دوره 28، شماره 167 - ( آذر 1397 )                   جلد 28 شماره 167 صفحات 21-28 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


چکیده:   (2179 مشاهده)
   سابقه و هدف: نورالژی تری‌ژمینال شناخته شده‌ترین نورالژی صورت است و درد شدید ناشی از آن تأثیر به‌سزایی در کیفیت زندگی افراد درگیر دارد. مداخلات مطرح شامل درمان دارویی، Microvascular decompression و نیز مداخلاتی که به شاخه‌های انتهایی عصب آسیب وارد می‌کنند؛ هیچ‌یک عاری از عوارض جانبی نیستند؛ از این رو دست‌یابی به درمانی با حداقل عوارض و تهاجم کم تر هم چنان مورد بررسی است. هدف از مطالعه حاضر بررسی اثر تزریق محلول حاوی استرپتومایسین و لیدوکائین بر نورالژی تری ژمینال مقاوم به کاربامازپین بوده است.
مواد و روش‌ها: این مطالعه با طراحیRetrospective case series  و با ارزیابی آماری پرونده 40 بیمار با سابقه درمان دارویی ناموفق نورالژی تری‌ژمینال با کاربامازپین که تحت تزریق لیدوکائین/استرپتومایسین و متعاقباً بررسی وضعیت درد قرار گرفته‌بودند، انجام گرفت. تعداد 5 تزریق محلول لیدوکائین/استرپتومایسین، با فواصل یک هفته و در محل شروع درد انجام شد و میزان درد در فواصل 1 هفته، 1 ماه و 6 ماه بعد از تزریق مورد ارزیابی قرار گرفت. میزان درد در چهار زمان اندازه‌گیری‌شده با هم مقایسه گردید.
یافته‌ها: میزان درد پس از یک هفته، یک ماه و شش ماه پس از آخرین تزریق، نسبت به قبل از مداخله، کاهش معنی‌داری نشان داد (001/0< P). درمان در گروهی که سابقه ابتلای آن‌ها به نورالژی، کم تر از 5 سال بود نسبت به بیماران با سابقه ابتلای بیش از 5 سال موفق‌تر بود.
استنتاج: به نظر می‌رسد تزریق استرپتومایسین و لیدوکائین همراه باهم، ضمن داشتن موفقیت در کاهش درد ناشی از نورالژی تری‌ژمینال، عوارض ناچیزی دارد. مطالعات کنترل‌شده جهت تأیید و تجویز این روش در درمان نورالژی تری‌ژمینال ضروری است.
متن کامل [PDF 502 kb]   (541 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي-کامل | موضوع مقاله: جراحي دهان وفک وصورت