fa مقاومت آنتی بیوتیکی انتروکوک به لاینزولید بدون سابقه مصرف عفوني infection پژوهشي-کامل Research(Original) سابقه و هدف: مقاومت به آنتی‌بیوتیک های انتخابی، بحثی جدی و نگران کننده است. هدف این مطالعه، بررسی مقاومت آنتی‌بیوتیکی انتروکوک به لاینزولید بوده که هنوز در کشور ایران استفاده نشده است. مواد و روش‌ها: این مطالعه توصیفی روی 100 نمونه مدفوعی از بیماران بستری در بخش‌های بیمارستان شهید بهشتی کاشان در سال 1391 انجام شد. نمونه ها در محیط ترانسپورت به آزمایشگاه میکروبیولوژی منتقل شد و پس از انجام تست‌های تشخیصی بیوشیمیایی، انتروکوک بودن آن‌ها اثبات شد. سپس تست آنتی‌بیوگرام با Disk Diffusion انجام شد. با کمک E-test، حداقل غلظت مهاری وانکومایسین سنجیده شد. نتایج در نرم افزار SPSS با کای اسکوئر و نیز t زوجی تحلیل شد. یافته‌ها: میانگین سنی بیماران29/18 26/52 سال بود. 48 نفر زن (48 درصد) و بقیه مرد بودند. 34 نفر (34 درصد) با انتروکوک مقاوم با وانکومایسین و 33 نفر (33 درصد) با انتروکوک مقاوم با لاینزولید کلونیزه بودند. با E-test، 73 سویه به وانکومایسین حساس (MIC≤4 g/ml) و 27 سویه مقاوم (g/ml 32<MIC) بودند و هیچ موردی از حد واسط مشاهده نشد. مصرف آنتی‌بیوتیک، مهم‌ترین فاکتور خطر کلونیزاسیون انتروکوک مقاوم به وانکومایسین بود (05/0p<). برای لاینزولید نیز مدت مصرف آنتی‌بیوتیک، در گذشته، تنها عامل مؤثر در مقاومت بود (05/0p<). استنتاج: وجود 33 درصد مقاومت در بیمارانی که تا به حال سابقه مصرف آنتی‌بیوتیک لاینزولید را نداشته‌اند، می‌تواند نشان‌دهنده مقاومت متقاطع انتروکوک به دو آنتی‌بیوتیک لاینزولید و وانکومایسین باشد، که حتماً در مطالعات آینده باید بررسی‌های ژنومی گسترده‌تری روی آن‌ها انجام شود. Background and purpose: Resistance to choice antibiotics is serious and focus of concern. Therefore, the current study was done to identify the enterococcus resistance pattern to Linezolid- choice antibiotic, which has not yet been used in the country. Material and methods: This descriptive study was a laboratory research done on 100 stool samples gathered from hospitalized patients of Shahid Beheshti Hospital, Kashan, 2012. The samples were transferred to the university microbiology laboratory in transport media and the entrococcus identity was established through biochemical tests. Then Linezolid and Vancomycin antibiogram was recorded by means of Disk Diffusion method. On the other hand, Minimum Inhibition Concentration (MIC) for Vancomycine was measured by E-test method. Finally, the results were analyzed by means of SPSS software- Chi square test, and paired T-test. Results: The mean age was 52.26±18.29 years old. Forty eight subjects were females (48%) and the rest were males. Thirty four subjects were colonized with Vancomycine Resistant entrococci and 33 others with Linezolid Resistant entrococci. Using the E-test method, 73 strains were sensitive to vancomycine (MIC≤4g/ml), 27 resistant (MIC>33g/ml), and none was intermediate. Using antibiotic was one of the most important risk factors for vancomycine resistance in enterococci (P<0.05). The duration of antibiotic use with Linezoid in the past was the only effective factor in resistance (P<0.05). Conclusion: The resistance rate of enterococci was 33%, without any history of linezolid use in the past, this can conclude that sort of cross resistance to both vancomycine and linezolid, synchronically that suggests the necessity of future studies about genome basics of the issue. انتروکوک, مقاومت آنتی‌بیوتیکی, وانکومایسین, لاینزولید Enterococcus, Antibiotic Resistance, Vancomycine, Linezolid 84 91 http://jmums.mazums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1256-107&slc_lang=fa&sid=1 Iman Ghaffarpasand ایمان غفارپسند ghaffarpasand@yahoo.com Yes علوم پزشکی مازندران Rezvan Moniri رضوان منیری No علوم پزشکی مازندران