دوره 28، شماره 169 - ( بهمن 1397 )                   جلد 28 شماره 169 صفحات 14-25 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Khoobdel M, Dehghan O, Saghafipour A, Radi E, Rafinejad J, Akbarzadeh K, et al . Experimental Parasitism of Synanthropic Flies (Musca domestica, Lucilia sericata, and Sarcophaga heamorrhoidalis) by Parasitoid Wasps (Nasonia vitripennis, Spalangia nigroaenea, and Pachycrepoideus vindemmiae) . J Mazandaran Univ Med Sci. 2019; 28 (169) :14-25
URL: http://jmums.mazums.ac.ir/article-1-12462-fa.html
خوبدل مهدی، دهقان امید، ثقفی‌پور عابدین، رادی احسان، رفیع نژاد جواد، اکبرزاده کامران، و همکاران. و همکاران.. بررسی پارازیتیسم تجربی مگس های سینانتروپ Musca domestica ، Lucilia sericata و Sarcophaga haemorrhoidalis توسط زنبورهای پارازیتوئید Nasonia vitripennis ، Pachycrepoideus vindemmiae و Spalangia nigroaenea . مجله دانشگاه علوم پزشکی مازندران . 1397; 28 (169) :14-25

URL: http://jmums.mazums.ac.ir/article-1-12462-fa.html


چکیده:   (205 مشاهده)
سابقه و هدف: یکی از روشهای مناسب کنترل مگسهای سینانتروپ، استفاده از زنبورهای پارازیتوئید است. این مطالعه به منظور تعیین پارازیتیسم تجربی شفیره مگسهای Musca domestica ، Lucilia sericata و Sarcophaga haemorrhoidalis توسط زنبورهای پارازیتوئید Nasonia vitripennis، Pachycrepoideus vindemmiae و Spalangia nigroaenea انجام شد.
مواد و روشها: در شرایط آزمایشگاهی، شفیره مگس های Musca domestica ، Lucilia sericata و Sarcophaga haemorrhoidalis به صورت یک روز درمیان به مدت 5 روز و در هر نوبت 10 عدد پوپ از هر گونه مگس به صورت جداگانه در معرض هر یک از سه گونه زنبور پارازیتوئید Nasonia vitripennis، Pachycrepoideus vindemmiae و Spalangia nigroaenea قرار گرفت. این آزمایش با سه بار تکرار انجام شد و در مجموع 2700 عدد پوپ مگس در معرض 432 عدد زنبور پارازیتوئید قرار گرفت. میزان پارازیتیسم، سن مناسب و ترجیح میزبانی پارازیتوئید بررسی گردید.
یافتهها: میزان پارازیتیسم موفق کل شفیرهها 17/22 درصد محاسبه شد. میزان پارازیتیسم شفیره های سه گونه مگس Musca domestica، Lucilia sericata و Sarcophaga hemorrhoidalis توسط زنبورهای Nasonia vitripennis و Pachycrepoideus vindemmiae تفاوت معنیداری را نشان نداد، ولی میزان پارازیتیسم شفیره مگس خانگی توسط سه گونه زنبور مورد مطالعه اختلاف معنیداری داشت(01/0< p). زنبور Spalangia nigroaenea فقط شفیرههای مگس خانگی را پارازیته نمود. هم چنین بیشترین میزان پارازیتیسم شفیره‌ مگسهای مورد مطالعه توسط پارازیتوئیدهایی با طول عمر 7-5 روز صورت گرفته است.
استنتاج: زنبور پارازیتوئید Spalangia nigroaenea به عنوان یک عامل کنترل بیولوژیک اختصاصی مگس خانگی میتواند مورد توجه قرار گیرد. از دو گونه پارازیتوئید دیگر Nasonia vitripennis و  Pachycrepoideus vindemmiae میتوان در برنامههای کنترل تلفیقی و همزمان مگسهای سینانتروپ استفاده کرد. در برنامه کنترل بیولوژیک مگسها، استفاده از زنبورهای پارازیتوئید 7-5 روزه، ممکن است کارآیی بیشتری داشته باشد
متن کامل [PDF 811 kb]   (50 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي-کامل | موضوع مقاله: حشره شناسی پزشکی

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA code

ارسال پیام به نویسنده مسئول


کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله دانشگاه علوم پزشکی مازندران می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2019 All Rights Reserved | Journal of Mazandaran University of Medical Sciences

Designed & Developed by : Yektaweb