fa تاثیر سلول‌های بنیادی مشتق از بافت چربی بر فاکتورهای التهابی مؤثر در ترمیم زخم دیابتی مدل حیوانی بیوشیمی Sports biomechanics پژوهشي-کامل Research(Original) <p dir="RTL" style="text-align:justify;text-justify:kashida;text-kashida:0%;text-indent:17.0pt;line-height:92%;direction:rtl;unicode-bidi:embed;"><span style="letter-spacing:-.1pt;"><span style="color:black;"><span style="font-family:b koodak;">سابقه</span></span></span><span style="letter-spacing:-.1pt;"><span style="color:black;"><span style="font-family:b koodak;"> و هدف:</span></span></span> <span style="font-family:b zar;">زخم‌های التیام نیافته مزمن دیابتی یکی از چالش‌های بزرگ پزشکی در جهان می‌باشد. درمان با سلول‌های بنیادی به‌عنوان یک رویکرد جدید در مدیریت چنین زخم‌هایی که نیاز به کاوش بیش‌تر دارد، در حال توسعه می‌باشد. مطالعه حاضر</span> <span style="font-family:b zar;">به منظور بررسی اثر سلول‌های بنیادی مشتق از بافت چربی بر فاکتورهای مهم التهابی مؤثر در ترمیم زخم دیابتی مدل حیوانی انجام شد.</span></p> <p dir="RTL" style="text-align:justify;text-justify:kashida;text-kashida:0%;text-indent:17.0pt;line-height:92%;direction:rtl;unicode-bidi:embed;"><span style="letter-spacing:-.1pt;"><span style="color:black;"><span style="font-family:b koodak;">مواد و روش</span></span></span><span style="letter-spacing:-.1pt;"><span style="color:black;"><span style="font-family:b zar;">‌</span></span></span><span style="letter-spacing:-.1pt;"><span style="color:black;"><span style="font-family:b koodak;">ها:</span></span></span><span style="font-family:b zar;"> <span style="letter-spacing:-.1pt;">سلول</span></span><span style="letter-spacing:-.1pt;"><span style="font-family:b zar;">‌</span></span><span style="letter-spacing:-.1pt;"><span style="font-family:b zar;">های بنیادی</span></span> <span style="letter-spacing:-.1pt;"><span style="font-family:b zar;">مزانشیمی</span></span><span style="letter-spacing:-.1pt;"><span style="font-family:b zar;"> پس از جداسازی از بافت چربی موش از نظر </span></span><span style="letter-spacing:-.1pt;"><span style="font-family:b zar;">مارکرهای سطحی اختصاصی</span></span> <span dir="LTR"><span style="font-size:10.0pt;">CD34</span></span><span style="font-family:b zar;">، </span><span dir="LTR"><span style="font-size:10.0pt;">CD90</span></span><span style="font-family:b zar;"> و </span><span dir="LTR"><span style="font-size:10.0pt;">CD44</span></span><span style="font-family:b zar;"> و پتانسیل تمایز</span><span style="font-family:b zar;"> به رده</span><span style="font-family:b zar;">‌</span><span style="font-family:b zar;">های سلولی تأیید شدند. سپس </span><span style="font-family:b zar;">10⁶ سلول در ناحیه درم اطراف زخم ایجاد شده در موش دیابتی تزریق گردید و بافت زخم </span><span style="font-family:b zar;">از نظر بیان </span><span style="font-family:b zar;">ژن‌های </span><span dir="LTR"><span style="font-size:10.0pt;">IL-10</span></span><span style="font-family:b zar;">،</span><span dir="LTR"><span style="font-size:10.0pt;">IL-8</span></span> &nbsp;<span style="font-family:b zar;">به وسیله </span><span dir="LTR"><span style="font-size:10.0pt;">q-PCR</span></span><span style="font-family:b zar;"> و هیستوپاتولوژی </span><span style="font-family:b zar;">در روزهای 3، 7، 14 و 21 </span><span style="font-family:b zar;">مورد بررسی قرار گرفتند.</span></p> <p dir="RTL" style="text-align:justify;text-justify:kashida;text-kashida:0%;text-indent:17.0pt;line-height:92%;direction:rtl;unicode-bidi:embed;"><span style="letter-spacing:-.2pt;"><span style="color:black;"><span style="font-family:b koodak;">یافته</span></span></span><span style="letter-spacing:-.2pt;"><span style="color:black;"><span style="font-family:b zar;">‌</span></span></span><span style="letter-spacing:-.2pt;"><span style="color:black;"><span style="font-family:b koodak;">ها:</span></span></span><span style="color:black;"><span style="font-family:b zar;"> میزان بیان ژن </span></span><span dir="LTR"><span style="color:black;"><span style="font-size:10.0pt;">IL-10</span></span></span><span style="color:black;"><span style="font-family:b zar;"> در گروه تیمار شده با سلول</span></span><span style="color:black;"><span style="font-family:b zar;">‌</span></span><span style="color:black;"><span style="font-family:b zar;">های بنیادی در مقایسه با گروه دیابتی بدون تیمار و گروه بدون دیابت در روزهای 3، 14 و 21 افزایش معنی</span></span><span style="color:black;"><span style="font-family:b zar;">‌</span></span><span style="color:black;"><span style="font-family:b zar;">داری (05/0</span></span><span dir="LTR"><span style="color:black;"><span style="font-size:10.0pt;"><</span></span></span> <span dir="LTR"><span style="color:black;"><span style="font-size:10.0pt;">p</span></span></span><span style="color:black;"><span style="font-family:b zar;">) </span></span><span style="color:black;"><span style="font-family:b zar;">داشت در حالی</span></span><span style="color:black;"><span style="font-family:b zar;">‌</span></span><span style="color:black;"><span style="font-family:b zar;">که بیان ژن </span></span><span dir="LTR"><span style="color:black;"><span style="font-size:10.0pt;">IL-8</span></span></span><span style="color:black;"><span style="font-family:b zar;"> در این گروه در مقایسه با گروه دیابتی بدون تیمار در روزهای 7،14، 21 کاهش نشان داد. برررسی هیستوپاتولوژیکی بافت زخم</span></span><span style="color:black;"><span style="font-family:b zar;">‌</span></span><span style="color:black;"><span style="font-family:b zar;">ها نشان داد که تیمار با سلول بنیادی سبب ایجاد ضمائم پوستی، عدم التهاب و حضور بافت گرانوله می</span></span><span style="color:black;"><span style="font-family:b zar;">‌</span></span><span style="color:black;"><span style="font-family:b zar;">شود و به</span></span><span style="color:black;"><span style="font-family:b zar;">‌</span></span><span style="color:black;"><span style="font-family:b zar;">طور کلی فرایند التیام بهتر می</span></span><span style="font-family:b zar;">‌</span><span style="color:black;"><span style="font-family:b zar;">باشد.</span></span></p> <p dir="RTL" style="text-align:justify;text-justify:kashida;text-kashida:0%;text-indent:17.0pt;line-height:92%;direction:rtl;unicode-bidi:embed;"><span style="letter-spacing:-.2pt;"><span style="color:black;"><span style="font-family:b koodak;">استنتاج:</span></span></span> <span style="font-family:b zar;">نتایج مطالعه حاضر نشان داد که سلول‌های بنیادی می‌توانند شاخص‌های التیام زخم را بهبود بخشند.</span></p> <p><strong>Background and purpose:</strong> Chronic non-healing diabetic wounds are a major medical challenge worldwide. Stem cell therapy has been developed as a new approach in the management of such wounds that need to be explored further. In the present study we aimed to evaluate the effects of adipose derived mesenchymal stem cells (ADSCs) on gene expression level of some important inflammatory factors involved in wound healing in diabetic animal model.</p> <p><strong>Materials and methods:</strong> ADSCs were isolated from adipose tissue of mice and their stemness was identified in terms of specific cell surface markers (CD44, CD90, and CD34) and multi-lineage differentiation potentials. Then 10⁶ stem cells were injected in dermis area around the wounds and the wound tissues were tested for the expression level of IL-8 and IL-10 genes and histopathological analysis at 3^rd, 7^th, 14^th, and 21^st days after treatment.</p> <p><strong>Results:</strong> Expression level of IL-10 gene at days 3, 14 and 21 increased significantly (P <0.05) in the stem cell treated wound tissues compared to that in non-diabetic and diabetic groups without treatment. The expression of IL-8 gene showed reduction at days 7, 14, and 21 in the same treated tissues. Histopathological examination indicated that administration of stem cells led to skin appendages, lack of inflammation in the wound tissue, granulation tissue appearance, and a stronger overall healing.</p> <p><strong>Conclusion:</strong> The present study indicated that stem cells could improve the indicators of wound healing.</p> التیام, زخم دیابتی, سایتوکین‌ها, سلول بنیادی مزانشیمی diabetic wound, healing, cytokines, stem cell 12 21 http://jmums.mazums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-5029-443&slc_lang=fa&sid=1 Hori Ghaneialvar حوری قانعی الوار No دانشجوی دکتری بیوشیمی بالینی، دانشکده علوم پزشکی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران Sareh Arjmand ساره ارجمند No استادیار، مرکز تحقیقات پروتئین، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران Abbas Sahebghadam Lotfi عباس صاحبقدم لطفی lotfi_ab@modares.ac.ir Yes استاد، گروه بیوشیمی بالینی، دانشکده علوم پزشکی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران Masoud Soleimani مسعود سلیمانی No استاد، گروه هماتولوژی دانشکده علوم پزشکی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران Fatemeh Mashhadi Abbas فاطمه مشهدی عباس No دانشیار، گروه آسیب شناسی دهان فک و صورت، دانشکده دندانپزشکی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران