جستجو در مقالات منتشر شده


2 نتیجه برای پیرزاده

ویکتوریا عمرانی فرد، علیرضا پیرزاده ،
دوره 16، شماره 53 - ( مرداد 1385 )
چکیده

سابقه و هدف : عوارض خارج هرمی، افزایش وزن، افزایش قند خون و کلسترول از جمله عوارض داروهای ضد جنون می‌باشد. ورود داروهای آتیپیک همچون الانزاپین از یک سو نوید نداشتن عوارض خارج هرمی را برای روانپزشک و بیمار به همراه دارد و از سوی دیگر ممکن است سبب افزایش وزن و قند خون بیماران گردد.
مواد و روش‌ها : تحقیق از نوع کارآزمایی بالینی بوده و 80 بیمار بستری در بخش‌های روانپزشکی بیمارستان نور به طور تصادفی در دو گروه قرار گرفته و بررسی شدند. بیمارانی که خود یا خانواده آنان سابقه دیابت داشته یا حداقل از 15 روز قبل تحت درمان با داروهای دیابتوژنیک بوده و افراد چاق از مطالعه حذف شدند. دو گروه از لحاظ سن، جنس و تشخیص روانپزشکی همگون شدند، قند خون ناشتای اولیه بیماران در 24 تا 48 ساعت اول بستری و قند خون ثانویه 1 ماه بعد از دریافت دارو کنترل گردید.
یافته‌ها : میانگین قند خون ناشتای بیماران در هر دو گروه افزایش داشت در گروه تحت درمان با داروهای ضد روان‌پریشی تیپیک، میانگین قند خون اولیه 1/11 ± 3/89 و بعد از درمان 6/12 ± 9/94 میلی‌گرم در دسی‌لیتر بوده و در گروه تحت درمان با الانزاپین میانگین قند خون اولیه 35/14 ± 9/94 و بعد از درمان 4/22 ± 8/101 میلی‌گرم در دسی‌لیتر بود و در هر دو گروه اختلاف قبل و بعد از درمان معنی‌دار بود. هر دو گروه داروهای تیپیک (با قدرت بالا و متوسط) و الانزاپین تغییر معناداری در قند خون ناشتا ایجاد نمودند اما تفاوت این دو گروه معنادار نبود.
استنتاج : گر چه درمان با داروهای تیپیک ( با قدرت بالا و متوسط ) و الانزاپین هر دو تفاوت معناداری در افزایش قند خون ناشتای بیماران ایجاد نمودند، ولی تفاوت این دو گروه در افزایش قند خون ناشتای بیماران معنا دار نبود بنابر این توجه به گزارشات موردی در مورد افزایش قند خون بیماران جهت قضاوت در مورد افزایش قند خون ناشتای بیماران کافی نیست .

عباس رئیسی، قاسم فرجانی کیش، محسن عباسی، عباس پیرزاده، عارف کرد، فاطمه قلندری،
دوره 26، شماره 146 - ( اسفند 1395 )
چکیده

سابقه و هدف: درمان صحیح ومراقبت از زخم و هم‌چنین جلوگیری از عفونی شدن آن جهت افزایش سرعت بهبودی، همواره مد نظر انسان بوده و روش‌های مختلف برای رسیدن به این هدف به کار گرفته شده است. استبرق،گیاهی است که خواص ضد التهابی وضد میکروبی زیادی برای آن گزارش شده است.هدف ازانجام این مطالعه بررسی تأثیر شیره و عصاره هیدروالکلی استبرق بر ترمیم زخم پوستی درمدل رت بود.

مواد و روش‌ها: 45 سر موش صحرایی نر به وزن 250-200 گرم به صورت تصادفی به دو گروه آزمایش و یک گروه کنترل تقسیم شدند. بیهوشی با زایلازین و کتامین به صورت داخل صفاقی انجام شد. سپس موهای پشت حیوان تراشیده شد و پس از ضد عفونی شدن با بتادین و گاز استریل، در مجاورت مهره‌های گردنی یک برش تمام ضخامت دایره‌ای شکل به قطر 6 میلی متر ایجاد شد. در گروه‌های آزمایش شیره و عصاره الکلی گیاه به صورت موضعی بر روی زخم استفاده شد در حالی که در گروه کنترل از نرمال سالین استفاده شد. در گروه سوم نرمال سالین به مدت 5 روز، روزانه یک‌بار روی زخم ریخته شد.

یافته‌ها: در روزهای 4، 7، 14 و 21، پس از سنجش میزان انقباض زخم، نمونه‌هایی از پوست دوحیوان در هر گروه برای آزمایش‌های هیستوپاتولوژی اخذگردید. مقاطع با ضخامت 5 میکرونی تهیه و پس از رنگ‌آمیزی هماتوکسیلین-ائوزین با میکروسکوپ نوری بررسی شدند. دراین مطالعه میزان انقباض زخم درتمام روزها درگروه‌های تیمار از گروه کنترل بیش‌تر بود. هم‌چنین در آزمایش هیستوپاتولوژی، شاخص‌های ترمیم زخم درتمام روزها درگروه‌های تیمار بهتر بودند ولی بین گروه‌های تیمار اختلاف معنی‌داری وجود نداشت.

استنتاج: نتایج این مطالعه نشان داد که شیره و عصاره گیاه استبرق موجب تسریع در روند بهبود زخم می‌شود و مدت زمان لازم برای بهبودی کامل زخم را کاهش می‌دهد.



صفحه 1 از 1     

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله دانشگاه علوم پزشکی مازندران می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2026 CC BY-NC 4.0 | Journal of Mazandaran University of Medical Sciences

Designed & Developed by : Yektaweb