دوره 32، شماره 211 - ( مرداد 1401 )                   جلد 32 شماره 211 صفحات 36-25 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Hajizadeh M, Azadbakht M, Asgarirad H, Rahmatpour Rokni G, Fakhri M, Mirzaee F. Efficacy of a Gel from the Seed of Trigonella foenum-graceum L. in Preventing Trichoptilosis: A Randomized Placebo-Controlled Clinical Trial. J Mazandaran Univ Med Sci 2022; 32 (211) :25-36
URL: http://jmums.mazums.ac.ir/article-1-18113-fa.html
حاجی زاده مجید، آزادبخت محمد، عسگری راد حسین، رحمت پوررکنی قاسم، فخری مولود، میرزائی فاطمه. اثر ژل دانه گیاه شنبلیله در درمان موخوره: یک کارآزمایی بالینی تصادفی کنترل شده با پلاسبو. مجله دانشگاه علوم پزشکی مازندران. 1401; 32 (211) :25-36

URL: http://jmums.mazums.ac.ir/article-1-18113-fa.html


چکیده:   (5350 مشاهده)
 سابقه و هدف: اختلال موخوره به همراه شکنندگی و ریزش مو از جمله مشکلات رایجی است که اکثر افراد به آن دچار می‌شوند. با این وجود هنوز درمان مشخص و کارآمدی در بازار دارویی برای این اختلال وجود ندارد. هدف از این مطالعه، بررسی اثر ژل عصاره دانه گیاه شنبلیله در درمان موخوره در یک کارآزمایی بالینی تصادفی کنترل شده با پلاسبو بود.
مواد و روش‌ها: این مطالعه به صورت کارآزمایی بالینی دوسویه کور کنترل شده با گروه دریافت‌کننده پلاسبو بر روی 60 بیمار مبتلا به اختلال موخوره در کلینیک طوبی دانشگاه علوم پزشکی مازندران انجام پذیرفت. بیماران به دو گروه ژل پلاسبو و ژل دارو تقسیم شدند. عصاره در غلظت 500 میکروگرم بر میلی‌لیتر آماده شد و دوره درمان 2 ماه بود. برای تجزیه و تحلیل داده‌ها از آزمون T مستقل، T زوجی، فیشر و معادلات برآوردی تعمیم یافته استفاده شد.
یافته‌ها: در روند درمان به‌طور میانگین میزان دو شاخه شدن مو در گروه درمانی در مقایسه با گروه پلاسبو به صورت معنی‌دار (0/001>P) کاهش یافت. سایر فاکتورها اعم از خشکی، شکنندگی و ریزش موها نیز در گروه درمانی نسبت به گروه پلاسبو روندهای کاهشی قابل توجهی (به ترتیب با معنی‌داری 0/001 P≤ ، 0/001>P و 0/042P=) از خود نشان دادند.
استنتاج: اثرات مطلوب مشاهده شده از ژل دانه گیاه شنبلیله در کاهش بروز موخوره در بیماران، احتمالا به دلیل وجود دیوسژنین و سایر ساپونین‌های استروئیدی با اثرات آنتی‌اکسیدانتی و ضد التهابی است.

شماره ثبت کارآزمایی بالینی : 4N20130911014630IRCT
متن کامل [PDF 1135 kb]   (2028 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي-کامل | موضوع مقاله: فارماکولوژی

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA

ارسال پیام به نویسنده مسئول


بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله دانشگاه علوم پزشکی مازندران می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2026 CC BY-NC 4.0 | Journal of Mazandaran University of Medical Sciences

Designed & Developed by : Yektaweb