دوره 34، شماره 235 - ( مرداد 1403 )                   جلد 34 شماره 235 صفحات 25-13 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Razavi S M A, Shokrzadeh M, Aghajanshakeri S, Ataee R. Evaluation of Synergic Effect of Nano-Micelle Curcumin and Epicatechin on Apoptosis and Proliferation of HT29 Colorectal Cancer Cell Line. J Mazandaran Univ Med Sci 2024; 34 (235) :13-25
URL: http://jmums.mazums.ac.ir/article-1-19464-fa.html
رضوی سید محمد علی، شکرزاده محمد، اقاجان شاکری شقایق، عطایی رامین. بررسی اثر هم افزایی نانومیسل کورکومین و اپی کاتچین در آپوپتوز و پرولیفراسیون سلول‌های سرطان کولون رده سلولی HT29. مجله دانشگاه علوم پزشکی مازندران. 1403; 34 (235) :13-25

URL: http://jmums.mazums.ac.ir/article-1-19464-fa.html


چکیده:   (3404 مشاهده)
سابقه و هدف: امروزه به رغم فراوانی داروهای شیمیایی، استفاده از گیاهان دارویی در حال افزایش است. کورکومین (curcumin) رنگدانه زرد رنگی است که از گیاه زردچوبه به‌دست می‌آید و در واقع ماده موثر زردچوبه محسوب می‌شود. این فراورده کریستالی و متبلور در مصارف پزشکی هند کاربرد بسیاری دارد. اخیرا اثرات مفید کورکومین بر سرطان‌های معده، کولون و دهان در موش سوری به اثبات رسیده است. کورکومین نقش خود را معمولا از طریق پروسه‌های فارماکولوژیکی از قبیل اثرات آنتی اکسیدانی،ضدالتهابی، آنتی‌ترومبوتیک، آپوپتوتیک و اثرات حفاظتی کبدی ایفا می‌کند. خواص آنتی‌اکسیداتیو، آنتی‌پرولیفراتیو سلولی و آنتی‌آنژیوژنیک کورکومین درسال‌های اخیر مورد توجه قرارگرفته است، اما حلالیت کم کورکومین و تخریب شدید آن باعث عدم امکان معرفی آن در کاربرد بالینی شده است، درنتیجه مطالعات و بررسی‌هایی برای تهیه و طراحی polymeric micelles (PMMCs) در مقیاس نانو برای بهبود انتقال سلولی کورکومین صورت پذیرفته است. فلاونوئیدهای چای سبز ازجمله اپی‌کاتچین اخیرا مورد توجه قرارگرفته است. درتحقیقات in vitro این ترکیبات از طریق مهار لیپید پروکسیداسیون، به چنگ انداختن رادیکال‌های آزاد و شلاته‌کننده یون‌های فلزی، به‌عنوان آنتی‌اکسیدانت مطرح شده‌اند که این خاصیت به دلیل وجود ساختار بی‌نظیر آن‌ها ذکر شده است، لذا هدف از این مطالعه تعیین اثر هم‌افزایی کورکومین و اپی‌کاتچین در بررسی آپوپتوز و پرولیفراسیون سلول‌های سرطان کولون رده‌های سلولی HT29 و فاکتورهای آپوپتوتیک صورت گرفته است.
مواد و روش‌ها: این مطالعه یک مطالعه تجربی بوده و پس از تهیه سلول‌های HT29 از بانک سلولی انستیتو پاستور و پاساژ و تکثیر سلولی، سلول‌ها به‌صورت چاهک‌های سه تایی(triplicate) در7 گروه تست و 2 گروه کنترل مثبت و منفی تفسیم شدند، در گروه‌های تست شماره 1و2و3و سه غلظت نانو میسل کورکومین (10، 20، µg/ml50) به‌صورت triplicate و هم‌چنین در گروه‌های 4 و5و6 سه غلظت‌ اپی‌کاتچین (10، 20، µg/ml50) به‌مدت 24 ساعت انکوبه شدند و در گروه تست 7: سلول‌های HT29 با غلظت IC50 نانو میسل کورکومین + IC50 اپی‌کاتچین وگروه 8کنترل مثبت: سلول‌ها تحت تاثیر 5FU(100µg/ml) و گروه 9، کنترل منفی صرفا تحت تاثیر محیط کشت سلولی قرار گرفتند و پس از دوره انکوباسیون سلولی 24 ساعته، تست‌های MTT برای بررسی پرولیفراسیون و روش Annexin flowcytometery برای تعیین میزان آپوپتوز انجام گرفت.
یافته‌ها: اپی کاتچین و کورکومین با افزایش میزان آپوپتوز توانستند باعث افزایش مرگ در سلول‌های سرطان کولون (HT29) گردند، که با افزایش دوز این موضوع به بیش‌ترین حد خود رسید و هم‌چنین ترکیب این دو دارو در high dose باعث اثر هم‌افزایی شده که اثر بیش‌تری نسبت به هر کدام به تنهایی نشان داده است(0/05>P). اپی‌کاتچین در غلظت 20,10 و μg/mL 50 و100 نسبت به گروه کنترل منفی با 0/05P< دارای اختلاف معنی‌دار بوده که این امر با افزایش دوز باعث کاهش میزان حیات سلولی در سلول‌های سرطان کولون شده است.کورکومین در گروه نانومیسل به همراه اپی‌کاتچین در غلظت IC50 نسبت به گروه کنترل مثبت 5-FU در رده سلولی HT-29 میزان حیات سلولی بسیار کاهش یافته است. نتایج حاصل از بررسی میزان آپوپتوز سلولی در گروه‌های نانومیسل کورکومین و اپی‌کاتچین در غلظت‌های IC50 در رده سلولی HT-29 نشان داده که نانومیسل کورکومین و اپی‌کاتچین اثر هم‌افزایی داشته‌اند.
استنتاج: مطالعه حاضر بیانگر اثرات ضد سرطانی اپی‌کاتچین و نانومیسل کورکومین می‌باشد. هم‌چنین ترکیب این دو دارو باعث اثر هم‌افزایی می‌شود. در ضمن از این دو ترکیب می‌توان به‌عنوان کاندیدهای درمان کانسر کولون در رژیم‌های درمانی استفاده کرد.
 
متن کامل [PDF 757 kb]   (889 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي-کامل | موضوع مقاله: سم شناسی

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA

ارسال پیام به نویسنده مسئول


بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله دانشگاه علوم پزشکی مازندران می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2026 CC BY-NC 4.0 | Journal of Mazandaran University of Medical Sciences

Designed & Developed by : Yektaweb