Hamzehgardeshi Z, Jahanfar S, Nikbakht R, Farnia S, Shishehgar S, kolbadinezhad Z. Midwives’ Educational Needs and Knowledge Gaps in Providing Maternity Care for Neurodivergent Pregnant Women: A JBI-Based Scoping Review. , J Mazandaran Univ Med Sci. 2026; 36 (264) :204-217
URL:
http://jmums.mazums.ac.ir/article-1-22665-fa.html
حمزه گردشی زینب، جهانفر شایسته، نیکبخت رویا، فرنیا سمانه، شیشه گر سارا، کلبادی نژاد زهرا. نیاز های آموزشی و شکافهای دانش ماما ها در ارائه مراقبتهای بارداری به زنان دارای تفاوتهای عصبی: یک مرور دامنهای بر اساس چارچوب JBI. , مجله دانشگاه علوم پزشکی مازندران. 1405; 36 (264) :204-217
URL: http://jmums.mazums.ac.ir/article-1-22665-fa.html
چکیده: (22 مشاهده)
سابقه و هدف: زنان دارای تفاوتهای عصبی از جمله زنان دارای اوتیسم، اختلال بیش فعالی-کمبود توجه ADHD و سایر تفاوتهای عصبی، ممکن است در دوران بارداری و زایمان با چالشهای ارتباطی، حسی، هیجانی و روان شناختی مواجه شوند. کمبود آگاهی و مهارتهای تخصصی ارائه دهندگان خدمات مامایی می تواند بر کیفیت و تجربه مراقبت آنان اثر بگذارد. این مرور دامنهای با هدف شناسایی نیازهای آموزشی و شکافهای دانش در ارائه خدمات به زنان باردار دارای تفاوتهای عصبی انجام شد.
مواد و روش ها: این مطالعه مروری بر اساس چارچوب موسسه جوآنا بریگز (JBI) و مطابق دستورالعمل PRISMA-SCR انجام شد. جستجوی جامع از سال 2000 تا اکتبر 2025 در پایگاههای PubMed، Scopus، Cochrane Library، Science Direct، SID، MAGIRAN، IRANDOC و Google Scholarانجام گرفت. معیارهای واجد شرایط بودن بر اساس چارچوب PCC (جمعیت، مفهوم، زمینه) تعیین شد، جمعیت شامل زنان باردار دارای تفاوتهای عصبی، مفهوم شامل نیازهای آموزشی و شکافهای دانش در ارائه خدمات و زمینه شامل محیط های خدمات مامایی و مراقبتهای بارداری بود. مطالعات نامرتبط، منابع به زبانهای غیر از انگلیسی یا فارسی، چکیده همایشها و دیدگاههای شخصی از مرور خارج شدند. استخراج دادهها با فرم استاندارد JBI انجام شد.
یافتهها: از مجموع 375 مطالعه شناسایی شده، 27 مطالعه وارد مرور نهایی شدند. یافته ها نشان دادند زنان اوتیستیک و ADHD با چالشهای حسی، ارتباط، تنظیم هیجانی و سلامت روان مواجهاند. کمبود آموزش تخصصی و نبود دستورالعملهای بالینی، ارائه مراقبت فرد محور و متناسب با نیازهای این گروه را محدود میکند. همچنین افزایش اضطراب، افسردگی و تجربه های منفی زایمانی گزارش شد.
استنتاج: شواهد موجود نشان دهنده شکافهای قابل توجه در دانش، مهارتهای ارتباطی، آگاهی حسی و آمادگی ساختاری ارائهدهندگان خدمات مامایی است. تقویت آموزشهای بینرشتهای، تدوین راهنماهای بالینی اختصاصی و ادغام مراقبت فرد محور و مبتنی بر شواهد در برنامههای آموزشی میتواند به بهبود کیفیت و برابری مراقبت از زنان باردار دارای تنوع عصبی کمک کند.
متن کامل [PDF 919 kb]
(11 دریافت)
چکیده گرافیکی:

نوع مطالعه:
مروری |
موضوع مقاله:
مامائی