دوره 32، شماره 213 - ( مهر 1401 )                   جلد 32 شماره 213 صفحات 185-180 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


چکیده:   (774 مشاهده)
 سابقه و هدف: عفونت کووید-۱۹ به طور بالقوه میتواند اختلالات اساسی روی برنامههای روتین مراقبتی همانند مراقبت از HIV ایجاد نماید. هدف از مطالعه حاضر بررسی اثرات پاندمی کووید-19 برروی برخی از جنبههای مراقبتی از HIV بود.
مواد و روشها: این مطالعه ازنوع کوهورت گذشتهنگر بود. داده‌ها از اداره کل مبارزه با بیماری‌های معاونت بهداشتی استان مازندران در دو سطح تجمعی و فردی فراهم شد. رگرسیون پواسون برای تحلیل اثر کوتاه مدت همه‌گیری بر بروز، میرایی، تعداد شکست درمان، تعداد بستری شدن بیماران، دفعات مراجعات بیماران برای مشاوره، تعداد دفعات وارسی سلولهای T CD4 و تعداد دفعات وارسی لود ویروس استفاده شد.
یافتهها: بروز HIV در بازه زمانی یک سال بعد از شروع کووید-19 نسبت به یک سال قبل از آن به مقدار 0/44 در هر 100 هزار نفر کم‌تر بود (0/051=P). چک کردن CD4 در بعد از شروع کووید-19 نسبت به قبل آن به مقدار 0/32 در هر 100 هزار نفر کم‌تر بود (0/001P<) پیگیری موارد HIV در بازه زمانی بعد ازکووید-19 نسبت به قبل از آن به مقدار  1/11 در هر 100 هزار نفر بیش‌تر بود (0/045=P).
استنتاج: همه‌گیری کووید-۱۹ این پتانسیل را دارد که تا حد زیادی مراقبت مبتلایان به عفونت HIV را مختل نماید. به نظر می‌رسد با وجود پیگیری مراکز مشاوره HIV استان مازندران ترس از ابتلا و انتشار کووید-۱۹ مانع بزرگ پذیرش برنامههای مراقبتی از سوی بیماران بوده است.

 
 
واژه‌های کلیدی: کووید-19، HIV، مراقبت، شکست درمان، بار ویروسی
متن کامل [PDF 225 kb]   (297 دریافت)    
نوع مطالعه: گزارش کوتاه | موضوع مقاله: اپیدمیولوژی

بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.