دوره 34، شماره 231 - ( فروردین 1403 )                   جلد 34 شماره 231 صفحات 37-22 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


چکیده:   (207 مشاهده)
سابقه و هدف: نقش رادیکالهای آزاد در ایجاد بسیاری از بیماریها به خوبی اثبات شده است. این ذرات توانایی تخریب بیومولکولها را دارند. آنتیاکسیدانها میتوانند مانع از این اثرات زیان آور شوند. نظر به این که گیاهان منبع آنتیاکسیدانهای طبیعی میباشد تحقیقات در این زمینه رو به افزایش است. هیپوکسی به معنای کاهش اکسیژن موجود در بافتهای بدن بوده که میتواند به اختلال در عملکرد بدن منجر شود. هیپوکسی موجب افزایش قابل ملاحظه ذرات فعال اکسیژن میگردد، پس آنتیاکسیدانها به عنوان آنتیهیپوکسی مطرح میباشند. بادرنجبویه (Melissa officinalis L.) گیاه دارویی شناخته شده از خانواده Lamiaceae بوده که برای درمان بسیاری از بیماریها از جمله قلبی عروقی و در مشکلات تنفسی و همچنین به عنوان تقویتکننده حافظه مورد استفاده میگیرد. این مطالعه به منظور بررسی تأثیر روش استخراج بر محتوای تام فنلی، فلاونوئیدی و فعالیت آنتیاکسیدانی این گیاه طراحی شده است. فعالیت آنتی هیپوکسی تمامی عصارهها در سه مدل در موش بررسی شد.
مواد و روشها: در این مطالعه تجربی، اندام هوایی خشک شده بادرنجبویه به سه روش ماسیراسیون، با کمک سوکسله و با کمک امواج التراسونیک با حلال متانول عصارهگیری شدند. فعالیت آنتی اکسیدانی تمامی عصارهها با روش بدام اندازی رادیکال آزاد DPPH و تست احیاکنندگی ارزیابی شد. محتوای تام فنلی و فلاونوئیدی تعیین گردید. اثر محافظتی عصارهها در دوزهای اولیه mg/kg 250-5/62 در مقابل مرگ و میر ناشی از هیپوکسی در موش سوری با سه مدل خفگی، خونی و جریان خونی مورد ارزیابی قرارگرفت. زمان زنده ماندن موشها به دقیقه اندازهگیری شد.کمیته اخلاق دانشگاه علوم پزشکی مازندران نیز پروتکل آزمایشی را تایید کرد. درتست هیپوکسی خفگی، فنیتوئین (50 میلیگرم برکیلوگرم، داخل صفاقی) و در دو تست بعدی پروپرانولول (20 و 30 میلیگرم برکیلوگرم، داخل صفاقی) بهعنوان کنترل مثبت به کار رفتند. در تمامی تستها، نرمال سالین بهعنوان کنترل منفی بهکار گرفته شد.آنالیز واریانس یک سویه و متعاقب آن نیومن کولز با کمک نرم‌افزار گراف پد پریزم 8 به منظور تعیین اختلاف بین میانگین‌ها استفاده شد.
یافتهها: برای استخراج ترکیبات پلیفنلی، روش خیساندن و عصارهگیری به روش التراسونیک(0/0001P<) و در تست بدام اندازی رادیکال آزاد DPPH عصارههای حاصل از روش سوکسله و خیساندن موثر از روش دیگر بودند. در تست قدرت احیا کنندگی، تمامی عصاره فعالیت بالایی از خود نشان دادند(0/05P>). در مدل خونی، هیچیک از عصارهها اثری از خود نشان ندادند. حتی عصاره حاصل از روش سوکسله در دوز mg/kg250، علیرغم این که زمان مرگ را حدود یک دقیقه افزایش داد، نتوانست تغییر معنیداری ایجاد کند(0/05P>). در مدل گردش خونی، هیچیک از عصارهها در پایینترین دوز تست شده یعنی mg/kg 62/5 اثری از خود نشان نداند اما تمامی عصارهها در دوزهای بالاتر اثر بسیار قوی از خود نشان دادند. تمامی عصارهها در دوز mg/kg 250 اثری به مراتب قویتر از پروپرانولول mg/kg 30 از خود نشان دادند. در مدل خفگی، تمامی عصارهها اثرات بسیار خوبی از خود نشان دادند به گونهای که بارها مجبور به کاهش دوز شدیم. عصاره حاصل از روش خیساندن در دوز mg/kg 1/95 و عصارههای حاصل از روش سوکسله و روش التراسونیک در دوز mg/kg 7/81اثری مشابه فنیتوئین از خود نشان داد(0/05P>).
استنتاج: باتوجه به نتایج این مطالعه مشخص شدکه روش استخراج تأثیر زیادی بر فعالیت آنتیاکسیدانی ومحتوای تامفنلی و فلاونوئیدی دارد. روش استخراج با کمک التراسونیک و روش خیساندن به ترتیب مناسبترین روشها برای استخراج ترکیبات فنلی و فلاونوئیدی از این گیاه بود. تمامی عصارهها اثرات آنتیاکسیدانی بالایی نشان دادند. عصاره‌ها اثر بسیار خوبی در تست خفگی از خود نشان دادند
متن کامل [PDF 1015 kb]   (114 دریافت)    


بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.