دوره 14، شماره 42 - ( فروردين 1383 )                   جلد 14 شماره 42 صفحات 91-84 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


چکیده:   (11344 مشاهده)
سابقه و هدف: لکوسیتوز محیطی در مراحل اولیه سکته حاد قلبی، نشانه پاسخی التهابی می باشد. نقش لکوسیتوز محیطی و نوتروفیلی نسبی به عنوان یک عامل خطرساز برای ایجاد اختلال عملکرد زودرس بطن چپ به دنبال سکته حاد قلبی ناشناخته می باشد. هدف این مطالعه، مشخص ساختن ارتباط بین لکوسیتوز و نوتروفیلی نسبی در پیدایش اختلال عملکرد زودرس متوسط تا شدید بطن چپ به دنبال سکته حاد قلبی می باشد.
مواد روش ها: این مطالعه به شکل آینده نگر و cohort بوده و دربر گیرنده 140 بیمار دچار سکته حاد قلبی می باشد. وجود یا عدم وجود نوتروفیلی در بیماران تعیین شد و اختلال عملکرد سیستولبک بطن چپ در طول 7 روز اول بستری در این دو گروه مورد بررسی قرار گرفت. اختلال عملکرد سیستولیک بطن چپ LVSD (Left ventricular systolic dysfunction) متوسط تا شدید در این مطالعه به کسر تخلیه ای(EF, ejection fraction) کم تر از 40 درصد در هفته اول به دنبال سکته حاد قلبی اتلاق می گردید که با اکوکاردیوگرافی تعیین می شد.
یافته ها: در 47 درصد از بیماران مورد مطالعه تعداد لکوسیت ها بیش از 11×109/L بوده است و 64 درصد نوتروفیلی نسبی (درصد نوتروفیل بیش از 65 درصد) داشته اند. LVSD در 64 درصد از افراد مورد مطالعه دیده شد. از این بیماران 65 درصد لکوسیتوز و 85 درصد نوتروفیلی نسبی داشته اند. در حالی که این ارقام در افراد بدون LVSD به ترتیب 32 و 45 درصد بوده است. تحلیل آماری نشان داد که بین لکوسیتوز و پیدایش LVSD و نیز بین نوتروفیلی و LVSD ارتباط معنی داری وجود دارد (به ترتیب 3.8 Odd ration با فاصله اطمینان 95 درصد بین 9-5/1 و 6.6 odd ratio با فاصله اطمینان 7/14-9/2).
استنتاج: در بیماران دچار سکته حاد قلبی، لکوسیتوز محیطی با نوتروفیلی نسبی به طور مستقل با پیدایش LVSD متوسط تا شدید ارتباط داشته و شناخت آن ممکن است به اقدامات درمانی زودرس در این بیماران کمک کند.
متن کامل [PDF 183 kb]   (2562 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي-کامل |

بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.