دوره 32، شماره 213 - ( مهر 1401 )                   جلد 32 شماره 213 صفحات 54-42 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


چکیده:   (739 مشاهده)
سابقه و هدف: امروزه، یکی از رویکردهای جدید درمان سرطان، استفاده از رژیمهای چند دارویی یا درمان ترکیبی است که دو یا چند عامل دارویی را ترکیب میکنند. هدف درمان ترکیبی، افزایش کارایی داروی ضد سرطان، و در کنار آن کاهش سمیت و جلوگیری از بروز مقاومت دارویی می‌باشد. در این مطالعه، به بررسی اثر سینرژیست ترکیب دو داروی کلاریترومایسین و دوکسوروبیسین در رده سلولی سرطان ریه سلول غیر کوچک، A549، پرداخته شد.
مواد و روشها: سمیت ترکیبی کلاریترومایسین و دوکسوروبیسین در سلول‌های A549 توسط تست MTT ارزیابی شد. ماهیت برهمکنش مشاهده شده بین دوکسوروبیسین و کلاریترومایسین، با استفاده از نرمافزار Compusyn و بر اساس روش اصلاح شدهی Chou and Talalay آنالیز گردید. جهت بررسی مکانیسم مولکولی دخیل در سینرژیسم دارویی، آپاپتوز به روش رنگ آمیزی دوگانه سلول‌ها با Annexin/PI اندازه گیری شد.
یافتهها: براساس نتایج حاصل از اندازهگیری میزان بقای سلولی و آنالیز برهمکنش دارویی، کلاریترومایسین در غلظت 500 میکرومولار به طور سینرژیست موجب کاهش IC50 دوکسوروبیسین گردید. افزایش سمیت دوکسوروبیسین توسط کلاریترومایسین با افزایش مرگ آپاپتوتیک در رده سلولی A549 همراه بود.
استنتاج: کلاریترومایسین کاندید مناسبی برای ترکیب با سایر داروهای ضد سرطان در سطح مطالعات سلولی می‌باشد. هرچند که به تحقیقات بیشتری برای بررسی کاربرد کلاریترومایسین در درمان کمکی سرطان نیاز است.
متن کامل [PDF 749 kb]   (395 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي-کامل | موضوع مقاله: سم شناسی

بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.