دوره 36، شماره 255 - ( فروردین 1405 )                   جلد 36 شماره 255 صفحات 76-65 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Kashi Z, Hosseini-khah Z, Samadaee gelehkolaee K, Naiejian A, Fallah R. Improving Physical Activity Among Working Women With Diabetes in Urban Areas of Mazandaran Province: A Policy Brief Advocating Current Health Policies. J Mazandaran Univ Med Sci 2026; 36 (255) :65-76
URL: http://jmums.mazums.ac.ir/article-1-22518-fa.html
کاشی زهرا، حسینی خواه زهرا، صمدایی گله کلایی کشور، نائیجیان علی، فلاح راضیه. بهبود کم‌ تحرکی فیزیکی زنان شاغل دیابتی در مناطق شهری استان مازندران: یک خلاصه سیاستی ترغیب کننده سیاست‌های سلامت فعلی. مجله دانشگاه علوم پزشکی مازندران. 1405; 36 (255) :65-76

URL: http://jmums.mazums.ac.ir/article-1-22518-fa.html


چکیده:   (307 مشاهده)

 وضعیت جمعیت استان مازندران به لحاظ شاخص‌های مربوط به دیابت، خود مراقبتی از این بیماری و فعالیت فیزیکی نسبت به سایر استان‌ها نگران‌ کننده است؛ چاقی شکمی و کم‌تحرکی در زنان و جمعیت شهری این استان، شایع‌تر از مردان است. همچنین، کم‌تحرکی از چالش‌های سلامت زنان شاغل به ‌شمار می‌رود. در گزارش حاضر، گزینه‌ها و توصیه‌های سیاستی مربوط به بهبود کم‌تحرکی زنان دیابتی شاغل در مناطق شهری استان مازندران با جانبداری از اسناد سیاستی موجود، پیشنهاد و ارائه می‌شود.
این خلاصه سیاستی بر اساس یک روش نظام‌مند مطابق با مدل یکپارچه ترجمان دانش سازمان جهانی بهداشت شامل مراحل تعیین هدف، مشارکت ذینفعان کلیدی، شناسایی شکاف‌ دانشی موجود، جمع‌آوری اطلاعات و ارائه نتایج و توصیه‌ها تدوین شد. سه‌سویه سازی داده‌ها با لحاظ نمودن شواهد علمی، اسناد سیاستی بالادستی و نظرات ذینفعان کلیدی و خبرگان مورد تاکید بود.
سه گزینه سیاستی پیشنهادی شامل مداخلات حکمرانی، مداخلات اجتماعی برای مشارکت جامعه و اقدامات فردی است. اجرای مداخلات حکمرانی، پیش‌نیاز اجرای همزمان مداخلات فردی و اجتماعی است و این امر، موجب تکامل تدریجی و اصلاح سیاست‌های موجود می‌شود. همچنین در خصوص فعالیت بدنی زنان، به دلایل ویژگی‌های جسمی و روحی خاص آن‌ها، محدودیت‌های زمانی و مسئولیت‌های همزمان منزل و محل کار، توجه به جنبه‌های ایمنی، اثربخشی و پایداری اقدامات فردی اهمیت دارد. همچنین، جهت اجرای توصیه‌های سیاستی درون بخشی و فرابخشی مربوطه، پیشنهاد می‌شود که ذینقشان امر، رویکردی ادغام‌ یافته و متمرکز در سطح استان، با محوریت کارگروه سلامت و امنیت غذایی و برنامه پزشک خانواده در شبکه مراقبت‌های اولیه بهداشتی به عنوان دو بازوی مهم سیاستی داشته باشند.

 
متن کامل [PDF 798 kb]   (231 دریافت)    
نوع مطالعه: خلاصه سیاستی | موضوع مقاله: سیاست گذاری و مدیریت

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA

ارسال پیام به نویسنده مسئول


بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله دانشگاه علوم پزشکی مازندران می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2026 CC BY-NC 4.0 | Journal of Mazandaran University of Medical Sciences

Designed & Developed by : Yektaweb