دوره 31، شماره 197 - ( خرداد 1400 )                   جلد 31 شماره 197 صفحات 24-34 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Ghanbari M, Abrotan S, Vosoughi E, Honarchian Masihi P, Katoozi M, Ahangar N. Role of rs4149056 Polymorphism of SLCO1B1 Gene in Myopathy Caused by Atorvastatin in Cardiovascular Patients in West of Mazandaran Province. J Mazandaran Univ Med Sci. 2021; 31 (197) :24-34
URL: http://jmums.mazums.ac.ir/article-1-15894-fa.html
قنبری مهرآسا، ابروتن سعید، وثوقی ابراهیم، هنرچیان مسیحی پاتریک، کاتوزی محمدرضا، آهنگر نعمت اله. نقش پلی‌مورفیسم rs4149056 ژن SLCO1B1 در آسیب عضلانی ناشی از آتورواستاتین در بیماران قلبی عروقی ساکن غرب استان مازندران. مجله دانشگاه علوم پزشکی مازندران . 1400; 31 (197) :24-34

URL: http://jmums.mazums.ac.ir/article-1-15894-fa.html


چکیده:   (88 مشاهده)
سابقه و هدف: استاتین ها یکی از پر مصرف ترین داروهای قلبی-عروقی هستند.کاهش عوارض جانبی این داروها در جلوگیری از شکست درمان اهمیت زیادی دارد. هدف از این مطالعه، بررسی پلیمورفیسم rs4149056 ژن SLCO1B1، در بیماران مصرفکننده آتورواستاتین و ارتباط آن با وقوع میوپاتی در بیماران قلبی-عروقی ساکن غرب استان مازندران میباشد.
مواد و روشها: نوع مطالعه توصیفی-مقطعی و جمعیت مورد مطالعه شامل 161بیمار مصرفکننده آتورواستاتین بود، که در سال 1396 و 1397به درمانگاه قلب و عروق بیمارستان امام سجاد (ع) رامسر و بیمارستان شهید رجایی تنکابن مراجعه کردند. کلیه بیماران آتورواستاتین با دوز 40 میلیگرم روزانه به مدت 8 هفته دریافت کردند و تمامی مارکرهای لیپیدی بیماران و نیز سطح آنزیم کراتین فسفو کیناز (CPK) به عنوان معیاری از میوپاتی پس از طی دوره درمانی اندازهگیری شد. بعد از 8 هفته، بیماران داروی آتورواستاتین را با دوز 20 میلیگرم دریافت کردند و مجددا تمامی مارکرهای فوق اندازهگیری شد. در بررسی تعیین پراکندگی پلیمورفیسم rs4149056 ژن SLCO1B1 از روش PCR-ARMS استفاده شد.
یافتهها: نتایج این مطالعه نشان داد که کاهش دوز داروی آتورواستاتین توانست در میزان کلسترول تام و LDL تفاوت معنیداری ایجاد کند(05/0>P)، اما میانگین این تغییرات در بین ژنوتیپهای مختلف معنیدار نبوده است(05/0> P). درخصوص تریگلیسیرید، در بیماران با ژنوتیپ TC و در خصوص HDL در بیماران با ژنوتیپ CC، تغییر دوز دارو سبب ایجاد تفاوتهای معنیدار شد شد(05/0>P). علاوه بر این، در بیماران دارای ژنوتیپCC ، درصد بیماران با CPK بالا، 2 برابر بیماران با CPK نرمال بود.
استنتاج: نتایج مطالعه حاضر میتواند در پیشبینی بروز میوپاتی در بیماران دریافتکننده استاتینها و جلوگیری از عوارض ناشی از آنها نقش داشته باشد.
متن کامل [PDF 281 kb]   (131 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي-کامل | موضوع مقاله: فارماکولوژی

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA

ارسال پیام به نویسنده مسئول


کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله دانشگاه علوم پزشکی مازندران می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2021 CC BY-NC 4.0 | Journal of Mazandaran University of Medical Sciences

Designed & Developed by : Yektaweb