سابقه و هدف: تعبیه لوله بینی - معده ای(NGT) مدت ها است که برای جراحی های شکم به صورت یک اقدام استاندارد و شایع یاد شده است. هدف از این اقدام، کاستن عوارض پس از عمل مانند تهوع، استفراغ، اتساع شکم و ... و ترخیص زودتر بیمار بوده است. اما واقعا شواهدی از موثر بودن این اقدام در دست نیست. هدف این مطالعه تعیین عوارض بعد از عمل در صورت وجود یا عدم وجود لوله بینی - معده ای در جراحی های شکم می باشد.
مواد و روش ها: این مطالعه به صورت کارآزمایی بالینی تصادفی شده شاهددار روی 100 بیمار متوالی که تحت عمل جراحی شکم (اورژانس یا انتخابی) قرار می گرفتند، انجام شد. بیماران به دوگروه تقسیم شدند. درگروه اول (شاهد) پس از القا بی هوشی، NGT تعبیه شد و در گروه دوم (مورد) NGT تعبیه نشد و عوارض پس از عمل در دوگروه بررسی و ثبت شد.
یافته ها: عوارض پس از عمل در گروه شاهد و مورد مشابه بود و به ترتیب تهوع (26 درصد در مقابل 18 درصد)، استفراغ (4 درصد در مقابل 6 درصد)، تب (10 درصد در مقابل 6 درصد)، فاصله شنیدن اولین صدای روده ای (22.8±10.84 ساعت درمقابل 21.84±9.21 ساعت)، عوارض ریوی(2 درصد درمقابل2 درصد)، عفونت زخم (4 درصد در مقابل 4 درصد)، مدت متوسط بستری (2.58±1.62 در مقابل 2.47±1.6 روز). فقط در مورد احساس ناراحتی و درد گلو در دو گروه، تفاوت قابل ملاحظه وجود داشت (74 درصد در مقابل 16 درصد،p=0.000).
استنتاج: این یافته ها نشان می دهد تعبیه NGT به صورت معمول موجب کاهش عوارض پس از عمل نمی شود و صرفا موجب احساس ناراحتی بیمار می گردد. لذا توصیه می شودNGT به صورت انتخابی و فقط در زمانی که کاربرد آن لازم باشد (همانند استفراغ و اتساع شکم) تعبیه شود.

سابقه و هدف: اشرشیا کلی علت شایع مسمومیت غذایی است. سم ناشی از این باکتری، مخاط روده را تخریب می‌کند و باعث ایجاد دردهای شدید شکمی و اسهال می‌شود. لیستریا منوسایتوژنز عامل لیستریوزیس در حیوان و انسان بوده و از طریق غذاهای آلوده مانند پنیر، سبزی‌های خام، سالاد و ماهی به انسان منتقل می‌شود. با توجه به ‌احتمال بالای آلودگی ماهیان پرورشی به باکتری‌های اشرشیا کلی و لیستریا مونوسیتوژنز، هدف مطالعه حاضر ارزیابی تأثیر اسانس آویشن شیرازی بر رفتار اشرشیا کلی و لیستریا منوسایتوژنز در گوشت چرخ شده ماهی فیتوفاگ نگهداری شده در دمای C° 4 بوده است. مواد و روش‌ها: به نمونه‌های گوشت ماهی فیتوفاگ چرخ شده، دو باکتری اشرشیا کلی و لیستریا منوسایتوژنز به ترتیب با لوگ 5/4 و 6/4 در هر گرم تلقیح شد، سپس تیمارهای آویشن شیرازی در دو غلظت 8/0 و 2/1 درصد به نمونه‌ها اضافه شدند. تمامی تیمارها و گروه شاهد (دارای باکتری و فاقد عصاره) در دمای یخچال برای مدت 72 ساعت نگهداری شدند. برای شمارش اشرشیا کلی و لیستریا منوسایتوژنز نیز از محیط‌های کشت EC کروم آگار و لیستریا سلکتیو کروم آگار استفاده شد. یافته‌ها: نتایج نشان داد، غلظت 2/1 درصد آویشن دارای اثرات مهارکننده بیشتری نسبت به غلظت 8/0 درصد بوده ولی بااین‌وجود تأثیر آن بر اشرشیا کلی بهتر از لیستریا بوده و قادر به کاهش تعداد اشرشیا بعد از 48 ساعت است و اثر فوق نیز به‌صورت باکتری کشی بوده، طوری که در زمان‌های 48 و 72 ساعت هیچ‌گونه رشدی از اشرشیا مشاهده نشد. تأثیر غلظت‌های مورد استفاده آویشن بر لیستریا به‌صورت اثر بازدارندگی بوده است. استنتاج: نتیجه‌گیری کلی آنکه اسانس آویشن شیرازی واجد اثرات باکتری کشی علیه اشرشیا بوده ولی بااین‌وجود تأثیر آن بر لیستریا چندان چشمگیر نبوده است.