fa تأثیر شأن درمانی بر ابعاد عملکردی کیفیت زندگی بیماران سرطانی: یک کارآزمایی بالینی تصادفی شده روان پرستاری Psychiatric Nursing پژوهشي-کامل Research(Original) <span dir="LTR"></span><span style="color:black;"><span style="font-family:B Koodak;">سابقه</span></span><span style="color:black;"><span style="font-family:B Koodak;"> و هدف:</span></span> <span style="color:black;"><span style="font-family:B Zar;">در ایران سرطان‌ها سومین عامل مرگ‌ومیر محسوب می‌شوند. سرطان موجب مخدوش شدن ابعاد عملکردی کیفیت زندگی می‌شود</span></span><span style="color:black;"><span style="font-family:B Zar;">.</span></span><span style="color:black;"><span style="font-family:B Zar;"> این مطالعه باهدف تعیین تأثیر شأن درمانی بر </span></span><span style="color:black;"><span style="font-family:B Zar;">ابعاد</span></span> <span style="color:black;"><span style="font-family:B Zar;">عملکردی کیفیت زندگی مبتلایان به سرطان انجام شد</span></span><span dir="LTR"><span style="color:black;"><span style="font-size:10.0pt;">.</span></span></span><span style="color:black;"><span style="font-family:B Zar;"></span></span><br> <span style="color:black;"><span style="font-family:B Koodak;">مواد و روش</span></span><span style="color:black;"><span style="font-family:B Zar;">‌</span></span><span style="color:black;"><span style="font-family:B Koodak;">ها:</span></span> <span style="font-family:B Zar;">پژوهش حاضر یک کارآزمایی بالینی کنترل شده تصادفی شاهددار است که در سال 1398 روی 76 بیمار مبتلا به سرطان دارای پرونده در بیمارستان ایرانمهر بیرجند انجام شد. قبل از مداخله، فرم دموگرافیک و پرسشنامه</span> <span style="font-family:B Zar;">بعد عملکردی کیفیت زندگی بیماران سرطانی تکمیل شد. شرکت کنندگان به طور تصادفی در گروه<span style="color:black;">‌</span>های مداخله و کنترل قرار گرفتند. در گروه مداخله، شأن درمانی در 3 تا 4 جلسه 45-30 دقیقه‌ای، انجام شد. در گروه کنترل، مداخله<span style="color:black;">‌</span>ای انجام نشد. 4 هفته پس از مداخله، پرسشنامه بعد عملکردی تکمیل شد.</span><span style="color:black;"><span style="font-family:B Zar;"></span></span><br> <span style="letter-spacing:-.2pt;"><span style="color:black;"><span style="font-family:B Koodak;">یافته</span></span></span><span style="letter-spacing:-.2pt;"><span style="color:black;"><span style="font-family:B Zar;">‌</span></span></span><span style="letter-spacing:-.2pt;"><span style="color:black;"><span style="font-family:B Koodak;">ها:</span></span></span> <span style="font-family:B Zar;">نتایج آزمون من ویتنی نشان داد که قبل از مداخله، تفاوت معناداری بین میانگین نمرات ابعاد مختلف بُعد عملکردی بین دو گروه مداخله و کنترل وجود نداشت(</span><span style="font-family:B Zar;">05/0</span><span style="font-size:10.0pt;"><</span><span dir="LTR"><span style="font-size:10.0pt;">P</span></span><span style="font-family:B Zar;">). 4 هفته بعد از مداخله، میانگین و تغییرات میانگین نمرات عملکرد هیجانی و اجتماعی، افزایش معناداری در گروه مداخله نسبت به گروه کنترل داشت (</span><span style="font-family:B Zar;">05/0</span><span dir="LTR"><span style="font-size:10.0pt;">P</span></span><span dir="LTR"><span style="font-size:10.0pt;"><</span></span><span style="font-family:B Zar;">)؛ اما میانگین نمرات عملکرد جسمانی، ایفای نقش و عملکرد شناختی در گروه مداخله نسبت به گروه کنترل تغییرات معناداری نداشت (</span><span style="font-family:B Zar;">05/0</span><span style="font-size:10.0pt;"><</span><span dir="LTR"><span style="font-size:10.0pt;">P</span></span><span style="font-family:B Zar;">). میانگین نمره کلی بُعد عملکردی، افزایش معناداری در گروه مداخله نسبت به گروه کنترل نشان داد(</span><span style="font-family:B Zar;">05/0</span><span dir="LTR"><span style="font-size:10.0pt;">P</span></span><span dir="LTR"><span style="font-size:10.0pt;"><</span></span><span style="font-family:B Zar;">)</span><span style="letter-spacing:-.1pt;"><span style="color:black;"><span style="font-family:B Zar;">.</span></span></span><span style="color:black;"><span style="font-family:B Zar;"></span></span><br> <span style="letter-spacing:-.2pt;"><span style="color:black;"><span style="font-family:B Koodak;">استنتاج:</span></span></span> <span style="font-family:B Zar;">شأن درمانی </span><span style="font-family:B Zar;">می</span><span style="color:black;"><span style="font-family:B Zar;">‌</span></span><span style="font-family:B Zar;">تواند به‌عنوان یکی از روش</span><span style="color:black;"><span style="font-family:B Zar;">‌</span></span><span style="font-family:B Zar;">های حمایتی- تسکینی در بهبود بُعد عملکردی کیفیت زندگی</span><span style="font-family:B Zar;"> بیماران سرطانی مورد توجه قرار گیرد.</span><br> &nbsp;<br> <span style="font-family:B Zar;"><span style="font-size:10.0pt;">شماره ثبت کارآزمایی بالینی : 1</span></span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">N</span></span><span style="font-family:B Zar;"><span style="font-size:10.0pt;">20190604043820</span></span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">IRCT</span></span><strong><em><span style="font-family:2 Davat;"><span style="font-size:10.0pt;"></span></span></em></strong> <strong>Background and purpose:</strong> Cancers are the third leading cause of death in Iran. Cancer reduces functional aspects of quality of life (QOL). This study aimed to determine the effect of dignity therapy on functional dimensions of quality of life in cancer patients.<br> <strong>Materials and methods:</strong> A randomized controlled clinical trial was carried out in 76 patients with cancer in Birjand Iranmehr Hospital, 2019. Information, including demographic characteristics, was obtained, and EORTC QLQ-C30 was completed before the intervention. The participants were randomly allocated to either an intervention group or a control group. Dignity therapy was administered in the intervention group in 3-4 sessions of 30-45 minutes, while the control group received no intervention. Four weeks after the intervention, the EORTC QLQ-C30 was completed again in both groups.<br> <strong>Results:</strong> Mann-Whitney test showed no significant difference between the intervention and control groups in functional aspects of QOL before the intervention (P> 0.05). After the intervention, the mean scores for emotional and social functioning and their changes significantly increased in the intervention group compared to the control group (P< 0.05). However, the mean scores for physical, role, and cognitive functioning in the intervention group did not significantly change compared to the control group (P> 0.05). After the intervention, total mean score for functional aspects showed a significant increase in the intervention group compared to the control group (P <0.05).<br> <strong>Conclusion:</strong> Dignity therapy could be considered as one of the supportive-palliative methods for improving the functional aspects of QOL in cancer patients.<br> &nbsp;<br> (Clinical Trials Registry Number: IRCT20190604043820N1) شأن درمانی, کیفیت زندگی, سرطان dignity therapy, quality of life, cancer 68 83 http://jmums.mazums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-11571-1&slc_lang=fa&sid=1 Hossein Rahimi حسین رحیمی Hosseinrahimi92@yahoo.com 1003194753284600121567 1003194753284600121567 Yes Instructor, Department of Nursing, Birjand University of Medical Sciences, Birjand, Iran مربی، گروه پرستاری، دانشگاه علوم پزشکی بیرجند، بیرجند، ایران Nasim Mehrpooya نسیم مهرپویا nasimmehrpooya@gamil.com 1003194753284600121568 1003194753284600121568 No MSc in Psychiatric Nursing, Neyshaboor University of Medical Sciences, Neyshaboor, Iran کارشناس ارشد پرستاری روانپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی نیشابور، نیشابور، ایران Ahmad Nasiri Furg احمد نصیری فورگ nasiri206@bums.ac.ir 1003194753284600121569 1003194753284600121569 No Associate Professor, Department of Nursing, Birjand University of Medical Sciences, Birjand, Iran دانشیار، گروه پرستاری، دانشگاه علوم پزشکی بیرجند، بیرجند، ایران Seyyed Abolfazl Vagharseyyedin سید ابوالفضل وقارسیدین waghars@yahoo.com 1003194753284600121570 0001-0001-6708-5246 No Associate Professor, Department of Nursing, Birjand University of Medical Sciences, Birjand, Iran دانشیار، گروه پرستاری، دانشگاه علوم پزشکی بیرجند، بیرجند، ایران