دوره 35، شماره 254 - ( اسفند 1404 )                   جلد 35 شماره 254 صفحات 14-3 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Fahim M, Cheragh-birjandi S, Yaghoubi A, Rezaei V, Dahmardeh M. The Effect of Aerobic Training on Aβ42, RAGE, and LRP-1 Gene Expression in Animal model of Streptozotocin-Induced Alzheimer’s Disease. J Mazandaran Univ Med Sci 2026; 35 (254) :3-14
URL: http://jmums.mazums.ac.ir/article-1-22621-fa.html
فهیم میثم، چراغ بیرجندی صادق، یعقوبی علی، رضایی وحید، دهمرده مسلم. تأثیر تمرین هوازی در تعدیل مسیرهای انتقال آمیلوئید (Aβ42) از طریق RAGE و LRP-1 در مدل حیوانی آلزایمر القا شده با استروپزتوسین. مجله دانشگاه علوم پزشکی مازندران. 1404; 35 (254) :3-14

URL: http://jmums.mazums.ac.ir/article-1-22621-fa.html


چکیده:   (176 مشاهده)
سابقه و هدف: تجمع آمیلوئید بتا () در هیپوکامپ موجب شروع بیماری آلزایمر می‌شود. سطح در مغز توسط RAGE و LRP-1 تنظیم می‌شود. مطالعه حاضر با هدف بررسی تأثیر تمرین هوازی بر بیان Aβ42، RAGE و LRP-1 هیپوکامپ موش‌های آلزایمری شده توسط استروپتوزتوسین (STZ)، انجام پذیرفت.
مواد و روش ها: 30 سر موش صحرایی نر نژاد ویستار به‌طور تصادفی به سه گروه (10=n) شامل گروه کنترل سالم، گروه آلزایمر و گروه آلزایمر +تمرین هوازی تقسیم شدند. مدل آلزایمر با تزریق درون‌ بطن مغزی (ICV) STZ القا شد. پروتکل تمرین هوازی به‌مدت 8 هفته، 5 جلسه در هفته و با شدت 26 متر در دقیقه بر روی نوارگردان اجرا شد. برای ارزیابی حافظه از آزمون شاتل باکس استفاده شد. میزان بیان پروتئین‌های Aβ42 LRP-1 و RAGE در بافت هیپوکامپ با استفاده از روش وسترن بلات اندازه‌گیری شد. آزمون آنالیز واریانس یک‌طرفه و آزمون تعقیبی توکی برای تجزیه و تحلیل داده‌ها مورد استفاده قرار گرفت.
یافتهها: میزان بیان Aβ42 و RAGE هیپوکامپ موش‌های گروه آلزایمر به‌طور معنی‌داری نسبت به گروه کنترل سالم بالاتر بود (0/001=P). بیان Aβ42 در گروه آلزایمر+تمرین هوازی نسبت به گروه آلزایمر به‌طور معنی‌داری پایین‌تر بود (0/016=P)، اما با وجود کاهش بیان RAGE هیپوکامپ در گروه آلزایمر+تمرین نسبت به گروه آلزایمر، این کاهش از نظر آماری معنی‌‌دار نبود (0/521=P). میزان بیان LRP-1 هیپوکامپ موش‌های گروه آلزایمر به‌طور معنی‌داری نسبت به گروه کنترل سالم پایین‌تر بود (0/003=P). هم‌چنین میزان بیان این شاخص در گروه آلزایمر+تمرین هوازی نسبت به گروه آلزایمر به‌طور معنی‌داری بالاتر بود (0.036=P).
استنتاج: تمرین هوازی از طریق کاهش RAGE و افزایش LRP-1 در هیپوکامپ، کاهش سطح Aβ42 هیپوکامپ را باعث می‌شود که بهبود عملکرد حافظه را در پی دارد. بنابراین می‌توان عنوان کرد که تمرین هوازی در کنترل پیشرفت بیماری مؤثر است که آن را به‌عنوان یک استراتژی غیردارویی و مؤثر در مدیریت بیماری آلزایمر مطرح می‌سازد.
واژه‌های کلیدی: بیماری آلزایمر، تمرین هوازی، Aβ42، LRP-1، RAGE
متن کامل [PDF 907 kb]   (118 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي-کامل | موضوع مقاله: فیزیولوژی ورزشی

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA

ارسال پیام به نویسنده مسئول


بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله دانشگاه علوم پزشکی مازندران می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2026 CC BY-NC 4.0 | Journal of Mazandaran University of Medical Sciences

Designed & Developed by : Yektaweb