دوره 15، شماره 50 - ( بهمن 1384 )                   جلد 15 شماره 50 صفحات 125-132 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Najafi N, Ghasemian R, Farahmand M. Epidemiology of Malaria in Mazandaran Province during 1999-2003 . J Mazandaran Univ Med Sci. 2006; 15 (50) :125-132
URL: http://jmums.mazums.ac.ir/article-1-723-fa.html
نجفی نرگس، قاسمیان رویا، فرهمند منصور. همه گیری شناسی بیماری مالاریا در استان مازندران از سال 1382-1378. مجله دانشگاه علوم پزشکی مازندران . 1384; 15 (50) :125-132

URL: http://jmums.mazums.ac.ir/article-1-723-fa.html


چکیده:   (9487 مشاهده)
سابقه و هدف: بیماری مالاریا از بیماری های عفونی مهلکی است که سالیانه موجب مرگ قریب به 2 میلیون از ساکنین کره زمین می گردد. این بیماری انگلی که میزان بروز آن در سال بین 500-300 میلیون نفر می باشد هنوزهم علی رغم ارائه خدمات پیشگیری و درمانی مناسب از مشکلات و معضلات مهم بهداشتی - درمانی کشور ایران است. وضعیت اقلیمی استان مازندران موجب شده است که این بیماری به صورت آندمیک و تک گیر در مناطق مختلف آن مشاهده شود. این نکته محققین را بر آن داشت که با بررسی میزان شیوع مالاریا از سالهای 1382-1378 وضعیت همه گیری شناسی آن را در استان مازندران تعیین کنند.
مواد و روشها: مطالعه حاضر یک مطالعه توصیفی old data (مرور پرونده ها) بوده که بر روی 184805 پرونده موجود در مراکز بهداشتی - درمانی 14 شهرستان استان مازندران به مدت 5 سال از سال 1382-1378 انجام شده است.اطلاعات حاصل از تحقیق از طریق پرسشنامه ای حاوی 11 سوال شامل وضعیت دموگرافیک بیماران و نیز خصوصیات بیماری جمع آوری شده است و از طریق نرم افزار آماری SPSS و با آزمون های T و کای دو تجزیه و تحلیل گردیده است.
یافته ها: با توجه به هدف کلی تحقیق از بین 184805 پرونده، 518 بیمار مبتلا به انواع گونه های مالاریا شناسایی شده اند که 80.3 درصد مبتلایان، مهاجر (افغانی) و 13.7 درصد انتقال، به صورت محلی و 5 درصد از موارد ابتلا از طریق مسافرت بوده است. اوج آلودگی در گروه سنی 30-20 سال، در جنس مذکر و شایعترین انگل از دسته پلاسمودیوم ویواکس (96.9 درصد) بوده است. ضمنا میزان بروز سالانه انگلی از سال 1378 تا 1382، 150 درصد افزایش داشته است.
استنتاج: با توجه به میزان شیوع عارضه در استان مازندران و با عنایت به میزان بالای مهاجرت از کشورهای آلوده همجوار به کشور ایران و نیز وضعیت اقلیمی استان مازندران و با توجه به افزایش بروز بیماری از سال 78 تا82 که از 0.02 به 0.05 در هزار افزایش یافته است، برنامه مبارزه با مالاریا در استان باید کماکان ادامه یابد و علاوه بر بیماریابی و درمان بیماران، بهبود وضعیت بهداشت محیط و مبارزه به پشه آنوفل مدنظر قرار گیرد.
متن کامل [PDF 144 kb]   (2515 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي-کامل |

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله دانشگاه علوم پزشکی مازندران می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2019 All Rights Reserved | Journal of Mazandaran University of Medical Sciences

Designed & Developed by : Yektaweb