دوره 31، شماره 195 - ( فروردین 1400 )                   جلد 31 شماره 195 صفحات 81-67 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Motevalli Haghi F, Jafari F, Akbarzadeh K, Eslamifar M, Jafari A, Dehghan O, et al . Study of Fauna and Biodiversity of Medically Important Flies in Juybar, North of Iran. J Mazandaran Univ Med Sci 2021; 31 (195) :67-81
URL: http://jmums.mazums.ac.ir/article-1-15760-fa.html
متولی حقی فرزاد، جعفری فاطمه، اکبرزاده کامران، اسلامی فر معصومه، جعفری علی، دهقان امید، و همکاران. و همکاران.. مطالعه فون و تنوع زیستی مگس های مهم پزشکی شهرستان جویبار در شمال ایران، سال 1396. مجله دانشگاه علوم پزشکی مازندران. 1400; 31 (195) :67-81

URL: http://jmums.mazums.ac.ir/article-1-15760-fa.html


چکیده:   (3807 مشاهده)
سابقه و هدف: مگس‌ها دارای تنوع بسیار بالا بوده و به­دلیل سازگاری و ارتباط نزدیک با انسان قادر به انتقال بسیاری از پاتوژن‌ها هستند. بنابراین این مطالعه با هدف شناسایی و تعیین فون مگس‌های مهم از نظر پزشکی در شهرستان جویبار در شمال ایران انجام شد.
مواد و روش‌ها: این مطالعه توصیفی- تحلیلی به مدت یک سال و ماهیانه دوبار در سایت‌های تعیین شده در شهرستان جویبار شامل محل دفن زباله بیمارستانی، زباله ساحلی، زباله روستایی، زباله شهری و اطراف کشتارگاه در سال 1396 انجام شد. تنوع گونه‌ای مگس‌های صید شده پس از شناسایی براساس شاخص‌های شانون، مارگالف و یکنواختی ارزیابی شد.
یافته‌ها: در این مطالعه هفت گونه موسینیا استابولانس، موسکا دومستیکا، لوسیلیا سزار، لوسیلیا سریکاتا، کالیفورا ویسی‌نیا، سارکوفاگا آرگیروستوما و سارکوفاگا آفریکا ازسه خانواده کالیفوریده، سارکوفاژیده و موسیده صید شد. بر اساس نتایج همبستگی پیرسون جمعیت مگس‌ها به‌صورت معنی‌داری با افزایش دما و کاهش رطوبت افزایش می‌یابد. شاخص شانون (H´) به‌ترتیب بیش‌ترین وکم‌ترین مقدار تنوع را در محل زباله‌های ساحلی (005/1) و زباله‌های شهری (27/0) نشان داد.
استنتاج: گونه موسکا دومستیکا به‌عنوان فراوان‌ترین گونه در جویبار می‌تواند نقش قابل توجهی را در بهداشت منطقه و تغییرات گونه‌ای مگس‌ها ایفا نماید. تفاوت در مقدار تنوع گونه‌ای مگس‌ها در مناطق مختلف عمدتاً ناشی از تغییرات یکنواختی گونه در این مناطق است. پایین بودن مقدار تنوع گونه‌ای مگس‌ها در منطقه می‌تواند زنگ خطری برای شیوع بیماری‏های مربوطه باشد. در این خصوص اقدامات کنترلی مانند دفع بهداشتی زباله‌ها برای جلوگیری از اپیدمی بیماری‌های منتقله توسط مگس‌ها ضروری به نظر می‌رسد.
واژه‌های کلیدی: تنوع زیستی، فون، مگس، جویبار، ایران
متن کامل [PDF 633 kb]   (1997 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي-کامل | موضوع مقاله: حشره شناسی پزشکی

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA

ارسال پیام به نویسنده مسئول


بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله دانشگاه علوم پزشکی مازندران می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2026 CC BY-NC 4.0 | Journal of Mazandaran University of Medical Sciences

Designed & Developed by : Yektaweb