Journal of Mazandaran University of Medical Sciences

fa ارزیابی فعالیت آنتی هیپوکسی عصاره متانولی خارمریم و سیلیمارین در سه مدل خفگی، خونی و گردش خونی در موش سوری Antihypoxic Activities of Methanolic Extract of Silybum marianum and Silymarin in Asphyctic, Haemic, and Circulatory Hypoxia Models in Mice فارماکولوژی pharmacology گزارش کوتاه Brief Report سابقه و هدف: هیپوکسی می‌تواند منجر به بروز اختلال در عملکرد بدن شود. هیپوکسی با پاتولوژی کوه گرفتگی، بیماری قلبی عروقی و سکته مرتبط است و به مرگ و میر در بسیاری از کشورها منجر می‌شود. خارمریم گیاهی است که فعالیت آنتی‌اکسیدانی خوبی دارد. این مطالعه با هدف بررسی فعالیت آنتی‌هیپوکسی عصاره متانولی خارمریم و ماده موثره آن، سیلیمارین در سه مدل مختلف هیپوکسی در موش سوری، انجام پذیرفت. مواد و روش‌ها: در این مطالعه تجربی، اثر محافظتی عصاره متانولی اندام هوایی خارمریم و سیلیمارین در مقابل مرگ و میر ناشی از هیپوکسی در موش سوری با سه مدل هیپوکسی خفگی، خونی و جریان خونی بررسی شد. دوز250-62.5 از عصاره متانولی و دوزهای 100-12.5 mg/kg از سیلیمارین استفاده شد. در تست هیپوکسی خفگی، فنی توئین (50 mg/kg، داخل صفاقی) و در دو تست بعدی پروپرانولول 20 و 30 mg/kg، داخل صفاقی) به عنوان کنترل مثبت به کار رفت. نرمال سالین به عنوان کنترل منفی به کار گرفته شد.آنالیز واریانس یک سویه و متعاقب آن نیومن کولز (با گراف پد پریزم 8) به منظور تعیین اختلاف بین میانگین‌ها استفاده شد. یافته‌ها: ترکیبات در تمامی تست‌های آنتی‌هیپوکسی، در مدل‌های خونی، گردش خونی و خفگی توانستند اثرات محافظتی خوبی در افزایش زمان زنده ماندن موش‌های سوری نر حتی در دوزهای پایین از خود نشان دهند. سیلیمارین در تمامی مدل‌ها موثر بوده و اثری مشابه پروپرانولول و فنی‌توئین که به عنوان کنترل مثبت به کار رفتند، از خود نشان داد. به جز در مدل خفگی، عصاره در 5/62 اثری اثری معادل سیلیمارین با دوز 5/12 mg/kg داشت. استنتاج: وجود سیلیمارین در عصاره، می‌تواند مسئول ایجاد فعالیت آنتی‌هیپوکسی مشاهده شده در آن باشد. خارمریم و سیلیمارین هر یک فعالیت محافظتی خوبی را در تمامی مدل‌های آنتی‌هیپوکسی از خود نشان داد، جایی که عموماً معادل یا موثرتر از کنترل مثبت بودند.   Background and purpose: Hypoxia can lead to impairments in body function and is linked to the pathology of acute mountain sickness, cardiovascular disease, and stroke, all of which are leading causes of death in many countries. Silybum marianum is a plant known for its strong antioxidant properties. This research aims to investigate the anti-hypoxic effects of S. marianum and its major constituent, silymarin, in three experimental models of hypoxia in mice. Materials and methods: The protective effects of the methanolic extract of S. marianum aerial parts and silymarin against hypoxia-induced lethality in mice were evaluated using three experimental models of hypoxia: asphyctic, haemic, and circulatory. In the asphyctic hypoxic model, phenytoin (50 mg/kg, i.p.) was used as the positive control, while in the haemic and circulatory models, propranolol (20 and 30 mg/kg, i.p.) served as the positive control. Normal saline (0.5 ml, i.p.) was used as the negative control. Analysis of variance (ANOVA), followed by Newman-Keuls multiple comparisons (performed using GraphPad Prism 8), was used to determine significant differences in means. Results: The extract and silymarin exhibited significant protective effects by increasing the survival time of male mice, even at their lowest doses, across all tested models. Silymarin was effective in all models and demonstrated a comparable effect to propranolol and phenytoin, which were used as positive controls. Except in the asphyctic model, the extract at a dose of 62.5 mg/kg exhibited the same activity as silymarin at 12.5 mg/kg. Conclusion: The presence of silymarin in the extract may be responsible for the antihypoxic activities observed in the plant extract. Both the methanolic extract and silymarin, when tested separately, demonstrated significant protective effects against hypoxia in all tested models, exhibiting similar activity to the positive controls.   هیپوکسی خفگی, هیپوکسی خونی, هیپوکسی جریان خون, خارمریم, سیلیمارین Asphyctic hypoxia, Haemic hypoxia, Circulatory hypoxia, Silybum marianum Silymarin 103 110 http://jmums.mazums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-153-43&slc_lang=fa&sid=1 Mohammad Eghbali محمد اقبالی mohammadeghbali1996@gmail.com 1003194753284600176743 1003194753284600176743 No Pharm. D, School of Pharmacy, Mazandaran University of Medical Sciences, Sari, Iran دکتر داروساز، دانشکده داروسازی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران Amin Barani امین بارانی justallah2021@gmail.com 1003194753284600176744 1003194753284600176744 No Pharm. D, School of Pharmacy, Mazandaran University of Medical Sciences, Sari, Iran دکتر داروساز، دانشکده داروسازی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران Mohammad Hossein Hosseinzadeh محمد حسین حسین زاده iranmhhz@gmail.com 1003194753284600176745 1003194753284600176745 No Pharm. D, School of Pharmacy, Mazandaran University of Medical Sciences, Sari, Iran دکتر داروساز، دانشکده داروسازی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران Fereshteh Meskin فرشته مسکین Fereshte.jouybari.1996@gmail.com 1003194753284600176746 1003194753284600176746 No Pharm. D, School of Pharmacy, Mazandaran University of Medical Sciences, Sari, Iran دکتر داروساز، دانشکده داروسازی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران Parvaneh Ataollahi پروانه عطااللهی ataollahiparvane@gmail.com 1003194753284600176747 1003194753284600176747 No Pharmacy Student, Ramsar International Campus, Pardis School of Pharmacy, Mazandaran University of Medical Sciences, Ramsar, Iran دانشجوی داروسازی، واحد پردیس رامسر، دانشگاه علوم پزشکی مازندران Mohammad Ali Ebrahimzadeh محمد علی ابراهیم زاده Zadeh20@gmail.com 1003194753284600176748 1003194753284600176748 Yes Professor, Department of Medicinal Chemistry, Faculty of Pharmacy, Pharmaceutical Sciences Research Center, Mazandaran University of Medical Sciences, Sari, Iran استاد، گروه شیمی داروئی، دانشکده داروسازی، مرکز تحقیقات علوم داروئی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران