دوره 22، شماره 95 - ( آذر ماه 1391 )                   جلد 22 شماره 95 صفحات 29-37 | برگشت به فهرست نسخه ها


XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Saburi A, Karbasi-Afshar R, Shahmari A, Baghersad-Renani M M. Partial and Complete Ablation of the Slow Pathway in Patients with Atrioventricular Nodal Reentrant Tachycardia: Comparing the Complications and Recurrence. J Mazandaran Univ Med Sci. 2012; 22 (95) :29-37
URL: http://jmums.mazums.ac.ir/article-1-1505-fa.html
صبوری امین، کرباسی افشار رضا، شهماری آیت، باقرصاد رنانی محمد مهدی. مقایسه قطع کردن کامل در مقایسه با ناقص مسیر کوتاه در بیماران مبتلا به تاکی کاردی بازگشت گره ی دهلیزی-بطنی از نظر عود علایم و عوارض. مجله دانشگاه علوم پزشکی مازندران . 1391; 22 (95) :29-37

URL: http://jmums.mazums.ac.ir/article-1-1505-fa.html


چکیده:   (11374 مشاهده)
سابقه و هدف: خط اول درمانی در بیماران مبتلا به تاکی‌کاردی برگشتی گره دهلیزی بطنی (AVNRT) علامت‌دار قطع رادیوفرکوئنسی به‌وسیله کاتتر می‌باشد. پروتکل‌های مختلفی جهت قطع مسیر کوتاه در این بیماران وجود دارد که با عود و عوارض مختلفی همراه بوده است. هدف از این مطالعه مقایسه اثرات قطع کامل و ناقص مسیر آهسته برروی بهبود علایم و عوارض بیماران AVNRT پس از درمان به وسیله قطع کاتتری رادیوفرکوئنسی بود. مواد و روش‌ها: در یک مطالعه هم گروهی آینده‌نگر، 100 نفر بیمار مبتلا به AVNRT مراجعه‌کننده به درمانگاه بیمارستان بقیه الله عج طی سال‌های 1390- 1388 بررسی شدند. به‌وسیله پروپرانولول (mg/kg 2/0) و آتروپین (mg/kg 04/0) بلوک اتونوم انجام شد. پس از تخریب AVNRT، عملکرد مسیر آهسته باقی‌مانده از طریق بررسی وجود سیگنال از گره AV از طریق الکتروفیزیولوژی گره AV مشخص گردید. یافته‌ها: متوسط سنی 13 ± 43 سال و 40 نفر مذکر و 60 نفر مؤنث بودند. در زمان بلوک اتونوم و بعد از قطع مسیر آهسته، در 48 نفر از بیماران عملکرد مسیر آهسته باقی ماند و در 52 نفر از بیماران کاملاً قطع شد. در مقایسه بین دو گروه 48 و 52 نفره از نظر عود علایم (تپش قلب، درد قفسه سینه و faint) قبل و بعد از قطع تفاوت معنی‌داری مشاهده نشد (05/0p>)، ولی از لحاظ عوارض بعد از قطع شامل (AV block، DVT، pericardial effusion) در مقایسه بین دو گروه تفاوت معنی‌دار وجود داشت (05/0p<). استنتاج: نتایج نشان‌دهنده بهبودی علایم در هر دو گروه بود هرچند شیوع عوارض در گروهی که تحت قطع ناقص قرار گرفته بودند کمتر از گروه دیگر بود. تلاش مفرط جهت قطع کامل مسیر آهسته در بیماران مبتلا به AVNRT در مقایسه با قطع ناقص می‌تواند باعث شیوع بالاتر عوارض بدون تغییر در میزان موفقیت بالینی باشد.
متن کامل [PDF 162 kb]   (1158 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي-کامل | موضوع مقاله: بهداشت محیط زیست

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
کد امنیتی را در کادر بنویسید

ارسال پیام به نویسنده مسئول


کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله دانشگاه علوم پزشکی مازندران می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2015 All Rights Reserved | Journal of Mazandaran University of Medical Sciences

Designed & Developed by : Yektaweb