سابقه و هدف: هسته‌ی پاراژیگانتوسلولاریس کناری (LPGi) یکی از هسته‌های مهم درگیر در تعدیل پایین‌روی نورآدرنرژیک درد می‌باشد. 17بتا- استرادیول درک درد را از طریق اتصال به گیرنده‌های استروژنی یا گیرنده‌های غشایی دیگر مثل گیرنده‌های گلوتاماتی تعدیل می‌نماید. در این مطالعه، نقش گیرنده‌های AMPAی هسته‌ی LPGi در تعدیل درد ناشی از 17بتا-استرادیول در موش‌های صحرایی اوارکتومی شده بررسی شده است.
مواد و روش‌ها: در این مطالعه از موش‌های صحرایی ماده‌ی نژاد Wistar در محدوده‌ی وزنی 200 تا 270 گرم استفاده شد. برای بررسی نقش گیرنده‌های AMPAی هسته‌ی LPGi در تعدیل درد حاد و پایدار، کانول‌گذاری هسته‌ی LPGi انجام شد. ابتدا داروها تزریق و پس از 15 دقیقه 50 میکرولیتر فرمالین ۵ درصد به پنجه‌ی پای حیوان تزریق شد؛ سپس رفتار تکان‌ دادن پای ملتهب (Paw jerking) ناشی از تزریق فرمالین به مدت 60 دقیقه ثبت شد.
یافته‌ها: نتایج مطالعه‌ی اخیر نشان داد که تزریق 17بتا- استرادیول به داخل هسته‌ی LPGi رفتار تکان دادن پای ملتهب را در هر دو فاز آزمون فرمالین کاهش داد (01/0p<). پیش‌تیمار هسته‌ی LPGi با آنتاگونیست گیرنده‌های AMPA (CNQX) اثر ضددردی 17بتا- استرادیول روی فرکانس تکان دادن پای ملتهب را طی هر دو فاز اول و دوم آزمون فرمالین خنثی نمود (001/0p<)؛ و حتی CNQX سبب القای پردردی در هر دو فاز رفتار تکان دادن پای ملتهب شد.
استنتاج: بر اساس نتایج این مطالعه می‌توان نتیجه گرفت که 17بتا-استرادیول تزریق شده به هسته‌ی LPGiی موش‌های صحرایی­ماده‌ی اوارکتومی‌شده بی‌دردی متوسطی روی درد القاشده با فرمالین ایجاد می‌کند؛ که احتمالا به‌وسیله‌ی گیرنده‌های AMPAی این هسته وساطت می‌شود.