دوره 32، شماره 214 - ( آبان 1401 )                   جلد 32 شماره 214 صفحات 196-191 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


چکیده:   (654 مشاهده)
 سابقه و هدف: ضایعات عضلانی همواره یکی از مشکلات جدی متعاقب حوادث و آسیبهای نخاعی بوده است. تصویرسازی حرکتی یک روش درمانی است که در آن بیمار یک حرکت را تداعی میکند تا اجرای آن را بهبود دهد. با توجه به مطالعات محدود در این زمینه، هدف از این مطالعه، مقایسه تاثیر تصویرسازی ذهنی بر افزایش قدرت و هایپرتروفی عضلات خمکننده آرنج است.
مواد و روشها: این مطالعه بر روی 20 فرد سالم، غیر ورزشکار و با میانگین سنی22 الی 25 سال صورت گرفت. قدرت عضلات فلکسور آرنج توسط دستگاه دینامومتر و اندازهگیری هایپرتروفی عضله بایسپس از متر نواری مخصوص استفاده شد. گروه تجربی تمرین قدرتی طراحی شده با دست برتر بر اساس این تحقیق را با استفاده از وزنههای آزاد و در همان لحظه این تمرین را بهصورت ذهنی با دست غیر برتر به مدت 12 هفته و هفتهای 3 روز انجام دادند. جهت مقایسه متغیر بین دست برتر و غیر برتر از آزمون ناپارامتری منویتنی و مقایسه میزان تغییرات حداکثر نیروی انقباضی عضلات از آزمون آماری ویلکوکسان استفاده شد.
یافتهها: نتایج نشان داد قدرت عضلات فلکسور آرنج و هایپرتروفی در دست برتر و غیر برتر افزایش یافته است.
استنتاج: نتایج نشان داد اگرچه تمرینات واقعی بیشتر از تمرینات ذهنی بر قدرت و هایپرتروفی عضلات فلکسور آرنج تأثیرگذار بوده است، اما تمرینات ذهنی نیز توانایی در حد تمرینات واقعی در تأثیرگذاری بر قدرت و هایپرتروفی عضلات داشته است.
 
متن کامل [PDF 673 kb]   (263 دریافت)    
نوع مطالعه: گزارش کوتاه | موضوع مقاله: طب ورزشی

بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.