دوره 18، شماره 66 - ( آبان 1387 )                   جلد 18 شماره 66 صفحات 35-41 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Daneshmandi S, Pourfathollah A, Kazemi Arababadi M, Hasan Shahi G, Rezaeian M, Asyabanha Rezaee M. Evaluation of relation between IL-4 and IFN- γ polymorphisms and type 2 diabetes. J Mazandaran Univ Med Sci. 2008; 18 (66) :35-41
URL: http://jmums.mazums.ac.ir/article-1-508-fa.html
دانشمندی سعید، پورفتح اله علی اکبر، کاظمی عرب آبادی محمد، حسن شاهی راویز غلام حسین، رضائیان محسن، آسیابانهارضایی مجید. بررسی ارتباط بین پلیمرفیسمهای موجود در ژنهای اینترلوکین -4 و اینترفرون - گاما با بیماری دیابت نوع 2. مجله دانشگاه علوم پزشکی مازندران . 1387; 18 (66) :35-41

URL: http://jmums.mazums.ac.ir/article-1-508-fa.html


چکیده:   (10932 مشاهده)
سابقه و هدف: در حالی که دیابت ملیتوس نوع 2 شایعترین فرم در بین انواع دیابتهاست، اما علت اصلی ایجاد آن هنوز ناشناخته است. عوامل ژنتیکی و محیطی زیادی را در ایجاد دیابت دخیل می دانند. سایتوکاینها از جمله عوامل مربوط به سیستم ایمنی می باشند که اثر آنها بر ایجاد دیابت به اثبات رسیده است. میزان بیان سایتوکینها در افراد و جوامع مختلف، متفاوت می باشد. طی مطالعات قبلی ثابت شده است که پلیمرفیسمهای موجود در ناحیه 874+ ژن اینترفرون - گاما و 590- ژن اینترلوکین -4 با میزان بیان این دو سایتوکین در ارتباط است. با توجه به این شواهد در این مطالعه به بررسی پلیمرفیسمهای موجود در این نواحی با بیماری دیابت تیپ 2 پرداخته شد.
مواد و روش ها: نمونه خون محیطی از 51 بیمار دیابتی نوع 2 و 50 نفر از افراد غیر دیابتی به همراه ضد انعقاد EDTA جمع آوری شد و DNA به روش salting out از خون محیطی جدا شد. پلیمرفیسمهای موجود در ناحیه 874+ ژن اینترفرون - گاما با روش ARMS-PCR و پلیمرفیسمهای موجود در ناحیه 590- ژن اینترلوکین -4 با روش PCR-RFLP بررسی شدند.
یافته ها: نتایج نشان داد که ژنوتیپ IFN-g TT در بیماران دیابتی نسبت به گروه کنترل افزایش داشت اما این اختلاف از لحاظ آماری معنی دار نبود بین تمام ژنوتیپهای IL-4 و گروه کنترل نیز هیچگونه اختلاف معنی داری پیدا نشد.
استنتاج: با توجه به نتایج این مطالعه و دیگر محققین به نظر می رسد که پلیمرفیسمهای موجود در ناحیه 590- ژن IL-4و ناحیه 874+ ژن IFN-g نمی تواند با این مطالعات در ارتباط باشند.
متن کامل [PDF 136 kb]   (1724 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي-کامل |

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA code

ارسال پیام به نویسنده مسئول


کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله دانشگاه علوم پزشکی مازندران می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2018 All Rights Reserved | Journal of Mazandaran University of Medical Sciences

Designed & Developed by : Yektaweb