Hashemi M, Jalali Kondori B, Esmaeili Gouvarchin Ghaleh H, Rostami S. Association between rs 1800561 CD38 Gene Polymorphism and Chronic Lymphocytic Leukemia Risk. J Mazandaran Univ Med Sci 2020; 30 (191) :102-108
URL:
http://jmums.mazums.ac.ir/article-1-15219-fa.html
هاشمی مرتضی، جلالی کندری بهمن، اسمعیلی گورچین قلعه هادی، رستمی شهربانو. بررسی ارتباط پلی مورفیسم rs 1800561 ژن CD38
در میزان ابتلا به لوسمی لنفوسیتی مزمن. مجله دانشگاه علوم پزشکی مازندران. 1399; 30 (191) :102-108
URL: http://jmums.mazums.ac.ir/article-1-15219-fa.html
چکیده: (2777 مشاهده)
سابقه و هدف: لوسمی لنفوسیتی مزمن، یکی از شایعترین لوسمیهای بزرگسالان میباشد که با انباشت لنفوسیتهای نوع B به ظاهر بالغ در خون محیطی و اندامهای لنفاوی مشخص میشود. از مهمترین مارکرهای تشخیص و پیشآگهی CLL، ژن CD38 است. پلیمورفیسم به عنوان یک منبع ژنتیکی عمده از تغییر فنوتیپی درون یک گونه در نظر گرفته میشوند و میتواند در میزان ابتلا به بیماری دخیل باشد. بر این اساس، بررسی پلیمورفیسم ژن CD38 (rs 1800561) در میزان ابتلا و ارتباط آن با پارامترهای بالینی و آزمایشگاهی بیماران CLL مورد ارزیابی قرار گرفت.
مواد و روشها: در این مطالعه توصیفی جهت تایید ابتلا به بیماری CLL، مارکرهای سطحی CD5، CD19 وCD23 با استفاده از روش ایمنوفنوتایپینگ استفاده شد. پلیمورفیسم ژن CD38 در 70 بیمار مبتلا به CLL و 70 فرد سالم به عنوان کنترل، با روش PCRاختصاصی پلیمورفیسم ((Tetra-ARMS-PCR مورد مطالعه قرار گرفت. آنالیزهای آماری با استفاده از نرمافزار 18SPSS و Chi square Pearson انجامگرفت.
یافتهها: در گروه بیمار، 97 درصد ژنوتیپ طبیعی (CC)، 5/1 درصد هتروزیگوت (CT) و 5/1 درصد هموزیگوت (TT) مشاهده کردیم. نتایج مطالعه حاضر نشان داد که افراد گروه کنترل دارای 5/98 درصد ژنوتیپ طبیعی (CC) و5/1 درصد هتروزیگوت ((CT بودند. میزان فراوانی آلل C و T نیز در دو گروه بیمار و کنترل به ترتیب 9/97 درصد، 1/2 درصد، 3/99 درصد و 7/0 به دست آمد.
استنتاج: بر اساس یافتههای مطالعه حاضر، علیرغم تفاوت در فراوانی آللهای T و C در بین گروه بیماران و افراد سالم، تفاوت معنیداری در بروز این پلیمورفیسم و خطر ابتلابه بیماری CLL وجود ندارد.