دوره 36، شماره 262 - ( ویژه نامه مهر 1405 )                   جلد 36 شماره 262 صفحات 186-180 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Sargazi Aval O, Nikbakht R, Azarmehr T, Memarbashi E, Poodineh Moghadam M, Bagheri S, et al . Death Anxiety and Hope among Patients with Cancer. , J Mazandaran Univ Med Sci. 2026; 36 (262) :180-186
URL: http://jmums.mazums.ac.ir/article-1-22829-fa.html
سرگزی اول ام البنین، نیکبخت راضیه، آذرمهر طیبه، معمارباشی احسان، پودینه مقدم مهدیه، باقری سمیه، و همکاران.. بررسی اضطراب مرگ و امید به زندگی در بیماران مبتلا به سرطان. , مجله دانشگاه علوم پزشکی مازندران. 1405; 36 (262) :180-186

URL: http://jmums.mazums.ac.ir/article-1-22829-fa.html


چکیده:   (29 مشاهده)
سابقه و هدف: سرطان علاوه بر پیامدهای جسمانی، می‌تواند با پریشانی روان‌شناختی، نگرانی درباره مرگ و کاهش امید همراه باشد. اضطراب مرگ به ترس و نگرانی مرتبط با مرگ اشاره دارد و امید، در چارچوب اشنایدر، شامل انگیزش برای پیگیری اهداف و ادراک راه‌های دستیابی به آن‌ها است. این مطالعه با هدف تعیین نمرات اضطراب مرگ و امید و بررسی ارتباط آن‌ها با ویژگی‌های فردی و بالینی بیماران مبتلا به سرطان، انجام پذیرفت.
مواد و روش ‌ها: این پژوهش توصیفی-تحلیلی مقطعی، تحلیل ثانویه داده‌های پایه مطالعه مادر بود. تعداد 64 بیمار در مرکز انکولوژی ایران ‌مهر بیرجند از دی 1402 تا خرداد 1403 بررسی شدند. داده‌ها با فرم مشخصات فردی و بالینی، مقیاس 15 سؤالی اضطراب مرگ تمپلر با دامنه 0 تا 15 و مقیاس 12 سؤالی امید اشنایدر با دامنه 12 تا 60 گردآوری شد. پس از آزمون شاپیرو-ویلک، از آزمون‌های من-ویتنی، کروسکال-والیس و همبستگی اسپیرمن با سطح معنی‌داری 05/0 استفاده شد.
یافته‌ها: میانگین سن بیماران 94/44±66/11 سال بود. میانگین اضطراب مرگ 45/7±
85/0  و میانگین امید 27/25±64/3 بود و توزیع هر دو متغیر غیرنرمال بود. اضطراب مرگ با جنسیت، سن، محل سکونت، وضعیت تأهل، تحصیلات، شغل، وضعیت اقتصادی، شدت و نوع سرطان و مدت ابتلا ارتباط معنی‌داری نداشت. برای امید نیز این ارتباط‌ها معنی‌دار نبود، اما نمره امید در افراد دارای سابقه مصرف مسکن/مواد مخدر کم‌تر بود (U=392، = 0/024= P). بین اضطراب مرگ و امید نیز همبستگی معنی‌داری مشاهده نشد(0/124= P، 0/330= P).
استنتاج: این مطالعه بر ضرورت ارتقای مراقبت‌های حمایتی-روانی در بیماران مبتلا به سرطان تأکید می‌ورزد. با توجه به چالش‌های روانی موجود در این گروه از بیماران، ادغام غربالگری‌های سلامت روان در پروتکل‌های معمول مراقبت‌های بالینی، به‌ویژه برای بیمارانی که با بار علائم جسمی بیشتری دست‌وپنج نرم می‌کنند، گامی مؤثر در جهت بهبود وضعیت روان‌شناختی و کیفیت زندگی آنان محسوب می‌شود.

 
واژه‌های کلیدی: اضطراب مرگ، امید، سرطان
متن کامل [PDF 626 kb]   (19 دریافت)    
نوع مطالعه: گزارش کوتاه | موضوع مقاله: پرستاری

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA

ارسال پیام به نویسنده مسئول


بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله دانشگاه علوم پزشکی مازندران می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2026 CC BY-NC 4.0 | Journal of Mazandaran University of Medical Sciences

Designed & Developed by : Yektaweb