دوره 29، شماره 171 - ( فروردین 1398 )                   جلد 29 شماره 171 صفحات 1-10 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


چکیده:   (1198 مشاهده)
سابقه و هدف: هپاتوسلولار کارسینوما (HCC) سرطانی شایع است و تحریک سیستم ایمنی از طریق 9-TLR
(Toll-like receptors) به وسیله 2006 CpG-ODN می‌تواند در درمان آن کارآیی داشته باشد. هدف این مطالعه بررسی اثر تیمار هم‌زمان سیلیبینین و 2006 CpG-ODN بر رشد و تکثیر مدل سلولی HCC می باشد.
مواد و روشها: در این مطالعه تجربی، اثر بازدارندگی دوزهای متفاوت سیلیبینین و 2006 CpG-ODN بر رشد سلول‌های 2HepG و تعیین بهترین غلظت برای تیمار هم‌زمان به روش MTT سنجیده شد. میزان بیان ژن‌های MMP2 و TLR9 به روش Real-Time PCR سنجیده شد. فعالیت ماتریکس‌ متالوپروتییناز MMP2 با روش زایموگرافی اندازه‌گیری گردید.
یافتهها: به ترتیب، غلظت‌های µM 100 و nM 100 از سیلیبینین و 2006 CpG-ODN برای انجام تیمار هم‌زمان انتخاب شدند که اثرات ایستایی شدیدی بر رشد سلول داشتند (05/0< P). نتایج Real-Time PCR تفاوت معنی‌داری در Ct تکثیر ژن‌ها نشان نداد (05/0> P).
استنتاج: حتی غلظت‌های پایین CpG در این پژوهش، اثربخشی سیلیبینین بر سلول سرطان کبد را به طور مشخصی افزایش دادهاند. با توجه به اهمیت استفاده از دوزهای پایین دارو و فعال‌سازی مکانسیم‌های ایمنی، تجویز توام این دو دارو میتواند چشمانداز روشنی را برای روشهای درمانی ترکیبی آینده داشته باشد.

 
متن کامل [PDF 543 kb]   (445 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي-کامل | موضوع مقاله: هماتولوژی و آنکولوژی