی است که به‌طور شایع توسط مردم برای درمان بیماری‌های مختلف مصرف می‌شود ولی تاکنون اثرات توکسیک احتمالی آن گزارش نشده است. این مطالعه با هدف بررسی سمیت احتمالی این عصاره بر روی کبد موش صحرایی انجام شده است. مواد و روش‌ها: در این مطالعه تجربی 100 موش صحرایی در 10 گروه شامل 2 گروه کنترل و 8 گروه مورد قرار داده شد و برای 28 روز تحت تزریق داخل صفاقی عصاره این گیاه با دوزهای 50، 100، 150 و 200 میلی‌گرم بر کیلوگرم قرار گرفتند. از 10 گروه فوق، 4 گروه مورد و یک گروه کنترل پس از 28 روز و بقیه گروه‌ها یک ماه پس ازآن مورد بررسی آزمایشات آنزیم‌های کبدی (ALP، AST، ALT) و بافت‌شناسی کبد قرار گرفتند و با هم مقایسه شدند. یافته‌ها: در ماه اول افزایش ALP درهمه دوزها و افزایش AST تنها در دوزmg/kg 200 نسبت به شاهد معنی‌دار بود (05/0< P) و از نظر تأثیر عصاره در افزایش آنزیم‌های کبدی بین دوزهای چهارگانه اختلاف معنی‌دار وجود نداشت (05/0> P). در ماه دوم تغییرات آنزیم‌های کبدی مشابه تغییرات ماه اول بود به استثناء این‌که دوز mg/kg 150 افزایش معنی‌داری را در مورد AST نسبت به گروه شاهد و در مورد ALP نسبت به دوز mg/kg 100 نشان داد (05/0< P). در بررسی نمونه‌های به‌دست آمده از کبد موش‌های صحرایی در ماه اول و دوم، واکنش‌های نکروزی- التهابی و ضایعات فیبروتیک نسبت به شاهد به‌صورت معنی‌دار افزایش یافته بود (001/0< P). در ماه اول در رابطه با تأثیر عصاره بر روی ایجاد ضایعات کبدی (التهابی- نکروزی و فیبروتیک) بین دوزهای پایینی (mg/kg 50 و100) و بالایی (mg/kg 100 و200 اختلاف معنی‌دار بود (05/0< P). استنتاج: عصاره چای کوهی دارای اثرات توکسیک می‌باشد و لازم است مصرف این گیاه به‌ویژه در افراد دارای بیماری‌های زمینه‌ای کلستاتیک با احتیاط صورت پذیرد. 2 Background and purpose: Stachys lavandulifolia is used for many diseases. In this study the toxic effect of alcoholic extract of this plant was investigated, in rats. Materials and methods: In present experimental study, 100 Wistar rats (about 250gr, 8-12 weeks old) were divided into 10 groups randomly (8 groups as case and 2 groups as control groups). Alcoholic extract of Stachys lavandulifolia was prepared by maceration method. Normal saline was injected to control groups and doses of 50, 100, 150 and 200mg/kg of the extracts were injected to others groups, intraperitoneally, daily, for 28 days. In 29th day, and one month later, the serum parameters level (ALP, AST, ALT) and pathological samples were evaluated in different groups. Results: On the first month there was significant increase of AST level at dose of 200mg/kg and ALP level at all doses compared to the control group (P0.05). On the second month, the liver enzymes changes was almost the same as first month, exception for dose of 150mg/kg that was increased significantly in AST level compared to control group and in ALP level compared to dose of 100mg/kg (P<0.05). The main histological finding was necroinflammatory and fibrotic reactions in liver at all doses, compared to control group (P<0.001). On the first month this hepatic damages significantly increased at the higher doses (150 and 200mg/kg) compared to lower doses (50 and 100mg/kg) of the extract (P<0.05). Conclusion: Extract of Stachys lavandulifolia caused toxicity effect in rate's liver, and therefore it should be use with caution. 84 90 2012/05/92012/05/92012/05/92012/05/92012/05/302012/05/92012/05/92012/05/92012/05/92012/06/6 1391/3/17 افشین تقی خانی Ashi Taghikhani رویا انصاری سامانی Roya Ansarisamani حمید افروغ Hamid Afrogh نجمه شاهین فرد Najmeh Shahinfard فروزان گنجی Furuzan Ganji اعظم عسگری Azam Asgari فاطمه تاجی Fatemeh Taji مرضیه رحیمی Marziyeh Rahimi سمیرا اصغرزاده Samira Asgharzadeh محمود رفیعیان Mahmoud Rafieian Rat, stachys lavandulifolia, toxicity سمیت، چای کوهی (Stachys lavandulifolia Vahl)، موش صحرایی، عصاره هیدروالکلی ## ##

اثر پاشیدن بوپی واکائین داخل صفاقی بر حرکات روده ای و درد بعد از عمل جراحی The Effects of Intera-Peritoneal Bupivacaine on Post Operative Bowel Motility and Pain 1 1 سابقه و هدف: اختلالات حرکات روده‌ای (ایلئوس) و درد بعد از عمل جراحی شکمی در بین افراد از نظر شدت و طول مدت متفاوت می‌باشد. ایلئوس و درد بعد از عمل پدیده‌های یاتروژنیک مهمی هستند که هزینه بستری در بیمارستان، موربیدیته و طول زمان بستری را افزایش می‌دهند. این تحقیق به منظور تعیین اثر پاشیدن بوپی واکائین داخل صفاقی در کاهش درد و کاهش اختلال حرکات روده‌ای انجام شد. مواد و روش‌ها: این کارآزمایی بالینی تصادفی شده دو سوکور بر روی 120 بیمار 15 تا 80 ساله که کاندید جراحی شکمی (آپاندکتومی، کله سیستکتومی یا لاپاراتومی) در یک بیمارستان آموزشی ریفرال بودند، انجام شد. بیماران به صورت تصادفی به دو گروه تقسیم شدند گروه مورد mg/kg 1 بوپی واکائین 5 درصد در 20 سی‌سی نرمال سالین و گروه شاهد فقط 30 سی سی نرمال سالین داخل صفاقی دریافت کردند. سپس اطلاعاتی از قبیل تهوع، استفراغ، بی‌اشتهایی، اتساع شکمی،سمع صدای روده‌ای و دفع گاز و مدفوع در 6، 12، 18، 24 و 48 ساعت بعد از جراحی اندازه‌گیری و ثبت شد. یافته‌ها: در گـروه دریافت‌کننـده بوپی واکائیـن داخـل صفاقی برگشت حرکات روده 12 تا 18 ساعت زودتر اتفاق افتاد (001/0= p) و میزان شدت درد بعد از جراحی کمتر گزارش شد (001/0= p). کاهش تهوع واستفراغ و بی‌اشتهایی نیز در گروه مداخله مشاهده گردید (002/0= p). استنتاج: تجویز بوپی واکائین داخل صفاقی می‌تواند موجب کاهش درد بعد از عمل جراحی، کاهش تهوع و استفراغ و بی‌اشتهایی و برگشت سریع تر حرکات روده‌ای شود. 2 Background and purpose: The duration and intensity of intestinal motility disorder and pain following abdominal surgery vary among patients. Ileus and postportative pain are iatrogenic phenomena influencing the patients’ morbidity, hospital cost and length of stay in hospital. The aim of the present study was to determine the effect of intraperitoneal bupivacaine on postoperative bowel motility and pain. Materials and methods: A double-blind, randomized clinical trial was carried out on 120 candidates of abdominal surgery (appendectomy, cholecystectomy and laparatomy) aged between 15 and 80 years who referred to an educational hospital. The patients were randomly divided into two groups. Patients in case group, the patients received (1mg/kg) bupivacaine 0.5% in 20cc normal salin while the control group received only 30cc normal salin interaperitoneal. Afterwards, some information including nausea, vomiting, anorexia, distension, bowel sound, flatulence and defecation was recorded in six, 12, 18, 24 and 48 hours after surgery. Results: According to the results of this study the group receiving intraperitoneal bupivacaine intestinal motility happened 12-18 hours earlier (P=0.001) and severity of postoperative pain was reported less (P=0.001). Anorexia, vomiting and nausea also decreased in case group (P=0.002). Conclusion: This research indicates that intraperitoneal bupivacaine could reduce postoperative pain, vomiting, nausea, anorexia and may increase intestinal motility. 89 94 2012/05/92012/05/92012/05/92012/05/92012/05/302012/05/92012/05/92012/05/92012/05/92012/06/62012/05/23 1391/3/3 نسرین رحمانی بوئینی Nasrin Rahmani Boeni mahdie@yahoo.com مهدی ابراهیمی Mahdi abrahimi علی رضا خلیلیان Ali Resa Khalilian مینا الوندیپور Mina Alvandipour سهراب صیادی Sohrab Sayadi Bupivacaine, intraperitoneal, intestinal motility, postoperative pain بوپی واکائین، اینترا پریتونئال، حرکات روده‌ای، درد بعد از عمل ## ##

بررسی رابطه پره اکلامپسی با لیپیدهای سرم مادر و بند ناف نوزاد Association of Preeclampsia with Lipid Concentration of Maternal Plasma and Umbilical Cord 1 1 سابقه و هدف: پره‌اکلامپسی حالت ویژه‌ای از بارداری است که با فشارخون و پروتئینوری مشخص می‌شود. در بین عوامل خطرساز متعددی که برای آن مطرح شده، اخیراً بر نقش پراکسیدهای لیپیدی نیز تأکید شده است. لذا این مطالعه با هدف بررسی رابطه پره‌اکلامپسی با لیپیدهای سرم مادر و بند ناف نوزاد انجام شد. مواد و روش‌ها: این مطالعه به صورت مورد- شاهدی بر روی مادران باردار مراجعه‌کننده به بیمارستان یحیی‌نژاد بابل در سال 1388-1387 انجام شده است. 31 زن باردار با حاملگی ترم با تشخیص پره‌اکلامپسی به عنوان گروه مورد و 31 زن باردار ترم نرمال به‌عنوان گروه کنترل مورد بررسی قرار گرفتند. تمام مادران گراوید 1 و 2 و با سن 30-20 سال بودند. انجام آزمایش‌های تری‌گلیسرید، کلسترول، HDL، LDL خون مادران و بند ناف نوزادان بر اساس کالریمتری و روش آنزیماتیک بود. یافته‌ها: میانگین سطح تری گلیسرید (8/102 ± 1/291 در مقابل 4/114 ± 4/309)، کلسترول (8/48 ± 3/226 در مقابل 6/40 ± 9/234)، LDL (3/38 ± 119 در مقابل 1/33 ± 123)، HDL (6/10 ± 1/50 در مقابل 1/8 ± 5/51) و VLDL (8/20 ± 2/59 در مقابل 6/22 ± 5/61) در گروه مادران مبتلا به پره‌اکلامپسی و نرمال اختلاف معنی داری نداشت (05/0<p). در مورد سطوح لیپیدها در بندناف فقط سطح تری گلیسرید در یک نفر از گروه شاهد در محدوده غیر نرمال بود. میانگین سطح تری گلیسرید بند ناف (32 ± 3/56 در مقابل 54 ± 1/50)، کلسترول بند ناف (8/22 ± 9/70 در مقابل 8/20 ± 4/64)، LDL بند ناف (7/12 ± 9/30 در مقابل 10 ± 1/26)، HDL بند ناف (7/10 ± 7/28 در مقاسبل 6/8 ± 7/30) و VLDL بند ناف (8/6 ± 6/11 در مقابل 7/10 ± 9/9) در گروه پره اکلامپسی و نرمال اختلاف معنی داری نداشت (05/0<p). استنتاج: نتایج مطالعه نشان داد که بین سطح لیپید مادران و بند ناف نوزادان با پره اکلامپسی همراهی وجود نداشت. 2 Background and purpose: Preeclampsia is a medical condition in pregnancy that is determined by hypertension and proteinuria. Among many predisposing factors in pathophysiology of preeclampsia, the role of lipid peroxides is recently emphasized. The aim of this study was to evaluate the association of preeclampsia with maternal plasma and umbilical cord lipid concentration. Materials and methods: A case-control study was done on pregnant women referring to Babol Yahyanejad Hospital, during 2008-2009. Case group included 31 term preeclamptic pregnant women and for control group 31 term normal pregnant women were recruited. All women were 20-30 years of age and were gravida 1 or 2. Total TG, cholesterol, HDL and LDL for plasma and umbilical cord were measured by enzymatic and calorimetric methods. Results: No significant differences were found between women with preeclampsia and normal subjects according to the mean level of triglyceride (291.1  102.8 VS 309.4  114.4), cholesterol (226.3  48.8 VS 234.9  40.6), LDL (119  38.3 VS 123  33.1), HDL (50.1  10.6 VS 51.5  8.1) and VLDL (59.2  20.8 VS 61.5  22.6). Level of lipids in umbilical cord showed abnormal triglyceride level in only one case in the control group. Moreover, the mean level of umbilical cord triglyceride (56.3  32 VS 50.1  54), umbilical cord cholesterol (70.9  22.8 VS 64.4  20.8), umbilical cord LDL (30.9  12.7 VS 26.1  10), umbilical cord HDL (28.7  10.7 VS 30.7  8.6) and umbilical cord VLDL (11.6  6.8 VS 9.9  10.7) were not significantly different between preeclampsia and normal groups (P>0.05). Conclusion: Results showed that there was no association between lipid concentration of mothers and umbilical cord lipids with preeclampsia. 96 101 2012/05/92012/05/92012/05/92012/05/92012/05/302012/05/92012/05/92012/05/92012/05/92012/06/62012/05/232012/05/12 1391/2/23 شهناز برات Shahnaz Barat زهرا بصیرت Zahra Basirat zahra_basirat@yahoo.com مهرداد کاشی فرد Mehrdad Kashi fard Preeclampsia, triglyceride, cholesterol پره‌اکلامپسی، تری‌گلیسرید، کلسترول ## ##

مقایسه عصاره رازیانه و ویتامین E بر شدت دیسمنوره اولیه Comparing the Effects of Vitamin E and Fennel Extract on Intensity of Primary Dysmenorrhea 1 1 سابقه و هدف: دیسمنوره اولیه یکی از شکایات شایع زنان است. هدف از این مطالعه مقایسه اثر ویتامین E و عصاره رازیانه روی دیسمنوره اولیه است. مواد و روش‌ها: یک کارآزمایی بالینی تصادفی یک سوکور و کنترل شده با دارونما در میان 75 دانشجوی دختر انجام گرفت. شرکت‌کنندگان در مطالعه به سه گروه عصاره رازیانه، ویتامین E و دارونما تقسیم شدند. گروه‌ها برای 2 ماه متوالی درمان را از روز اول درد به مدت 3 روز برای 4 بار در روز به کار بردند. یافته‌ها: شدت درد در گروه رازیانه (000/0= p) و ویتامین E (02/0= p) در مقایسه با قبل از درمان کاهش یافت. مقایسه سه گروه نشان داد که تفاوت معنی داری در شدت درد در سیکل دوم درمان وجود داشت و این کاهش، بیشتر در گروه رازیانه مشاهده شد (019/0= p). میزان مصرف مسکن نسبت به قبل از درمان در گروه رازیانه و ویتامین E کمتر بوده اما در مقایسه با دارونما معنی‌دار نبوده است (05/0p>). استنتاج: عصاره رازیانه با عوارض جانبی کمتر جهت درمان دیسمنوره پیشنهاد می‌شود. 2 Background and purpose: Primary dysmenorrhea is a common gynecologic problem among women. This study aimed at comparing the impacts of vitamin E and Fennel extract on intensity of primary dysmenorrhea. Materials and methods: A randomized single blind, placebo-controlled trial was carried out on 75 single female students who suffered from primary dysmenorrhea. They were divided into three groups receiving Fennel extract, vitamin E and placebo. Groups received treatment for two consecutive menstrual periods using the drugs four times a day from the onset of bleeding until three days. Results: Pain severity decreased in the Fennel extract (P0.05). Conclusion: Fennel extract which has few side effects could be used to treat primary dysmenorrhea. 103 107 2012/05/92012/05/92012/05/92012/05/92012/05/302012/05/92012/05/92012/05/92012/05/92012/06/62012/05/232012/05/122012/05/23 1391/3/3 لیلا مسلمی Leila moslemi moslemi.Leila@ iausariac.ir. آذر آقامحمدی azar Aghamohammadi رضا بخردی Reza Bekhradi ماندانا زعفری Mandana Zafari Primary dysmenorrhea, fennel extract, vitamin E دیسمنوره اولیه، عصاره رازیانه، ویتامین EE ## ##

معرفی یک مورد عود میگزوم نابجای گوشک دهلیز چپ Unusual Site of Recurrent Myxoma Originating in the Left Atrial Appendage 1 1 میگزوم قلبی شایع‌ترین تومور اولیه قلب می باشد. عود میگزوم در موارد غیرفامیلی ناشایع است و در گوشک دهلیز چپ گزارش نشده است. مورد معرفی شده یک بیمار، با سابقه میگزوم دهلیز چپ (درمان شده) که با علایم سرشتی مراجعه کرده و سبب سردرگمی و دشواری در تشخیص شده است. تشخیص نهایی بیمار، عود میگزوم در گوشک دهلیز چپ بوده است که با اکوکاردیوگرافی تشخیص داده شد. اکوکاردیوگرافی روش استاندارد غیر تهاجمی تشخیص و تعیین محل توده های قلبی است و جراحی و برداشت توده روش اصلی درمان بیماران میگزوم قلبی است. 2 Myxoma is the most common type of primary tumors of heart. Recurrence of nonfamilial myxoma is unusual and recurrence in left atrial appendage is not reported. We present a case of sporadic myxoma in the left atrium who had a successful resection. However, the patient’s constitutional symptoms caused confusion and difficulty in diagnosis. Final diagnosis was recurrent Myxoma in the left atrial appendage which was made through echocardiography. Echocardiography is a standard choice for noninvasive diagnosis and localization of heart tumors. Operative resection of tumors is the most appropriate treatment for myxoma. 109 112 2012/05/92012/05/92012/05/92012/05/92012/05/302012/05/92012/05/92012/05/92012/05/92012/06/62012/05/232012/05/122012/05/232012/05/30 1391/3/10 رزیتا جلالیان Rozita Jalalian احمد بابائی Ahmad Babaei نگین اکبری Negin Akbari Myxoma, left atrial appendage, recurrence میگزوم، گوشک دهلیز چپ، عود ## ##