جستجو در مقالات منتشر شده


2 نتیجه برای عصاره الکلی

وحید خوری ، سیدمحسن نایب پور ، عباس میرعباسی ، محمد آزادبخت عباس، عارف صالحی ،
دوره 17، شماره 61 - ( 9-1386 )
چکیده

سابقه و هدف: مطالعات قبلی بیانگر اثرات قلبی و عروقی گیاه گزنه از قبیل کاهش فشار، گشاد کردن شریان ها و اثرات اینوتروپ بر روی قلب است ولی اثرات آن روی دهلیزی - بطنی شناخته نشده است. همچنین خاصیت مهارکنندگی پمپ K ATPase–Na از گزنه گزارش شده است.هدف از این مطالعه 1) تعیین اثرات عصاره ریشه گزنه بر روی خواص پایه و کارکردی گره دهلیزی - بطنی می باشد 2) تعیین مکانیسم اثرات گزنه و مقایسه آن با وراپامیل و اوبائین می باشد.
مواد و روش ها: این مطالعه از نوع تجربی است. در تمام آزمایش ها خرگوش های نر نژاد نیوزلندی (kg1-3/1) با استفاده از تکنیک پرفیوژن گره دهلیزی بطنی ایزوله در شرایط مناسب آزمایشگاهی و در 3 گروه جداگانه انجام شد. در گروه اول به صورت قبل و بعد عصاره الکلی ریشه گزنه (0.2 و 0.4 گرم در لیتر) بر روی خواص الکتروفیزولوژیک گره دهلیزی بطنی خرگوش مورد مطالعه قرار گرفت (N=6). در گروه دوم ریشه گزنه در حضور اوبائین با غلظت 0.25 میکرومولار (N=6) و در گروه سوم وراپامیل 0.1 میکرومولار (N=6) مورد آزمایش قرار گرفت. پروتکل های تحریکی (Wbcl Recovery, Facilitation, Fatigue) برای بررسی خواص الکترو فیزیولوژیک در گره دهلیزی بطنی ایزوله مورد استفاده قرار گرفت. تمام نتایج به صورت میانگین خطای استاندارد نشان داده شده است.
یافته ها: در حضور گزنه افزایش معنی داری در ونکباخ (از 150.7±4.3 تا 180±15.2)، زمان هدایت (AVCT) از 44±2.5 تا 54±1.7 و ERP از 125±13 تا 149±20.6 و در زمان خستگی 6±0.9 (?AH) میلی ثانیه شد. اثرات مقایسه ریشه گزنه در مقایسه با وراپامیل بیانگر اثرات مهارکننده کمتری از ریشه گزنه میباشد بطوریکه زمان تحریک ناپذیری گزنه 40 درصد وراپامیل می باشد. همچنین گزنه توانست رفتار الکتروفیزیولوژیک مشابهی را نسبت به اوبائین نشان دهد.
استنتاج: اثرات عصاره الکلی ریشه گزنه بر روی خواص الکتروفیزیولوژیک یک گره دهلیزی بطنی بیانگر نقش دورموتروپ منفی این گیاه می باشد که شباهت الکتروفیزیولوژیک آنبا اوبائین می تواند احتمال نقش پمپ سدیم - پتاسیم وابسته به انرژی را در اثرات مهاری گزنه برروی گره دهلیزی - بطنی مطرح کند.

عباس رئیسی، قاسم فرجانی کیش، محسن عباسی، عباس پیرزاده، عارف کرد، فاطمه قلندری،
دوره 26، شماره 146 - ( 12-1395 )
چکیده

سابقه و هدف: درمان صحیح ومراقبت از زخم و هم‌چنین جلوگیری از عفونی شدن آن جهت افزایش سرعت بهبودی، همواره مد نظر انسان بوده و روش‌های مختلف برای رسیدن به این هدف به کار گرفته شده است. استبرق،گیاهی است که خواص ضد التهابی وضد میکروبی زیادی برای آن گزارش شده است.هدف ازانجام این مطالعه بررسی تأثیر شیره و عصاره هیدروالکلی استبرق بر ترمیم زخم پوستی درمدل رت بود.

مواد و روش‌ها: 45 سر موش صحرایی نر به وزن 250-200 گرم به صورت تصادفی به دو گروه آزمایش و یک گروه کنترل تقسیم شدند. بیهوشی با زایلازین و کتامین به صورت داخل صفاقی انجام شد. سپس موهای پشت حیوان تراشیده شد و پس از ضد عفونی شدن با بتادین و گاز استریل، در مجاورت مهره‌های گردنی یک برش تمام ضخامت دایره‌ای شکل به قطر 6 میلی متر ایجاد شد. در گروه‌های آزمایش شیره و عصاره الکلی گیاه به صورت موضعی بر روی زخم استفاده شد در حالی که در گروه کنترل از نرمال سالین استفاده شد. در گروه سوم نرمال سالین به مدت 5 روز، روزانه یک‌بار روی زخم ریخته شد.

یافته‌ها: در روزهای 4، 7، 14 و 21، پس از سنجش میزان انقباض زخم، نمونه‌هایی از پوست دوحیوان در هر گروه برای آزمایش‌های هیستوپاتولوژی اخذگردید. مقاطع با ضخامت 5 میکرونی تهیه و پس از رنگ‌آمیزی هماتوکسیلین-ائوزین با میکروسکوپ نوری بررسی شدند. دراین مطالعه میزان انقباض زخم درتمام روزها درگروه‌های تیمار از گروه کنترل بیش‌تر بود. هم‌چنین در آزمایش هیستوپاتولوژی، شاخص‌های ترمیم زخم درتمام روزها درگروه‌های تیمار بهتر بودند ولی بین گروه‌های تیمار اختلاف معنی‌داری وجود نداشت.

استنتاج: نتایج این مطالعه نشان داد که شیره و عصاره گیاه استبرق موجب تسریع در روند بهبود زخم می‌شود و مدت زمان لازم برای بهبودی کامل زخم را کاهش می‌دهد.



صفحه 1 از 1     

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله دانشگاه علوم پزشکی مازندران می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2026 CC BY-NC 4.0 | Journal of Mazandaran University of Medical Sciences

Designed & Developed by : Yektaweb