دوره 33، شماره 226 - ( آبان 1402 )                   جلد 33 شماره 226 صفحات 13-1 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Darbandi N, Azizi Cheshmeh Kabud A. Investigating the Effect of Rosuvastatin on Hippocampal Pyramidal Cells and Oxidative Stress in Male Rats with Alzheimer's Disease. J Mazandaran Univ Med Sci 2023; 33 (226) :1-13
URL: http://jmums.mazums.ac.ir/article-1-19606-fa.html
دربندی نیلوفر، عزیزی چشمه کبود علی. بررسی اثر رزوواستاتین بر سلول‌های پیرامیدال هیپوکامپ و استرس اکسیداتیو در رت‌های نر آلزایمری. مجله دانشگاه علوم پزشکی مازندران. 1402; 33 (226) :1-13

URL: http://jmums.mazums.ac.ir/article-1-19606-fa.html


چکیده:   (3640 مشاهده)
سابقه و هدف: بیماری آلزایمر نوعی اختلال تخریب عصبی است که با تجمع پلاک‌های آمیلوئیدی در نورون‫ها همراه است. افزایش کلسترول خون باعث افزایش رسوب این پروتئین‌ها و تحلیل حافظه می‌شود. مطالعه حاضر با هدف بررسی اثر رزوواستاتین به‌عنوان داروی کاهنده کلسترول در رت‫های آلزایمری، انجام پذیرفت.
مواد و روش‌ها: در این مطالعه پژوهشی اصیل(تجربی)، حیوانات به گروه‌های کنترل، استرپتوزوتوسین (جهت القاء آلزایمر)، رزوواستاتین و رزوواستاتین همراه با استرپتوزوتوسین تقسیم شدند. در همه گروه‌ها سالین (μg/rat 1) و یا استرپتوزوتوسین (mg/kg 3) به‌صورت درون بطن مغزی تزریق شد. گاواژ سالین (ml/kg 1) یا رزوواستاتین (mg/kg 20 و 10) روزانه از یک روز قبل از کانول‌ گذاری شروع و به‌مدت دو هفته ادامه یافت. در پایان دوره‫ی تیمار آزمون اجتنابی غیرفعال، تعداد نورون‌ های سالم در ناحیه CA1 و اندازه‫گیری شاخص‎های استرس اکسیداتیو در سرم خون انجام شد.
یافته‌ها: استرپتوزوتوسین در مقایسه با گروه کنترل به‫طور معنی‫داری بازخوانی حافظه، تعداد نورون‏های سالم در ناحیه CA1، قدرت آنتی‎اکسیدانتی کل و سطح آنزیم سوپراکسید دیسموتاز را کاهش و میزان مالون‎دی‎آلدهید را افزایش داد (0/001P<). گاواژ رزوواستاتین (mg/kg 20) به‌مدت 2 هفته شاخص‫های فوق را در گروه استرپتوزوتوسین به‫طور معنی‫داری معکوس کرد (0/001P<) که به معنی بهبود حافظه می‌باشد. گاواژ رزوواستاتین به تنهایی تاثیر معنی‫داری بر شاخص‏های فوق نداشت (0/05
استنتاج: استرپتوزوتوسین از طریق مکانیسم‫های مختلف از جمله افزایش استرس اکسیداتیو و به‌دنبال آن مرگ سلولی منجر به کاهش نورون‏های ناحیه CA1 و کاهش حافظه می‫شود. به نظر می‌رسد رزوواستاتین قادر است از طریق مهار شاخص‎های استرس اکسیداتیو از اثرات مخرب استرپتوزوتوسین بر حافظه و یادگیری جلوگیری نماید.

 
متن کامل [PDF 723 kb]   (1445 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي-کامل | موضوع مقاله: فيزيولوژي

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA

ارسال پیام به نویسنده مسئول


بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله دانشگاه علوم پزشکی مازندران می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2026 CC BY-NC 4.0 | Journal of Mazandaran University of Medical Sciences

Designed & Developed by : Yektaweb