دوره 29، شماره 180 - ( دی 1398 )                   جلد 29 شماره 180 صفحات 36-45 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Abbaspour kasgari H, Tavakoli Ardakani M, Farhadinasab A. Effect of Memantine on Positive Sign in Patients with Schizophrenia and Schizoaffective Disorders: A Randomized Double Blind Placebo Controlled Trial. J Mazandaran Univ Med Sci. 2019; 29 (180) :36-45
URL: http://jmums.mazums.ac.ir/article-1-13337-fa.html
عباسپور کاسگری حمیده، توکلی اردکانی ماریا، فرهادی نسب عبدالله. بررسی اثر ممانتین بر روی علائم مثبت بیماران مبتلا به اختلال اسکیزوفرنی و اسکیزوافکتیو، کارآزمایی بالینی تصادفی شده دوسوکور- دارونما کنترل. مجله دانشگاه علوم پزشکی مازندران . 1398; 29 (180) :36-45

URL: http://jmums.mazums.ac.ir/article-1-13337-fa.html


چکیده:   (890 مشاهده)
سابقه و هدف: ممانتین یک آنتاگونیست غیر رقابتی رسپتورهای گلوتامات نوع ان متیل دی آسپارتات میباشد که برای درمان آلزایمر متوسط تا شدید تأیید شده است. شواهد زیادی وجود دارد که ارتباط بین نوروترنسمیتر گلوتاماترژیک و بیماری اسکیزوفرنی را نشان میدهد. هدف از این مطالعه بررسی اثربخشی و ایمنی ممانتین بهعنوان درمان کمکی داروهای آنتیسایکوتیک در بیماران با سایکوپاتولوژی اسکیزوفرنی و اسکیزوافکتیو میباشد. در این مطالعه اثر ممانتین بر علائم مثبت بیماران مبتلا به اسکیزوفرنی و اسکیزوافکتیو بررسی شده است.
مواد و روشها: مطالعه حال حاضر به صورت کارآزمایی بالینی تصادفی شدهی دوسوکور و دارونما کنترل میباشد. معیارهای ورود به مطالعه شامل بیماران گروه سنی 65-18 سال بود که اختلال اسکیزوفرنی و اسکیزوافکتیو در آنها توسط روانپزشک تائید شده بود. معیارهای خروج از مطالعه شامل بارداری و شیردهی، حساسیت نسبت به داروی ممانتین و عدم رضایت شخصی جهت ورود به مطالعه در نظر گرفته شد. در یک گروه 29 نفره از بیماران، ممانتین به درمانهای معمول آنتیسایکوتیک اضافه شد و گروه 29 نفره بعدی دارونما را به همراه درمانهای معمول خود دریافت کردند. ابزار ارزیابی اولیه بالینی PANSS score بیماران بود که به صورت پرسشنامه در شروع درمان و همچنین در هفتههای 4 و 12 تکمیل شد.
یافتهها: در این مطالعه اختلاف معنی‌‌دار آماری بین تغییرات PANSS در خرده معیار مثبت در بیماران گروه کنترل و ممانتین دیده نشد (07/0= P). بهطوریکه کاهش مقادیر شاخص PANSS مثبت در گروه دارو (17/7±32/6) و در گروه گروه کنترل (25/6± 17/4) بود(07/0= P).
استنتاج: ممانتین برعلائم مثبت بیماران مبتلا به اسکیزوفرنی و اسکیزوافکتیو موثر نمی باشد.
 
شماره ثبت کارآزمایی بالینی : 5N201310083210IRCT
 
 
متن کامل [PDF 256 kb]   (171 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي-کامل | موضوع مقاله: داروسازی بالینی

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA

ارسال پیام به نویسنده مسئول


کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله دانشگاه علوم پزشکی مازندران می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2020 All Rights Reserved | Journal of Mazandaran University of Medical Sciences

Designed & Developed by : Yektaweb