دوره 33، شماره 2 - ( ویژه‌نامه شماره دو - آذر 1402 )                   جلد 33 شماره 2 صفحات 95-88 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


چکیده:   (321 مشاهده)
سابقه و هدف: اگرچه واکسن‌های مختلفی برای ایجاد ایمنی علیه کووید19 ایجاد شده است، این واکسن‌ها ایمنی همیشگی ایجاد نمی‌کنند و پس از مدتی، میزان ایمنی آن‌ها کاهش می‌یابد. این مطالعه با هدف سنجش سطح ایمنی علیه کووید19 پس از گذشت حداقل 6 ماه از تزریق دوز سوم در کارکنان بیمارستان رازی قائم‌شهر انجام گرفته است.
مواد و روشها: در این مطالعه مشاهده‌ای تحلیلی، از نمونه خون 88 داوطلب برای تعیین آنتی‌بادی RBD SARS-Cov-2 استفاده شد. پرسش‌نامه خوداظهاری عوارض جانبی واکسن کووید19 که شامل 18 پرسش بود، در اختیار شرکت‌کنندگان قرار گرفت. آنالیز آماری با نرم‌افزار SPSS انجام گرفت.
یافتهها: میانگین سن شرکت‌کنندگان 41 سال ارزیابی شد که 36/36 درصد مرد و 63/63 درصد زن بودند. جوان‌ترین فرد شرکت‌کننده 23 سال و مسن‌ترین فرد 72 سال داشت. 21 درصد از شرکت‌کنندگان بیماری همراه داشتند. در بین 88 شرکت‌کننده، 98/86 درصد سطح آنتی‌بادی بالاتری از حد معین‌ شده یعنی 5 (RU/ml) داشتند. عوارض سیستمیک و موضعی نوبت سوم به ترتیب شامل تب (46/5 درصد)، میالژی (25 درصد)، درد (29/5 درصد) و قرمزی (6 درصد) بودند. عوارض سیستمیک و موضعی دوز چهارم به ترتیب تب (22 درصد)، میالژی (12 درصد)، درد محل تزریق (42 درصد) و قرمزی (4 درصد) بودند.
استنتاج: هیچ ارتباط معنی‌داری بین متغیرهای بررسی‌ شده و سطح آنتی‌بادی پیدا نشد. با این حال، مشخص شد که ایمنی هومورال در برابر کووید19 پس از 6 ماه از تزریق دوز سوم، در بیش‌تر تزریق‌کنندگان به میزان کافی وجود دارد.

 
واژه‌های کلیدی: آنتی‌بادی، واکسن، SARS-CoV-2 RBD، COVID-19
متن کامل [PDF 895 kb]   (110 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي-کامل | موضوع مقاله: عفوني

بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.