دوره 31، شماره 201 - ( مهر 1400 )                   جلد 31 شماره 201 صفحات 141-134 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Rajabian A, Pourheidar E, Sadeghnia H R. Genotoxic Evaluation of Linalool in Neuronal PC12 Cells. J Mazandaran Univ Med Sci 2021; 31 (201) :134-141
URL: http://jmums.mazums.ac.ir/article-1-15824-fa.html
رجبیان آرزو، پورحیدر الهام، صادق نیا حمیدرضا. بررسی سمیت ژنومی لینالول در سلول های عصبی PC12. مجله دانشگاه علوم پزشکی مازندران. 1400; 31 (201) :134-141

URL: http://jmums.mazums.ac.ir/article-1-15824-fa.html


چکیده:   (3828 مشاهده)
 سابقه و هدف: لینالول از اجزای اصلی روغن های فرار برخی از گیاهان معطر شامل Lavandula angustifolia است. این جزء معطر در مواد آرایشی– بهداشتی وصنعت داروسازی به‌کار می‌رود. در این مطالعه، سمیت سلولی و ژنومی (±) لینالول و انانتیومری که به‌طور طبیعی یافت می‌شود، (R)-(-) لینالول، درسلول های عصبی PC12 (مشتق از فئوکروموسایتومای رت) مورد بررسی قرار گرفت.
مواد و روش‌ها: در این مطالعه، سلول‌های PC12 به مدت 12 و 24 ساعت با غلظت‌های مختلف لینالول راسمیک و انانتیومر آن (μM 3200-1) تیمار شدند، سپس سمیت سلولی لینالول با آزمون MTT و سمیت ژنومی با استفاده از آزمون ژل الکتروفورز تک سلولی (کامت) ارزیابی شد.
یافته‌ها: براساس نتایج، (±) لینالول و انانتیومر آن موجب کاهش قابل ملاحظه بقای سلول‌ها تا 76/2 و 92 درصد (غلظت μM3200) درمقایسه با گروه کنترل (سلول های تیمار نشده) شدند (0/001P<). شاخص‌های IC50 پس از 12 و 24 ساعت مواجهه با (±) لینالول به ترتیب μM2700 و 5440 و با (R)-(-) لینالول μM 2600 و 3040 محاسبه شد. همچنین سمیت ژنومی که، به صورت درصد محتوی DNA در دنباله کامت مشخص می‌شود، پس از 12 و 24 ساعت مواجهه با (±) لینالول تا 3/1±21/36 درصد و 2/3±27/6 درصد و (R)-(-) لینالول تا 1/6± 15/2 درصد و 2 ± 21/3 درصد به میزان قابل ملاحظه‌ای افزایش یافت(0/001< P).
متن کامل [PDF 1223 kb]   (1302 دریافت)    
نوع مطالعه: گزارش کوتاه | موضوع مقاله: سم شناسی

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA

ارسال پیام به نویسنده مسئول


بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله دانشگاه علوم پزشکی مازندران می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2026 CC BY-NC 4.0 | Journal of Mazandaran University of Medical Sciences

Designed & Developed by : Yektaweb