دوره 22، شماره 89 - ( خرداد 1391 )                   جلد 22 شماره 89 صفحات 77-86 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Mohammad-Yari F, Mohit M, Bakhtiyari M, Khezli M, Latifi A. Comparing the Effects of Vaginal Misoprostol and Oxytocin in Successful Induction of Labor. J Mazandaran Univ Med Sci. 2012; 22 (89) :77-86
URL: http://jmums.mazums.ac.ir/article-1-1067-fa.html
محمدیاری فاطمه، محیط میترا، بختیاری محمود، خزلی مهدی، لطیفی آرمان. مقایسه اثرات میزوپرستول واژینال و اکسی توسین در موفقیت القاء زایمان. مجله دانشگاه علوم پزشکی مازندران . 1391; 22 (89) :77-86

URL: http://jmums.mazums.ac.ir/article-1-1067-fa.html


چکیده:   (8119 مشاهده)
سابقه و هدف: القاء زایمان با هدف آماده کردن دهانه رحم برای ورود به فاز فعال زایمان، در حال حاضر یکی از شایع‌ترین روش‌ها در حیطه زنان و مامایی می‌باشد. این مطالعه با هدف مقایسه اثرات میزوپرستول و اکسی‌توسین در سال 1390 در بیمارستان بوعلی تهران انجام شد. مواد و روش‌ها: این مطالعه یک کارآزمایی بالینی دوسوکور بوده که در سال 1390 بر روی 60 نفر از زنان اول‌زای مراجعه‌کننده به بیمارستان بوعلی شهر تهران انجام شده است. افراد به‌وسیله تخصیص تصادفی (Random Allocation) به دو گروه مداخله و شاهد تقسیم شدند. داروی میزوپرستول و اکسی‌توسین هر چهار ساعت، به منظور القاء زایمان در افرادی که کاندید ختم حاملگی بودند تجویز شد. یافته‌ها: میانگین سن و انحراف معیار در گروه مداخله 9/3 ± 0/24 و در گروه شاهد برابر 9/3 ± 1/24 سال بود. بیشترین علل بستری زنان مورد مطالعه عدم وجود درد و حاملگی پس از موعد بود. متغیرهای نوع درمان، علت بستری و سابقه فشارخون ارتباط معنی‌داری با افزایش یا کاهش زمان رسیدن به انقباضات خوب و منظم از خود نشان دادند (05/0>p). نتایج حاصل نشان می‌دهد که تا سه ساعت بعد از دریافت داروهای تخصیص داده شده دو گروه مداخله و شاهد با هم تفاوت معنی‌داری نداشتند، اما بعد از آن به وضوح شاهد تأثیر بهتر داروی میزوپرستول در گروه مداخله هستیم (014/0=p). استنتاج: استفاده از داروی میزوپرستول در القاء زایمان در جهت کم کردن زمان رسیدن به انقباضات کوتاه و مؤثر به جای اکسی‌توسین مناسب‌تر می‌باشد و می‌تواند جایگزین مناسبی برای آن باشد. لازم به ذکر است که بین این دو دارو از نظر پیامدهای بارداری از جمله دفع مکونیوم، دیسترس جنینی و پارگی زودرس کیسه آب تفاوت معنی‌دار آماری وجود ندارد.
متن کامل [PDF 271 kb]   (2176 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي-کامل | موضوع مقاله: زنان و زایمان و نازایی

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA code

ارسال پیام به نویسنده مسئول


کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله دانشگاه علوم پزشکی مازندران می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2018 All Rights Reserved | Journal of Mazandaran University of Medical Sciences

Designed & Developed by : Yektaweb