دوره 19، شماره 69 - ( فروردين و اردیبهشت 1388 )                   جلد 19 شماره 69 صفحات 44-38 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


چکیده:   (9668 مشاهده)
سابقه و هدف: دیابت نوع اول از جمله بیماری های مزمن دوران کودکی است که می تواند اثرات نامطلوبی بر کودک، خانواده و جامعه داشته باشد با تقویت خود مراقبتی در کودکان مبتلا به دیابت نوع اول می توان از این اثرات کاست. خود مراقبتی در کودکان نیز تحت تاثیر عواملی چون واکنش خانواده می باشد. هدف از انجام این مطالعه تعیین ارتباط خود مراقبتی این کودکان و واکنش خانواده آنهاست.
مواد و روش ها: پژوهش حاضر از نوع غیر تجربی و همبستگی است که در آن خود مراقبتی کودکان مبتلا به دیابت، واکنش خانواده آنها و ارتباط آن دو تعیین شده است. 133 کودک 14ـ7 ساله مبتلا به دیابت نوع اول به روش مستمر و مداوم به مدت 2 ماه از سه مرکز منتخب شهر تهران انتخاب شدند. برای جمع آوری اطلاعات از فرم مشاهده و پرسشنامه استفاده شد.
یافته ها: یافته ها نشان داد که بین خود مراقبتی و واکنش خانواده ارتباط معنی داری وجود دارد (P=0.00) و متغیرهایی مانند سن، جنس و رتبه تولد کودک و طول مدت بیماری در روابط بین خود مراقبتی کودک و واکنش خانواده عامل مداخله گر نیستند.
استنتاج: با توجه به نتایج پژوهش مبنی بر متوسط بودن سطح خود مراقبتی کودکان و ارتباط آن با واکنش خانواد و همچنین همبستگی مستقیم و قوی آگاهی و عملکرد کودکان مبتلا به دیابت پیشنهاد می شود به منظور ارتقای خود مراقبتی کودکان و بهبود واکنش خانواده ها برنامه های آموزشی دیابت برای کودک و خانواده اجرا شود. همچنین پیشنهاد می شود تحقیقی با همین موضوع به صورت مورد - شاهدی انجام شود تا سایر عوامل موثر بر این ارتباط شناسایی گردد.
متن کامل [PDF 241 kb]   (4992 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي-کامل |

بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.