دوره 28، شماره 166 - ( آبان 1397 )                   جلد 28 شماره 166 صفحات 10-20 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Pourbagheri-Sigaroodi A, Safaroghli-Azar A, Nemati Mansoor F, Bashash D. Cytotoxic Effect of Telomerase Catalytic (hTERT) and Nucleotide (hTERC) Subunit Inhibitors on Acute Promyelocytic Leukemia Cells. J Mazandaran Univ Med Sci. 2018; 28 (166) :10-20
URL: http://jmums.mazums.ac.ir/article-1-10515-fa.html
پورباقری سیگارودی عطیه، صفراوغلی آذر آوا، نعمتی منصور فهیمه، بشاش داود. اثر سایتوتوکسیک مهارکنندگان زیرواحد کاتالیتیکی (hTERT) و نوکلئوتیدی (hTERC) تلومراز در سلول های لوسمی پرومیلوسیتیک حاد. مجله دانشگاه علوم پزشکی مازندران . 1397; 28 (166) :10-20

URL: http://jmums.mazums.ac.ir/article-1-10515-fa.html


چکیده:   (195 مشاهده)

سابقه و هدف: نقش مهم آنزیم تلومراز در پاتوژنز لوسمی پرومیلوسیتیک حاد (Acute promyelocytic leukemia) (APL) و هم چنین نقش این آنزیم ترنسکریپتاز معکوس در عود بیماری، ما را بر آن داشت تا اثر سایتوتوکسیک مهار تلومراز با کمک الیگونوکلئوتید مهارکننده زیرواحد نوکلئوتیدی (hTERC antisense) و مولکول کوچک مهارکننده زیرواحد کاتالیتیکی (BIBR1532) را در سلول های مشتق شده از APL مورد مطالعه قرار دهیم.
مواد و روشها: در این مطالعه تجربی، جهت بررسی این که آیا مهار تلومراز با کمک hTERC antisense و BIBR1532 میتواند اثر سایتوتوکسیک در APL داشته باشد، سلولهای NB4 که رده سلولی مشتق شده از APL است، با غلظتهای مختلف از مهارکنندگان تیمار شدند و سپس زندهمانی سلولها، فعالیت متابولیک و القاء آپوپتوز به ترتیب با استفاده از روشهای تریپان بلو، MTT و رنگآمیزی Annexin/PI ارزیابی شد. هم چنین برای بررسی مکانیسمهای مولکولی اثر مهارکنندگان، فعالیت آنزیماتیک کاسپاز 3 و تغییرات رونویسی از ژن های مرتبط با آپوپتوز مورد مطالعه قرار گرفت.
یافتهها: نتایج بهدست آمده از این تحقیق نشان داد که هدف قرار دادن تلومراز با استفاده از hTERC antisense در غلظت 45 pmol/L و BIBR1532 در غلظت75 µL  میزان بقاء سلولهای NB4 را پس از گذشت 24 و 48 ساعت به ترتیب به میزان تقریبی 20 و 40 درصد کاهش داده و آپوپتوز وابسته به کاسپاز را در این رده سلولی فعال مینماید. همچنین، نتایج نشان دادند که مهار c-Myc و متعاقباً افزایش نسبت بیان Bax/Bcl-2 همراه با کاهش فعالیت تلومراز ممکن است مکانیسم دخیل در بروز اثر سایتوتوکسیک هر دو مهارکننده در سلولهای NB4 باشند.
استنتاج: نتایج این مطالعه آشکار میکند که BIBR1532 و hTERC antisense دارای اثرات ضدلوسمیک در سلولهای NB4 میباشد و درمآن ها برپایه مهار تلومراز میتواند برای درمان بیماران مبتلاء به APL مفید باشد.
 

متن کامل [PDF 876 kb]   (51 دریافت)    

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA code

ارسال پیام به نویسنده مسئول


کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله دانشگاه علوم پزشکی مازندران می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2018 All Rights Reserved | Journal of Mazandaran University of Medical Sciences

Designed & Developed by : Yektaweb