ارزیابی تداخل عملکرد مورفین و سیستم β-آدرنرژیک هیپوکامپ پشتی بر رفتارهای شبه اضطرابی در موش های صحرایی نر بالغ نژاد ویستار - مجله دانشگاه علوم پزشکی مازندران
دوره 22، شماره 91 - ( 5-1391 )                   جلد 22 شماره 91 صفحات 50-59 | برگشت به فهرست نسخه ها


XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Beirami E, Oryan S, Valizadegan F, Zarrindast M. Performance Evaluation of Interference Morphine and β-Adrenergic System of Dorasal Hippocampus on Anxiety-Related Behaviour in Male Wistar rat. J Mazandaran Univ Med Sci. 2012; 22 (91) :50-59
URL: http://jmums.mazums.ac.ir/article-1-1300-fa.html
بیرامی المیرا، عریان شهربانو، ولی زادگان فرهاد، زرین دست محمدرضا. ارزیابی تداخل عملکرد مورفین و سیستم β-آدرنرژیک هیپوکامپ پشتی بر رفتارهای شبه اضطرابی در موش های صحرایی نر بالغ نژاد ویستار. مجله دانشگاه علوم پزشکی مازندران . 1391; 22 (91) :50-59

URL: http://jmums.mazums.ac.ir/article-1-1300-fa.html


چکیده:   (7713 مشاهده)
سابقه و هدف: سیستم آدرنرژیک دارای تأثیرات تنظیمی بر رفتارهای مرتبط با اضطراب در انسان و حیوانات می‌باشد. هیپوکامپ پشتی جایگاه مهمی در تنظیم نوروترانسمیتری و نورواندوکرینی اضطراب در نظر گرفته می‌شود. هدف از مطالعه حاضر بررسی اثرات سیستم آدرنرژیک هیپوکامپ پشتی بر اضطراب و تداخل آن با سیستم اوپیوئیدرژیک در تنظیم رفتارهای اضطرابی می‌باشد. مواد و روش‌ها: در این مطالعه از 156 رت نر نژاد ویستار با محدوده وزنی 250-200 گرم استفاده شد.حیوانات در 26 گروه 6 تایی قرار گرفته و با استفاده از دستگاه استرئوتاکسی به صورت دوطرفه در ناحیه CA1 هیپوکامپ کانول‌گذاری شده و با دستگاه Elevated plus-maze تست شدند. درصد زمان گذرانده شده در بازوهای باز و درصد ورود به بازوهای باز این دستگاه به‌عنوان اندکس‌هایی جهت تعیین میزان اضطراب مورد محاسبه قرار گرفتند. یافته‌ها: تزریق درون‌صفاقی مورفین6mg/kg)) سبب افزایش معنی‌داری در درصد زمان گذرانده شده در بازوی باز (open arm time(OAT%)گردید،که نشان دهنده پاسخ شبه اضطراب‌زدایی می‌باشد. تزریق سالبوتامول (4μg/rat)، آگونیست رسپتور 2β-آدرنرژیک، در ناحیه CA1، نیز تاثیر اضطراب‌زدایی داشت. به‌علاوه تزریق توام دوز مؤثر سالبوتامول (4μg/rat)، به همراه دوز بی اثر مورفین (4mg/kgi.p) اثر سینرژیستی مورفین و سالبوتامول را در کاهش اضطراب نشان داد.تزریق پروپرانولول (4μg/rat)، آنتاگونیست غیرانتخابی رسپتور 2β-آدرنرژیک، در ناحیهCA1، سبب بروز رفتار شبه اضطرابی گردید. همچنین تزریق توام پروپرانولول (4μg/rat)، به همراه دوز مؤثر مورفین 6mg/kgi.p.)) موجب افزایش OAT% شد، که نشان از اثر اضطراب زدایی دارد.تزریق توامان دوز بی‌اثر مورفین 4mg/kgi.p)) و پروپرانولول (1μg/rat) به همراه دوز مؤثر سالبوتامول (4μg/rat)، نشان داد که پروپرانولول سبب بازگشت اثرات ضد اضطرابی سالبوتامول و مورفین گردید. لازم به ذکر است که تغییر معنی‌داری در مورد فعالیت حرکتی حیوان در هیچ یک از موارد فوق مشاهده نگردید. استنتاج: نتایج نشان می دهند که مورفین با سیتم نورآدرنرژیک هیپوکامپ پشتی میان کنش داشته و با ایجاد یک سری تغییرات سازشی در نورون‌های نورآدرنرژیک این ناحیه سبب تغییر در اثرات سیستم β-آدرنرژیک بر روی اضطراب می‌شود.
متن کامل [PDF 845 kb]   (1743 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي-کامل |

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
کد امنیتی را در کادر بنویسید

ارسال پیام به نویسنده مسئول


کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله دانشگاه علوم پزشکی مازندران می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2015 All Rights Reserved | Journal of Mazandaran University of Medical Sciences

Designed & Developed by : Yektaweb