زارع بشلی فاطمه، شکرریز فومنی رامین، علیزاده نوایی رضا. بررسی روند بروز سرطان کولورکتال در جمعیت استان مازندران طی سال های (1394 تا 1401). , مجله دانشگاه علوم پزشکی مازندران. 1405; 36 (262) :77-90
URL: http://jmums.mazums.ac.ir/article-1-22725-fa.html
چکیده: (34 مشاهده)
سابقه و هدف: سرطان کولورکتال (CRC) از علل مهم ابتلا و مرگ ناشی از سرطان است و بروز آن تفاوتهای جغرافیایی و جمعیتشناختی دارد. هدف این مطالعه تعیین روند بروز CRC در مازندران طی ۱۳۹۴ تا ۱۴۰۱ به تفکیک سن، جنس، شهرستان و محل سکونت شهری/روستایی بود.
مواد و روش ها: این مطالعه به صورت مقطعی گذشتهنگر و مبتنی بر دادههای رجیستری سرطان مبتنی بر جمعیت دانشگاه علوم پزشکی مازندران انجام شد. کلیه موارد جدید سرطان کولورکتال بدخیم اولیه (۱۳۹۴ تا ۱۴۰۱) وارد مطالعه شدند. داده های مربوط به جنس، سن، شهر و نوع سکونت با استفاده از نرمافزار SPSS تحلیل شدند. تعداد و درصد موارد سالانه و ASR گزارش شد. مقایسه سن با ANOVA و t مستقل انجام شد. سطح معنیداری05/0 بود.
یافتهها: ۵۸۰۰ مورد وارد مطالعه شد. موارد سالانه از ۳۹۷ (6/8 درصد) در ۱۳۹۴ به ۹۱۶ (15/8درصد) در ۱۴۰۰ و ۹۰۷ (15/6 درصد) در ۱۴۰۱ رسید. ASR از ۱۱.۳ به ۲۵.۸ افزایش یافت. ۳۱۶۲ بیمار (54/5 درصد) مرد و ۲۶۳۸ (45/5 درصد) زن بودند. میانگین سنی 62/37±14/49 سال و بین سالها تفاوت معنیدار نداشت (0/220 P =). میانگین سن زنان کمتر از مردان بود (14/53 ± 61/12 در مقابل 14/37 ± 63/42، 0/001 P<). بیشترین موارد در گروه ۶۰–۶۹ سال (26/5 درصد )، سپس ۵۰–۵۹ (22/7 درصد ) و ۷۰–۷۹ (19/9 درصد). دادههای محل سکونت برای ۵۳۴۳ مورد (92/1درصد) موجود بود: 62/9 درصد شهری و ۳۷.۱ درصدروستایی؛ روستاییان اندکی مسن تر بودند (0/042 P=). بیشترین فراوانی: ساری (۱۹.۶ درصد) و بابل (14/6 درصد)، سپس آمل و قائمشهر (هرکدام ۹.۳ درصد).
استنتاج: بروز CRC در مازندران طی ۱۳۹۴ تا ۱۴۰۱ افزایش یافت و ASR نیز افزایش قابلتوجهی داشت. بار بیماری عمدتاً در گروههای سنی بالاتر، با شیوع کمی بیشتر در مردان و ناهمگونی جغرافیایی بین شهرستانها متمرکز بود. این یافتهها بر ضرورت تقویت پیشگیری، غربالگری هدفمند سنی و بهبود ثبت اطلاعات سکونت تأکید میکند.
متن کامل [PDF 944 kb]
(21 دریافت)
چکیده گرافیکی:

نوع مطالعه:
پژوهشي-کامل |
موضوع مقاله:
داخلی