دوره 19، شماره 70 - ( خرداد 1388 )                   جلد 19 شماره 70 صفحات 26-32 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Talebi BezminAbadi A, Mohabati Mobarez A, Ajami A, Rafiee A, Taghwaii T. Evaluation on antibiotic resistance of helicobacter pylori isolated from patients admitted to tooba medical center, Sari. J Mazandaran Univ Med Sci. 2009; 19 (70) :26-32
URL: http://jmums.mazums.ac.ir/article-1-546-fa.html
طالبی بزمین آبادی امین، محبتی مبارز اشرف، عجمی ابوالقاسم، رفیعی علیرضا، تقوایی ترنگ. بررسی مقاومت آنتی بیوتیکی هلیکوباکتر پیلوری جدا شده از بیماران مراجعه کننده به مجتمع پزشکی طوبی ساری 1387. مجله دانشگاه علوم پزشکی مازندران . 1388; 19 (70) :26-32

URL: http://jmums.mazums.ac.ir/article-1-546-fa.html


چکیده:   (17782 مشاهده)
سابقه و هدف: هلیکوباکترپیلوری که تقریبا نیمی از جمعیت دنیا را آلوده می کند، یک ریسک فاکتور مهم در گاستریت مزمن، زخم معده و سرطان معده است. امروزه ریشه کنی هلیکوباکتر پیلوری بعنوان موثرترین روش برای بهبود زخم های معده توصیه می شود. یکی از مهمترین دلایل شکست درمان هلیکوباکترپیلوری، مقاومت آن به آنتی بیوتیک ها است. هدف این مطالعه تعیین الگوی حساسیت آنتی بیوتیکی در سویه های هلیکوباکترپیلوری نسبت به 6 آنتی بیوتیک رایج در شمال کشور است.
مواد و روش ها: از 125 بیمار مراجعه کننده به مرکز پزشکی طوبی با شکایت دیسپپتیک نمونه بیوپسی تهیه شد. بیوپسی ها درمحیط ترانسپورت تایوگلیکولات براث به آزمایشگاه منتقل شدند. ابتدا در محیط کلمبیا آگار غنی شده با 7 درصد سرم جنینی گاو و 7 درصد خون گوسفندی کشت داده شد. تست های اوره آز، کاتالاز و اکسیداز برای تعیین هویت هلیکوباکترپیلوری استفاده شدند. سوسپانسیون باکتریایی، معادل استاندارد 3 مک فارلند روی پلیت ها ریخته شده، دیسک های آنتی بیوتیکی روی آن قرار داده شده و هاله های مهار رشد باکتریایی بعد 3 روز انکوباسیون در شرایط بیهوازی قرائت شدند.
یافته ها: هلیکوباکترپیلوری از 116 نمونه (92.8 درصد) از کل 125 نمونه بیوپسی جداسازی شد. مقاومت به مترونیدازول، آموکسی سیلین، کلاریترومایسین، تتراسایکلین، فورازولیدون و سیپروفلوکساسین به ترتیب (83) 71 درصد، (40) 35 درصد، (29) 25 درصد، (11) 9 درصد، (28) 24 درصد و (29) 25 درصد تعیین شد. مقاومت چندتایی (مترونیدازول - آموکسی سیلین - کلاریترومایسین) در 6 نمونه (5 درصد) مشاهده شد.
استنتاج: مقایسه اطلاعات ما با نتایج گذشته نشان داد که شیوع مقاومت هلیکوباکترپیلوری به کلاریترومایسین، فورازولیدون و مترونیدازول در ایران بشدت رو به افزایش است. میزان مقاومت به آموکسی سیلین در مطالعه حاضر در قیاس با سایر کشورها بسیار بالاتر است. مطالعه حاضر نشان داد که بمنظور تعیین رژیم دارویی مناسب علیه هلیکوباکترپیلوری ما همواره نیازمند مطالعات تعیین حساسیت آنتی بیوتیکی هستیم.
متن کامل [PDF 259 kb]   (2425 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي-کامل |

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA code

ارسال پیام به نویسنده مسئول


کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله دانشگاه علوم پزشکی مازندران می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2018 All Rights Reserved | Journal of Mazandaran University of Medical Sciences

Designed & Developed by : Yektaweb