دوره 36، شماره 264 - ( ویژه نامه آبان 1405 )                   جلد 36 شماره 264 صفحات 184-178 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Soleymani Amiri H, Hosseini S H, Baghbanian M, Najafi M. Association of Anxiety and Depressive Symptoms with Muscle Strength and Functional Independence in Patients with Guillain-Barré Syndrome Approximately Six Months After Discharge: A Cross-Sectional Study. , J Mazandaran Univ Med Sci. 2026; 36 (264) :178-184
URL: http://jmums.mazums.ac.ir/article-1-21974-fa.html
سلیمانی امیری حنانه، حسینی سید حمزه، باغبانیان محمد، نجفی مریم. ارتباط نشانه‌های اضطراب و افسردگی با قدرت عضلانی و استقلال عملکردی در بیماران مبتلا به سندرم گیلن‌باره: مطالعه‌ای مقطعی در پیگیری حدوداًشش ماهه پس از ترخیص. , مجله دانشگاه علوم پزشکی مازندران. 1405; 36 (264) :178-184

URL: http://jmums.mazums.ac.ir/article-1-21974-fa.html


چکیده:   (14 مشاهده)
سابقه و هدف: نشانه های روانشناختی ممکن است پس از مرحله حاد سندرم گیلنباره پایدار بمانند، اما ارتباط آنها با بازیابی جسمانی بهطور کامل روشن نیست. این مطالعه با هدف تعیین فراوانی نشانه های افزایشیافته اضطراب و افسردگی و بررسی ارتباط آنها با قدرت عضلانی و استقلال عملکردی در پیگیری حدوداً شش ماهه پس از ترخیص  انجام شد.
مواد و روش ‌ها: در این مطالعه مقطعی تحلیلی، اطلاعات بالینی مرحله حاد به‌صورت گذشته‌نگر از پرونده بزرگسالان مبتلا به سندرم گیلن‌باره قطعی یا محتمل که از ژانویه ۲۰۱۷ تا دسامبر ۲۰۲۲ در مرکز آموزشی-درمانی بوعلی سینا ساری بستری شده بودند، استخراج شد. در ارزیابی حضوری بیماران پس از ترخیص (با میانگین زمان پیگیری 2/1± 3/6 ماه؛ میانه 1/6، دامنه 8/5 تا 4/8 ماه)، نشانه‌های اضطراب و افسردگی با مقیاس اضطراب و افسردگی بیمارستانی (HADS)، قدرت عضلانی با مقیاس شورای تحقیقات پزشکی (MRC) و استقلال عملکردی با مقیاس استقلال عملکردی (FIM) ارزیابی شدند. برای بررسی ارتباط‌ها، از آزمون همبستگی پیرسون و رگرسیون خطی چندمتغیره با تعدیل متغیرهای سن، قدرت عضلانی مرحله حاد و سابقه بستری در بخش مراقبت‌های ویژه استفاده شد.
یافته‌ها: از ۲۰۰ پرونده غربال‌شده، ۱۳۰ بیمار وارد تحلیل شدند.میانگین سن بیماران 45/7± 15 5/بود و ۶۲/3  درصد مرد آنان مرد بودند. نشانه‌های افزایش‌یافته اضطراب (HADS-A ≥ 8) در ۵۳ نفر (8/40 درصد) و نشانه‌های افزایش‌یافته افسردگی (HADS-D ≥ 8) در ۷۲ نفر (55/4 درصد) مشاهده شد. نمره بیشتر اضطراب با قدرت عضلانی کمتر (0/312= r، 0/001< P) و نمره بیشتر افسردگی با استقلال عملکردی کمتر (0/355= r، 0/001< P) همبستگی داشت. در مدل تعدیل‌شده برای نمره FIM، نشانه‌های افسردگی ( استانداردشده 0/41 ، 0/001< P) و اضطراب (  استانداردشده 0/28= ، 0/003= P) با استقلال عملکردی کمتر ارتباط معکوس داشتند.
استنتاج: نشانه‌های اضطراب و افسردگی در پیگری حدودا شش ماهه  پس از ترخیص بیماران مبتلا به سندرم گیلن‌باره شایع بودند و با وضعیت جسمانی و عملکردی نامطلوب‌تر ارتباط داشتند. با توجه به طرح مقطعی، استنباط رابطه علّی ممکن نیست؛ بااین‌حال، یافته‌ها از غربالگری منظم این  نشانه‌ها و ارزیابی بالینی به‌موقع حمایت می‌کنند.

 
متن کامل [PDF 1165 kb]   (6 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي-کامل | موضوع مقاله: روانپزشکی

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA

ارسال پیام به نویسنده مسئول


بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله دانشگاه علوم پزشکی مازندران می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2026 CC BY-NC 4.0 | Journal of Mazandaran University of Medical Sciences

Designed & Developed by : Yektaweb