دوره 34، شماره 236 - ( شهریور 1403 )
جلد 34 شماره 236 صفحات 41-29 |
برگشت به فهرست نسخه ها
Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
Rahmati M, Jourablou S, Gharehkhani E, Arab H, Shokrzadeh M. Evaluating the Protective Effects of L-Arginine against Cisplatin-Induced Cytotoxicity, Genotoxicity, and Oxidative Stress in Normal Kidney Cells and Human Blood Lymphocytes. J Mazandaran Univ Med Sci 2024; 34 (236) :29-41
URL: http://jmums.mazums.ac.ir/article-1-20820-fa.html
URL: http://jmums.mazums.ac.ir/article-1-20820-fa.html
رحمتی محبوبه، جورابلو شیوا، قره خانی الهه، عرب حورالعین، شکرزاده محمد. بررسی اثرات محافظتی اسید آمینه ال-آرژنین بر سمیت سلولی، ژنتیکی و استرس اکسیداتیو ناشی از سیس پلاتین در سلول‌های نرمال کلیوی و لنفوسیت‌های خونی انسان. مجله دانشگاه علوم پزشکی مازندران. 1403; 34 (236) :29-41
چکیده: (2557 مشاهده)
سابقه و هدف: ال-آرژنین به‌عنوان یک اسید آمینه ضروری است و برای سنتز گلوتاتیون استفاده می‌شود و از آن‌جایی‌که پیش‌ساز نیتریک اکساید نیز می‌باشد می‌تواند به‌عنوان پاک‌کننده‌ی رادیکال‌های آزاد و مهارکننده‌ی پراکسیداسیون لیپیدی عمل کند. از این‌رو مطالعه حاضر با هدف بررسی اثرحفاظتی ال-آرژنین بر سمیت سلولی، ژنتیکی و استرس اکسیداتیو ناشی از سیس پلاتین در سلول‌های نرمال کلیوی و لنفوسیت‌های خونی انسان انجام شد.
مواد و روش‌ها: در این مطالعه تجربی، از سلول‌های نرمال کلیوی رده سلولیvero و لنفوسیت‌های خونی انسان استفاده شد. سلول‌های vero با غلظت‌های مختلف ال-آرژنین (9/35، 18/75، 37/5، 75، 150 و 300 میکروگرم بر میلی‌لیتر) با دوز آسیب‌زای سیس پلاتین (1/7 میکروگرم بر میلی‌لیتر) به‌صورت پیش تیمار بررسی شدند. ارزیابی بقا و زنده مانی سلولی و تعیین IC50 (غلظت مهاری) توسط تست MTT انجام شد. جهت بررسی سمیت ژنتیکی، با استفاده از سرنگ هپارینه 5 میلی‌لیترنمونه خون وریدی از یک داوطلب سالم غیر سیگاری و غیر الکلی گرفته شد و بعد از جداسازی لنفوسیت‌ها، غلظت‌های مختلف ال-آرژنین با سیس پلاتین در دوز بهینه القاکنندگی سمیت پیش درمانی شدند. جهت ارزیابی تولید میکرونوکلئوس در لنفوسیت‌های دو هسته‌ای مهار شده در ستوکینز لام تهیه و توسط میکروسکوپ نوری بررسی شد. هم‌چنین تست‌های استرس اکسیداتیو (ارزیابی میزان ROS و MDA) مورد سنجش قرار گرفتند که انـدازه‌گیری میزان ROS سلول با دستگاه فلـوریمتری و بــا اســتفاده از معرف DA-DCFH انجام شـد. برای سنجش میزان مالون دی‌آلدهید(MDA) تولید شده در فرآیند لیپید پراکسیداسیون از معرف تیوباربیتوریک اسید(TBA) استفاده شد. بررسی داده‌ها با استفاده از آنالیز واریانس یک طرفه توسط نرم‌افزار GraphPad Prism.8 مورد تجزیه و تحلیل قرارگرفت.
یافته‌ها: اثرات سمیت سلولی سیس پلاتین در انکوباسیون 48 ساعته با غلظت‌های مختلف (0/39، 0/78، 1/56، 3/12، 6/25، 12.5، 25 و 50 میکروگرم بر میلی‌لیتر) به‌صورت وابسته به دوز مشخص شد و میزان IC50 7/1 میکروگرم بر میلی‌لیتر به‌دست آمد. براساس نتایج این مطالعه، پیش درمانی با ال-آرژنین در غلظت‌های 18/75، 37/5، 75، 150 و 300 میکروگرم برمیلی‌لیتر با سیس پلاتین 1/7 میکروگرم بر میلی‌لیتر، به‌طور قابل توجهی اثرات سیتوتوکسیک را کاهش داد به‌طوری‌که با افزایش غلظت ال-آرژنین، حیات سلول‌های نرمال ریوی در مقایسه با سیس پلاتین به تنهایی به‌عنوان گروه کنترل مثبت افزایش یافت. از سوی دیگر نتایج حاصل از تست میکرونوکلئوس نشان داد که ال-آرژنین به‌طور معناداری سبب مهار سمیت ژنتیکی سیس پلاتین درلنفوسیت‌های خونی انسان شد. به‌طوری‌که درغلظت 75/18 دارای اختلاف معنادار با گروه کنترل مثبت بود(0/05P<) و در غلظت‌های 37/5الی 300 میکروگرم بر میلی‌لیتراین اختلاف معناداری مشهود بود(0/001P<). هم‌چنین با تجویز ال-آرژنین در غلظت‌های مختلف، میزان استرس اکسیداتیو ناشی از سیس پلاتین از طریق کاهش تولید گونه‌های فعال اکسیژن (ROS) و مالون دی‌آلدهید(MDA) مشاهده شد. از لحاظ آماری، ال-آرژنین در تمامی غلظت‌ها دارای اختلاف معنادار با گروه کنترل مثبت بود(0/001P<).
استنتاج: نتایج مطالعه حاضر نشان داد، ال-آرژنین به‌عنوان یک ترکیب آنتی‌اکسیدان، سمیت سلولی و ژنتیکی و استرس اکسیداتیو ناشی از سیس پلاتین را در سلول‌های نرمال ریوی کلیوی(vero) و لنفوسیت‌های خونی انسان تعدیل کرد و اثرات محافظتی قابل ملاحظه‌ای را از خود نشان داد. از این‌رو می‌توان این امید را داشت که به‌عنوان یک ماده پیشگیری‌کننده مورد استفاده قرارگیرد.
مواد و روش‌ها: در این مطالعه تجربی، از سلول‌های نرمال کلیوی رده سلولیvero و لنفوسیت‌های خونی انسان استفاده شد. سلول‌های vero با غلظت‌های مختلف ال-آرژنین (9/35، 18/75، 37/5، 75، 150 و 300 میکروگرم بر میلی‌لیتر) با دوز آسیب‌زای سیس پلاتین (1/7 میکروگرم بر میلی‌لیتر) به‌صورت پیش تیمار بررسی شدند. ارزیابی بقا و زنده مانی سلولی و تعیین IC50 (غلظت مهاری) توسط تست MTT انجام شد. جهت بررسی سمیت ژنتیکی، با استفاده از سرنگ هپارینه 5 میلی‌لیترنمونه خون وریدی از یک داوطلب سالم غیر سیگاری و غیر الکلی گرفته شد و بعد از جداسازی لنفوسیت‌ها، غلظت‌های مختلف ال-آرژنین با سیس پلاتین در دوز بهینه القاکنندگی سمیت پیش درمانی شدند. جهت ارزیابی تولید میکرونوکلئوس در لنفوسیت‌های دو هسته‌ای مهار شده در ستوکینز لام تهیه و توسط میکروسکوپ نوری بررسی شد. هم‌چنین تست‌های استرس اکسیداتیو (ارزیابی میزان ROS و MDA) مورد سنجش قرار گرفتند که انـدازه‌گیری میزان ROS سلول با دستگاه فلـوریمتری و بــا اســتفاده از معرف DA-DCFH انجام شـد. برای سنجش میزان مالون دی‌آلدهید(MDA) تولید شده در فرآیند لیپید پراکسیداسیون از معرف تیوباربیتوریک اسید(TBA) استفاده شد. بررسی داده‌ها با استفاده از آنالیز واریانس یک طرفه توسط نرم‌افزار GraphPad Prism.8 مورد تجزیه و تحلیل قرارگرفت.
یافته‌ها: اثرات سمیت سلولی سیس پلاتین در انکوباسیون 48 ساعته با غلظت‌های مختلف (0/39، 0/78، 1/56، 3/12، 6/25، 12.5، 25 و 50 میکروگرم بر میلی‌لیتر) به‌صورت وابسته به دوز مشخص شد و میزان IC50 7/1 میکروگرم بر میلی‌لیتر به‌دست آمد. براساس نتایج این مطالعه، پیش درمانی با ال-آرژنین در غلظت‌های 18/75، 37/5، 75، 150 و 300 میکروگرم برمیلی‌لیتر با سیس پلاتین 1/7 میکروگرم بر میلی‌لیتر، به‌طور قابل توجهی اثرات سیتوتوکسیک را کاهش داد به‌طوری‌که با افزایش غلظت ال-آرژنین، حیات سلول‌های نرمال ریوی در مقایسه با سیس پلاتین به تنهایی به‌عنوان گروه کنترل مثبت افزایش یافت. از سوی دیگر نتایج حاصل از تست میکرونوکلئوس نشان داد که ال-آرژنین به‌طور معناداری سبب مهار سمیت ژنتیکی سیس پلاتین درلنفوسیت‌های خونی انسان شد. به‌طوری‌که درغلظت 75/18 دارای اختلاف معنادار با گروه کنترل مثبت بود(0/05P<) و در غلظت‌های 37/5الی 300 میکروگرم بر میلی‌لیتراین اختلاف معناداری مشهود بود(0/001P<). هم‌چنین با تجویز ال-آرژنین در غلظت‌های مختلف، میزان استرس اکسیداتیو ناشی از سیس پلاتین از طریق کاهش تولید گونه‌های فعال اکسیژن (ROS) و مالون دی‌آلدهید(MDA) مشاهده شد. از لحاظ آماری، ال-آرژنین در تمامی غلظت‌ها دارای اختلاف معنادار با گروه کنترل مثبت بود(0/001P<).
استنتاج: نتایج مطالعه حاضر نشان داد، ال-آرژنین به‌عنوان یک ترکیب آنتی‌اکسیدان، سمیت سلولی و ژنتیکی و استرس اکسیداتیو ناشی از سیس پلاتین را در سلول‌های نرمال ریوی کلیوی(vero) و لنفوسیت‌های خونی انسان تعدیل کرد و اثرات محافظتی قابل ملاحظه‌ای را از خود نشان داد. از این‌رو می‌توان این امید را داشت که به‌عنوان یک ماده پیشگیری‌کننده مورد استفاده قرارگیرد.
نوع مطالعه: پژوهشي-کامل |
موضوع مقاله:
سم شناسی
ارسال پیام به نویسنده مسئول
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |
Articles Copyright © The Author(s). Owned by Mazandaran University of Medical Sciences.
تماس با ما
ساری- میدان معلم- ساختمان شماره2 دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی مازندران- طبقه سوم- معاونت تحقیقات و فناوری- دفترمجله
تلفن: 01134484874
پست الکترونیکی : jmums
mazums.ac.ir
