بیس فسفونات‌ها دسته‌ایی از داروها هستند که برای درمان بیماری‌های خاص استخوانی مانند مالتیپل میلوما و سرطان‌های متاستاتیک استخوانی استفاده می‌شوند. اگرچه مکانیسم عمل دقیق بیس فسفونات‌ها شناخته نشده، ولی نقش این داروها در سرکوب رگ‌زایی و ریمادلینگ استخوانی ثابت شده است. استئونکروزفکین (BRONJ) عارضه‌ی جانبی در بیمارانی است که بیس فسفونات دریافت می‌کنند، این عارضه به ندرت رخ می‌دهد ولی در صورت وقوع، مشکلات جدی برای بیماران به وجود می‌آورد و حتی می‌تواند منجر به شکستگی‌های پاتولوژیک در مندیبل شود.
شیوعBRONJ در بیمارانی که بیس فسفونات داخل وریدی مانند زالندرونات و پامیدرونات مصرف می‌کنند، به‌صورت چشم‌گیری از بیمارانی که بیس فسفونات خوراکی مصرف می‌کنند، بیش‌تر است. احتمال وقوع BRONJ در مندیبل 2 برابر ماگزیلاست و 60-70 درصد بیماران، به دنبال جراحی‌های دندانی به BRONJ مبتلا می‌شوند.
علائم و نشانه‌ها ممکن است قبل از وقوع استئونکروز مشاهده شوند که شامل درد، لقی دندان‌ها و زخم‌های مخاطی است. ویژگی‌های تصویربرداری در BRONJ اختصاصی نیست. رادیوگرافی‌های پری‌اپیکال و پانورامیک شاخص‌های غربال‌گری اولیه هستند، درحالی‌که CT و MRI اطلاعات کامل‌تری در اختیار ما می‌گذارند. درمان‌های غیر جراحی شامل داروهای ضد درد، آنتی بیوتیک‌ها و دهان‌شویه‌های ضد میکروبی و درمان‌های جراحی شامل دبریدمان و ریسکشن است که در مراحل پیشرفته‌تر توصیه شده است.