دوره 32، شماره 214 - ( آبان 1401 )                   جلد 32 شماره 214 صفحات 166-153 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


چکیده:   (730 مشاهده)
 سابقه و هدف: P24 یکی از اجزای مهم کپسید رتروویروسها می‌باشد. مطالعات متعددی اثر مهاری پروتئین ملیتین را بر روی عملکرد ویروس ایدز نشان داده‌اند. هدف این مطالعه بررسی تأثیر این پروتئین بر روی پروتئین P24 در دو ویروس SIV (ویروس نقص ایمنی میمونی) و HIV (ویروس نقص ایمنی انسانی) با استفاده از نرم‌افزارهای بیوانفورماتیکی بود.
مواد و روشها: توالی‌های پروتئین P24 دو ویروس SIV و HIV از بانک ژنی دریافت شد و سپس توسط نرم‌افزارهای متعددی ویژگی‌های آن بررسی شد. هم‌چنین تشابهات ساختاری پروتئین P24 در SIV و HIV مورد مطالعه قرار گرفت و از آنالیز داکینیگ برای بررسی برهمکنش پروتئینهای ملیتین و P24 استفاده شد و پایداری نتایج داکینیک به روش دینامیک مولکولی تایید شدند.
یافتهها: وجود جایگاه‌های متعدد فسفوریلاسیون، گلیکوزیلاسیون و پیوند دی سولفید در پروتئین P24 مشاهده شد. نتایج داکینگ نشان‌دهنده‌ امکان اتصال بالایی بین پروتئین P24 هر دو ویروس و ملیتین بود. همچنین تشابه بالای ساختار سوم پروتئین P24 در دو ویروس مشخص شد. بررسی دینامیک مولکولی نشان دهنده پایداری مولکولی برهمکنش بین دو پروتئین ملیتین و P24 بود.
استنتاج: انرژی بالای اتصال بین ملیتین و پروتئین P24 نشان‌دهنده‌ امکان زیاد اتصال این دو پروتئین است که می‌تواند تعیین‌کننده اثر مهاری پروتئین ملیتین بر عملکرد ساختار کپسید هر دو ویروس باشد. بررسی تشابه ساختار سوم پروتئین P24 در هر دو ویروس نیز نشان داد علی‌رغم وجود تفاوت بالا در توالی پروتئینی، آن‌ها ازلحاظ فولدینگ و ساختار فضایی بسیار مشابه هستند. استفاده از ملیتین در مهار عفونتهای SIV در میمون‌ها می‌تواند به عنوان مدلی برای مهار ویروس HIV در انسان استفاده شود.
 
واژه‌های کلیدی: HIV، SIV، P24، ملیتین، بیوانفورماتیک
متن کامل [PDF 554 kb]   (313 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي-کامل | موضوع مقاله: ويروس شناسي پزشکي

بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.